Scriptores rei rusticae ex recensione Io. Gottlob Schneider cum notis tomus primus °quintus

발행: 1828년

분량: 762페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

ud missarium habere volunt, de asinis quanir amplissimum formosissim uinque Possunt, eligunt. quique seminio natus sit bono, Arcadico, ut antiqui diccbant, ut nos experti fiamus, Reatino: ubi tro- cenis ac quadrigenis' millibus' admissarii aliquot venierunt. quos emimus item ut equos, stipula murque' in Emendo, ac facimus in accipiendo idem. 4 quod dictum est in equis. Hos pascimus praecipuos bono atque ordeo, et id ante admissuram largius Dei mus, ut cibo suffundamus vires nil socturam.' Eodem tempore, quo equos adducentos, iidemque latineant equas per Origas' cura natis. Quum peperit'

equa mulum, aut mulam, nutricantes odia onmias. Hi,

si in palust cibus locis atque uliginosis nati, habent

saeti ursinus, nisi quod malebat it

formosissimiam eligam omissci possum.

Nisitis Abundare hoc vocabulumeonset Vr,inus; et alibi Omisii Varro. Treeonis) Numeros ex Vrsini admonitione ad cap. , 3 1 correxit Ge. sner. De mulorum pretio iam olim Plautus Atiliit. III, 5, 2 : ego faxim nudi, metio qui stipes Ni equos, til xi tmntiores Galileia etin Aeriis. Vnde pa-iet, ad muli res vecturas conqu silosi uisse iam olim mulos. Martiat s de 1uia tempore IlI, ε,2 pami pluris nulla est, Mam donatis emta mihi. Si uiliamiaru Ex margine Irre

psisse censet Ponted. De in emendo, ibique suisse annotatum. nc in emendo essent murulenda.

Eodem temporri Aristololes Cener. Atiimal. II. 8 propter seipidam a Ini

122쪽

nutas et forma. alterum, ut vo turis sufferre labores possint, ulterum ut oculos aspectu delectare queant.

hisco enim binis coniunctis omnia vehicula in viis ducuntur. IIace me Reatino auctore probares, mihi sinquit, nisi tu ipse domi equarum greges haberes, nc mulorum greges vendidisses. Hinnus ' qui appellatur,

est' ex equo et asina, minor' quam milluS Corpore,

plerumque rubicundior, auribus ut equinis ,' iubam et caudam similem asini. Item in ventre est ut equus menses duodccim. Hosce item ut equulos ' et edu-

pe, imo tolerpretatur IIarduintis Interamnates Νartes habet plinia, III, 2 cie las Naris. Vide Obortiti ad Vi-hium p. 349. Narniae loeum hodie

Norni, Interamnae Terni Deetipal. Ce-io m ex hoe , arrotiis loco apparet, quam inepte Plinius esee serii locum ieeronis in ridia randis Reatinis . tiam miadum ti titia tamen '' ωn in . ruri 3 , secl. 8. quam narraticin m Daleeamp. expi cabal ex alici eiusdem loco II. a. 96, ubi in existi palti is Rea

tinae stixum crescere refert.

haee inierpunxii Gesner , qtium antea esset pro8nros mihi Z in te. Loquitur Nurrius Beatinus vide supra cap. 6

eumque subilo sermonem c nvertere

putant ad Varronem ; ad eum igitur pertinere mili inquiι. Quae talici milii salis dura videtur. Aliter qui Edd. l. I-G. curavit; is dedit mi Atti . nisi Ex equo et asino) Haee verba spuria υἱdentur Pon lederae, quia lana supra nil explicatum, quis sit et dicatur

hinnus

E inis ilium huius loei sensit Gestier, qui similis in sequetis it u legi volt bai. Sed ita locus nondum

123쪽

IX. Relinquitur, inquit Atticus, de quadrupedibus,

quod ad canes attinet, maxime ud nos. qui pecus pascimus lanare. Cunis' cnim ita custos pecoris ut 'cius, quod ' oo' coinite indiget ad se defenderadum. in quo genere Sunt maxime o vos. deinde Capri . liasoni in lupus captavo solet, Cui opponimus canes defensores. In suillo pecore tamen sunt . quae se vindi-Cent, ε sues, Verres, mutulos, Scrosae. prope onimii nec apris, qui in silvis saepe dentibus canos occidi derunt. Quid dicam de pecore maiore 3 quum sciam mulorum gregem quum Pasceretur, coquo enisset lupus, ultro mulos circumfluxisse, et ungulis caedendo eum occidisse 2 ct tauros solore diversos assistere Clunibus Continuatos, et cornibus facile propulsare lupos 3 Quare de cunibus, quoniam genera duo,

in cnim Mod, interpretatus si idem, ατε δή. Sed Gemplum eius ratius nullum apposuit. Cresceti litis IX. 78, itali. l. ex π1 l: eianis eu evilos eius νε- eoria, qtii eo e mile inuigent ad a. d.

mPon natis etc. Se Di tilia l) Cresc. in millo PMore sunt, Mi se desti Mur, is mes - et serophae. Ponte sera b. l. mos abutidare censet; nec enim Oim.es sues, nempe qui minores Dalia sint, se defendere, sed maiores, iii serophas, verres, ma ales. Alias excepticinem titillam fieri. Beete i nisi varaci sues non foetas, a sero is matrihus distingui voluit Belinquuntur ita atque excipἱuntur porci, seu minores natu

sues.

Quoniam genera) Egregἰam Mar-Diuiti

124쪽

DE RE RUSTICA I 2Itinum venaticum, Et pertinoi nil seras bestias,' ac sit

vestres e alterum, quod cuStodiae Causa paratur, ot

i ertinet ad pastorem : dicam de eo ad formam artis dispositam' in novem partes. Primum aetate idonea . parandi, quod catuli et votuli neque sibi, neque ovibus sunt praesidio, et seris bestiis nonnunquam Prae- duo. Fucio debent osse formosi. magnitudine uinyla, Oculis nigrantibus aut Pavis,' naribus Congruentibus,

l) riaia P. m) ri ruis. I. B. Br. R. ti eminus I B. Br. n. eminentilias klandi in Epist. Crit. p. 33 emendalionem Morum genera duo indieavii

ira ras Mestis uias si eis repti Uia et L. Auris. Postrema iamen verba legenda esse censet ita sabeis tri Ins et L

auris. Scilicet ut eanis domestieus ad vestibulum pori inest, ita ad sera vestibula silvis et lustris tribula perli-

aere alterum gentis. Sed ipse vir egregius noti multum tribuit hine coniecturae. Equidem variettilem Pol. li-hrorum ex glossn oriam putri su Isse. In CurIs see. Pon ledera eon;eriuram hanc proposui it pertinent vid frus i. e. serat, serae) Deati Lu illo striis itis nisi lustreis. Vt enim domesticus perlitiel ad drinatis vestibulum, ita venalicum pertinere ad serarum ve- si hula. Deinde ut assas nutrices N -nius ait vocalas, quod pueris uv-iriendis adsint . ei ab illis nunquam divellantur, ita eanes na,m dici, qui assidui lustra ferarum ae vestibulo investigeni l iis dis mala. Ursinus nantestitit Λ lo His msitam. Equidem cum Edd. primis prae sero dispositam. Vocabis tum tinis defendit CreMetilius. Vulgo

erat expostram.

niam eris di et senes, nee sigi nec igus

- et tapis non utimqtiam errae e stanet. Delent esse ete. Sed re et ius ariliqua

esse; eadem paulo antea habet eniti Me.

lihor ratis hahel; et sie in Columella Vlit, 2, s optimi libri Olidi pro ra-oidi habeni seriplum. navum eolorem Festus interpretatur esse inter flavum

125쪽

ex eo enatis dia obus dentibus dextra et sinistra, paulo eminulis superiori biis directis potius, quam h POC-4chis: acutos,' quos habeant, labro tectos: capitibus. Et auriculis magnis ne flaccis: crassis cervicibus, aC collo :internodiis articulorum longis: Cruribus' rectis, set

his Br. A. et notitia, qtios his3 I A. Iunt. G. p ne eotio internodia et caesium, idemque in spieis flavas timenta rava ni pellari monet. In Ciceronis Acail. l, , 33 Otim eum

dionio Codd. habent, ubi editur Ilia.

Misimis) Labra resima non in lolligo. Aristoteles ita Phusi gn. magnos et robustos canes ait latira lenula ha hereot in angulis utrinque laxa, ita, ut pars superi ris lubri iuxta angulumitiseriori lubro superi inplicetur; ex quo Adamantius similiter labra leti uia

esse aii eum ore magno. Angulos

iterque συγχεε luc voeat: ei deindelabrum superius et gingivas prominentes, velut in cane, reseri ad homines e nviciosos et maledicos; postea labia eirea denies caninias promi

signare ait unciseratores ei malign s. In canibus qu sdam nii της ριωὸς 4αχρου timὀυ habere, eosque esse iracundos; generosos vero, ut leones, eandem partem habere erassam obis lusam rotundam et solidam. Memo mireresso Pilio esse μακρο- γευrtους quales ex eanum similitudine in hominum genere animosos interpretatur Ari,ioletos in Physiogn. ubi vulgo αγρογε, atoi legitur, minnente Conr. Gesnero in Cane p. 225. Bro his) Cresieni Ius in antiqua mea editione habet: liaehis id est toristia. sed Basileensis gicissam naci in ha-het; ex Lovanἰensi Cestiee Moectis

eris id est pliatilis. antiqua mea satis id eri Hieruis. Basileensis pessimoria is tu est pli iis hahel. Nemesianus Cyneg. versu stat eratque iamia movi s i. e. valde ) ilent in si s ararcs.

Adduni, disseretii iam Olli et cerviciscari esse, ut τραχηλος totum colli, ambiliam, αυχns contra superiorem

colli partem in quadrupedibus pronis, posteriorem in hona ni reelo sigiliseel. Ita Varro II, 5 eervices a colitidistinxit, ut eervix seu cer ices significent αυχευα, collum τραχχλου Settieet eervires veteres Latini, non cer, ieem dixerunt, ante Noriensium,

126쪽

potius varis triam vatiis: pedibus magnis, et altis.. pii ingredienti ei displodantur digitis discretis: unguibus duris, ae curvis: solo' nec ut corneo, nec nimium duro, scd ut sermon tuto, ac molli: n se iiii

raras μειουρπιυταυ eληυ . υλαγμαε υτας βαρυτα υ. Vat iis et valgus Latinis est, qui Graecis βλαισος, qui diversas suras habet; qui incur ac rura habet, variis dicitur. Vulgis pedibus, seu extrorsum curvo lis est is, quem Galli Barari. Pedistis mtignis et adris) Verba elisi is ad pedes non perti erit, sed ad

ι rura : Igitur supra legendum e corio Atis rectis et Hiis et politis et ris ele. Pedes en in iti Ierra ponuntur, et so

Contra Graiius Cyneg. 27sq. stim, qui latia Parisit Destigia H Ira , motiis in restiato. sed Varro de pustorii ioca ne to itiitur. Paulo aliter displodi

interpretatur Pontedera supra ad cap. 5, s. 8.

ei Q. sed nialiqua mea habeti disii

neque cratidia gressia se comus eo Pore suppresso spinia et cet. I ides,

Solo nee tit eo. - Ex lectione u Iove is eseeii hoe V ctorius. vulgora D nee in . quam ieei Ionem defendero conatus est Costier, qu I, quis talus dicatur in homine ei quadrupedibus, ignor ahal. Celeriam hare verba omisit Crescetilius et Ceoponicorum sci apior, qui haee graece convertit. De scit pedum ea uis dixi ecpiose ad Columellam VII, 2, 4. Talum si quis de sendere mavult, possἰl sorte adhiberet uiti Gratii CyDeg. 278. tibi in eo ne

venalico requirit soliam hiare in eor- lamina ea es. Vulgo poluerunt calces et latos nominare ecillum soli, cui in-,isiti eanis.

A siminibus Antiquam lectionem

127쪽

I 24 M. VARRONIA I. R. II. CAP. 9nibus summis corporo suppresso: spina NeqUO emi Hula, neque Curva : Cauda crassii : latratu gruxi: hiatu magno: coloro potissimum ultio, quod in tenebris specie leonina. Praeterea foeminas volunt esse Innm

mosas aequalibus pupillis. Item videndum, ut boni seminii' sint. Itaque a ' regionibus appcllantur LuCo-

resiἰiui, temere a Vietorio mutatam. Ne uirum lamon intelligo. Femina proprie dieitur scietes inieri r sona rum, seii pars moli or summi se moris: aliutinis eoi pias quomodo suppressum procellere .liei possit, non intelligo. Omi ii haoe verba Crescentius ei Geois p Dica. εἰ ratius versu 273 iti xenatico cane utili ititricii staceinetrant ilia ventro. Nemesiaritis versu 3 9: siler arisis iatrix, su rigidis, mestrina ege I stit perirare luto eos iartim stis sine decenter Pro a seriuram . quae sissimminus sicca se Oviikis adseo. Ei Columella ita pastorali enui prohat hane

idem vario dieere voluit, aut verba

Morgagni Epist. I, S. 300. Iam olini Conr. Goner Quadrup. Ilist. p. 266, late quἰd addendum esse viditi a Dp et Hiisforis fellitis dignose Itir. Idem

128쪽

nes, Epirotici. Sallentini. Videndum ne a venatoribus , aut Iuniis canes omas. ulteri, quod ad pecus sequendum inertes. alteri, Si viderint leporem, aut cervum, squod'J eum potius quam oves sequentur. Quare aut a pastoribus emta melior, quae oves sequi consue it: aut sine ulla consuetudine quac fuerit. canis enim facilius quid assuescit, eaque consuetudo simior, quae Sit ud Pastores, quam quae ad pecudos. P. Aufidius Pontianus Amiturninus, quum is grcges ovium emisset in Vmbi tu ultima, quibus gregibus sine pastoribus canes accessissent; pu Storcs ut deducerent ' in Metapontinos solius, et Heracleae'

Fiaestitis quid Crese .seae aliquid, sed antiqua mea Deile Id. Inepte Ursinus malebat legit Gni enim I rilitis qtitu noti seit 'Pontiantis Cicero ad Alite. XlI, 4ι. Pontianum aliquem Aitiei amἰ-

eum nominat.

alo es til acutixent in m. l. Pinos Miltu se tracterere i. e postquam deduxissent, se elam sul ducerent. Me.

tampinos salius pialabat sitistra quaeri hodie. Victorius tamen de Metapitiis saltibus suspirabatur, dieiis a Nela-pitio lihodani cistis. Vulgatum do δε-xerrant Vrsinus mulari iussit in dedis rem. Popma a sentitur Maligeria Pontedera ita eorrigetiat : tie dedationa i. e. esse perseverent eum grege iumeliarentinos antitis et triari morent rueruclone emporium alieno loco com mem rari censetis, ubi de grege non vendendo, sed tendito agatur. Sed variae praeter eam talici es potue-

129쪽

interesset, sibi ex agris Ciburia praebuerunt atquc in Vmbvia in ad pastores redierunt. neque corum qi is- quam secerat quod in agricultura Saserna praecepit, Qui vellet so a cane secturi, uti vanum obiiciat coctam. Magni litterest ex semine esse CanES eodem, quod: cognati maxime inter se Sunt praesidio. Sequitui si quartum de emtione: si alterius, quum u priore domino secundo, traditum est. De sanitate et nox uStipulationes fiunt caedem, quite in pecore, ' nisi quod hic uti litor exceptum est. Alii pretium faciunt in singula capita canum. lilii ut Catuli sequantur matrem. alii ut bini catuli unius cunis numerum obtineant, ut solunt hi ni agni ovis.' plerique ut nec dant Canes , qui consuerunt esse una. Cibatus Canis propior hinminiS, quam Ovis. Pascitur enim e Culina' et Ossibus.

Λ ria P. 4. quam lectionem solam memorat Vieitarius. enim era e P. 2.riant gregem eo deducere. Equidem odiit muto in vulgata. I. Er. Gro Ov. conite etiat ad Neriscleae f/tim. Otii nu Metim d Maera I) IIaee verba spuria censebat Maliger et glossema Ralionem equidein nullam vi-Mo criseos tam severae adhibendae.

rum . i. e. sed intere,i, quod semen sit, ei quarum canum. P. pina et id Qtint entium. senten:ia eadem lite-

dera r Sed, quod qωσ-n de emtiouo, sit titieritis. Quae postrema ratio mihi qmdein Omnium sastillima videtur. militis) Villita iis causa, desiciente formula stipulation s, interpretatur PDpmn. Aliter x et tili eo rigebat V

sinus.

E etidinis Liber Polit. rin. alter earne. Vulgalam probaticii Scoligeripiastatis enim iure malebat Ursinus; deitieeps hirsa ei fondistis. In vetere dies ait esse lino, et comparat ex

130쪽

non herbis aut Dondibus. ' Diligenter ut habeant ' cibaria providendum. Ames enim hos ad quaerendum cibum ducet, si non praebebitur,' et a pecore ubducet. Nisi ' si ut quidam putant etiam illuc pervc- bnerint, proverbium ut tollant antiquum : vci ctiam ut μυῖον Τ ape Di aut de Actaeone, atque in dominum uiserant dentes. Nec non ita panem ordeaceum dan-

Liber Caesenas e Dirin, Venetias muria teste Pontedera. o fotiue I. B. B.

non praelelimr ' niti De - er ititie I. tiaratia P. vi Ioutinet reliqui omnes. veritisse aperiana de A. Iunt. G. x)quo. te, e Dionysio Atiliqui talum secundo Romanis dἰctoe fuerint euriae coenacula, ubi curiae saera faciebant atque epulahantur. Sed quid euriae illae ad rusticos et agros ' Equidem

ursi nurn sequor.

Cilia ia) Crese. pane bene Pascendi

cum grege sunt, ne mulcesmem -- lena quaerere ethum a grege recediar.

Nisi si ) In Edd. primis est: Si non

Prae8elimr, nisi tit auia u. Iti aliis postrema huius loci verba ita leguntur r antiqtium βουλιροα γυωυ vertunt. Vocem μυθου omittunt Edd. primae ei Polii. libri. Victoriananiloesonem amplectitur Scaliger. Popitia respici putabat vetus proverbium Quolsimi tot hostes Tolli id proverbium

seu mutari, ut dieatur: qtim cinus De hos es. Ursinus excogita it hane emendaticinem r nisi eritim ititie ρθυμοι im, μύθου vi toti I arati ram , Del .lium tia operiani ci in domiti . Sed is noti explicavit, quo sensu solistere proverbium voluerit intelligi. Maliger comparabal loeutiones lollireristim , M in alietii. Sed hae plane di ersae sunt. In vulgari leci ἱone an

dam ponunt βουλιμια κυωυ. geat Iger diversum intelligit, quo scilicet respe- , ii Theoeritus , ut i ait: θιε me νυυας ως τυ φῶγωσι. Boe pro erbium tolli diei non potest alia ratione, nisi ut sententia eius mutetur aut plane nulla sat Nihi nondum liquet. Varro apud Nonium in Oe pvire. Crede mihi, plures dominos servi eomedere quam

canesi quia si λι-- occviasset, et ipse prius stim eanes Comedisset, egnon negasser . Utiri Miltis in rheagro

feres. tibi ex ser plura Codicis non rigare Faber correxiti non nugias e cerativioristis in M. D L. Contra altera Nereerit Edilio posuit: non magua stati. in α Iro feret. ex eorreetione

scilicet L. Carrionis Anti sq. Leet. Iis, 4s, qui praeclare de Domitia indoeli. nabili ritigiis disputavit, cuius locum ei Varronis auctoritatem omisἱt Ces-neri Thes. L. L. Editio Notiti Pal.

SEARCH

MENU NAVIGATION