장음표시 사용
291쪽
tra Er. acap. Io . Soti in A. d. T. xtionem, eum specie d isseranti e q. 2.a. .&al ru, qui asserunt nub o. Ici modo attritione posse fieri com
at Prunaconclusio formaliter, &Proprie loquendo attritio non potest fieri contritio.
Probat Sotus, ubi supra coclus prima hanc conclusionem, quia inquit, attritio procedit e viribus
naturalibus, contritio veme vi tute infusa, ergo. I. Da
Sed haec ratio nullo modo placet,ut patet ex dictis, no enim datur attritio quae simul cum sacramento disponat ad gratiam, quae se ex viribus naturalibus . e si Probaturigitur mo, quia vitio. contriticidunt actus formaliter distincti, ergo unus non pintest transmutatatur secluela, nam serunt, unum non transit in a.
liud , ut de se patet, antecedens Patet , quia obiecta, Sc motiua iblorum, ut iam posuimus, sunt di.
Secundo probatur coclusio κNeque potest attritio fieri contrui secudo illo modo, qui qum. ut iam diκimus , hi duo actus eia sentialiter distinguantur eXobi cstis,ic motivis, nullum est assignabile accidens, consequenter, neque ipsa gratia, quae possit
unius naturam in alteriis nat ram mutare, proprie, sermas liter loquendo diximus forma liter loquendo . nam si velimus improprie loqui, non erit nobis multum elaboradum, si quis cum Cano, Solo, Ioan Medin & alijs concederet, attritionem possessi
ri contritionem, quatenus scilicet attritio adueniecit gratia sacramentali reciperet bonitatem, atque honestatem contritionis, ut
in aliutru proba ta belle explicat Suarius ubi supra,n quae specie dis. numero clegatur D.Τh. in A. d. y. .
II quaestione secunda, articulo I. quaest. 3. . t . . ilNeque tertio modo dici potest, attrit em fieri contritionem nam paenitentia non dicitur sormata, nisi ab ipsa gratia, sed ut iam e dictis patet, gratia non PO- Et mimo quidem attritio prio est tranimulare unam naturam ei illo modo non potest fieri con in aliam, si specie differant , qu tritio, tum quia ad contritione mi madmodum sunt attritio,& com sufficit sola substantia actus, nulla tritio, ut habetur e D. Hom. in D. Thom.
.distinctione I 7.quaest.2.artic. I. quaest. 3. ergo.
Neque etia quarto modo, nam aio potest intelligi, quomodo per solam actione exteriorem idem dolor internus, qui nunc est alimtio, deinde fiat contritio; cc dit quod huiusmodi actio
concepta aut intentione., aut duratione, ut infra probabimus,lum quia,ut etiam innuit Suarius supra disputa. I. lectio 3 numero secundo Ioan . Medin. Cde nitenti tractat.primo, quaestione quinta, Nugnus supra, nulla intensi tutduratio potest assignari, quae possit mutare attritionem in contri rior no est assignabilis, ut bene ar- Suit
292쪽
Disput. II. Scist. I. Quaest. IV. et 1
gult suasus supra a numer. 7.Sed A eator u modo alias explicato ita quidquid si de hac actiones; illud visi sunt exposuisse Sotus, Ne-
certum est, neque hanc actione,
quaecumque sit illa, posse substafitialiter mutare, quae specie differunt, sicuti differunt e dictis attritio,& contritio;legatur Io. Medin. contra hunc modum ubi lupr.C. de penit. Neque tandem ultimo modo potest attritio fieri contritio, na, dina locis supra cit ted hic sensus Secundo, magis placet, psissumus intelligere, ut quemadmoduin bona philosophia bene diciamus,calidum fieri frigidum, quia subiectum, quod nunc habet calorem,deinde recipit frigus, non tamen dicimus iplum calorem fiequi sunt in ea sententia,primo a B ri frigus, quia sunt diuersa specie; sum supponunt, neque enim ma sic dicendum est in re nostra,quia homo , qui nunc habet attriti
i supponunt, neque nente eadem entitate numerica Potest una qualitas mutare suam
speciem; tum quia non bene philosophantur, nam sim uaponantur diuersa, actus erunt ponendi diuers,ut arguit Gabr.in 3. dist. 34.quaest.Vnica, art. I. Itaquenem, dolorem imperfectum, trans ad perfectum, x cons quenter ad conititionem:ideo b ne dicimus, hominem mattrito fieri contritum e gratia sacrame- tali.Atque haec de hac quaestione. cum attritio, contritio specie
differant. & habeant moti spe V AEI TIM VLTIMA.
cie distincta, nunquam una pol
rit transmutati in aliam,quidquid dicat edim,Cde penit. supra,
Si his patet conclusio nostra Secunda conclusio, si formalister, proprie loquendum sit, potius dicendum est hominem a tritum fieri contritum. Hanc conclusionem simul emplicabimus,4 probabimus, dum bus enim modis possumus illam, intelligere , licet alter sit magis
Proprius, X germanus sensus illius. Primo enim possumus dicere, hominem attritum fieri cotritum trinsece quatenus nulla facta mutatione in actu attritionis imtelligitur illi aduenire gratia sacramentalis , dando illi effectum contritionis, ergo est remissio pecolis bur Panismi.
An Attritio ex metus hennae sit bona, an
theratios, qui asserebant comtionem eκ
timore seruili facere:m hypocritam, magis peccatorem,quos refert, & consutat,ut alios omittamus,lllustr. Bellarm.libr. 2 de paenitae. IT.contra quam haeresim iam habemus d finitionem Concit.Trid sessi. I A. Cone Trid. . alioru,quae supr.adduXimus. Notan primo, de timore tra
293쪽
striam. sequuti D.Thom. ibidem, praecio quia hic timor inducat ad pecca-pue tamen tractatur de hoc timo tum, ut asserunt Doctores infra
re,ut facit ad rem nostram 2.2animateria de spe. q. s. art.4 crediderimus autem uenon ea ratione
tractari de timore a Scholasticis, alijs,perinde quasi sit appetitus quidam, consequens apprehensionem sensitivam mali alicuius imminentis, difficilis ad superandum; sed quatenus dicit fugam
Litandi timor autem seruilis, qui se &dici potest mercenarius, descriis
bitu PDiuo Augustino supers. Ain . psalm. 27. refertur a Magiastro, & Scholasticis ubi supra est
ille,quo quis eX metu rinae auertitura peccato; dicitur autem serinullis, ut ait Durandus ubi supra, ab effectu, quatenus scilicet inclinat mali in voluntate, perquam , vel si hominem ad aliquid faciendum auertitur quis a Deo, vel ad illum vel relinquendum eκ timore ps
conuertitur; in quo sensu egisse videntur de tuaiore, Durandus in 3 dist. 34.q.A. RIchardus in A. dist.
I . l. 2. S Bonavent. I dist. 3 3. q. 2. art. L. Gabr.ibidem artic. I. Mediri. I a quaest.ΑΙ . - 2.en merantur autem a Scholasticis,
locos ricitato nonnullei species v rin tim huiu, de acceps timoris, scilicet, ut alius sit mundanus,siue humanae Timor castus,seu amicali seu dividi γ.
rat exemplo S. Augustinus supernus;alius seruilis, alius initialis, a C psalm ii 8.sermon. ,--mp ILLlius castus,seu filialis, de quorum inquam illarum duarum mulierum,quarum altera cauebat adulterium timore penae, altera vero
timore viri legantur supradicti DD. qui satis copiose allatu eκemplum, & asserunt,o deci aratani initiat tiales denique timor,de quo multa habent Durand supra, Gabr.q. Vnica, artic.primo, loco iam citato,est,quo timetur pena, culpa, distinctione, Mobiectis alibi dicitur: nobis aut hic sat erit,definiti nem, seu desci iptionem illorum
breuioribus afferre. .: Notan .secundo, timorem mu- , danum, Ut ab hoc incipiamus, lac
Cesiodrem describi a Cassiodoro, in psal. 27. Durando,N alis ubi supra Heillum, quo quis timet pati pericula carnis, vel perdere bona mundi rorant ut in est medius inter serui propter quod delinquimus dici lem,o castum in eo enim, quo tu tamen hic timor mundanus, non eneo praecise quod mala, que incommoda huius mundit meantur;nam si Deus illa inferat, vel immediate, & per se, vel mediate, per suos ministros, iuste timeri debent, ac possunt; sed timetur poena participar de semuili, quo vero timetur culpa pr Pter Deum,participat de filiali.
Notan tertio,timorem, eruem Mund v,
diximus mundanum, semper es timor μνse malum, ut habent Magister malus. ubi supra, S. om. 2.2. quaest y ιρ .
294쪽
Disput. II. Sect. I. Quaest. IV. et s
art. 3.&sequuntur Gabr. in As xydentes, ut etia ibi eκponit Theo b instinct. 3 .articulo primo, Richar Philactus, dicens, loqui Christum de timore, qui multa pericula a D
possis occidere, M. vi patet κexpositoribus in eum locum, nos infra afferemus,qui item asserunt, hunc timorem habuisse Petrum,cum Christum negauit: Unde placet nobis assimilari hunc tia est enim, ut inquit Gabr.ubi supr. V morem hyemi, iuxta illud eκ Ca Cant. t. artic. I notab I alicuius disconue la. Σ.Iamn Dems transiit, imbre abire, recessit,sc. cum. n.hyems sit absque calore,imo imbris uehemetibus plenus, ita holem perturbari solet, ut illia liquand&m varias inducat angustia sic hic huiusmodi timor absque calore chariatatis,ispe ita animum e Xagitat, accoliturbat, ut illum fere in ultimudus ibidem distinc. 34. quaestio. 2. Medina C.deis nit. tract. I. quaestion. quarta, Bellarminus libr. 2.deiqnit.cap. IT.&cia.&communiter omnes, dicet hic timor in cutiat nescio quid peccatori,unde
moueatur, quia tamen illum non
mouet ad resipiscendum, sed potius ad peccatum perpetrandumnientis temporalis; propter cuius fugam deseritur Deus ivelit inquit Dalaom secunda secundae,
quaest. I, . articul terti quia procedit a mala radice ab amore scialicet huius mundi; vel, ut dicunt
Darandus, cruchardus ubi supra quia fium suum ponit in rebus mundanis, quo scilicet homo. desperationis deducat;legatur Mi inquit Richardus, facit quod non chael histerius Romanus, in Cadebet facere, Sc omittit quod de bet facere,ut sic penam fugiat te Poralem, quae omnia in unum fere coincidunt; ideo semper hic timor malus est, habet enim se in- per obiectum malum, semper cum illo coniunctius est,ut docent Gabr.ubi supra, conclus. secunda, Bellarmin. sbr.secundo de penit.
ratur ni timor mundanus bye μα--- mi; nam quemadmodum hic no-ι.
aliunde causatur,nis quia magis Sol elogatura nostro Hemispha rio; ideo,quia Christus, qui est noster verus Sol elongatur per istutimore,dicitur hic timor, hyems; praeterea hyems ob maximam capitul. i 8. neque enim hic timor Diigiditatem, quam habet, vili excludit voluntatem peccandi minis ineptas reddat manus ad C., r,ia Vnde bene quidem Concit.Trid.
session. s.can. 8 laudat metum gehennae, sed qui excludat peccatu; contra hunc timorem legendus S. Aius est D. Augustinus,serm .i8 de Ver
Operationes; ac pedes, ita constringat, ut vi expedite possint suum
iter Scere sic timor mundanus, quia facit, ne homo bonum ope retur, atque ut in peccata labatur,
causat, dicitur hyems; tertio hy- in psal . . t bene dixerint hunc ems efficit aquas congelatas , ut timorem esse damnatum a Chri nullo fere usui inserviant, sic hic sto, Mati. 8 quid timidi estis, par timor dicitur hyems, quia imp
295쪽
dit hominem , ut nulli possit A a.de penit.αx75 alijs coiteri prodesse, sed solum obesset De his plura legit apud eundemGhisterium loco ante citato vinlud obiter hic adnotandum vide tur, huiusmodi timorem semper quidem esse malum, aut mortale, aut veniale pro ratione mali, ad
quod inducit in quo tamen non Raue fu Placet sententia Valentiae 2.2. q. Omin. s. puncto tertio, ubi docet mundanu timorem semper esse mortale peccatum; quod non videtur,
quomodo deduci possie definitione allata e Cilliodoro, ubi supra neque dicat Valentia deducic D.Thoma, qui ait, per timore
mundanum, hominem recedere a Deo; nam dicimus non omnem
recelsum esse semper peccatum mortale, quia aliquando potest esse recessus inon a gratia, sed ab
eius voluntate, iraeceptis, id, quod stare potest cum gratia, cuhec non repugnet peccato venia-li;est exemplum, si quis aliquem
leuiter detrahentem audiret, illi assentiretur, ne illius gratiam amitteret, sine dubio ille id saceret e timore mundano, & tamequis dixerit illum peccasse mortalitera Atque hec de his speciebus
Per timorem autem hunc naturalem intellis imus illum, quo quis nocivum omne naturaliter ,--
refugit,qui,ut ait Gabrabidem est generaliter respectu cuiuslibet noctui apprehensi, ut possibiliter futuri,siue sit temporale, siue Perinpetuum,sue spirituale,siue corpo
Probatur igitur primo conci sto,nam huiusmodi passiones,vei Possunt considerari in esse phys-co,vel in esse morali, quocunqu autem modo confiderentur, non sunt ex se malae:probatur minor,
quide in esse physico non etiam alas,imo bonas, ad multa bona a Deo esse ordinata, nemini potest esse dubium. In genere aut moris ex coisma sunt indit serentes, ut patet,ergo. Secundo probatur conclusio,
quias considerentur limo passiones e obiecto,quod habent, sunt necelsariae, ut patet, ergo nullonio e se sunt male .Confirmatur,
quia limo passiones sunt veluti materia,& obiectu virtutis,sed qd tale est, no pol esse malum,ergo. Ultimo probatur, quia,ut insit Gabr. ubi sup. Christus Dominus timoris, de timore mundano, D assumpsit huc timore naturale,si. reliquum est, ut veniamus etiam cui alios penates effectus,ergo ad eκplicandum alias huius timoris species.
De BD r. Prima conclusio:timor natura-- ναι Iis,qui est passio quaedam natura-Ii nullo modo censendus est malus Hanc conclusonem habemus
no poterit esse ex se malus,ut patet Sequitur e Gabrdocolit.co cl. I hunc timore naturale abstr here ab esse formato, k informi, quia pol illi utruq accide e neq; illi utruq repugnat,qui naturaice stoibus hoibus timere mortem sad quod impertineHest,ut sint,vel non sint in charitate, sed potest illi Corale
296쪽
illi vinimque accidere A is si innoxi ud sit veluti quo da
Secunda conclusio aeruilitas accideris,ad euin modu, quo accidit fidei, nunc G formatam, Duciniatmeni, accidit DiiD; aliquem, qui estis peccato,timere F lla In
to;Vnde ille dicitur seruilite iam e re periam, quia magis timet Poenem illam quae dicitur seruilit β, Ddm , quam culpam, quod pessia qua dicitur timo seruilis,& qui mum est, ut habet inter alios G briu 3.dist. I. l. nica, art. I. con-Belui. est. Proculus conclusionis intelliget
Notandum est, in timore duo nos posse considerare, primo lata
stantialia actus, iecundo condi NO- veluti Aema illi astu adiacet; itaque si prunum consideremus,certe nemo negauerat, entitatem illa esse bonam, dc nullo modo mala; S.Tiam. sic habent S.Thom.1.2.quaest. 9.artiriq. Durand. in . distu .ch. q. quaest. A ver.9. Duraridus ibidem
ti A. ratio est, quia, sic habet obieehu bonum si impliciter mora-le,id est, Penam fugiendam,si vero alierum consideremus, certe conditio illa mala ess, i peccatu; E. Auru . Vt docuit D. Augusturus in prima
Caia. Ioaius, concion. F. super illa verba consi e ι more tuo camnes re eas neque i lenti uni Scho
Sequitur, non omnem timore von omisseruilein esse malum, nam ut ho- fruilunt D irandus ubi supra nutriero nollo,oc Gabr.ibiciem concluson quarta, etiam eκ charitate potcst quis timere penam charitas autenon omnino eXpellit timorem , ut docet Sanctus Thomas ubi supra,&Sa citus Augustinus lib.deSaDα virginitate, cap. 38. quid quid dicat Richardus supra' Haestioli e secuda, ad i. sed lolumem pellit, charitas illam serui it cm, quae de se mala isto, habet Bit nes bilupra,vi de dicitu lo i . a. triis 1 Timor Domin/,non estis char. ta. te, quod rem docerit Gabriei hi supra, Iedinata ite iecuda,' Ἀ-stioD.41. artinulo secundo. vel discamus charitritum expellcie timoeNcludit voluntatem peccatidi,crgo et mala huiusmodi seruili irem gehem de non quia malus .r id as: co firmatur e verbisCon sit sed quia minus bonus,4 m- cibi T dent sess. 14. c.4. ubi id sat cinam ste habetur Solum re
οὐ uilitas, id quod bene κplicatur a Dinanium .dist. 36.q. q. Du. 9.&Mllaru .lib., de psia it.cap. 8. Sedesumptum est eκD.Thoma, bisupra, ut huiusmodi seruilitas non si quid intrinsecum, desessientiale
pei sectus est, vel quia huiusna diuinior non cotest stare tum charitate perfecta , licet possit cuim perfidia, si enim charitasse secta sit, iam evellit omnem timorem e Gabriel bi supra post tertiam conclusionem vel denique quia charitas non pri ficiscitur ab huiusmodi timores, ideo Disiliae by Ooste
297쪽
et is Q De Poeni entia Virtute.
dicitur hic cum illa non posse con Aractus enim non dicitur Dei sistere, vitent Bannes suP.art. s. Dum eκ eo, quod aliquis alius a.& allicitati, patet igitur seruilitatem illam timoris per se excludia charitat sicut frigus,vel hyems ab eodem calore Vnde illud eκCant. a. iam Dem transit,cto, Tertia conclusio Attritio,id est, Detestatio peccati propter metu gehennae , est actus laudabilis, quamuis imperfectus ctus, existens in eadem potentiast supernaturalis,a Dei donum. nis ipse secundum suum esse deo pendeat a gratias Contra vero a ctus disponendi sufficienter, qui causalitatem quamdam signi Scat, potius quam dependentiam, couenire potest actui doloris per coniunctionem cum alio actu spe Hatu conclusionem hent San- randi veniam; laepissime enim cst .asTno. 3. q. s.art. S. Halens dure causae se mutuo iuuant ad ali
quem et sectum causandu: Cum ergo Concit. Trident ibidem cuparticula copulatiua,ait, Attriti nem cum spe veniae esse Deid num,& disponere sufficienter ad iustificationem in Sacramento, significare voluit,actum dispoia di sufficienter conuenire attriti Bellarm. de penir.lib. 2. c. I P.Sua cni,cum dependentia ab actu sperius .p q. 83 disput. s. section .a randi, esse enim donum Dei s
Probatur autem cocluso qu ad eam scilicet partem, qua dic, tu quod Attritio est imperfectus actus;quia scilicet e se, neque i stificat, neque ex se sufficit ad iustificationem etiam cum sacrameto, nisi ali coniungatur,ut habet Concitari denis s. I 4XaP.6.Pro intestigentia Notandum est, dum Concit..TH. Triddococit.ait,Attritionem cum
spe veniae esse donum Dei, &Hisponere ad iustificationem,significare ipsam attritionem, de qua ibi est sermo,etiani consideratam secundum se esse donum Dei; quamuis iecundum se,nisicorumgatur cum spe veniae, non disponat sufficienter ad iustificatione; cundum se etiam conuenit illi dolori, de quo loquitur Concilium quare illa duo sunt distincta, esse stilicet actum laudabilem, H num Dei; Sc esse imperfectum,unde ex eo habet attritio esse imperfectum quia nisi alteri coniungatur,neque est satis ad gratiam Secundo probatur conclusio, D quoad eamdem partem quia ille
actus,ut scinon potest haberer tionem perfecti, cxvirtutis, quia ut ait Durandus ubi supra,Virtus solum inclinat ad agendum Pr pter amorem boni, propter e uitationem turpis,ergo cum attriatio non operetur propter ali quideX his,.Don erit actus virtuosus,&consequenter neque Perfectus. Confirmature Baiae 2.2.qI an λDj9jljaeo by Orale
298쪽
att/.virtus augetur aucta chari A Matth. IS. mete eum qui pa ruat .ro. tates, at vero attritio humsmodi rea corpus, ct animam perdere in gehennam agitur cum scripturae nobis commendent hunc timore, necessario fatendum est esse bonum,& laudabilem. Secundo probatur eadem parseMPatribus, qui fere semper i quuntur de hoc timore, cum diacunt hunc timorem esse initium sapientiae de introducendi iusti-1ede amore sui, ergo est actius a tiarn. . imperfectus Chrysostomus homil is ad po Lae U. pulum Antioch. facit hunc timorem gehennae in homine iusso, veluti militem stretivum,ac sortem, qui magno animo inimicum de
Prosper contra Cassianum ca Presper. Pituta.dum impugnat illam Caia1iani sententiam, collat. I 3 p.Q. Quod scilicet homo positi viribus naturae desiderare, liberari a pec- minuitur aucta charitate teste Augiist.lib. 3.qq. q. .6 ubi signum inquit, prouectus charitatis,est imminutio timoris, signum perfe-s Pho n. ctionis, nullus timor, legatur D.
Probatur vltimo ex Gabr. ubi supra art. I not. 1 quia attritio io Procedite amore boni aeterni, Secundo probatur conclusio quoad secundam partem, Attritionem scilicet esse actum bonu. Primo e scripturis, quas supra ad idem retulimus,& praeterea, quia videmus ipsas nos semper adci iusmodi timorem hortati.Proueri Eoa fis primo Initium sapientia timor Domini, Ecclesiast 2 s. Beatus h mo,cui donatum est habere timore Deι, quo loco intelligi illum im C catisi, Anima, inqui priusquama perfect intimorem, qui antedi merito notitiam sua calamitatis lectionem esse potest,indicat subsequentia vertat, ibidem inmor
haec duo citata loca, non tam de timore irisae, quam de reuerentia li, qui potius Dertinet ad cultum diuinum,intelligat, nos tamen si αmul cum eodem ibidem, adhue accιρι- ,2c.Post multa, sic habet, hoc etiam initium primum esse. bere ex gratia. S. Ambrosin Psalm II 8 serm g Ambros
moramgebenne,eumque asserit plum potuisse in sanctι marty-
Sanctus Hieronymus scribens s. mιν .Possumus illa eadem κplicare D ad Eustochium, hoc ipsum de s de timore penae accedente con ipso fatetur, hunc scilicet metum sensu patrum, ut videbimus in
Isti 16. a timore tuo concepiamus spiritu; salutιs, de quo e-P-I. ad a. iam DPaulus ad Roman. 8. Non accepisti spiritum timoris iteruin seruitute.
gehenna multum fecisse,ut tantam solistidinem toleraret S. Augustinus serm. O. adsta s. AujusLires in eremo asserit,timorem, aut pcinitentiam concipit,compunctι nem parit compune o autem veniam importat.
299쪽
Idem etiam nabet in Psal. xi 8. sapientiae, non pote it non esse q. s.De Gratia. lib.arbaeap. I 8 bonus. legatur Roffensis art.6. contra Lutherum.
Tertio probatur conclusio eae Concilio Tradent.tum se IS. I 4.ca Pit. I 4.tum sess.6.can.8 ubi comis mendatur huiusmodi timor . si excludat peccandi voluntatem. Quarto probatur rat one,nam, ut docuemini Sacti Patres.&Scho
dona Spiritus Saucti in quo tamenon fuit huiusmodi timor serubiis, ergo non videtur bonus. Respondetur eκ Gabr. in 3 diastinct. s. quaest unica arti3.dub. I.Bellarmin.libr. 2 de penit.capit. 18. neque in Christo fuisse tim rem castum proprie loquendo,
lastici, S. Gregorius homil. i'. in v nam curn hic timor si quo time Ezechielem, S August.lib.primo nius, ne sorte Deum ossendamus, de Serm Domini in montem capi r. 9.de Gratia, chlidiarbaeaP. I S. tra, .ii epi loannis Halensis 3. part .summae Theol quaest. 76.ln. Bonaventur 3 sent. distinc A. Par. 2. art. 2Gabr.distin. 3 s quaest. Unica,an I not. .&art. 3 du&Primo, hie timor seruilis contineturno potuit esse iii Christo, qui optime se noscebat esse impeccabile.
cktamen nemo negarit, timorucastum esse donum Spiritus Sanincti,ergo e quo timor civilis nolaetit in Christo, non est arguenis dum , non esse bonum iam in Christoriolum videntur pone
sub timore: qui ab saia,capit. I. da ea, quae carent Omnimoda Im- emam eratur inter dona Spiritu persectione, cuiusmodi non est Sancti Hicet aliud videatur Diuo Thomae secunda secundae, quest.
inardus in .distinc'. 34. quaestio. securid ,Bannes in secunda secunda quaest. I9 art.'. legatur Gabr. de hac sententia D.Thom.l 3.distinet. 4. quaest. Unica, artitertio, hic timor seruilis; nam licer onus sit,cV utilis,non tamen est sine imperfectione,cum solum sit praeparatio ad gratiam. Secundo probatur eadem conclusio ratione, quia odisse peccatum eκ metu gehennae, est eς biecto quid bonui quia eNci
dubio primo, ille enim timor, de dii voluntatem peccandi, culi quo sata Otrumque t orem &D et debitam materiam cum do
seruilem, ' filialem comprehendit, ut constite alleetatis Scholasticis, ultimo e Beslarminat-bro secundo,de raenitent Lapitulo Is continem preterea hic timor seruilis e ijsdem D ictoribus sub illo timore de quo Prouerb. mi mo, istium Sanientia timor D. mini, ero cum hinusmodi timor
seruilis sit donum Dei, si initium bitis circum sta ut ijs, sed hic timor seruilis includit illud odiunt, erg'
est bonus. Confirmatur quia talis timor introducit hominem ad charitatem, illunique custodit, ne ab tu abilia raecaveatque Pecc tum ergo bonus est . Vt merito hic timor dicatur signaculum in Cant. caP. S. POMmοντςR Cani,s. rum Diqilige by Orale
300쪽
Ium δε per eum tuum nam hic ti Amor, ut quoddam signaculum positum super cor hominis custodit, ne labatur in peccatum,illumque in charitate conseruat, si habeat,
si non habeat ad illam Haemoueat, sic exponit politissimus erapostor in eum locum versiculo 6. Michael Ghisterius Romanus. Tertio etiam probatur a simuli, sicut enim timere miserias, ac calamitates huius et uit,laudabile est,ac bonum, sic etiam laudabile erit timere penas.inferni, eXCon ηe.Tria cilio Tridentino, sessione sexta,
Sequitur primo, alii Richardii in Ddistin. 4. quaest x. ubi asserit
hibet se a peccato, dicitur seruilis, non esse inter dona spiritus Sancti, quia, inquit,dona piritus Sancti semper liunt cum charitate , neque in homine possunt ense C sne illa, cum ex ea homo fiat dignus, utiniatur spiritui Smcto, recipiendo donli ipsius. fallitur, inquam,qui ut inquit Gabriel,in 3 ubi supra, dona spiritus Sancti non habent formaliter, ut faciant hominem sanctum , neque adhoc,ut recipiatur in subiecto requirunt in ipso sanctitatem, sunt enim dona sine poenitentia 'u reis hoc timor hic feruilis non desinet essedo uspiritus Sancti DSequitur secundo, quo differat
timor Ieruilis a timore mudano, loquimur autem hic de timoieseruili,ut Acludit voluntate Pec eandi licet enim uterquetiuior possit esse contui citi cu Peccatos mundanus tamen,ita est cum illo
conluctus, ut illius sit muli,quod non accidit in timore seruili;preterea timor mundanusitatu peccato coniungitur, ut cum habeat illius complacentia, omnino repugnet charitati,neq. ad illa possit esse dispositio,vt patet eiudiciis,non sic aut seruilinquippe qui, &οα- cati excludat complacentia, & ad
charitatem disponat, id quod in citis August. trach. 3 in Iaanaoa. explicat ex eplo letae introducem iis filum in corium, quemadmo dum enim, inquit, setano sufficit ad consuendum corium; sufficit tamen ad introducendus sum, sie huiusmodi timor seruilis, licet nolleat charitatem, suffieit tamen,si cetera adsint, ut diximus,ad introductione eiusdem,ut adueniente charitate ia bene expellatur tota
illa seruilitas, impersectio tru
Sequitur tertio, d e foris ita re,&seruilitat quae est in timore semili, non ponere differentia aliqua essentialem ab alio timore seruili, qui limo seruilitatem excludit, quidquid in contrariu sentiat G
br.via supr.art. 3. dub. t tum quia desormitas,ac seruilitas illa,no est
differentia aliqua effutitialis, qua distinguantur duo aliqui habitus sed accidentalis,qua unus, eideliabitui realiter superadditur, ut patet iii habitu fidei, cui eide re liter accidit, ut nunc si formata, nunc intormis: tu quia alias timor 1eruilis semper isset malus, si se uilitas e Et de intrinsecaronei pinsusuraq.male,r Philosophari Ga