장음표시 사용
181쪽
cautos; ut ut pauci fuerint, qui non fraudes subolfecerint, intellexe rintque, ita eum hac voce uti,ut longe aliud quid, quam quod orthodoxi ea innuant, ea sigilificare voluerit. Caeterum Johannem Antiochenum & Nestorio favisse, & Cyrillo inimicum filisse, neminem sugit, sitieque & accurate, quae ad eum spectant, pallim ab Auctore
enarrantur. Hic cum formulam a Cyrillo editam, qua condemnaba tur & diris devovebatur sententia Nestorii, atro rursus notari lapillo cuperet, negotium hoc Theodoreto Cyrensi Episcopo, & Andreae Episcopo Samosatensii demandat. Et hunc quidem Ecclesiae orientalis nomine scribere iussum esse, Noster refert, quod ita etiam praesti terit, ut a modestiae lege nunquam recessiste videri queat. Maximam autem hujus hominis fuisse perfidiam & calliditatem affirmat, sive suam docti inam exponeret,sive Cyrilli refelleret. Atque hinc facile aliquem, qui hoc scriptum minus accurate Volvat, in eam induci poste sententiam autumat, ut Andream istum nihil, quod a veritate diser pet, asseruisse credat; in quam sententiam multi etiam recentiorum
sint ingressi. Errase autem hic Baronium quoque ostendit, quod docuerit, Andream hunc scripsisse post Concilium Ephesitum, neetum, cum scriberet, Epistopum fuisse. Utrumque salsum esse dicit, idque facile posse demonstrari.
Secundum librum auspicatur Vir doctissimus commemorando, quae in Concilio Ephesino gesta sint,cujus historiam diligentertexit. Cum plerique Antistites atque Doctores jam congregati essent, expectabatur tamen adhuc Johannes Antiochenus, Nestorii sidus chates. Moram hanc defendisse Cousinum in praefatione historiae Theodoreti praemisia observat. Ast fraudulenter & maligne hic se gessiste Johannem, istamque cunctationem ad defatigandos & elude Hos Episcopos, qui Nestorio bellum indixerant, suis te comparatam,
Nostro vix dubium videtur. Provocat ad verba Relat. Synodi ad Ccelestinum: Tanta enim dilatione malitiose usus est,ut ipsum anteve rerint, qui longe majori viarum intercapedine distabunt. Similia & pud alios pallim legi docet. Cum autem interea ante adventum Antiocheni Pr sulis, eo quod ob varia incommoda, quibus cum illis, qui Ephesiam venerant, conflictandum erat,ibi diutius subsistere non possent, diesque concilio constitutus jampridem elapsus esset, ad id adigrederentur, cujus causa convenerant; Nestorii allectae hinc argu-
182쪽
mentum rationes concilii conturbandi arripieb*nt, obtendentes, nihil rite peragi aut concludi prius pose, quam & Johannes Antioch nys& Romani Episcopi legati advenissent. Se ergo ea, quae gesta essent, pro irritis habere protestati sunt. Eorinula ista,ut Auctor refert, qua suam ita declararunt mentem, hodienum in Synodico exhia betur, praeserique nomina sexaginta & octo Episcoporum, qui eidem sebscripserint. Ast conciliari hoc nullo modo cum actis concilii pon. se Noster docet,in quibus diserte dicatur,s ante Johannis Antioch ni adventum diebus quadraginta quinque tantum Episcopos a Nestorio stetisse, etsi eo temp're septena, tantum ab illo discesserant, cum postea plures etiam veritatis splendore convicti, eum itidem res suas sibi habere iuberent. Porro inter hosce sexaginta & octo Episcopos
Rabbulam quoq; EpiscopumEdosenum connumerari observat,quem tamen Nestorio ita adve satum suisse constet, ut pro veritate multa dura&aspera perpessiis sit. Caeterum initio concilio huic centum &quinquaginta novem Antistites interfuisse asserit; postea autem eorum numerum ita crevisse, ut ducenti condemnationem Nestorii caluculo suo comprobaverint, quibus postea & alii accesserint. Haec &alia dum Auctor doctissimus edisserit,nullam tamen praetermittit o casionem ea extollendi,quae ad Romani Pontificis prae Ceteris eminei
etiam comprobandam distabiliendam illi facere visa sunt. Vel unicum huris rei asseremus documentum. Cum prolixe & diligenter exposuisset, quo pacto legati Romani Pontificis tandem Ephesum appulerint, & quae ab iis in concilio gesta sint, Philippum tandem
unum ex legatis Romani Episcopi, cum Videret, Patres concilii promptos paratosque esse ea omnia agere, quae nomine Pontificis ipse proposuerat, his verbis gratias illis egisse ait: Gratias agimus sanctae venerandaeque Synodo, quod literis sancti beatique Papae nostri vobis recitatis, sincla membra, sanctis vestris vocibus, sancto capiti, sanctis etiam vestris acclamationibus vos adiunxeritis : non enim ignorat vestra Beatitudo, totius Fidei,vel etiam Apostolorum caput esse beatum Apostolum Petrum. Huc ergo adesse iubet, quotquot Romanum Pontificem pro capite Ecclesiae agnoscere nolint, & veteris Ecclesiae inspicere monumenta, ut inde discant, etiam ante Concilium Chalcedonense principem inter omnes Episc
pos locum Romano Antistiti fuisse concessum, cumque pro capite &pastore univeriali Ecclesiae fuisse habitum. Atque hinc porro con-Y a clu-
183쪽
chidit,cum liquido inde constet,in Concilioπridentino definitum nihil esse de Pontifice Romano, quod non veteris quoque Ecclesiae t stimonio hoc comprobetur, non esse, ut hac de re ceu clara & jam evicta amplius disputetur. Sed progredimur ad alia. Pelagianorum quoque Auctor clarissimus subinde mentionem injicit, quippe quibus turbae a Nestorio excitatae plane ex voto accidisse videbantur. Nestorius enim, ut eos ad suas partes pertraheret, haud obscure illis savebat.Nimirum intermortua jam fere videbatur Pelagi i haeresis,cum auctore Coelestio, viro diserto oc docto, morumque probitate conspi- cuo, rursus in scenam prodiret. Hujus qua m propositiones cum in Mileuitano dc Carthaginens Concilio concinnanatae essent, ipseque, quod subscribere condemnationi nollet, communicaretur, simul vit se provocaturum ad Romanam sedem Ast neutiquam Romam,sed
in Asiam se contulit, plurimosque placitis suis ibidem imbuit. Quod
cum obscurum esse non posset Episcopis, primo Epheso, mox Coi stantinopoli ejectus, Romam abiit, de Zosmo Pontifici,ut erat homo callidus & versutus, persuasit, se causa non satis cognita de diiudicata condemnatum, simulque testatus est, se doctrinam suana Romanae s dis decreto plane submissarum.. Hoc modo obtinuit, ut ejus cauci ad Africanas Ecdlesias scriberet rasinus, illisque injungeret, ut in rem istam iterum majori studio ac diligentia inquirerent, cum sibi vix verosimile fieret, hominem istum sapientem, doctum de probum, reum esse eorum errorum, quorum insimularetur. Ast Asticani Episcopi tanta animi constantia, quod gesserant, defenderunt, ut Zosinius Romanus Pontifex mox aliam de Coelestio od Pelagianis animo conceperit opinionem ς eiusque usi stigiis cum successores eius insisterent, Coelestius spe omni hac ratione sectae suae res stabiliendi excidebat Nestorius autem initio, cum ex voto illi cuncta succedere viderentur, in Coelestium de Pelagianos non erat mitior, sed resutavit illorum pia cita, mox de Constantinopoli eos abire iustiti. Ast cum successiis non responderet initiis, ne ab omnibus desertus videreturi ultro illorum amicitiam ambiit, auctorque illis fuit, ut in Concilio Ephesino compa
rerent. Tantum autem abest, ut aut Nestorius Pelagianorum ope,
aut Pelagiani Nestorii patrocinio, quod utique speraverant, superiores evaserint, ut condemnati utrique sint atque reiecti. Haec ideo fusius de Auctore retulimus, quod in hac narratione a Jansenio multum se dillentire, ipsemet profiteatur.
184쪽
Nihil temere in historia haereseos Nestorianae celebrius, quam tria ista capitula, hoc est, scripta quaedam Ibae, Theodori Mopsussieni &Theodoreti, quae turbas gravissimas in Ecclesia concitarunt, &novo Concilio dederunt occasionem. Haec in tertio hujus operis libro Noster prosequitur, atque initio de ipsis auctoribus horum capitul rum, ex instituti sui lege disserit. De Theodoreto cumprimis verba
multa facit, eumque a nonnullis defendi, & errorum immunem pronunciari, sert aegerrime. Non enim excusari aut defendi eum posse, ex libris ejus liquere putat, quorum quidam Omnium consensu genu ini sint, alios autem genuinos esse in Notis se Probaturum promittit.
. Ut autem Theodoretus &Ibas Theodori Mopsuesteni doctrinis erant innutriti, ita hic prodierat ex disciplina Diodori, primi erroris a N storio propagati inventoris; cujus pariter ac Theodori opuscula,
sub titulo operum sanctorum Parruma Nestorianis edita & divulgata fuisse, ut dissimulato Nestorii nomine, eo tutius hunc errorem propagarent, Noster contendit. Planum quidem illud, ac ex veterum monumentis expIoratum esse Putat; Constitutionem tamen, quae lubvigilii Pontificis Romani nomine circumferatur, & in qua idem com firmetur, genuinam esse, contra BaluZium secus sentientem diserte n gat. Ibam autem Theodori alumnum, condiscipulumque Theod reti, Edessae, ubi schola bonaeque mentis domicilium longe celeberrimum ea aetate fuerit, commoratum, iuvenes quamplurimos in suas pertraxisse partes; ut adeo schola Edessena fuerit seminarium aliquod foecundissimum, ex quo ceu eX equo Trojano Nestorianae impietatis propugnatores Prodierint: nec potuisse hunc sontem obstrui prius, quam a Zenone Imperatore schola ista funditus everteretur. Casso lorum Nisiben, ceu schola hac illustrem, celebrare, ast Iapsum eum esse procul dubio, & Nisiben posuisse pro Edessa; sorte & Nia in nomen scholae ipsi haesisse, quae Edessae fuerit. Postquam itaque Chalcedonestas Synodi historiam in praec denti libro exhibuit, & Nestorianismi eo usque percensuit fata, nunc porro, quae post hoc Concilium gesta sint, edisserit. Tantum autem est, ut haeresis ista, denuo licet in isto Concilio condemnata & anathemate percussa, oppressa inde suerit, ut Nestoriani, audaciores quoque facti, latius spargere eam fuerint annis. - Cypri Episcopum S uerum, Acephalorum haud extremum defensorem, proscripserat Im-
185쪽
perator: hoc Nestoriani eo interpretabantur, ae s sbi hoc ipso saeul-
tas esset concessa palam ea agendi, quae vellent. Theodoreti enim nomen solenni ritu consecrarunt, eumque cum Diodoro & Theodoro inter Sanctos retulerunt, Sergiumque Episcopum Severi successi,-xem, ut consentiret, induxerunt. Sergium hunc Severi alumnum,ab eoq; in sacrum ordinem receptum, Gamerius, ut Noster refert, asserit,
cui tamen non sum agatur, eo quod post Severi demum discessum lectus sit, & quidem sub Patriarcha Acephalos summo odio prosequente, & nomen etiam Severi eXecrante. Ergo nec Nestorianum, nec Acephalum, hunc Sergium fuisse autumat, sed ex eorum genere, qui veritati ac errori idem pretium statuunt,& mox his,mox illis; c- .cedunt, prout temporum & sui commodi seri ratio. Sed haec, qualis storum temporum fuerit facies, sath comprobant. Justa serie autem Auctor cuncta edisserit, nec imperii rerumque civilium condi- tionem praetermittens, cum e re sua id esse arbitratur. Sub Iustiniano,& qua Imperii starum,& qua Ecclesiae fata, multa memoratu dignissima contigisse constat. Cum primis tamen Nestoriana haeresis - α huic Imperatori multum negotii sacessivit; unde Auctor clarissiamus, dum hoc persequitur, inter tot diserepantes de hoc Imperatore sententias, aliis eum laudantibus, vituperantibus aliis, suum quoque interponere iudicium non dubitavit. Multas egregiasque in eo rosulsiste virtutes non negat, nec tamen vitiorum mille expertem pronunciat. Namque praeterquam quod inconstans merit, & prodigus, in eo illum peccasse, quod negotiis ad eum non spectantibus occupare aetatem pulchrum duxerit, volueritque eruditus videri: maxime autem, quod Theodorae conjugi cuncta indulserit, ab ejusque unice pependerit nutu. Atque cum de Imperator de Theodora conre versis Theologorum se miscerent, contrariarumque partium studio tenerentur, illo Catholicis favente, hac ab Acephalorum stante partibus, non potuisse non inde augeri certamina, quibus iam tantum non conflagrarat Ecelesia Christiana. Atque tot turbis undique concutiebatur,ut non aliter nisi eonvoc to concilio salva esse posse vi deretur. Quinti hujus Concilii Oecumenici, sive Constantinopoliatani II, initium, si calculum accurate ponas, in annum in incidere, A
ctor utendit. Et licet tum Vigilius una Agapetus convocasse istud
186쪽
concilium dicantur, primo quidem anno ns, ad Anthimium sede mo- vendum, deinde anno s i contra Origenem, & tandem trium capitulorum causa anno sn, facileramen haec conciliari posse, quod & in ultimo libro uberius exequitur. i
Sed ipsam historiam Concilii v libro quinto pandit, postquam
quae antea circa tria capitula & Nestorianam haeresia ad id usque tempus acta sint, expositit. Ultimo vero loco de schismate, occasione istius concilii orto, disierit. Quam in hac scena sustinuerit personam Vigilius R. P. nemini, nisi qui hospitem ex veterum monumentis r tulit animum, ignotum esic potest. Noster malas Vigilii artes, quibus ad Episcopatum Romanum grassatus si, & quae in hoc Praesule reprehendi & possunt & debent, non dissimulat: tandem tamen ita de eo pronunciat, nullum unquam Pontificem in consiliis suis minus sibi ipsi constitisse,quam Vigilium; ast hoc se audacter allerere, s quis a curate cuncta sub examen vocaverit, eum deprehensurum, nullum unquam in doctrina magis constantem siti sie, quam hune ipsum,atque hanc demum esse, in qua constantes firmosque nos esse deceat. Notatu autem cumprimis digna est disputatio de auctoritate Concilii Oecumenici V seu Constantinopolitani II, qua totum hoc opus sinit.Eam scilicet labefactantibus aut vocantibus in dubium, non tantum multorum Pontificum, sed subsecutorum etiam Conciliorum decreta opposuit, quibus hocce Concilium pro oecumenico declaratum sit. Quod vero multa improbe & turbulenter a Praesulibus, qui eidem interfuerunt, acta sint, id suae nullo modo obstare sententiae putat, cum Nicaeni, Conilantinopolitani I, & Ephesini Concilii Patribus eadem exprobrari possint quae tamen omnium consensu cucumenica fiat. Simul inde inseri, Protestantibus non fas ese, Concilii Tridentini rejicere decreta, quod ab Episcopis, qui praesto ibi fuerunt, quaedam minus recte facta sint, cum hinc pateat, antiquissimorum Conciliorum in primitiva Ecclesia eadem fuisse fata. Non tamen Protestantes tantum, ob rejectum Concilium Constantinopolitanum II arguit, sed inter ipsos Romanenses non deesse queritur, qui eius auctoritatem imminutum eant, contendentes, trium capitulorum auctores,
Theodorum, Theodoretum & Ibam, perperam ab hoc Concilio fuisse condemnatos, errorumque, qui imputati illis olim fuerunt, ora
pertes sutile. Atque cum varia sibi objici Posse intelligant, non u-
187쪽
nam eosingredi viam, ex his difficultatibus se expediendi. Nonnulatos asserere, Concilia non pollere auctoritate de factis pronunci di, Eeelesamque, ut de iis iudicare posset, non esse extra errandi peric Ium positam: alios contra Ecclesiae S Conciliis hanc potestatem non
quidem abiudicare; ast quo pacto, s quid eiusmodi alicui eveniat, ut
Auctoris, quem innocentem putat, condemnationi subscribere iube tur, is se gerere debeat, non inter se convenire. Alios enim eo dei bi, ut dicant, Ecclesiam non posse quenquam obstringere, ut ejusmodi sormulae subscribat: alios autem asserere, subscribendum ejusmodi formulae esse, honoris quidem causa, quem ita erga Ecclesiam declaremus, ast non ex animi sententia. Ast hos omnes iis difficultatatibus se immergere, ut se extricare nequeant, Auctor ostendere at
nititur, & adeo quae in libro, cui titulus: Letire tοuchant la signatur D muh item in alio: De Iasignatura formulare pourservir i mpologis a ceux qui refusent δε of nersans restri mi & in alio: Re pode a P ecrit ae unTheologiens une famesse communaute; & denique in alio: contre te Trauia D P. smelat te dessescriptioni, disputantur, atro notat lapillo. Ast dum in eo est, illos quoque reprehendit, qui hodienum Nestorii causam, ac si de verbis potius, quam de re ipsa lis fuerit, agant, & a Ballio Dupinium inter hos quoque referri observat . sed addit, Dupinium ob hanc temeritatem, Ecclesiae suae censuram incurrisse, & ipsum quoque, quae hae de re scripsisset, retractasse. De
ipsa autemConcilii oecumenici V auctoritate suam ita sententiam mi dit,ut dicat,citra ambages Ecclesae decretis acquiescendum esse cumque haec hoc Concilium pro vero & cecumenico agnoverit, in eo v ro trium capitulorum auctores non tantum anathemate percussistit, sed idem fulmen in eos quoque vibratum si, qui iis anathema dicere recusent, nefas esse putat huic legi non gerere morem, & hos ain res ullo modo emusare.
a Cive suantico siub quo nomine Auctor ejus latere soluit ad Actorum Duditorum Collectores data. Uin mecum fateamini, Problemata LRectificandis uadrandis Lineis G Spatiis Curvis, ligna esse,quae omnino accuratius a Mathem
188쪽
MENSIS APRILIS A. MDC XCIX. 17
thematicis considerentur, & absolutius tractentur, nullus plane dubiato ; consectis enim illis,multa praeclara iis rem cedunt Mathematicam, egregie provehuntur fines scientix humanae, & eo quidem laudabilius, quod ante semisseculum inter impollibilia recensitum sit. vel uni cam Curvam rectae cuidam aequalem assignare: neque hic praeclari Mathematici substiterunt, sed ea ne quidem ab humano ingenio inveniri posse, aperte literis consignarunt. Fuerunt tamen nonnulli, qui felicius rem tentando, Varias Curvas in rectam diducere studu runt, atque rotunda quadratis Squarunt. Monitus autem ab amico,
ut laudatissima vestra Acta, Viri honoratissimi, perlustrarem. me ibidem inventurum ratus, quod animum veri cupidum satiaret; illa quidem obiter inspiciendi dabatur facultas, ac tandem in Actis anni fringenuam Clarissimi Dia. Joh. Bernoulli consessionem perlegi, quae Dia. D. T. alloquens ita sonat, si denter quoque desideramus publicationem methodi universa. Iis, cuius se compotem dicit art. III, in qualibet Curva, data portione ejusdem,aliam semper asignandi, qua datam rationem habeat adpria Orem. Ouinimo totum Mathematicorum orbem sibi obstringet, aetemmim laudem merebitur, si dabit demonstrationem speciminis, quod ibia Lm exbibuit,pro assignandis in Curva parabolica portionibus,in data
ratione. Miror Celeb. Autorem,pro perspicacitat sua non animadver-
vise,quod hoc specimen longe plus in recessu habeat quam apparet. Deteuim mihi demonstrationem constructionissiuae, T ego ipsidabo quadraturam Hyperboia, s proinde rectisicationem Curvae Parabolicae Geometricam ; in qua indaganda, omnes quotquot exstiterunt Mathema. tisi hactenus FRUSTRA desudarunt.
Mirum autem mihi videtur, quadraturam Hyperbolae, & inde sequentem rectificationem lineae Parabolicae, a tantis Viris, interiorem Mathesin excolentibus, per summationes, disserentiationes, inlia nitesimalisque calculi tormenta, hactenus inveniri non potuisse, cum
pervulgarem Algebram dc Ampl. Ian. Hud lenii Methodum de Tania gentibus, omnia ista quasi sponte fluant, nullaque sit linea Geometrica, quae tandem vel rectificari; & nullum spatium tale, quod non quadrari possit. Non dissiteor equidem, si mihi pateret methodus ista insilitesimalis, quin sorte citius,& minore cum labore, hac in re progredi liceret, sed cum illam prosundissime ignorem, trita via incedere
189쪽
cogor; quae quidem in quatuor primis curvis, vid. Circulo, Ellipsi,
Parabola & Hyperbola, atque in nonnullis Paraboloidibus superiorum generum,compendiose satis,& sere sine ullo labore perficiuntur ;in aliis autem non item. Verum de hisce sorte alias. Ad calculum autem reVocando bina Heu ratii exempla, ununi de Parabola Cubicali, cujus characteristica estari maer; alterum Parabola, cujus symptoma ay XX: Primam Curvam, ope parabolae in rectam diduxit; Parabolam Mero, ob resultantem ipsius ZZα -- aa aequationem hyperbolicam rectificare nequivit. Ego proprias machinas admovendo inveni, seri pose, ut linea GHIKL sad schema,& literas Heu ratii accommodata sunt) modo sat Parabola, modo Hyperbola, uti Heuratius invenit; modo Hyperbola Cubica intra vel extra Asymptotos; minio Hyperbola A 6, 7 &c. dimensonum, &se porro in infinitum: sed α quod notatu dignum videtur, linea GHIKL, transi in lineam rectam, adeo ut Curva Paraboloidis Cubi- ealis primi exempli, etiam sine adminiculo quadraturae Parabolae,
rectificari possit. Sin secundo ABCDE suerit Curva Parabolae primae seu vultigaris, non solum linea GH IKL poterit esse Hyperbola, sed etiam Parabola Hyperbolae diversi generis, tam intra quan extra Asymptotos,
ae denique etiam linea recta, non secus ac in primo exemplo. Quara prout ope harum duarum Curvarum innumerae figurae complanantur;
sic Ope quadraturae Parabolae, Vel etiam quia GHlKL etiam recta esse potest, beneficio rectanguli AGHIKLF rectificari poterit. Rectificarita vero linea parabolica, Hyperbola quadrabitur. Idem de Cu va prima subsimendum.
Aliunde autem certum est, lineam Circularem beneficio i se perbolae vulgaris rectificari pose, quippe cum ex hactenus dictis Hyperbolae quadratura sit in potestate, etiam longitudo lineae Circularis cognita erit,hac autem cognita,etiamCirculi quadratura prodit;quaevi ex Hyperbolae quadratura,etiam vi theorematis mihi noti, inadratura Circuli dependeat. Et quidem haec ea sunt, quae ex rectificatione Curvae Pirabolicae & Curvae Paraboloidis Cubici consequuntur. Superesset autem, ut etiam de rectificatione Circularis linea perse aliquid dicerem; nam etiam Circulo conjugari potest linea Parabolica adeo ut superficies AGHIKLF quadrari,proindeque etiam C
190쪽
culi linea, vel integer quadrans, aut semicirculii , Vel pars quaedam prout libuerit rectificetur; verum omnia dicere hac vice in me non sui epi; susseiat nota sie etiam Ellipsi ac Hyperbolae lineam parabolicam coniugari posse,cuius opera tam Ellipsis quam HyperbolaeCurva rectae lineae aequantur. Sed & eadem opera aliae complures lineae, ex Ellips, Circulo &Hyperbola principia sua mutuantes, quadrantur. Non autem inde sequitur, omnibus Curvis parabolam conjugari vel subtendi posse; etenim si rectisicetur Parabola Cubica altera. cujus natura est aay--', modo a me usitato, nullam adhuc invenire potui aequationem, Parabolae naturam indignantem, non quod putem, id plane impossibile esse secus enim quam aliqui solent sentio, qui,si res juxta hypotheses assumtas non sit edat,id protinus pro impossibili pronunciant,cum tamen inde nihil aliud mihi 1equi videatur, quam insusscientia Hypothesum, quae si forte aliter instituerentur, possibilia evaderent,quae antea ceu impossibilia declarata fuere) nihi-qo tamen secius rectificari poterit: vel enim eX antea inventis Hypembola conjugata Curvae expostae ParaboloidisCubici quadratur,& se Curva rectificatur, vel si hoc modo uti pigeat,per rectangulum idem obtineri poterit,transi namque linea GHIKL etiam hac in Curva in lineam rectam, vel etiam in triangulum; adeo ut iuperficies AGHIIca traperii sormam induat. Et quamvis haec de Curvarum rectificatione, & spatiorum quadratura, utilia valde mihi videantur,non solum quia variis modis fieri possunt, sed etiam maxime ob id, quia absque concatenatione propositionum, aut praestructione Lemmatum, omnia ista absolvuntur; non minus tamen sequentia mecum valde proficua reputo, Constructionem nempe quorumcunq; problematum per solos Circulosseusve Parabolas, Imperbolas,o Eclipses,atq; linearum rectarum inters ctione: nec non aequationum reductὶones, in smplicioribus terminis, quam secit Ampl. D. Hud lenius: de iij autem distinctius agere, nimis prolixum requiret spatium; sed ne in abstractis hisce scriptionis filum abrumpam, de Generatione,germinatione N propagatione Visci, cujus historia a Scaligero densis tenebris involuta huc uique Boiani-
Corum mentes torsi, ut veritatem a Veteribus traditam omnino des
ruerint. Verum cum plus mille experimentis & oculari inspectione ac manuali opera, a viginti sere annis plantae hujus phaenomena Obser-Z a Va -