Vindiciae secundum libertatem ecclesiae Gallicanae, et regii status GalloFrancorum. Sub Henrico 4. Rege Francorum & Nauarrae. ... L.S. A.R. Ludovicus Servin advocatus regius

발행: 1591년

분량: 563페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

3os triri &contineri,uti ea quam secit philippus

Valesius anno 13 o. Et nonne post cum Ioannes I. viros literatos & doctrinis deditos singulari beneuolentia complexus Petrarcham ex Italia muneribus large missis in Franciam euocauit,& in Academiam

Parisiensem bene pffectus Andegavensis dignitatem priuilegiis honorauitὸ Quid dicam de Rege Carolo V. apud quem quotidiana suit literatissimorum conuersatio &iugis discusso quaestionum Tunc illi adstabant clerici sic enim maiores nostri liter, . rum prosessores & studiosos vocabant licet essent laici, quoniam illis ut clericis per oracula aequatis sortibus ducta non modo sanctitatis & Dei colendi scientia , sed , aliae omnes disciplinae traduntur & ut testis est vir pius in sonanio Viridarij quoties a curis I sollicitudinibus poterat secreta respicere lectioni se occupabat. Tanta erat illitis authoritas,tanta seculi fides, quem acimodii ex Gersonis Theologi Parisiensis libris col-

ligi potest, ut etiam inter clericos Theologi

pro uniuersitate dicentes eam Regis filiam, matrem studiorum,& Solis instar moderatricena ac diacent omnium bin qua magnus

312쪽

pertinebant,&qualis censenda sit Pontificis dignitas claue non errante: uti sanctus ille Vir .eam saepe nimium errasse ostendit. Vnde apparet Papam Romanum huius Academiae non suisse conditorem,uti qui dam dixere, neque eam, neque alias autho ritate sedis Apostolicae Romanae fuisse sui datas.Et quando Pontifices siue in eam,sive in regnum Francorum potestate sua abusi sunt, non modo Ecclesia Gallicana, sed Academia Parisiensis aduersus eos conquesta est & cum clericis & Ecclesiasticis personis , & seorsim ac separato libelloquerimonias agens. Et quis rerum Gallicarum mediocriter peritus non vidit Senatus

cons illum illud nobile quod regnante Carolo s. frequentissimo theatro,incredibili Francorum omnium & piorum clamore,&plausi coprobatum est anno MCCCCVI. aduersus exactiones Petri de Luna qui sese dixit Benedictum Papam XIII. vii in ora tione nuper a nobis habita, & tractatu delegatorii Romani Pontificis potestate docuimus. Et quoniam commemoratione di-

313쪽

gna simi Wiae in eo C.' recitamur b inisegni illa Academia proposita ea breuitur strictim videamus. Primum qui pro ea qi xere quod sit officium Regis ita subleuandis subditis adueisus tyrannica onera Regno Franciae N Delphi aatui Viennensi imposita

ibere demonstrarunt. Dein monuerunt nollicere tantum a Papa inordinate ambulante

ex Apostoli Consilio se subtrahere, imo ide pedire,& sequendum aliud Apostolicum praeceptum,State nolite iterum iugo se Ilitutis contineri. Denique ostenderunt Papam illum Benedictum contra sanctae Synodi Calchedonensis & aliarum authoritatem , qua definitum est nullum Episcopum aurum vel argentum a parentibus vel clericis vel monachis qui sub eo sunt expetere debere,& contra Gregorij Bernardicil aliorum sanctorum doctrinam,imo Euangelica authoritatem pecunias in Ecclesiae subuersionem emunxisse. Adiecerut necessitatem defendendam Ecclesiarum ad Reges pertinere , in eXemplum proferentes, quae vex

Ioas qui primo Dei populo praesuit, & mul-

ti aeges Francorum ante Carolum 6.gesse- rant. Vnde concludebant necessariam ab o-

314쪽

3 γ' bedietia Pontificis illius subtractione hasti

impediendam & inhibedam tam annatara quam aliarum praestationum inomine pecu- tuarum exactionem, quod & G. Regis pro-

curator & Ducis Bituricensis fieri postulabant, & ita iudicatum a Senatu; patribus. Erant quippe viri docti & qui sciebant quq a doctissimo Iliris consulto, et Ecclesis

Gallicanae defensore ' optimo legumque Francicarum peritissimo C. M. in commentariis ad SC. Franciae contra abusus Paparum adnotata sunt exD. pauli Apos liprscepto qui eos relinqui iubet a quibus legesChristi violatur&fratres admonet,ut ab

iis sese subducant, sicut a pio laque Hermes author libri pastorum Apocryphi & a Gelbiso papa damnati denique ab Ecclesia viabuersa improbati misere deceperat, & a Vb re I. Orientales Christiani se subtraxerunt. Haec pristi illi Senatores & vir iste sanctissimus in Parisiensi schola didicerant quae diu liberis ingeniis floruist, quae Reges

nostros parentes studio una agnoscebat, n5 Pontifices Romanos, nec eos etia qui Au nione sederunt.Sciebant etiam quod Theodoricus Niliem Scriba Pontificius in lal

315쪽

yostrintho Nemoris unionis tractitu s.c. I 7. mconclusionibus huius uniuersitatis Parisiensis descripserat, quarum prima erat Petrum de Luna esse non tantum sui maticum ,per Laetacemque habendi , erum et λην haereticum, perturbatorem pacis , es sanctae unimis Eccles . Secunda Petrum de Luna non e fenominadum Benedictum,nec Papam, nec Cardinalem, nec nomine cuiuscumque dignitatis, nec si ob

Hendum tanquam Polori sub poeni autorum. ychi H .Tertia,facta,clicta,collationes,propositiones siue processus a tepore d is lite rae ad modum btillae consectio, instiper poennas quaecunque spirituales, ve temporales cxplicate vel implicate in dicta litera con tentae nullae sunt. Quarta dicto Petro, aut sui s literis , aut mandatis nullus potest obedire, imo tenetur n5 obedire siti, poena fautorum schismatis. Quinta dicta litera est de se iniqua ,seditiosa & dolosa fraudulenta, turbatiua pacis & offensitia Regis Maiest i tis. Sexta,contra fautores & receptores dicti Petri & suorum suariarnque litteraru pro-ccdendum est,sicut & contra ditium Petrii. Rocitat idem Theodorus libellos quos Re- idestas vocat, lustium prima inquit his ver

316쪽

bis concepta erat, diuod laceretur es frangah,

iis dicta Dura ad modum busiae confecti tamquam iniuriosa seditis a fraudulenta, o Regia

Iaiestatis o sensima,comprotesatione ad maiora procedendi dem tangentia ad explicarim praedicta coram quibuου oportebit loco se tempore. Secundri fiat resormatio circa istam literam: capiantur, & detineantur omnes suggestores fautores,receptores,pro puniendo corrigendo secundum Canones,dc quorum numero plures sunt in isto Regno quos unuuersitas nominabit tempore & loco.Tertia,

quod a Rege praecipiatur uniuersitati filia sitae ut veritatem praedicet in isto facto per totum Regnum &c. Quarta, Reuocetur Episeopus sancti Flori a legationc,&detineatur : insuper detineatur magister P de Cancella Sanxius L ipi & Decanus tincti Heramales Antilio loresis, & puniantur iuxta dς- merita. Haec sigillata sigillo uniuersitatis.In his recitandis longior forte sum. At cum laudanda sit eorum memoria a quibus istae actiones compositae sunt, vitium soret breuem esse. Itaque dicendum est, quod non modo a Francis, sed ab aliis obseruatum a

quibus didicimus ut studiorum & scholaru

317쪽

instituendarum ius ad Reges pertinuisse doceamus, nec potuisse Concilij I ridentini patres ius illud eis tollere. Etenim in hoc Regno soli Reges studioru scholas possunt crigere,ut omnia collegia & corpora, quae alioqui censentur illicita,quemadmodum 1 viro docto adnotatum est ad pragmaticam sanctionem Biturigibus factam anno I 3 8. Regnante Carolo VII. Quod si Rex pe mitteret Concilium Tridentinum in Gallia publicari, si iuberet obseruari, si scholas a Pontificibus institui & clericorum iuris dbetioni submitti pateretur , statim Ecclesiae

Gallicanae & Regni iura ad Pontificem Eo. transferretur. Sed si ius auorum & proauorum conseruet, veluti sub Carolo 8. in coniiciatu ordinum huius Regni tum florentissimi Turoni habito Ecclesiae nostrae libertates & Regia authoritas a scholaruin Franci- carum alumnis conseruatae sunt, ita a fidis

Gallosrancis qui ex iisdem stholis prodierunt, in sua dignitate retinebuntur. Nec audebunt Rom.Pontifices antiquos patria te minos egredi, si a Senatoribus qui ex Hispanorum & Guisianorum manibus euaserunt intra fines suos contineantur. Quod ab iis

318쪽

sperandum est, si a maioribus facta sib Rege Ludovico XI. in memoriam reducant. Illi procuratoris generalis SanctiRomani fiasu Pio r. restiterunt qui pragmaticae fanctionis abrogationem petebat, & Regemin- iam, sententiam traxerat miserum &se ac sua perditurum, ni vir ille sanctis illuni authoritate sua monuisset ac deterruisset. Nos itaque illius exemplo quantum in nobis situm est debemus quae vera sunt monere, praedicare, denuntiate,& testari semper coriun Deo&.hominibus quid sentiamus: &ellicere si possumus ut Ecclesia nostra, &scholae omnes huius regni pristinae dignitoti restituantur, uti sub Ludovico XII. patre patriae ab iis factum qui Papae Iulio II. acriter restiterunt Regii Francip& Nauarrs hosti iniquissimo,eius decreta impugnates magistrorum uniuersitatis Parisiensis &Sorbonistarum tunc piorum consilio. Quos ideo Rex ille coluit, ut & Fraciscus Magnus eius successor & Henricus a. &Carolus & Henricus III. qui suis constitutionibus eoru priuilegia confirmarunt : Inter quas ea notanda est quae sub Henrico III. in conuentu Blesensi anno 1176. facta est qua separato

319쪽

capite sanctiones de Ecclesia seripiat Latiae

de uniuersitatib8.Vnde iudicati potest sch in las & Academias non esse corpora & co legia ex clericis tantum composita , sed ex laicis, ideoque miXta censeri debere, imo potius laica quod aliis etiam argumentis probari potest. Siquidem nonnullis Academiis ius patronatus competit in certis Ecclesiis hoc ius laicum est. Et si spectemus

conditionem personarum a quibus regituduniuersitas, eius caput & Princeps Rector sine tonsura,quae est ordinum Ecclesiasticorum ianua, ad Academiae gubernationem admittitur. Et ex eius iuramento quod in librario yniuersitatis Parisiensis vidimus apparet eum promittere se omne ossicium erga uniuersitatem adhibiturum, maxime infacultatem Artium quae ex Atinium peti narum genere & praesertim ex laicis conflata est. Ipse Theologis praesidet inter quos multi sunt diuini iuris scientiam profitentes qui tamen haud sinit clerici. Est quoque Medicorum praeses & iuris studiosorum quos qui clericos dixerit ob studia quae profitentur certe grauissime falletur.Iurat se conse uaturii libertates Ecclesiae maxime quoad

320쪽

.pecunias ne illicitae exactiones stant 1 Den, AEue se curaturum spondet quod nos unum optamus ut si quid inter nos & Protestates a- .gi de pace possit, id inter Ecclesias Graecam Latinam fiat, & ut generale Concilium quando opus suerit congregetur. Haec sissiciant ut cognoscatis quae sit scholarum co-ditio, quae Senatui conserri possunt,cuius ut ordo sacrosanctus non modo in laicos potestatem, sed in clericos authoritate habet, sic ex laicis & clericis magistratibus Sen tores deliguntur,& Regis vicarij sunt,in cuius imperio Deus utramque potestatem ita fere miscuit,ut effecerit pene unam ex dii bus.Quam ob causam in quibusdam Ecclesiis canonicus est ut in Ecclesia Pictaviensi, in Coenomanensi & aliis.Imo etiam Abbas ut sitit uligo Capetius in monasteriOD.Mar

tini Turonensis Epistopi, & ante & post ibium alij Reges Francorum. Quomodo igitur dici potest ab aliis quam a Regibus leges de scholis fieri potuisseῆCerte ex Luiti, prando didici, & ex aliis etiam Historicisti curam scholarum ad Episcopos de presbyteros aliquando pertinuisse, maxime vero earumis quibus clerici instituebantur.

SEARCH

MENU NAVIGATION