Cursus mathematicus noua, breui, et clara methodo demonstratus. Per notas reales & vniuersales, citra vsum cuiuscunque idiomatis, intellectu faciles. Cours mathematique, desmontre' d'vne nouuelle, brieue, et claire methode, par notes reels & vniuerse

발행: 1644년

분량: 1010페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

641쪽

s c, TH ΒΟΚ. . PLANE T. LIB. II.

LIBER SECUNDUS,

Theoricam Planetarum secundum motae terrae hypothesim, complectenS.

LE SE COND LIVRE,

contenant la Theoris A Planetes ,selon thypothes de la terre mobile.

De ordine Planetarum. De tondre des Planet . C A P. I.

ELongatio Mercurii a Sole

nota excedit 29 gr. &Veneris 3 gradus: unde sequitur, orbi-ltas horum planetarum non ambire terram et si enim ambirent terram, illorum inaximae elongationes a Sole, peruenirent usque ad Solis oppositionem. Venus in inferiore rant sim cum Sole coniunctione apparet falcata . ideoque tota eius orbita neque ΜFrcure ne s'eso gne i inclis usoleti pii . de 29 degreia,

642쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. II. 1 7

supra neque insta Solem est: si enim esset supra Solem, rotunda

semper appareret , nunquam Corniculata: Si vero esset infra Solem, circa utramque eius cum Sole coniunctionem appareret falcata. orbitam Mercurij intra Veneris orbem esse inclusam, Solemque ambire, perspicuum est ex eius maxima elongat io ne,quae minor est maxima Veneris elongatione ; dc ex vivacitate splendoris ipsius. supra Veneris, aliorumque planetarum splendo

rem.

netes.

Les eleuae de Mars , Iupiter er

Saturne enurronnent la terre , Neu

solis oppositionem veniant Saleii iussuescircundant quoque Solem, quia si subter illum incederet, in coniunctionibus eum Sole, Corniculati apparerent, instar Veneris dia Lunae, quod repugnat ipserum phaenomenis. Mars autem minus distat a terra quam Iupiter, & Iupiter quam Saturnus,qubd magnitudo apparens a Solis coniunctione ad Oppositionem magis crescat in Marte a sen σπεμ-n: erenuisonnent les.leii, carF eiles fasient leurs re

fulan Saturne.

Me ce que dessus est manifeste ,

quam in Saturno Ex his liquet orbitam terrae

643쪽

148 THEOR. . PLANE T. LIB. II.

bire tantum terram. choses sani contraires avxphenomenei, it est manifeste, que te cercle

de la reuolution de L. Lune enuι- renne oeulement la terre. Terram non esse in centro fir- quela terre nestpMny aucentremamenti, conuersonisque pla-ldufrmament,n des cercles des reuerarum , secundum veterum actuolutions destianetes,selonia cam recentiorum communem sen- mune vinian tant des ancum fuetem iam , manifestum est, ex ac-ldes modernes, it est euιdent , de cessu & recessu planetarum alapprochemens essignem ens dei terrae centro. Venus enim re- planetes ile la terre. Car Venus,

in tillima, sexies remotior ano-len D plus crande distance de tabis inuenitur, quam cum est vi- terre, est sagnee de mos si cinissima : Mars vero octu plo aurant, que tors quelle est pres de altiorem distantiam in Solisin.us: in Mars se traune huici seis coniunctione quam oppositioneiplus es.gne de naus en si conton- obtinet. Aion auecle Sotii quen senans ition.

Probabilius quoque est, unius Ilest ausit plus ervabie, quela

telluris centrum annuo motulfule terre Gye te mouuement an circumire, Sole in centro firma- nuel. e Soleu demeurant immobile

644쪽

trum Solis circa terram, .seeum gestans centra orbitarum caeterorum primariorum planeta

Solis orbe, Iouis quintuplo,&Martis sextuplo, nec credibile sit minores circulos gestare maiores. Praeterea, in hac Tychonica hypothesi, Martis corpus, certis temporibus in illud spatij mundani succedit, in quo aliis temporibus Sol fuit, quod in prima iis planetis est valde incredibile, lic confundi ipsorum regiones, quas permeant. Probabilior igitur est sententia eorum, qui statu uut Solem in centro firmamenti. iQ d ad firmamentum attinet, verissimile est, ipsum duabus supelficiebus sphaericis concaua de convexa esse comprehensum, in eiusque spissilua inestellas fixas, inaequales quidem Sole obtinere distantias, sed non secundum illarum apparentium magnitudinum proportionem.

menti quiescente, quam cen-lan centre d irmament, te su l

645쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. II.

De dentationibus. Des definitions. CAP. II.

646쪽

THEOR. . PLAN ET . LIB. II. 111

bd g est O aequinoctial. np,

Circuli diurni sunt, quos in superficie terrae motus diurni singulorum punctorum describunt, quales sunt

punctis superficiei terrae motu diurno descripti. Orbita siue eccentricus est proprie illa linea, quam

planeta vere circa Solem describit centro sui corporis, ut PEXI in sequente figura , quae habet duo quasi centra Α & L,quae Fo-Les cercles j-ηινκ sη ceuxque deserisera os psincta de iis superficie de la rarae pat

HG , defriis par les mouue mens journalires des potna. de la superficie de la terre. Veccentrique espropremencerte ligne, que la planete desrit reelument par te mouuement de son centre a tentoadu Ssuit, comme P EX I , la Aure futuante, laquella.

semiae auoirdeux centres A eM m iiii al

647쪽

si THEOR. . PLAos appellat Keplerus: & inorum altero A, Sol ut cen- um mundi inest. Secundario verb intelli-itur etiam circulus maxi us, quo planum Oibitaeontinuatum secat sphaeram

NE T. LIB. II.

ment, dans le plan duquel emia ligne que deseris is centre dela planete. Punctum B est centruml Le polact B este centre decentrici PEXI, A BP estu uentrigae PEXI, AB P estea apsidum, EBI dumo lia ligne dei augea ou lepis

648쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. II. 133 ter breuior , seu Ellipseos grand diametre BI UM

Aphelium est punctum

eccentrici, circa Solem descripti , a Sole remotissi

Perihelium est punctum Le Perihelis es le spina dueccentrici Soli proximum,lmesme eccentrique pli proche

eccentrici planetae, circa Solem'ree par les centres du S.Iιil-ἐe descripti , ad Zodiacum utrim- l eecentrique de ia ρlanete descrisque extensa et apogaeorum qiiefarentourdu Soleti, Creontιm eius loca a Ptolemaeo obseruata esse,iques aufirmamentemque ter lieMain hac motae terrae hypothesi, in vagees OUerue par Ptolemete, rectis, per centra eccentricorumlen cette hypothese de laterre mobile, terrae & planetae ad Zodiacum,lsunt aux tignes Λοictes tireei da productis. centre de Pereentri3ue de l. terνι par les centres des eccentr31ues de In Luna, cuius eccentricus cir-lplanetes au Zodiaque. ea terram deseribitur , summa Enia Lune, doni ι reentrique es apsis non apbellum sed apossum descript . l'entaur de ia terre, ι'au- vocatur. ge s'appelle vagee, mn aphel e.

comme P.

649쪽

THEOR. . PLANE T. LIB. II. Inter ita, quae & distan- Lea interuallas,-s,pelae 8e longitudines dicun-l rami disiaues, ni tignea

ur morus, in orbitam ec-lle mouuement, a ia ligne queentricam eductae, ut A P,lis it lapiamteparson mou-YC, AE, &c. ument, comme AP, AC, Λ Ε,

AP dieitur Arabicis lon- AP es nommee par les Ara- itudo longior, seu distan-lbes ia plus grande longitude, ia Aphelia vel Apogata. ou la distance de ι Aphelis ou ,

A X est longitudo bis M es la moliare langitu aior, seu di stantia Perihelia,lde, ou la distance δε Perihelie, Sc in Luna Perigaea. oenia Luneri Perige . Longitudo media,est me- La m enne longitude, endium arithmeticum intericesie qui excede ia dis ce dulongiorem & breuiorem, ut Perihelie de timesime quanDie,AE & AI. qu'elle es excedo par ciae de

Longitudo media sumituril'Aphelte. etiam Metonymicε , pro illis La momne tin rude se Inreηἀpunctis orbitae , quae obtinentia i en une auere signi e stren par mediocrem a Sole distantiam,sMer.numie,pour Iespoinas du cer ut E&I, quae scilicet quadrant lese, qui sent en mediocre distanc seu so gradibus ab apsidibus di-Idu s.leii, comme EHI, qui sentstant ante vel retro. Ubineet,e so ggreet,e ι'auge de- Qirandoque sumitur etiam proluant m anes. puncto ipsiusZodiaci,qubd qua- Et se prend ausit quArues si idrante abest ante vel retro, a lo-jpour le ροin 1 dis Zoiiaque, Ubi-co Zodiaci, in quem linea apsi- gne de so deTre . de ι auge ἐμ Zodum producta incidit, & tuncidiaque, cantre ou futuatis 'l'orare non Α E sed B E est longitudo des , Cr Ars ta mouenne lon- media. Plude est B E, err m

650쪽

THEOR. . PL ANET. LIB. II. Libritilio planetae est differentia inter longitudinem seu distantiam mediam, quamcunque aliam : ut si A G sit aequalis A X, tota libratro erit G P. Anomalia media est spatium temporis, quod planeta consumit in quolibet arcu suae orbitae, ab apside incepto, redactum in partes &miquia, qualium anomalia tota, siue totum tempus periodicum , valet 36o gr. Vt si tota area circuli BXDPTvaleat 36o gradus, mensura anomaliae mediae, siue temporis quod planeta insumit progrediendo ab apside Pad punctum C , erit area comprehensa rectis A P, Α Κ , ω circumferentia PK.

Αnomalia eccentri est ar-lcus circuli eccentrici in consequentia numeratus, interceptus inter lineam apsidum, de perpendicularem, illi per corpus planetae edu-

cercle ou Aemin commensamen Paete, reduram panies

minutes testes,que t te rinomatie, ouuinis temps periodi que , vavisse degren, comme

droines AP, AK, Ode iaci conferance PY.Vanomalle de trecentri ues Pare δε cerae eccentrique

comprusetant redredisssignes, enetre L ligne de tange se tiperpendiculaire , qui tomiasmiciae δε coire de L Itinete

ctam, ut planeta existente inia pianua sorpuncto C, si per C ducatur nata C indupoinu C Urim

SEARCH

MENU NAVIGATION