장음표시 사용
571쪽
πμ nom nus animae quaerenti istum. Augusti Aur sperra Us exponens illum vel sum, si dicebam motus P alias. Qitys meus, milericordia tua Domine adum abat me: adducit Petrum in mari fluetitantem, Ec Dominum Petro manum porriguncem , atque ait: Mirum e 3 quomodo probis: Denae homi- να , i aperieula nostru dulciorem n ιμ faciun/Lberantem : dulcis ιlti sorsquesectus est non inus: er/piens eum a periculμ, ιδε o exponens 'sum Aulced/nem Dominν, exciamatis cns, Dom/ne fecundum multitudinem dolorum δn corde rara oexhortationes tuae sic legit A vinnus, nos con-γο, tune' legimu/J ιucundiauerunt uninam meis. Am. μοι dolor es,sed multae consolationes ammo vulnera sed uausa medicamenta. Certe ac
commodate haec Augustiirbs ad historiam hodiernam. Namque ubi periculum maxime incubuit, tunc Christus exurgit, & imperat ven
ta gaudebit cor foestrum, O gauisum vestrum nemo tolut a vobis. Et facta est tr nquillitas ma-kna & omnes mirati sunt homines, diceban que inter se: Quis est hie, quia mare venti sinoediunt eiὶ Nempe: Omnia ossa mea duent, quiss ιos fui Quid quod non solum imperio
tempestatem sedauit, sed etiam iactati se in mare voluit, ut iratu mare capitis sui periculo nobis placare r. None hic est verissimus tonas, qui i s. iit se mitti in mare,ut tempestas conquiesceret Nonne ipse se Ionae similem proposuit Z Non no Matib
572쪽
fi demersirmer O Christe amator hominum tibi eert E sit gloria & imperium & laudes immortales pro collatis in nos tantis beneficijs.
Simile est regnum criorum homini, qui simi
nauit bonum semen in .ro suo. Cum aurem dormirent homines. Matth. 13. I quis est, qui huius parabo
lae a saluatore propositae seruem penitus perspexerit,intelliget plane eo spectare unitaueram,ut quandiu vita mor talis haec manet,bonis malos doceat necessario permixtos esse. Itaque opo tere tolerari, si nequeaut sine bonorum pernicie separari, quousq; supremo iudi cio , pro in eritis, quod decet unicuique reddatur.Quas qui de tres res nosse ac probe tenere,ad omnem Christianet vitae rationem magnopere refert. Sed nos modo prima illam tractabimus,bonis,inqua;malos es. se admixtos tum qua ob causam id Deus fieri sinat, Qui demum sint mali maxime perniciosi,
573쪽
bonorum scilicet speciem mentientes. Atq; hac quidem parabolam nolmodo Christus attulit, sed etiam explicuit: docuitq; quid singulae eius Partes declararent. Itaq; legem qui condidit, idem est etiam interpretatus. Quo officio functus est aliquando Dominus, neque tamen Omnes aut plurimas parabolas suas enucleandas sibi putauit: illud sane praestitit imperitiae nostrae, ut ipsius ductu diiceremus caeterarum eriam re-xum similitudines inuestigare quemadmodum si notas aliquot occultas magister aperiat,caete. xa arcana discipulo, exemplo suo enodanda relinquat. Nam Scintelligere nos cerre quae dice-xet,voluit:& difficultate non ulla magis ad serutandum excitari, quod accid an t longe iucudioxa penitasq; haereant, quae nostra exercitatione ει labore sumus a ssecuti. Quare partim facilia, partim etiam difficilia Scriptura diuina cotinet, magna nostra utilitate, quod sapienter Augusti
vera orib- fama occurreret obscuriρrebus nutem
Gindia de ergerest. NihιIenim ferre de His obscu- 'rit tib/Meruirur, quod non planissime victum alia 2. Malos reperiarur. bonis pacPrimum igitur monitos nos Christus vult, sim eii e p. frustra hos statu mortalium bonum purum per- mixtos. sectum-
574쪽
fictumq; quaeri, cum sint ubique malorum s gete fruges o onae resertae. Neq; id culpa Conditoris, qui bona omnia 'ndidit: nulla neglige- Lia agricolae, qui granum optimum seuerti : lcdadauciari) potausu idia, qui agrum bene satu,
praua semelne cordi perit. Hiq; li ius rei tenenda est valde ratio, ne vel bono S improborum societate ituperemus, vel improbos bono Ius e-cie praetextuq, probemus. Augustinus sane ubi de erudIendis is saga, qui ad Iadem catholicam conuertulatur, inter alia illud summopere edocendos censet, permultos ei te in Ecclesia non bonos, qui per clite vivant, flagit ijs ac sceleribus Cluistianorum nomen dehoneitent: ne legem nostram sanctam & integram de impuris quo-xundam Christianorum motibus iudicent, atq; contemnant: neve eam cum susceperint,scandalizentur & ad praua multorum exempla, cum occurrent, periculo sillime impingant. Nam& legem iptam ita tradere, cum sit vera & iusta&sancta, multos ea indigne uti, quos in praesentia toleret, aliquando supplicijs dignis puniat. Quod de Eecialia catholica dixi, eadem ructone decollegἹs, ac societatibus religiosi S&puSdebet intelligi, sine clericorum, siue monachorus siue quorum uis aliorum Dei seruorum domicilia consideres: nihil esterta paruolata telcctum, in quo non lateat aut etiam pateat ad ml illo alI- qua impuritatis&sordium . Malos ubiq; bonis conit antelle permixtos. QMd enim aliud illae aliae Saluato iis parabolae libi volunt ' An non id aperte indicat iecte illud a piscatoribus tractu ad litus, pii cibus aeque malis bonitq; reserrum ZAn non in area illa quangelica, granum .palcar copularum, quod Iic ventilabro aliquando pur-ν
575쪽
gandum 3Atque est quidem palea utilis area, qua interdum ab imbre frumentum defenditur: inhorreo non est utilis. Ergo in agro Domini mi-xari minime debemus, quod Zizania tritico permixta cernantur. Ficus bonas,bonas valde Hie- meo. axemias Propheta inuenit,m alas vero, malas val- Dan. 3.de; sed utras lue pro foribus templi. Et sos, ait Christus, muni estis sed non omnes. Scsebat enim qui am esset, qui truderet eum. Quod si inter duodecim a Deo electos Apollo los ludas proditor repertus est, si inter diaconos septem ab Apostolis caelesti operi praepositos, Nicolaus
sceleratus, quid miramur cogregationibus monachorum & clericorum etiam sitas faeces in ei-
se 3 Quam sapienter, quam pie Augustinus Vbi Auton probri quippiam domui strae accidiise vidit, ijs jὸ is λω
mosum O inter homines se uo , nec m1hι arrogare audeo is domus mea melior sit quam arca Noe, seba tamen mire octo homines reprobus muentus
es m. Et idem repetit de domo Abrabae, de domo Isaac, de domo Iacob, de domo David, de cohabitatione Pauli Apostoli: ac tandem ita coiscludit: Aut meliorser qua cohabuistis Vsim Domini cincti, in qua Undecim bonν per i morem Iudam toleraverunt: Aut melior sit prasir mo quam caelum, geti ceciderunt. Sapuenter plane ac religiose. Nec diuersia Cyprianus: Cyprian. Et Iudam, inquit , ιnter Apostolos Domin- e tyMEI. ue legit , ramen Dominum Lud- ρυ nodum mirere E provid/t. Non tamen idcirco Apostolorum Is cos Gaesosirmi s recidit, quia proiator Iu ab eorum se cretate defecit: sie O hic non Hatim con se Drumsanctu--dgnitas comminuta est, 'πια
576쪽
quorunda deffracta H . Itaq; eonsolari se deis bent boni, cum dissimiles improborum mores vident,quod eorum societate nihil sibi de viri te & laude depereat: nihil eorum viiijs foedetur.
am o, filiam nou laberabunt: sed ipsi in iustitia
sua sis tiberabuntur. Valet sane ea cogitatio ad comprimendam refutandamque stultam quorundam arrogantiam, qui se ideo sanctos haberi volunt, quod in sanctorum virorum familia numerentur. Quamuis enim vel Augustinus vel Hieronymus,vel etiam Franciscus aut Dominucus tibi parens sit, si ab eorum, quibus autoribus gloriaris, virtute & integritate absis, nihil ea laude proficies. Si HV Asrahae estis, opem .s hasti ire, dicibat Christus,qui genus Abrahae ia- ctabat Nee dissimile Ioannis Baptistae illud:.mbre glorian dicentes, quia patrem habem N Abrais ham: amen dira Uobu potens ect Deus ex lapidibuo
ictu suscitare ios Abrahae. Quo sermone praeclare docebat neque nobilibus prodesse mal rum virtutes, si ipsi denegerent vitae instituto, neq; ignobiles ab eo rii, quorum imitetur facta, claritudine generis repelli. Quod de genere &familia dixi, id de societate & colubernio debet
intelligi. Non enim aut bono nocet malu S con- tubernalis, quem non imitatur, aut malum iuuat boni societas si sunt facta cotraria. De se Iob Ita confitetur. Frater fui draeonia O socι- M-rhionum. Quare nullus te improborum & n
quam horninum couictus i det, quorum factano imitere. David qui de vir per quam religiosusia se
577쪽
& frugi liberos habuit improbos ac petulantes:
fratres non admodum sancto S atq; innocentes. Quare sibi quisci caueat, atq; uti Pauluκnionet, iat M. probet opus suum,& non aliena vel laude glo- rietur, vel vitio moereat: Οου---μum, ait,
portabit unuR' B. At quamobrem bonus P terfamilias agrum 3. Multas suum passus est insidijs inimici violari Zcur et i Za- &magnas nijs fruges defoedari si uit An non 8Uterat agro utilitates eustodes dare, ne inimi eo aditus csset 3 Nu frau- capi ex des eius &peruersa studia ignorabati Nouerat permix plane inimici ingenium, atque eius fraudes po- tione boterat facile, si vellet, auertete. Permisit tamen: norum aeatq; optima ratione permisit, quod fraudes ad- malorum. uersiarij ad ampliorem bonorum fructum tande' piosecturas sua misericordia statuebat. Augusti- Autis .mni nota sententia est,Nec enim Dexu omniZorens, Enelariceum summe bonus fit, sesto modosineret mais esse e. H. . Ab qu/dνn operabu suis, nisi h adeo eset Omnia potens ta bonias, set beneiaceret et ram de malo. Quod alijs yerbis dixit idem, Melim iudicianis de malis benefacere,quam maia nusta esseper Grere. Recte sanctus Cyprianus: obessem o bo is Cur. ι b. t. no debent, fled magis mal/ a bonis adruvari. Itaque 'epis .a. quod mali homines sint, id in bonorum cedit
utilitatem. mligentibus Deum omn- esoperam
tur m bonum. Quisnam igitur bonis usus malo- rum 3 Primum qui est maximus, usus exercitatiorique patientiae,sine qua cuiusuis virtutis quatiuis praeclarat, exiguae sane laudes sunt. Α bonis vero bonos iniurias & damna sustinere non Deile eontinoit. Prauotum autem non facta modo i-
niqua atque improba, sed sermo etiam aut superbus aut petulans, vel etiam ipsa studia deprauata & absurda mirum in modu m bonos ve iaces. Aduentvale. Ll Xant, ,
578쪽
ζω f . xant, actigunr, cruciant. Contristatuissum, in- quit, in exerestatione mea,et conturbatus aseoce 'inimica ta a tribulatione peccatoris. Ne putetis, ait eo loco Augustin', frustra elia malos. Et malorum impugnationem esse sdam exercitationem dixit. Vidistis saepenumero argenteas lanisces cinere perfricaIi vel vitreos etia cyathos su furibus aut mordacibus alijs ramentis vrgeri: quς sane vasa, cum Ita perfricantur,videtur am
plius sordescere, verum peracta tota illa perfrucatione, simul ex ijs acribus diluuntur, & longe amplius pulchriusq; nitet ac splendent. Sic profecto se habet purgatio iustorum quadam veluti
eonfricatione ex societate improborum. Acc dit eum humilitatis non parua ratio, cum eo rum quibuscum versamur, turpitudine cogimur erubescerer tum chari ratis seges peramisi pia in ijs adiuuandis, corripiendis, quoad licet, precibus quoq; pro iniquorum emedatione, ac siduis Deo offerendis, quod Christus& docuit& praestitit. Praeterea illud diuina sapientia prouidit, quoniam opposiva ex dialecticorum praeceptis, iuxta se posita,magis elucescunt,ampli rem futuram & iustorum claritatem,& Dei glo-I . . ' Yiam, cum in medio nationis prauae&peruersae
P- ώρ- -- quod dixit Paulus, filij Dei tanquam luminaria Θρυ n. eaelestia copiosius lucent. Quare Cy- ας V te pilanus a borem au hoe sese sonsecutos bonos -ῆςx sesia. δειμa laudem, qώod a malorumpressi segreg
ra a contagione criminu recesi eriat. Et Augustinus
quaestiones Euangelicas tractans, sic scribit: Patientissimos O traviaritissimos reddit: quia bonidsm adhue infirma sunt, υ- habent m 1ων, - .dam malorum comm/xtrone, siue si per eos exem aritur,siae set eor- comparatione, magnα νασ
579쪽
inhortatio fiat, o mu/rentur ad mel 3MEt idem: Esnu mao et tam 3nuus vulessunt. Den iq; virtutes vacare plurimas atque otiosas esse oporteret, quarum officium proprie in malis cernitur, nisi mali essent, in quo velut campo se exercerentι arque excurierent. Quaenam enim elIct miseriis
cordia, si miseri nulli existcrentὶ quae laus uisti irae vindicatiuaeὶ quis Zelus Dei, si nihil quod vel
laret vel vindi caret, haberetὶ Nam de tolera tra & patientia, & longanimitare superuacaneisum est di sputare, cum vel vocibus ipsis in mal rum se segete versata declarent. Postremo prudentiae ac sapientiae praecipuae Oartes ori se in obscuro. relinquerentur, quippe cuiuis praestan tissimae laudes sint,malis occurrere,ma lorum eo natus in melius venere, malo denique
bene uti: in quo diuina illa sapientia singulari
atque eximia ratione resplendet. Quam phil sophandi rationem Scriptura sacra nos docer, cum ita habet: Gontra bonum malum μ, ρο eo. E Hecu.
rea mortem se Mine ει conise larum νυν- ρe casor. Et niuerem omnνα opera Alrosima. Oso contra Eus, ta sonum conera seniam. Hanc igitur quam Philosophi oppositionem vocant, intumri licet. siue naturae opara spectemus, elementis compacta qualitatibusque contrarijs, siue gratiae munera consideremus, ubi vis distinis
ctione fulgentia fidelium & infidelium , b
norum ac malorum. Et cum sit idem autor naturae, gratiarque largitor, mirabilem eae res sapientiae prouidentiaeque diurnae speciem, atque eximium quoddam decus ostendunt. Ita
que primi omnium fratres Cain & Abel, hiepius, ille impius & parricida: in eodem ve ire Rebeccae Esau&iaeob pugnant, nondum
580쪽
editi in lucem, iam certaminis aemuli. Eadem Abrahq domus fiatres habet Ismael 3c Isaae eorurixantes, confligentesq; ludrico tune spectae lo,sed quid natu grandiores agat perspicuo documento. Quare malos bonis,bonos malis petinusceri dum haee ducitur vita, & ad diuinae sapia 'eutiae laudem, & ad hominum etiam utilitatem pertinere non dubium est.
.Malos sed quanuis sapientia Dei recto eonsilio m sedete bo lom sordes intermiscen bonorum frugibus per. notu quos miserit, tamen fideles serui praesentia damnazitania fi sementes nU possunt non commoueri & rei i renifieant, dignitatem precari. Itaque occurrunt coquo maxime rentes: Domine nonne bonumsemensemmassiti inesse per 'o mot.nde ergo habet a et ruta Nain reum niciosos. a dolore digna calamitas ea est, quod bono..tum pulchritudinem & deeus impuri & seel rati obscurent atque deforment. Atque auget. illud maxime cum ncin medierem dolorem. tum vero iustissimam iracundiam, quod improbi cum sint, tamen bonorum speciem & habitum prae se ferunt, ut vix queant discerni: qua pernicie nihil esse potest grauius. Id est enim P-- priezizanium. Id adnotauit Chrysostomns: IL, l prosam, inquit, His ob ararbus a te fieri. I U,ι 're debemuη, ψι seritarasemper errorer eonnexi a s . Mi pes motudinem festi dererant is--ores. Propterea non aba aena, Me bania immixtis AExst, qua tritico Hamasunt. Neque
vero inimiens immisisse dieitur spinas, '& tribuis Ios,aut filice aut lappas , quae statim omnia qua sint a tritico aliena, ostedunt: sed sevisse zizania quae sunt sane primo exortu, tritico persimilia. ac non nisi a peritis agricolis dignosci possunt. Quod enim Graeci zizanion, id Latini lautum