장음표시 사용
561쪽
AD'PAROCHO S.C accipietis , ut gaudium uestrum sit plenum. Eriterum dii in odcumquepetieritis patrem in nomine meo, hoc saciam. Imitemur ardens an Iorum hominumstudium, quod in orando adbibebant. Gr tiarum autem at timem cum precatiosse iungamus, apostolorum exemplo; qui hanc consuetudinem perpetuo struauerunt: quemadmodum apud Apost lum licet uidere. Ieiunium uero, o eleemosynam ad orationem adbibeamus. Ieiunium quidem cem te maxime est cum oratione sociatum . nam qui
cibo, O potu sunt onusti, borum mens oppressa ensic, ut neque Deum intueri, neque, quid sibi uelit oratio, cogitare possint. Sequitur Eleem Hva ; quae magnam O ipsa cum oratione focistarem habet . quis enim , cui facultas sit benigne faciendi ei, qui aliena missericordia uiuat, nec opituletur proximo , Er statri sim , sie charitate praeditum dicere audeat e aut quo ore is, qui expers sit charitatis, Dei auxilium implorabit φnisi tum peccati ueniam precatur , simul O a Deo suppliciter postulat charitatem. ut are diuinitus factum est, ut saluti hominum triplici hoe
remedio subueniretur. cum enim peccando uel osses damus Deum, uel proximos uiolemus, uel nos i
sos sedamus; sacris precibus placatum reddimur Deum; eleemosyna redimimus hominum offensiones ; ieiunio proprias uitae sordes eluimus. GP qu quamsingula prosimi ad omnium scelerum genera ,
562쪽
apposita , ct accommodata sunt.
.M Ux V M haec formula Cbristianae prec e trussis,a Iesu Christo tradita, eam ha--i bea uiam , , ante quam ad preces ,
i postulationesq. uenimus certis uem
bis loco prooemii nobis utendum sit, quibus pie ad Deum accedentes, sidentius etiam id facere pommus ; Parochi oscium est, illa distincte, diluc deque declarare, ut alacrior pius populus ad pre 'ces adeat,stque cum patre Deo a iturum intelligat. Prooemium autem ,si Jectes uerba, breui umes; si res oestimes ,graui mum, mIsteriorumque plani mum. Ac prima quidem uox, qua Dei ius su ,σinstitutione utimur in hac precatione, sPATER. nam et si Saluator noster diuinam hane orationem prat exere potuit aliquo uerbo , quod plus maiestatis haberet, exemti causa , Creat ris , aut Domini; tamen haec omisit, quae tim rem simul nobis afferre possent; illud autem a bibuit , quod orantibus, O aliquid a Deo petentibus , amorem , fiduciamque conciliat . quid enim iucundius est patris nomine ζ quod indulgentiam sonat , O charitatem. πιιibus autem rationibus patris nomen Deo conueniat, suppeditabit facultas docendi fidelem populum, ex locis creotionis, gubernationis, ac redemptionis . nam cum. Deus
563쪽
D PARO CHO S sssDeus hominem creaverit ad imaginem suam, nec illam ceteris animantibus impertiuerit, ex hoc singulari munere, quo hominem ornauit, rure omnium hominum , nec fidelium modo, sed etiam infidelium , Pater in diuinis scripturis appellatur. A gubernatione uero sitimere poterit argumentum , quod , prosticiendo, O consulendo utilitati hominum , praecipuo quodam cura , O prouidentia modo nobis praestat patriam charitatem. Sed ut in huius explicatione argumenti paternam Dei de hominibus curam melius agnoscat, de cusodia angelorum, in quorum tutela sunt homines , aliquid dicendum uidetur. Est enim Dei prouidentia datum hoc negotium angelis, ut custodiant humanum genus, singulisque hominibus praeso sint, ne grauius aliquod detrimentum accipiant . nam ut parentes, si infesta, O periculosa uiasili s iter faciendum sit , custodes adhibent, Opericulorum adiutores : sic caelestis parens in hoc itinere , quo ad caelestem patriam contendimus , fingulis nobis praeposuit angelos, quorum ope, ac diligentia tectifurtim paratos ab hontibus laqueos uitaremus, O factos in no's horribiles impetus repelleremus , ijsque ducibus rectum iter tenere mus ; ne obiectus aliquis error a fallaci aduersario nos de uia posset deducere, qua ducit in caelum. Quam uero habeat utilitatem baee de hominibus Dei cura, ac prouidentia singularis, cuius munus, O administratio mandata est angelis , quorum inter
564쪽
inter Deum, O homines media est,et interiecta natura; patet exemplis, quorum copiam suppeditant diuinae litterae, quae testantur, saepe Dei benigni ta- te factum esse, ut v ectantibus hominibus angeli mirabiles res oecerent ; quibus moneremur innAmerabilia eius generis, quaesiub oculos no caderent , Ybs ,.ι sicGρdibui nostra salutis angelis oeci utiliter, ae salutariter . Raphan angelus, Tobiae comes, V ' O dux itineris diuinitus adiunctus, illum duxit, O reduxit incolumem . cui O adiumento fuit, ne ab immani pisce deuoraretur; O, quanta esset iueius piscis iecoreJele, o corde uis, demons rauit. τ b. 6--daemonium expulit, eiusque impedita, O colligata potesate, ne Tobiae noceret,efecit. ille veru, O legitimum matrimonui ius, O usum adolescen-Τob. Q. tem edocuit. Ille Tobiae patri, oculis capto, lumina restituit. Angelus item ille, Principis apostol rum liberator, liberem praebebit materiam ad erudiendum pium gregem de admirabili stuctu curae,
custodiaeque angelorum, cum demonstrabunt Parochi angelum carceris tenebras illustrantem, O A' Petrum tacto eius latere e Amno excitantem ,sio uentem cathenas, dirumpentem uinclita monentem ut surgeret sequesumptis callis, O reliquo vestitu sequeretur; cum doccbunt ab eodem angelo
Petrum per custodias libere eductum e carcere, aperta denique ianua in tuto collocatum. Huius generis exemplorum , quemadmodum diximus ,
reserta es sanctarum litterarum historia , quibus intelli-
565쪽
PAR OCHO S. 117 intelligimus quanta sit uis beneficiorum , quae con fert in homines Deus, angelis interpretibus, est internunciis, nec solum certa aliqua, est priuata de re missis, sed a primo ortu, nostrae cura praepositis , O in singulorum hominum salutis praesidio collocatis. Hanc do Irinae diligentiam illa utilitas consequetur, ut audientium mentes erigantur, O ad agno cendam, ac uenerandam Dei paternam de se curam, ac prouidentiam excitentur. Commendabit autem hoc loco Parochus, in primisque praedicabit diuitias benignitatis Dei erga genus humanum ; quem cum a primo parente nostri generis , peccati, usque ad hanc diem offenderimus flagitiis , ac sceleribus innumerabilibus, retinet tamen in nos charitatem, neque praecipuam illam de nobis curam deponit. Quem si quis existimat hominum obliuisci, amens Al, O in Deum iacit indignis mam contumeliam. Iraficitur Israeli Deus propter eius gentis blasphemiam, quaesie arbitrabatur caelesti ope desertam esse . Est enim in Exod. Tentaverunt Dominum, dicentes; Est ne Deus in nobis, an non ζ Et apud Ezechielem, succensiet eidem populo Deus , quod dixerat; non uidet Dominus nos ; dereliquit Dominus terram. Ergo fideles his auictoritatibus a nefaria illa opinione deterrendisiunt, fieri posse , ut Deum capiat hominum oblivio. In quam sententiam audire licet conquerentem de Deo apud Isaiam Israeliticum populum; contraque, Deum
sultam eius querimoniam benigna militudine refellanc
566쪽
os C A TECHISMUS I ' fellentem. Est enim ibi: Dixit Syon : Dereliquit me Dominus; O Dominus oblitus est mei. cui D us , numquid obliuisci potest mulier infantem fusi, ut non misereatur filio uteri IDi et si illa oblita fuerit, ego tamen non obliuificar tui. Ecce in manibus
meis desicripsi te . a Jibus locis quamquam id liquido confirmatur; tamen, ut penitus fideli populo persuadeatur , nullum posse tempus accidere, quo deponat Deus hominum memoriam, quo eis non tribuat patria charitatis oscia ; Parochi rem clarismo primorum hominum exemplo comprobabunt : quos , post neglectum, uiolatumque Dei iussum , cum acerbius accusatos, oe horribili illa o fententia condemnatos audis; Maledicta terra mopere tuo; in laboribus comedes ex ea cunctis di bus uitae tusispinas, O tribulos germinabit tibi; O comedes herbas terrs: cum uides e paradisio e pulsos , O, ut omnis reditus stes adimeretur, cum i c.h tu aditu paradisi collocatum tegis Cberubin stam' ' meum tenentem, oe uersatilem gladium : cum ab ulcistente Jam iniuriam Deo illos intimis, Grex- ' . - . ternis molesti s conficitatos intelligis: an non acti. de homine putes Z an non credas non modo diuino illum auxilio nudatum, M etiam cuiuis iniuriae propositum Z Verumtamen in tantis diuinae irae oe uutionis indicuis oborta est lux quaedam Dei in eos cha Gen. i. ritatis: Fecit enim, inquit, dominus Deus adae, ct uxori eius tunicas pelliceas, O induit eos:
quod maximum fuit argumentum , hominibus
567쪽
nullo umquam tempore defuturum Deum. Huius etiam siententiae vim, non exhauriri Dei amorem ut tia hominum iniuria, Dauid expressit illis uerbis ; Numquid continebit Deus in ira sua misiericordias Psal. s. suas ζ Hanc Abacuch Deum assatus exposuit,dum Abachuch. inquit; Cum iratus fueris, misericordiae recordaberis. Hanc sic Michaeas aperuit; quis Deus simi- Misb.7. lis tui ζ qui aufers iniquitatem, coe transfers peccatum reliquiarum hereditatis tuae: non immittet ultra furorem suum, quoniam uolens misericordiam est. Omnino res ita se habet: cum max me perditos nos, o Dei praesidio spoliatos arbitramur , tum maxime , pro immensa sua bonitate,nos quaerit, ct curat Deus; sustinet enim in ira . igladium iustitiae , nec cessat essundere inexhaustos mi ericordiae thesauros. Magnam igitur uim habent ad declarandam praecipuam Dei rationem in amando, tuendoque hominum genere, creatio, o gubernatio .sed tamen illud opus redimendi hominem sic eminet inter duosuperiora, ut beneficentissmus Deus, parensque nostersiummam in nos b niinitatem tertio hoc beneficio cumulatam illustrarit. Quare tradet stiritualibus filiis Parochus, et assidue eorum auribus inculcabit hanc praestatissimam Dei erga nos charitatem, ut intelligant se, quia redempti sint, admirabilem in modum Dei fi
lios euasisse: Dedit enim, inquit Ioannes, eis pote- Ioan. i.
natem filios Dei fieri, O ex Deo nati sunt. Quam ob causam baptismus, quod primum redemptionis pignus
568쪽
pignus, O monumentum habemus, sacramentum 1. regenerationis dicitur: inde enim nascimur Dei m
lii: nam inquit ipse Dominus: Quod natum est exstirituliniritus es: et oportet uos nasii denuo. Item 3.Pet.r. Petrus apostolus, Renati non ex siemine corruptibili sed incorruptibiliger uerbum Dei uiui. Huius ιρο ι u. pondere redemptionis, oestiritum sannitum accepimus, oe Dei gratia dignati siumus. Quo munere Dei fili, adoptamur, quemadmodum ad Romanos ad Rom. t. scripsit apostolus Paulas ,1 2Von accepistis spiritum struitutis iterum in timore ,sed accepistis 1 iritum adoptionis filiorum, in quo clamamus Abia pater . Cuius uim , O Qcaciam adoptionis ex mi.Epist. a. nat sanctus Ioannes ad hunc modum; Videte quo lem charitatem dedit nobis pater, ut filii Dei nomi- nemur, o mus. His rapositis, admonendus es fidelis populus, quid i e uicissm debeat amantis opatri Deo, ut intelligat quem amorem, ac pietatem , quam obedientiam, ac uenerationem creatori , gubernatori , ac redemptori praestare , quas , ac fiducia illum inuocare oporteat. Sed ad erudiendam inscitiam, dirigendamque sententiae peruersitatem eorum , si qui tantummodo siecundas res , O prosterum vitae cursum argumento esse
existimant, Deum construare nobis amorem suum, rebus autem aduersis, O calamitatibus , cum a Deo exercemur, id esse signum hostilis in nos animi, O prorsus abalienata a nobis diuinae u Iobib. imitatis; demonstrandum erit,cum tangit nos ma-
569쪽
AD PAROCHO S. 161nus Domini, minime id hostiliter facere Dominum, verum percutiendo sanare, O plagam a Deo uenientem esse medicina. Castigat enim peccantes, ut ea disciplina meliores faciat,et praesienti animaduersone redimat ab exitio sempiterno. Nam uilitat pquidem in uirga iniquitates nostras, O in uerberibus peccata nostra, misericordiam autem suam non aufert a nobis. Quare monendisiunt fideles, ut in eiusmodi cassigatione patriam Dei charitate agnoscant , O illud apud patientisimum Iob in memo- Iob. s. ria,inin ore habeant: ipse uulnerat, O med . tur: percutit, O manus eius sanabunt : ut illud
usurpent,quod Isib persona Israelitici populi scripsit Hieremias; Castigasti me, ct eruditus sum, quoi us.
iuuenculus indomitus ;conuerte me; et conuertar; quia tu dominus Deus meas. Vt Tobiae exemplum Tob. u.
sibi proponant, qui cum in illa plaga caecitatis paternam Dei manum caedentemsensisset, clamauit: Benedico te domine Deus Istaei, quia tu castigasti
me, o tu salvasti me. In quo maxime cauendum
est fidelibus , ne, etiam si quovis incommodo af
cti , quavis calamitate afflicti sint, Deum id igno- Lucio. rare existiment: ait enim ipse: Capillus de capite uestro non peribit. immo uero se ipsi illo diuini oraculi solatio consolentur, quod in Apocalypsi di- Apocal.3.ctum est; Ego , quos amo, arguo, castigo. Conquiescant in Apostoli cobortatione ad Hebrae- Ad Heb.i, os; Fili mi, noli negligere disciplinam Domini, neque fatigeris, dum ab eo argueris: quem enim
570쪽
C A TEC HISM VS diligit Dominus, castigat; flagellat autem omnem filium, quem recipit: quod si extra disiciplinam e sis, adulterini estis,et non si ij . patres quidem camnis nostrae eruditores habuimus, et reuerebamur eos; non multo magis obtemperabimus patri lirituum, uiuemus cNOSTER. Cum patrem inuocamus singuli, O nostrum appellamus, doccmur, ex dono, ac iure diuinae adoptionis consiequi necessario, ut fratres sint sideles omnes, O inter se fraterne amare debeant : Omnes, enim inquit,uos fratres estis ; unus
est enim pater uester, qui in caelis est. Q Jare etiain epistolis , fideles omner, apostoli fratres appellant . Ex quo item conficitur illa consecutio necessaria, ut eadem adoptione Dei non solum inter se sideles uniuersi staterna necessitudine coniungantur, sed, quia homo est unigenitus Dei filius, fratres etiaeius o nominentur , O sint. nam in epistola ad Hebraeos , cum de filio Dei loqueretur , scripsit
apostolus; et con confunditur Iratres eos uocare, dicens, Nunciabo nomen tuum fratribus meis. quod tanto ante David de Chrino domino praedix rat. Ipse uero etiam Christus sic apud Euanget stam laquitur ad mulieres , Ite, nunciate fratribus meis , ut eant in Galilaeam; ibi me uidebunt. Φιod tum ab eo dictum est constat, cum iam excitatus a mortuis immortalitate esset consiecutus; nequis existimet staternam hanc cognationem, eius