Didymi Taurinensis Literaturae Copticae rudimentum

51쪽

Vicem η, ι, υ, passim habeant αρχη ερευς, προσηλιτος, μαρτηρων, σκυνῆ , στυλη, κυφωτος , atque hujusm di sexcenta, id ipsum in Graecis codicibus invenitur. Vide vel in Prolegomenis

modo memoratis eodem S. 6, ut in Alexandrino ubique fere locorum, ac saepissime sint inter se permutatae ε αι, itemque

ι η ι ει oι. Equidem credo quo tempore Coptice scribi coeptum est, eumdem jam sere sonum Graecarum literarum extitisse, qui hodieque in Graecia auditur. Nolo tamen contradicentibus repugnare , quum satis mihi sit monere , multa ἰ in Copticis occurrere, quae . non

intelligantur nisi cognita recenti, quae dicitur, Graecorum pronunciatione. Caeterum, quandoquidem omnes linguae aliquid . habent peculiare, quinque Graecae literae locum in vocabulis Aegyptiacis non invenerunt, dum Contra sermo Aegyptius habere sex elementa Visus est, quibus nulla Graeca litera

52쪽

ΑΙ satis responderet. Additae igitur Aegyptiae Sex, quae cum novendecim reli

quis de Graecis viginti quatuor demtis, quinque inutilibus Aegyptiae Linguae,

hujus literarum explent summam quinque et viginti, quot Plutarchus hana habuisse testatur sa) . Sed cum Graeca vocabula a Coptis usurpata eas quinque literas habeant, quae ab Aegyptiis ex lant, eaedem jure optimo locum in Alphabeto Coptico retinuerunt In quod praeterea cum inductum sit compendium, literarum τι, itemque, Graecum AI som laυ, characteres Coptici Alphabeti ev serunt triginta duo, quos tradere aggredior, et quatenus legendi usus postulat,

53쪽

Nomina ex Tuhio descripsi. Κircherus

Δω, et Uita, lauda , bi, pro Mida , lauta, pi, he. Nihil emendavi, ut qua ratione Copti Graeca scribant proserantque Vel ex hoc specimine conjicias ;nec operae pretium erat his immorari.

- Coptis jamdiu vernacula dialectus quaedam est Linguae Arabicae, de qua dicere nihil attinet, nisi hoc unum eos quidquid Coptice discunt, pronunciant, scribunt. ad Arabicas literas pronunci tionemque reserre. Ideo singulis Copticis Arabicas apposui, quas comperi ab ipsis Coptis adhibitas Copticis exprimendis,

exceptis Vocalibus, quas Arabes . non satis definite consignant tribus notis, quarum afutho effertur modo a , modo e , at raro cum e , tum i , ad amo jam o, jam M. Hinc a , αι, ε relatae ad alpatha ambigui soni. evadunt inter a et e; ε, ει, at l, οι. v relatae 'ad HBona ambigui inter . e et i; o , ου . co relatae ad a Gamma ambigui inter O et M. Neque:

55쪽

opinor, nontione incertas

in hi, literis qui verissime Lingua ADFQutari. Iideitus 1egyptia atque assaicstrarum, innae spectandi

illis intesttali

ratio Ecquod quidem'

Ieteris Νilial Hebraeae, Siliteris ad abs in secunda c

56쪽

43 adeo in Copticis Iablonskius dubitat scrubere amant Ex Enπ occidens ) amsah

opinor, non ex una Arabum pronunciatione incertas duxit vocales Copticas vir in his literis diu strenueque Versatus, qui verissime animadvertit se pocales in Lingua Aeriptionum mirifice inter se pe mutari. Videtur enim suapte natura V tus Aegyptiaca similior fuisse Hebraeae atque assinium, quam Graecae ac nostrarum, in quibus nihilo magis cons nae spectandae quam Vocales, cum in illis Orientalibus longe minor Vocalium

ratio - ac momentum sit. Ac sortasse,

quod quidem ad vocales attinet, ea nunc veteris Niliacae conditio est, quae foret Hebraeae, si hujus libri non nisi Graecis literis ad nos pervenissent, quemadmodum in secunda columna Hexaptorum Orig

57쪽

nis legebantur. Quare de primaevo non modo sono, sed etiam numero Aegyptiarum vocalium nihil certum habeo. Septem Graecae diu ante Christum videntur ad Nilum vel in sacris usurpatae sa).

ptiis erant notae musicae septem sonorum, et astronomicae planetarum,

ut in laterculo hic exhibentur, addita superius musica significatione, in serius astronomica . Canebant igitur his vocalibus, quemadmodum nunc Sonorum nominibus solfeniando. Itaque sacerdotes et cantores, credo, Complures in templis una συμφόνως his vocalibus solfeniauanor neque insuavis ex hiatu sine Consonis concentus existebat, qui prae cithara tibiisque aptus divinis laudibus habebatur, quod voces Concentumque referret caelestium orbium laudantium Deum. Hinc auctor libri περὶ contendens vocales concurrere suaviter in oratiohe S. I.

interpretor aliam post aliam continenter, quamvis Postquam vis. Statim , non uno eodemque ordine eamdem post eandem Semper; quod nec potuisset non esse moleStum, et argumentum suppeditasset suavitatis inconcursu vocalium definite hujus atque aIlius, non quarumque universe . quod vult laudatus auctor. si ut re mi fa sol la

58쪽

optime autem Coptice proseruntur,me1 quideti a sententia, , ut ni1hc a Gra eis, utque docent 'appositae Latinae literae in alphabeto nostro , ' quas easdem Τuhius habet in suo, una excepta, quae respondet τω v, cui Tuhius apponit e, quod etiam Κircherus, 'qui tamen i pag 186 proferendum monet aliquando uti iet', . Quare quod interdum revera currit i pro id ego Vitium ortum puto ex ambiguitate vocalium . Arabia Carum 3 3 neque auctoritatem Coptorum suscipio de sono literae , ' quae . 'elemetia

tum Aegyptiuis non sit , sed . tantum Graecum. cujusmodi est v vocale. N

mentum Aegyptiae i vocis erat ejusdem naturae et soni cum Hebraeo vel Ara

Qui si Demetrius esset Phalereus, .ut frons libri h het , vocales Graecas in Sacris Aegyptiacis diu ante Christumo usurpatas non yideri, sed esse dixissem assirmater. Ceterum' haec annotare visum est utilia pluribus intelligendis, quae animadverti a viris doctis tentata potius quam explicata. Vide loca apud Iablonsulum in Panth. Aegypt. Proia m. Pag. LV et Sequ. et conser etiam D. Irenaeues lib. 'I cap. x ex

59쪽

bico ναν. Id elementum scriptum a Cinptis est initio syllabae o P, ut saepe a Graecis consonans νὼ latinum. Scriptum item ou , cum quieti datum sui Grammatici Hebraeorum loquuntur) fit u V cale. Ubi autem moVetur in A. P, επlegitur ab ipsis Coptis aν,- eν, ά. Nihil igitur neque in vocalibus , neque in diphthongis a Graeca pronunciatione recedendum, nisi quatenus .LI, EI, DISaidice tantum sunt diphthongi aι, ει, οι , legendae unico sono e , i, i. In Μemphiticis disjunguntur semper, ut ai, ει , Oi. 'Quod i autem jam subindicavi Oπ' ante vocalem saepe legendum ν, ut in Germanicum, id conjeci equidem ex analogia linguae intima, sed ideo etiam probo, ut suavior eVadat pronunciatio. Itaque ovoρ sed lego νoh, οπω inI νοι- ni, et cum articulo indefinito ovouruini

libus. Αdi consona i aggrediamur. i OR' legendum 'monui initio et interVOcales ν , R LEHΠi ν empi capella ,

60쪽

sed non adeo explicate, ut omnem mihi

scrupulum eximat. P ante omnes ConSonas, etiam ante II, atque ante Vocales B., o, tu legitur a Co

ptis ρ o. Sed ante Ε, Η , i, v sonat ipsis E. Equidem lego, ut Graeci γενος nos, senos, γυνal Hseni, seni , quae pronunciatio latinis literis exprimi satis nequit. Nusquam autem in Vocibus Aegyptiae originis occurrit v praeterquam in dialecto Thebaidica post n scriptum pro R, quia κ Graeci etiam post v et legunt , ἀν χοωον longomon, d=i Ωι anguli, εγκυος euhios . Thebaidenses autem adeo nulla veriverbii ratione habita obsequuntur auri in scriptura, iit interdum barbaria mera sit , quemadmodum Cum scribunt Θωε . pro πC8-ε il γυνt, quia fere idem sonat ac rah. Itaque Cum e. g. ex EvECΟπυon cognoscentinet κ ste) sat ετεcovrus κ scognoscent te) ipsi, quia proserunt e suo S, Scribunt EvεCΟπωnP, itemque πυυοπnP