장음표시 사용
481쪽
in tanta flagitia prolapsus sit, significasse potiusquam exhibuisse eum, qui unice Deo charus sit, facile intelligi potest. Unus Christus vere amabilis Deo, quiq; omnes cius voluntates implet; solus per se Patri acceptus & grabus. Nam etsi sunt agni, ali) sancti, tamen agnus Dei illes n- v. fract. gularis', solus est Christus: quod Augustinus di-
homines redim/ potuerunt. Ergo agm nomen
Exod. u. praecipue Christo tributum, quod immolatus E .n. pro nobis sit: quem Moyses figurauit, quem E- Cyrisi his satas praedixit: cuius agni desiderio homines te- Theophil. nebantur. Atque ut Cyrillus&Theophilaetos νbιdem. sentiunt,ideo agnus ille cum Emphasi & articulo Graeco dicitur, ut intelligatur is esse agnus, quem lex & prophetae denuntiaram. Itaq; propter sacrificiu maxime Christus dictus est agnus Dei, vel Deo oblatus, vel etiam a Deo traditus . propter nimiam charitatem suam qua dilexit nos,eodem Theophilacto autore. Sed mores nihilominus suauissimos, Deoque gratissimos in Christo agni verbum declarat. Ergo id vi exprimat Ioannes, Agnum vocat Dei, quod soleant vulgo iucunda esse & amica, quae simplicitatem
. quandam, ac mansuetudine inter animalia praeseserunt, ita catellos, & passerculos, tua uiculas,
aut animalcula id genus placida atq; facilia m- ter delitias haberi plerunq; videmus. In quo ge
482쪽
aere exeellit sane agni cador ac simplicitas quPdam , valde delectans. Est enim prae caeteris animal mite, innoxium,tractabile,iniuriae patiens, aculei omnis atq; selis expers. Quae plane omnia in hunc caelestem agnum mirifice conueniunt. Cuius innocentiam, mansuetudinem, ininiuriarum tolerantiam Petrus explicat illis veris bis: Cur peccatum non fecit, nec inuentus es δε- r. Pes. .
lus in ore eruae'. quν cum male Heeretur, non male dicebat, cu pateretur non commabatur, tradebat
autem auitati se iniuste. Neq; Hieremias aliud Vere M. declarat, eu Christi ex persona loquitur, cs ego quasi agnus missuetus, quι portatur ad ψι rimrim. Nos igitur si Deo gratielle cupiamus, hunc a- I bd. gnum quem nobis indicat Ioannes, gestemus in .s manibus, Patri offeramus munus omnium lori ebr ι2.ge gratissimum. Idcirco in te plo agnus Osfere Daniel batur bis quotidie, mane & vespere, P fidei no- est j istret&agior&co summator sit,ut loquitur Pau- Ius,Christus Iesus.Hunc proinde Daniel in conspectum altissimi obtulisse scribit gentes, ac nationes omnes. Per hunc nos habere accessum
ad Deu Paulus praedicat: sine hoc nihil Deo acceptum, nihil potest esse iucundum. Deniq; ut idem scribit Collo siesibus, 'μ est caput corporis Glos LEcclesiae, qui est princip/um, primogenIim ex mor ruis forsit 1n omissus, e primatum tenes, quia in .pso complacu t omne plenitud,ne inhabitare taper eu reconciliare omnia in Umm. Quapropter cum e baptismo emersiitet Christus, columbae specie spiritus S. in eum descendit,& patris aeterni audita vox est. His est filius meus dilectuου, in Nae iam quo mihι complacui. Agnum enim columba ad- in orat. deuolauit merito, quod similia ut dixit Nazianze- Baptismon bene sibi conueniant: praecontu vero Patris, Chri E e 1 , unicg
483쪽
unice se huius puritate&sanctitate delectatum, declara uiti quod Ioannes bene edoctus,vno verbo vim immensam sensus sui exprompsit, aiens ce ugnus Dei, quod non simpliciter sed cum emphasi dixit quod Graecus articulus magis d clarat. Ecce, inquit, agnus ille Dei.
3 Quid per Quamobrem aptissime adiecit Ecce fiat restis
Agnum peccata mundi. tametsi graeca secundum ecce no Dei homi habeant, sed illud praeclare docuit, cum agnum nes consis qui esset Deo gratissimus, mundi scelera Omnia quantur. sanguine suo eluere atque expiare. Quare q'antum nobis in Christo salutis, fortunarum, O- . pianaque sit, Vno item verbo expressi . Ut enimi olim e seruitute Αἱgyptiaca silii Israel non sunt ante liberati qua agnus est legitim 'immolatus, ita nos diaboli ac peccatorum nostroru miserrimam seruitutem non evadimus , nisi Christi alis sanctissima victima & sanguine. Omnes enιmnossisut oves errauimus, reposuu Domιnus mi qui tales omn/um no bum super eum. oblatias est
quia ipse seoluit, I non aperuit os suumsicut ouis
ad orcssionem duce ur, O quasi a uo coram On- Penee obmutescet,'non aperiet osse um. Quam
suam per Christi sanguinem redemptionem c estes illi ciues & libenter agnoscunt, & sin gulari cum gaudio confitentur , in haec verba
oc. I. canentes: Dgnus es Dom ne accipere librum aperiresignacula eius, quoniam occiseus es,'r
demisti nos Deo in Languine tuo ex omni tribu ongua N populo nat/one, cse Grasyι nos Dea nostro regnum Osacerdotes O regnabimus siver, terram. En quanta per Christi sanguinem adepti fuerimus: ut non modo e misera peccati a Ctartari sempiterni seruitute erepti , atque ad Iibertatem & patriam redierimus, verum Qtiam
484쪽
CONCIO. 4 3 regni immortalis & sacerdotij praestantissimi
munere decorati simus: ut simul regnemus cum
Cluisto. Qitam ia auditam Christi atq; incrediabilem erga mortales munificentiam ,ecia Angeloru ordines perpetuo catu ac laude dignissima pioseqm intur, ita exclamantes: Dignuses agnus Avocat qui occis is est, accFere ψιrtutem O HuInitatem, sapientιam , O fortitudivem , O honorem, ovatoria Θ bene Iιonem. Casestibus teIrena conissentiunt, excelsis illis ista infima, omnem enim Creaturam terrenam &subterranea concinui stehis vocibus refert Apocalypsis: Sedenti in thro- voe. s. no m agno, benedictio, I honoris gloria, s ρο- re π in seculorum. Quo pacto peccata mundi tollat hic agnus, venerabilis Beda luculetissime docet his verbi,: Dilexit nos, lavist nos. pee Sed e sn e tμ nostraε rn sanguine suo. Non solum autem la py mi nos in sanguinesevo, quando ranguinem suum dedιι in cruce pro nobui ivn i quando uisu sque nostrum mysterio passonis libus bapt/simo aqua
spiritu. sanificatione transfertur, secque corpus sanguis illius no infidelium manibus ad perniciem ipsorum funditur , hed fidelium oresura tura alutem. Cuι- recte rigura agnus iste pascham ostendit. Haec Beda cui Theophylaetiis co sentit, sic dicens:Non Hxit, Qui ab stubi peccata, sed quirosiit in praesentι peccata nostris. Quotidie ensin toltit peccata nostra: aborum quidem fler bu risenum, aliorum autem perpani enuam. Quae
sum ita siut , nulla erit venia dignus pecca
485쪽
tor qui oblatam sibi salutem per Christum vel
contempserit, vel etiam neglexerit. Nam infi- nito peccatorum pondere quan uis obruatur, lia cet venire ad gratiam, As est Deo reconciliari X. Lo n. a. per agnum. se es enim propitiatio properentis nostris, nonsolum autem pro nostris,sed ta pro σμriuae mundi. Hie est ergo qui baptizat in Spiritu sancto: qui demergit culpas omnes nostras in m are: ut AEgypti j nos persequentes minime existant,baptii mi tanquam maris rubri Christi,sci. licet, cruore tincti fluctibus, penitus absimpliac deuorati. Hie est ille Iesus qui laetissimum populum &diuinitus data victoria ovantem in terram promissionis inducit, in regna lacte &AZoe. . melle manantia: si quidem Agnin qui in medio throni est , reget eos, ait Ioannes Apostolus
deducet eos ad V ita fontes aquarum.
δε-4 Haic igitur Agno, fratres, gratias senapite tio, eihi Π gamu , quod nos in gregem suorum adnua hereineo, moraucrit , quod sanguine suo & carne pauerit, aisnu Dei quod νςuere mundi stimo vestierit atque exor- debeam ui Π rix quod munus sese nobis ipse praebuerit: φ' quide munus pro nobis, pro nostris, pro impe trandis prosperis, & auertendis aduersis, Patri iuge semper offerre possimus. Quis enim tot ac tacitis beneficijsChristi non dicam exsoluendis, non dicam etiam commemorandis, sed cogita-ν I. , ii dis saltem par esse queatὶ Quid retribuam Domι-no,pro Ommbus quae retribuit miM' At illud omnino retineamus & maneat, ne Agnum hunc caelestem ferinis moribus affligamus, ne lupos nos aut vulpes exhibeamus. Agnus est, agnor societatem & gregem amat: delectatur synceris ει candidis animis: mites atque mansueros sibi ascistit, patientes & tolerantes iniuriarum cohonestati.
486쪽
atque humilis corde. Cum agnis agnum ludere videmus ac festiue versari. De eo Esaias canit: In brachio suo congregabit suos: μυου ν eporta- ν. o. lit, ut blandiente agnis teneroq; ac simplici gregi indulgentem perspicientemq; intelligamus. Hieronymi comentarij id habent; μ εμ ε ρ, Hunis Γ
iantiae. Ac fuit vetustus mos Ecclesiae primaevae Christum inter agnos coronatos pingere, quod Romana nonnulla hodie quoque monumenta ostendunt, praesertim in sede sancti Clementis: quo ex instituto illud praeterea manavit, quod tempore Resurrectionis Ecclesia Romana canit: Uti sunt agna nouem qui annuntiaueruntr-odo sememni ad fontes: replera Iunt claritate:
meo 'ectu agns amicti suntsuiu albis in palma in manab- rum. Quod carmen in Apostolos atque Apostolorum limites dici perspicuum
est. Demus igitur operam fratres, ut agni velleribus, id eli, leniitimis nos moribus induamus, magisque Iacob similes, quam Esau esse velimus. Neque enim venatores alturos &truculentos mitillimus agnus amat: fugit potius ac deuitat feroces, superbos, crudeles. Procul sint vespertini lupi de quibus loquuntur Haba euch,&Sophonias Prophetae, nihil aliud quam Habae. r. praedam meditantes, atq; sanguini InnOTio in- Sophon. s. hiantes: recedant longe vulpes insidiosae ac fal- . iaceo, tenero gregi minime parcentes. Rapina,
487쪽
dolum , cruoris siti in odit atque execratur ille agnus. Nulla rapacium volucrum, nulla aduncis unguib. auis sacrificio Dei idonea habebatur lege. Mundus quidem istos leones admiratur, aquilas praedictas potentia tollit in caelum: at Christo cordi est pusillus grex, quem demulcet, e ra. ac bene sperare iubet. Nol te timere, inquit, ρυ- sitas grex: quia complacuit Patraseestro dare Ps-bis regnum. De luperbis autem & potentibus r. s. quid rusertὶ quid Z Ibi, intuit, fuerunt gignantes nominara isti qui ab initio fuerunt, flatura mu'na φ cientes bellum. Non hos elegιt Dom/nm. Qua re fastu omni atque ambitione deposita, rapacitate auaritiaque detracta , abiecta fallacia de dolo omni, smplicem, ac candidam mentem recipiamus, agno vitae innocentia & mansuetudine congruamus, quo liceat agni beat illi inteonspectu sempiterno frui.
Nuptiae factaesunt in Chana Galilam. se eratniater Iesu ibi: vocatus est autem is Iesus se discipuli enu ad nuptias.
488쪽
CONCIO PRIMA. 44.7 v M Euangelicae legis Condi-1 1 atria
tor Christus, perfectiore san- moniumctioremq; vitae gradum, con is Deo intinentia rerumq; secularium stu utum, cotemptu, inducturus Vel ser- a Christo mone vel exemplo suo ec honoratui oris boni electione inseriorem atque periaco ditionem improbare ac repudiare Videretur, sectum. summo consilio legitimas necessariasque vitae mortalium nuptias, non solum verbis consi mandas , sed sua quoque praesentia ac dignitate decorandas existimauit. Recte enim Cyrillus Cyriar iis atque Augustinus&utroq; antiquior Gauden- exposit. Glius Brixiensis episcopus eius facti, hanc quam v.
dixi rationem esse confirmant. Nam matrimo- Aug. ιμα
nij iustum sanctumque foedus & vinculum ipse I. in Dan. Christus primum diuina autoritate instituit in Gaudetius ipsis humani generis primordijs: deinde prauis tracta./.im opinionibus abusuque hominum deformatum hoe Euag. Euagelicis praeceptis reformavit: postremo pasisione sua ac sanguj ne eo usque perduxit atq; ita
perfecit, ut non modo naturalem honestatem con tineret, sed diuinae etia gratiae vim Christianis coniugibus, utpote sacramentum Verissimum ore caeterorum adferret. Haec dum paulo amplius explico, attendite. A ut O rem igitur martimoni, primu ac summum sit isse Deum Christus
ipse aperte declara: Nam cu Adamus Euam exeosta sibi detram aspexili t, Qui omnibus ante animantibus perspectis, nullius eorum sibi consortium concupiuit, in muliere intuens ac socia sibi opportuna cosiderans, ita pro nullauit: Hoc Gen. a.
489쪽
autem, Ioc nunc os ex ossibus meis, & caro de Carne mea, approbantis ac sibi gratulatis verba sunt, quasi prae caeteris animantibus, quae conspexerat, hoc unu sibi esse cordi, declararet, cuius perpetua societatem,& vitae usum com unem salii sequetibus verbis indicauit. Quae sane Adae primi nostri parentis verba Christus ita recitat, ut Deo proprie tribuat. Rogatus enim causam matrimonij atq; diuortij, ad huc modu responis dit: Non legistis, dysia quν fecit homine ab initio, masculum manamsecis eos, ta dixit: Propter hoc Hinritet homo patrem O matrem, ta adhar
bu sexori ma,sterώnt duo in earne sena. Daqua fiam non seunt duo, sed Qua earo. Quod ergo Deus eo unxit, homo no eparet. Adae verba,verba Dei
esse Christus dixit, propterea φ Adam diuino instinctu loeutus est, magis diuinae legis & iuris promulgator ipse qua Coditor. QuemadmoduPatres in Coeilio Tridentino sentiunt. C u ergo Deus nuptiaru autor sit, non potest esse dubium quin vituperatores matrimonij Satan et ministri sint: ae diabolico instinctu loquantur, in quos Paulus: Discedent, inquit, qui a fide atredentest' intibus erroris, Udoctrinis damonjoria, prohibentiu nubere Manich os nimiru &Tatianos &Encratitas haereticos praedicens, qui nuptias ta- qua rem rurpem dc praua repudiabant, aut etian1b lege Euangelica su5latas asserebanr, ut Hi racitae haeretici. Pulchre autem B. Gaudentius hoc loco in Manichetos inuehitur: Manichaisperditis matrimonisi a Deo eonstitutum disylicet, quibus ego ob immunartiam siuamputo non ψιν rem nuptiale ioticere, Oed legem qua non multas fami ους-iὐfro eo iungit. Quare Platonis alioqui exim ij Philosophi, non modo improba da,
490쪽
ubd irridenda atq; explodeda est stultissima se
galem incertam introducetis, qui dum charitatem acbeneuolentiam omni u erga omnes filios Parentum augere, & Rem publicam arctius sibi constringere putat, nihil aliud agit, ut Aristoteles optime ostendit,quam ut nullus sit amor pa- Pσθι. c. 2.ternus,nulla prouidelia in filios:quonihil potest cogitari dementius. Quis enim parentis amore curaq; praestet in eu, que minime suu e de arbiatretur Plane res ea atq; Socratis siue Platonis taturpis error in re tata satis declarat, qua stat hominu eoru etiam qui sibi sapientes videtur, absurdae saepe sententiae, cu humano tantu iudicionitu tur. Quoru debet esse lato minor autoritas
quoties diuinis institutis, quae fides Christiana
habet, repugnand Quonia vero matrimonium Ha Deo esse eo stat, rectE B. Augustinus cosequens a censet, ut sit diuortium a diabolo. Non enim.- uis, eorum quos Deus coniunxit, separatio & diuulsio alium habete impulsorem &autorem magis idoneum porest, quam diabolum, perpetuum diuinorum operum hostem atque euersorem. Neq; tamen causas Quasdam interdum improbamus, quas Ecclesia probat, legitimasque ducit , ut quoad thorum possint coniuges separari, retento semper vinculo matrimo vij , ut alias nuptias inire non liceat. Sed haec peculiares easque raras habent causas: quibus demptis tenendum est Apostoli sanctum praeceptum: AH- r. Cor. r
tem facile se coniugibus distrahendis nrinistros autoresve praebent, quod humanae reriseriae vitiisum est perquam frequens, scia ut se Deo ad uetiari, diaboli opitulari: meminerintque subinde cos. Aduentuosis, E f caelesti