장음표시 사용
361쪽
AD PAROCHO S. 3s 3 se est, ut Pastores institutam sacramentorum doctrinam perstequentes, eo diligentius de oriariis etiasacramento sibi agendum arbitrentur. Proderit autem maxime haec explicatio primum quidem illis ipsis, deinde aluis, qui ecclesiasticae uitae rationem in
gressi sunt spostremo etiam fideli populo; ipsis ,
quod , dum in huius argumenti tractatione uer av-tur, ad eam gratiam excitandam , quam hoc sacramento adepti sunt, magis commouentur; alijs, qtam sirtem Domini uocati sunt, partim ut eodem pietatis studio asciantur, partim uero, ut earum rerum cognitionem percipiant, quibus instructi uiam
sibi ad ulteriores gradus facilius munire possint. Reliquis autem fidelibus primum quidem ut intelligant, quo bovore deui sint ecclesiae ministri; d inde , quoniam se e contingit, ut multi adsint, uel qui D tiberos suos adbuc infantes ecclesiae ministerio destinarint, uel quisu 'onte et uoluntate illud
uites genus siequi uelint; quos certe ignorare minia ζme .equum est,quae prίcipue ad hanc rationem pertineret : primum itaque fidelibus tradendum est, quanta sit huius instituti, sessummum eius gradum, hocs sacerdotiumspectemus, nobilitas, oe excellentia. nam cum Episcopi, Osacerdotes tamquanti interpretes , oe internunciis quidam sint, qμi eius nomine diuinam legem, O uitae praecepta homines edocent, ct ipsius Dei personam in terris gerunt ; perspicuum est, eam esse illorum functionem, qua nulla maior excogitari post . quare merito no
362쪽
3ση CATECHISMUS. solum angeli, sed Dii etiam, quod Dei immoretatis
uim, in numen apud nos teneant, appellantur. Quamuis autem omni tempore summam dignit tem obtinuerinta tamen noui testamenti sacerdotes ceteris omnibus honore longe antecellunt. pa-
testas enim tum corpus, ct sanguinem Domini no. Iri conficiendi, O osserendi, rum peccata remittendi, quae illis collata est, humanam quoque ra-- 'vionem , atque intelligentiamsuperat; nedum ei aliquid par, oe simile in terris inueniri queat. Deinde uero, quemadmodum Saluator nostera patet, apostoli autem , ac disicipuli in uniuersum mundum a Christo domino missunt ,1 ita quotidie sacerdotes, eadem, qua illi, potestate praediti,ad consum Ephe. 4. mationem sanctorum in opus ministerii in aediβω. tionem corporis Christi mittuntur. Huius igitur tanti oscii onus nemini temere imponendum est,
sed iis tantum, qui illud uitae sanctitate, dos Iri-εβημ' ἔ , fide, prudentia seustinere positi. 'c μem qμή quam fumat sibi bonorem, sed qui uocatur a Deo
. . tamquam Maron. Vocari autem a Deo dicuntur ,
quia legitimis Ecclesiae ministris uocantur . nam qui in hoc ministerium se ipsos arroganter inferunt , atque intrudunt, de his Dominum inteli Hlax ῖ xisse docendum est, cum inquit: mittebam Proptatas , oe ipsi currebant. quo quidem tam . . num genere nihil infelicius, ac miserius, nihil Ecclesitie Dei calamitosius esse potest. i i
363쪽
AD P cI OCHO S. m. Sed quoniam in omni actione suscipienda magno- styanea elipere refert, quem sibi quisque finem constituat;
optimo enim meposito, recte omnia conssequun- cros orditur 9 de hoc in primis, qui sacris initiari uolunt, OVIS
admonendisunt, ut nihil sibi tanto munere indignuproponant. qui quidem locus eo diligentius tractandus erit, quograuius hoc tempore ea in re pec- .care fideles solent . . lj enim eo consilio ad hanc u uendi rationem se conuertunt, ut, quae ad uictum, uestitumque necessaria sunt, parent, ita ut G ter quaestum, nihil aliud in sacerdotio, quemadmodum uulgo ceteri omnes in quovis fordidi artifici)genere, spectare uideantur. Οιamuis enim, ex vosoli siententia , natura, O diuina lex iubeat, ut. de qui altari eruit, ex altari uiuat: tamen, quaestu , ' lucri causa ad altare accedere, maximum sacrileguum est. Alios bonorum cupiditas , oe ambitio 'adsacerdotalem ordinem ducit. Alii uero, ut iuutus afluant, initiari uolunt. cuius quidem rei lia lud arxumento est , quod , nisi opulentum alia 'quod ecclesiasticum beneficium iis deferatur, nurulam sacri ordinis cogitationem habent. hi uero sunt, quos Saluator noster mercenarios appellat; O Ioan. ro. quos ERechiel dicebat , siemet ipsios , nou sues ELech b palicere . quorum turpitudo, O improbitas non β-lum sacerdotali ordini magnas tenebras offudit,
ita ut iam nihil fere a fideli popula haberi ροβο
contemptius, ct abiectius; verum etiam escit, ut ipsi nihil amplius ex sacerdotio consequantur, ij quam
364쪽
quam Iudas ex apbstolatus munere; quod illi siempiternu exitium attulit. Illi autem ostio in Ecclesiam introire merito dicuntur, quia Deo legitime uocati ecclesiastica munera eius unius rei causas cipiunt, ut Dei honori instruiant. Neque tamen hoc ita accipiendum est , quasi eadem lex aeque omnibus nousit imposita. Homines enim ob eam rem coditi sunt, ut Deum colant. quod praecipue fideles, qui baptismi gratiam consiecuti siunt, ex toto corde, ex tota anima, O ex totis uiribus praestare disient. Veruqui ordinis sacramento initiari uolunt, hocsibi proponant opus est, ut non solum Dei gloriam in omni bus rebus quaerant, quod qreidem cum omnibus, tum maximx fidelibus commune esse constat; sed elim ut alicui certo ecclesius mimklerio addicti, ius anctitate, oe iustitia illi sierviant. Um ut in exercitu omnes quidem milites imperatoris lexibus parent , sita inter eos tamen alius centurio, alius praesiectus est, alii alia munera obeunt: ita, quamuis omnes sideles pietatem, oe innocentia siectari omni
studio debeant,quibus rebus maxime Deus colitur, eos camen, qui ordinis sacramento sunt initiati, praecipua quaedam munera, functiones in ecclesia exequi oportet. nam ct sacra pro se ipsis, O pro omni populo faciunt; γ diuinae legis uim tradunt ; ad eamque prompto, O alacri animostruandam fideles hortantur, O instituunt; o Christi domini sacramenta, quibus omnis gratia impertiatur , oe ingetur, administrant f oe, ut uno uerbo
365쪽
AD PAROCHO scio tectamur, a reliquo populo segrega L in omnium longe maximo, Opraestanti imo ministeriose exercent. .
His igitur explic sis, accedent Parochi ad ea Pς d inpii tradenda, quae proprii huius sacramenti sunt, ut ecclesiasti- intelligant sideles , qui in ecclesiasticum ordinem ς', 'at cooptari uolunt , ad quodnam oscis genus uoce ctionis. tur, quantaque ipsi Ecclesiae, eiusque ministris potestas diuinitus tributa sit. Ea autem duplex est linis, O iurisdictionis. Ordinis potestas ad us in Christi domini corpus in sacrosancta Eucharistia referturi Iurisdictionis uero potestas tota in Christi corpore mystico uersetur. ad ea enivi θectat, Christianum populum gubernare , O mod rari , O ad aeternam, caelestemque beatitudesem dirigere. Verum ordinis potestas non Aolum consi cranda Eucharissiae vim, potestatem continet, sed ad eam accipietam hominum an imos praeparat, O idoneos reddit, ceteraque omnia complectitur, quae ad Eucharistiam quouis modo referri possunt. Eius uero plura ex sacris litteris testimonia terripossunt; sed illa praeclara, grauissima sunt,quae
apud fan tos Ioannem, O Matthaeum leguntur et inquit enim Dominus: Sicut misit me Pater, O I ego mitto uos : accipite spiritum sanctum: quorum remiseritis peccata, remittuntur eis; σ quorum retinueritis, retenta siunt. Et: Amen dico uobis: Matth. it.
quaecumque alligaueritis super Doe tu caelo idi et quscf; esolueritis super terram,
366쪽
318 CATEC HI SM V serunt soluta oe in caelo. Quae quidem loca a Pastoribus ex sanctorum Patrum dostrina, O auctoriatate explanata, maximum ueritati lumen asserre poter int. Haec autem potestas plurimum illi prae-sat, quae in natura lege certis hominibus, qui res sacras curarent, tributa est. Nam O illa aetas ,
quae scriptam legem antece sit , suum saεerdotium, suamque potestatem stiritualem habuerit , necesse est , cum legem habuisse satis constet. haec duo enim
7' ita coniunIta esse testatur Apostolus, ut ,eorum altero translato, simul etiam alterum transferri ii
cesse sit. Cum igitur naturali inst u homines agnoscerentkDeum colendum esse; consequens erat, ut in quavis republica aliqui facrorum O diuini cultus procurationipraeficerentur,quorum potestas aliquo modo spiritualis diceretur. Eadem etiam potestatepopulus Uraeliticus non caruit: quae tametsi dignitate superior fuit, quam illa, qua in lege naturae sacerdotes praediti erant, longe tame inferior, quam legis euangelicae spiritualis potestas, existimanda est. haec enim caelestis est, omnemque ange lorum etiam uirtutem superat, neque a sacerdotio .1. Mosaico, sed a Christo domino, qui non secundum Aaron sacerdos fuit, sie fecundum ordinem Meiachisedec ortum habet. is enim qui summa potesate gratiam tribuendi, O peccata re ittendi prditus fuit, hanc potestatem, quamuis uirtute desinitam, sacramentis aduristam, Ecclesiae uae reliquit . quare ad eam exercendam certi ministri
367쪽
quidem consecratio ordinis sacramentu,uel sacra or uinatio uocatur. Placuit autem sanctis Patribus
hoc uocabulo uti, quod latissimam significationem 7 habet, ut dignitatem O excellentiam ministrorum Dei indicarent. Est enim ordo, si propriam eius
Him, O notionem accipiamus, dispositio superis-
rum, O inferiorum rerum, quae inter se ita apta sunt, ut una ad alteram referatur. Cum itaque in hoc ministerio multi sint gradus, O uaria functiones; omnia uero certa ratione distributa sint, O collocata ; recte , O commode ordinis nomen ei impositum uidetur. ab od aute inter cetera Ecclesius sacramenta sacra ordinatio numeranda sit; sancta Tridentina Synodus ratione illa , quae sepius repe- rad. D. tita est , comprobauit. nam cum facramentum sit rei facrae signum; id uero, quod hac consiecratione
extrinsiecus sit, gratiam O potestatem significer,
quae illi tribuitur , qui consecratur; omnino sequi perspicuum est, ordinem vere ac proprie sacramentum dicendum esse . quare Epistopus ei calicem cum vino , O aqua, o patenam cum pane porrigens , qui acerdos ordinatur, inquit: Accipe potestatem rogerendi facrificium oec. quibus uerbis semper docuit Ecclesia, dum mageria exhibetur, potestatem eo ecradae Eucharistiae, charactere animo impresso, tradi, cui gratia adiuncta sit, ad illud munus rite,et legitime obeundum: quod Apostolus his uerbis declarat :mmoneo te, ut resuscites gratiam Dei, , .ad ima
368쪽
36o C AT ECHISMV Squa est in te, perimpositionem manuum mearum: non enim dedit nobis Deus stiritum timoris,sita uirtutis , O dilectionis, O fiobrietatis. - Iam uero , ut acra nodi verbis utamur , cum tithio, ; ita diuinaressit tanti sacerdotii administratio; cosientabet sui exer neum fuit, quo dignius . O maiori cum ueneratio-
ne exerceri posset , ut in ecclesiae ordinatissima dissostione putres essent, O diuersi ministrorum ordines , qui sacerdotio ex oscio deseruirent; atque hi quidem ita distributi, ut qui iam clericali tonsura
insigniti essent, per minores ad maiores ascenderet. Docendum igitur erit , hosce omnes ordines septenario numero contineri Gemperi. ita a catholica Ecclesia traditum esse: quorum nomina haec sunt, Oniarius, Lector, Exorcsa , .acolytus , Subdiaconus,
Diaconus, Sacerdos. Hunc autem minikirorum
numerum recte ita definitum esse , probari potest propter ea ministeria, quae ad sacrosanctum missae sacrificium, oe Eucharistiam uel conficiendam,vel administrandam, cuius c*usa praecipue sunt instituta , necessaria videntur. Ex his a* maiores , quieriam sacri dicuntur, alij minores sunt. Maiores , uel sacri , sunt, Ordo Sacerdotalis, Diaconatus , et Subdiaconatus: ad minores referuntur Acolyti, Exorcistae, Lectores, Ostiaris : de quorum singulis pauca dicenda sunt; ut habeant Parochi , unde eos potissmum instituant, quos nouerint aliquo ordine initiandos esse. Incipiendum est autem a prima tonsura : quam quidem, docere oportet, quandampra
369쪽
AD PAROCHO S. 36 Iparationem esse: ad ordines accipiendos. Vt enim homines ad baptismum exori mis, ad matrimonium sponsalibus praeparari solent: ita, cum, tonsio capillo, Deo dedicantur, tamquam aditus ad ordinis sacramentum illis aperitur. declaratur enim, qualis esse debeat, qui sacris imbui cupit. Nam Clerici nomen, quod ei tunc primum imponitur , ab eo de- du tum est, quod Dominum fortem, O tereditate suam habere incipiat; ueluti qui in Hebraeorum populo , diuino cultui mancipati erant: qui bus uetuit
Dominus aliquam agrorum partem in terra promisonis distribui, cum inquit: Ego pars, O hereditas tua. Ac quamuis id omnibus fidelibus com- Μmune sit, praecipua tamen ratione iis conueniat necesse est, quise Dei ministerio conssecrarunt. Tondentur uero capilli ad coronas eciem, O similitudine, quam perpetuo conseruare oportet: O ut quisque in altiori deinceps ordinis gradu collocatur; sic eius orbis forma latior circumsicribi debet. quod quidem ex apostolorum traditione acceptum esse, docet E clesia ; cum de butusemodi tondendi more sancti Dio- s. sius Areopagita, Augustinus, Hiero mus, uetustissimi, grauissimi Patres, mentinerint. Primum autem omnium, ferunt, apostolorum Principem eam consuetudinem induxisse ad memoriam coronae, qua ex spinis contexta Saluatoris nostri capiti fuit imposita; ut, quod impii ad Christi in miniam, coe cruciatum excogitarunt, eo apostoli ad
decus, oesoriam uterentur; simulque signim
370쪽
rent, curandum esse a ministris Ecclesia , ut omni
bus in rebus Christi domini nonri speciem, O figuram gerant . . amquam nonnulli asserant, haenota regiam dignitatem declarari,quae iis maxime, qui in Drtem Domini vocati sunt, uidetur conuenire. Ouod enim Petrus apostolus fideli populo tria 3.Per. z. buit Vos genus electum, regale sacerdotium,gens
sancta; peculiari quadam, oe magis propria ratione ad ecclesiasticos ministros pertinere facile intelligimus . etsi non desunt, qui uel perfectioris uitae professionem a Clericis susceptam circuli figura, qua omnium persiectissima est, significari existimet,
uel externarum rerum contemptionem, animique ab omnibus humanis curis vacuitatem declarari
putent; quod capilli ,superuacaneum quiddam tu corpore, tondeantur. Post primam Toncturam ad Ostiarii ordinem primus gradus fieri consiueuit. Eius munus est, templi claues, O ianuam cust dire, O aditu templi arcere eos, quibus ingredi interdi tum erat. Adsanctum etiam Misse acriβ- . cium assistebat, curaturus ne quis propius , quam par esset, ad sacram aram accederet, O sacerdoterem diuinam facientem interpellaret. Alia etiam ministeria illi commissa erant ; ut ex ritibus, quae ad eius consecrationem adlabentur, perstici potest. nam Episcopus claues ex altari acceptas ei tradens , quem Ostiarium uult instituere, Sic age n-quit, quasi redditurus Deo rationem pro iis rebus, quae bis clauibus recluduntur. Magnam autem