장음표시 사용
681쪽
ne ipsa agit cogitur serpe magnam sementis iacturam facere, casestis sapientiae consilium altius perspiciendum est. Permixtae nimirum sunt variae terrae sortes, atque inter se, quae conditione plurimum distant, loco proxime se penu in rohaerent. Itanue iniquo etiam loco serendum, ut idoneus semen accipiat: neque parcendum
grano, dum affulget spes prouentus. PulchrEAugustinus: Exijt seminans seminare impigeri in V.Frm. durat enim pertimuit, quod abud cecidit in dia r. de AP aDuu in petros loca, aliud inter symini si Ias βρίμ.
issicitis terrin timeret, adterram bonum non eue
Meniret. Recte prorsus. Huc accedit quod natu-xa sterilis aut male luxuriatis agri non se statim prodit, ac nisi usu, dignosci saepe non potest. Quamobrem periti ac diligentis agricolae est, omnibus locis sementem iacere, quo sit certius fruge vel hinc vel inde colligere. Quocirca docemur primum , malis etiam esse benefaciendupropter bonos, siquid om seiungi, vitae huius ratio non patitur. Deinde cum de conditione 1i51iquet,virum bonus quispiam an prauus existat, beneficiu nullo pacto negandum: sterilis an fertilis ager obtigerit,dum plane ignoras,agri partes dubias excolere omnes debes. Siccosulit Sa - Eretis r. Iomon ubiq; semperq; serendum , quod nescias Rom. r. quid potius proueniat. Paulus omnibus se debitorem agnoscit, sapientibus atq; insipientibus, Iudaeis & Graecis, Barbaris & Scythis. Cum omnibus sane de regno Dei disputabat. lucrum animarum Vndecunq; cupidus nςgotiator quaere
bat. Probandi ij doctores minimE sunt, qui nisi
frequenti ac lectissima concione docere non Inducunt in animum. Curias, Academias,ciuitates
praeclaras pleriq; amant concipnatores. Oppida
682쪽
angustiora, vicos pagosque contemnunt. Cum eruditis, cum nobilibus agere iuvat: rusticanos, plebeios, docere taedet. At noster agricola co-us, ι, - pi s instinentem secit, neq; inculta &horridanis, a de signa tui. idcirco Augustinus vel quisquis au-s, tor is sit, bene adhortatur agricolas Euangelicos:Non ergo nos dilectis inui ramqromamm, aut=xa petrarum , aut durassima via tenerrear, dum tame fleminantes Uerbu Des ad terram bona At quam peruenirepossimuου. Accipe serebia Dei omnis ager,omnis homo fluesterilis seue farcumduo. Ego spargam: tu se de quomodo acci rin, ego erogem , m siri quales fructus reddari Mei in serum, se de acceptemru pro te rutionem re MN, ' amab- - φε Non eroguntibus Domin m ara tur. Et Vienosi, g ctor Antiochen. Chri s s Dominus disiψωIM .n pruri, ne eonsternentur animo,siplures ιnterdum ex ijs, qui Euangelii doctrinam exceperant, teri re, quam adfatatu portum appellere meel an .
Nam hae sementusserabias Vsi quoque Domιnassu Qenerat. Laborandum est igitur impigre,
R Deo relinquendus euentus: neque conzem nenda & mediocria aut exigua emolumeta verbi Dei. Sarpe'nimirum hamum iactat piscator, ut aliquando prehendat,pisce & quanqua Πνυ
timum mallet, non contemnit tamen vel mediocrem vel etiam tenuem hamo haere litem.
Qui equidem cupiditas frugis faciendae dilige tiaque indefessa in bonorum etiam actuum ratione , quibus vita aeterna paratur, intelligenda est, ut sementem faeere quavis occasione non cesset discipulus Christi, cuius auribus Pauli ill ud i nson uit: Quaecun femin erit homo ,haec O
r. 3- meret. Bonum autem secrentes non deficiam . . umore enim seuo metemus non deficientra . Ergo dum
683쪽
dum tepus habemuN, Neremur bonum AEae omnes.
Mirabiles utilitates aifert ea bene agendi sed litas, atque illa est egregia, ut si inulta de benefactis nostris exciderint, quod necesse est in tanta confusione vitae mortalium, tamen restent plurima, quibus fruamur. Neque enim opera nostra, etiam quae firmae tam uS, manlura omnia else Apostolus aperte praedicit, ac verendam sane, quod Aggaeus vaticinatus est illis, nemo bis quoque contingat. Semmusi s multum,mtuos, parum. Multa respectus hominum,' 'multa vanitas perdit: quid solidum, Quid in t grum, fructuolumque sit, vix in tantis ignoranistiae huius tenebris, iudicare licet. Atque utinam ne illud eiusdem prophetς aliquando appare, i, Et fui mercises congregauri, m/ssit μι /n saccuta retusum. Equidem pertusum diruptumque saccum interpretor metis nostrae intentionem, qu veluti fundu quodda est actuu humanoru: quam intentionem saepe dissipatam humana laude auet ituridia aut proprio commodo velut perfossam , nece se est meritorum plurimam facere iactaram. Se ergo unusquisque interroget&de uniuersa semente, quam se fecisse diliget ter , gaudet, inueniet fortasse vix quartam patatem esse saluam: caeteras omnes, aliis alias cau
Iam vero quanqua est inuidiae plenum quod 3. Maxima dicturus sum, dicam tamen, illud etiam , Euan- par Lem cogetica hae parabola insitauari, ex ipso fidelium rum , qui
agro, partem multo maximam non peruenire verbuni ad optatum exitum, idque accidere nulla negli. Dea parti.
gentia optimi agricolae, nullo iacti seminis v I- cipant,suatio. Videtis enim de quatuor agri Euangelici culpa' rexiportionibus, tres omnino auuilas, quod hoc lo rci
684쪽
co ponderat Victor antiquus di grauis autore Ita ex toto semine, quarta duntax.rt pars ferua-rur. Neq; enim de multis sylvis, aut Inu 1jS montibus loquitur Euangelium, quibus illatum nu- quam est semen Dei. Loquitur plane defundo suo, de haereditate, de ipso agro, aratro caelesti proscitio, atque Euangelica semente consperso. Huius, inquam, agri fui partes omnino tres frage i rustratas dici t, vel nullam fecisse frugem,vel
eam ad cumulum non peruentile, palam cUnfirmat. Ergo barbaros modo relinquam US: Idolorum cultores, Paganos prς tereamus: Sarracen OS ac Turcas, caeterosque infideles quibus lex Euanaetica non est annuntiata , millos faciamus: ill , ilii ipsi fideles qui Ecclesiam uecauentant, qui Dei verbum audiunt, non fiunt latui omnes: de ijs quibus verba diuina fiunt, tres partes nequaquam dignos retulisse fructu, parabola docet. Qit d est laoci quid au imus, s r tresὶ quis hic tio: rum non cxpauescat 3 N imcopiolam fieri semente, negare minime potestis. Tot coelestes conciones: tot lcripturae diu maean nuntiatae: ubi horum fructus Z quis it poenitentiam ξ quotus quisque ex tanto auditorum coetu vitana in melius mutatὶ quos mihi ostendas, desertis inanibus mundi illecebris, Dei r gnum digno studio atque opera quaerereὸ Pra clare equidem vobiscu agi putarem, si vel quarta pars hominum qui nos acidiunt, diuini lemmis fructum aliquem ferret. Paulus quidem ita nos
I. Cor. I. adhortatur: securra est eo/rehendatis. Dixerat Ver . omnes gaidem curriat, sed unus aec p/t bra
mum. Cuius sententia documenta statim per magna subdit: Nolumus enim vos gnorare fra-D0 . 1Non am ZAI. es nosIδι omnes sub nubesee-
685쪽
rur, se omnes in mari O in Mo1se banis risunt:
ta omnes eandem e somθιritualem m ucauerunt. Et reliqua, quae tandem eo exit terminat, Ῥd non in plurabus eorum beneplacitum fure Dest.
Id plane volens intelligi etiam caesestium sacramentorum, baptismi inquam atque Euchari- istiae ac caeterorum participes, regno Dei priuari L plerosque, quemadmodum ex illis antiquis P tribus plurimi tantis ac talibus benefici jsquiabus haec nostra significabantur, affecti, nihil minus duri & ingrati a Deo repulsi alienatique sunt. Quem Pauli locum explicans Diuus Anselmus scribit: exempiam de priori pytio Meo ς yy
Hoponis,'m oraritianorum populo nsitas in eo ' β' solo confidens, quod baptMLatus ect, ese m nepotum corporis in sanguinu D omin percepit, utet Iibi Deum parcere si peccauerit: sed func omn hac cognoscatsibi profuturas Deo humiliter ob Hre perseuerauersi. Et post totum locum explicatum concludit: Non ergosoli Acrinmentis eonidamus , quia his solis ad regnum ealeste non peris ueniemuἔs bonia operara neglexeramus.Fiu ste v ro mentem Apostoli Pauli docere. electorum esse exiguum numerum prae multitudine vocatorum , etiam beatus Thomas confirmat, breui compendio complexus his verbis: In primo no s νωιώr conditio Vsator ἀοῦ,nempe m 1sto, ψων π βμ φρ Cor e s le-
suus ψocuit,pauci ἡero electι. tia quidem Thomas&vere. Quapropter nos ide monet Apostolus,
cum metu ac tremore salutem nostram operari. ν ...
Ne falso nobis de diuistis muneribus blandin. ' 'mur, t
686쪽
mur, quae fiunt certe semina fructum expectatia idoneum, quae quo ampliora sunt,eo magis da-Datione ingratos atq; mutiles iustissima vindicabunt. Conueniat sua quisq; conscientiam: via deat etiam atq; etia quos fructus tulerit sermo Dei toties acccptus, timeat ne in pernicae vertae culpa sua, quod erat diuinitus in lalutem proui- Dan ra sum. ait Christus, re non arripit . perba mea, habet qui iudιcet eum: sermo quem is tu sium, ille sutticubιI eum m nouissimo te. Ernos ergo iudicem aliquando nostrum futurum scientes sermonem Dei, ita cu benignus ad nos accedit, accipiamus hospItio, ut gratum ac be neti dum dimittamus. Dimittemus certe, si optimis eius consilijs libenter paruerimus. Dicet aliquis Tu Dei benignitatem laudibus extollis, quod salutis hominum tam sit auidus,
hi si viii 'x Hi loco e iam iniquo&sterili semen verbi 'S';. i inspergat: neq; iacturam magni aestimet triun D in xς ' sementis partium, dummodo vel quarta proue igς ς Dyi λ' niat,huic benignitati Dei & charitari in ho-pi Oxum 'i mines quam praedicas , valde repugnat quod ip by ὰ ς ς , si Christus teliatur. Nam in parabolis te loqui ολψς' maxime respondet,quod ita fiat,ut turbae minime intelligant. Haec Christi ratio est atque vox ad discipulos parabolae sensitin interrogantes:
.. Cor. I . Vobis datum est nosse min genu regni Dex. caeteris autem in parabota , Ut 'didentes non ψιdeant, O audientes non metelligant Quid prodest loqui, si ita loquaris, ut is quo cum loqueris, non te capiati Si nesciero , ait Apostolus, Birtutem Voras, ero eui loquor,barbarus: Oilti eris m3hι barbarus. . Ista quidem celte ratione qua Christus turbas se alloqui dicit, eo tendere videtur, ut auditores danationem potius qua salute ex eius Iec mone. sibi
687쪽
sibi comparent. Ita quidem disputare aliquispo stit. Nos vero pri m um si c satisfaciendum iudicamus, ut cum de immensa Dei clementia Sebenignitate sentire praeclarissime debeamus est
enim omni nostro sensu, omni cogitatione suis perior,ὶ tamen cile diuinis iudica, s locum intelligamus. modum S rustissimum illum quidem, sed quo iustiorem, eo occultiorem,atq; a nostra intelligentia loge remotiorem. Nostram enim conditione cogitare dehemus. atq; illud opportune in mentem reuocare: Nunquιd ira guto Rom π.luriam, quare me xisti Et illud prolixius ςX Sapien. ιι sapientia: Quis enim dicet tibi, qui ecistis aut
qui stabit eontra iudicium ruum3Mut quum eonia spectu tuo seniet seindex riniquom hom/num aut quis tibi imputabit, Henerint natrones quas ιωfeci Non enim est abus Deus, quam tu, cui cu in se est de omnibus: si ostendin quon m non νmώ- se audicas iudicium. Nerue Rex, neque urannus inquirent de iis quosperdidim. Cum ergo sis .ms, . urire omnia disponω . Usism quoque 'us non debet puniri, condemnare, exterum aestim- ά tuas retule. Sic enim lectio correctior Pontificia autolitate probata habet: quibus copiose Sapiens demonstrat, Dei iustitiam ubique esse persectam: neque tamen posse ab hominibus saepenumero comprehendi. Quare silentio&obedientia renerandam potius esse, quam disputatione acri indagandam. De qua quaestione Au Av lib.d gustinum disserentem placet audire, hunc Eua bρNo perse-
gelicum locum ita traitatem: L nee, quod Do. Ver ut a. minVs cum eis lorueretur qui carnales aures ver- ιε' ris, haberent, dicebat tamen, Om habes Mures μυ- . ...diendi, audiat'. quin non omnes habereprocul -ιio nouerat. A g o autem habeant, quicμπBhα-
688쪽
ιent ipse Dominus ostendit , ubi ait, Dabo sis eose cognostendι me, se aures autentes. Cur autem .lta his keant avires audienia, illi non habeant, qώπeognouit sensam Domini, aut quu cosili41ius Gursum Aut tu quis es homo qui res ondes Deo: nisquid laeo negandum est, quod resertum est, quia coprehensii nonpotest, quod occultu es7 unqu/a, in qua , propterea d acturi umm, quod ita esse perisi Ic mu , non ita esse, quoniam cur νtasir,non positumus inuenireὶ Ergo de sententia Augustini&veritatis in humilitate perstadum, potius quam Dei occulta iudicia dile utienda. sed ii Iud est etiam perspicuum ut ad rein propius accedamus istorum caecitatem absurditate inq; grauissima. ipsorum meritis ac peruersae voluntati factisque sceleratis tributa: neq; quominus diuina cape tent, atq; intelligerent, intelligentesq; salvi fierent, per Christu stetisse, qui omnes quantum iai plo erat, & vocabat, & alliciebat, dc verissime saluare cupiebat Neq; enim falsum esse potest aut fraude tectum, quod veritas per icue dicit: , Venite ad me omnes qui Laboratis. Et, omnes Quo MM - iI -us se isdUmtatis agnisione Qenire, Qui T φ pertinaei ter studio salutis suo restitisse valde dolenter queritur: Quoties solui congregare ν 'iuos tuos, Qtgalginapustos sub alas, re noluisti μ' Num quod Lueas obseurius dicit, Ideo πρ r 'botis sequor sis, hQidentes non sideant, O audia entes non intelliant: quasi eo fine & instituto, parabolice & obscure loquatur, ne intelligatur, quod videtur inuidiae potius esse quam beneuo- , , ν lentiae officium , sane Matthaeus quomodo sit' aeeipiendum magis declarat, ita ponens: Ideo mparabolis loquor eis, quω ψιdentes non ψιdent. Moeniet non audiunt neά intelligunt. V bi sa tis liquet '
689쪽
liquet Christum ostendere, culpam esse audito-xum, non sua, quod non videat, neq;intelligant.
Neq; se obscura ideo loqui, quod nolit intelligi,
sed quod auditores ita coparatos nouit, ut nollent intelligere. Itaq; ea quae parabolis edidit, si xperto sermone proferret, nequaqua essent ac cepturi propter prauumentis affectu , a veritate 2 sequenda alienissimum. Id Theophylacius animaduertit sic scribes: μου autem smi invigni sunt Nevh Tantis m steriis, obscure dicuntur. Videre enim se in expos Ita putant,non seidem autem:& αudiunt quidem sed uangelis
non νntelligunt. Huius ergo gratia Me sis Christus in Noard t, ne maius e pra3uiraumgeneretur ,si
postquam nouerint, rarasis miserea cote seram. ui enim intelligit se poste pernit, grauiuspu- uerum Theophylacto Beda consentit, dicens: Eeda in evRecte in parabolis audiunt, quando Hausis sensi- ρs ani
culpa erat illorum, qui non idoneum audiendi sudiu afferebant. Quibus discipuli erant prosecto dissimiles, sincero animo vetitati studentes. Hoc Ioanes amplius declarat, cum scribit. Cum santa signas, ex Ieseri coram eis: non eredebans Io m υλin eum. Hi fermo Es1ae impleretur quem dixit, εμε, Domine quis eredidit auiatui nostro O. brachium Domina mi reuelatum est Et adiungit Ioonnes. αPropterea non porreant credere, quia νterium HistL μου, Excaeauit oculos eorum, O indurauit eoreoruirat non diar oeulis, ta non intelligat eoiae, o conuertantur O sanem eos. Non polle credere
dicit, quod fidei resistat prauus affectus & peruicax, quo perdurante credere impossibile sit, sed permanendi, malitia causa est, non necessu Nam quod Deum excaeeasse istos &obduralleponi vi recidere in Deu cause videatur, notum Is i est
690쪽
est Theologicis literis, quemadmodum Deus excaecare & obdurare dicatur, nequaquam efficiendo aut iuuando aut impellendo in peccatum , sed iusto iudicio volutarium hominis malum permanere sinendo. MixV Postremo quod parabolis Christus uteretur parabo δ' erebro cum plebe agens, erat beneficentiae, erat um Eu Π sapientiae,erat etiam cuiusdam, quod negare nisgςkiς- Vm possumus, iustae seueritatis. Quae omnia consi-γiv derare plurimum refert.Habet enim Id apprime parabola, ut amplissime doceat,ut breuibus plurima complectatur. Habet nihilominus, ut inuolutam veritatem ita dicat, inuolucra ipsa ut non penetrati, nihil dicat. Ita uno eodemq; sermone alij intelligetes docentur plurima, alio rei
siqnifieatae in seij, nihil omnino percipiunt. Reia sis iis M D. Ambrosius: Dominus Ludaeu in piaria botri .Hoc pia I loquebat r, set imperit, non inteliseret, intriti te H rent sapientes, set intel ebunt Apostoli, O rn νυσmouebantur, 1nterrogabant Domina. Iudaei autenec inteligebat,nec 3tera sciscere non intellecta cuia
Atq; ad nostrae intelligentiae modu , est. sane perqua accommodatus vlus parabolain, cucognitio omnis nostra naturaliter a sensibilibus ad intelligibilia procedat, ex notis ignota rimetur. Quod non modo autores &nostri & exteta, se δε ni contirmant, Aristoteles, ac Dionysius Areo
Ais,mis pagita, sed etiam usus ipse quotidianus planum facit. Fuit igitur beneficentiae, rude vujus seria δεδι mone ad nostrum intelligendi modum accom modato parabolis alloqui, & eorum qui audie- st biniselendi studium ex rebus lenii bilibus & vstatis excitare, atque ad caelestia transferre. Nam Visor. in vi Vt istor ait Antiochenus: Parabola sermonem rc. c. q. si ,1orem reddit, auditorum memor/a altius