장음표시 사용
381쪽
. - no minus accidit ei, que Christus sua gratia ii stificat, quippe de aeternae damnationis anheli cicsimo statu, non solum in libertatem, sed in re Inum etiam sempiternum transfertur. Quasi aas res Paulus praeclare commendat Illis verbis : Qui eripirat nos de potestate tenebrarum,ta transtulit in regnumsita, dilemonu sue, m quae
habemus redemptionem S rem Anem Aeccatorum. Duae certe res sunt,&a peccati miseria liberari, & haereditatis caelestis iure potiri. Si sola;lla prior praestaretur, eilet tanthbeneficij,ut paret hominis gratia unquam esse non posset. Quis enim dicar quae si ut & quanta peceati mala Socratem refert Plutare lius phdosophiae suae macte Crates. rnam caputque illud dicere solitum, se hoan nem maia sua, b D liberari. N eque erat exigua professio ea, quam profecto praestare Socratis
doctrina non poterat, praestat vero unice Eua
gelium Christi. Laesae maiestatis reus fortunis,
dignitate, ac vita ipsa lure priuatur: generis augo cij si qua habet ornamenta, stallan amittit, bona publicatur omnia, mors deniq; ignomiis niosa succedir. Iam crrine quodcunq; peccatu q3 mortiferum in Deum admissum,lςlς maiestatis diuinae reatus est, quod significat Sapiens cu di Cix, tium pereat/ apostarare a Deo. id quoniam crebro facileq; vispatur, non magni fit. Sed res est vehementi dolore dignissima, eo iplo scelera
admita,mortis reatu aridici homineon ortis inquam aeternae. Nobili ratis iure orni excidar,
qui filius Dei esse desista, diuina orata a nudatus, hona omnia merita amittit, peccati seruituti addictus. Sie iustitia olun originali perdica,quae ius quoddam erat diurnae familiae ac nobilit tis,imperio etiam subduorum exuru, est homo.
382쪽
Repugnat appetitus sensitiuus rationi, caro spiritui obsistit. Summa in bonum difficultas ag di, faeilitas in malum summa. Dol uuerunte , Lue εα ait,plagis impositu,semiuisoreos . O miserum
statum atque deflendum,quam multi errores &tenebrae. Quantae & quam saeuat animi perturbationes,irae, timores, curae, moerores,suspiciones, cupiditates, desperationes, inuidiae, furci-Ies, impetus, odia, impotentes amores, tristissimi exitus, pugnae intus saeuae & cruentae. Iob do- , lenter Deu appellabat: Euare me posisisti coram Num D , Ofud Uum m h meti ζω -ὶ Pau- Romaen. lus clamitabat: Inrielix ego homo, quu me tibera, ruit de corpore mortis hun Θ Dauid Vociferabatur, P Lων. De profundu clamaui ad te Domine. Et erant illi viri sanctitate praecipua: quid homines sentire oportet, quorum est longe pecca ti seruitus grauior Quis enim tam dura vincula, tetrumque Carcerem peccati non sentiat Aut quis ea mala sentiens, non ingemiscat, non ploret,no diuum atque hominum fidem opemque imploret 3 Esaias quidem recth vaticinatur&merito, Cim E irrimabune ad Dominum a facie tribulantu, O mitiset sis S luatorem, O propugnatorem, qui uberet eos. Fieri non potest, ut qua mala cognoscit sua,
non ijs remedium sedu Io petat. Neque potest, qui sensu doloris inter plagas utatur, non clamare, & plagis modum precari. Quod si nos minime vociferamur & quaerimur, id est in
causa, quod mala non cognoscimns nostra,emque id omnium malesum malum maxImum. In muno, ait Scriptura, seruentes inscitia belu, roto tanta magna mala pacem appellans. Pu l 'elire id a Sapiente dictum de genere homi--um perditorum in o. Nam quibus sensus
383쪽
aliquid ac mentis relictum est,ij,profecto malis excitati suis, salutem tot morbis quaerunt, nec9Maub.n aliam inueniunt ullam,nisi eam quam affert Iesus. Irae enim tuum faciet opulumsuum a peccatis raria. Propriu ac peculiare munus Iesu, fal- uos facere homines, ex miserijs eripere omnibus, quam rem profitetur &praestat libenter, &in laude ponit,ob eamq; rem vocatum est nome
r. Quam Neque vero malis solum miserijsq; ingenti- magna bo bus Iesus liberat suos,verum bonis etiam cum n j quos lat infinitis. Vtrumq; enim, si meministis, asse-oluat, Ie rebat Apostolus. Eismi nos depore te tenebrasus cosezat νώ quod erat prius: γ transtulis in regnivsiodi sui di m. Hoc est alterum. Itaque seruator noster Iesus Christus seruos supplicio mortis aeternae adductos non putauit solum liberandos,sed pret-terea libertate donatos regni iure auxit, Deiq; LX se . hos effecit. Magnam eam felicitatem Salomon
narrat, Quod de carcere catenis interdum quis De Cia - egrediatur ad regnum, quam felicitatem cum Mae o SMeto- grippae Herodi aecidisse tum Claudio Impera- V. toti historiae produnt, altera Caio de vinculis De Herode ad regnum Iudaicum erutus:alter hoc ipso Cato. Ir extincto latitans ab ijs est Imperator salutatus,a sevbε . quibus vltimam cladem metuebat. Sacrae IiterqIosephum Danielemque commemorant id gloriae felicitatisve cosecutos, ut E carcere aut ca uea ad regni praeclarissima munera asciscereniatur. At id quod rarum ac mirabile vix tot aetatibus euenit, fit in regno Christi sane quotidie L aut Deit, inquit, M. potestare bos Dei fieri. Filios Dei, reges caeli else oportet, diuinae gloriae haeredes. Regno nihil habent humanae resina, ius & pulchrius. Qui regnat, excellat omnibus
384쪽
- alijs necesse est, neq; est quicquam quod expetat
homines aeque ut excellentiam. Qua regnas, iu- candis omnibus fruitur, cum selectissima quaeq; illius voluptati pareat. Qui regnat denique, Vo- Iaritatis imperio cuncta gerit, cuius nempe decretis cedere atque obtemperare omnes oportet. Itaque sum in rebus immanis nihil amplius M praeclarius ijs regni tructib' existat, couenienter diuinae litterae bona ea quae maxima &summa Christus confert, regia um caeloru appellan r.
Quare in illa patria caenesti magnitudine infinitata bonorum potiti beati hortiines in Christum
iri tuentes ad hunc modum concinunt: Redemi oos. nos Deo insenguine tuo, fecisti nos Deo re aenum, O cerdotes O regnub mussuper terram. Propterea etiam diademata commemorant cς-teraque insignia regia illis senatoribus propria, quippe qui cum Deo & Agno regno siempiterno
diuino iurepotianturi Dices fortasse, ineptum videri tot este uno in regno reges, vel potius totidem esse Reges in illo tegno , quot ciues. Regnare enim unius est, non multorum. Qi d si
Reges in caeso omnes sint, ubi erui subditi, quos regantὶ At vide quata illius sic regni cactestis aru- plitudo & maiestas. Nam si quid est in tegno vo-Iuptatis & gloriae, id cumulate habent cuncti illi beati. Quid enim tam regium est quam volutate unius reliquos omnes sequi 3 at id in illa patria nemo est, qui non habeat. Nihil est enim φvelit quisquam, quin caeteri omnes statim & v lint & assentiantur: neq; regnum regi paret ulluarquc, ut illi omnes cuicunq; beato bie perant. Quare fit ut cum rex sit quicunq; Deo fruitur, &omnes sint certe reges, & quod pulcherrimum dictu est, Reges sint Regum omnium. Nam prae cos . Adventusis. Y ch
385쪽
charitate diuina non Ium Deo se quisq; simI-
mittit, sed cuicunq; etiam Dei amico germano Sm minus quispia capiat eam caelestis regiae claritate atq; amplitudine, det opera, ut intelligar, Caiat. g. quid illud si praecepit Paulus: Per charitiarem θVirusset uiremurcem: quae plane charitas spiritus nusquam ita est persecta absolutaq; , atq; in illa vita beata. Neq; vero est ea charitatis seruutute liberrima illustrius vllu aut praestantius imperium. Nam quae in humano regno no ad gloriam voluptatisq; dulcedinem , sed ad molestia curaru ,laborumq; pertinet , ea ab illo regno lo-gissime absunt omnia. Nulli ibi angores, nulla insidiae, nullus nuntius infaustus, qon doli, non conflictus, non caeterae molestiae, quae regnum mortalium graue aerumnosumq; reddunt. Illi e pax perpetua, laetitia minime interrupta, securitas sempiterna. Atque haec bona omnia consere lIesus: eam salutis selicitatem tribuit. mearum es nomen eius Istis. Idcirco diuina eum Seruptura & Dei salutem vocitat , & salutare Dei, de Deum Saluatorem meum. Cui Dauid canit non mucronia tantum: Qui propitiatur omnibuι iniqui aribus
tuis, qui redimri ιnterrtu .uam tuam. qu sana omnes infirmitates tuaου. Sed etiam malorum d . pulsione commemorata bonoruna cumulum celebrat, adiungens: Qui coronas te,in miserico
drata moerisDonibu/: qui replet in bonis de sumrsum tuum. Coronam certe regiam tribuit, bonis omnibus instructam, nihil votis reliquit infectum. Quanta Iesu nostri benignitas, quanta amplitudo. vere eximius Saluator hominum, cuius praestantissimo nomine tanta salus , tot sempiternae salutis iucunditates δc decora continentur.
386쪽
iam illud considerate, quod est omnium caput,ijs malis quae diximus nos liberasse Christu, atq; ea bona attulisse quae audistis, non per otiuquidem, aut vili aliquo pretio dato, sed summis suis laboribus, multo anguine fuso, aerumnis
toleratis maximis.Vt nos faceret Reges,ipse feruus est factus: ut nos culpa exolueret, poenae ipse addictas est atrocissimae. Id scilicet sibi vult circuncisio, id plaga innutulo tenerrimo inflicta, id diuini sanguinis perfusio, ut vocaretur Iesus: Saluatoris gloriosum nomen suo sibi sanguine comparauit. Bernardus rem animaduertit praeclaram. Meritosane, inquit, dum circunes. intur puer quν natus est nobM, Saluiator socatur, quod isdelices ex hoeram carperis operανιμ temnostram, νmmaculatum utam stro nobμ sanguinem fundes. Propter hocsiquidem Orcumram, est, propter quod na 'us, ρropter quodpasius. Μhil ho rum propter feesid omnra propter Hectos. Consentanea Paulo Bernardus, loquitur, cum dicat ille humiliasse se Christum usq; ad mortem crucis, ac propterea nomine omnium excellentissimo donatum. Quod ipse Christus asseruit, opo tuisse ipsum pari: dc sic in gloriam suam intrare. Qus est sane tedeptio hominum. Quod si Christo 1 alus nostra tam chara fuit, & tam care constitit, quid est quare nossra ipsi salute tantopere negligamus Quabus supplici js, & qua ignominia sempiternatio simus digni, modicum laborem pro re obtinenda ram pretiosa recusantes Uusmodo nos effugiem-aiebat Paulus, si tanta neglexerimus saluter Quem sanguine fudimu 3quq cruciamenta sumus hactenus perpessiὶquos gladiosy quas flamasὶquae verbera atrocia 3 Omnino P sumina re coparanda vix pretij sicquam Y 1 damus.
ne labore saluus fit qui siqua,
multoque minus aliis os saluos facie
387쪽
damus. Discant praeterea duces populi Dei,diceant magistri Christianae familiae, quibus ratio nibus salutem suorum quaerere debeant : pastores gregis dominici ne sibi persuadeat verbo ta- tum & imperio salutem ovium Christi contineri. Si Christus princeps pastoru, si Rex Regum nosine sudore & sanguine salutem hominum co- parauit, quid est quare hominis aeque miseri de imbecilli putent otio & voluptate rem Christi nam atq; Ecclesiastica procurandam Secus pla- a Timos a nς censebat Paulus, qui de se diceret, Omnias
ur.Atque alias: Adimpleo ea qua desunt passiona rim. Qua numero multa & grauia percens at, quae perpessus sit causa suorum, dici nisi oratione longissima non potest. Nimirum quas animas Christus Deus omnipotens, no nisi magnis seis aerumnis angusti)sque acquisiuit, eas seruis suis non vult vili constare. Ergo circunctis dant atq; amputet non solum vana &superflua necesse est, sed ipsa etiam sibi necessaria vitae comoda detrahant , neque carni pareant, neque vulnera si opus est, plagasque detrectent. Sic nomen quod est singulate atque incommunicabile Saluatoris, cum non sit aliquod aliud nomen in quo liceat salvos fieri communicare tamen Iesus ipse amat, atq; ea gloria & laude dignatur suos, ut ipsi sito etiam modo Saluatores anima. rum & dicantur &sint: quod est ab Abdia Propheta perspicue dictum: Et Ucendent Sata tores
in montem Sion, sud care montem Esau, ta eris Domino regnum. Quae verba Abdiae videtur Α-postolus Iudas dilucida facere, cum ita adhortaiatur: Et hos quidem arguite audicatos,illos seero iauate de igne rapienter. Neque ab ea sententia abis
388쪽
est quod Paulus testatur de se ac sui similibus. A storia
Sed iam finis sit, si modo nomen ipsum Iesu, 7 Ad om
quo nostra omnis salus continetur, qua ratione Πλ inuo- inuocare deceat, breuiter exponamus. Cum sit sandum enim medicamentem, & dulce simul & salutata dulce pore, quis illius sit usus operaepretium est nosse. tens' no- Quam rem pulchre, si quis alius, atq; apte Bera men Iesia. nardus explicat in Cantica scribens his verbis: Hoc tibi electuarium habes . anima mea recondi Fem riserimm in se uti Vocabuli huius, quod est Iesus: sa - Miferum certe, suo , nulli Lonquam pesti tua enueniatur ine cum Semper tibi sit in sinu, semper 3n manu. Pone mos signaculum Iuper cor tu-Mm , si signaculum seu per brach um tuum. Non est praeclarius, pulchriusque signum nomine gloriosissimo lesu. Id signum, quo magis eluceat, & pectori & manui imprimendum : ut & coisgitare semper de Iesu libeat, & Iesum imitari ex iam iuuet. Dulce nomen, dulcis Iesu memoria. Tale quippia is Propheta sentiebat, qui loquebatur: Nomen tuum o memoriale tuum in desi- Fμι. aegderio anima. Augustinus nihil sibi dulcius nihil Avu amicius ipso nomine Iesu fuisse testatur: &iu- lib. ιδ. decunde illud pronuntiare solitum ex Abacuch: civit. c.3a. Ego autemgaudebo in Deo Iesu meo. Neque minus dulciter sapiebat Bernardo sic aienti: Iems Eernserem.
xo addo se ut est dulce &salutare nomen aman PDLrιρ,
ibus, ita esse terribile, & formidabile hostibus.
389쪽
Sanctum en1m re terribile nomen eius. Magnus ,ha si ille Antonius Abbas,ut narrat in eius vita Atha- - ψι .. . nasius, solo Iesu nomine pronuntiato, Satanam
An boaj. truculenti stimum hostem fugare solitus erat. Quare qui salutem integram perfectamque C piat, salutari nomine utatur, qui in medijs periculis auxilio praesenti indigere se non cernu, n men potentissimum invocet, qui hostes experitur graues infestosque nomine terribili ale de pellat. Alij quidem in curribus, atque alij in emiam. νὰ quis: nos autem in nomin i Dei nostri & saluierimus & vlucemus, & regno sempirerno ro-
NIS, CONCIO I ARTA. De illis Verbis. 'Apparuit gratia Dei Saluatoris nostri Om-mnibus hominibus, erudiens nos ut abnegan
tes impietatem ct saecularia demeria , si brie, se iuste, ct pie vivamus
390쪽
ELI cITAs hominis perse I. In Descta, veri Dei certa & perspi- cognitio-cua cognitione continetur. ne selicit Declarat id ipsa naturae vis tem conmmagna ex parte, quae effecta stere. cum videt prςclara, causarum efficien hium cognitionem vehementer expetit: neque ante ea cupiditas conquiescit, quam ad Primam suprem, que causam, unde caeterae pendent, peruentu sit. Sic disputat D. Tho. sic sum- S. No.rtini i Theologi cessent Itaq; tametsi cet teras homo ara. tres sciat oes, iii si primu reru principi uautoreq; Deu nouerit,do potest humanae metis desideriuexpleri. Documeto sunt aperto 1eculi huius sapientes, Philosophi, quo tu fuit mi era ac no solii improba vita, satiar v reru scientia imbuti, Deuno P eo ac decuit, coluerunt, diuinu atq; inco- municabile nome, rebus ab ipso effectis,aut etiaab hominibus esi fictis, absurde tribuetes. Istora tanta absurditate ac vecordia noster Sapies scit Exeprehedit: Gnisunt, inquit,ora homira ,-qων' Ssun. εus non μbest, flerent a Dei: de iis qua sude ursona, non potuerunt mi et ere eu gur e nem operibus attendentes, gnoverun quμ esset artifex.
In quam seqt etiam Paulus etiam loquitur, Philosophorum insipientiam irrides, Euanuertit in Rom-. I. Titanon - obscuratum est insipuns coreoria, vicetes enim se esses rentes Huli acti seunt. Nam creatore ignorato atq; contepto creaturqcognitio detrimeto potius quam commodo sit, quod illius speetes ac pulchritudo occypare antimum potest, beare non potest, nisi in summam veramq; pulchritudinem fiat ex inde gradus. De qua re prophetica voce Deus ipse confirma xi m Merems.