Didymi Taurinensis Literaturae Copticae rudimentum

71쪽

In numeratione idem literae singulae Coptis Valent, quod Graecis. Sed litera et Vicena praestat episemi κοπasa, cujus etiam resert priscam figuram scripti ' in adversum kuph P. Νotat igitur q nonaginta. Lineola enim superducitur literae, quae numerum indicat. Figuram episemioham n in Copticis me videre non memini. Nam Wilhinsius in Pentateucho pro nongentis adhibet p, ambigue omnino, cum sit etiam ipsi, ut aliis omnibus p centum . Vide Gen. V , I 8 et 2o scripta

nullo discrimine I 6a, et 962 PER.

Lineola autem non modo numeris superducitur, sed compendiis Vocum, quorum haec usitatoria Eoi h. e. EooπαR

quamquam hoc inepte confusis Vocab iis ejusdem soni. Superest OC , quod scribendum M , ut constanter in Pentateucho et N. Τe-

72쪽

stamento Wilhintius fidem secutus Μanuscriptorum in re, quam nihilo ipse melius intellexit , quam ceteri . Neque enim prior litera est o , ut ipse

conjicit sa), neque o , quod Videntur

credidisse, qui nobis obtruserunt. Sed omnino est juncta sequenti C, et M legendum inuio. Quod vocabulum utrum excelsi notionem ab origine ducat, non hic quaero , sed ex usu dominum significabat, sive Deum, sive alium que vis. Copti, cum sortasse jam pridem l gere instituerint, quemadmodum vulgo Hebraei, compendia dictionum solis luteris, quae scribuntur, eo tandem lapsi Videntur, ut n*n modo hanc dictionem integram nunquam scribant, sed igno rent , prorsus. At sorte fortuna Thebai. denses i non iisdem omnibus usi dicti

num compendiis, quibus Μemphitae; atque ubi hi habent Uc, illi vocem indi

a) Prolet. N. T. c. III. Diuitiaco by Corale

73쪽

phitis, quae Thebaidensibus 'πZIL, UΟΣΠΕ, Σκεε, et quod proxime accedit ad Eosic, Saidicum thema , ZEC, ILICE, ZOC, ZOCE , cui subjecta notio est extollendi et celsitudinis, Memphitice est 6 AC, σε C, 61Ci, 6OCI. Neque mutatio vocalium minus certa, qua in

nus, frustum Mestis) etc. respondent Sabdicis Οε3κ, o roEin , POSIC , ZOSIM, OEIC, ac passim i, et in Saidicis gi, et o , nullo soni discrimine. Est autem a ScusC 67CEY, χυριοι sa) plurale, quod propter incrementum contrahit dui in t i quemadmodum alio incremento a sint usπ Mia) fit 1 τω ovi. Itaque nihil dubiato , quin GC, SPOC , ME GC etc. Sint

74쪽

6IAtque hactenus explicata ditionum compendia lineola notantur, quae tamen saepe a Tulcio apponitur, ubi nullum vocis compendium est ; sed accentus erat adscribendus. Contra unum, opinor, eSt sine lineola compendium Vocis, ψ P pro

pag. Isa tradere id fatetur Coptos . a. Q Thebaidenses non scribunt, sed ΠnΟππε, ut pro Φ novi sua dialectus postulat. 3. Cum ex ratione linguae Copticae inserendae literae sunt inter articulum et nomen e. g. ut fiat

Μemphitae. ubique .uSurpant Π. .novi Deus meus) Πεκnovi' s Deus tuus) etc., atque itidem cum non articulus , sed indeterminatior om adhibendus est, Ov- novi', et sine ullo articulo. in compo sitis Epnovi' s Deum agere , divinitatis erae . com tem 4 Mιεπnovi' divinitas)

75쪽

62λόθεος) viis sinu;EnoYl cultor Dei) etc. Quid igitur cum ita semper alias Deus

'Μemphitis novi sit, nunquam tamen, ubi toties ὁ θεος , cum articulo determi- . nato Saldice est Πnovτε, Μemphitae habent ψnoτ'l'3 Cur in quo uno composito articulus idem manet , pro Saidico ΠΔΠΠοππε qui est, ad Deum per tinens , divinus devotus ) scribunt ipsi Nonne profecto quia istud Φn compendio i novi' est 3 Legere igitur nihil dubites e. g. Psalm. XLIX ,- Isim novi Π faut n ninuti suois, quod Thebaidice est Πnowπε sifino P eΠΣΟEIC' Pnute mnute semois; ὁ θεbi: των ὁ κυριος. Νam quaei contra Κircherus et Wilhinsius; quam infirma Ille nunquaris se reperisse ait Φno P. P, sed ninoil saepe 'saepius. Credo invenit m nowτε . Sed quid 3 Negatne i recte Μemphitice ante nou r articulum , adhiberi. φ 3 JAt statim initio Geneseos h hernuc V. 2s. novit ) . et alta

sexcenties u parione ) tb nostr il peccato ) etc. Quin , quod omnem

76쪽

superat Vetustatem Codicum , ,ΠΑ. Φ, novi' Paphnutio nomen fuit, discipulo Divi Antonii, Episcopo in Synodo Nicaena spectatissimo. Itaque de articulo φ ante nomi res in tuto est. Wilhinsius objicit novi' eSSe , autem vetus Dei nomen in mestis auctoribus scriptum Phraa. Sed hujus rectum non Phtha est, sed Phthas φθὰς, tam La-Crozio, quam Iablonshio . Vero La-CroZio n&us, Iablonshio est steio sa), et objecta a Wilhinsio non ratio aut dissicultas est, sed conjectura, quae nulla Veri specie se commendat. Incommode autem accidit, quod aliorum

errata me brevem esse non siverint.

78쪽

RUDIMENTI

uandoquidem superior exiguus bor, quo sum conatus illustrare Alpha betum Aegyptiacum, secus ac putabam, prodit solus, molem augere aliiquantulum juvat atque utilitatem libri. appendice, in qua mihi propositum est de eailem fidem, quod ajunt, duos parietes dealbare, atque ita primis , aliquot initiis grammaticis Linguae C'pticae , , Veluti primis lineis informare imaginem ingenii

ejus, ut una eademque opera et ejus demonstretur nativa - disjunctios a . Graeca atque ab Hebraea, et aperiatur aditus , qu' per i Se quisque possit accedere ad hauriendam ' a quovis Coptico textu col. lato cum interpretatione . Vel . sente . d in

79쪽

Ctrinam Sermonis, cujus adhuc oppido rara copia .eSt praeceptorum Quem cum nego assinem cogitatuminque vel Graeci ve1 Hebraei. non id aio nihil esse ipsi cum nis commune. Habent enim profecto CDpti Graecas dictiones Hagno numero , sed adscititias . nec

. . At forma ipsa . quam ' voces Graecae in oratione Coptica servant immutatam, satis declarat eas peregrinas in Aegypto

80쪽

esse, ac , natura , discimiles' Aegyptiarum. Assumitur i nomen Graecum plerumque xecti sasus, numeri singularis, quod: nulla ideinde' casus numerique habita rati ne adhibetur tamquam indeclinabile. Νonnumquam genitivus occurrit, dati

omnes, plane Graeci .: Adjectivorum priamus Casus plerumque neutrius generis usurpatur quovis genere, numero, 'Casu . asculina quorundam aut seminina se ma ' occurrit , . Sedi utraque . pura puta Graeca . Verborum infinitivus assumitur tamquam nomen actionis, 'cui praefigitur