장음표시 사용
91쪽
contra illos, qui ad Constantinopolitanum Episcopum de rebus lilyrici referebant: Violatores Canonum, inquit, atque Ecclesiastici Iuris inimicos, Deo auctore compescet, qui talium mentium semper mota frustratur . In caeteros etiam contumaces ius concesse potestatis exerce. Nulium etenim locum vides a nobis otiosum relictum. Quae ultima verba adiunxit
Bonifacius, quia non solum auctoritate Apostolica, sed opera quoque Honorij Occidentalis Imperato. Iis Vsus erat, ut legis reuocationem a Theodosio
8. Extat sane apud Lucam Holstentum exemplat epistolae Honorij ad Theodosium Augustum, - qua scribit hac de causar procul dubio litius Vrbis
s... ii . , a..a Ecclesia Deciab nobis cultu veneranda es, ex qua o Theodo M. Romanum Principatum accepimus3 ω principium S
cerdotium . Siquidem nihil aliud a pietate nostra postulauerit missa Legatio, nisi quod Catholicae fidei, Discia plinae, m aequitati concordet: petit enim, ut Mepriuile gia,quae dudum a patribus constitura usque ad tempora nostra seruat uniunconcussa perdurent. & infra: Unia de Maiestas tua recensitis nostrae pietatis affatibus Christianitatis memor, quam pectoribus nostris miser cordia caelestis infundit, uniuersis remotis, quae Huem forum Episcoporum subreptioni sper Illyricum impetrari dicuntur , antiquum ordinem praecipiat custodiri. Nesub Principibus Christianis Romana perdat Ecclesia, quod alijs imperatoribus non amisit. Ex his clarum est, nihil contra Canones , nihil contra antiquum
92쪽
ordinem a Bonifacio Romano Pontifice petitum fuisse, dum Patriarchalem supra Illyricum potestatem sibi restitui rogauit ; id autem non solum Honorius Occidentis Imperator, sed Theodosius quoque Orientis Augustus agnouit,ut patet ex eiusdem rescripto, quo legem suam reuocauit his verbis :omni plicantium Episcoporum per Illyricum seb-
reptione remotastatuimus obseruari, quodprisca Apostolica Disciplina m Canones veteres eloquuntur. Super qua resecundum formam oraculi Perennitatis tuae
ad Viros illustres Praefectos Praetorij IIbrici nostri scri
pta porreximus, ut cessantibus Episcoporum subreptinibus antiquum ordinem speriariter faciant custodirinnemenerabilis Ecclesia Sanctis a Urbispriuiletia a m terisus constituta amittat , quae perenne nobis sui nomianis consecrauit Imperium. Notanda sunt Theodosii verba , quibus omni plicantium Episcoporum per III risum se eptione remota flatuit obseruari,quod' sea Apostolica Disciplina m Canones veteres eloquum tur . Agebatur de potestate Patriarchali, quam Romano Episcopo ex prisca Apostolica Disciplina v rerum Canonum Statutis firmata competere tan dem agnouit Theodosius , ut appareat falsum esse, quod post scriptorem nostrum Anglum Orbi ob. trudere conatus fuit auctor libri de Disciplina Ecclesiae,Innocentium Primum aliosque Pontifices potestatem Patriarchalem in Illyricum, quam antea non habebant, institutione Vicariatus Thessalonicensis habere tentasse. Quod haec dicta sint ab homine a
93쪽
Romanae Ecclesiae communione avulso, non adsemirum videri debet, cum aliquid indulgendum sieturbati animi praeoccupationibus: sed quod illa eL futire ausus sit homo, qui communionem Sedis Apostolicae prosteri se dicit, nescio, qua ration fictum sit, cum non erubuerit affirmare, quae ego sine rubore vix potui referre. s. Quod si Ecclesiae Illyricanae a Paulo Apostolo institutae ad Patriarchatum Romanum spectarint, quid obest, quo minus Britanniarum Ecesesia Romano Patriarchatui subsint,licet non a Petro,sed ut totis viribus Auctor noster Anglus contendit) a Paulo primum institutae fuerint. Adscribit Patriarchatuum institutionem antiquae consuetudini, cuius meminit Sacrosanctum Nic num Concilium Canone sexto, iubens antiquam de ea tonsuetudinem in AEgypto conseruari,quiaEpiscopo Romano parilis mos est. Sed num antiqua illa consuetudo, & veteres illi Ecclesiae mores fungorum instar nati sunt, aut sine ulla ratione obtinuerunt ἰ Ante Concilij Niceni tempora non scriptis Canonibus, sed traditione Mconsuetudine tenebatur uniuersa Ecclesia. Traditio autem & consuetudo, cuius initium ignorabatur, iuxta regulam Magni Augustini ab ipsis Apostolis profecta credebatur, ut eorum institutioni tribuenda sit antiqua illa Patriarchatuum erectio, quorum aliud initium non reperitur. Egit de Ecesesiarum institutione Leo Magnus epistola ad Anastasium Thessalonicensem, aitque: Apostolica dis retione prω uisu in
94쪽
c APUT III. suisum fuisse,it in singulis Prouinciis singuli eonstitu
rentur , qui inter Prouinciae Dista sprimam sente tiam haberent. Sed qui ordinem Prouinciarum tam accurate secuti sunt Apostoli, maiorum Dioecesium nullam rationem habuisse, quis credet cum Ap si ira disererisneprouisum ess inquit Leo epist. 3 q., mi in singulis Prouincijs singuli constitueretur,qui inter Prouincia Episcopos primam sententiam baserent , rumsus quidam in maioribus Urbibus constituti fuerunt , quisollicitudine isciperent maiorem , per quos ad unam Petri Sedem etniuersalis Ecclesie cura conflueret,c r nihil et quam a suo Capite dissideret. Hae fuerunt rationes,quibus CathedraAntiochena totius Orientis, & Sedes Alexandrina totius AEgypti Patriarchales evaserunt. Et his quoque rationibus in Urbe Roma Patriarchalis Cathedra erecta fuit, ad cuius curam occidentis Ecclesiae speciali iure spectarent.1 o. Huic Apostolico instituto nititur Britannicae Ecclesiis sub Patriarcha Romano distributio,& huic sundamento nixus Agatho Papa, Britania rum Episcopos inter eos numerat, qui ad Patria chatus Romani Concilium spectant. Praeclarum est hac de re non solum Agathonis , sed & centum viginti occidentalium Episcoporum testimonium, quod in Synodica ad Concilium Generale sextum epistola legitur, quae his verbis inscribitur. Aga. tho Episcopus Seruorum Dei cum uniuersis Sunodis βόiacentibus Concilio Apostolicae Sedis. Et in ipsa epitiola Synodi Concilio Romano subiacentes dia
95쪽
S . DISSERTATIO cuntur constitisse ex Episcopis Occidentalibus,quorum multitudo usque ad Oceani regiones extenditur , Longobardorum nimirum , Sclauorum, Francorum, GaIlorum, Britannorum. Clarius, Ut puto, ex
primi non potuit ab Agathone Papa centum viginti occidentalibus Episcopis, quod Brittannicae Ecclesiae Romano Episcopo ut Occidentis Patria chae subiaceant. Neque manifestius hanc veritatem confirmare potuerunt totius Orientis Episcopi Constantinopoli collecti, quam supradictam Agathonis epistolam probando, actisque suis Synodicis inserendo. Ali serui eam Occidentales Epist pi, & quod caput est, suam fecerunt Britan uici, dum eidem subscripserunt. Eam vero omnes Orientales in Synodo Generali sexta probarunt,dum Actis suis inseruerut,ut dici pos1it,quod omnes,huic epistolae contradicentes, Occidentalium dc Orienta.
lium Episcoporum iudicio resistant, & quod Angli,
dum eius auctoritatem negant, a Maiorum suorum sententia deflectere, Si supra Patres suos sapere volint. Neque refert,quod Agathonis epistola post Augustini in Britannias aduentum scripta fuerit: nihil enim in epistola illa innovatur,sed antiqui Ecclesiae
mores seruantur, iuxta quos ante Agathonem Iustinianus Imperator Patriarcham Romanum toti
Occidenti, adeoque N Britannijs , praefuisse significarat, ut patet ex Nouella eius Io 9, in qua quinque Patriarchatuum mentionem faciens solum Romanum Occidentalem, caeteros Orientales suisse
96쪽
se eommemorat: totius Orbis Terrarum Patriarche , Iustiniana, Im
inquit, scilicet Hesperia, oe Rom/, m huius Retia ρ' ' φ 'Ciuitatis, γ' Alexandriae,m rasopoleos, γ Ierosel morum γ' omnes, qui sub eis constituti sunt, Sanctiffimi Epissi Apostolicam praedicaui fidem, atque triantionem. Totus terrarum Orbis a Iustiniano in quin que Patriarchatus diuiditur, quorum quatuor variis Orientis Dioecesibus, unus Romanus Hesperiae, hoc est, Occidentis Dioecesibus, earumque sanctis simis Episcopis praesidere dicitur: ut Britanniarum Episcopi, qui in una ex Occidentalibus Dioecesibus constituti erant, ad Hesperiae sue Occidentis Patriarcham pertinuerint, prout quoque diu ante Ii stinianum Synodus Arelatens s prima posteritati consecrauit, ut capite sequenti videbimus.
De Maioribus Dioecesibus d Concilio Arelatensi Sylve o Papa '
I. Pat est Arelatenser anno Hia iam Prouinciarum Τνacturica 3I4. non solum Canonem primu n i sub unius adminis arione, ve osten δε Paschate, sed alios quoque omnes ditur ex notitia Imperis ante Honoia ad S uestrum retulerunt, quem in rii, arcadj ue tempora eouse θω δMaiorer Drae Ues , non verὸ a vi unde quando Patres Α, atenter aticto υσιωit,maiorem Diaecesimo, blae. um maiorer Diaeeeser tenere tenere scripserunt se ipserunt, eum Occidentιν Diaece
97쪽
ut tempore conciιν Arelatensis ae6ndum Imperium in I 3. Dioscosos subcuatuor trafectis pratorio a Constanimo distribulum fuerit, inde tamen nou sequitur , Dimesum uomen antea notum non Iursse . Pnvbmuι Panuinus Proumcias sub κιmine minorum Droecesitim latempore Hadriani ImperatorIs notas fuisse inrmat , ut nibiι obstet , maiονes Dioecesea tum vocatas fuUD, qaear Sextust Rosea , in Patres Arelatense/ contra minore 1 Dιαιρορι isinxerunt. . Maiorum autem Diaeestim notitiam Patres Coueiιν Arelaten-m primi habuit, Iieest Auctor no-seν Orebra negare videaIur a re Iaramem comproba eum loco maiorum Dioecesium maioris Di necem . omen
substituendum esse Urmat. 6. Patrer Itali, Galli , Asa ,
fuisse. s. Falsum isaque est,quidquam
a Nic.ena S nodo detractum fuisse auctorua ιι Pontifera, quam Uictora it anIta occasione celebrationis Pascharis exercuerat, ut patet ex fragmento Synodi Palestina, σ Po Iste ratis Esse i testimonio . I . Mansa Vrctoris mandato do Paschatir die obedire detractantes Vrctor excommunicare nititur satir re ipsa excommunicaurt,ex quo de PonImeia eius auctoritaιe conflat, quam auctor noster in totum Orbem , uti Er Patriarchalem in sonitierium occidentem volent re lana ex Canone primo Arelatensi agnoscere cog rtur .
1 VNter varia Antiquitatis monumenta, quae L ad comprobandam Patriarchalem Romani Pontificis in Occidentε uniuersum auctoritatem faciunt,non contemnendum est,quod Patres Concilij
98쪽
Arelatensis primi posterorum memoriae consecra runt. Cum enim illi ex Gallia. Hispania, Britannia, Africa, & Italia in ipso florentis Ecclesiae exordio collecti essent, Canones constituerunt viginti duos, quorum primo agunt de festo Paschatis uno die
uno tempore ubique obseruando, adduntque, ea de re Sylvestrum Papam iuxta consuetudinem titte ras ad omnes dirigere debere ; ex quo Canone colligitur, Patres A relatenses Statutum de Paschatis die ad Sylvestrum retulisse, prout reliquos quoque Cainnones retulille constat ex Sydonica ipsorum epistola ad eumdem Pontificem , in qua diserte scribunt:
placuit etiam , antequam a te, qui maiores Diaereses t
nes, per te potissimum omnibus insinuari. Quod hic locus integer non sit,sed in illo nonnulla verba desint, iam saepius annotarunt eruditi, qui proinde in illo restituendo operam industriamque suam adhibuerunt, ut ostendimus parte a. Antiquitatis Illustratae, Disteri. I. cap. 7. art. q. ubi adduximus sequentem Cardinalis Peronii & Francisci Ilothomagensis Alchiepiscopi emendationem: placuit etiam haec iuxta consuetudinem antiquam a te , qui maiores Draecora
tenes , . per tepori uin omnibus insinuari. Duo sunt, quae viri eruditissimi in praedicto loco cor mgunt , quorum unum adverbium antequam , aliud haec verba per i spectant, circa illa dumtaxat quaestionem esse indicantes, que in praedicto loco aut
deprauata aut omissa erant, non vero circa alia, qua
re, scripta videbantur . At alio modo Authoren
99쪽
nostrum nune sentire videmus, cum illa quoque corrigenda ducat, quae recte scripta esse constat: pagina enim 83- asserit,vere a Patribus Arelatensibus I , Abia. o. dictum esse, quod Papa habeat maiorem Diaecessim, ubi haec Verba, qui maiores Diaecfes tenes corrigit, & loco maiorum Draecesium, nomen singularis Dis esscontra epistolet Synodicae fidem substituit. a. Parui quidem momenti videri posset haec unius verbi variatio, nisi integrum sensum immutaret, & agnitam a Patribus Arelatensis Concilij in plures Romani Imperh Dioecesis Patriarchae Romani potestatem euerteret. Ad huius veritatis confirmationem in memoriam reuocandum est, Dioecesim olim in Imperio vocari consueuisse, quae plutem νει iod ill res Prouincias complectebatur,qua ratione antiqua
'' Imperij notitia ante tempora Arcadij, bc Honorij conscripta refert, sub Pra secto Praetorio Orientis Diarceses quinque, Orientis, Aerapti, Asiae, Ponti, mraraciae; sub Prafecto Praetorio Illyrici marcessduas, Macedoniae . Daciae ; sub Praefecto Praetorio Italiae Dirceses tres, Italiae, Ilirrici, m Africae: sub Praefecto demum Praetorio Galliarum,Dia celes tres, paniae, septem Prouinciarum, oe Britanniarum . Vnde constat, Romanum Imperium sub quatuor Praefectis Praetorio distributum fuisse in tredecim Dioeceses, quarum quinque ad Orientem spectabant, reliquae ad Occidentem et siue autem Patres Arelateses perspectam habuerint hanc Imperij notitiam, siue aliunde notitiam Dioeceston acceperint,
100쪽
seripserunt ex Concilio Occidentali ad sylvestrum ri ita Aisi. ... Occidentis Patriarcham: qui maiores Diarcses tenes, ut nimirum significarent, eum non uni Dioecesi
praepositum fuisse, sed pluribus Dioecesibus, omnibus utique illis, quae Occidentis terminis continentur . Quae cum ita sint, quis non videt, hoc ipsum Auctori nostro displicere potuisse , eique mutandi
textus occasionem dedisse . Cum enim hoc uno Patrum Arelatensium testimonio sententia ipsius de coercendis Patriarchatus Romani terminis euertatur, voluit forsan ad infringendam huiusce argu
menti vim loco Dircesium , Dioecesim solummodo legere. Sic enim,qui pluribus Dioecesibus praesidens
Patriarchalem suam auctoritatem usque ad Britanniam extendebat, unius Dioecesis Italiae potesta. tem obtinens eiusdem finibus coerceretur.3. Atqui hoc esse,quod Auctor noster mutando textum Concilij suis obtrudere conatus sit, satis indicat, dum rursus Synodicae Arelatensium, , Patrum epistolae meminit: Dquoad voces,inquit, , , Maiores Diuereses, dubium est, an Constantinus, , tempore Synodi Arelatensis distribuisset Impeia, , rium in Dioeceses: & verosimilius est, nec id δε- , , istum fuisse tempore Nicaenae, cum ibi solumi , , mentio sat Prouinciarum non Dioeceseon , , Quod si verum sit, corrupta sunt verba illo loco, , , sicut certum est, in alijs fuisse corrupta. Quin ,, etiam admissa loci integritate nihil inde dedu- , , citur, nisi quod Episcopus Romanus haberet