장음표시 사용
301쪽
ta sui G inter quae notandus est 2 8. canon Synodi Meldensis,ubi patres roganda dic ut regiam magnificentiam, ut liberiorem Episcopis Dbertatem ad peragendum in suis par
chiis ministerium relinquat, maxime in sacra tissimis temporibus . Quadrages .ese Aduestus
Domini: Videlicet supplicandi erant Princi-
pes si diutius Episcopos in comitatu suo re' itineret, ut per eos liceret pastoribus ad gregem situm reuerti. At decreto Tridentino nominationum Regiaru iura & prouidendi cura & Regalia omnia aliaque ad Principe pertinentia quibus Rex Francorum viduis Ecclesiis conditionem quaerere &spoiisum dare solet,penitus aboletur.Illud etia audax nimium & ridiculum caput, quo iubentur Principes scholas instituere, & in iis sacram . lectionem quod ab ipsis imperari' non eis iubori consileuit.Quis enim non scit Roma- nos Imperatores cum Galliis imperabant studiorum curam gessisseὸ Id constat ex Eumenij oratione de scholis instaurandis ad . virum persectissimum Praesidem Galliae sub MaximianoImperatore,ubi loquitur de Ae- de Herculis Musagetae in Circo flaminio fa-cX pecunia censoria a Fulvio Nobili h
302쪽
ps7 cuius redis sanctitas eo nomine commendata est , qtiod vi Herculi Iouis filio ita Moximiano Diocletiani dicata esset,qui ut Hemcules magna gesserat,& ut verbis Pomponu
Larti Vtar, materiam concinendi camoenis praebuerat , & harti comes habitus ideo cognominis adoptionem meriterat.Tu Pont, fex Romaniis sacra& ceremonias curabat,
sed docendi authoritatem etiam in urbe xomana professoribus non dabat,nequidem inter Ethnicos, sed Princeps:quauis Pontificia dignitas cum imperiali Majestate coniuncta effer, cum veluti Numa Pompilius qui hunc honorem adeptus suerat Omnes
deinceps qui Reges appellati sunt, ac post illos Octavianus ipse & qui illi in Impe
rio Romano successerunt etiam Christi, ni Pontifices diisti sint usque ad Gratianum teste Zosimo Comite & Exaduocato sisti Historiae suae libro IIII. Quaedam sane fa- ista sitiat siti, Principibus Ethnicis partim . Principali partim Pontificali authoritate ut quae do monum elis a I. C. dicuntur in I.haereditas D. de petit. haered. Sed penes Pontifices sive Ethnicos siue Christianos non
suit studiorum cura, aut si qua suit leges ab
303쪽
iis scrip e non fuerunt, saltem imperis &principatus iure. Quod iudicari potest eae prsclara illa S sancta constitutione a Theodosio Augusto & Valentiniano Caes. Theophilo Praefecto Vrbi scripta, quae Crastat in lib. I. Cod. Iustinianei tit. 19. de studiis liberalibus urbis Romae & C. P. quae eos pro sessores infamia notat isque inte dicit urbe qui sibi usurpant publice docendi
potestatem,& professorum numerum constituit. Et idem apparet ex alia lege quain iidem imperatores eidem Theophilo scripserunt quae est in lib. 12. tit. Is . de professoribus qui in urbe C.P. docentes ex lege meruerunt Comitiuam. Denique ex Ausonio
disci potest quid de studiis a principibus Romanis statutum fuerit. Addemus Valentis , Gratiani qui Ausonij discipulus suit & Valentiniani A. A. A. Christianorum rescrip tum Antonio Praesecto Praetorio Galliarti quod exstat in Codi Theodosiano lib. I
l. II. his verbis conceptum , Per omnem Dioecesim commissam magnificentiae tuae frequentissimis in ciuitatibus quae pollent& eminent claritudine praeceptorum Optimi quique erudiendae praesideant iuuentuti,
304쪽
& iis annonae liberaliter praebeatur: qus lex
liberii esse non vult ciuitatibus quos volu rint prosessores eligere. Posteactim Francorum Reges in Galliis regnarunt certe in
monasteriis & aliis religiosis locis studia li-: terarum floruere sub Clodoueo I .Christi nissimo & Childeberto quem laudauitGre-. gorius I Romanus Episcopus quod religionis, & sanctorum hominum ac studiosorum pietatis & doctrinae uti Francorum parens esset. Sed n5 ideo scholae & Academiae erant Pontificiar, quod in sacris aedibus cele- bres conuentus fierent, quemadmodum &
sub secunda Regum stirpe factos fuisse plurimos ex Annalibus discimus. Et id colligi
potest ex capitulisCaroli Magni in quorum lib.2. exstat eius constitutio, qua Episcopos admonens de rebus ad eos pertinetibus his verbis Hoplit,Schol ane,ad illos se ministros Eccles instruendos vel edocendos scut nobis praeterito tempore ad tinia promisi is vobis iniunximus, in congruis locὴ ubi necta perfectum est ad multorum utilitatem o pr ' fectum a vobis ordinari non negligantur. Pr. terea magnus ille Princeps adeo studiorum amans fuit, ut inter Francos & Scotos a
305쪽
3 Q imorum & literatum foedus inierit Ioannis Albini quem quidam Alcuinum vocant
praeceptoris sui opera & Clementis Scotialiorumque industria. Post in Concilio risiensi congregati Patres sub Ludovico Pio patre & Lothario silio lib.3 .c. 12. de Scholis sic dixerunt ad Reges. Obnixe ac supplic Drusrae celsitudini suggerimus , ut moro paternum sequentes saltem in trabus congruemissimis imperis vestri locis schoia publicae ex vestra authontate fiant, ut labor patris me frior vester per iniuriam Quod αbsto labefactam do non depereat. Tu quid c Episcopis & cler, cis cure suisse legimus,ut liberales artes que
aliquot ante annis in contemptum ceciderant diligenter & a peritis viris docerentur, ut sub Carolo Caluo,& sub Carolo Crasso, cui in Regni Fracici spem vocato Hinc ma rus Remensis Episcopus ex Academiarum monasticarum scholis paedagogos datos te statur Et sub huiusnodi prsceptoribus educatus suit Robertus Hugonis Capeth Regis Francorum filius doctissimus, quem pator Principi Persarum similem esse voluit qui
Rex esse non poterat, si non ante Magorum
disciplinam scientiamque percepisset. Sed
306쪽
cum & clerici & lasci in Regno Francorum degentes Regi subditi sint, imperio quoque Regio stibiecti sunt. Nec vero Academiae,
quas vulgo Vniuersitates nostri vocant,Ecclesiasticae, sed laicar iudicandae sunt, cum clerus in ipsis quidem sit,at non ipsae in clo ro. Et ex priuilegiis Academiae parisiensi a
Rege Philippo Augusto concessis anno
MCC. apparet cum Academiae patrem S desseniore fuisse, quo tempore grauis ΡOeta de illa Academia dicebat cana Atticam philosephis,Graecam libris,& Indicam stu- diis. Et certe de ea dici poterat quod Sabulanias Massiliensis Episcopus lib. de prouid.Dei de Carthaginensi urbe dixit, in qua artium liberalium scholae, philosophorum ossicinae, cuncta denique erant vel linguam Gymnasia vel morum. Idem ex Gregorij IX. Potificis literis discimus quibus Regem Francorum hortatus est, ut aut sui Philippi exemplo studiosis quos scholares nominat
faueret. Et nonne ReX D. Ludovicus circiter annum I 232. in suis inaximis curis desiliolarium statu & studiosorum salute &dignitate augenda sollicitus suitὸ nonne aduersus perditos& dissolutos constitutionem
307쪽
secit,ut ad omne officu munus instrum in liores & sapientiores redderentur Θ Sane eo regnante medicantium Monachorum apud Italos ortae in Franciam venerunt. b isto Principe, ut ab eius parente receptae sunt,atque ab corsi successoribus adprobatae in Romanorum Pontificum fauorem,qui ut Romanae sedi authoritatem & potestatem ampliorem quam quae antea illi compet bat per istos ministros qus rerent, mutuam Regibus nostris gratiam retulerunt, & cruce signatos in terram sanctam mitteteS no-us sorti regionii prs sectos destinarunt,quorum nihil aliud erat prcsectura quam prς tu, & qui Regni opes non modo spoliabant,sed dignitatem Regiam Principibus detrahobant, ita ut interposita religione prouincias depositerint, quemadmodum ex rebus in Francia gestis facile perspici potest. At non idcirco Ecclesiastica dici debet Academia
Parisiensis, neque aliae in quas homines istimendicantes tanquam e latibulis oculis eminentibus & tumidis ceruicibus se intulerunt, falsi praedicatores, & authores Euat gelij illius aeterni ex Cyrilli Carmelitae ac Dominicanorum & Francistanorum som-
308쪽
niis copositi,quod Poeta Gallos racus&sanctus in Rosa sua impium ac detestandum &in perpetuum tacendum dicit,quo aduersus Valdenses doctrinam& fidem defendebat quas aliquid firmamenti & virium falsitas habere , & ex mendacio verum cisci queat. Quis igitur dicat homines istos selo nomine rcligiosos membra Academis suis
.se,ctim ex eorum collegio. D. Thomas omdinis Domini canorum maximus in libro quem pro medicatibus scripsit, dubitauerit an huiusmodi religiosi licite esse possent in collegio scholariti. Haec licet rudia tamen quia sunt eius verba contra nimios Pontificis potestatis adulatores,ea ex Thoma pro- sero , ne si mutemus nostra no illius esse dicant. Et aliquot ab hinc annis ex Guillelmi cui sancti Amoris cognomen fuit & aliorum authorum libris recitauimuS autho- .ritate Apostolica a Papa Romano Academiae Parisiensis magistros cogi non potuisse ad religiosos in suam societatem admittendos , cum ad Cathedram Apostolicam non pertineat studentium societas, uti euidenter constat ex uniuersitatis illius tum nobilis literis ad Alexandrii IIII. pontificemRom.
309쪽
scripta anno MCCLV. & ex iurametito Rectoris quo se nominatim obstrinxit ad
prosequendam reuocationem bullae meti-- dicantium ab Alexandro V. Papa eis concesse. Et utinam in hac voluntate perseue-'rassent huius Academiae magistri , utinam
Episcopi haud negligetes fuissent,qui si sita
dignitatem & authoritatem ordinaria contra nouos homines uti debebant defendis .sent,non videremus hodie Episcopalis dignitatis splendorem pene deletum & extin- ctum.Si quidem eos pati non oportebat ab his monachis si ita vocandi sunt) peccatorum cossessiones audiri , nec alia multa fieri quae permotiones impias animis infirmo rum dare possitnt,cum ab huiusnodi homi- , nibus non religiosis clandestino Consilio persuadentur imbecilli & ignari, ut Reges fidos eorum ministros percutiant. Itaque si peccata confitentes a sacerdotibus ordinaria potestate constitutis audiri,moneri lcabsolui possimi secundum feceptam in Ecclesia Catholica consuetudinem,certe id prohibendum esset mendicantibus praesertim Dominicanis ob detestandum illud Iacobi Clemetis facinus cuius quoties recOD. ne
310쪽
3o Sdor,id mihi licere existimo,quod iis quibus
de rep.dice tu apud Ro .erat,scilice relationem egredi. Revertamur ad scholas quas laicas esse contendimus. obiiciunt quidam
Academiae parisiensis professores & magistros philippo longo Regi fidei iusiuradum
praestare noluisse,q, no ex probato authore,
kd ex quoda indocto monacho in appellice ad Nangh Vhronico prolatum ostendimus in oratione quam in Senatu imbuimus anno MDLXXXVI.& a nonnullis seditiosis qui pro filia Ludovici Hutini cotra lege Salica
pugnabant ut Reip. nostrae sundamenta c- uerterent,eodem consilio quo nuper e Sorbonico Gymnasio magni quidam nebulones qui non solum obedientiam abiecerunt, sed ad eam relinquendam parisienses &Francos omnes qui Regi nostro, & lege natur & lege Regni subiecti sunt induxerui, impij homines qui ignorare non possunt Reges& seminatores,& satores,& parentes, i educatores, atque altores studiorum & cademiarum esse. Siquidem sciui aut quod imprimis 'flagitiosti est ius in quq versantur supprimi volvt,at omnes scire debent Regiis constitutionibus Ac denaias omner & n