장음표시 사용
411쪽
AD PAROCHO S. 6o 3 titilitatis gratia, quam Dei causa, nobis est seruauda lex, qui suam hominum generi in lege uolunta-
tem aperuit: quam cum ceterae creaturae sequatur,
hominem ipsium eadem sequi multo est aequius. id quidem silentio praetereundum ιst, uel in hoc maxime suam in nos Deum clementiam, O summa bonitatis diuitias ostendisse; quod cum sine ullo praemio nos potuisset, ut siua gloriae feruiremus, cogere ; uoluit tamen suam gloriam cum utilitate nostra coniungere; ut, quod homini utile, idem esset Deo gloriosum. VBoniam igitur id maximum Opraeclarismum est, docebit Parochus, ut a Pr piata ultimo loco dictum est, in custodiendis illis retributionem multam esse. Non enim tantum illa plunobis benedictiones promissae sunt, quae ad terrenam magis felicitatem specitare uidebantur, ut be Deue. 18.nedicti simus in ciuitate, benedicti in agro; sed copiosa merces in caelis, O mensura bona, conferta , coagitata, oesuperfluensproposita est, q am Matth. s.
piis et iustis actinibus meremur diuina misericor- Luc. 6.diae adiumento.
Quamuis Me lex Iudaeis in monte a Domino data fueritis tamen , quoniam natura omnium
412쪽
Ad Rom-y. mentibus multo ante impressa, ct consignata erat; atque ob eam rem Deus uniuersos homines illi perpetuo parere uoluit; plurimum proderit, uerba iula , quibus, Mo7sie ministro, atque interprete, Hebraeis promulgata est, et populi Ibraelitici historia, qua m eriorum est plena, diligenter explicare. Trincipio narrabit, ex omnibus nationibus, quae sub caelo erant,una Deum delegisse, qua ortum habuit ab Abraham, quem peregrinis esse uoluit in terra Chanaam: cuius posse ne cu ei pol licitus esset, tamen O illa, O posteri eius amplius quadringentos annos uagi fuerunt, ante quam promissam terram incolerent: in qua quidem peregrinationi lPal. ro . numquam eorum curam dimisit . transiitant quideissi degente in gentem, oe de regno ad populum at 2. GA mulism timatiam illιs iniuriam sieri pas
ut , repugnante , O incumbente ad illorum perniciem Pharaone, mirum in modum augerentur: Ocum ualde affligerentur, ac tamquam serui durissime tractarentur ; ducem Mosem excitauit, qui deos in manu potenti educeret. huius praecipue libe- rationis, initio legis meminit Dominus his uerbis et l
uo sum dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra lAegypti , de domo seruitutis . Ex his uero illud ma d
xime Parocho animaduertendum est, unam ex uni.
413쪽
AD PAROCHO S. os versis nationibus a Deo delectam esse, quam popu- PςRx ς Flum uocaret suum, O cui sie cognoscendum, O colendum praeberet; no quod ceteras iustitia, aut nu- 'mero uinceret , quemadmodum Hebraeos monet
Deus; sied quod i i Deo sic placuit , potius ut gentem exiguam, O inopem auxeret, O locupleta- Deuter. roret , quo eius potentia, O bonitas notior apud omnes ebet, O ilitarior. Cum igitur ea esset illorum δ' 'hominum condicio, uis conglutinatus est , O hos amauit; ita ut, cum esset Dominus Grii, O terrae , non confunderetur uocari Deus eorum, quo scieras gentes ad aemulationem prouocaretta ut, pergrecta Israelitarum felicitate, omnes homines ad uericultum se conferrent: quemadmodum etiam Paulus testatur, β, gentium felicitate proposita, o uera Dei cognitione, qua eas infruxerat, ad aemulationem carnem suam prouocare. Deinde fideles docebit, Deum Hebraeos patres diu peregrinari passum esse, posteros etiam duri stima seruituteprem, diuexarique permisse, ob eam rem, uti doc remur, amicos Dei fieri,non nisi mundi inimicos,ae peregrinos in terris; itaque in Dei familiaritatem facilius recipi, si nihil omnino nobis sit commune cum mundo: tum uero , ut ad Dei cultum translati intelligeremus,quanto feliciores demum sint ij, qui Deo, quam qui mundo seruiunt: cuius rei nos scriptura comonet: inquit enim : Veruntame feruient a.Paral. is.
ei, ut siciant distantia struitutis meae, O seruitutis regni terraru. Praeterea, explicabit, poli amplius DD iij qua-
414쪽
46 6 CATECHISMUS. quadringetis annis Deu promissi praestitisse, ut ille
populus fide, ac spe aleretur. Elumnos enim Ros ' Deus ale perpetuo pendere vult , atque in eius bonitate omnem lem suam collocare; ut in primi praecepti explanatione dicetur. Postremo, locum, ac tempus notabit, quibus hanc legem populus Israel a Deo accepit; nempe, postquam eductus ex Aegypto in destrium uenit; ut beneficij recentis memoria allectus, O loci seritate , in quo uersabatur,
deterritus , ad accipiendam legem aptior redderetur . homines enim iis maxime deuinciuntur , qu
rum seneficentiam experti fiunt; atque ad Deiprae- Fidium confuctunt, cumJe omni iste humana den tutos esse agnoscunt. Ex quo licet intelligere , fideles ad complectendam caelestem doctrinam eo propenseres esse, quo sie magis a mundi illecebris, O carnis uoluptatibus ab straxerint; sicut per Pro-ῖ piatam sicriptum est; quem docebit scientiam , quem intelligere faciet auditu ἰ ablactatos a lacte, avulsos ab uberibus. Enitatur itaque Parochus , O,quantum potest, ociat, ut fidelis populus Me verba semper in animo habeat suosum dominus. ia a Deus tuus: ex quibus intelligent , legislatorem se creatorem habere, a quo O conditi sunt, O con-Psal. y . seruantur: iureque illud usurpent; Ipse est domianus Deus no Rer; O nos populus pascua eius , Ooues manus eius. Quorum uerborum uehemens,
O frequens admonitio eam uim habebit, ut ad lege tendam fideles promptiores reddantur, O a pec-
415쪽
AD TAR OCHOS horeatis abstineant. Quod autem sequitur; qui eduxi te de terra Aegypti de domostruit ut is ; etsi Iudaeis tantu uidetur conuenire, Meoptiorum dum
natu liberatis; tamen, si interiorem salutis uniuer se rarionem spectemus, multo magis ad Christi nos homines pertinet; qui non ex Aegyptiaca str- tiitute, sede peccati regione, O potestate tenebrarum a Deo erepti, atque in regnum filii dilectionis suae translati sunt. cuius beneficii magnirudinem deo'essi ivtuens Hieremias praedixit illud; Ecce dies ueniet, in 'dicit Dominus; non dicetur ultra, Vivit Domianus , qui eduxit filios Israel de terra Aeg3pti ;sed uiuit Dominus, qui eduxit filios Istael de terra mquilonis, et de uniuersis terris, ad quas eieci eos, reducam eos in terr suam, quam dedi Patribus eoru . ecce ego mittam piscatores multos, dicit Dominus, piscabutur eos: O quasequutur. Pater
enim indulgetissmus per filiasuum filios, qui erat LR
disses, congregauit in unu ; ut iam no viserui eccato, sed iustitiae,serviamus illi in sensistate,et iustitia cora ipse omnibus diebus nostris. Quare fideles Omnibus tetationibus tamqua clypeis opponet illud Apostoli; qui mortui sumus peccato, quo modo ad R0 huc uiuemus in illo/ ia no sumus nostri,sed eius, qui pro nobis mortuusest,et resumexit. Ipse est dominus Deus noster,qui nos uo sanguisse biacquisiuit;quomodo peccare poterimus in domini; Deu nostruλφ- sum . itero cruci anere λ Vt igitur uere liberi, et ea quide libertate, qua nos ChriΩus liberauit,sicut
416쪽
ηοῖ CATEC HISMVs exhibueramus membra nostra feruire iniustitiae taexhibeamus seruire iustitiae in sanctificationem.
Triorem in Decalogo locum obtinere, qua ad Deum pertinent, posteriorem vero, quae ad proximum, docebit Parochus: quia eorum, quae prox mo prUamus, causa Deus est. tum enim ex Dei
praecepto proximum diligimus, eum propter D tim diligimus: ea uero sunt in priori tabula descripta . Secundo loco, in uerbis iis, quae proposita sunt, duplex contineri praeceptum ostendet: quorum alterum iubendi , alterum prohibendi uim habet. Nam quod dicitur ; Non habebis Deos
alienos coram me; eam habet sententiam coniunctam; me verum Deum coles, alienis diis cultum non adhibebis. In priori autem continetur praeceptum fidei , spei, ct charitatis . nam cum Delim dicimus , immobilem, incommutabilem, perpetuo eundem manentem , fidelem; recte sine ulla iniquitate cori temur ; ex quo eius oraculis assentientes, omnem ipsi fidem, et auctoritatem tribuamus, necesse est: qui uero omnipotentiam, clementiam, fad bene faciendum facilitatem, ac propensionem illius considerat, poterit ne stes omnes suas non in illo collocare ἐ At si bonitatis, ac dilectionis ipsius effusas in nos diuitias contempletur, illum nepotevit non amare ρ Hinc est illud prooemium, hinc illa conclusio , qua in praecipiendo , mandandoque inscri-
417쪽
AD TR OCHO S. clos scriptura utitur, Deus ego Dominus. Altera autem praecepti pars illa est;y on habebis Deos ali nos coram me. qua loquendi formula legislator usus est , non quod satis explicata non esset haec sententia virmatione praecepti in hunc modum; Meunum Deum coles e si enim Deus est, unus est: sita
propter caecitatem plurimorum, qui olim Deum uerum se colere profitebantur, multitudinem tamen deorum uenerabantur: cuiusmodi inter Hebraeos ipsos permulti fuerat, qui, ut Helias eis obiiciebat, in duas partes claudicabant: quod et Samarita se- - .cerunt, qui Deum Uraelis, O deos gentiu colebat. His explicatis, addendum erit,hoc esse praeceptum omnium primum , O maximum, non ordine tantum ipso, sed ratione, dignitate, praestantia. DGbet enim obtinere Deus apud nos infinitis partibus maiorem, quam domini, quam regis, charitatem, O auctoritatem. Ipse nos creauit, idem gubernat: ab eo in utero matris nutriti, atque inde in hanc lucem educti sumus: ine nobis ad uitam, vi-
ctumque res suppeditat necessarias. Peccant au-Ltem in hoc praeceptum, qui idem ,stem, O charitatem non habent: quorum peccatumTati me patet. Sunt enim in hoc numeTo, qui in hae resim labuntur; qui non credunt ea, qua sancta mater Ecclesia credenda proponit; qui Lmniis, auguriis, ceterisque uani mis rebus fidem habent; qui de suas salutestem abiiciunt,nec diuinae bonitati confidunt; qui diuitiis tantum, quRorporis ualetudine, ac uiribus
418쪽
r. x M TECHISMVS ribus 'nituntur . quae fusius ab i s explicata sunt,
oui de uitiis O peccatis constri erunt. δε De cultu &-Verum illud etiam in huius praecepti explicatione' cincto ne accurate docendum est, uenerationem, σinuo - cationem sanctorum angelorum, ac beatarum ann
marum, quae caelesti gloria perfruuntur, aut etiacorporum ipsiorum , sanctorumque cinerum cultum , quem semper catholica Ecclesia adhibuit,' huic legi non repugnare. Quis enim adeo demens est, qui, edicente rege, ne sie pro rege qμ quam . , gerat, aut regio cultu; atque honore lici patia- tur, continuo putet nolle regem, suis vi. magi-yratibus bonos deferatur ζ Etsi enim angelos Christiani adorare dicuntur exemplosanctorum ueteris testamenti, non eam tamen illis uenerationem Apocal. ry. adbibent, quam Deo tribuunt . quod si legimus M' Mi interdi angelos recusasse, ne se homines Men
rarentur; eo fecisse intelligendum est , quod sibit ad Tim.. eum honorem haberi nolebant, quisioli Deo debe- Exod. is. retur. Spiritus enim anctus, qui ait ; Soli Deo bo 't nor,ogloria; idem praecepit, ut honore parentes,' sieniores liceremus. Sancti praeterea uiri, qui Deum unum colebant, reges tamen, ut est in diuia I nis litteris, adorabant, idest supplices uenerabam' tur. Quod si reges , per quos Deus mundum g ibernat, tanto honore asciuntur: angelicis stiritia bus, quos Deus ministros suos esse uoluit, coe quoi rum opera non modo ad Ecclesius suae, sed etiam adireliquarum rerum gubernationem utitur, qu
419쪽
AD: P cI OCHO S. - 1 ruruque ope maximis tum animae, tum corporis pe riculis quotidie liberamur, etiamsi sie nobis in coms ectu non dent, tanto maiorem honorem non habebimus, quanto beata illae mentes dignitate regibus ipsis antecellant e Adde charitatem, qua nos diligunt, qua dulcti pro iis prouinciis, quibus praesiunt, ut exsicriptura facile intelligitur, preces fundunt: quod etiam p stare iis, quorum sunt ipsi custodes, ne dubitadum quidem est: nostras enim preces Deo offerunt, O lac mas. Quamobrem in euangelio docuit Dominus , pusillos sicandaliranos non esset quod angeli eorum in caelis , se per uident faciem Patris, qui in caelis est. Inuocandi itaque sunt; quod O perpetuo Deum intuentur, O patroci
nium salutis nostrae,sibi delatum libentisme susti
piunt. Extant diuinae scripturae testimonia huius inuocationis. Iacob enim ab angelo, quicum luctatus fuerat, petit, ut sibi benedicat, immo etiam cogit: se enim non dim purum illum profitetur, nisi benedictione accepta: neque solum sibi ab eo tribui. quem intuebatur , sita ab eo etiam, quem minime uidebat, tum cum dixit, Engelus, qui eruit me de cunctis malis, benedicat pueris istis. Ex quibus etiam colligi poterit, tantum abesse, ut sanctis,qui
in Domino dormierunt, honore coiciendis, atque inuocandis, et sacris eorum reliquiis, cineribusque uenerandis, Dei gloria minuatur ; ut eo maxime augeatur, quo magis hominum stem excru
tat , confirmat, O ad sanctorum imitationem
420쪽
cohortatur. quod oscium iceno altero, O Gangrensi, ac Tridentino Conciliis, O sanctorum Patrum auctoritate comprobatur. Quo autem sit ad refutandos eos instructior Parochus, qui huic ueritati aduersuntur, sanctos Hiero mum contra Vigilantium, o Damascenum potissmum legat. ad quorum rationem, quod caput es, accedit consuetudo ab apostolis accepta in Ecclesia Dei perpetuo retenta, oe conberuata. cuius rei quis firmius , aut clarius requirat argumentum diuina scriptura testimonio, qua sanctorum laudes celebrat admirabiliter ζ extant enim quorundam sanctorum diuina praeconia: quorum laudes cum I cris litteris celebrentur ir quid est, quod illis singula rem honore non habeant homines ρ Ets ob eam causam magis etiam colendi, O inuocandi sunt, quod pro salute hominum preces assidue faciunt,multaq.
eorum merito, O gratia in nos Deus confert benexueri ficta . Si enim gaudium sin calo super uno pecca tore paenitentiam agente; non ne etiam caelestes cives , paenitentes adiuuabunt non ne rogati pecca- torum ueniam ct impetrabunt, O conciliabunt
nobis Dei gratiam ἰ Q Jodsi dicatur , ut a nonnullis dicitur ,superuacaneum esse sanctorum patroci nium, quod Deus sine interprete precibus nostris occurrat: has impiorum uoces illa sancti Augusti-- August. ni facile conuincunt, multa Deum non concedere,
Job:' . nisi mediatoris ac deprecatoris opera , oe oscium accessierit. Quod illustribus Abimelec,o Iob a