장음표시 사용
551쪽
Satis ut opinor, quodnam fuerit munus quod leprosus offerre iubetur, exposui: tum quae esset volitas, quis ritus seruandus: quanta denique extiterit Christi pallionis effiaacia ad maculas Omnes nostras abluendas, eamque nobis diuinitus institutis sacramentis bapti sim o & poenitetia communicari. Restat illud unum,ut quam ei se grati ac memores diuini beneficij debeamuS, attentius cogitemus. Non enim Christo fuit satis, etsi erat id maximum & plurimum, i pram nostram suo cruore diluere, nisi nostram ipse lepram in se etiam transtulisset. Itaque qui omnes leprosos mundat, atque est sole ipso purior, vel potius ipsia mundities, ei stus pro nobis est immundus atque leprosus. Siquidem diuina in nos charitate ardens Pater maculas omnes nostras, omnia scelera, piacula omnia in Fili u coniecit: Eum, qui pereatum non nouerat. ormagnus loquitur Pauluae, pro nobu peccatum fecit, si nos esceremur ruetitia Deon Flo. quod etiam Esaias cecinit. ει ρομt iniquitates nostr-sisper eum. Quod si leprosi ignominiam &dedecus perhorret citis, & a tanto Domino alienics mam d icitis, videte quid idem propheta n stram omnium personam gerens testetur: Et nos put.sω1-- eum quasi leprosum, O percussum , a
timore eius suaeι min. Quid ad hane Christi in nos charitatem, quid ad sinimam benigni-τatem par cogitari potesti si nos ipsos aetern a ser-
552쪽
CONCIO TERTIA. so nitute Christe noster, tradamus tibi, nihil omnino praestabimus qnod beneficijs in nos tuis
respondeat. Narrat fine Beatus Papa Gregoti- Grethon .us Christum aliqua nco in specie lepros mona- - cho cuidam Martyrio nomine apparuisse, ab Lia. eodem vero susceptum, &in humeros sublatum peractavia, deposita leprosi specie se ostendisse,
quis es Ser. Adiungit vero Sanctus Pontifex ver- ba praeciara: Tanto quisque maiorem mercede recipiti quanto nec eum jest cie, qui ampli- δε-s cienduι ψιdetur. Edid enim inhumana carnasubbmιus carne Gras , quae est sever angelos eriaitataὶ Et quid in humana carno abiectIus carnes eprosi, qua tumestentibuι Quiner bub finditur,oe exhalantibus saetoribus 1 letur sed ecce inspec/eleprosi apparuit: ta id qui est reuerendus-- per omnia, ψικerι des μου infra omnsa dedignatus non eV. Nos igitur grati tantis Christi benefici s simus, neq; enim minus per fidem Christit leprosum in cruce cernimus, quam oculis cor 'poris Martyrius ille in via iacentem aspexit. arei uicipere Dominum in infirmis non dedignentiri, &pro beneficijs eius quia imparesonini ex parte sumus , gratias quas possumus sempiternas immortalesque agamus, illudque precemur obnixe, ne tantus laborum
Christi, in his quos sibi red mit seruis, fructus
553쪽
io IN DOMINI. IIIL POST EPIPH.
I.Mare esse simile huiemudo, salsugine, procellis, plocium gradiorum voracitate.
oendente Iesu in naculam, secuti sunt eum discipuli eius.
mare appellax in hac sua narratione,Lucas in sua stagnum dicit , idque magis ex usu de sermone hominum , qui lacus & stagna a mari diuerso nona ine celent. Nam revera stagnum illud amplum erat, neq; ab ijs qui Geographica scribui. ut Plinius, Egesiphus, Iosephus,aliter nuncupatur. Erat enim, eodem Iosepho teste, stadia centum non amplius porrectum in longum, latum quadraginta, medium vero interfluebat Iorda nes, aqua potabili, aspectu iucundo. Vetu Matthaeus Hebraico more mare appelladum duxit, quoniam aquarum cogregationes maria appellata scriptura peihibet:& ad mysticam eius rei significationem maris vocabulum maxim E accomodatur. Etenim nauigatione hac Christi, eius inter mortales decursium significatum, omnium patru sententia est una. Vbi quid mare, quid n uicula sit, quid iluctus caeteraque necessario exo
554쪽
Ponenda veniunt. Ac mare esse hunc mundum
Ambrosius dixit, in quo sine Christi societate Amινο .
tuto nauigare non pomamus. Itaq; maris notae s. in ca, conditionesque afferendae erunt, si cur haec vita eap. Lmare Vocetur, velimus cognoscere. Mare igitur aqua falsa redundat, ad usus vitae sitimque sedandam minim E idonea : inconstans valde est ac variabile, nunc his nunc illis ventis intumescens & saeuiens: ordine vero & lege nulla co-tinetur, cum ea sola sit ratio piscium genere vitae sustentandae, minotes a maioribus vorari. Eae in mundum res Omnes egregie conueniunt. O- ω,
mnia haec Augustinus breuiter perspicueq; c5 pia
plexus est dicens: Mntes omnes matris nom νς α oe E. nuncupantur, quod se tu humana amara est: ta rocellis ac tempestatabis Iubdita. Iam istud si attendas, quod homines se tanquampses deuorant, cia maior minorem absorbet. Hae c ergo sin gula explicemus. Primum enim voluptates vitet risertunaeque omnes, quan uis assi uere ac redundare videantur , tamen desiderium hominum tanquam salsae excitant potius & inflammant,
quam satiant, ac si quid in hauriendo cupiditatis est, mox haustum mirifice sentitur amarum&funestu in . Salomonem auidu. Manilis Vanita 'Lrum,ta omnia sanuin' Non satiarur oculus sesu, nec auris impletur aud tu. atq; alias.=ώeni amm Eceles 'riorem mor e muberem, α vidi in omnibus Uanι- Eccles. a.
ratem afflictIonem animi, O nihil permanere Absole. Abi nunc &ista aqua ventrem impleto, quae sitim decies accendat & crucier. M πή- , Ib-rransit concupissentia eius: ait Ioannes. Iam quae vitae mortalis inconstantia ξ qui fluctusZquae vicissitudines rerum ξ quae bella pugn aeque Vento
555쪽
turbulentae ' quam saeuae&periculosae ex tra
quillo repente procellosim & ferox mare. hinc Borea,inde Austro impetitur: fremere saepe &inmes; tu i ς tu invadere, terram mox cuncta deuo A. e. bia y-xς Vpuo visset init. Boetius quidem haee animoriatin pς xx xbaxo cupiditatibus & doloribus aecidere 'r optime sentit, cum canit ad hunc modum: M' ' mare Voluens Turbidus Auster, Minat undam, mirea dudum par, ρrenu Lmae diebus, mox resoluta Turbiaa caeno Ui m obstat. Tu quoquesilumine puro, Cernere L erum i pelti tιmorem, gaudia pelle, nee dolor adsit, blem quo' pone. n bilis mens est vincta, franis hae sebs regnant. Ac quemadmodum ventos essi: praecipuos quatuor ex quatuor orbis plagis flantes aiunt, quorum latera alios atq; alios effici ut vetos ac sunt pene innumerabiles, tametsi nautae vel sexdecim vel etia triginta duos numeret, ita profecto passiones,quae nos perturbant;primariae sunt quatuor mirrit. s. inter te adueris, quas Poeta memorat: His me Aneia. tuunt, cupiun, dolentgaudeti: id est cupiditas,& timor, gaudium, & dolor: ex quibus tamen multae aliae exoriuntur, ut spes, ut ira,vt inuidia, ut eaeterae, quibus infelix miseraq; hominu conditio exagitatur torqueturq;. Horum vetorum impulsu & vi saeuae tempestates excitantur, naufragia fiunt milerabilia, collidutur implacabili scepe furore ipsi met fluctus: quo tu eu sit tumor tantus, & minae tantae,partui pleruq; nihil aliuAcum perducuntur ad finem, qua spumas, ac marinas quasda foeces vilissimas, quod intues Apostol' Iudas, superbos atq; elatos homines vocat. Fiactu era maris, despumantemua confusionem.
Quo en m euauant concilia istorum potentum, oc
556쪽
ot lybidine, aut saniacta ιnepta cursatione eiat . arsi Ei aias plane horu instabile perturbationumq, plenum statvm considerans ait. I tu aute quasi
hominibus uiuedi ratio qua piscibus, neq; apud. mundi ciues lux &ius amplius, quam potestas& robur valent. Itaq; ipsorum vox est:Sit erro lex niustitia fortitudo nostra, quod enim insim tim δ' est, mutilemuenrtur. Quare potentiore imbecilli caribus dominantur, crassiores glutiunt ac deuorant minutiores, more piscium prorsus, φΑbacuch Propheta non solu lentit, sed grauiteretia indignatur, hoc modo cu Deo expostulans: sesare reν cis contemptores, O taces coraculcante Abacur L. io iustiore Et Deres hominu quin sces maris ,qquoireption non habentia ducem8 Et trictum es iuvicιum , re contraHctιο porentior,' suae pyauatit aduersus um. Quae propterea a Propheta dicuntur, quod usu atque exercitatione rerum qui policiar, aut potentia opibusque nituntur, imbecillium fortunas praedam cogitant suam, in quos illud malediclum verum lit, Eus deuorant plebem meam scutes: P LU,i campanis. Nam carnium quidem aliquae parates ac pene caeterorum edulliorum relinquuntur, ut ossa, putamina, nucleus: panis vero ni- .hil est quod non edatur. Itaque summam auaritiam declarat eo simili escar panis, quae uniuersas miseriae plebis facultates deuoret. Sed ut sunt pisces minuti praeda maioribus , ita hi vicissim a maximis caelis glutiuntur. Quam rem Salomon scite dixit:. Διι calun ritur, k qui Fαυ- Prou. 2
557쪽
egebit. Quotidie res ea cernitur, cum Magistr tus prouinciaeq; deponutur:&quae amisit Christus, rapit fiscus.Ergo cum natura mirris huius e sit quam diximus, varia, procellosa, insuauis, ac plena furoris cuiusdam, nihil e se mirum debet. si noui atq, imperiti vectores cum primum nauigare incipiunt, vehementi nausea afficiantur.' Nam qui ex simplici synceroque vitae genere ad illum tumultuosum, dolis, ac varietatibus plenum ingrediuntur, non possunt ii tanta rerum absurditate non vehementer comi nouori. Atq;. Vtinam non veterasceret istos marinos fluctus tractandi consuetudo, quae facit certe, ut mis i rum vitae genus, quod nautis accidi x usu maris . duratis, non modo non displiceat, verumetiam delectet ac teneat.
a Nauim En mare quod Christus intuit: in quo omnes esse Eccle- versamur mortales.At qua ope, quibus praesidi j s. s. m pr*- ad ea pericula muniri oporteti 'aut se Christus sertim Ro commisiimaui nos superare pelagus istud debe
manam. mus. Quae porro sit ea nauis dicemus, si priamum ligni naturam & vim exponamus, cuius ope ac praesidio audent homines tam ferox, tam magnum,tam terribile pelagus aggredi, & cum summis procellis tempestatibusque confligere. Celebrat sapiens quidam de iure celebrat eam
diuinae 2 rouidentiae partem , quae ligno fragili vim in aquas, hominibus ligni gubernandi ar-- tem tribuit, quo nauigationis longissimae opus
Z' ' ρ' perfleetetur Dedoti inquit Deum enim alloquituri in mari viam, ta intersuri insemitῶ
rmissimam, ostendens quoniam potens es, ex omnib- Lanare, etiamsi sine rate aliquis A eat m - re. Sed is non essene Vacua sap/entia tua opem, propter hoc euam exrguo ligno credum lρm nes
558쪽
animissiuas, O transsuntes mare per ratem tib ' risunt. Quibus verbis potentiam quidem Dei celebrat, quod sine ullo nauigio iter per mare praebere tutissimum queat, quod iam fecit cum filij Israel mare Erythreum penetrarunt: sed sa-Νentiam diuinam admiratur, quae docuerit homines exiguo ligno & tuto credere vita, & mare tam vastum nauigatione superare. Igitur navim quam Christus subit, quaeque sola vasto ac pro γ g. εο- cello seculo salutem continet, Ecclesiam esse εγ Catholica ut hoe loco Origenes scribit, notissi Nauis illa , mum est,quam deplictam Romae in vaticano est Ecclesiam Uernere antiquissimo opere, quam solam serua figurabat. xi in hoc mali scribit Ambrosius. Idcirco Sa Org. hom. piens nauigationis mentione facta, ad primum simi erigeneris humani nauigium se confert ita scribes: loco Μα/t. Sed Ab /n uo comperaren superbι gantra, stes Amor o Q.
Urbis terserum ad ratem eon uisens, remissem V Luc. c. M ti semen nativitatis, qua manu tua erat guberi S Z m. ι nata. Benevictum enim es ornum per quodsit νώ - -ns. 6.stitia. Diluvij nimirum tempora& Noe arcam memorat, quam habuisse dicit Deum gubernatorem atque nauclerum, cui ligno diuinitus in stituto & fabricato bene vult,quod iustos serum uerit, imp ijs interemptis. Itaque sista Christi Ecclesia seruat: quisquis extra Ecclesiam est , naufragio pereat necesIe est, diluvioque communi. Sed quanquam Ecclesia uniuersa, arca intelligatur illa Noe, nauisque haec qua Chri- Mus vehitur, tamen peculiari propriaque ratio- me, censetur nauicula Petri, tacullia Romana. VI e quidem nauis natura similis est caeteraru, ligno fragili constans , sed priuilegio ac praesentia Christi , una omnes superat dignitate, sapiuntia, firmitate. Etenim nauis huius materia
559쪽
Commemorata is fabula Vlyssis, qui ad malum Amb se
religatus Circes periculota carmina saluus ua- - qtis serit, ita ait. Crucis enim arbor, noniolum reliD- de e cervisibi hominem patria repraesent i , sed et um Chri . socios circa se positos serraut sua sembra custod/e. ac post pauca: Arbor enιm quada ιn naus est crux in Ecclesia, quae inter totiu aeculi blanda t&ροι-
culosa naufrag- ιncolumis solaseruatur. In hae ergo naui quisquis arbora crucisse retigaverat, L cem proceliam luxurrae non timeb/t.Veru ut crucia
laudes clariores fiant, placet etia nauiculae nomine crucem intelligi. Neque mirari aut refutare debetis quod eandem nauiculam & Christi Ecclesiam uniuersam,& Petti peculiarem Romana Ecclesiam dixerimus: Ijdemq; modo ea dem nauiculam crucem Christi eile dicamus. Sunt enim hae e mystica eiusmodi, ut late palmant, atq; diuersas in res accommodata minime dissident, cum praesertim res ipsae inter se coli Ieant ac coaptentur. Nam Ecclesia uniuersa ita
una Petri Ecclesia est: & ipsa Ecclesia Petri tota in eruce Christi nititur,inde salutem, liguitate, . firmi indinemque omnem sibi concilians. It que Beatus Pater Ambrosius qui arcam Noe κnauiculam Petri Ecclesiam esse docuit, idem alio loco crucis Christi figuram ac signum virumque facit. Rabanus quoque eandem allegoriam sequitur ita sic ribens: Mare est astus haem. b-o. Navicula quam Chramis ascendit intestigitur νn coten arbor cruci , cums nuxitio fideles transirin miad, S. Thom.
fluctibus peruemunt ad cales patriam, quasi ad littus securum. In qua naui crucis Christus cum suis ascendit: unde ait, qui vult venire post me abneget semetipsum, & tollat crucem suam de sequa-
560쪽
sequatur me. Igic in nauicula Christi sola, Calusia nostra sita estnia cruceDominie a mare hoc Ruu ad periculosu tuto traij cimus, si illic haeremus,
securi sumus, si inde dilabimur, fluctibus set culi
exitialibus mergimur. Quanta vero fuerit tem pestas, quae procellae, quis turbo violentus, cum Dominus Iesus in hanc est ingressus nauiculam. PHI. u. ipse de cruce pendes optime docet. Veni, inquit, in altitudiaem maris, ta tempesta. demersi me. Psal. . . Item alio in Psalmo: Super me transieruis tua , G omnes iactus tuos induxistisuper me. Sed cum tot fluctus pertulillet, tandem virtute ac vi crucis tempestatem omnem Saluator superauit, nobisque salutem & tranquillitatem sempiternam aeddidit. Itaque illud sapientiae huc refert pν m. F . Beatus Ambrosius Beneiactum esten ornummbrinem per quod sit iustitia. Hoc ad patibulum, inquit mo.L n V. ille, re tit Domin1 quia sustula est crucis, m g M peccata donauit. Quare lignum crucis suo etiam modo arca illa Noe praefigurauit, in qua diluuij aquas mortalium genus euasit. Exiguum quidem hoc lignum scriptura merito vocat, tanta familiae continendae, tam vasto pelago Maijciendo, tantis tempestatibus superandis: sed tamefidele lignum est, & Dei potetia inuictum. Huic
exiguo ligno credunt homines animas suas, s . ne tuto ; & transeuntes istius seculi mare per ν. Cor. r. hanc ratem liberati sunt. Quid ait Paulusὶ Veribum crucis pereuntibus 'istidem stultitia est, iis autem quislmstant , id est, nobis, Draseratus est. Quare fi quis cupiat saluus esse, siquis huius turbuientissimi maris dissicultatibus omnibus superatis portam aeternae ciuitatis tenere, in hane se nauiculam Christo Iesu comitem. adiungat: Christum dormientem in hac nauicula crucis, i inter