Cursus mathematicus noua, breui, et clara methodo demonstratus. Per notas reales & vniuersales, citra vsum cuiuscunque idiomatis, intellectu faciles. Cours mathematique, desmontre' d'vne nouuelle, brieue, et claire methode, par notes reels & vniuerse

발행: 1644년

분량: 1010페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

96 THEOR. . PLANE T. LIB. I.

Si magnitudo apparens Ircus eccentrici non diffe- at a vera ipsius magnitudine dato angulo sub quo cernitur, dabuntur quoque arcus ab apogaeo ad ipsius

terminos , Corumque ar

cuum prostaphaereses.

bcefia est eccentri .cebs est mi. regu ecas est mi. apparen.

abes s

Demonstr.

3. I

Ebia est D.

592쪽

PROPOS. X. si semi,anietet epicycli Si is semidiametre de tepi

aequalis, non differat: planeta eundem ubique locinnobtinebit siue in eccentrico solo;siue in epicycio a concentrico delato,deseratur. fere ρα δε meammeor doc centri ue qai My es egistia stinere aura te me emou-uemeni , sole qa'en sit en porree par vn sat sccentrique, ou parvnepi ae,mi sit --bbrietar o concentrifue. a e 1 centri serr.

593쪽

98 THEOR. . P LANE T. LIB. I.

Demonstr.

Mutua transpositio centri epicycli in centrum sui de ferentis, & centri deferentis in circumserentiam' sui epicycli, absque motuum mutatione, non mutat planetae motum in longitudi

nem.

594쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. I. 499

His positis, demonstrandum est, si planeta a puncto D ad punctum G perueniat motu deserentis epicyclum a C in E,& planetae in epicyclo a D vel H in G

eundem planetam ab eodem puncto D ad punctum G, peruenire quoque eodem tempore motu centri F a B in F,& planetae in cireumferentia circuli M G Pa D in G. Ces rhoses sani ainsistretnises, d Dur dem.nstrer, quoi la planete est porree de D en G par te ma ement du deferent de l'epi ele de Cen E, er de la planete en ι'epi clege D,ou Η en G 3ue Ia mefme pia nete du me e ρνinct D au p. 9

Praepar.

3. a. I

595쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. I.

Praepar. operat.

596쪽

ed est D.

si per propos. 3. elem. super cer AB CYBC I par utectis, Α Β & B C describantur duo circuli legmenta capacia da-ltorum angulorum M oc N, illo- um inintscctio. D erit locus loculi, positi.n du 3 .es elemens. on descritsur Io lignes diuisus M a α 5 Cafluae 'ments Ie eercle eapalles

597쪽

lsox THEOR. . PLANE T. LIB. I.

C A P. IV.

De Planetarum motibus in longitudinem. Des mouuemens des Planetes en longitude. Ρ R O P O S. I. O e variis mundi systematibus. Sunt quatuor praecipua mundi systemata a recentioribus celebrata, quorum primum est Ptolemaei, & veterum Mathemati- eorum,quod omnes ferὸ huc vLque sequuti sunt : Secundum, est Martiani Capellae, quod iam a plerisque , qui tenent terram stare . recipitur : Tertium est Tychonis Brahaei : & quartum Copernici. In tribus prioribus, terra occupat centrum firmamenti,&in quarto Sol. In primo, circa terram immobilem mouentur omnia astra, ut indoctrina Sphaerica expositum est. Secundum, differt a primo, quod in illo Mercurius &Venus moueantur circa Solem. Tertium,differt a duobus praecedentibus,quόd in illo quinquet

Le troiste sene , differe des deuae

598쪽

ueamur circa Solem. umta ι .urdus irat. In hoc tertio systemate, ab Origano,nonnullisque aliis astronomis tribuitur terraemotus,di- ulnus s.ss. circa suum centrum immobile, & caeteris astris eundem motum s. s.c quem habent apud Tychonem. in quarto, siue C pernicano, firmamentum est immobile, in En ea tra sme IS'eme, origan

599쪽

o4 THEO R. . P LANE T. LIB. I.

PROPOS. M. De variis Theoricarum ne diurem spatia si deo lanetarum hypothesibus, τι riis di s eianet .

Primi Astronomi obseruarun

alanetas post certa temporumnterualla ad GHem reuerti stelas fi as, & quoniam naturae eae-esti una contentaneum videba-ur id steri descriptione perfe- circuli circa mundi cem sum, na tuque aequabilissimo. latuerunt, motus caelestea esse irculares, regulares atque pere tuos. Qui verb his suecesseant, deprehenderunt planetaeti locis caeli certis maiores & ce. zi res, qu m in oppositis ar,rete ἰ-retento motu plane-

600쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. L

concluserunt circulos s laneta rum esse eccentricos : qu*rum

leccentricitas opς Geometriae indagata fuit. Durauit haec hypothesis ' motibus Solis saluarudis, ad nostra usque tempora: in caeteris veto planetis iamdudum ipse etiam Ptolem us ab aequabilitate motus desciuit:

animaduertit enim , si ex celeri tate & tarditate apparenri quantitatem eccentricitatis AC, constitueret. magnitudines apparentes epicyclorum , non toti

eccentricitati AC , sed illius tanium dimidia: AB rςspondere.

ι'eetentricitέμ α -- futiment se miris In qua quidem repugnantia

SEARCH

MENU NAVIGATION