Fragmenta comicorum Graecorum

431쪽

quum temporum rationes prohibeant, nescio an sub Ther menta nomine Cratinus hominem illius moribus et ingenio similem exagitaverit CD. supra p. 2 5. Nisi sorte isse De- mosthenis obtreetator intelligendus est, do quo queritur . orator

Epist. . Sequitur φ α λη Cratino minori tributa ab Athen. XV p. 669 b et Ρolluce VII 58. Sed quae ex eadem sabulai attulit Scholiastes Platon. Behher. p. 391r Περικλάαγορεῖν παρεσκευασεν Aspasia), ως Αἰσχίνης ὁ Σωκρατικὼς ἐν διαλογω Καλλice καὶ Πλατων Os Oiως τινος M 'Oμφαλη τίραννον αυτην καλει,-μπολις ἐν δἐ Προσπαλτίοις 'Eλένην αυτνην καυα ὁ δἐ

- ατινος καὶ haec igitur eiusmodi sunt, ut nequaquam ad lutitorem Cratinum referri. posse videantur. Itaque aut uterque Cratinus Omphalen doeuit, aut corrupta sunt Scholiastae verba etiam aliis erroribus depravata. CD. Diud L. Fragm. Arist. p. 2I. Fortasse Scribendum est r Mori.

τῖνος δἐ υμφαλην καὶ τυραννον αυτην καλει Σείρωσιν, ὼς -κH μπολις vel Κρατινος M 'Oμφάλην αυτὴν κα--λεῖ Σεἱρέυσι, τυοαννον δἐ Mπολις Φίλοις. Certe novam Omphalen Aspasiam appellatam esse a comicis, tradit Pi tarchus Pericl. 21: εν δἐ ταῖς κωμωδίαις 'υμφάλη τε νέα και Ληιάνειρα κω πάλιν προσωγορευεται. Idquo in Xεέρευσι fecisse Cratinum, haud male eoniicias e fragmento elus sabniae apud Plutarch. Pericl. 3 et 2 , ubi Periclem

Denique nostro Cratino ' οβολιμαῖον tribuit Polluxi VII 2II et Σειρωνα Athenaeus XI p. 460 f, ubi nisi disertia

verbis ὁ νεωτερος Αρατινος commemoraretur, nemo Sane dubitares quin notissima Cratini maioris fabula Σειρωνες iuscripta laudaretur. Praeter hasce, quae expressis testimoniis Cratino minori

432쪽

tribuuntnr, sabulas, euam alias quasdam vulgo i in maloris Cratini dramatis habitas nostro Cratino vindicandas esse suis

pra iudicavi p. 56. Ex his de φευδους βολιμαίω ab

Hypobolimaeo sortasse non diversa), de Ταραντίνοις et: de IIvμαγοριζουση, quarum memoriam unus fiere avit Diogenea Laert. III 28 et VIIL 37, nulla potest esse e bitatio. Minus eonfidenter idem de 3ιονυσαλεξάνδρωpronuntiaverim, euius argumentum quum olim ad Alexandrum. H. spectasse opinatus sim vide supra P. 5 3 nune, vi recte eam Cratino maiori abiudicavi, ad Alexandrum Phoraeum pertinuisse eoniicio. IIune enim Baechl eultorem fuisse inprimis . studiosum docet Scholiastes Homeri Iliad.

Alexandri fata satis sunt memorabilia. De καταποντώσει lyranni Pheraeorum, quem ebrium ' ) interfectum esse eonstate Xenophontis Hellen. VI 4 36, apud alios, si recte me mini, . nihil memoriae proditum est. Ceterum Alexande e Pheraeus etiam ab aliis mediae comoediae poetis commemoratur, velut ab Epilippo apud Athenaeum III p. 112 L Deantque ab eodeta Cratino scriptam fuisse suspleor' Βουσι ριν apud Pollue. X SI, quo titulo etiam ab aliis mediae' ') vinolenuam hominis commemorat Conon. Narr. 80 Grauertns in Niebnhrit et Brandisii 'Μnseo Rhen. II. p. 62 titulum sabulae Cratineae de , Paride interpreta

. tur e cuius sub specie sortasse ludicium de dearum epuleritudine et quae sequebantur ridicule exseqitutus est Dionrsus. γ

433쪽

poeila eomoediae fabulas inscriptas scisse constat. . V. supra p. 35I. ΕΡICRATES, Ambraciota, teste Athenaeo lib. X p. 422 L, ubi diserte mediae poeta comoediae perhibetur. Is qua aetate vixerit, constat ex incertae fabulae fragmento apud Athen. II p. 59 d, in quo Platonem eiusque discipulos Speusippum et Menedemum lepidissime perstringit. Floruit igitur ante Olymp. CVIII. Aliud temporis indicium praebet fragmentum ex Antilaide servatum ab Athenaeo XIlI p. 5 0 ubi Laidem, eeleberrimi nominis seortum, 'tanquam vetulam quidem et δολιχον τοῖς ἔτεσιν νήδη τρεχουσαν τας αρμονiας

τε σωματος, Sed qnae amare et amari non desierit tamen, commemorat. Quibus verbis si quinquagen

elam describi ponimus, fabula illa ineunte Olymp. CI seripta fuerit necesse est, siquidem Laidis natales in Ol. LXXXVIIIa incidere, ex multorum scriptorum testimoniis efficitur. V. Seholiastam Aristoph. Plui. 179 et Franc. Ritteri Disserti de Pluto p. 2l. Fabulas Epicratis Suidas s. v. ' κράτης et Eudocia p. 66 eommemorant duas, Ἀμπορον ab Ath naeo XIV p. 6bor laudatam et 'Aντ euius fragmenta aervavit Athenaeus I. l. et XIII p. 605 e. Eiusdem. tituli abulam Cephisodoro tribuit Suidas, de quo supra p. 26zadmonui. Inseriptionis rationem ab irrisione Laidia duetam putaverim, neque inepte compares 'Λντιπορνοβοσκὼν Di xippi, quo titulo . quin lenonis adversarius intelligendus . in vix dubitari potest. Praeter eas quas commemoravi. EPior tis sabulas, Amazones eius Iaudantur ab Athenaeo X p. Φ22 f et 3 υσστρατος ibid. IV p. 262 d, in quam fabulam nonnulla ex eognomine Antiphanis dramate transtulerat. Denique Xορὼν fabulam ei tribuit Aelianus H. A. XII 10. Exhicerus comoediis Iragmenta supersunt apud Allien. II p. 59 d.

434쪽

XI p. 82 l et Pollue. IV 121, quamquam ibi eod. Falehenh.

καλέωνα, Καλλαισχρον , Κενταυρον , τυρο , Μουσας, πιο τροπους, sive potius, ut etiam Toupius Emend. I p. 58 voluit, Μονοτροπον. quibus addenda est Ialemus ex Athen. III p. 106 a, ubi etiam callaeschrus laudaturi Ialemum docuit etiam Amphis, Callae se hrum Theois vompus. De ceteris fabulis quas ex Λthenaeo se petiisse Suidas dicit, nihil apud hunc legitur, quamquam ter Ophe.. Iionem. omisso sabulae titulo ad partes voeat. Vid. lib. II p. 43 s. 66 d. 67 a. Quas postremo Suidas commemorat L hulas Σατυροι, μυσαι, μονοτροπος, eas eodem ordirio Phonicho assignat, nec dubito quin per errorem Ophelioni. aribuantur. Ceterum mediae poetis eomoediae Ophelionem mccensui maxime propter Platonis commemorationem apud

Atheu. II p. 66 d. Adde quod iisdem quibus Euhnius τε sibus usus esse dicitur apud Athen. II p. 43 quo Ioeo

verissime Porsonus Ophelionis nomen restituit pro Phlia eta, quod me fugit Ρraef. Menandri P. X. Nec repugnant tabularum tituli. Si Callaeschrus, quem In cognomineribula exagitavit, non diversus est ab eo qui Theopompo

Uomo diae argumentum praebuit, fabulas 'Ophelio lam ante centesimam Olympiadem doeuisse eensendus' est. Praeter allatos locos nusqupam Ophelionis mentionem repperi, nisi quod apud Ilesychium s. v. 'Iσις in Philemonis o nomen a lisse videtur. V. Praef. Menandri P. XI. . - ANTIDOTUS. De hoc perpauca sunt quae tenemus, Mediae fuisse poetam comoediae, hoc satis idocet, quod me

435쪽

XIV p. Mad. Praeterea scripsit Μεριψιμοιρον, de qua

vide Athen. l. l. p. 656e, et Πρωτοχορον, quam eomm . morat idem III p. 10s o. VI p. 240 b. Eiusdem nominia sabula serebatur inter Alexideas. V. supra P. 392. Pram terea Antidoti nomen probabili conlectura Athenaeo I p. 28 Erestituit Eldillus a Dindorfio laudatus. Αe fortasse etiam apud Pollueem VI 99 γευστηρίου μῖν 'Αριστοφω ς- - μανου M Mκων ἐν Κιθαρωδῶ ολκὰMO Mτίπος, scribendum, est 'Aντιδοτος. Anilochi enim, de quo eis. Phrynichum Ecl. p. 84, in tali quidem Ioeo parum apta est inter eomicos testes commemoratio. Sed haec im

δραματων αυτου ' Ἀγροικος, Πορφυρα, Λις κατ γορουμνος. ἔστι δἐ της μεσης κωμωδίας. Eadem Eudoeia p. sis, nisi quod Πυρφορα habet pro Πορφυρα, qui est etiam Xena cteae vel Timocleae fabulae titulus. Hunc Augeam sunt qui non diversum esse statuant ab eo qui 'Aγέας dieitne apud Polluc. III 36, velut Fabrielus Bibl. Gr. II p. 425. Sed de Polluela loco vide quae supra diximus, ubi de Α- shlde agebatur p. 3 1. Paullo speciosius apud Antiattie. p. IIa seribas Αὐγέας Ζωγραφιο pro 'AHας, quamquam hic etiam υμφις vel : Ἀριφὶς praefero. In eo autem manis to I psus est Fabricius, quod ad eundem nostrum Augeam CI mentis Alexandrini locuti Suom. VI p. 622 d pertinere vo-

Iuli, ubi quum vulgo legaturr Αὐγέας ἐποίησε ὶ Λῶρα γὰρ ἀνθρώπων νοον ἐλαφεν ήδἐ καὶ ἔργα, non sine . veri specie Thierschius Aet. Μonae. II 4 p. 585 pro Αὐγίας seribit 'Aγίας η '), Hagiam intelligens Troea

. . .

Reetius fortasse 'Aγέας scribitur, quod nomen ab .:itac πιις formatum est ut 'Ma φως. Aμφις et alia eiu

436쪽

memorat etiam Selioliastes Eurip. Troia. 14 οἱ περι 'Artas αχὶ Λέρααλον, sive potius Θερκυλον. Ipse aliquando apud Clementem Mil nomen latere putabam, quod simili modo depravatum legebatur olim apud Pausan. II 6. Itaqne de Augea poeta comico praeter ea quae Suidas de eo scripsit, tenemus nihil. Nominis Amrέας vel Avγείας viro impostilexemplum praeter sabulosum illum regem EIeorum servavit Aelianus A. XII 41 et Tgeteten Chil. IV 2 5. AXIONICUS. IIuno reete mediae poetis eomoediae adnumerari collio .posse videtur ex argumento sabulae λευριπίδης inseriptae, qua ineptum Euripideae poesios amorem risisse poetam docet locus apud Athenaeum IV

P. Iob r

oυτω γαρ επι τοις μέλεσι τοις Eυριπίδου αμφω νοσουσιν, ob στε ταλλ' αυτοῖς δοκειν, εἶναι ρολη γιγγραντα καὶ κακον μεγα. quamquam tale argumentum a novae comoediae ingenio non plano alienum fuisse docet Philippidis exemplum, cuius λευριπίδης laudatur a Polluce IX 38. 88 et Antiait. p. 112. CD. tamen p. 2 1 sq. Sed manifesto mediae comoediae poetam prodit liberior spiritus in alio eiusdem dramatis fragmento conspicuus quod servavit Athenaeus VIII p. 342 b, ubi Calliam oratorem. nescio quem et Moschionem, non nisi a mediae poetis

comoediae Stratone apud Athen. IX p. 382 d, Callierate ibid. XIII p. 586 a et Alexide ibid. VI p. 2 2 Q commemoratum,aeerbo sale perfricuit. Aliud aetatis indicium praebet fabula Xαλκιδικος inseripta apud Polluc. X 122, Athen. III. dem generis, quae supra attigi p. 404. Agis πιις '

Argivus, poeta pessimus, Alexandri Μ. ln Asia comes, ab uno commemoratur Curtio lib. VIII 5.

437쪽

nem eum Philoxeno, Eryxidis filio, quem ex Anaxagoracteisciplina prosectum esse festatur Aeschines apud Athen. Vp. 220 b eli. Schweigliaeugero ad lib. I p. 6 b, parasitieam artem laetitasse gloriatur. Alexandri tamen aetatem attigisse Mi

nleum, e fabula Tvρ ρηνος inscripta apud Athen. IV p. I66 aet VI p. 2 4s ubi ante Dindorfinm linebatur pro τυρρηνο intelligitur, ubi Gryllionem habemus, quem Phra

nae meretricis et Menandri, unius e ducibus. Alexandri, Pa rasuum fui e constat. Praeter eas quas commemoravi fabulas laudatur Axionici Φίλιννα Athen. X p. 4 2 a. Mxlaeeria fabula unum superest fragmentum apud Stobaeum Serm. II 2. CALLICRATES. Πnne semel tantum commemoratum video in fabula Μοσχίων inscripta apud Athenaeum XIIIp. 586 a, ubi propter Sinopes commemorationem simul cum Antiphane et Alexide ad partes vocatur, ut recte mediae Poetis .eomoediae aeeetigeri videatur. Aecedit fabulae titulus ab eodem ille haud dubie Mosellione derivandus, de quomodo diximus. DROMO. Huius φάλτριαν habemus apud Athen. IX p. 09 e et VI p. 240 d, ubi Tithymallus parasitus eomm moratur, cuius quum non nisi a mediae poetis comoedia mentio sat, ab Alexide in Μilesia Ulixe Olynthia, a Tl-moele in Centauro Cauniis Epistolis, denique ab Antiphane in . Tyrrheno, Dromonem eidem aetati assignare non dubitavimus. Eiusdem tituli fabulam scripsit Eubulus. V. p. 367. DIODORUS Sinopensis. Suldas: τῶν δραμάτων α μτου ἐστιν Aυλητρίς, ιυς 'Aθηναιος ἐν τω δεκάτω δειπνοσοφιστων λεγει. ἐν M τω φ ησὶν Στι 'Eπέκληρος καὶ Πανηγυρισταί. Ex his Avλητρὶς laudatur sane ab Athenaeo X p. 43I e et 'Eπίκληρος non quidem

438쪽

mnbro XII, at libro VI p. 235 s et 239b. Πανηγυριστων

antem, quo nomine Platonia vel Batonis fabula ferebatur, in nostro Athenaeo nec vola nec vestigium. Mediae poetis moediae eum assignavi propter titulum apud Boeeolum

Inser. I p. 35 , ubi Diodorus archonte Diotimo h. e. olymp. CVI, 3 Νεκρον et Μαενομενον docuisse dicitur, hustrione usus Aristomacho. Ex incerta fabula unum fragmentum servatum est a Stobaeo Serm. LXXII I. Nam de alio eiusdem Stobael loeo Serm. CXXV 8 statim dicemus. DIONYSIUS, item Sinopensis, ni eonstat Athenael iudicio lib. XI p. 46 d. 9 o et X lv p. 615 e. Antiquis hune eomicis accenset Casaubonus ad Athen. XI p. 46 d, quod fragmentorum indoles gails refellit. Circa Ol3mp. G lxisse videtur Fabricio Bibl. Gr. II p. 437, quod ut verum esse faelle eoncedo, argumentorum tamen nihil attulit vir doctus. Archestrato, nobilissimo auctore I fuisse minorem, docet Ioeus e sabula Θεσμοφορος inscripta servatus ab Athen. IX p. 405 b, eademque ferme cum Ni- strato, Aristophanis filio, aetate fabulis scribendis operam dedisse, non male conitelas ex iis quae ex huius Συρευ et

Dionysii ' O μωνυ μοις quae fabula laudatur etiam lib. IX MI e) de Ceptiisodoro attulit Athen. XIV p. 615 L

Eundem tamen Macedonica tempora attigisse, intelligitur e fragmento fabulae 'Aκοντιζομενος apud Athenaeum XIV

P. 66 d, ubi φααrτχην commemorat, quod edulii genus sub Macedonum demum imperio Athenas introductum esse di-εerte testatur Athen. XIV p. 662 f. Sed uieunque de aetate monysii statuatur, eerte mediae finit poeta 'comoediae, ui et ea docent quae refert ex una eius fabularum Scholiasteflv om. Illad. λ 515, referens ille, Dionysium Herculem induxisse aegrotantem Silenumque morbo eius mederi conantem admoto elystere: αἰσχρον γαρ ην τον ἡρωα πυρεττο α πα-2

439쪽

XI p. 67 d. 49z e et Σωτει ρας nomine a Stobaeo Serm. CXXV 8, ubi tamen Trineavellus Diodori nomen adscripsit. Sed recte eeterae Siobael editiones eum cod. Λ habent 3ιονίσιος, quem rursus ad paries vocat Stobaeus. Serm.

XXXVIlI 2, qui quas praeterea assert Dionysii χρήσεις, nou

Sinopensis sunt sed Syracusani, quem nullas seripsisse eo myedias , quamvis affirmante Suida, certissimum est.. Deniaque nostro Dionysio Meursius Fabricius alii comoediam tria buunt Ταξιαρχαι inscriptam laudatamque a Suida s. V. μίων. Sed de hoc loco vide quae p. 193 disseruimus. Quam supra commemoravi sabulam 'Aκοντι μενος. inscriptam fortasse Iaiitie reddidit Naevius, cuius Acontigome-nu m laudat Charisius. ERIPHUS, Antiphanis, cuius aliquot versibus tanquam suis usus est ste Atlicii. III p. 81 b, vel aequalis vel non multo inferior, mediae certe poeta comoediae, ut vel sabula-rrum tituli indicant: Αιολος apud Athen. IV. p. 13 α

πιλάβοια ibid. III p. 84b. VII p. 302e. XV p. 693 RAntiatile. p. 98. Πελταστὴς IV p. 13 d, nisi ea Ephippi s

tabula est, de .euius Peltasta supra p. 35I dictum est. Sed

.''ὶ Neque enim valde placet quod euivis in mentem veniat I ιμωττοντι. Paullo speciosius coniicias χνω. De Alexidis Lino, in qua Herculis magnae partes fuerunt, . suPra. dictum est p. 39I.

440쪽

nihil impedit iplo minus utrumque scripsisse er damus. Easdem sabulas ex Athenaeo assert Suidas s. v.

' Guyος. CD. Eudoeia P. IM. Tacito dramatis titulo se mel laudatur ab Athenaeo II p. 58 a, quo loco qui usus est Eustathlus ad Hom. p. 1680 43 Eriphum λογιον ανδρος titulo eondeeoravit. . Denique ut nihil eorum Uiae ad hunc poeiam speciant omittam, A. Sehottus parum felici eoni eiura Eriphi nomen pro Euripido restitui voluit apud Dio-nγsium Halle. Rhet. p. 413 Rah. i , , EUBULIDES. Huius Κωμαστας laudat Athen. XP. 43z d. τῆ ἐορτῆ των Xoων εθος ἐστιν 'Aθην 2σι πέμ- λυρα υ καἰ τους πισθους τοις σοφισταις, καὶ αυτοὶ σ-α λουν ἐπὶ ξενόα τοης γνωριμους, ἀχώβουλίδης ὁ διαλεκτικὰς ἐν δραματι Κωμασταις Ωυτως

Non diversus igitur fuit a eelebri illo dialoeueo Milesio, Euclidis auditore et Aristotelis adversaris, de quo vide Diogen. Laert. II 108 et ibi Menag. vol. II p. 125. Eiusdem philosophi librum de Diogene idem laudat Diogenes VI 20 et pleniore titulo ibid. 30: Gβουλος Menag. MDυλίδης,

ει φνησιν ἐν τω ἐπιγραφοριένω διογενους πρασις ουτιυς πειν τους παιδας του Σενιαδου ete., ex quo loco Λιο--ους πρασις inter Eubuli fabularum. titulos receptum est asNeursio aliisque. Sed recte Μenagius nostrum Eubulidem intellexit, nisi quod praeter necessitatem Evβουλος in E miatdης mutavit. Cis. T. IIemsterh. ad Luciani Tim. 4 .HENIOCHUS, Atheniensis, mediae poeta eomoediae, testante Suida, qui has eius fabulas commemorat: Τροχιλος, 'iseris ληρος, Γοργονες, 'mavπραγριων, fo9ρυπιον, Πολυε- κτος, Φιλέταιρος, Λὶς ἐξαπατωμεν . Ex his Trochilum

quod servi nomen videtur commemorat Λsten. IX p.