장음표시 사용
291쪽
αr8 IN FEST. S.IOAN.A POST ET EVANG.
aut corporis voluptates pro Christo relinquere, sed vitam ipsam & sanguinem profvn Jere, cum ovibus Claristi opus eii e perspexerunt, pro Pa storali munere debent. Atque id esse prorsus li-Fd hom, ' ςr, Vς Patres tradunt praesertim Beda &Euty- . De l. 'mu quod Christus sequi se Petrum iubet. C Ε,9 m. in H; Qm si ij non immemor praestantissimus pa-eomm)n . ixor Paulus dicebat: Ego autem tibinti me ι-- a. cinia. ρς' - , oe sever i endar ipse pro animissus Vesris, licet pias Vos istigens, minus Hiagar in spo-ώis. Audiant haecdc discatit Epitcopi, quOTum non interest lolum fortunas copiasque subditorum egestati dare, sed etiam caput ipsum, si res Polcat, certissimo discrimini offerre. Idque si Paulum imitari volent, libentissim E, ac nullo Uuium amore i quod est valde dissicile) prou
cat sagent. Ea est charitatis perfectae ratio. Cum venet gregi suo priscere hominem. Perre, inquit, mepi .hu' Neque enim eme incipientium charitas debet, neque vero proficientium mediocritatis est: omnino perfectorum tertio altioreque gradu charitatem praelati teneant, necesse est, si ossicio pares esse cupiant*qui cum reouS caeteris, tum maxime patIentiae eximiae, & amoris erga subditos summi praeclara documenta praebere debent. Quare idem hic
292쪽
mo. Quam episcopalis gradus rationem perpauci tenent, dignitate & honoribus & opum magnitudine Episcopatum definientes , non Patiendi necessitate , & caeteris , itae exemplo praeeundi: quae est prosecto verissima eius muneris definitio. Eam Petrus usque ad ultimum vi tete spiritum obnixe tenuit, imo vero corpor deposito sibi deponendam non putauit , qui a. Pet. r. scripserit: Dabo autem operam, sue post obitum
meu requenter habere vos. Adeo quod Cluis has iussiri, accurate exequutus est, ut Christum sequeretur. . . . et Non et
Conuersius Petrus Uidit istum Hscipialom. ic oculos aQuad hoc rei est3 Intempestiua prosecto actio. Christode Ciatu iubetur Petrus vltra progredi, retrorsum flςdiendos Conuertitur: &qui Christum aspicere & sequi i carnς il debebat, in amicum potius Ioannem oculos & sangu
cura inque deflectit. Sic plane usu venit: atque Dς 'utinam non id frequentissime fieret. Simul atque creatus est quispia in Episcopus aut Praeses Ecclesiae, oculos conuertit ad suas res. Neque deest sere vel nepos vel consanguineus ali- qciis , cuius cura studioque teneatur, illud identidem cogitans , Hic autem quid Z Quid inquam dignitatis , & opum in eum conserat,
quibus modis ditescere , quibus possit ad familiae gloriam propagandam in summum
fastigiuin honorum euehi. Rem prorsus miram , sed certa,quo tempore Petrus pastor noua praesectitra cumulatus de Christo assectando impensius cogitare debet, eo tempore de Ioan is amicitia & societate retinenda laborat amplius.
Atqui no ita institutoe diuinitus sunt pret se mirae Ecclesiasticae, Episcop itus, Abbatiar, dignitates
293쪽
aut corporis voluptates pro Christo relinquere, sed vitam ipsam & sanguinem profundere, cum ovibus Christi opus esic perspexerunt, pro Pastorali munere debent. Atque id esse prorsus li-Fodis hum quer, Vs Patres tradunt praesertim Beda & Eutyr h, Emisi mi u quod Christus sequi se Petrum iubet. C Eo ,- - in Ossic inj non in memor praestantissimus pa
bis. Audiant haec&dilcant Epitcopi, quorum non interest solum fortunas copiasque subditorum egestati dare, sed etiam caput ipsum, si res, poscat, certillimo discrimini offerre. Idque si Paulum imitari volent, libentissime, ac nullo ovium amore squod est valde dissicile) prouo
cati agent. Ea est charitatis persectae ratio. Cum Dan. . vellet gregi suo prassicere hominem. Perre, inquit, amin meplus his8 Neque enim esse incipia entium charitas debet, neque vero proficientium mediocritatis est: omnino perfectorum tertio altioreque gradu esiaritatem praelati teneant, necesse est, si ossicio pares este cupiant: qui cum rebus caeteris, tum maxime patIentiae eximiae, & amoris erga subditos summi praeclara documenta praebere debent. Quare idem hier. Per. 4. Petrus cum scripsisset, Cui patiun ursecvnaum
res ergo qui in svobis sunt, obsecro consenior V t su Christi passionum, qu3 eius qua in futuros, Norea communicator, pascite qu3 ιn Uob s est gregem Dei,prouidenses non eoamse 'ontaneestcundum Deum, neque turp/s lucragrassa nequessis dominantes m euris, sed formagregissem ex
294쪽
mo. Quam episeopalis gradus rationem perpauci tenent, dignitate & honoribus & opum magnitudine Episcopatum definientes , non
patiendi necessitate , & caeteris vitae exemplo praeeundi: quae est profecto verissima eius muneris definitio. Eam Petrus usque ad ultimum vitae spiritum obnixe tenuit, imo vero corpore deposito sibi deponendam non putauit , qui a. Pet. r. scripserit: Dabo aute operam, repost obitum meum frequenter habere bos. Adeo quod Christus iussit, accurat E cxequutus est, ut Christum
Conuersus Petrus sirit istum HsVtiliam. iς oculos a Quid hoc rei estZ Intempestiua prosecto actio. Chri it dc Cuna iubetur Petrus vltra progredi, retrorsu ni sto iςudos conuertitur: & qui Christum aspicere & sequi in L RrΠς il
debebat, in amicum potius Ioannem oculos flangui curamque deflectu. Sic plane usu venit: atque Πςin utinam non id frequentissime fieret. Simul atque creatus est quispiam Episcopus aut Praeses Ecclesiae, oculos conuertit ad si1as res. Neque deest fere vel nepos vel consanguineus aliquis , cuius cura studioque teneatur, illud identidem cogitans , Hic autem quid Z Quid inquam dignitatis , & opum in eum conserar,
quibus modis ditescere , quibus possit ad familiae gloriam propagandam in summum
fastigiuin honorum euehi. Rem prorsus miram , sed certa,quo tempore Petrus pastor no praesectara cumulatus de Christo a ssectando impensius cogitare debet, eo tempore de Ioan is amicitia Sc societate retinenda laborat amplius.
Atqui no i ta institutae diuinitus sunt preti churae Ecclesiasticae, Episcop itus, Abbatiar, dignitate S
295쪽
Caeterae, ut consanguinei dicentur, ut caro de
is ta monium est,&pauperum salus. Bernardus rem' deplorat his verbis: muta admodum hunt, Tui
non quasu usunt quarunt, ex omnibus ebaris era
i loquitur 9ero de Ecclesia prvs - Eeris ρα-per,-ιnops ct nuda relinquitur, fele mν randa, νnculta , bis da, exangvi. Propter hoc non est hoc tempore ornare sponsum, sed Ooliare, non custodire, Fed perdere, non MI Pascere gregem ea mactare in deuorare. Pluta ille persequitur: haec sint satis, longe aliter se se Paulus comparabat statim atque diuinae vocationis lumen accepit, qui i ta scribit: Cum placuit ei, qui
me regauit ex stero matri. mea, o Pocausisterra m Jam is annunciarem filium eius ingeniatibus, continuo non acquieui carnν Ganguini. Id scilicet Deus valde admonet, ut qui ad diuina munera vocantur, carnem & sanguine prorsus de mente ac cogitatione deponant. Eu, mittit
manum ad aratrum, O respicit retro, non Hy pture regno calorum. Aiebat Dominus. Idem ciue alias, Mementote sexoris Loth. Conuertere nimirum oculos atque in posteriora respicere, minime conuenit. Sed est res nescio lugenda ne an ridenda potius, frequens certe & usitata , homuhem cum versaretur in saeculo, suorum vix m morem, nihil de sortunis, nihil de statu augendo curare: eundem sacerdotio initiatum , aut monachali habitu indutum no posse a consanguineis sibi teperate, eorum negotia semper g mTIὸὴλ xoro, se V um ijs curandis obnoxium obliga--οnastra pumque putare. Basilium magnum sapienter de' ea edisserentem audite praestat,qui inter caetera sic loquitur. Diabolint eum omnes nos de rebuπ , sita
296쪽
inas inpiendas ψιsa hinus solicitudines impetrat,seae res propinquorum curae sit . Prauαν denνque .mnes de rebus huiuo sitae assectiones denuo ia nimum nobis reducit: quo depresso rerumsecu- Hum euitatione, internum monachum Per mit. Hae hine si Qeiae flaisa sit monachuo, qu solam -omaehι figuram raresi erat, nιmirum qua πυβαν αm sirtutidius sis animata . Intelleiso igitur fissolerabia, detrimento, qua ex animi erga pro pinquos nostros assemone nobis nasiatur, sobri---nem de istorum rebuου, set diabolicum telum
giamur. Quam sane diuinam suam sententiam Euagelicis testimonijs Basilius confirmat, quae sunt a nobis prolata. Ergo qui diuinae functioni ascriptus est, caeteras omnes abijciat. Heliisus sane eum puerum Giezi baculo suo irastructum ad excitandum mortuum mIsit, diserth praecepit, ne in via oculos quoquam deflecteret , neve obuium aliquem salutaret. Adeo totum opetis iniuncti magnitudine intentum anxiumque yolebat.'Reuera cui baculus ille pastoralis ab Eliseo, id est, summo Pontifice tr ditur, tantopere mmissi sibi officij mem xem , solicitamquς oportet praestare, Vt ne deflectendi quidem sibi alio oculos, neve cum aliquo fabulandi potestatem relictam existima Indebcat.Nam eodem pitacepto Christus distipulos cum Euangelietatum mitteret insormauit. Petrus sequi iubetur Christum: ne oculos ergo Matth. ro. deflectas a Christo.
omine bis autem quia Z Amabat Petrus 3 Petri
297쪽
morem in Ioannem, eum Persaepe socium sibi adiunctum Ioannem meminerat, siue cum parandae instruendaeque a Christo coenae nouissimae missi sunt, siue cum de Maria reforma- Magdalena resurrexisse Christum audierant: tum. siue quoties tres mysterio alicui cernendo delecti e stent a magistro discipuli, Petrus & Ioannes in tribus Juo erant, quod post Domini quoque ascensum in cςlos etiam seruatum est,ut Petrus de Ioannςs in templum simul iret cum paralyticus verbo sanatus est, simul a magistrata& interrogarentur, & pro Iesu caederentur: ab
Apostolis ipsis simul in Samariam Philippi di
coni praedicatione commotam, rei Euangelicae gerendae gratia mitterentur ijdem Petrus &Ioannes. Ergo pro eo iure amicitiae tanto, cum Petrus & ossicium pastorale, & mortis genus denuntiatum sint a Domino cognouisset, putauit non differendum, quinde coniunctissimo amico rogaret, quem ut erat expertus fidissim v, sic indiuulsum a se cupiebat, atque cum nauu ris impositi tum mortis gloriosae comitem Optabat. Eam fuisse Petri mentem, eum animum cum de Ioanne quaesiuit, Hic autem quidὶ Ioan- Chyμβ.in nes Chrysostomus commentatur, mea quidem Dan. ho- sententia verissime. Erat igitur ab amicitia pro-
L 8 . fectum ossicium: sed erat amicitia ipsa adhuc
vulgaris &humana. Ad aliud amicitiae genus vocabatur a Christo, altu scilicet, caeleste, diuinu, quod non corporalem praesentiam magnopere
desideraret. Deinde cui erat creditum totius Ecclesiae munus, commune omnium bonum, . non suum peculiare cogitare debebat. Denique tanta erat res quam gerere iubebatur, in unum
ut Christum atque iniunctum sibi ab eo negotium cura & studi ia opera omnis conseren-
298쪽
da esset, si oneri par esse vellet. Hoc tam rob stum, & ah omni humanitatis se illa nudatum P cetus, sacerdotali ossicio requiri Scriptura de . Clarat, cum Leviticae tribui, quae erat sacerdotalis, Moyses benedicens, lic loqueretur: u dixit Patri suo, cd matri sua, NeFιo Uos: De t. H. I tribus suis, Ignoro isios, ta nescierunt Bos
Minos. meustodierunt eloqu/um tuum, tapactummum seminaverunt, Δοια tua o Lacab, O legem tuam . Isiaest ponent thimiama in furora σώο, holocaustum in altari tuo. Benedic Domi-m ortitudini esus, ct opera manuum eius seus se. . Ob eas res quas com memoraui omnes, feruenis 'et tot Petri oratio pro Ioanne repulsa a Domino est, & tanquam immoderatior conatus reprehensiis &castigatus his verbis: cuia ad te me sequere. Sed liceat mihi modo, Domine Icsu, pro Pe- 4 Curio sttro tantisper dispesare, atque ex te ipso quaere- tas repr re, cur discipuli pro discipulo studiu retunden- heula. dum existimaris. Quid ad te ais Domine Petro. Ego vero quaeram, quisnam sit ille praeceptor, qui luis edixerit, In hoc cognossent omnes Dan.υ. ruta discipuli mei e , si dilectionem ad inurum Babueritis. Nonne hoc esse maximum signum sanxisti tuoru, si mutuo inter se amentὶ Et dicis, i Quid ad te Num ipse non es ita pro tuis Patrectae stem precatusZo Esi unum sint imi ego ρο Dan. m. senum fiamin. Et dicis, Quid ad tet Nonne Marth. xti proximum diligendum unicuique sicut seipsum praecepisti Et dicis, Quid ad te Is igitur qui Perro est & proximus, & condiscipulus, & in diutiduus comes, non pertinebit ad Petrum Z non e 1ua c*ra studioque excitabitur, ut quid de eo a
299쪽
gatur,cognoscere cupiati Et tamen seuere dicis . Quid ad ter Pharisaeorum ac Scribarum ea L sponsio fuerit aduersus Iudam proditionis reu.
accitis , , . - πρέ- σω ψέ.eris. At Petro pro Ioanne fidelissimo sciscitanti quo pacto reserri possit, . Quid ad teὶ An Petri de Ioanne cogitatio, cura, studium, amor denique ardens vituperandus estὶ Minime vero. Neque Christus amorem reprehendit, sed modum . Idque &sapien ter &ium ae ld. Muribus omnino de causis.Primum enim non. ra. in Ibis, nulla cu lositas , ut Cyrillus censet in Petro est eo σις. Ipprehensa occulta sutura sciendi, quae Deus
' suae scientiae reseruari voluit. Quoniam curam magis quam serilis, ait Cytillus, alienarum re κωm ιnquisitio ea, rest ondet quidem Domin ν, sed ita is rogantis animum abducar ad alia. uia ad te Audisti mire, qua ad te perament cur abena quaris cur Huma iustitia secreta rimaris Non erit ergo prudens curios ν. Quare
etiam Apostolos de regno Israelitico curiosius sciscitantes duriuscule Dominus compressit illa Amria. sententia: Non est sestrum nosse temporis seel momenta , qua mur posuit m μα potestate.
Quid hic agent, qui suturorum prognostica
vanissime profitentur qui imperitae multit dini mendacia earissime venditant Quo tempore sit tibi occumbendum, quo mortis gen xe, an coniugatus, an selix, beatusque futurus Rem sane pudendam, ab impetitis imperitos multo precio decipi. Quin potius Sapientem Eeelsa, audi sapienter admonentem, Eua pracepit tibi μου, ilia est,ta 'emper: in ρluribuι operibus Gi ius nesseris cώrιαμου. Utru ille vel ille suturus sit
300쪽
toria praeualitvrai Rid ad retia tutis curam age, v x saluus sis, enitere. Non est exigua re , quae incumbit,nugas praetermitte, tuom negotium dialigentius gerito. Noli lamiae poeticae similis vi- i ideri, quam aiunt oculos sibi eri re,eum domu ingreditur, eosdem cum foras exit repetere at- Plut rebusque induere sibi: ita res alienas perspicacissime in tibasio videre, sisias domesticas ignorare. Quibus esse de Grissimillimos curiosos Platarchus scito confise rate sitania
Altera reprehensi Petri causa extitit, quod i Nullam cum videretur summopere amare Ioannem, sui ob rem ab potius amore ductum sapietia diuina vidit. N officio p rue enim crueem sibi soli cupiebat, sed socium storieessa-bi dati Ioannem studebat. Eum Petri sensum dum. etiam Beatus Ambrosius aperit his verbis: De- Ambroς nique post tentationem nasumptionu64 Petrus V imo lib.
iam non audet svoluntatisperseueranuam pollic in camri, sed quasi adflatiums.i consertium quaerit ac
terius. Quibus verbis ita humilitatem Petri comendat Ambrosius, ut infirmitatem prodat eluam quandam, lolatium iu morte ex Ioannis societate quaerentis. Itaque non erat penitus Φncera amicitia , cum Ioannis rem non solummodo curaret, sed suam etiam impensus ageret. Operspicacem diuini oculi intuitum, quem profunda atque Ima cordis non fugiunt. Propterea
alia via Ioanni insistendum significat Christus: neque Petrum a sequendo Christo solitudine
deterrendum. Tuminquere, inquit, Ae si diceret, siue Ioannes eat, siue stet, non est tibi morandu tu sequere,consortio non opus est. M
neat ille vel ille, maneat: tibi properandum est, di vestigia Christi aeeurate legenda. Omnino liber ab omnibus impedimentis crucis baiulua