장음표시 사용
41쪽
P Arentem, Pastorem , Praesulem, Magistrum Principum simul εe populorum, ,
Episcopum esse quis ambigat e atque adeo obseruantia omnis , ad eius culineum impendenda est, utpote qui praestantissima dignitate praefisIgeat: id autem non apud Principes tantum religiolos de pios inualuit , sed apud illos etiam , quorum moribus allatrat fama , quorum nomina mordentur 1 saeculis et enumeratis exeminpiis hoc planὸ constabit. Christiani nominis in sentissimus hostis , Idolorumque cultor addictissimus Aurelianus, tam magno pretio Catholi eos Hierophantas habuiti ut horum operi i Ephesina Synodo, ex Antiocheno solio, deturbato Paulo Samosatheno turpissimo haeresum magistro , cum eius Caesaream potestatem inuocassent, ut illum
O. λ ιώ. de Episcopali sede depellerent, illud Caesar i teste Diuo Athanasio subseri ρsit, Id
lib. desis. Ni mr g β. Un. cum Renato Dinops , Italia christiani, idest Episto- οpo decernerent. Proh Delut quonam illustratus hie lumine fuit , ut primatum a Vaticanae Ecclesiae cognosceret , ut Conciliorum authoritatem, potestatemqura Epi oporum approbaret, ut haeresim velut animorum & gentium luem damnans, Catholicat Fidei, cuius interitum vastitatemque meditabatur, amantissime suffragaretur e quis Caesareum ealamum recta adeo regula duxit,ut characteres illos exa. raret, quibus Episcoporum dogmata statutaque probantur Θ quis hie singularem Deι aidatum non agnoseat ξ quis hic Antistitum contemptores non arguat, tacitaque obiurgatione corripiat
Haud minoris admirationis mihi est, quod Alarieus Gothorum Rex de Codico
V. Theodosiano decreuit : licet entin Arriana haeresi sordesceret , noluit ramen, vepub Iicae luci daretur, antequam censoriae Episcoporum virgulae subi ceretur, ut
lydio veluti lapide leges illas probarent, probatas eligerent , electasque suffragio tuo nrmarent. Quid hic de nonnullis Proeeribus dicendum, qui suo arbitrio imdulgentes , leges ex Ieges stati ierunt, Eeclesiasticae pietati, Antistitumque dignitati, C
animarum salutι penitua aduersantes e
n id, so,. Principis huius vestigijs prompte adhaesere Ludouieus & Carolus E Galliarum . i Principibus, qui cum Lothario Caesare de Galliarum Regno disceptantes, Episcoporuin arbitrio, illorumque consilijs se commi εια ne recto a tramite deflecterent,
ea opinione subnixi, ut eorum sententiae, eanquam e Cario diuinitus immissa ora. cula essent: adeo autem, ea aetate, apud Galliarum Principes, Episcoporum vene ratio se ampli ficauerat, ut nunquam grauissima Regat negotia peragenda capesserent, ni prius ab Episcopis petito acceptoque consilio, ex eorum vocibus Diuinum placitum explorassent; quem commendatissimum morem si nune temporis Euro pa obseruaret, non atroci adeo lue, bella grassarentur, haeresique & impietate , triumphata, Fides Christiana goresceret. ih ia. . . . Illud et Sam de Gaina Gottrorum Duce Thedo retus memoran,licet enim Arriaufi hic haeresi imbueretur, temperare se tamen non potuit, quin longo viarum inter- I uallo obuius procederet Constantinopolitanae urbis Protopraesuli aureo nempeis cognomento Ioanni, Arrianae pestis acerrimo profligatori, filiisque praeceperit, ut ad eius obsequium suppIicum more deuoluti, eius genua oscularentur. shipit. Inia Quid de Maximo dicam saeuissima hic licet Tyrannide insoIesceret , Diuum vv.f.UM . Martinum Turonensem Antistitem conuiuio excipiens primam illi sedem adscripsit, secunda sibi apposita , Diuinoque consilio id factum est, ut in ipso debitae huius venerationis documentum Catholici Principes sortirentur. Constantinus itidem Magnus, tam admiranda obseruantia in Nycena Synodo Episcopos coluit, ut ex illorum sedibus Regale suum solium dimouerit, hunulique sella contentus noluerit in ea assidere , usquequo Episcoporum precibus peramanter coactuS, illorum monitis obtemperauerit; ex ipsis Concilii iactis res gesta hoe
c one. Nys stylo narratur : Simal ac υero adfammam locum venit, primum in medio conuenta
e ectus constitit, ac cum paraa qgadam silla ex aurofabricata, illi esst iis eo loco ρο- sita , non prins consedit, quam Episcopi id annueνώnt . Haec de Constantino, cuius
42쪽
a ν---νie in Orientem aequε ae occidentem porrigebatur Imperium .
A ''Idem Constantinus, cum e suggestu ad populum ab Antistite concis ha retur, F et α
stante, uti tunc moris erat, toto Populo, stare pariter aequ ait, nobilique sed 'i. . . . ad eius venerationem Maiestatis gestaverant, reiecta, eodem quo populus quam ad eiu νς'ς δ hle me interio stare liceat, uuinam pQxςΠWψῆ
'' i ieeit, sed illius loco auream immortalemque eonstruxit illa fama, ubι Petintum Christianum Imperium Constantini nomen assurgine Caesare Magister effe- Aua ex illa eontempta sede Principes subsequentium iaculorum edocuit, non : ibi, quam in Episcoporum obsequio veram gloriam de populorum famam re-y Cum ε Presbyteri gradu, ad Constantinopolitanam Ecclesiam , suarum virtutum suffragio, Ioannes cognomento Chrysostomus assurrexisset, non Urbis tam Attim Pto eges & Regalis Aulae Purpurati ad eius Obsequia properarunt , sed ad eum' inuisendum, ipsemet Caesar Arcadius, obsequentis in morem accessit: illud etiam
si neu larem considerationem e Hagitat, quod cum Eudoxia Cassiarissia eius uxor, im- notentis animi, malaulaeque superbiae stemma , quae postea eX altercationibus cum κάλα, . Clitu stomo habitis inuitura in ordinem Hyerarchicum credebatur, ossiciosa vi- D. D. sitatione a sanctis viris Ioanne Clasareae Archiepiscopo , di Porphicio Garae Antistite fuisset excepta,eo plane tempore, quo puerperio proxima omni prorsus in Ot v, metu partus abstineret,prior ipsa fuit,quae amantissimis salutationibus illos compellatet. Diuinaeque benedictionis thesauros abis Hem expostulans ait; Beneauite Ua-Des. Strato inde aureo quiescens, illud addidit, Parcsis mihi υelim DeneranssChristi administνi, si partus onere ρνapedita, obuia υobis baud si me namque furedecebat , υι Sanctitatem Vestram forιbus exciperem, except.rmque υenerarer e Habent hie minoris preti j Prinei pes foeminae quid addiscant, habent etiam aliae quo erum beseant, quarum ea audacia est, ut cum Episcopis degentes , maiores illis videri ve- lint, itidemque insolenti superbia praecellere. Haud minor his est Caesar Ualentinianus Augustus; hic Electores sacros adlior- e --tans, ut Ecelesiae Mediolanensis regimiai meritissimum Pimulem sulficerem , san 6'alint.ctissimas illas voees enunciauit, quas aureo charactere eκaratas, imprimete sibi deberet in animo e Catholicis Principibus quilibet. Talem staque an Pontificatio. iii alie Sede, cui ct πον , εμι guber Om 3 Imper . cere nostra capita bis itam. . ct eius monita , si mnquom bsimi ex riliqueramus , nccessario υelat curantis in dicamenta suscipiam νη .
illud etiam de Solenardo Hispaniae Rege Quarta Toletana Synodus refert, quod se, eum sacram Diuae Leucadiae aedem , ubi simul collecti morabantur Anti stites, cum Duis . Re ni Pcoeeribus ingrederetur, post praestita humillimg demissionis obsequia, eo. tam ipsis humi deuolutus, ardentissimis eos precibus obsecrauit, ut Deo se, suaque eommendare dignarentur: singulari dein veneratione adhortatus illos est, ut iuκta D saeros Canones cuncta dirigerent, directaque statuerent, cuius facinoris iure metuo ait Magnus Scriptor Baronius,aeternam habendam en memoriam . Nee absimile huie illud est, quod Leo Castrensis in vetustissimo Codiee ordinis Benedictini inuenisse testatur: Reges scilicet Hispaniarum , Episcoporum Syn dos tanquam Numen adeuntes, ad eorum genua atque Pedes toto corpore stem, bantur , pauimenta illius domus osculantes, nec unquam e solo ubi strati taeebant, abstrahi patiebantur, nisi prius e suis subsellijs Antistites assurgentes, stratos Prin-eipes suis manibus attollerent, elatosque Regijs sedibus collocarent. Tanti in partem honoris accedant & Galliae Hyerarchici nominis obsequentilli me ; quis enim, Hel grado reserente, nesciat Robertum Regem, admiranda menti, & corporis demissione Episcoporum conuentibus adesse consueuisse nee se tan. tum minimo Quodve illorum Lilburgo minorem pristabat, sed,ut ex apparitoribus
tum minimo quoque illorum Lilburgo minorem p r stabat, sed,ut ex apparitoribus unus,ad imperantium nutus promptus alacerque manebati: illud autem inter alia memoratu dignissimum est, quod cum Lambertum Lingoniensem Episcopum pre pinguedinis, qua laborabat incommodo, suspensis in sedendo pedibus, non
43쪽
pavimento quiescentem conspiceret ; misertus illius, eiusque molestiam ε geni mΘ flens, scabellum inuenturus personaliter abluit, inuentumque, cunctis admiran-δε' . tibus, eius pedibns venerabundus apposuit, Parem quoque ergaEpiscopos obseruantiam in Francosuriensisynodo eollectos, post duos annos Rex Germani 2 Henricus exhibuit : Episcopos enim ibi eoactos prona tantum ceruice , vultuque demisso alloquebatur, eoque fixus gradu, nun-8-Liuia, qua in dimouebatur , quoad usque MDguntini Hierothelestae, in cuius dieccesi de-
gebat imperio & manibus erectus assurgeret et cum autem nescio quid ab illa Episcoporum Synodo postularet, inmoranda hic dicendi sermula usus fertur: Ob has 3erenissimam vestrimet interpello pleratem . Sie etiam de Tertio Basilio Orientis Caesare scribitur in Constantinopolitania. Synodo, Hadriani Secundi Romani Pontificis authoritate coacta, tum re, tum ver bis obseruantissimum Episcopi morem gessisse; quod Ionga narrationis serie productum ab Anastasio Bibliothecario, breuiorique redditum sylo a Cardinali Baronio. posterorum oculOS excitat ut legatur . . A
V Τ igitur ad propositum institutum redeamus, de obsequentissimo cultuiquem
Episcopis Principes exhibucre, Canutus Daniat Rex , ut videre est in Saxo M. Grammatico, populos suos agnoscens enatiua agrestium morum crassitie , min ri, quim par erat, loco habere Hyerarchicam dignitatem, ut primarios siti Regni Dyrialtas Episcopi praecederent x statuit, Ducum eos gradu, praerogatiua & ampi elitudine donans. νά. L Constantinopolitani Caesares, ut aliquis in retentem Patriarcham eligebatur, a Uu5.e. iv reum illi lituum donabant gemmis margaritisque bacchatum, ditissimisque instructum phaleris honorarium equum, eui demum insidens Patriarcha, magno tum Principum, tum gentium comitatu primarium Vrbis Templum accedebat, faustas- Cque inter exultantis populi voces sanctissimis religionibus conliserabatur. Inter alia a lauto Duastan Cantuariensi Archiepiseopo gesta illud etiam mem ratκr , quod ei Regi in aulam adeunti obvius erat Rex ut it in m exeiperet, suaquo manu , laeto illum in solio collocabat 3 qua tamen in re non adeo commendandus C, s. i , ipse mihi videtur, quoniam, ut aiunt, de ure, iuxta id, quod e Canonum Magi c tal. elox, strii apud Cataneum definitur, Regibus multoque magis minoris notae Plincipiis
Izr' bus, excipere Episcopos obsequentissime conuenit, iesisque accedentibus, e Regia
sua sede primus exilire debet , inde dextero fibr e latere illos assidentes habeto: quod autem vel a maximis terrarum Prineipibus plurimum obsequij sit praestan. Ain. In e. clum Episcopiss vetusti stimus scriptor, di in re legali versatissimus Martinus Lavi Solis & in densis de Panormitanus Abbas consormiter asseruere. Maiori commendationum Rς β' munere eohonestetae a nobis oportet Gulielmus Angliae itidem Rex ι hic enim ani. Mire taud maduertens Ald redum Eboracensem Hyerarcham, eo quod de re quadam a Rego . ix et dodio petita non factus fuerit voti compos, repulse iniuria non leuiter sibi esse aversium. Us saetis eius pedibus aduolutus, ut culpam repulsae condonaret, precibus maximis orauit; quod Regni Aulaeque Proceribus indigne serentibus , cum Episeopo signifiearent ,.ut illum ad genua sua procumbentem, sua manu attolleret, illud ipse sam cte fortiterque respondit, Bene est, sic decet, ve ille ad Petri pedes iaceat aduoluistus; quibus verbis, ut annuli Cardinalis Baronius, illud etiam testatus est, obse quium Hyerarchis praestitum, Diuo Petro Ecclesiae Capiti, & Sacerdotalis muneris Christo eonditori praestari. Quam ad rem aptissimε ex Diuo Hieronymo sciendum nobis est, a primis usque salutis Christianae temporibus , in more populorum fuisse , obuiam Episcopis venientibus occurrere, submissoque ad tertam corpore, eorum pedes suaviari; quod ψε s. A signifieasse videtur sanctus Rugustinus ijs vocibus, Ad Ecclesiam carais, Episcopam
bus usitatum erat, ut propterea dixerit sanctus Ambrosius, Regsm solia, O PHic
44쪽
. ρam sobmiuunt. genibus Sacerdotum, o exostulatis e strum dexteris, strationibas e rura credant se communiri. Quin ad maiora obsequiorum argumenta Principes nonnulli alacri animo prodiere: Theodosius enim post Uarissimam de Eugenio Tyranno relatam victoriam, ad pedes Diui Ambrosj supplex accidit, &, ae si triumphi honorem ab eius dextera excepisset, innumeras ei gratias egit, quod idem cum Amphilochio Episcopo rursus fecisse testatur Nicephorus; ouantam Verci seri' Ho haec tam illinuria, tam decora Antistitum Ornamenta, non datur Iaeremas 3beri vena profluentes ex oculis temperare, recentia inter haee iacula de antiquia, facili comparatione deducta, cum ad ea tempora deuenerim , in quibus Hueraris chieum nomen totusque Lithu rgieus ordo tam humili loco sit eoque inelorius ut non quidem Principum obsequia iactet, sed ne Procerum quidem& Dynastarum cultum extorqueat et qua propter non esse Iocus admirationi debet, si plurimis inde laborent aerumnarum incommodis, imo si sponte praecipites in magnas ea Iamitates Tuant: non raro subiectis a populis ea ipsis denegatur obseruantia,quae ab ipsis denegatur Epilcopis : Principatus a populis contemnitur, quia a Principibus contem nitur Sacerdotium ; veritati erath maximE consonum est , quod Apostolorum distipulus Samstus Ignatius ad Smyrnenses scribens asseruit Gi enim konoraι Episcopum
honorabitur a Deo, er qui inhonoraueri eam, Deo inbonorabitur.
C A , tam demissis obsequijs, quibu enumerati Principes diuites adeo fuerunt
ad honorandos Episcopos, nomen eorum regalis . ouia mam filigoris deperdidit; quin imo regiae dignitatis lueem tam pia obseruantia amplificarunt, diuinamque beneuolentiam obstrinxerum adit Iorum scelicitatem augendam , ut magis emore Dccrent, eorumque memoria praeconiis & Platisib u. e ciperetur a posteris cum exaduerso Antistitum eontemptores innodori iactaurin veluti Gigantes insanos fulmine percusserit iratum caesum, eorumque nomen sine nomine Ohlii triri-Hinc μιe exili ι rapiens sie casar, o aν dens Martini genua amplectens, pedibusique isIutans Sic opeνbum hominem se agnoscere poena coegiis Imperiale caput Sancta ad υestigia subdens.
tum de Augusta Nec Regina pedes cessat Iacomosa rigare i
45쪽
sidua auli eorum licet nobilium turba versari cogeretur in procaeto e. Quam autem admirationem nobis pariat, si sanctitate Elarillimus vir Carolus, M una eum tot tantisque uniuersi Principibus ad saeras Antistitum Insulas tot honorum tributa deuoliterint, si vel ipsi mali Dcemones Episcopos venerari cogantur,&ipsis reluctantibus, lyerare hi cum nomen supra omnes saeculi Principes reverea tur auod olim ah Apostolis,primis scilicet fidei satoribus & Melesiarum Episeo-pis Sematori Christo dictum fuerat, Dam- etiam Damonia μHismutaν uobur nunc etiam, Deo iuuante, in Episcoporum iurisdictione perennat, dum Episcopias Iunt,& ex eorum authoritate minores sacerdotes, qui stygia monstra sacrarum potentia precum ab Energumenis obsessis pellunt, eorum ferocia miserrimi cruciatis. Ouid adhaee iaculares Principes t exerant quidem totam suarum viIIum molemia, Paenue notentiae pompam explicent, quae huic deceat comparari: profecto illum eundem finem sortientur, quem illi in historia Apostolorum acta narrante retulere: ψt enim Apostolos imitarentur, Christi nomine inuocato, spiritus exagitatores e corporibus lymphatorum excutere conabantur, quibus haee Daemon respondit BIU.m usui, o Pauumstio, vos autem qui estis' atque ut effrontem eorum proterin uiam effringeret,magnumque eis discrimen,quod saeros inter viros& profanos in rat , ostenderet eunctis, issiliens in eas sic gesta prosequitur sanctus Lucas homo , in
o υ.ι,reari eougeriar de ἐρ- tuo. . ut igitur auitas diadematum gemmas Summi Ptineipes magis iIlustrent, De que simul gloriam tribuant gloriae conditori, Eeelesiam suam sponsam, que inis Episeopis potissimum repraeuentatur, honorare apprime debent: simul enim magnanimos & pios se prodent, si dignitatem eaelestibus mentibus sacram, Tartareis monstris formidandam simul, de venerandam, metita obsequiorum pomp
Honorandos Episcopos esse vel indignos . e
HAud me profecto latet, quid afferre comu--.assueuerint homines ad exiscosas as excusari ara in peccans, ut maculam, quam illis inurit Antistitum oelpicientia , vel abstergant, vel obscurent, & vim exemplorum retundant, quae ineluctabili robore ad honorem Episcopis adstruendum, deposita veluti acie cen- uiriauimus . Sanctos ea aetate suci Antistites aiunt, integerrimos, immaculatos, ideonue non tam dignitatis, quam virtutum splendore , & magis integritate moram . ouam tituli fastigio, sibi populorum Mnevolentiam, gentiumque obsequia
assequutost hae autem loquendi forma subnixi Episcopos recentes exhibent veluti ab antima pietate degeneres, alijsque prorsus prosanis hominibus non absimiles; quapropter alios aiunt, vel sanguinis obscuritate, alios ignorantiae tenebris, alios is corruptela morum, populorum omnium & maxime Principum obseruantiam demereti , nec defuturos Theodosios , ni deessent Ambrosij. Euavida nulliusque omnino momenti est ratiocinatio haec, eaque qui utitur, nωIeuissima quidem aspersum litteratura se prodit: ne arguatur improbitatis, superciliosum se ostentax,cum similium eriminum non alia sit origo, quam tumor imm di eus fastusque impotentissimust hoc autem mendacissimae rationi innititur, nec enim arcano Diuinitatis consilio ulla aetate Praesules defuere, qua nefariis imbuti moribus, vitaeque solutiori vaeantes, ut ex historiarum monumentis habetur, ani marum praesecturae studuerunt, quod Deo fauente longε alienum est ab nostra aetate J adeo ut nonnulli fuerint, qui ritus Ecelesiastieos sus deque miscere, hiae
dogmata deprauare, insana temeratare tentaverint; ex aduerso autem nostris commodis tanta beneuolentia prospicit Deus, ut Episcopis tum doctrina, tum lanctitate eospicuis nSstra haec secula exornet. Quod si adhuc, ut detur benignitati locus, hoc illis concedatur, illud profecto idem esset, quod olina Mololatrae tumia
46쪽
pioni Christianae obiiciebant, malam & nesariam scilicet esse, eo quod malos & ne δε iarios haberet sui sectatores. Fateor, quod si in Episeopis respicienda tantummodo essent, quae ipsius petisnam decent, mihi nullus superesset locus querelarum, sed mihi tantum eontem pium illum tribuerem, quo nomen Episcopale populi dehonorant; cum autem ilia Episcopi dignitate non Episcopus ipse , sed Christus vel honoretur vel contemnais tur , ut superitis explicatum est, & in Hyetarchis agnoscere nos debeamus Dei Legatos, Interpretes, Administros, oratores, quis excusationes acute intextas ag- glomeret , uno verbo, quis promeritam Mystagogis obseruantiam prohibere prudenter eontendat e sie Theologica trutina uetus M Uister Angelicus edocet, scili- D. Th.2.1.cet, quod lieet ad Philosophi mentem, virtutis quaedam significatio sit honor qui exhibetur, non Ideo tamen personali virtuti adeo debetur, ut ad eius qui repraesen. I et V
tatur uirtutem de meritum referri aliqua ratione non possit; ex quo insertur, quod Arist. Em. si vel Principi vel Episcopo nulla veneratio est exbibenda ex eo, quo foedatur im- Τ' B probitatis titulo, non idcirco tamen debita ei reuereutia est deneganda, cum publicum uterque praeserat nomen, & ille Principatus, hic Ecclesiae repraesentent maiestatem: ut autem Solis venustas nullam foeditatem usurpat Eluto cui immiseetur, sic Hyerarehiea dignitas nihil suae authoritatis, suaeque nihil maiestatis deperdite maculis, quibus in morum corruptela Antistitum vita sordescit. Sanctorum Antistitum quos prima peperit aetas, in nobis pietas non e filorescit, sed eorundem dignitas elucet in nobis; indigni quidem corruptis nostris moribus sumus, sed adhuc haeret alse animo infixus saeer Episcopi titulus,qui debito cultu fraudari absque iniuria non potest. Quam valide simili dicendi stylo nostram olim egit causam
Diuus Prosper noster in munere tanto Collega , dum ait Liceι Sanctoram praceden. D Prosp.riam vita o meritis longe inferisres simul, νι- ramen sacrum ministeriam, aed in- ω-er dignis cepimus, non minoris dignitatis est favoritatis existit, se qsamquam tanto ministeria indigni μαι , rapto utam tamen , cuius ministerιum gerimus, in nobis non
Perpendatis velim,ait Christus, eontra insurgentium calumnias, primos Antisti- Mitth Lee S ipsorumque succetares alloquens, iuus rec18 ιυνι me recipit, se qui me recipit recipit eum qai me misi a cultus, obsequia, honores, quibus vos vestri titulo muneris populi assi uenter prosequentur, non vos ae metu eumque Patrem respiciunt, atque ut sanctus Lueas fidem facio νοε υσι sudis me audit, o qui vos spernit,me spe=nii: Si Episeoporum mandata vel exequamini vel contemnatis, mihi tribuitur im-hi vestra resero a de modo, quo vos exceperint populi, non vobis at mihi ratio habenda est; honoranti debitorem me fateor, de honoranti me enuncio creditoremeaetetum vos o Praesules simulacra nominis estis, dignitatis instrumenta, meaenu simplices authoritatis administri τ quid nos adhaec ξ ad tam clara Christi eta rata quid excogitare valemus, quo nostrae crimen audaciae aliqua ex parte decrescat λsuis adeo inlanus ac vaecors, ve Rhamnum supra Libani cedros Deo ad impetium -- iste inaugurante,Diuinitatis consilia queat illudere redieta Principum quis omnium ine D ptissimus exequi vel exeipere nequeat, ea dinaus de causa , quia recitans ea tibi iacen vitiis & sceleribus impuretur non ipse respiciendus est, at Principis imperantis consideranda adorandaque potestas: aptissivi hoc ad rem nostram cadit, eni consonat melli iuua voce Bernardus his verbis auid ais vice Dei praeipit homo, hald H- d cus accipiendum est quam si praecipiat Deur et quod itidem grauissimis simul & elaris- ra limis verbis a Synodo Aqui ranena regnante Ludovico Pio,definitum est, in qui bus, ut dictum in exordio operis est, nomine Sacerdotum intelliguntur Epistoni xta morem Sanctorum Patrum, & ConciIiorum Licet Sacerdotes iis milii, μι -ὸ Di '
gligentes, non tames vituperandi, βιpropser illum, ιuιον ministeriam gerunt audienai, ct congrao honore venerandii post Apostoloι enim ad ipses hac sententia diνighar, quι υos a.dit me audit, o quis υos spernis, me spernit. Illud Theodoretus inquirit, in quo maxime imaginem de simiIitudinem Diuinam Theod. q. cxprellam referat homo, illudque plurιum Docto tum suffragio statuit, Divinum . ''μ3 ς' quiddam homini inesse e dominio, quo caeteris omnibus praeest: ad ea ius rei signi-ncationem vix illa admiranda verba Deus effudit, faciamur hom/nem ax imaginem Geti s=.,6
47쪽
bus maris, Gν υεIasilibus catio bestνs terra: Si ergo ad Diuinae similitudinis fastigium euectus est homo ex animantium imperio,quanto excellentius dignitatis culumen erit, quod ille assequetur ex dominio non animantium sed animarum ρ Quis ad haec sanguinis obscuritatem in Epis opis, ne promeritis excolantur honoribus ,
obieeerit ξ quandoquidem quae obscurior origo quam Adae, qui sordenti limo
concretus tellurem habuit in parentem ρAptissima ad hane rem narratio est, quam ex Herodoto , Aristotele, & Plutaria
isti vir' eho habemus t ex infimae plebis abiectissimo gradu ad Egyptii eulmen Imperij ela
Aristo tus Amasis suerat: eum autem e suae abiectione originis, primarij Regni Dynastae pluitari is imperium eius serre detractarent , meritumque honorem impertiri renuerent, exeonu . septi magna aeris concha ad abluendOS pedes elaborata, Idolum constauit, quod Altaris P R impositum ab omnibus venerationem & cuItum facillime impetrauit: tum Amasis, ex tam vili abiectaque materie fabrefactum Idolum uon erubescitis adorare, quia
non e itis originem despicitis, at prospicitis sanctitatem , quid ergo debitum mihi Breddere cultum denegatis, cum in me non natalium lucem, maiorumque titulos ,
at Regiae potestaris nomen intueri valeatis ' mim eloquenter ab Historicis tanti Regis consilium & acroama commendatur, eum tamen hoe idem de Ecclesiae Hyerophantis pronunciari opportunius possit i cum enim in his Religionem suam adstruere Deus decreuerit, non Porphyrogenitos elegit, vel sanguine Caesareo gloriosos , sed viros abiectos, ignotos & piscium sordibus obsoletos: quamobrenua cum aliquando inter Purpuratos Ecclesiae Senatotes non leuiter in Comitiis disceptaretur de recenti Pontifice eligendo, elim non nemo esset, qui Patritio e sanguine aliquem ad supremum Pontificatus culmen adducere conaretur, aliumque infimae . sortis Purpuratum, cui plerique Electorum fauebant, E sancta Principatus sede rein quoniam is pelleret, non defuit, qui libere aifirmaret, Pisatori Peινο , fabri sitio succesνem q q-νimus non sustu: non enim alios aula Dei recenset Equite χλtritios, Regulos, pturi praeter 1ustos, de quibus Regius cecinit Vates Honorabile nomeu raram coram itis: ex CD. Hiem. Hebraeo Codice magnus Ecclesiae Magister Hieronymus sic habet , Pretiasos erat
icti sanguas eorum coram oculis eius : nulla alia Deo nobilitas aestimatur, quam quae morum sanctitate, vitaeque eandore collucet i lutulento frequenter incεno lucu lentum radiat aurum : despectum is contemptumque censuit Cumanus Populus sciam pro suo Antistite a celeberrimo viro Gregorio Thaumaturgo Alexander Ca
honarius illi praeficeretur; ex illa tamen nigredine vestium obscurique ministerij nocte, quanta virtutis, lux&quantus sulgor integritatis emersit ad illius Ecel siae ornamentum, ut abundὰ memorat Diuus Gregorius Nicere Antistes t e pecuin dum armentario custode populorum pastor effectus Spiridion e me pastoritia virga ad Episcopalem lituum, ad solium e Ceno, e tugurio ad Ecclesiam in Cypryo regno Thremit untinam, virtutum suarum suffragio veluti pennarum remigio aduolauit, di leuissime licet in re litteraria versatus, tanta nihilominus fama pietatis effulsit, ut non solum prudentia & sanctitate magnus euaderet , sed in fidei certamine tam sortiter strenueque te gessit, ut oeulum sua de fronte, vi Arriani furoris euulsum , Dinuictus simul de laetus aspiceret ; in Concilio autem Nycoeno simplici quidem , at Ruffn. I. u. grauissimo verborum apparatu versatissimi simul & versutissimi sophistae technas cap 3 viἷς elusit, impsumque iecit Christianae sapientiae discipulum &magistrum, pugilemn x 3 di defensorem. Haee de ipso IMulenter Russinus. Splendidam iactare prolapiam, sumosasque atriorum imagines numerare ne 5 quaquam poterat Durandus Leodiensis Antistes , sed sanistissimis doctrinae & pietatis fulgoribus Ecclesiam illam illustrasse testatur abunde Caesar Cardinalis BarOnius: uberius haec exponere mihi non vacat,ne fastidiosus videar in ijs enumerandis; eum Deo usitatissimum sit, ad egregia maximaque facinora illos eligere, qui nobilitatis fascibus non intumescunt, Ied tenui contenti enutritique fortuna, e popul M Ch. . humilitate educuntur audi Paulum haec confirmantem Ignabilia manda se contemp. ρ tibι Ita mundi Hegit Deus,'qua no sunt, υι ea qua sunt destruerer; νι non glorae-
-ν omnis caro in conoecta eius .
Quandocumque tamen simul cum sanguinis obscuritate morum nigredinem
48쪽
associarent Episcopi , non id circo debita illis est deneganda obseruantia , eum nunquam d. gnitatis lucem sua valeant obtenebrare nequitia: de ne ex Aegypto , . quo nos adduxit Amasis, egrediamur, Plaaraonem intueri liceat , ad sui Pro regis' titulum Iosephum efferentem: seruitutis hic notam gerebat, de indecoris vinculis mancipatus; turpissimis, ut credebatur, moribus imbutus, fideique, quam sui Domini thalamo debebat violator impurus, ferreas inter compedes longo carcere de tinebaturi nihil tamen ex hisce suae dignitati sublatum: populi, Dynastae certatim ad eius obsequia properabant, nec generis claritatem ornatiimque familiae metie res, cultum omnem , omnemque venerationem eius in sinum euoluebant, Principatus concessum munus in eo tantum spectantes. Quis iam leui aliqua excusatione, ab obseruantia Episcopis debita se subducat, cum non Pharaonem , ut Ioseph, sed Christum Antistites repraesentent, nec hominum suffragio, seu Numinis electione tanto fuerint destinati ministerio. Quod si Apostolorum Princeps, Principibus saeculi vel disicolis, faciliter obediens, dum mandat, discoli autem ex sententia Hugonis, Bedae, S: Glosse ordinariae imG telliguntur, rudes , agrestes, acerbi, barbari , quanto magis hoc erga Episcopos praestandum, licet suis se moribus deturpaverint, aliorumque honores vitae improbitate repellant.
AQilitas aduocare poterat Deus tanqiram serui sui Eliae administras, eoru os ta- I Reὼ 37. men accersivit , nec ideo, eorum turpitudinem sordesque Vates Sanctus ab- ''horruit; ex eo enim titulo, quod a Deo missi fuerint, ut Cyclinos & Philomelas aestimauit. Sint igitur nigredine morum, vocis asperitate Antistites Corui, cum tamen corum opera vos educare de enutrire valeat Deus, non ideo lunt repellendi: excipiendi potissmian ex eo sunt, quia mittuntur a Deo, de ad tam excelsa mini C steria supremum illos consilium Diuinitatis addixit: quam arguic haec Perpendit Sanctus Isidorus Pelusiota , his alloquens verbis , Si quid e/iam, quod magis mιran
dum M teuigere capis , per coseam, hoc est immo dum auem , cati peram illiam Elsam pascebat, quo ιινca ne dabates, quod per flagitiosos quosdam Sacerdotes di&ιina or naιura sublimiora tradantur is
Aenigmatum velamentis obducta, se Vati Ezechielli diuina gloria respiciendam obiecit, pompa tam speciosa de admiranda, ut legentium oculos ad stuporem rapiat, caecaque admiratione defigat. Inter caetera, quatuor ibi visebantur animantia in eius comitatum euntia : Hominis speciem primum, Leonis alterum, Bouis aliud, Aquilae ultimum praeferebat, similitudo autem Uultus eorum facies Mminis,c facies Leonis a dexteris ipsorum qua tuor, facies autem bovis a Distris usoram quatuor ,in acies Aquila, desuper i rum quatuor: alias tamen eisdeni animantibus Occurrens Uates idem, at acies υnascies Gera bin, ct facιes scanda scies hominis,
L ct iniertio facies leonis, ct in quarto facies aquila. Ubi nam ergo in iam enumeratis Bouis facies olim prospecta quam sibi mutuo haec dicta concordent,non Obstu re patebit: pigrum illud abiectumque animal, Leoni generositate, celeritate Aquilae, ingenio homini longe quam dici possit inferius in Cherub immutatum, primam sortiebatur sedem, primam dignitatem: quo illi significatum satis fuit, quod eum, aliquis ad sacram Praesecturam e sanguinis obscuritate conscendit, infirmam licet,
ruciemque sortitus fuerit tum generis, lum educationis speciem, non ideo tamen aut Bos, despieiendus, sed suspiciendus ut Cherubim, Diu in una quiddam amplectens in se. Dauidem alibi specta sancti nominis, animique integerrimi Ducem, Saulis loco
a Deo reiecti ad Rcgiuin culmen elatum ; quia tamen e sacri Chrismatis unctioneis qua delibutus a Samuele fuerat Saul, minor ipse erat; quantum indoluit, cum vitae stamen valens illi recidere, Regis chlamidis fimbriam ferro desce uit. quod inSaulle, cum aluuin exoneraturus spe uncam ingrederetur, de lignetur Epit copus,operis immunditiem animo conceptare, ore tu ministerioque adimplens, non pauci e sacris, . - . . . F Docto-
49쪽
Doctoribus affirmarunt ; ex quo nobis illud salutare monitum eolligendum , Episcopi licet nequissimi ne quidem vestem dehonorandam nobis esse, quamuis illeSauia Alem imitatus , furentis aestu animi praeceps, in subiectas gentes desaeuiret. Cum in Ananiam aequissima ira concitus Gentium Apostolus efferbuit, eo quia humanitate & legum ordine reluctante , tam insolenti verbere illum exceperit, vi Sacerdotum Principem, hoe est Synagogae Antistitem eum este animaduertiti, ingemuit, excusationesn, imo veniam postulans, Nesciebamfratres quia Pyinceps est Sacra tum,haeret ad haec admirabundus Diuus Cyprianus , ii, Epistola ad Diuum i Cornelium Pontificem seripta, perpenditque, Ananiae Saeerdotium fuisse legale,& iam a Christi Seruatoris interitu penitus defecisse; hic enim vetus Sacerdotium suo sanguine abolens , recentiis mum instruxit, nobilitate & maiestate splendidius; quij tamen veteris Sacerdoti j titulum, i inhvmbram seruabat Ananias, erubuit Gentium Doctor, & indoluit, ac si Sacerdotium illud non aequis honoribus affecisset: audiatur EIoquentissimus Cyprianus , Quamuis Domino iam exucso sacνι legii ιν ct cruenti illi esse capissens, uec iam quu quam de Sacer orati hooore o dit ιrare retinerem , tamen ipsum quam is in oe nomen, o Umbram raandam Sacerdoris e
gitans , euauit, nesciebam in ait quod Ponifex esset. Quanta hinc in Episcoporum contemptores vis ducitur argumenti redarguit se imo etiam damnauit Paulus Ecelesiae Magister, populorum Doctor, aureaque Sancti Spiritus tuba ex illis verbis, quae ad sui defensionem ignoranterque prolata a debita in Episcopos obseruantia deflectere videbantur, cum lanien Episcopus illeis flagi tiosissimus esset, de inane Pontificis nomen indueret : quis ergo sine maximi criminis conscientia obseruare cultu debito Episcopum renuat γ qui quacumque
vel maxima nequitia irretitus, nihil veri sacrique ministerij vel minuit vel de perdit λQuid hie ego Paulum affero, si Divinus idem homo Seruator Christus evanidam
illam Sacerdotij umbram reuerentissime excolebat cum etenim scelestillimus ille miles, Annae Sacerdotis genium palpans, alapam diuino cultu sacrilega manu inurere auderet, ac si irreuerenter in illum se gessisset, non ideo tamen vel hiscereo Cvisus est ad sui de sensionem, quamuis ille nullius honoris particeps esse posse videretur, tum quia Simoniaci flagitij reus, alijsque sceleribus inquinatissimus erat,
cum etiam quia, eius Sacerdotium extremo iam limite constitutum defici bat, eius tamen dignitatis memor , qualiscumque ea tueri u ne verbo quidem irasci in eum
visus, at suae tantum studu It innocentiae I'sic idem Ecclesiae Doctor in Epistola ad Florentium Popianum egrcgie animaduertit, ubi de Christo Seruatore haec habet,
c. stodiens est docens Sacerdotalem honorem serva νι Fortere , conινia Pontificem nihil .
dixit, sed innocentiam suam tantommodo purgans , ν pondit si male logis utus sum, c=c. Ipsemet Caiphas perditissimus vir, omnique maleficiorum illuvie foedissimus , Sacerdotij titulo quem gerebat, honorari a Deo promeruit, nec in eum immani iasi nil flagitii reum poenam ullam voluit incutere , quoad vique dignitate Sacerdotij spoliatus, absque sacri muneris nota, debitas poenas persoluere poterat: hoc autem Diune contigit, quando nequi is mus ille vir scidit vestimenta sua de ait bl ρhrma vitiquot arcanis significationibus redundabat illud arrogantis , di exacerbati animi ge-sium t ipse sibi, sui iudex, sacra vestium in sigma detraxit ,:illos imitatus, qui e sa- .cerdotum albo cum ignominia amouentur, Dei que consitio effectum est, ut solum tunc supplicij vim pateretur, ut Sanctus Leo testatur, cum Sacerdotii sanctitas iam in ipso defecerat: Nesciens qoid haec significaret insania, Sacerdotalι se honore prauauit: sed vide reueremiam erga Sacerdoιem,p ius mssico illo stirato amictu ipse se spoliauit, antequam puniator a Deo .
Ipse etiam Magister elatissimus Diuus Cyprianus illud egregie animaduertit, nostri generis Seruatorem Christum, quamuis Dominus , Iudex , Rex , Deus esset, ad extremam usque suae vitae periodum Hyerarchas Hebraeosque Mustas, Obsequiti norificentissimEvoluisse, licet perditissimae mentis essen: , & moribus maximh im pudoratis imbuti, Dominus nosser, affero ipsistima Doctoris Sanctissimi verba irae
50쪽
Ponti scisus er Sacerdotibus, quamuis illi nec timorem Dei, nec agnitionem Christi A ienassent Et quidem ne discedam a vero, quam flagitiosi, nefarii sceleratissimique vitierant Scribae & Pharisaei, nobiscum corporato Deo agente in terris ipsius tamen mandato esse mest, ut quaecumque honoris significatio illis exhiberetur ex debita Moysis veneratione: Super cathedram Morsi sedeνunt Scriba ct Pharιμι, omnia Matti 3. a.
ergo quacunque dixerint vobisfacile , secundum autem opera eorum nolitefacere quid
ergo dicendum de Episeopali sede,quae Apostol ica est, imo ipsam Christi sedem repraetentat , e tam longe venerabilior Mosaica Cathedra sit Cathedra Chiisti P an putatis , velit Deus Episcopos negligi neglectosque dehonorari pereepi haec e Diuo .
Chrysostomo, cuius hare verba sunt si morsis sedes adeo υeσeranda it, is Propter e i. 'Nae ipsam audire vortuerit Sacerdotem, multo magis Ckrsi: in quibus verbis potissimam Coloss. M. illa particula ergo considerationem requirit , cum enim, ut ita loquar, causativa & 3'rub ε'
illativa sit proxim a que ad Cathedram collocetur, illud fere significat, ac si diceret, B Quae eumque tibi mandat sacerdos, vel Scriba sit vel Pharilaus, nefarius, flagitio. sissimus, modeste & alacriter pareas et ipsa enim e cathedra praeceptum illud deriuatur; non Episcopi mores at munus, non vita, sed thiara respicienda & suspieienda tibi est: haee omnia e Samsto Cypriano habes; Scriba ct PFamsi in cathedra morsis D. Cype.
sedentes, dum agunt qua ad Catheoam pertinent, per omnia plenit dine potes aris se de bδ' vianta ν officium non υιta tantis esse tibias honoratur . .
omissis igitur alijs obsequii titulis, quos aQuenter suppeditaret Patrit, Pastoris nomen , solam hanc & validistimam impertitae dignitatis rationem amplector, diuinaeque authoritatis, quae in Episcopis vigens quancumque venerationem promeretur, quodcumque illis obsequium elargitur. Quis enim adeo vεcors , insanus adeo erit, qui obsequi Deo recuset, nequaquam respiciens an probis & rectis, an improbis & obscuris moribus imbuatur: in illis Deus honorem suum exquiriti suam. que ipsem sanctitatem postulat honorari r an ignorabat Christus Seruator, futuros sui gregis Pastores, sollicitos alios & laborum amantes, alios Beordes & ineptos r & nihilominus ait, μι υnam otiite o Onas risor i unum omnes hic vocat ipse Pastorem ; causam scrutarisὸ aperiet Augustinus, omnes pastores , omnes, seu mali a
seu boni, Pastorem unum tantummodo Christum hominum repraesentant; per eos vox christi aredit. , ct sequuntur oves non mercesarium, oed υocem Pastoris per mercenarium. quapropter Diuus Bernardus, postquam Omnium animos excitauerit ad promptam alii cremque obseruantiam, tum mentis affectu, tum gestu corporis deserendam Episcopis, verbis amplissinin exaggeratis illud euincit, ut praetextum omnem remoueamus, qui ex malis Praesulis moribus haberi possit: sed ipsum mel audi sic loquentem : quod si iam manifesta innotuerit indigna Pralati alicatur visa, υρ Pnihil omnino dissimulationis , nihil excusationis admittaι ρνυιeν eum tamen ἀ quo est adnent. νomnis potestas, Usum, qsem modo talem nouimus excelsam reputare debemus , nompν βαιιbus persona meriιιι, sed oνdinationi diuisa ct i as di itari usic, νfeνι Mes. Leuissimam Petri umbram quot prodigiis illustrem venerabilemque reddidit D Deus e quam igitur pariter aestimandus Episcopus, licet immorigeratus, cum vinis bra quaedam sit Christi animata, prodigiorum ingenti prole foecunda , dum exigua
vocularum vi animas euehat ad caelestia, sacrasque imprimat in eis notas, quibus a Deo designantur in caelo . Τanti autem refert, ut non Antistitum mores &gesta, sed eorum ministerium , quo Deum repraesentant, mentis oculis respiciatur, ut magnus dicendi Magister aurei oris Ioannes, Christianos populos ad alacre promptumque obsequium Hierarchis exhibendum tanquam Christi legatis adhortatus, eo eloquentia tua deuen rit, ut diceret, ne Apostolo quidem Paulo obediendum , si non Christi, sed suo onomine loqueretur; Plus aliquid dicam sie ipse loquitur, ne Paulo quidem obedire homo, a F.νiet, si quiή dixerit proprιum si quid hamanam, sied 'salo circumferenti Christiam a d T .
in se toga entem : ut expedito animo pareatis, non Ioannes, aut Clemens aut Timotheus scit quicunque alius fuerit respiciendus est: mentis oculus in eo tantum debet immorari, qui, Deo dante, tuus Episcopus est, illudque nomen in sacro baptismatis fonte sortitus, Dei vices obit, Deumque refert in munere.