장음표시 사용
721쪽
, Anselm. & crux Christi secretu denuntianda fuit discipulis,
Thom. v Vt ijs esset nota quibus erat saluti futura, illos la- tramq; ex teret, quos erat debellatura. Si enim cognouisset, positione Π Π' um Domin m glorari crucifixissent. Quan- veram esse topere autem Christus passionis negotium cu-co firmant. inuerit, declarat illud , quod amantissimum sui sesc. Petrum aduersarium atque satanam iudicaue hesy. riticum moriendi causam indignam refutasset.
Maiis. ις inquit, post me Satana: quια non pis ea qua De sunt Fuit vero prudentiae cuiusdam diuinae, ut quousque Christus occumberet ac rC- surgeret, passio eius & mors innotesceret quidem amicis Dei, sed tanquam res magnoperEarcana, &summo silentio tegenda. Nam prophetae quidem atque praestantes Dei serui mysterium crucis expresse sibi traditum continebant, alijs autem integumentis quibus oportebat, velatum communicabam. Et si enim omnes per fidem Christi sanguinis latui fiebant, Rom.3. quod , postolus docet, cum dicit: Uuem proposuit Deuis stropitiationem perflaeem νη; sanguine usius, tamen eam fidem non fuisse omnibus apertam & explicatam, sed plerisque velatam M lata. rectam , idem declarat ijs verbis: Sub lege custodiebamur conclusi in ea dem, qua reuelandis erat. Quae cum ita sint, non immerito Christus arcanam esse eam rem voluit, usquequo perpetrata foret, ac proinde amicorum tantum m titiae impertienaam existimauit, quae cum gesta esset, ad omnium cogitationem perueniret, ne-3. Secretu cesse erat, quod omnium saluti impensa fui . petendum, set. ut Dei vo- Illa praeterea ratio Christo fuit discipulos se
722쪽
paratiores. Alio enim pacto,quae vulgo iactantur audis, alio longe cum a principe viro remotis arbitris cum 2 rauitate dicuntur, auscultas. Est: sapientium turbas vitare, paucis ijsque lectissimis negotia praecipua committere. Verba Eceli. s. sv entrum , ait Salamon , audiuntur insilentio lusiquam clamor Principis inter stos. Quare cui cordi sit salutis thae sempitern aeque vitae negotia ex Deo audire, & quae ille gessit tanta pro nobis, & quae pertulit indigna, cognoscere ac perspicere, a turba secedat is necesse est, &quὰ- . tena solitudinemque quaerat. Fugiat, inquam, cupidi latum, ambitionumque tumultum:amethranquillam & saecularium rerum expertem vitam , illumque Psalim versum recolat, Ecce e. Ioπροπι fugiens, es mansiin stituame. Illic ni- millim fidelibus mentibus sua Deus arcana comunicat, illic futura quae impendeant, docet:&crucis columelia &dolore immortalem gloriosamq; vitam parari demonstrant. Sic se agere, cum amat audiri, voce Oseae Deus declarat: a. a. Propter hoc, inquit, ecce ego lactabo eam, re - eam eam in solitudinem , ct loquar ad cor eius. Τ utrim Babylonis, id est, confusonis aedificantes, nec Dei voceS nec suas ipsorum percipiunt. Rumoribus vanis &strepit uiscularium negotiorum qui tenentur, Dei verba audire non po sunt, nec caelestia arcana cognoscere, Nequee' LReg. r.
nim in comotione Dominus, sed in sibilo aurae tenuis, cui percipiendo silentio ac quiete opus est plurima. Merito Basilius magnus eXcellentes silinitio solitudinis laudes de catans loquitur ad huc morici s dad u. Sotiramia Uita caelestis doctrinasib οὐ est ac uisAumaru artis disciplina. Illic Dem est isti- p se sibiana V u 1 tur,
723쪽
tur, sia qua tenditur, totum per quod adsumma
sarierritis notitiam peruenitur. Eremus nempe es paradisus debriarinta , sebi tanquam redolentium Jec es pigmentorum, set rutilanteo res aromatum. Sic grantia durant odor amet a seirtutum.
Multa & alia: sed liare sint satis, ut si minus actu, desiderio tamen vitam beatam prosequamur. . Quid sit Ecce, inquit , Vendimus Hieroselymam. Eaciscendere est uti iuersis Christianae viae ratio, id institutum Hierosoly ut Hiero ly mani ascendat, non istam sane ter-mam coe- renam,quae occidit prophetas&excruciauit, at-lestem. que ipsum salutis autorem vita mulctauit: sed coelestem potius Hierosolymam,quae libera est, mater nostra , cuius ubera plena suauitatis Mn gaudij nobis prς paratasiant: de qua Hierusalem
' Propheta Esaias canit: Laetamini cum Hieru iam, exultate in ea , omnes quι dilfgitis eam gaudete cum e gaudio seniuersi, quι lugetis siveream, set segatis repleamini Ab sebere consol noms eius , Ut mulgeatis, deorijs a satis ab omnimoda gloria euos. Hanc Ioannes vidit ciώι- tatem sanctam Hierusalem nouam defendentem
de cado, adeo paratam sicut spon m ornatam si-Heb. 11. ro suo. Cuius cluriatis coelestis descriptio illa beata Apocalypsi continetur. Hanc Hiero lymam non manu humana sed diuina fundatam, cuius conditor, Sc Architectus Deus, vehementer suspirabat David, & huius recordatione exilium triste, terrenas Babylonicasque omnes de- il. 13 C. licias ducebat. S oblitus fuero tua Hierusialem, at i ille, adhaereat lingtia mea Laucibus msias. Super flumina Babγunis illic sed usu uimus, dum recordaremur tui Sion. Hanc agitur se petere Hierosolymam Christus denuntiat. Ecce, inquit,
724쪽
. Christo duce in eam regiam urbem ire posi mus: neque ille solus in eam se recipere vult, sed Comites potius amat &voc' , ac coelestis esuitatis iure donatos secum ad triumphum assumit. At patria illa coelestis in alto posita, arduuhabet ascensum. Homini enim in Hiericho, id est , mutabilem istam fluxamque regionem
commeanti latrones occurrerunt, qui spolia. Tunt ac vulnerarunt, ac seminecem reliquerunt. Ascendere vero atq; in superna son tendere, magni laboris est; sudare fatigarique eum oportet, qui in ardua illa fastigia peruadere cupiat. Istuc
enim silue ascenderunt trabus Domini Eum yersum Psalmi exponens CassiodorusAn bat: inquit, riuitatem merusalem, cuius participatio estis idipsum, ia est,caelestem: ad quam beat/semper
ascendunt, quoniam iugi exercitatione proficiunt. Ingenti conatu patriae desiderium declarantes. Neque enim ad magnapraemia tu Gregorius ait, perueniri potest nisi per magnos labores. Itaque via omnis in coelum astensus est, naturam vincat oportet,qui carne prςditus illa sublimia me. ditatur , grauis est terrena haec cogitatio, deprimit vehementer humanaru rerum sensus&c5suetudo. Sed contendere opus est, atque urgere viam quanuis arduam &infestam, ut aliquando euadamus ad diuina illa & praeclara fastigia, quod agebat Paulus egregie, quem audire iuuat ita de se loquentem: Non quod sam acceper mia ut iamperfectus sim: sequor autem siquo modo comprehendam, in quo comprehensus sum o rasto Iesu. Fratres, ego me non arbitror comprehenssisse. Vnum autem, qua retrosunt, obliuiscens: dea seero quae sunt prioris, extende s me Umm, . ad detestina:um persequor ad bravium Iuperna
725쪽
ὐocat onu Dei ιn Chrso Iesu. Non potest plane festini viatoris imb cursoris celerrimi vis ac conatus maior ostendi, ut gradum semper ad sit periora faciat , nullo impedimento retardaTUS, nullis dissicultatibus cedens. Accerte digna est illa ciuitas, illa, inquam, caelestis Hierosolyma, quae tanto desiderio petatur, tantis laboribus sudoribusque obtineatur. Ad gloriam resurrectionis Christas ut perueniret, illusus, eXcruciatus, casus, interfectusque est. Istudetur, inquit,
gellauerint, occidens eum, O terisa die resurget.
Nequaquam palma haec ante concessa, quam cruento illo certamine cgregie dimicauit.
s. Mirabilis Veris Omnia quae perpessus est, praedicta aeonsonan. Prophetas Christus ruis edicit. Et eo ummabian tia viriu': r, i ii ' u i , mn AEquapraedictariunt destio homi restam e i. n per Pr p)c .M. Omnino admiranda est Scri plura: sacrae altitudo, quae quicquid ab Euangelisti; de Christi passione & nece narratum est a Prophetis longe ante denuntiatum apertissim δ& copiosissime ostendit. Imo vero longe &plura & ampliora de Christi contumelijs & cruciatibus di cha a Prophetis , quam sit commemorata ab Euangelistis, non dissicile erit cernere si quis in ijs Scripturis diligenter attenteque versetur. Atque ut innumerabiles praetem
eam locos, illi certem promptu sunt omnibus: quid Esaias capite quinquagesimo &quinquagesimo tertio scribat, quid Dauid Psalmo vigesimo primo, & sexagesimo octavo, quid Daniel nono: Sapientiae liber capite secundo: Hierer res.i mi Undecimo: Iob decimo i exto. Itaque Pe
trus Apostolus: De rua putia, inquit, locutis M
726쪽
sint Propheia frutantes in quod vel quale tem - ραμ pra nuntiaret 1n ias θνritus Chrisι, annun-Mans eas, qua rn Chrastosunt, passionesqposteriores,onas. Idem etiam: Huic omnes Propheta resimoniumperhibent, rem1ssionem peccatorum'. inccipere per nomen ram. Et ipse Christus de se:
ortuιt impleis omnia qua seripta seunt in lege, O Psalmis, o Prophetis de me. Est sane fidei Christianae inuictum id argumentum , quod ea Om-DIa quae nouum testamentum Christum feeisse ac tolerasse narrat, vetus testamentum facturum toleraturumque & tanto antea & non minus perspicuὶ denuntiet. Quamobrem aut in res prςclari id operet suscepere, ut utriusque Scrupturae nouae ac veteris mirabilem omni ex parte consonan tiam demon straren t. Qua in re la u-dem non exiguam cosecuti sunt, Iustinus Maristyr & Philosophus in suo cum Triphone colis loquio: Eusebius Caesariensis in demonstrationibus Euangelicis: Cyprianus in libris editis ad
Quirinum contra Iudaeos: Tςrtullianus in tertio libro aduersus Marcionem: Augustinus in libris praeserti in decimosexto & decimo septimo de ciuitate Dei: Prosper Aquitanus in opere de diuinis praedictionibus. Alij quoque cum vetusti tura etiam recentiores non sine gloriam eo argumento versati sunt. Quibus ex rebus omnibus Ac fides Christiana vehementer confirmatur, &diuinae laudis amore animus inflammatur , qui saluti nostrae tot ac tanta praesidia consti tuerit.
Sed in eredibile dictum est, quod Euangelista post Christi sermonem tam apertum tam φ*exesium adiungit, discipulos nihil horum in-V u tellexisse.
6. Verbum crucis Apostolis, quia displicebat
727쪽
tellexi sse. Et g nqui t,mhil horiz 3nteluxerun G erat seroum istud absiconditum ab ia . Rep tita sententiarem plane incredibilem Lucas a Dserendam cesiuit, neq; immerito. Quis enim ta-Ies auditores crederet a tanto praeceptore edOctos de re tanta tam plane tam aperte, qua rem Prophetae omnes annuntiarant, ipse Christus testimonio prophetarum &assertione sua toties
Confirmarat, tamen neq; intellexi sse neq; cogitaile, quod ad rem pertinet quicquam Quae Daad turduas ea fuit quae ment)s hebetudor' quae sensus caligo tanta incidici Nihil horum, Inquit, intestexeruns. Res plane admiranda: Quam Beda proponit his verbis: Quid est quodHμguo so-nessibi repti fiam Dominica assionis arcania 3ntestigere nequeunt: γ μιι αά qmum verbum, tam οὐ repositum, si hac expositione dignum. avel sta durat . Hoc autem dueb.ιt, inquit fidini ei qua morte esset morsiuru , mox fu a Gmeis exaltatio; lanificetur, 3ntesigunt, nisi quia di cipuli cuius latam maxime isdere desiderabant, eius mortem auHre non poterant. Et quio per pin rabolin sve eum loquentem audire cossucuerant,
quoties ab uid desuapassione dicebat Aoc non νta di senabas intelligendum , sed amore dictante an aliquid quid astegorice re redum esse credebant. Recte omnino Beda. Nam prouerbio dici etiam nostis, neminem esse surdiorem , quam qui audire non vult. Nempe crucis apud discipulorum animos erat tunc sermo odiosus: Sr quod maxim P oderant, capere id mente minime poterant. Recte a Salomone illud dictum: recipit stultus Uerba prudentiae , vis dixeris eι qua seersantur in corde eo . Nondum erant spirituales Apostoli et adhuc carnalia ac terrena sapiebant:
728쪽
honores, & gloriam cogitabant. lndicant Minth.ast. id satis duo ex praecipuis, qui teste Matthaeo ab
eo sermone continuo regni sedes matre in te
nuntia ambierunt, dextram sibi, sinistramque postulantes. Nam fuisse Christi crucem tanquam sudem in oculis, & graue scandalum, ipsis quoque discipulis Christus ostendit, cum dixit:
λι beatus qui non fuerit an tia atu. ιn me, Et Matth.rr. alio loco: me oosseanaabebat quid erat cum si Dan. C. densis fitium hominis ascendentem Ubs erat prius'
si de pane, inquit, verba faciens, tanto scanda- Io vobis sum, quid suturum putatis, cum ligno affixum me contuebimini Sic plane se habet res: cum de cruce Christi audimus, vel non capimus vel etiam respicimus quae salutariter dicuntatur. Non satis accommodatur sensus aE ctusque iste humanus passionis, & mortis subeundae eonsilijs. Petrus quidem, ita nos admo- ipes net. Nolite peregrinara Uer ore, 'με μή tent - 1 Coeniationem svobis sit, quasinoui Og ra Vobμ con- pGl o. ringat. Paulus etiam stultitiam dicit suisse mu do verbum crucis. At via nulla est alia, alius aditus nullus ad regnum. Quantas octendisti mihi tribtilationes muθ- σμ malasio conuersu. Bi-- eam me. Enimuero quod Apostolis accidisse Euange- 7. Idem lista scribit, ut cum Dominus de passione de cae. su Venire de sua funestissima verba faceret, nihil illi ea de nunc no- recogitarent,nihil animaduerterent, idem pro- bis quod fecto usu venire hoc tempore nobis, si quis at- tunc Ap . tendat,verissime iudicabit. Etenim Ecclesia qui- stolis: φdem hoc tempore Quadragesimam instare ad- crucis fer- monet, dies poenitentiae & luctus adesse indi- monem acar, Euangelium proponit quod audistis. Ecce uersamur. ascenimm Hira o Ismam, ta consummabun-V u s tur
729쪽
Mur omniri quae dictissisnt defitio hominis per Pr pheta . Tradetur enim gentibus Hiadetur, ta
lauerint, occidens eum. Haec sane proponit Ecclesia, in his versatur, haec nobis cogi tanda ac mente penitus tractanda denuntiat. Nos vero quid agimusὶ quonam modo his vocibus, huic Ecclesiae matris studio obtemperamus Crucem Christi hoc maxime tempore aversamur, ventri & luxui indulgemus, epulas profuse paramus: bacchanalia agitamus, laici uiae operam damus, ludos ac choraeas turpitudine plenas frequentamus, omnibus viiijs fraena laxamus. Vbi illud: Ecce ascendimuae merosolymam Imo vero in sacrilegam Hiericho descenaimus. Non alta atque ardua virtutum petimus, sed per decliuia vitioru voluimur. Hoccine est illud Istud tur, geliabitur cluetur, occideturi Atq; utinam nostris flagitijs & s celeribus no in nouemus Christi contumelias de doctores. Utinam diuinam elementiam benignς salutaria monentem tanta nostra stultitia in grauem furorem non conuertamus. Audite, audite, quid M. AEAE. Deo plenus Propheta denuntiet: Vocauit, inquit, Dominus ad luctum O ad planctum, se e
haec quidem uberius in nostris bacchanalibus cernimus , quam in diuino codice legimus. Quid sequatur, quid deinceps minetur attenis
dite: Eι reuelatia est in auribus meis seox Domini exercisuum, sid mittetur aniquitas hae sobis δε- Nec moriaminι. Ο ὐerba terribstis iracundiaepi ns, o minus Huina seueritatis contrem scen πε
730쪽
CONCIO PRIMA. Ae Basilius quidem in eos inuehitur qui temu Bod homlentiae se dedunt, cum ieiuni j diem expectanti de 3em atque ita loquitur: Quemadmodum quι foram-
suam profectionem adornant, componωnt Iarcs-κα - , re commeatum parant, ita nonnumὐecor Aes hodie aduersus quinque ierum ιeraxmum V no indulgent. Quod consortium temulent a cum
seiunιοὶ Qua societ in semesentia cum abstinentiat Mu consensem templo Dei cum idolist md ernus ira see stibialum es ieiunis, quo profecto. qui m se e tribulo prophanatur, indignus arus a anctum inis xroeat . Nultas seruus cupiens hero suo reconcit mri , hostem illius patronum acreconcitiatorem αὐhibee Ebrietas immica est Deo,seiunium piam temnae initium est. Itaquesicvuper confessionem reuerti ad Deum, furato temulentiam ne magis estis iam abs te Deum alienet.Sic quidem diuinus Basilius Bacchanalium furorem insectatur: cuius nos paternis & salutaribus praeceptis parere aequum est, atque Ecclesiae voluntati & Christio- rationi nos potius accommodare, ut relictis i- stis friuolis nugis, serio tandem de aeterna salute cogitemus.