장음표시 사용
71쪽
At eaedem , inquis , bis indicantur .
Quasi vero non frequenter eveniat, ut in inditibus eadem res multoties repetatur ,
vel hae Tamburini propositiones dignae non snt quae, non dico semel & iterum, sed millies repetantur, ut ex iis facilius agnoscant lectores cavendum casu istam ; vel fi denique eaedem in indicibus Concinianis bis frustra indicatae fuissent,non haberet eorum auctor quod responderet, neminem sibi potuisse onus imponere, ut quas Tamburini propositiones legeret pagin .easdem esse reminisceretur, quas legiffer pag. i 7., praesertim,quod sex, di quadraginta paginae , quae intercedunt,
plerumque non uno eodemque tempore sim mo ne uno quidem die interdum legantur. Hoc, quod nunc primum dixi , toties mΡ , dixisse putato , quoties isto genere usus es accusationis ὸ plerumque eni in ob eam caussam accidit se video , ut una eadem qu
eiusdem auctoris propositio bis in indiee indicaretur , quod valde distarent inter se loca , in quibus de ea ageretur . Et jam prope miseret me vestri, propterea quod inopiaturum ad labe saetandam Christianae Theologiae auctoritatem idonearum coacti si is
72쪽
ad tam insulsum , & miserabile defensonis
genus descendere , ut aliquot in indicibus reis patitas propositiones quereremini , & ne hoc quidem genere conquestionis quidquam proficiatis .
CCXXIII.Venio igitur ad capita libelli tui XXVII. & XXVIII, in quibus de eadem redisputas , & qua ratione auctorem indicum unam 3 eamdemque Τamburini sententiam bis indicasse dicis , eadem tu , quod unum est , unoque capite expediri poterat, in duas partes & in duo capita distribuis , quorum haec est inscriptio: Vindicatur faba criminatione P. Tamburinus Sed videamus quidnam sit in controversia positum . Tamburinus lib. 3. in decalog. cap. I. S 3. num. 3. , ubi agit de juramento haec stri-bis: , , Per quaecumque verba etiam per , , spicue Deum continentia , multo magiso, dubie , emittatur juramentum , et it Om ,, nino, & semper in foro conscientiae addi, intentionem jurantis attendendum , sis, velimus deprehendere , an vere juramen- ,, tum sit . Vel enim qitae climque tandemus Verba proserantur , intendit quis primos, postive invocare Deum , vel secundo po- ,, sitive non invocare , vel tertio sive qui as non advertit a sve quia nescit J prae-Oo 4 ,, scin-
73쪽
38o EPISTOLA IX. is scindit ab ejusmodi invocatione , hoc est,
,, nec intendit, nec non intendit invocare. Partitio videtur adaequata , continet
D enim contradictoria , S praecisionem ab ,, ipsis. Jam si primum, certo erit juramen- ,, tam , ut ex se patet : Si secundum , certo, , juramentum non erit, ut fatentur commuis, , niter Doctores . . . licet enim ego dicam .
,, juro pest Deum , si nolim per haec verba, , , Deum ut testem mei dicti implorare , uti- ,, que non implorabo , nisi valde materia- ,, liter, sicuti si psittacus a Magistro ed - , , ctus eadem verba proserrret 3 certe in ,, Sicilia ignobiles viri unoquoque verbo,, por Dio) jurant. Quis autem dicat , eos ,, ignobiles Vere jurare, cum nec ipsi ali-
, , quando sciant, quid significet illud Our
, , Dio . Videtur autem ex sua notione signi- , , ficare per Deum. Denique si tertium , , , certo item juramentum non erit , quia non invocat Deum. Cum enim hic ab- ,, strahat ab invocatione , clare apparet inodis Vocationem non exhibere . Hactenus hic explicator Decalogi, qui sanctum , & adorandum Dei nomen eandem interdum in ore homine , ac in ore Psittaci , significationem habere posse contendit. Quare Concina contra Tamburinum ita disiserit
74쪽
serit Tom. 3. pag. Duo hic docet, , Tam burinus e quorum unum certissime , , falsum est, nempe quod jurans sine animo jurandi , non juret: quae propositio, , ab Ecclesia damnata est , ut infra videbi- ,, mus: alterum, quod jurans,si non advertatri se jurare , seu si praescindit ab invocatio- ,, ne Divini testimonii, non juret S quae pa- , , riter propositio falsa omnino mihi est , &,, scandali plena. Sed quod magnopere ani-
,, madvertere debemus , est , I amburinum ,, testari , has suas propositiones commu- , , niter a Doctoribus edoceri. Laudat nam in
,, que Layman , qui sane lib. q. Trael. 3.a, cap. I. num. 3. eas docet. Citat deinde, , pro se etiam Suare et lib. I. de juramentora cap. I. num. 4. sed falso . Nihil enim ibi
,, habet insignis iste Theologus , quod his
,, opinionibus faveat . His tu descriptis Concinae verbis , ita in ipsum inveheris , ut primum impostorem, deinde eorum , quae ante scripserit , . immemorem , denique communi Theologorum sententiae , atque adeo sibi ipsi esse dictites repugnantem . Itaque princeps que rela est, quod damnatam esse dixerit sententiam Tamburini , quae esti non jurare
cum, qui jurat sine animo iurandi. Qua
75쪽
de re si verum diceres , sententiaque Taminhurini re ipsa damnata non esset, hoc summum evinceres , hallucinatum esse Concinam , & qiiod damnatum non est , id dixisse esse damnatum , at ipsum imposturae esse condemnandum , quas tribuerit Tamburino, quod ille non propugnavit, non sa
ne evinceres , cum certe docuerit Tam-
hurinus id, quod Concina reprehendit, non iurare eum , qui ita jurat, ut non habeat animum jurandi . Altera quaerela est , quod Concina nulla ratione evicerir, sententiam Tamburiis ni esse proscriptam ; sed , cum id se demonstraturum promiserit his verbis : ut infra midebimus; nihil amplius infra de ea scripserit, aut ullo modo ostenderit Ecclesiae dccretis adversari, quod scripsit Tamburinus . Haec quoque criminatio ridicula est. Quid enim contra Tamburinum , contraque
vos ipsos peccavit Concinam, si non proba vit id, quod se probaturum promiserat ΘAn magni vestra interest , nihil in Christiana Theologia occurrere , quod non sit accurate demonstratum P Quid, Si Concina ingressus dicere paullo post de juramento dο-IVO , nimirum de illis mentis re si icycnibus, di mentiendi arxificiis , quae novi casu istae
76쪽
Dn CoscINAE FID. ET DILIO. 383 excogitarunt, oblitus esset demonstrare id, quod se demonstraturum promiserat, an tam grave peccatum commisisset, ut arguendus esset imposturae P At paullo post intelliges , Concinam nihil esse oblitum , & quod se facturum promiserat , id quidem opportuno loco egregie praestisse . Nunc reliquas reprehensiones tuas videa
Nam tertio loco dicis, fieri non posse,
ut damnatam esse concedas doctrinam is, quam communem esse constat omnium
Theologorum , ne Concina quidem dissentiente , qui scribit pag. 63 s. num. XV D. Verum non adesse juramentum, ex defectu intentionis necessariae ad juramentum . De nique Suare sium eamdem tueri Tamburini sententiam , atque adeo egregie falsum eta se Concinam , qui eum Tamburino negavit esse consentientem. Sed nihil horum esse tibi praesidio potest . Quin immo nihil sane habuisses , quod Concinae opponere Sanisi multa turbasses , quaeque magnopero differunt inter se, ea quasi nihil differrent, in medium protulisses. Ego ut distincte agam , ab eo , quod postremo loco positum est, initium ducam . CCXXIV. Itaque dico, scotentiam omnium
77쪽
38 Epis Tota IX. Theologorum esse: pendere iuramentum ab intentione jurandi, quia , ut ait loco abs te descripto Sua resius : Furamentum debet 0- se a tus humanus, non solum quatenur est materialis quaedam locutio , sed etiam quatenus Iuramentum est. Atque hoc eo valet , ut si quis inconsiderate , vel antiro nimium perturbato juret , is non jurasse putetur , cum ejus ini odi actio sit juramentum , ut ab animo deliberato proficisci debeat, necesseque sit, ut idem ait Suare sus num. ε. , ut ejus, qui jurat, voluntas sit libera,
es cum pleno judicio rationii saltem quod ad
Peccandum mortalitersuifficiat. Ab hac sententia , quam esse commuis nem omnium Theologorum libenter concedo , plurimum differt altera , quae docet riton jurare eum , qui deliberate jurat sine animo jurandi. Quod ipsum quidem ratio Suare sit demonstrat, quae licet recte probet
priorem sententiam;nihil tamen valet adpo steriorem confirmandam,quamvis ipse unam cum altera confundat, eademque ratione utramque probare conetur. Id ego puto fieri non posse. Aliud est enim juramentum pendere ab ea intentione, quae si desit, actio humana, atque adeo juramentum ipsum , quae,
actio humana esse debet , intelligi non potest ;
78쪽
test t, aliud pendere ab ea , quam ouis ast uictnon habet , eo quod voluntatem pro serendi, verba apta ad jurandum studiose separet a voluntate jurandi. Ut clarius dica in , ex eo, quod necesse sit juramentum esse actionem deliberatam , recte sequitur ipsum ab ea intentione pendere , ex qua pendet , ut actio quaeque sit deliberata ; at pendere ab ea , quae deesse non potest , nisi actio sit deliberata , certe non sequitur . Hoc enim modo actio humana studiose perversa redditur , cum regulare , es naturale sit , inquit Cajetanus a. a. quaest. 89. art. 7. ut jurau tes habeant animum Iurandi. In hac controversa , ut Verum fatear , video Concinam varium esse , & quaedam scribere , quae non cohaerent inter se. Pag. enim 439. diserte docci jurare eum , qui jurat sine animo jurandi, pag. autem q37. lo
quens de eo , quislfuin jurat sine animo Iurandi , hunc graviter quidem peccare do
cet , perjurium esse non docet , quod tamen necessario sequitur ex eo , quod re ipsa juret , etiamsi non habeat animum jurandi.
Quid isitur , inquies P Negasne non jurare eum , qui sine animo jurandi jurat ξ
Ego Vero neque nego , neque a firmo a sed assentionem cohibeo . Nam nulla iratio
79쪽
ratio mihi occurrit , cur omnino negandum putem S at ne ulla quidem occurrit, cur facile concedam. Concedit quidem Sua resius, at ratio, cur concedit, mihi, ut dixi,non prohatur. Concedit etiamCajetanus, sed quamo-hrem concedat nulla ratione demonstrat.
CCXXV. Itaque duo tantum dicere possum, quorum primum est,recte docereCajetanum, cum ait loc. cit. graviter peccare eum , qui sic juret sine animo jurandi,sive verum juret, sive falsum , neque rationem esse , cur pro hetur e Xceptio quorumdam , puta Suare sit Cardenae,Castropalai, Lessii,Vivae, La-Croi-xii,discipulorum, ut tu quidem dictitas, Caietani ;qui,si loquamur de eo, qui isto modo Verum juret,neque juret in re gravi, in judicio , in contractu ineundo &c. nimium rigidam censent esse Cajetani doctrinam : rationem , inquam, non esse , cur probetur haec exceptio, quia tametsi levis sit ipsa res; leve tamen non est divinum testimonium ,
quo abutitur is , qui Deum dicti sui dedita
opera testem inaniter appellat Alterum est, plurimum differre inter Suare si iam , & Tamburinum . Nam aliud est, nullum esse juramentum si quis forte apta ad jurandum verba sine animo jurandi proserat , ut docet Suare sius: aliud perinde
80쪽
de situm esse in voluntate hominis ita jurare , ac in ea si tuin est loqui, bibere, comedere , uti docet Tamburinus , qui homini facultatem impertitur proferendi , quotiescumque libuerit, verba materialitem, atque adeo non jurandi, si jurare nolit, cum ea
profert, quae sunt apta ad jurandum ; licet enim , inquit loco cit . ego dicam :,, Juro A per Deum, si nolim per haec verba,Deum se ut testem mei dicti implorare, utique , , non implorabo , nisi valde materialiter, M sicuti si psyttacus a Magistro edoctus ea
D dem proferret. Tantum autem abest, ut ei absurda videatur haec ratio jurandi , quam Ca et anus Ioc. cit. in personam sani capitis cadere non posse dicit, ut contra defendat, rem esse indifferentem , illud atque Palla vicinum , que ista ratione verba proserendi materialiter, pactum Reipublicae , ut eademsignificative proferantur , violari contendit ; hoc inis quam , illudit Tamburinus lib. I I. cap. II. S. a. num. 6. in quo sic est: se Respondeo ejus- ,, modi pactum nimis speculative ab inge- ,, niosissimo excogitatum esse . Addo , esto,, affuisse conventionem , ut per illas vocesis possent aperire homines conceptus suos, D at contendo nunquam affuisse pactu in ,