장음표시 사용
661쪽
magnificentiae d i ui n ae laude. Id quemadmodusiat, attendite. Cum uero, inquit, fiactum esset, δε- eisi dominus sinea procuratori suo. Voca ope rarios ta redde sitis mercedem suam incipiens a nouissimis. Procuratorem intelligimus Christu, qui tametsi Domi aus vineae aeque sit, tamen se procuratorem praebere etia voluit homo factus, mediator Dei dehominu Christus Iesusinui pater
Dan. s. omne iudicium dedit quiasi Lias hominis es: non Remig. rn enim pater iudicat quenquam. Vt Euangelicus catenaran sermo tradi r. Dominus Iesus Christus, ait Remi-
seram illam cum l abore finito, de mercedec pienda cogitadum est, finem esse secuti,accipite vel vitae cuiusque finem, eodem enim redit: Q. Aug. epist. quidem, ut Augustinus dixit, tunc unicuiq; mun-D .adHes di finis existit, cum vitae huius finis aduenerit. ehiam. Felix sane hora atque omnibus votis exoptanda ijs,qui fidelem operam posuerint. Quanta cum . voluptate operarius accedit, ligonem ponens, manum mercedi aperiens. Sed interest pluriamum. Apud mortales, laboris tolerantia diuturna, pς cuniae solutio breuis: duodecim pene horas qui sudauit, celeri acceptione mercedis co- pensatur. Apud superos longe secus. vix horam unam laboraueris , praemium capies sempite num. Quam rem alte contemplans Paulus sitae. Cori se excitabat . Id enim quod inpraesenti est momentaneum 2 leue tribulationis nostra, Fura mori. in Fublimitate aternumgloria pondus operatur in
nobis, non contemplantibus nobis, qua Uidentur, sed quae non sidentur. Ega enim isdentur tempo--θα seunt: qua autem non ψιdentur atem unt.
Rom. . Quamobrem alias idem dicebat: Eo stimo quod
662쪽
son sint condigna passiones huius temporis adfuturam gloriam, qua reuelabitur ιnno bu. Itaque qui se intuentur pro Christo fideliter laboraue, iniurias pertulisse plurimas, nihil nisi Dominippus curasse, merito is iucundissimam illam vo-tem habebit, Voca operarios, dicetque ex animo: Hena Domine BD: O qu Dιt, dicat: Ven , O ac Apste. . . rapiat aquiam ὐ tag tu. Hoc aeternae retributio.
nis desiderium electorum Gregorius explicat il- Iis beati Iob verbis contineri: Sicutsem si se,. ho. Raeriar ὐmbram, cur mercenarim proloiatur mod e. finem operissui: sic O ego habui menses vacuos, O
noctes labora in enumeraui mihi. Vmbriam, ait Gregorius, seruum desiderare, est post tenim rionis alium, sudoremque operis, aterni refrageris requiem quaerere. Hanc sembram comprehendere Paulus anhelabat, desiderium habens dissolui esse eum Chriso. Ad hane smbram ex desiderjνam pri mone peruenerant, quν iacebant: Nosqu/portauim inponam ies se assus. Mercenarsus etiam, quo raueperpend/t ex opere, leue existi
mat ex remuneriaisone. S c eleris cum mentis ocu-
cum ad aeterna patria considerationem tendunt, ex comparatione stram v, quam sit leue , quodpariuntur ,rnueniunt. Hinc ect quod Paulus labores suos enumerat O contumebin, O porcula, in ri segrauatum dicit, traderet ram fruere. Sed quomodo remunerationis linteo Adores tanti laboris terra ipse denuntiat dicens: Non sunt cond/gna passioἡes huius temporis adfuturam gloriam quae reuelab/tur in nob/s. Finem itaque labor ι quasi mercenariω praestolatur, qui dum profectum ν munerationis considerat sile aestimat, quodpene defici i laborat. Hactenus Beatus Gregorius.
663쪽
Mς IN EADEM DOMINICA.ν Deum Verum quid illud est, quod a nouissimi, ita
cum sit iu choare procurator iubetur in reddeda mercedesius inom Nempe cum sit in omnes iustus&fidelis Deirines, in est pia' erea in nonnullos liberalior, eosque smquosdam penumero praeseri, qui nouissimi sunt opinio. amplius se ne hominum atque externorum operum me. praebere ritis. Q Soliqueat cunctis in hos ostendi muni. munificu. ficum, propterea quod neque ipsi sibi, neq: at
illis tribuere possunt praestantiora munera.Eam enim rationem attulit facti sui: An no tiret mihi quod ooti iaceret solo autem Ause noufirmo dare
fleus ta tibi. Est nimiriim bonorum suorum
Dominus: facit, q uod vult, neque alia est cati. si requirenda,quam illius magnificentia & milestas, quae eo pacto maxime deelaratur. Qui otiosi totam diem nihil agendo cosiumpserant,
Naara et , hi una hora laborantes, caeteris praeseruntur. με- or L 3n tametsiquantum ad laboru modum i quemadmδ- sanctu βα- dum vicιι με iane enus , ρων contulerint qui tramΜm. priores /ngressi Aunt smeam, non tamen quantum ad ansma tiberaque Voluntatu modum. Dei verblonge diuersum est iudicium ab humano. Nos eXternos labores consideramus: ille fidei & dilectionis internae modum pluris facit. Itaque qui diu fuere otiosi, exiguo tempore laboratites , diu laborantibui non immerith antepo nuntur: ut patrisfamilias liberalitas amplius G υιον - luceat, & Dei gratia fiat illustrior. Se er enim ρὸν ses, iis libenti ν AEamus ab uid ita, quιbus gratu donλ- A. ho mur,qωiapro loto no θυο honore donamus. Quem-- 3 . admodum hoc loco autor non ignobilis dixit. Equidem etsi videtur audacius dictum, addam
non solum in otiosos fuisse liberaliorem . sed sq-pE etia in pertritiosos, in sceleratos, in blasph Actor, I. mos & itri pios. Nonae Saulus spirans minaru dccaedis
664쪽
CONCIO QUARTA. iret eaedis in discipulos Domini in ipsa furoris festi
natione, diuinitus prosternitur, S illuminatur:& fit electionis praelarissimum vas Nonne Matthaeus de te urisio transfertur in Apostola. M ubes. tum Z de tabulis foenerarijs ad Euangelicas tabulas conscribendas traducitur Quid illa peetatrix, quae meruit audire, sibi esse remissa peccata multa,eoq; maiori gratia dona Ta,quo pec- Lue. 7. catorum grauior fuisset sarcina Cur haec ta admiranda Dauid certe canit egregie, in cut τὰ DL Domanus Deus noster, qu3 in actu habunt, hu-m ια respirar in caesi V in terraγω serrans de pul- Mere egenum, re deflereora erigens paverem, set collocet eum prino ibus, cum prancimb- ρνusi sui. Ergo ea res ad declarandam diurnae potentiae magnitudinem pertinet, ut est usitatum summis terrae monarchis amicos infimae sortis ascitos ad fastigium imperi j extollere. Assuerum quidem Persarum Medorumque regem potentissimum literae sacrae tradunt sic Amano Aga- Esther rgaeo fui sie, ut esset secundus in regno: eo de mox deposito de ad extremam ignominiam in cruce sublato. Mardochaeum Iudaeum ex plebeio& Epher t. condemnato, ad summas opes imper ij momento temporis perueniss . Omnes igitur usti pro acceptis beneficijs gratias agere debent omnia, um bonorum largi ori Deo. Si qui plus alijs accepisse videntur, ncque gloriari, neque caeteros contemnere decet. Ouid enim habes quod non L. Cor. . nccepisti λ Si autem accep B, quid Iuriaris qua- ρι non acceperuὶ Eripit breui superbia, quod gratia diuinina contulit. Sed qui minus ditati sunt,
neque issse donis conspicuos cernunt,quinus eminere alios intuentur, neque moerere, neque iuuichre corruetur, multo qne minus In Deum
665쪽
tum ad retributionem aeterne mercedis accommodetur, sed etiam ad praesentem diuinorum donorum distributionem, quemadmodum p ri tissimi quoq; interpretes volui, sane nihil habet absurdi, quod inter ipsos operarios a Deo Ocatos, nonnihil interdum querelae, nonnihil inuidiae existat. Qui arsi fraternam etiam charitatem violet, non dubium est, quin excludat a Basliare. regno Dei: idque Basilius sic accepit interpre- gialis bre-tans operariorum querelas & inuidiam. Sed ci- ώιονιι ustra crimentam exitiale potest intelligi quaedam interrogat. inter ipsos etiam iustos hoc tempore contentio atque aemulatio. Sic enim constat Iudaici populi cultores quod Hieronymus Hilariusq; declarant gentilibus inuidisse, ac de gratiae Eua gelicae quam iure quodam antiquitatis Iudai sibi vendicandam arbitrabantur , acriter admO- dum contendisse: ut necesse fuerit Paulo se prae- here disceptatorem longa illa atq; eleganti ad Romanos epistola scripta. Nos vero, fratres,dis. camus & vocationi diuinae libenter obtemperare, & opus Domini quodcunque contigerit, diligenter fideliterque perficere: & quod caput est omnium humiliter ac demisse de nobis leniati re, ut cum opinione nostra ultimi simus, ac cς-teros nobis praeponamus, diuino forta me bene sicio ac munificentia nunquam expectatam gloriae celsitudinem
666쪽
Exi t quiseminat, semini resemen suum.
pientium. Vivs praestatissimae parabolae narrator Christus, voluit etiam interpres esse & expositor, letus intelligentiam probe tenere magnopere nostra interesse sciret. Est aurem parabolae scopus is potissimus, verbi diuini auditores plerosq; non ea utilitatem capere quam oporteret, idque vari j sex causis accidere: eos ste-so qui ut par est, acciperent, ac continerent Vembum Dei, mirabiles fructus inde referre. Quam sane parabolam ea occasione Christus induxit, quod frequentissimi undique auditores confluxissent,vsque eo ut nauiculam subire necesse fuerit ut turbam litore irruentem a se paulisper a ceret. Nam conscensae nauiculae Matthaeus &Marcus meminerunt:causam autem fuisse multitudinem auditorum fatis Lucas exposuit cum dixit : Cum autem turba plurima conueniret O deo uat ba troperarent ad eam , Qxit per similiam t. U. itidinem, Exist qu/fem1nat. Matthaeus quoque satis expressit necessitatem subeundae nauiculae ad docendum multitudinem auditorum attuli N: ait enim, Exιeni Iesin de domo sedebat μ--σ mAre. Et congregat uni ad eum turba multas
667쪽
ra, ita si in naui Gasiendens sidereti. e, Omnis rurba ctabat in istore. Quo circa videre est Ephetiam Michaeae atque Elaiae completam, qui de Va E. . Euangelicae gratiae fortunatis temporibus uno Micώa. . spiritu atque verbis ijsdem sic pronuntiarunt:
Erit mons domus domini praeparatua in seretνω montium elemabitur super coisses quod de ceLFtudine doctrina doctoris Euangetici dicit:) s ent ad eum putili, reproperabunt gentes mulis ra , dicent, semue Uendamus ad montem Domrnr, es ista domum Dei Iacob, O docebunos de ψjssuu ,-ι bimm in femuώ et s. QuaequIdem omnis oratio quan iis ad Ecclesiae prum aeuae amplitudinem declarandam pertinear, quod satis indicant, illa quae seqiliantur, si a de Sion errediemin lex, ta Persiam Domini de HimrusAElem, quemadmodum Eusebius & Iustinus accipiunt, tamen uegari non potest,quin etiam
ad ipsum Euangelij autorem Iesum, quod HiezΘnymo etiam placet, referenda sit. Sed tantae multitudini Christus ostendere volens non pares futuros esse Euangelicae doctrinς prouentus similitudinem oportune narrauit eius qui cum multum sementis secisset, plurimam partem excidere sibi ac perire conspexerit. Inde alteram eiusdem Esaiae prophetiam non minus veram demonstrans, Multvtica gentem: non magn/ficamiantiam . Nam pro multitudine credentium, non ea est copia iustorum, quam desideres: neque sementi largi stimete aequae laetae atque uberes respondent segetes. Id nos probe intelligere multum refert, ne vel audiendi studio contenti simus, vel Clitistiano nomine gloriemur, facta minime Christiano digna exhibente . Ergo egregium concio natorem CEristum ses. 5. demonsi.
668쪽
stum attente ac studiosd audiamus ipsam Dessapientiam ad nos ea verba facere existimemus. Prouerb. I. Audue quoratam de rebus magnis locutura sum. HuIc praeclaro concio natori suggestum ad di-eendum idoneum est visum puppis exiguae nauiculae, qui locus etsi videtur piscatorem poti quam satorem decere, tamen ex eo semen caeleste terrae mandatur, vel quod amplius mirere, arenae : quod ea sit potentia verbi Dei, ut possieetiam ex arena frugem referre: ac nouo genere ex nauicula piseatur in terra , sic sementem fa- . eit in aqua. Si quidem aquae multae, gentes multae. Pulchre Victor Antiochenus: Sedens in naui, eos per verbς retepiscatur, qui in terra A Lflebant. Neque abs re est, quod turba audito- .c. Murra, rum i i tori in si stere describitur, propterea quod pletiq; instabili arenae haerentes, neque constantiam mentis maiorem afferunt, neque frugem
nutareais. meliorem pollicentur. Ita Hilarius: Sedisse astar in Maia tem Domin m εν-ta turbas foris' isse exibalom. 6biectis reb- eis r tio. Facti Q ου gener lanxia scat eos qui extru Ecclesiam positi seunt , nustam
diuini Oermonis posse capere ιntelligentiam. Nasis enim Ecclesia spumpraefert, intra quam serbiam λυ positum es , O praedicatum Vs qui ext sunt, O urena modo Heriles intestigere non' possunt.
a. Qua co- - Quanti vero reserat non ineptum se praeberetentione auditorem huic praeclarae concioni, illud pa- vocis&a- lam ostendit, quod tanquam personam suarn
nimi Chri oblitus, & grauitatem dignitatemque illamst is pr. coelo ipsi venerandam quodammodo depones:
dicauerit non veretur Christus clamare,vociferari, ac sumis Euagetica. ma vocis contentione illa edere. Gut habet aures seb. E- audiendι audiat. Eusebius hic Emiisenus, si ta
669쪽
intel unt. Id igitur ut in inuaret,etiam voce colenta Christus hodie clamat Cuius rei nouitate, quis es qui non exciteturὶ quis ad inusitatos clamores tanti magistri no arrigat aures 3 I dicis persona neglecta, praconis partes agere Christum Z Rusticanum atq; agreste homines opinantur, clamitare principes viros, decere se monem putant graue, quietum , moderatum. In conditas voces edere pastorum , nautarum B magis censent. At illa maiestas pluris habet salute nostram , nec se dedecere iudicat, quicquid utilitatis mortalibus amplius conferat. Itaque apud Salomone sic scriptum legimus: Nunquid Prouer. g. non sapientia clamitat, O prudentra dat vocem suam Θ In summu excelsi que serticib-supra QMam in medio semitis stans, iuxta portas emisis- ω an 'si oribus loquitur, dicens: Ο ὐiri ad sos clamito, O sox mea a stios hominum. Tanis tum coelestis sapientiae studium, tanta beneuolentia existit in homines. Quare & somno mersos excitiri, &surditate pessima detentos audire cupiens, vociferatur & clamitat, Eurha bet aures audiendi audiat. Quis ille clamortuus o Christe Deus Z Vtinam & audire diuina verba intonante, & intueri vultu illum diuinuliceret, totu desiderio nostrae salutis incestam , iulos oculos, lumen coeleste vibrantes, illas ge.
670쪽
nas magnitudine & vi seruoris rubentes. Eo fratres, Christum Iesium Euangelici offici j ardor, eo salutis humanae cupido aliquando perduxit ut tanquam in ianus furiosusq; prae magnitudine rerum quas dicebat vocisq; contentione haberetur. Ita enim Marcus scribit: Exierunt sita tene re eu,dicentes,quia in furorem .erseus esset. Quem locum tractantes Victor Antiochenus & Theophylactus, in Christum impetu factum a suis ei-uibus scribunt, quod tanqua insanu vincere vellent: idq; non ex malitia,ut Victor censet, sed ex ignorantia, ut Beda assirmat, facturn existimo: quod vim spiritus in Christo loquetis furori DLbuerent, reru spiritualium imperiti. Ea vis erat charitatis Christi, is dolor de exitio nostro. Aenos quidem vociferari possumus, clamores edere satis logos: sed vim, internas animi aures qua penetremus, minimh habemus. Sunt frigidi, sunt steriles clamores nostri. Pulsare aures cordis, perire oculos mentis non est nostrae operae, sed diuinae Elementiae. Qua ob rem fidem scriptur habentes dicenti, oculum seidentem, es aure auis dientem, Dominu erit larumh, cum qui ad dicendum, tu etiam qui ad audiendu se comparat Dominum deprecentur oportet, Initio maxim EEcclesiasticae cuiusq; concionis, ut illud praestet quod eius nomine Propheta promisit. Auriene in He illae surdi verba tibis, tenebris,hωίν,- 'ne ocuti caecorum Uιdebunt. Simul vereri nos docet, ne peccatorum nostro rium poena sit iusta, pMoyses dixit: Non dedιt Dominus vobis cor inteliaispens ta ocuιos videntes aures qua possunt um
Exjt α Hi heminat. Quod verbum Dei saepenumero nequaquam uberes fructus reserat, nequ in