장음표시 사용
321쪽
is lib. xo. contra 33 Faustum cap. 2Ia& lib. s. De Ciciit. Des cap. 17. U
Eccles. cap. 34. 1 cI lib. t. de instit. νν clerie. cap. 4
hrat, & inde ab initio eelebravit, non solum ad exis
citandam in nobis imitationem, verum etiam ut meri tis ipsorum consociemur, atque Orationibus adjuvemur,
quemadmodum si Augustinus , v uidorus, 0 Rabanus perspicue docent, ac poti mὶ Origenem se
Bernardus quoque confirmat. Hinc illae solemnes, a liquae, Probatae, quae adhuc durant in Ecclesia, i quendi forniulae Deum ita precari docent .' Ut quorum natalitia colimus, per eorum ad te exempla gradiamur: Ut quos veneramur obsequio, eorum pium jugiter experiamur auxilium I Ut quorum gaudemus meritis , accendamur exemplis. Praesta nobis ex eorum imitatione proficere, & otatione fulciri, per Jesum Christum Dominum nostrum. A quo Latinorum usu non dissident Graeci, quemadmodum eorum noumodo preces quotidianae sacris e Patribus collectae, sed etiam Liturgiae tot saeculis recitatae commostrant.
Ea quoque Patrum loca illustrantur, in quibus traditur, ais. bibendum Sanctis ealtum in dιὰ tisne quadam
I. C Ed tempus est, dissicultatem alteram aggredi ex eo do, o sumptam, quod Sanctos mortuos se colere testentur Augustinus, & reliqui antiqui Patres eo cultu dilectionis , O Jocietatis , quo se' in hae vita taluκtur Sancti homines Der. At nos quoque id testamur . Quis enim in dubium
vertet, num a nobis quoque colantur Sancti mortui eodem cultus genere, quo viventes colimus, sed mortuos tanto devotius, quanto securius post lucerta omnia superata 'Nonne eos diligimus tum amore , quem appellar consuevimus concupiscentiae, & quo illos ob nostrum eminiumentum amamus, ut nos scilicet juvent , & tueantur: tum eo amore , quem vocamus purae caritatis, quo eo diligimus ob merita egregia, ob sanctitatem, ob pietatem,& excellentiam eorum ρ Sscietatis vero dilectione eos editam amamus, quia eos ad eandem Eccletiam spectare di. cimus, cum eodem Capite unum Corpus emcete, atquω in nostra ipsa communione esse: qua de re vide, quae ali s diaςrt. 3. cap. bi disseruimus. Tanto vero devotius illos amamus,& honoramus, quanto certius novimus, a nostris laudi tim
322쪽
lis eos ambiriose, & inaniter non extolli, & tutior est
dilectici nostra: tutior, inquam, tum quia tutiores, potentioresque defensores in iis habemus , tum etiam quia, dum eos amamus. nihil terrenum, & pollutum in iis mamus; Sanctitatem enim, & excellentiam supernaturam. Iem tantum in iis amamus. Hoc ipso modo sed multo cautius propter pericula, quae merito formidamus ) viventes Sanctos amamus. Eos scilicet 'honoramus , commendamusque propter dona divina in iis exstantia; iis nos , nostraque commendamus eorum merita , & excellentiam supernaturalem diligimus, & celebramus. Si ari iud addideris, quod ad haec revocari non possit, videbis sane, id ab Ecclesia non recipi. - II. Nolo vero putes, Augustinum, dum dilectionem tantummodo , & honorem Sanctis adhibitum memorat, cultum amovere. Etenim cultum a Deo procul. dubio non 'arcet, & tamen hunc ipsum cultum in dii Hione tantum aut collocat . aut certe collocare vid mor eius , quo ureuo desideramus eum Oidere' se. Et rur- D cap. 24, aliassus alibi: u) Qui timetis Dominum, laudate eum. Luis au- em veraciter laudat', nisi qui sinceriter amat tanta indemia αδη ς pi ' O imergo es, ac si diceret: qui timetis Dommum , amate eum. . . . eo' ih 'φ' Porro pietas cultus Dei es, nec colitur ille, nisi amando. III. Novi enim vero, Protestantes nos reprehendere, quod cereos accendimus coram mortuis , id vero coram viventibus minime facimus: quod ante aras, in quibus condita sunt Sanctorum cadavera, provolvimur; ad vero viventibus non praestamus: aliaque plura mortuis honoris, Venerationisque.argumenta adhibemus , quae viventibus omnino non deserimus. At his sic occurrite. Possemus
haec, aliaque amnia honoris argumenta viventibus deseris re, immo interdum delata conspicies: vidi enim ego, &vos, ut arbitror, interdum vidistis provolutos ante proborum hominum pedes supplices quosdam. Discimus quinque ex Theodoreto, D Chrysoliomo ab exilio revocato th) lib. s. historiae occurrisse umversios cereas faces praeferentes. At iere ca- p 84 ruionis
' nos is argumentis, tum quia, si vere sunt probi ii, quos --9 39-Τ' honoramus, humiles etiam erunt: non patitur vero humilitas in multum honorari, eo praesertim honoris ge-- Toρα L O O n
323쪽
nere, quod eximiam sanctitatem indicat; tum etiam qui non leve erroris periculum esse posset in Sanctorum viis ventium cultu : quod ut evitet, in mortuis ipsis diligentiam plurimam adhibere consuevit Eccletia . ab illius si de recentioribus Sanctis saltem loquimur ) cultu abltinens, cujus Sanctitatem vel per miracula testatam non faciat Deus. Ceterum aliam etiam ob causam cereos Coram viventibus non accendimus , quia scilicet. alia quidem multa, sed certe etiam ardentissimam. & inexistinguibilem caritatem eorum cereorum accensione signifi- Camus . At unde nam noscimus, ardentissimam esse, &inextinguibilem viventis alicujus caritatem Nescit humo, m EceIe. p. a. trum odio, an amore diguussit, ideoque , num certo in is habeat caritatem. Unde nam ergo alii noscent At neque
in his, neque in assinibus aliis argumentis sita est praeristantior portio honoris, quem Sanciis adhibemus, sed statuulto magis est in spe, ac firma persuasione, qua arbitramur . n eorum precibus, & interventu recepturos a Deo ueneficia. Porro haec non a mortuis tantum nosi consecuturos speramus, ver im etiam a viventibus, quoin
rum propterea preces, & suffragationem apud Deum e poscimus. Sed multo enixius a mortuis, a quibus tanta devotius , ac securius id exposcimus, quanto securiores ii sunt post incerta omnia, & in vita felicioret victores .
quam uat ia ista adbuc Pugnantes .
324쪽
nostri dicuntur Sancti: eorumque confutatur opinnio, quι ex isdem locis eruunt, Sanctos a nobis coli non posse. I. TUnc quoniam respondimus prioribus adversario. rum objectionibus, reliquas non praetereamus ratque in primis dissolvendum est illud, quod ex servorum. confimorumque appellatione tributa sanctis eruunt: p tant quippe, petitum ex eadem appellatione argumen. tum magnam omnino vim habere. At si hoc ipsum diligenter expendes, liquido apparebit, eam , quam tu arbitrabaris, vim revera non habere . Etenim non ea tan tum , quae obiecerunt adversarii , Scripturarum, & Patrum loca solerti Theologo occurrunt, Verum Occurrent etiam alia apertissima. quae si relegamus, talia profecto agnosces, ut non expressiora ad refellendos eosdem adversarios, Sanctorumque dignitatem, atque excellentiam asse verandam afferri possint. Age itaque, ex ii saliqua producamus, & quoniam Apocalypsim objecerunt, ex Apocalypsi nos quoque summam Sanitorum praestantiam ac diis gnitatem adstruamus. Versiculo primo & vigesimo capitis tertii haec lego. Qui vicerit, dabo eisedere mecum in throno meo, Fcut 9 ego vici, or sedi eum Patre meo in throno ejus. Poris ro quis celsiorem thronum Optare eo poterit , qui his verbis describitur , & in quo cum Christo sessuros Sanctos intelligimus Versiculo etiam quarto capitis quarti ejusdem libri Apocalypsis mentio ni sedilium, seu thronorum viginti quatuor, in quibus viginti quatuor seniores cireum, amicti vestimentis albis sedeant, aureo diademate coronati. Quis etiam despiciet thronos duodecim, in quibus scimus judicaturos Apostolos, immo si Bedae credimus, sa) eos omnes, qui Apostolos in mundanis rebus derelinquendis fuerint imitati Quis non plurimi aestimet Christi men- sam, in qua bibent, comedentque Apostoli , ideoque ' qu cunque Apostolorum exempla secuti in tentatιonibus f rtes, or Christo fideles fuerint, aliasque hujus generis si-- militudines, & parabolas, quibus certi efficimur, summo in honore, ac gloria futuros Sanctos λ Sane tanti e rum dignitatem veteres magistri nostri secerunt, ut eos
ta) homilia. in motati 5. Benedicti a
325쪽
tare. Felicem suu in Dominaedium , id est dominum, seu patronum aedium Paulinus non raro nuncupat, veluti n. is, epistolae v. aliisque in locis, quae recenset doctissimus ad ota . et . in Ros ydus ad locu n hunc. b) Rursus Domini titulo eun- Paulini Nolam O- dem Felice n a sertassi .ne invocat, seque , & cives suos P*νδ' strvos appellat versiculo undecimo Natalis primi haec eslatus:
O pater, o Domine, indignis licet, annue servis &e.
Vide etiam opto, quae ex eodem Paulino allegavi, quum de intercessione disserui. Sed non praetereas, quae idem Paulinus numero I 3. illius ad Severum epistolae, quae O lim xxi. in Veronensi editione secunda & trigesima est, his verbis ait: Prosipectus vero Baslicae nou , ut usitatior
mos es, orientem spectat, sed ad domini rati beati Felicis
. IL Sed quis praetereat auctoritatem Evodit si appellare Evodium vis eum, cui debemus duos illos libros, o Extant in ap. qui de miraculis S. Stephani inscribuntur o quando quipendice tom. I. S. dem is manifesto Dominum appellat S. Stephanum ρ Atque Augustini- ut u/ domini amici sivi Stephani nu fragium accurreret. ιν ρi- lib. t. cap. a. ravit. Et mox haec de Vitula proba muliere tradit: on . Inclamabat ergo Vitula mater auribus amici Dei , domine
IlI. Gregorius vero Turonicus, seu potius eo referen- D lib. r. historiae te IJ Beatus Salvius haec in eundem sensum eloquitur. Francorum C Ilai me peecatorem humiliter salutabant viri in v se se eerdotali, ac sieculari, quos mihi , qui praecedebant, enar raverunt esse Marores, ac Confessores. quos hic summo em colimus D Eatu. Similia tradit capite primo, & quarto aibri secundi Miraculorum S. Martini. IV. At haec omnia , quae multorum quidem sententia praeivit Augustinus, dum obsequium Saactis Martyribus in eorum sestivitatibus adhibitum strvitutem appellare vi detur , enarrationem in Plalmum LXLII. sic exortus: Passonis Sanctormn Marorum diem b die fenum babentes. ιη
eorum recordatione gaudeamus . . . . H ιue itaque Psalmus
pro ipo sistemnitate curravius. Hesterno eu in die multa audι vit caritas vestra, nee bodie tam a bule festivitat1 negare potuimus nostram strvitutem: haec. inquam Omnia non eo di Xerim , quo negare velim Dei servos, nostrosque conservos Sanctos esse. Dei servos esse fateor, nostrosque conter
Fos, minemque inter Catholicos reperies, qui in dubium
326쪽
id vertat. Nonne Deo, & Christo sit rimisator
mus omnes Sed propterea haec dixi, ut nox eris, eam servitutem, quam Deo Sancti adhibent, illius esse .eneris, quod Regi summo praestant servi illi , quos in suam amicitiam, contubernium, & .familiaritatem dem Rex adscivit: quippe amicos,'& familiares suos Apostolos , & nisi fallimur, Apostolorum etiam imitatores d cete non puduit Christum , 8 qui, ut verbis D. Leonis uintar, quae δεηι potestate plepria, Sanctis fecit participatione eommunia O . Finge itaque animo aul: cum Principis sesevum, subditumque, illi tamen accepti si mum , ideoque
muneribus multis , & honorum gradibus ornatum . Eum sane tu, qui ejusdem Principis servus, ac subditus es, sed multo minus acceptus, forte etiam ob crimina exosus, coinles, honorabisque. neque te illi exaequω his, tam S si subditum, servumque ejuidem Principis agnoscas. Honorum stilicet, quos obtinet gradus, munera, & merita apud Principem, aulicum illum, tam & si ccnservum, te tamen valde elatiorem reddunt , ideoque obsequiis tuis . aedemissione dignum . Praetereo testinyonium Apoca
lypsis postremo objectum illi enim capite x. conveniem solutio adhibita est.
9 Sermone x. in Natali Apostolorum Petri , se Pauli cap. 1. Evodius etiam mox citandus , aliique Patris Musos DG apertigiale appellam bancto 1
327쪽
Ostenditur, baud opportunam eorum esse evaso em, qui Lasst,
in Patrum libris reperiri certa argumenta cultus adhibiisti Sauctis . relativum tantummodo .euηdem essunt, Deo scilicet delatum in Sanctis, ve luti in infrumentis, θ' ministris. India cantur etiam loca, in quibus postremo
ιota Objectis di cultatibus Aat
satis. I. Ihil in scriptis minus procacium adversarior
saepius repetitum videas , quam istud : reperiri sortasse in veterum libris non levia argumenta cultus Sanctis adhibiti: at haec ipsa , quaecunque ea sint, ad Deum dirigi, quem honoramus in Sanctis : hinc istis non deserari honorem, quem minus cauti illis deferri putant, sed Deo adhiberi, ad quem revera sertur: i deoque illaudabiliter praedicari a Catholicis, cultos suisse a veteribus Sanctos, quando quidem veteres non Sanctos ipsos , sed
in Sanctis Deum colebant , adorabantque . II. Hoc tamen , ut libere loquar , tam frequens , quana ineptum effugium eorum est , qui auctoritatis illius , quam antiqui Patres merito habent , nondum prorsus excussierunt jugum , Patresque veteres se ven rari professi , Pontificiorum tamen dogmata aversantur . Ecquis est in Ecclesiasticorum scriptorum lectione aliquantum versatus , qui nesciat, saepe invocatos fuisse
Sanctos ipsos a Patribus Quis ignorat , saepe tradia vetustis magistris nostris , Sanctos in eorum imaginibus , & reliquiis coli , ideoque cultum ad eosdem
Sanctos referri Quem latet, edoceri nos saepe, Venerationem adhibendam eme Sanctis, ut ipsi nos adjuvent, aliaque hujus generis sexcenta in priscorum Patrum scriptis Contineri, ex quibus liquido appareat , Sanctos ipsos revera coli Quamquam vero saepe tradiderunt iidem Patres, ad Deum denique reserri delatum Sanctis cultum, non propterea negant, ipsis quoque immediate deferri. Immo non raro indicant, ejusdem sere modi esse cultum dolatum Sanctis, atque eum, qui desertur amico, & servo
Regi accepti mino: quippe tam & si Rex gratum habeat obsequium , quod servo, & amico eius defcrs, seque honorari putet, dum ille honoratur, non PIOpterea putat.
328쪽
se tantum honorari; immo vult, censetque, ipsum illum
amicum suum, servumque honorari, dum illi obsequiata, aliaque honorificentiae argumenta praestantur. II. Multum porro errant ii, qui arbitrantur , perinis de coli in Sanctis Deum, ac colatur in instrumentis quia husdam inanimis, veluti in templi vasis, in candelabris, aliisque hujus generis. Haec quidem, ut pote animi, ac sensus expertia, coli ipsa non poliunt. Contra Sancti non modo sensus compotes, verum etiam meritorum plenissimi sunt, Deoque accepti, ideoque cultum merentur, im mo, ut ita loquar, efflagitant , exquiruntque a nobis sed de hoc argumento accuratius alibi disseremus. Inisterim quali in antecessium hoc diximus , ne imparatos vos adinveniat , si sorte in disputando occurrat paritas illa , quam obiecerunt, & in qua vires summas inesse
III. Postrema dissicultas, quae desumitur ex iis P erum locis, in quibus edocemur, nulla templa, aut d Iubri, nulla sque aras, & imagines in usu fuisse apud veteres Christianos, ideoque nihil eorum, quibus pera gitur cultus ille, quem Pontificii Sanctis adhibent, quoniam plurimam operam exposcit, commodiorem in i
cum differtur, id est ad postremas hujus tractatus dita rationes , in quibus copiose adviodum .de his disputar
329쪽
Ea prosem tur argumeηta , qubmpium, Deo ast acceptum probatur esse culium Sauctis adlabitum .
I. QI quod hactenus dictum est, firmis conclusimus a o gumentis, ab antiquis scilicet Patribus probatum
esse cultum Sanctis adhibitum, nemo prudens in dubium Vertere poterit, num pius, Deoque acceptus sit hujus modi cultus, quando quidem doctissimi illi, sanctissimique Viri, quos allegavimus, & quos adversarii ipsi nostri j
re, meritoque saepe collaudant, minime probassent, nisi Pium, Deoque acceptum agnovissent. Non itaque recte agunt. qui fassi antiquitsimum esse , & jam dudum ab Ecclesia, & a Patribus approbatum, improbum tame esse ajunt ritum hunc, & a nobis omnino exquirunt, ut peculiaribus probationibus probum esse ostendamus. Agite tamen, & quoniam cum adversariis nostris humanitame in superioribus disputationibus egimus, humanissime hic etiam agamus , & ea statim producamus argumenta, quibus pium esse, Deoque acceptum cultum, qui Sanctis adhibeatur , agnoscaS.. II. Porro ad duo capita probationes omnes revoco ;id est ad voluntatem Dei, & ad Sanctorum ipsorum excellentiam, ac merita. At voluntatem Dei dum n mino , eam nomino , quam Theologi voluntatem Agni appellant, id est eam, qua sibi aliquid acceptum , gra tumque esse manifestis argumentis Deus ipse declarat. Porro non obscure ostendit ille; cupere se 1 Sanctis honorem,ciatumque deserri , dum beneficia tam copiose , tam prompte elargitur colentibus Sanctos.
Fert impetratum prospere . . logunt alii Ιἰ- Poscunt licenter, sa indicant, tantur,ilia ticantur. Et tristis haud ullus redit, 4. Hymno secundo inquit Prudentius . D Eventu scilicet, ubertate benefici κε cor iι v. rum, & facilitate ad ea obtinenda, quae per Sanctorum interventum Poscimus, comprobavit Deus, quantum apud se virium h .ibeat eorum advocatio, ideoque acceptissimam . illi esse Sanctis adhibitam venerationem, quae, ut alibi fuse videbimus, hujus modi advocationem obtinet.
330쪽
II1. Adeo vero eundem cultum approbavit Deus, ut 'eam ob rem miracula saepe ediderit. Multa ad id comprobandum deinceps adducam , praesertim quum de Reliquiarum cultu disseram. Nunc quasi in antecessum Chrysostomum proferam, qui scilicet numero ipso primo laudationis Martyrum EEDptiorum, Frontone Ducaeo interprete , hoc de argumento ita loquitur. ) , , Nonne eam oecasio- t'ὶ T0.2. pag.609. , , nem quae largitur viros, qui urbibus, quae illis obvene- . . ,, rint, post obitum etiam praestant securitatem, prae omnia il bus aequum est hac honoris pr rogativa donari8 Sanctorum i enim horum corpora quovis adamantino, & inexpugnabi- limuro tutius nobis urbem muniunt, & tanquam excelsii , , quidam scopuli undique prominentes, non horum, qui , , sub sensus cadunt, & oculis cernuntur, hostium impetus ,, propulsant tantum , sed etiam invisibilium Daemonumi is insidias, omnesque.diaboli fraudes subvertunt, ac di D, is ii pant, non minus facile, quam si fortis vir aliquis tu drical se puerorum subverteret , ac prosterneret. Huc etiam spectant, quae ex Evodio mox afferemus. IV. Quis vero dubitet, num merito Deo acceptus is ritus sit, quando quidem in iis honoribus atque obsequiis, quae Sanctis deserimus, Dei, & Christi potestas, atque excellentia se prodit Eos enim propterea honoramus,
quia Dei amici, & servi , & Christi discipuli sunt. Id
porro Dei, ac Christi honori procul dubio vertitur . Id innuit idem Chrysostomus se) haec elocutus. , , Locus au- - rem, qui corpus illud Christi occisum recepit, licet ad- Iudaeos, & Gentia modum partus , ω angustus, innumeris Regum aulis vene- les quod Chrisia, sit νabilior, i sique Regibus pretiosior. Et erit requies ellus ho- Deus n. s. lom. I. nor. Quodque mirabile dictu est, id non ibi tantum , sed p S- 37ς- etiam discipulis ejus contigit: nam qui si ducebantur, o cim cumagebantur , contempti, vincti, innumeris malis affecti , post mortem ibis Regibus honorabiliores fiant . Id quo modo fiat; perpende. In regia urbe Roma, mrsis aliis omnibus, adsiepulcra Piscatoris, ω tentoriorum opificis accurrunt Impe ratores , Consules , exercituum Duces : Constantinopoli vero, non prope Apostolos, sed foris ad ipsa limina, optaverunt is, qui diademate re Liniuntur, corpora sua sepeliri: atque it et Imperatores piscaιor m ostiarii facti sunt M. Eadem fere tradit in homilia 26. in epistolam II. ad Corinthios, quam alibi producemus.
V. Hujus autem divinae voluntatis causas si loqui ita possumus aliquot indicabimus, cum de ut ditate cul- Tom. I. P p tua