장음표시 사용
431쪽
e autem peccare, hoc est, ut fiat, quod Iegi naturae contra. rium 3. 444. para. r. Phil. Practi. umv. etiam peccatum est f. 444. pari. . Phil. Pra I. univ. , adeoque in praesenti easu legi prohibitivae contrarias 3. I 63. pari. r. Phil. Pra I. univconsequenter illicitus . I o. pari. r. Hic pract univ. . Unde ad casum praesentem applicari potest, quod supra annotavimus de promissionis metu extortae invaliditate not. f. 376 . Ceterum ex hactenus demonstratis apparet, non simpliciter verum esse, quod ex lege civili sit, si quidam actus rescinduntur ob metum ab alio incussum, quam cum quo actum est, quemadmodum videtur Graio de J. B. & P. lib. a. c. II. f. p. n. 3.
Si tu ad aliquid praestandum mihi jam obligaris, & ego ti- ubi quid promitto, ut praestes; promissio fieri dicitur ob ca fam
ante debitam. E. gr. Si viatori mercedem BIvi, ut literas in Ioeum destinatum perserat, & redituro promitto aliquid munusculi, promissio fit ob causam ante debitam. Varia esse possunt motiva, cur alteri ob causam ante debitam quid promittamus, veluti ut diligentiam in praestando debito adhibeat majorem, vel praestationem maturet, vel ut ad praestationem debiti alterum
g. I 8 3. usectas Promim ob causam ante debitam non novam obitationem in- promissionis ducit, sita veterem fortiorem reddit. Etenim si quid promitti- ab c fam rur, ob causam ante debitam, ideo tibi promittitur, ut prae
se debi- stes, ad quod praestandum jam obligatus es s. s 8a ). Etsi iam. adeo modus promissioni sit adjectus ss 7.), qui alias obligationem promissario inducit ad eam adimplendum s.s 6 a. ;
hic tamen obligationem novam non inducit, adeoque promissio ob causam ante debitam factam novam obligationem non inducit. Σuod erat Mum. Enim-
432쪽
De modo sese alteri obligandi. gos
. Enimvero quod ob causiam ante debitam promittitur motivum est praestationis g. 89o. Och. empir. , quod incitat voluntatem ad praestandum g. 887. γ'h. empir. . Quoniam ad agendum te obligat, qui motivum cum actione quoddam connectit g. 118. pari. I. Phil. ρυα uniud; duplex obligatio stringit fortior, praesertim cum posterior ad agendum incitet per demonstrata. Promissio itaque ob causam ante debitam obligationem veterem sortiorem reddit. Ruod erat
Ita in exemplo, quod modo dedimus not. f. sga. , Viator jam obligatus est ad literas in locum destinatum perferendas pro mercede debita. Quando igitur ipsi aliquid munusculi promittis, ut hoc faciat; non nova praestandi induciis itur obligatio. Enimvero quatenus tamen munusculum prO-- missum motivum est, ut diligentius praestet, quod praestare de-het, veluti ut statim, ubi advenerit, literas reddat; obligatio jam sortius tenet viatorem. Atque adeo patet, quod promisisio ob causam ante debitam facta obligationem, quae jam aderat, firmet. Similiter promitto tibi librum, s decem, quos nundinis proximis solvere debes, aureos statuto tempore solvas, cum mea intersit, ne spes solutum iri frustretur. Non nova hic introducitur obligatio, cum ad solvendum ista tempore jam sis obligatus: ea tamen redditur sortior, quatenus emincitur, ut majorem adhibeas diligentiam, quo solutio statuto tempore fiat. 384.
Promissis ob causam ante debitam facta valida est. Quod a premi Renim promittitur ob causam ante debitam, etiam sine eademso ob c-- promitti poterat, cum a tua unice voluntate pendeat, utrumfam ante jus quoddam in alterum transferre I. 13. , consequenter debitam siquid promittere velis I. 36r.), nec ne. Quodsi sine causia valida.
ista idem promitteretur, promissio valida laret,ubi a promtu Eee 3 . sano
433쪽
ario acceptata I. 363. 36s , etiamsi causa, quae sam de tur, tantummodo foret modus promissioni adjectius 3.s6o. , vel conditio . 4oa. . Quamobrem nulla adest ratio, cur promissio ob causam ante debitam secta non sit valida, consequenter valida omnino est. Ita in exemplo, quod modo dedimus not. f. s8 . librum tibi promittere poteram, etiams nihil a te mihi esset solvendum. Viatori etiam in altero exemplo promittere poteram munusculum , quamvis ejus opera non uterer in literis peris. rendis. Nemo autem non γidet, causam ante debitam minime obstare, ut propter eam in utroque casu iam adhuς pro .
. I 8S. Onus promissioni adjicere dicitur promitar, quando pro mittit sub hac conditione, si pionissarius vicissim quid sibi vel alteri praestet, vel modus etiam in tali praestatione consistit.
E. gr. Si dicam: Dabo tibi librum noFirer compactum,& novae editionis, quae priori emendatior, si librum tuum Titio 'dare vis, seu ut eum Titio des. In hoc casia promissioni adjicitur onus, nimirum ut tu des librum tuum Titio: perindexero est, sive hoc onus adjiciatur ut conditio, ne ego ante te. near tibi dare librum promissum, quam tu dederis tuum Ti.tio f. 468. , ut modus, ne tu ante tenearis librum tuum da. re Titio, quam novum a me acceperis 3. 3 3 9., Hoc equidem exemplum loqui videtur, onus non aequivalere. multo minus superare debere promissum, ut acceptatio fiat, sine qua pro . Missio non subsaei f. 36s.); id tamen non necestario obtiisnet, cum etiam alteri quid promittere valeamus, quod minus yalet, ut ipsum permoveamus ad praestandum id, quod majoris est pretii. E. gr. Si ist permovere velim, ut Titio des d os aureos, & recusanti promittam nummum argenteum uncia. lem; promissoni adjicitur onus, quod superat id, quod expromissione debetur. Quota tamen dederis duos a pos T lios
434쪽
De modo sese asteri obligandi. ψπ
tici, ego utique teneor tibi dare nummum uncialem, quem
promis s3. say. . Valida igitur est promissio, etsi onus eiisdem adjactum superet id, quod ex promissione consequoris.
. s8 6. . promissionι on's pro arbitris a isere pus. Etenim M onas i in promissarium transfert jus aliquam praestationem a st exi- ceat promisgendi i . 363. . Ab ejus vero voluntate unice pendet, quin sioni adjic modo dominium, Vcl jus quoddam suum in alterum tranS-re.
ferre vest s. i f. , adeoque etiam idem facere potest sub hac conditione si promissarius vicissim tibi vel alteri quid praestet. Quoniam itaque onus adjicitin promissioni, quando promittitur sub hac conditione, si promissarius vicissim quid promitari, vel alteri cuidam praestet l. 38s. ; promissor promissioni onus pro arbitrio adjicere potest. I 87. Si promissioni adjicitur onus, nudia promissario fit injuria. Et Cur o F ad
enim vi libertatis naturalis tibi competentis I. I 6. part. t.' G Q ri Fur. nar , in acceptando non depcndes a voluntate promis rea in ri soriS g. sa . pari. Fur. natu, scd in tua unice voluntate po um 'sim se situm est, utrum pronussum cum adjecto onere acceptare ve saris se Iis nec nu ἔ. I 3. pari. . Pr. nat. . Quamobrem cum expromissione nullum jus tibi acquiratur, nec promissor ad quid praestanduin tibi obligetur, antequam acceptatio a te
facta fuerit I. 36s. ; si promissor jure suo usus I. 386. , promissioni onus adjicit, nihil facit, quod est contra jus tuum
perfectum . a 39.ρart. i. Phil. 'act. unis d. Quoniam it que vijuria nulla tibi fit, quamdiu nil fit contra jus perfectum tuum I. 839. para. L. Furi nat. ; si tibi promittens adjicit promissioni onus, nulla tibi injuria fit. Quodsi quis putet, injuriam fieri promissario, si onus Q.
435쪽
peret promissum; is laesionem fingit, ubi nulla adest, prouti exemplum paulo ante datum docet 38 s. Confundit
nimirum contractum, in quo requiritur aequalitas praestationum mutuarum, nisi contrahentes in inaequalitatem expresse consenserint, cum promissione, & in ipso contractu tollit inaequa. Illitatem etiam eam, in quam consenseae contrahentes contra ea, quae suo loco demonstrabuntur.
22Mnd. Si promissio sit invalida, postea vero valida essicitur
promissio via cere dicitur. convalescat. E. gr. Invallia est promissio, si per errorem, qui dat causam promissioni, quid promittitur 3. 369. , aut ea vi vel metu incusso extorquetur 3. 376. . Quodsi istiusmodi obliga tio postea valida efficitur; ea convalescit: quod quomodo fiat. demonstrandum. g. 89. Si promissio fuerit is alis, re tamen cognita eε - N ve.
lis pr-rsor; ea conmissicit. Etenim si invalida sit promisso, promissor promissario non obligatur ad praest indum, quod promisit, neque adeo hic jus ullum ex promissione consecutus: id quod per se patet. Enimvero si re cognita promiΩsione stare velit promissor, agnoscit equidem, se promissario ad nihil teneri, nec huic jus ullum esse, quod promiserat, exigendi; hoc tamen non obstante vult se alteri esse obligatum & alteri jus exigendi, quod promiserat, competere. Perinde igitur est, ac si de novo idem alteri promitteret, nulla habita ratione ejus, ob quod invalida erat promissio, &acceptatio antea facta praecessisse intelligitur promissionem . . I o. . Quamobrem cum in nova hac promissione nil adsit, quod eandem invalidam essiciat, sine ratione autem ad invalidandum sussiciente invalida esse nequeat Io. Onrol. psi re Promissi.
quomodo convalescat. Diuitia by Corale
436쪽
De modo sese alteri obligandi. 4o9
si re cognita promissione, qΗae invalida erat, promissor stare velit, quae antea erat invalida, nunc valida efficitur. Quoniam itaque promissio convalestit, si promissio, quae erat invalida, essicitur valida s. 388. promissio invalida convalescit, quando re cognita eadem stare vult promissor. E. gr. Si ea de causa tibi quid promis, quod putem verum
esse nuncium de morte agnati mei, qui me haeredem instituit; ego autem, ubi cognovi falsum fuisse nuncium hoc non ob. stante declaro, me tibi dare velle quod promiseram, promisso invalida convalescit. Idem etiam intelligitur in casu altero, ubi Iromissio vi vel metu extorta.
Quoniam promissio non convalescit, nisi cum invalida Miaus tam esset,' promissor tamen hoc non obstante eadem stare velit Dalesiendi j. 189. , de animo autem promissoris nihil constare potest, H Actias nisi eam sussicienter declaret sve Verbis, sive factis i promi omnisar.
Ita, quae erat invalida non convalesiit, nisi actu quodam externo,
adeoque sive merbis, sive iactis declaret promisor, se eadem sine
velis, etsi noverit eam invalidam esse. De modo, quo fit promissionum invalidarum reconvaleΩcentia, non omnium eandem esse sententiam, monuit Gratiust de J. B.&Ρ. lib. a. c. II. g. a Q. Sunt enim qui existimant, ut convalescat promissio, sussicere solum actum internum, qui conjunctus cum priore actu externo sussiciat ad pariendam obligationem. Enimvero cum Voluntatem promissoris divi. nare non liceat promissario, nisi lassicienter declaretur, sine ea vero huic is obligari nequeat; necesse omnino est, ut vel veris bis, vel factis ea declaretur. Actus internus animi minime producit obligationem externam, quae' cum iure cogendi conjuncta g. 666 -r. 4. Pur. nat. Alii cum adverterent declara. . tionem promissoris, quod stare Velit promissis, etsi ad ea seria sanda non teneatur, aequipollere debere noVae promissioni; ad
437쪽
reconvalescentIam promissionis requirere maluerunt novam promissionem & acceptati em quas antea iam acceptatio trahi non possit ad actum promissoris praesentem, quae tamen necessario adesse debet, ut valida fit promissio f. 36s. . Enimvero hi minime perpendunt, acceptationem etiam praecedere posse promissionem, ac quod hoc fiat, quando de animo accepta tis jam satis constat. 3 9 r.
Cisses partia Si ubilibi satis consat, promi nem esse invalidam, veluti co-Giaris, quogηito errore, Pi eidem causiam dedit, aut depulse metu, quo ex orta voluntatea promissis, ultro praestes, quo 'o Fum; promissis convalescit. E
promissuri, enim si tibi satis constet, promissionem esse invalidam, veluta S, Geld ti si cognoscas errorem, qui promissioni causiam dedit, aueraia promis metus fuerit depulsiuS, quo ea extata fuit, & tu hoc non ob. sio con te stante ultro praestra, quod promissum; ipso facto declaras, stiri re stare velle promissis et id quod per se patet. Enimvero quando promissor, invaliditate promissionis agnita, facto declarat, se stare eadem velle, eadem etiam convalcscit 3. 339. 'sso. i Promissio igitur convalescit, si ultro praestes, quod promissum, ubi tibi satis constat, promissionem esse invali- dam, veluti cognito errore, qui eidem causam dedit, vel metu depulsio, quo extorta promissio,
Casum hunc particularem adjicere lubuit, ut rectius intelligatur, quomodo fusto declarare possit promissor animum stan. di promissi3-αώomovi Si promisor norit, non extare conctionem, tic tamen non obproetur, flore praesar ι , Do promissum fuerat; id ultro praesiare intelli- quod coκἀ- gitur, ouasi promissum non esseto Quamprimum enim certum tranare ρυ- est, deficere conditionem, promissio pro non facta habenda
missem se 5 334- , consequenter quod promissum erat praestari nequit
438쪽
De mori sese aberi obligandi. 4II ,
tanquam promissum. Quamobrem si promissor norit, non iaὸ m-emare conditionem, hoc tamen non obstante id praestat, is , quod promissum fuerat; id omnino praestare ultro intelligi- etur, quasi promissum non esset.
Nimirum evanescente promissione, quando conditionem non extare certum est, ad id praestandum, quod promissione .conditionata continebatur, nou Obligatus est reus promittendi. Idem ergo praestari nequit tanquam debitum f. IIo. Part. l. Phil. pract. uniν.): praestatur adeo ultro, quasi promissum nostesset. 3934
Euod promissor, conditione non exsente, promissario adρ - Cis missandum id, quod promiserat, nsiilominus obligat C esse velisi Upra promissi emisione, o acceptatione nova opus est. Quando enim deficit, iconditio, promissio pro non facta habenda s. 5 3 4. , COR ad profaniastquenter vi ejusdem promissor Obligatus esse nequit ad dum renc id praestandum , quod conditionate promiserat. Quam rionate ' vibrem si hoc non obstante eidem ad hoc praestandum oblim missam irigatus csse velit, cum nemo sese alteri persecte obligare possit lis esse obli nisi promittendo 3. 3 9 3 0 , promissori S autem Obligatio Va-gaias Malida esse nequeat sine acceptatione I. 365. , nOVa omnino extante coamopus est promissione & acceptatione. aerione.
Conditione non extante ex promissione condit nata nihil
consequi potest promissarius. Quodsi ergo vis ut id consequatur, quod ex promissione ista consecutus suisset extante eo ditione, aut dandum id ultro, aut denuo promittendum pure, perinde ac si condit nata promissio facta nunquam fuisset. Nova adeo promissio tui prorsus arbitrii est, atque adeo pret stationem quomodocunque Variare & promissioni, quod uti 'detur, onus, vel etiam modum quemcunque adjicere licet, cum nova promissio nullo modo a conditionata, quae prorsus eva Iutta dependeati
439쪽
An necesse Promisso non habere debet causam expressam, ut sit validae. i. o Etenim homines sibi invicem ad dandum, vel faciendum permissis e-- secte stis obligant mutuo consensu . 337.). Quamobrem sam expres cum ad consensum mutuum non requiratur, nisu ut quod unus iam habeat. alteri praestare vult, hoc sibi alter ab eo praestari velit 638 pari. f. Phil pract. unm. , hoc vero fiat, si promissor nude promittat, nulla expreta cauis, cur promittar, & promitarius idem accepteti a 6 i. 36s. ; promissio ut sit valida, causam expretam habere non debet
Causa, cur aIteri quid promittas, nota ad hoc requiritur, ut tibi constet de alterius voIuntate, cujus quippe determinatio libertati tuae naturali relinquenda Is 6. Part. I. Jur. nat. Constat de consenta promittentis, quam primum ejus voluntas patet. Civile adeo est, quod promissio habeatur invalida, quae causam expressam non habet.
'vando re- missionem revocare dicitur. Puando igiturpromissor promissionem vocetur, ρο revocat, animam Promittendi mutoit. Quamobrem cum ho- quando re- mini nullum competat jus mutandi voluntatem, quando mu- voeario si. tatio est contra jus aIteriuS g. 376.)ἱ promulsionem revocare licita. cet, quamdu ex ea jus nemini Pasinum, minime vero, ubi alicui fuerit quaesitum
Unicuique permittendum , ut voIuntatem suam mutet . quam diu nil agit contra jus alterius c 377. , Mutat voluntatem, qui promissionem reVocat, ac ideo revocat, quia illam' mutat is praesentis. Quamobrem promittenti permittendum, ut revocet promissionem, quamdiu ex ea jus memini quae
440쪽
Ante acceptationem premissio remeari potest; facta autem ac- Σαώ pr reptatione revocari nequit. Quoniam enim fine acceptatione missis
est promissione jus nullum acquiritur promissario I. 36 s. faciat irre- quaindiu acceptatio ab eo nondum factis, ex promissione jus vocabilem. nullum ipsi quaesitum est. Enimvero promissionem revocare licet, quamdiu ex ea jus nemini quaesiitum o 3930. Quamobrem ante acceptationem promissio revocari potesto Euod
Iam vero acceptatio non fit alio fine, quam ut a voIente jus quoddam in te transferatur 3. 38 r.)- Quamobrem cum vi promissionis promissario competat jus persectum ad id, quod promissum est . 364.); si is promissionem acceptet, jus persectum ad id, quod promissum est, ipsi actu competiti. Quoniam itaque promissionem non licet revocare, nisi quamdiu ex ea jus nemini quaesitum I. 393 . , acceptatione ea re cari nequit. diuod erat alterum. Acceptatio igitur promissionem iacit irrevoeabilem. Quod ante acceptationem adhu erat voluntatis, id facta eadem sit necessitatis, cum eadem reum promittendi ad praestandum tibi obligaveris f. 38r. , ut praestatio facta suerit necessaria . II 8. pari. Phι pract. unnu , & contra jus libertatis naturalis, cujus particula jam alienata est, promissor jam dependeat a voluntate tua Is 3. pari. I. Iur. nat. , non amplius quoad illam sui juris s3. Is s pari. . Iurinat. , sed juris potius tui f. I 41. Part. t. Dr. nat. .
. s9 T. Sipromis is revocatur, promissorem poeniter promissi. Etenim Poenirentia si promissio revocatur, promissor declarat, sese ex promisso revocationi teneri nolle - s 9s. , adeoque judicat se male fecisse, aut romusionis minus recte, quod promiserir, cum jam nolit, quod ante v cofaerens.