장음표시 사용
271쪽
rro li De Paenitentio virtute. R
inem a peccati igitur curri nul A eo sit, ut quemadmodu iustus deala sit memoria peccati suturi, po bet conari'nantum possit,ut pe terit esse perfectissimus amor in
Deum, in quo solum virtute erit tam contritio, quam huiusmodi propositum delaturo.
Sed iam beniamus ad solutio nem argumentorum contrariae
seueret in sua iustitia,ita cum quis respiscit a peccato, debet effice are, ut duret usque ad finem in iis stitia accepta, quod reuera neque nostrae officit conclusioni. Ad secundum respondetur prim sanctos Patres citatos esset dquutos de paenitentia quae durat
per totam vitam,ut tandem suum
code paenitentia proprie sumpta, B tartiti possit effectum ad beatici nam ut patet eκ contextu, con dinem: nam etsi quis aliquando. Ad primum igitur in Isaia respondetur,illum non agere eo lo-
sentiunt Patres in eum locum; legatur D. Hieronymns ibide, Pr
pheta nihil aliud ibi intendebat, nisi docere, quae sit iustitia. 4
seruantia verae legis, id quod docuit contra super stitionem Iudeorum,qui ponebant cultum Dei in quibusdam eremonijs eκternis. Et eodem modo eκ D. Hiem.
iustificetur , si deinde incidat in Peccatum, nihil prodest illi ad viaitam aeternam,tuisse scilicet aliqua do iustificatum, si deinde finalitex
moriatur in peccato,ut docuerunt
etiam Ioan Medina, de penu quaest. 3 Suari disput. 6.stcsti . . numero a quare SS. Patres iis tum voluerunt; non prodesse alta
nymo respondemus ad locum cui penitentiam ad vitam rete Amos, d ad locii PauIi quare ei iam,nis ita doleat de commissis, his nihil contra nostram concivi
Aliqua difficultas videtur esse in responsione ad verba Ezechielis citat na Propheta ibi videtur
meminisse paenitentiae Respon- D. Hinon detur tamen e eodem Hieronymo in eum locum, neque ibi se ut etiam caueat a committendis , iuxta illud cap.inanis, de peti .dis 3 via dicitur: Inanis est paenite tia,quam sequens culpa coinquunat, quod idem re etitur,cap.Ρae nitentiam agere,cap.irrisor,capit. Qui admitti,& denique,ca Lavamini ea d.d.secundo possumus et
monem esse de paenitentia pro D respondere S. Patres loqui de veprie dicta; ted aut de conuerso ra paenitentia, ad quam sine du- ne ab infidelitate ad fidem,ut propterea addiderit ibi Propheta Si
feceritis obis cor nouum.aut cum
alijs possumus dicere, loqui quide Prophetam ibi de penitentia, sed
dicimus paenitentiam eo loci imressi i non solum quoad essentia
ha, .d quoad etiam Omnes illiu gProprietates, ita ut similitudo in
bio requiritur eκcluso voluntatis ab omni peccato etiam comm tendo, si hoc adsit voluntati ita- qu ut docte tradit Ioan Medina, loco citato tractat. I.quaest. 3 M. Patres potius intendunt alserere inanem esse illam paenitentiam, nisi eviludat omnem volutatem peccandi,quam ut doceant requirri Dissilia πιν Orale
272쪽
Disput. II. Sect. I. Quaest. II.
simplieitum propositu ad illam. A intrinsecum, ideo debuit apponi;
sμπη Ad tertium e CGciiij respon accidit enim naturae contritionis, inhibis in cociliorum colligi, quomodo prin ponatu positum Pertineat ad contritione; in ipsius da dicunt enita cotritionem esse definiti testationem in recto, cum Propo sto cauendi,&c.in obliquo; quare non eode modo pertinet ad comtritionem propositum huiusmodi, sicut pertinet detest alio, quia Bhaec formaliter requiratur est e nim,sicut iam diximus,ipsa effentia contritionis; non sic autem illud propositum,ut propterea pos si hoc propositum sufficere vi
Neque dicas cum Soto, I larmino ubi supra, qui in hoc, gotio satis anVij videntur, frustra uisse additani illam Particulam aut sit illud propositum Implicitum quidem, si nullum occurrat memoriae peccatum , eXplicitum
Respondetur secundo ad Con luare Concilia, illa definire contritionem se mαι --ecudum totam suam latitudinem, rade -- secundum quam ut plurimu con πιέρν -
tingit,ut pluramum autem contri iuritio habet annexum hoc propositum, ut optime deducitur eκ mP. Si Apostolus de paeniten .d. . Ad rationem respondetur prumine Andrea Vega ubi sup n gando sequelam. Sed non placet responsio, quia Non plomate nobis visus est negasse illam rupq si sequelaminam cum ipse dixit sesis 'actu solum dilectionis Dei, etiam Concilijs in assignata definitionem cum sit memoria peccati posse iu- contritionis, cum proposito,&c stificare,non erat in causa, cur ne- nisi deberet intelligi de proposito sermalivi explicito,qui ha qui ut, implicitum c virtuale Propo.
tum numquam est sine contritione, quare Concilia aliquid aliud voluerunt intelligere, scilicet propositum explicitum, ne illud verbum appositum sit inane, Sc rugare debuisset hoc propositum cauendi peccati suturi non possibi stificare,sine illa expressa detestatione peccati piaeterit, cum huiusmodi proposita, ut plurimum sit eκ ferueti dilectione in Deum; quam ipse ait sufficere ad iustifici
stra, quod reuera esset absurdum D Respondetur ergo secundo admittere in definitione sic essen concedendo esse eamd.rationem, cum enim hoc propositum,si non sit memoria peccati praeteriti,oriri possit e charitate, certe nulli d bium esse poterit, quin illud sit actus charitatis,4 consequenter iustificet.Inde tamen non colligitur aliquid contra nos,ut patet e diactis. Sohaec de hac tota quaestione,&difficultate. tiali. Nam respondetur Concilia posuisse in illa definitione,illud propositum, quia licet vetust, quod ipsi dicunt, propositum implicitum,&virtuale,ut plurimum cruiungi cum contritione, ut etiam nos supra concessimus, quia Minen cum illa coniungitur tamquam aliquod extrinsecum, non
273쪽
a - - - . - . . A natura gratia,cap. 24is fine de
hi omnes Doctores in re ipsa con
eκplicant hanc differentiam accis dentalemmam allidistinctionem illam extrinsecam volunt tantum esse in genere moris ratij secundum intentionem, remissionem: alij alijs modis, de quibus trinis, non satis con 8 nos insea,4 eos afferunt Ioan .Meviat differentia inter contritio dina, toto sereta de nit.trae. I. Voniam ex iam ammata definitione comnem,& attritionem,quam tamen scire necessarium videmus, ideo
hie de illa disputandum est; si ta-
Cotis Trid. men primo definitionem attritio. Iniit a nis alsgnauerimus, quae e Con- Πι Mius talo Tridsess. 4.ca. .est detestatio peccati,vel κ turpatudinis peccati considerationcivel e gehen: , senarum metu concepta praesertim vero quaest. 3. Suarius, disp. .secta a num.6. Secunda sententia est asseremtium, contritionem. attriti nem essentialiter differre, eX professo tenent Sahom .m 4 dist. 17. rasim
nus,par. 3 rele se penit.Medina ubi supra, quaest. 1 in fiae, Botta- quae horr inem ad gratiam susci C rellus, sup tr.i .ca. Io . I s. Didacus Nugnus ad .par quaest. .art. χ.dub. I Suarius, Vbi supx .,.stan, Notandum primo, detestatio . mo/i nem peccati, quae oritur e moti sumano nouo pure humano , nullo modo fri in pome iustificare, etiam eum qui inuisibiliter ignorat Deum,contra Vm vegham,lib.6 in Concaridaum
quia id nos supra docuimus; tib Pti sententia est rum scilicet arbitrium ex se non esistimant contritionem distin posse se ad gratiam praeparare.&
tum quia saneti Patres docerit hominem sine fide non posse iustificari,sic Augustinus de vera&fal - my Diqnitaea. 1.vbi ait, Panitentiam, qua non est ex side, esse instιtem
piendam disponit, ex se quidem
insufficienter, cum Sacramento autem sufficienter. Et ne in hac quaestione sententiarum diuersorum Doctorum multiplicitas, rem reddar obscuriorem, duas tantum in genere recensebimus sententias igit ut circa praesentem rem gui ab attritione κtrinsece in quasi per accidens,ita Halan in .
274쪽
MC Uf. ostomus homil. o. in Matth. ω talis attritio nullam proprie habet ε --. Rupertus, lib. is de gloria, ikho vim minuendi, ac destruendi pecnore fili j hominis in Matth. appellat hanc penitentiam e humano motivo exitiosam tum quia actus Pe: nitentiae ad iustificationem seu ad sacra metru susTies, nece sario requirit cognitione Dei, seccati,Vt est contra De uiniquod non potesti abere e motivo illo pure naturali,& humano i tum quia
catum, cum tamen attritionisti
men solum illi qualitati attribuenduin videatur quae aliquale vim habeat destruendi peccatum etsi deinde non habeat tantam, quanta esset necessaria. Sed quidquid sit de hoc illud certum atque indubitatum in omni uin sententia videtur, illam, sic , non esse sus. ille: ctus attritionis pure natura ficientem dispositionem ad gra-ralis, neque etiam cum Sacramen iam etiam cum Sacramento Pa
to potest esse dispositio ad grata,
quia liuiusmodi actus est naturalis, inferioris ordinis,&conseque terim proportionatus ad gratiam etiam cum Sacramento tum quia Concilia omnia ad gratiam sem-Prae requ: runt dispositionem su-Pernaturalem ex gratia data, cuiusmodi non est actus pure naturalis e viribus naturae habitet e dictis. In quo non immerito excusatur Solus a Nugno con suia tra Suarium, ubi supra dub. 2. re rius pani es Prehendebatur eni in Sotus a Sua- Br rio disput. s. lect I num. q. peri de quas constituerit solam attritionem inuralem sufficere cum Sacramento ad iustificationem; e quo capite etiam carpitur a Molina de concordi 3,quaest. IA.artus; tum quia Concit.Trid.sess. 4. Coic. 3. disp. Iq. memb. .f.Qu retcap.4.tam perfecti contritio aliquis: non immerito,inquam,eκNem,quam imperfecitam,quae tamen sufficiat ad gratiam inulcum Sacramento, vult essedonuDei,o spiritus Sancti cuiusmodi Proprie non est illa alti itio pure
humana. Vtrum autem huiusmodi detestatio ex motivo humano dicenda stattritio lis est inter Doctores, Suarius supra nu. 3. Nugnus item ubi supra dub. I. culari Sotum ab hac calumnia
quia, quamuis Sotus lib. 2.de nat. gratia multis capitibus,admiserit sufficere cui Sacrament at tritionem naturalem ad cosequutionem gratiae, numquam tamen
exclusit habitus supernaturales Fidei &Spei; quib. potuit Sotus
eκistimasse,attritionem illam naturalem sufficienter eleuare, ut
a δὲ is vix uni negaue; Canus autem V possit cum Sacramento disponeriis. M.f; Videtur affirmasse, nos vero, re ad gratiam; id quod deinde M ibu, m Probabilius existimamus, illam vicena si detestationem peccati e molimraitio. uo humano, quatenus scilicet peccatum displicet propter ipsius
turpitudinem non esse proprie sententia mutata, docuit in A.distin i 7.praecipue quaest 2 art. J cirbi expresse habet,attritionem, nisi fiat a Deo per auxilium speciale supernaturale, non
appellandam attritionem i qui sufficere etiam cum Sacramento ad
275쪽
ad gratiam consequendam quod A Suarrus, ut potuimus olligere in habuit ex D.Thom a et quaestio. ipsius scriptis, numquarn eκistima
loco uniuersaliter habet, quod homo non potest se ad gratiam prae Parare absque speciali auXilio; attritio autem, per quam cum Sacramento confertur gratia, praeparatio est ad gratiam, quamuis secundum se sine Sacramento nosus ficiat ; itaque numquam intellexit Sotus, hanc attritionem naturalem, ut se, esse sufficientem dispositionem etiam cum Sacramento ad gratiam; quia ut iam diximus,posuit ille habitus supe
naturalas, tum in intellectu, tum in voluntate,ut patet e lib. eluia. denat.&grat. quamquam deinde,ut diXimus,re melius considerata,in .sent:voluerit requiri in
tus supernaturales,salie in eX pa te intellectus in habente attritionem naturalem, quibus fieret illa attritio cui Sacramento sufficies
dispositio ad gratiam 'uod tamenon placuit Suario, & est quod ipse attribuit Soto. Vnde aliud est
attritionem naturalem, ut sic, esse sus iacientem medio Sacramento ad gratiam, aliud est attritionem naturalem simul cum habitibus supernaturalibus,saltem ex parte intellectus sufficere cum Sacrameto ad gratiam id quod tribuit Suarius Soto,non est illud primu sed secundum,namicuera etiamsi eia parte intellectus ad sit huiuImodi motus fidei supernaturalis,&κilium particulare, ad hoc vitalis in X parte voluntatis interuein attritio fieret proportionata ad ruat motus spei lupernaturalis, S habendam gratia; c si aliter Suarius senserit de Soto,sellitur: Vn-dcietsi nunc post Conc Trid.uulmi modo defendi possit haec sententia Soli, ut patet coiis deranti Conciliiverba supra allegata; Ante Concilium tamen non incommode potuisset defendi; cum ut ait Molina ubi supra, illa natura nlis attritio eleuaretur quodammodo ad esse supernaturale. Pro portionatum ad gratiana eX co cursu supernaturali Sacramenti&ex habitibus supernaturalibus absque ullo alio concursu particulari distincto. Verum, etsi haec omnia vera sities, male tamen D dacu Nugnus loco citato carpitis pN Suarium , perinde quasi non in- βμwμ tellexet it sententiam Soti iam
motus timoris seruilis etiam supernaturalis, necesse est, quod a . tritio haec humana procedat eκ auxilio speciali,ut cum Sacramento peccator iustificetur, ut manifeste colligitur e Concilio Trid. sessione 1 .capitulo quarto ubi loquens de attritione sic habet.
Illum sero contritionem Nerfectam, quae attritio dicitur, quoniam vel turpitudinis peccati consideratione vel eae gehennae, ct panarum metu commum ter concipitur ι voluntatem peccan-d excludat cum De venia, δε- clarat non solum nou facere hominem hypocritam, ct magis e
Dei esse. Spiritus Sancti impulsum , c. Ex quibus Concilium
276쪽
Disput. II SM. I. Quaest. III.
non obscure docet, attritionem A mentum diradix omnis iust limexcitatam ectimore seruili esses .ionii c.Secundo,posse aliquem iustificari sine Christo, qui nulli prodesse potest sine fide. ut patet ex secunda secuncta, quaestione prima, articulo septimo Tertio
posse aliquem iustificari sine spe
Veni contra D. Ambrosum libro in AE M Primo i de paenitentia capitulo primo, ubi nemo , inquit, ena
posse aluiuem iustificari sines
more Dei, & sine charitate, comro quarto, tum tomo tertio, quae ira Diuum Augustinum bb quar o stione sexagesimanona, articulo confessi ubi, neminem, inquit, decimo disputatio 28. sectione posse sine amore Des veniam cons--,sine quo nemo unquam gratia Inuenit, ek illud eiusdem Augustini relat.de paenit.ssistinctio. septima, capitulo Nullus , Quem a. nitet, inquit, oportet non solum timere Iudicem, sed etiam dili gere , quia sine charitate non po-
- eo proumure, latet manifesta ratione Atria attritio illa debet eo secum proposito absoluto, numqua amplius peccandi , ut collisi tur eXConcit Trid.sed propolita absolutum huiusmodi non potest haberi eκ naturae viribus, absque speciali motione spiritus sancti, i ergo.legatur Molina supra g. Post
hanc Suarius, tum dilputatione quinta sectione prima , nume-1ecunda Lquare etsi in lententia Suamj, Solus tantum tribuat aris tritioni illi e motivo humano, numquam tamen Suarius e Nisti.
mauit, per Sotum eκcludi habitus supernaturales,saltem e pa te intellectin. Abs,da s. Notandum secundo, praecipuequuntur x ea , quae dissimus esse contra lenis hemisia re tentia egete ubi supra, alias.n.se-g querentur inde multa absurda Prim inposse aliquem sine fide plaPaul.ad Bacere Deo,quod est contra Paulum
, sequi probatur , quia vult ve-ga ibidem , posse aliquem κmotiuis humanis iustificari etiamsi inuisibiliter ignoret Deum, emgo ad iustificationem ex Vega non requiritur fides, neque spes, neque charitas; quae omnia lunt Rom. 3 hominem susti cari presi minime. absurda , ut proptereadem, contra D.Augustinum lib de multi e Theologis hanc verae vera&falsa paenit.ca.2.vb ctus, sententiam vocarint erroneam, inquit, exfontesdei non proce υ cxpericulosam. acasserentem, Accedentem ad Deudebere exedere, ad Hebr. II. ad dit,non potest placere Deo ad super naturalem sinem iustificationi quod item repetit lib.6.contra I lianum ap. 8au fine, de praede Cono. Tria st m.SS.cap.6.4 .contra Concit. Trid.sess6. cap. 8 ubi dicitur, Fι- des humanasalutis imitumfunda
dem, in obiecto legi naturalis, se etiam obiecto honesto, laud bili intrinsece includi Deu, unde fit, ut qui peccat contra ra)tionem, consequenter dicatur peccare co-tra Deu,4 ab illo auerti dicatur,
277쪽
ero pari ratione, qui conueni A ris , tota potius cupiditas, quo tuζ ad obiectum naturale, dic voluntas est appellata. EMCoincia.
tur conuerti ad Deum , etiamsi illum ignoret.confirmatur, quia illa aversio a bono honesto etiani ignorato Deo facit hominem reudamnationis, ergo conuersio ad illud bonum liberabit illum damnatione, illumque facieti
Rari is, , Respondetur enim iam se Bira tract.primo, capit. 3O. quia sponsio quelam esse salsam ratio est, cui totius gratiae origo, tota est quia averso a bono honesto tollit fundamentum finis natui alis,c finis supernaturalis unde illi ut sic damnabituri At conuersio, licet possit ponere fundamentu,
non tamen caetera omnia , quae
ad salutem tequiruntura Ad con firmationem respondetur, negando etiam sequelam, quia e D. bet desuo, nisi peccatum, dimendacium ; virtutem bustitiam a Deo; Et Can. 24. prorsus, inquir, donum Dei est, diligere Deum, Et horum adaequata ratio communiter redditur a Theclogis,&optime plicatur a BottaIello su- Deo, sic peccatum totum est a voluntate hominis: Me his possumus respondere ad alia&similia argumenta, si dicamus, licet iuauersone a fine naturali includatur etiam auersit a fine supernaturalia conuersionem tamen
ad finem supernaturalem no posse perim gere, nisi etiam ipsa fiat D. - . Dionysio bonum est ex integram supernaturalis, pio Pter rationem causa, malum autem ex singulari defectu, liberum autem arbitrium plus potest in malo quam D. aut in bono e D. Augustino contra Pelag. Vnde lib. de spiritu. liti capit. 3. ait Liberum arbitrium ad n ιhil valere , nisi ad peccandum Lepistola ad Vitalem, labe rum, inquit, arbitrium ad dilia gendum Deum peccat grandita vi siue contritionem e sententia, te perdidimus . lib. s.contra duas Caietani in tomo primo opusculam supra allatam , quia scilicet semper debeat esse proportio inter dispositionem is formam cuius illa est dispositio.
tritionem illam naturalem ex sen o tentia Scoti. q. distri .et. q. quaest. in et ubi ponit quam d. attritioue me virib naturae inordine ad Deu,
epistolas Pelag. cap. 8 in liberum artiirιum captiuatum nonnisi ad peccandum valerea ad iustitiam υ3ro nonnsadιutum gratia Dei,
lib. 3. hypognoui & libro primo
decorrept. gratia,ait,flnegratia nullum prorsus bonum homines fac unt , Et tandem libro primor etfact. cap. mira inquit, nondum liberata stratia Saluato- opus. 4. quaestio prima, ubi concedit, quamdam contritionem in
sermem,quae potest habet virib. natutae nullo modo posse iustificari, siue si in fideli siue non,
ratio est, quia ille actus nullo in do, neque ex parte obiecti, neque e parte principi est supe naturalis, ergo non potest iusti fi a Leari sequela Patet e Concili trivi in
278쪽
Disput. II sect. I. Quaest. III. 22
Aka Mileuit.&Trident xl, sum Alaam gratiam in Sacramento. in .-a A - , . - etessariis nam ad gratiam equiritur dispositio supernaturatus, sed illa attritio, ut sic, non est huiusmodi,
in sententia Scoti, iugi in lententia Caietani, illa attritio securi dum substantiam,& secundum omnes uas conditiones haberi potest viribus natutae, ergo con larmatur, quia adactum contriti s bit; non iustificare autem per se, c tand tertio,detestationem Peccati propter metum Sehen-ne,posse quidem dici attritionem, . Od. per se tamen, &immediate nul-Patet manifeste e Concit. Trid. TM 'ie LILIA. ω P. q. tenetiam communis schola Theologorum dici quidem attritionem, infra patenis antecedenter requiritu gratia excitans,is concomitans, consequenter gratia iustificans, ergo non potest esse informis,neque haberi viribus naturq,certum autem est, neminem posse iustificarie viribus naturaei legendi sunt Sotus libro secundo de natura. gratia,capit. I . Medina I.
Primo,patet e scripturis quei ad iustificationem requirunt Fqnitentiam,id est,contritionem, chadentini paulo ante citati: tertio ex SS.Patribus, qui laudant quidem hunc timorem gehennae,sed non ut veram iustitiam , ita Clemens cis Aiax. Alcκand. 2. stromat Fides, inquit din.C.de petiit quaestio. I.trac .7 C est prima ad salutem inclinatio, Cosmas Philiar.lib. 2. de sac. penit. cap. 3. qui multa contra horum sententiam scripserunt, interim tamen melius nobis visus est Sc tu ,illam Caietani contritionem, appellasse attritionem.
Huac ter possumus colligere illum, qui ad Sacramentum acincedit cum dolore ex solo motivo
mo , quit, salutaris, adfanctitatem deducit , anima dim-nitus institus est quali existat,=
naturali, si ignoret quidem indi este oculos mentis propsita, vincerespositione in suam non ponere Obicem actualem, qui ut nouum Peccatum, ponere tamen obicem habitualem; peccatum enim habituale non debito modo retractatum , est sine dubio impedimentum ad gratiam obtinenda;
dolor autem de peccato, ut iam toties diXimus, qui non sit ex inotiuo supernaturali, non est proportionata dispositio ad obtinen-
solitos earum panarum ι morem,
quito est timor, non est, se ab intrarcham alia loca SS. Patrum ininfra at seremus, cum iterum de eadem re redibit sermo.
Neque obijcias scripturas, quae
279쪽
Ua. 16. ehennae, perinde quasi ipsa, ut A Vnica concluso contratio; α. sic,iustificationem det, I S. 26.ati attritio partim conueniunt, Parin
more tuo concepimus spirιtum D lutis, 2 .Reg. 2. David extimore agit paenitentiam 4 iustificatur, Narrh. ia Matth in Viri Niniuit surgent in Iudicis,ctc. loan. 3. e huiusmodi paenitentia Nini ultae dimouentur a malo Imo aliquando uidentur scripturae, no prouocare ad paenitentiam e huiusmodi metu paenaruri Psal. . nisi conuer Afueritis gladium suum , vibra-bιt, .Laerc. P. Ouιὰ genimina . perarum,oc Isa I 3. Nisi paenitentiam egeritis, cto Nam dicimus haec omnia loca scripturae, e alia huiusmodi, solum probare, quod infra concedemus, hunc scilicet timorem est
tim differunt. Loquimur autem hic de vera attritione, quae simul cum Sacramento susncit ad gratiam rec de vera contritione,quae prouenit eκ charitate, Ἀκ se sufἡcit ad tr tiam recipiendam. Hanc conclusionem probabimus; dum,4 conuenientiam, utriusq; differentia assignabimu3. Conueniunt igitur primo,quia inquib.eon tam contritio, quam attritio de . nbent detestari peccatum propter in
Deum; sic Toletus lib. 3. QP. .4. num. 9. Cosmas Philiar. lib. 1. de Sacram .paenit.c.48.ωali communiter, sequuti scholasticos antu
Conueniunt secundo , quod honestum, Mutilem, inchoare paenitentiam,id quod docet Con C tam contritio, quam attritio dicat Com. Tria cil.Trid.seir.6 capit. 6. Praedicatur dolorem in detestationem pe
autem Paenitentia metu paen e,timoris, quia cum timor sit magissensibinis, magis etiam mouet, tetiam supra dictum est. Neque secundo obiicias SS.Patres, qui diXisse videntur, timorem esse veram sanctitatem, .η sit. iustitiam, ut dicere visi sunt, Basi lius in Psalm. 3. supra relatus, D. cati,cum proposito actuali seu virtuali euitandi in posterum taut utraque debeat eκ ludere c&Placentiam peccati : nam si aliquomodo sit illius complacentia, nunquam poterit esse sufficies dispositio ad gratiam, etiam cum Sacramento; unde etiam attritio debet auertere ab omni proposto comin
Ambr.in Psal. Loo.4 Auctor de inmittendi peccatum mortale,ca .
Dicimus enim Sanctos Patres esse exponendos eodem modo, quo diximus intelligendas est scripturas, etsi igitur haec attritio per se non iustificet, attamen simul cum Sacramento sufficiens est ad gratiam ut patebite dicendis , de hac enim nos in sestquentibus loquemur. Si propterea,capit.Si cui de Penit. lim:nc, prima,sic docent Gabr. nquarto distinctio. 4. quaestio a.
Conueniunt tertio, quod utraque debet esse supernaturalis, ut sint sufficientes dispositiones ad gratiam; id quod de contritioste Omnes concedunt lae attritione autem idem necessario asserem dum Corale
280쪽
r: si Sotus in .distin i 7. quaestio 2. artic. s. ωIoan Bottarellus ubi s 4r capitulo io . assignant aliam uenientiam ut cilicet, tala contritio, quam attritio peccata detestentur super omnia detest, super omne detestabile: attamen non debeat esse sic cognita; D PRIattritio sic cognita, id est, quatenus quis cognosceret, se non detestari peccatum super omne d
testabile, non esset sufficiens diaspositio ad sacramentui , gratiam; igitur sufficit attritio, put
bilia. ta contritio, quod sorte voluerunt
Sed assignata conuenientia no Sotus, Cosmas Philiarchus,& alii, placet; nam attritio, aut id non ha: t,id quod etiam ipsemet Sotus, nescio quo pacto docuerat libro secundo de natura,& gratia,cap. decimo quarto, tenent com--muniter Doctores; Caietanus in summa verbo Contritio, Toletus ubi supra numero semodacob.de Gratfilibro primo casuu conscienquos supra in contrarium citaui.uimus quod an verum sit, infra videbimus. Neque vero malum V. 67αanst, timere culpam propter me- umeranam; quando poena non sit ulti ' ψ misismus finis, ita ut, si non esset me ρε μna,ostenderetur Deus; nam reuera ille timor haberet seruilitatem, quam infra dicemus esse malam, tiae,capitiet. numero nono, aut si si nam hic finis, ut sic, non aufere habet . non eodem modo ha omnimodam complacetiam pecbet, ut aduertit Suarius supra di eati quare cum poenae timor sputat 3 sectio. I. numero vo non sit ultimus finis, etsi sitim. Cosmus Philiaci libro secundo de imum aliquod motivum, non sacramento penitenticapitulo 18. fit, ut sit malus, quia ille tandem S patet ratione, quia cum attritio timor refertur in Deum; nequest ex timore pens, ergo plus di enim aliud sic intenditur, quam splicet pena, quam culpa, ergo effugi atque euitari poena vi tannon super omne detestabile dete dem habeatur Deus, sic habent statur culpa, iuκta illud , propter D Gabr.in 3 distin. 3I quaestio unuquod unumquodque tale,&illud ca, articulo primo Medinci, magis, . licet hae deductiones non satis placeant Didaco Nugno ad 3.parte quaestione quarta, artisculo secundo dubio primo, 6. In solutiones verum de huius sententia intra dicemus Moc a tem, quod nos dirimus,debet imtelligi ex natura rei. Vnum hoc loco aduertunt aliqui eκ leto, ubi supra numero 8.quod, etsi
quaestio.Α2. artici 2.ck Suari s pra disputatio. 3 sectio. 2. numeror. 8.Igitur haec sunt in quibus
conueniunt,4 contritio . a tritis.
Disserunt autem primo,&qui με iis adem essentialiter in obiecto, quia 'κ contritio habet pro obiecta prin- με. o aecimii, offensam Dei vi est stam 'per omnia diligibilis attritio auri 3 tem