Alciphronis rhetoris Epistolae, cum adnotatione critica, editae ab Augusto Meinekio

131쪽

Aleiphronis Illiri κατασκληθῆναι, κατακλησθῆναι, κατακληθῆναι, κατακλιθῆναι. FortaSSe Praestiit κατεσκληκέναι Serit, ere, qua forma constanter usus eSt noster Ili, 4, l. 19, 3. et

in hac ipsa epi Stola S. 2.

III, 4.

Inscriptio 'εχέδειπνος Λοπαδεκθαμβω. Ita hoc nomen scripserunt viri docti Ruinusium secuti, cum plures libri habeant Λοπαδεχθάμβω, in quo Vide ne consulto scriptor sive archaismum captaverit sive Singularem quandam dialectum secutus Sit, cuius complura exempla extant, ut I.

ἐκθυεσθαι, ἐχθος i. e. ἐκτός, εὶ θητων i. e. ἐκ θητῶν. V. B6ckhium C. I. vol. II p. 402. et in Relati. menStr. Acad. Berol. 1853 p. 149. l. ἀπεσκληκένα posui e Ven. aliisque libris; vulgo αποσκλῆναι. Ib. ωρα μοι scripsi pro vulgatO ωρα σοι. Illud ipsa sententia flagitat; male Arnaldus co ρα τοι. Τum απάγξασθαι quod libri post καλωδιου habent, sutile est scioli additamentum, qui vectem restimque ad Suspendium reserebat. Delendum esse primus vidit Herelius. 2. εἰ γὰρ καὶ - Παλαμήδειον. Haec non nocte proe clunt. Dixerat parasitus aut astuto consilio aut vecte et reste sibi Os iis eSse, quorum alterum ad evertendam solarii columnam, illud autem ad convertendum horologii indicem spectat. Iam si ita pergit .si enim totam evertemus columnam aut indicem convertemus, Palamedeum hoc erit con Silium , apertum est primum illud de columna non I30sse βουλευματος nomine comprehendi, cum ipse Supra inter consilium et vim μοχλον καὶ καλωδιονὶ distinxiSSet. Paullo melius res procedet si pro istis ξ τον γνώμονα Serip Seris εἰ τον γνω-

μονα. Hoc pacto sententia emergit haec: si enim totam evertemus columnam, bene res habet nec amplius nobis

laborandum quod nolissimo dicendi genere cogitatione supplendum est): sin indicis convertendi copia erit, ut citius horas indicare possit, nae Palamedeum hoc erit consilium. Ita igitur haec utcunque expedire licet: lateor tanasn totum illud de evertenda columna absurdiuS eX- cogitatum es Se, quam ut ab Alciphrone prosectum esse mihi persuadere possim; atque ut totam hanc epistolam plenam

132쪽

interpolationum esse mihi persuasi, ita hanc quoque partem interpolatam esse et ab Alciphrone haec tantum seripta credo: εἰεν, ωρα μοι βουλευματος. v γαρ τον γνωμονα

ἐκεῖσε νευειν Ου ταχιον δυνήσεται τας ωρας αποσημιανειν,

ναὶ ἔσται το βουλευμα LIαλαμνιδειον. Ad Singula ut veniam, κιὰ ante oλην non sollicitandum videtur: compares καὶ πιας, καὶ πάντα et similia, quae sortius dicta sunt quam simplicia πῆς et πάντα. CL Analecui Alex. p. 223. Τum alterum και, quod Ven. ante ἔσται τὸ βουλευμα addit, non

abiciendum, sed in ναὶ muti indum censui. 3. οἰκέτην Boissonadus restituit ex ubi est ἱκετιν, vulgo οἰκεῖον. 4. Verba καὶ παραλογισασθαι, quae libri poSt κατασοφίσασθαι habent, in marginem relegare non dubitavi. Recte dicitur κατασοφίσασθαι την ευταξίαν, astuto commento Ordinem perturbare, non item παραλογίσασθαι, decipere ordinem. Ceterum in Ven. inverSO Ordine legitur παραλογίσασθαι καὶ κατασοφισασθαι. Aliud item in sequentibus glossema Sellero praeeunte eieci xi ἐκείνης, quod in ceteris libris varie scriptum V . recte omittit. Ib. φρονεῖ νεώτερον paulo insolentius dictum est pro tu ven i liter lascivire, cum alias de iis dicatur qui res novas moliuntur. Puod statim sequitur 'Λποληξις nomen, Bergilius Sie Scripsit; libri Ἀποληξίας. Denique in fine epistolae τουμπίπλασθαι Sellerus, τουμπιμπλασθαι Bergierus, ἐμπίπλασθαι Ven. του πίμπλασθαι ceteri libri.

III, 5.

Ἐκτοδιώκτης nomen in epistolae inscriptione non mutandum in 'Eτνοδιώκτης. Indicatur eo parasitus qui sextam horam consectatur, i. e. prandiorum tempus observat. cf. Alciphro

IlI, 4. ὁ γνώιμον ουπω σκιάζει τῆν εκτον, ubi vide quae ipse Sellerus adnotavit. Dissicilius dictu quid altero nomine Μανδιλοκολάπτρ indicetur. Pro eo Ven. Μανδυλικολάπτll, Ο ΜανδολοκολάπτI, Reiskius Μανδιλοκλεπτli, Sellerus Κανδυλοκολάπτd. l. χρηστως ήσπάσατο, quod Bergierus comiter Salu lavit interpretatur, mihi aliunde non cognitum est. Fort.seribendum ὁ χρηστος vel ὁ χρυσους. Ib. απωθεν SeripSi Duiligeo by Cooste

133쪽

EX P. r. Pro αποθεν. endem forma restituenda Fragm. VI, 4. 14. alteram ut a pro Mae orationis script ribus alienam nec nisi ollicis lyricis lust poetis concessam sui AKe existimem, hanc causam habeo, citi ou ex iambicis carmini lius, quotquot aetatem liuerunt, millum eius exemplum ut torri potest: itaque frustra ii ineru in Poetis tri Wicis, si uri tra in comicis frustra item, ne iambo rati hos eommemor na, in Noymni Poriogosi, in Machonis citriis et quae Dracter a ex eodem carminum genore ad nos transmissa sunt. Ilas oh causas Pandem formam ubi iust etiam e Strabonis libri, expuli, Dartim eo diei iis addicentilius, partim vel contra codicum fidem, tuorum conSensui in tali causa nihil trinuendum est.2. τεμαχιται Arnalitu S, ἰχθυες τεμμαχίται libri praeter Ven. et in quibus ἰχθυς τεμμαχίτης. Restitui singularem, non facturus nisi iidem codd. γεννικος obtulissent pro γεννικον. 3. φρασας παρ' o του καλοῖτο, ἐδεησα κινδυνω περιπεσεῖν. Recte Sollo rus o λίγου ad ἐδέασα requirit, cuius reliquias in καλοῖτο, Pro quo Ven. καλε reo habet. SupereSSE credo. ScripKi igitur παρ' οτου καλεῖται, o λιγου όησα.

h. ἐγκειμένην, quod libri post ἐναυλον hahont, eicienduin esse viderunt iam alii. Ib. ἐδέησέ μου. Ille etiam ex iderat ολίγου. Ilν. βρέγματος Ven. βρέχματος ceteri, ut videtur. In sequenti hiis τοὐ υδατος articulum omittore vido tur Ven. Colorem loci Scriptor fortasse duxit ox Antiphane in Fragm. Com. Ill D. al. κατασκεδω - τὴν μεγίστην αρυ-

ταιναν υμῶν ἐκ μέσου του λέβητος ζέοντος υδατος.

III, 6.

1. Oii ει με ου ροτα μακρον. ita Bois kius et Sellorus, quos male secutus Rum; libri μικρόν. Her te rus oti det tint. Scribondum οφει με συ μετα πικρον. Tum o b Sellerus Οιος τε εἰρο τα

2. Puod laost θεασάμενος libri habent ενα των νεκρων, glossatoris esso vidit Arualdus . cui debetur etiam ἀνε- λειν, pro pio libri ἀr/ελών. Pro ἐπηνάγκασεν legebatur ἀπηναγκασεν, quod correxi. Duili su by Cooste

134쪽

3. οια γαρ οια πάσχει τα δικαια λακκοπλουτοι. Ita libri, in quibus πάσχει τὰ δίκαια ex .margino illata osse intellexit Bergierus. Sunt librarii verba parasito insensi eumque meritas poenas dare profitentis. His eiectis alterum OL in οἱ mutandum esse vidit Colietus. Sellerus scripsit ola γὰρ οἷαοι λακκόπλουτοι, quod aures laedit neque elegantiae est Alcipitroneae, quamvis ille οἷα γὰρ ola coniungere Soleat. 4. ἀλλἀντα ἐνεσαττεν. Puod in margine eod. Θ additum

est λουκανικον cum olim Neil Pro recipiendum commendassem, nunc reieci. A Dertum id nihil aliud esse quam inter- pro tamentum vocis ἀλλῶντα. At quod in sequentibus pro ἐργασάμενος scribendum conieci οργασάμενος, non dubitavi

reciper .

σῶμα βρωμάτων φορυτον idem Ven. dedit; vulgo τοσουτον ὁ τῶν βρωματων φορυτό ς, quae in ullis libris aliter scripta variis coniecturis tentata sunt. Ib. in libris legittar ἐπ' ἐργασίαν τρεφομι καὶ Πειραιεῖ Schuserus IIειραιοῖ) βαδιου - μαι τὰ ἐκ τῶν νεῶν φορτία ἐπὶ τὰς αποπινιας ροσθου μεταθείς μετατιθοις Ven. . Vitiosa Oratio quo modo emendanda esset ipse docere poterat Alciphro I, 25, 3. ἐπὶ ναυτιλίαν βαδιουμαι καὶ ἀνεμοις ομιλήσω καὶ κυμασιν, et II l, 47, 5. πάλιν ἐπὶ την αρχαίαν ἐπιτ iδευσιν τρεέ ομαι. I levi igitur βαδιουμαι et Scripsi μεταθήσω, quam tuam prictim eiecto τρίη ομαι etiam Sic constituere possis ut seritiatur ἐπ' ἐργασίαν βαδιουμαι, καὶ Πειραιοῖ τὰ ἐκ - Pro νεῶν in Θest νώρ i. e. νεωρίων; at praestat νεῶν. Ceterum καὶ Πειραιοῖ scribus an καν Πειραιεῖ Perinde Ust.

G. ώμολογημένην Seil Prus, ὁμολογημένην V n. ιόμολο- γ ηαμένην Θ, ομολογουμένην vulgo. Ib. pro απεκδεχεσθαι malim ἐκδεχεσθαι.

οἰνοπνίκτης scripsi ex Von. cum vulgo legatur Οἰνοπήκτης, quod Οἰνοπίπης corrigendum videbatur Sellero. CLBOυκοπνικτης III, 50.

l. Libri στεφίωτον ἐπὶ τὸν αγνόν vel ἀγνὀν; correxit Bergierus, nisi quod τὸν ante ἐπὶ Reiskio diabetur. I h. vulgo Duilia eo by Cooste

135쪽

additur post recte Om. Ven. eX quo in Sqq. αγαγεῖν scripsi pro αγειν ei. τον ante Θηριππίδην delevi. 2. δε Ven. quod sera i polost, si in antecedentibus siro ματην SeripSori S μα τήν, de qua iurandi forma es. ad Menandri Re l. p. 131. Ib. legebatur ταχιστα αυτὴν καὶακουσαν απαξωμεν. uae cum gratia nautici vitiata esse intellexissent, αν po Si ταχιστα inseruit LObeckius, quem Sellerus secutus est. Potuissent lenius καν ακουσαν Scribere. At cum codd. pro απαξαιμεν habeant απαξαι vel απαξαι, conieceram ego excidisse in line δυν σομθα. idque nunc a Veia. planissime confirnia tum video. Non dico hoc acuminis ostentandi gratia, a ilua vanitate me in multis aliis gravibusque vitiis longe remotum Seio, Sed ut hoc quoque exemplo pateScat, ne audacioribus quidem coniecturis in hoc seriptore locum denegandum esse. Idem liber sequentia sic habet: Θηριππίδηρός τουτο. Voluit opinor δυνησομεθα Θηριππίδρ. ὁ δὲ εἰ τουτο, vel ωστε τουτο. 3. του νεου σκεμματος libri, quod quo pacto recte explicari possit non video; itaque Reiskii aliorumque emendationem του νεου κομματος recepi. Ib. τὀ ante delevi. 4. ἐπιμείναντες rim. Τum λογιδονται Si incorruptum est, notata dignus est passivi usus, cuiuS exemplum non me mini nisi in aoristo λογισθῆναι. Fori. tamen scribendum νομίζονται.

III, 9.

2. καὶ θραυει. Bergierus καταθραυει, quod probandum videtur, posthabita ratione a PierSono Ver. p. 96. inita.

III, 10.

1. Memorabile est κακὸς κακως απολοιτο ὁ κακιστος. nil tamen mutem, quamvis κακός, pro quo B μ ιρος habet, delendum videri possit. 2. εἶπες recepi e Uat. Ven. Par. aliisque, εἴπαις Flor. εἴπoiς Vulgo. 3. προσελθόντες Par. Vat. Ven. παρελθόντες Halgo. Ib. Diuitiam by Cooste

136쪽

ανεγειρόμενος ScripSi e Ven. ανεγρομενος Vulgo, αναγρ με- νος Flori Denique complures edd. ii ευδῆ pro ἔγευδεστατα.

Mulieris nomen epi Stolae huic praescriptum μονιον recte suspectat Reiskius, qui de Κρονιω cogitabat; videtur aliud latere. l. ολος i. e. oλως Ven. Tum ἀπεχθα /ομδε/ri Vat. Ven. Dorv. Par. ἀπεχθομένη vulgo et ceteri. 2. Fort. praestat ἀκουσας καὶJ αλλα. th. ἀπωλισθε Sellerus, ἀπολισθε Beri tardus, ἀπολεῖσθαι codd. Puod sequitur μου recepi eX B, μοι ceteri. 3. ἀμλλα ἐν ταῖς sanum esse non potest; αμλλῆσαι

ταῖς Β, αμλλαι ἐν ταῖς Ven. Fort. ἐναμλλος εἶ, vel 'Mλ λος εἶ eil. Hesychio MMλλοτεροι, ἐπὶ πλέον ἐρίζοντες.

I l . αστικαις RuhnkeniuS, ἀττικαῖς codd. Postrema non credo integre scripta esset pro ὁποίαν Ven. οπου ἄρ , quodeSSe potest οποιαν ἄρα. Pro ἐκάθηρε imi ei sectum requirebam. Sed videant alii.

1. Post πίτυν libri addunt καὶ προς τας αυρας ἐκκειμένην, in quibus cum optimi codices καὶ omittant, non dubitavi scriptorem molestissimo glossemate liberare. At cum Veri. ἐκείμνὶν habeat pro ἐκκειμένην, loeus fortaSse ita scri-hendus erat: λήνεμον τινα ἐπιλεξάμενον πίτυν, προς τας αυρας ἐκείμην υπὀ ταυτὼ τo καὐμα σκιάζων. Mirum vero dicendi genus est, quo quis ae Stum Obumbrare pro aestum in umbra vitare dicitur. Nescio igitur an ἐσκέπαζον Scribendum sit. Ib. στενον το πνευμα μετα τῶν χειλέων ἐπισυρων. Pro 'μτὰ vide an μεταξύ scribendum sit. In Sequentibus posui καί μου pro καί μοι. 2. Pro ἐν τουτω δὲ malim ἐν τουτω δη. Ven. habet ἐν τωδε. Tum librorum scriptura est ἐν μέσαις ταῖς ἐδο- ναῖς, quae eum manifeSto Vitiata essent, Wagnorus et Suilerus ἐν μέσοις τοῖς 'Πδωνοῖς scripserunt ex emendatione Ruis-kii, speciosiore illa quam veriore. Puid enim Τ num ipSe paStor, cum greges cantu demulceret, in Edonis versabatur Τ

137쪽

Scribendum eniit εν μεσαις ταις νομαῖς. In postremis epistolae verbi S o τι μοι 11Or σικόν ἐστιν τὀ αἰπολιον, codi eS praeter B omnos post ἐστὶν addunt , quod fortasse ex ἐκεῖνο Corruptum est. 3

I. ναματιαῖον Bergieru S, libri ναματίδιον et ναματιον. Puod in sequentibus habes εκ τῆς ακρωρείας τῶν Ορων, nequis των ὁρων deletum eat, v. LObeckium Paral. p. 53T. 2. unte μεμηνοτωχε errore tSPO graphi excidit των.

III, 14.

I. Scribebatur 'Aκαδημιαν. In Sequentibus cum vulgo legatur τα μετεωρα δὲ πολυπραγμονουντας καὶ ἐπιτηδευον- τας, intolerabili synonymo Imin cumulation , ductu cod. B. Scripsi πολυπραγμονεῖν ἐπιτ ηδευοντας. In sine πλεα recte Sellerus; vulgo πλεια.

III, 15.

Legebatur εἰς μακρον; correxit Sellei'us. Post αποδώσοντι si aliquid cXcidis Se dixero, fortasse assentientes habebo qui verborum seriem curiosius perpenderint. Exempli causa pono καί τι καὶ ἀντιδωσοντι, quod sua se veri similitudine satis commendat. His iam ructu in serri poterat εχω ουν

γουν Τὶ καγώ πιθάκνια πολλά, in quibus ἐγώ pro κἀγω scri-ΡSimus o Von. I h. pro δεοιο cod. B δεοι, Ven. δὲ εἰς i. e. δεήσει vel δεῆσρ. Postremo τὸ γὰρ κοινὰ τὰ τῶν Berg-leri est emendatio; libri τὰ γὰρ κοινὰ των.

l. τὸν γαυλὸν πληρωσας γάλακτος. Scribendum erat πλήρη ex Par. Vat. Par. Ita enim procudit oratio: ἔφερες ἄν καὶ τοῖς θεοῖς κιττον, καὶ πυρους καὶ οἶνον καὶ τὼν γαυλον πληρο γάλακτος. tui non neceSSurium ut τι insera tur Do St ηuιν, quod etiam alius Ob caussas fieri non potest.

138쪽

3. τε ο γηρωκομος ἐγγυς. Nihil his sani inest nisi pro ἐγγυς cuin Rei Shio SeribuS γε νου, quo recepto parenthesis, quae vulgo usque ad ἀντὶ τῆς continuatur, claudenda erat poSt ἔχουσα. Praeterea Scripsi γηροκομος, quae unice vera forma est. cf. Lobeck ud Pliryn. p. 69 I. Ibidem Ven. ἐπάνι, quod dubium est utrum ἐπάνιθι an ἐπανει significet.

III, 17.

Inscriptio: χαιρέστρατος Λειριον i. Chaerestrati ruStici nomen Alciphro fortasse ex Menandri HSyobolimaei derivavit. V. ad Menuiuiri Relii tu . p. 172. Alterum nomen in libris varie scribitur. Ληριω Vat. et vulgo, Ληρίωνι B et Ven. Λειριω Reis kius, Λειριον ni vir doctuS in thesauro L. G. V. Ληὶριον. ΗOc Secutus Sum; quamquam nec Λοριο νη improbandum, quo nomine nugatricem scriptor indicare voluerit. l. Λειριο νη vir doctus, Λείριον Reis kius, Arioων Vat. et vulgo, Ληρίων Ven. 1 b. κατακοιμήσασα Scripsi ex Ven. et Β, κατακηλήσασα vulgo. Illud praetuli, i luoniam τῆκατακηλεῖν τινα vix recte dicitur; ut obdormivisse hominem in sequentibu S ip Se testatur.

2. τους ἀστικους Bergierus. Ib. vulgo ἐμοὶ δε, pro quo ex Ven. ἐμοὶ γὰρ Seri PSi. .

III, 18.

1. Malim εορτάσων. Ib. libri quod Reif-kius σύργαστρον, Sellerus συνεργάτην Scris Serunt; PISO Rei S-kium Secutus sum. Ib. ἀτιμάζοιτο, non indigna iudicubitur, revocavi ex maiore codi eum parte, ἀτιμάζοι το Par. quod Burgi erus et Sellerus secuti sunt; illud pro liter τοιαυτηuptius eSt.

2. Lstgebatur δε μάλ' ηδέως. seri Ρsi δ' ἄμα μάλα ηδεως, quod aperte inest in scriptura Vat. αλλ αμμ αλλ ἡδέως. Vix

3. Bergierus κενωτερον maluit. Eodem SuuSOre in sequentibus scripsi εἰς σὲ pro εἴσω. In postremis es istolae verbiS pro οἰκοι, quo facile curemus, Ven. habet τὰν κει, in quo τον ex praecedenti μαρον ortum, κει autem DK εκεῖνον truncatum videtur. 9

139쪽

III, 20.

I. Edebatur τὴν ονον συκα καὶ παλάθας. at συκα καὶ optimi codices omittunt nec reperiuntur nisi in B. in marginem igitur reieci, videnturque ex glossa orta nomini παλάθας ad Seripui. Porro παλαθας unus B habet, ceteri omnes πά- λαθα vel παλάθα. Scripsi igitur παλάθια, quod etiam propter ταυτα in Sequentii us necesSarium est. Cf. Polemo Athonaei XI, p. 478 c. παλάθιον μελι ἔλαιον. Praeterea lacunam indicavi; manifestum est enim dici debui Me aliquid ex quo intelligeretur, quo con Silio asinum euri eis onerasset. Supplere possis ἄστυδε vel εις ἄστυ ἐλθλακεναι. Nec sequentia recte procedunt; procederent Vero si seriptum esset: καταγαγονταουν, ως ταυτα ἀπεδόμην, των τις γνωριμον ἄγει με λαβὼν εἰς το θεατρον. Consentaneum enim est rusticum, Simul atque in urbem venerat. Priinum in foro cari eas vendidisse et tum demum devertisse et ab amico in theatrum deductum

esse. At codd. huic coniecturae parum lavent. Von. ουν

omittit, et B pro εως ου habet εως ουν. Videant aeutiores. Puod autem theatrum Aleis, tironis temporibus 'Athenienses praestigiatori illi concesserunt, non dissimile est iis quae leguntur apud Athenaeum I p. l9 b. Antiquiore tempore talia spectacula emibebantur in locis quae θαυματα appellabantur, de qua re dictum est in Exerciti. philol. Spec. II p. l. quibus uti licebit ad explicandum Xenophontem SSmp. II, l. ταυτα δὲ καὶ ἐπιδεικνυς ώς εν θαυματι ἀργυριον ελάμβανον, ubi ἐν θαυμασιν Scriliendum.

2. ἰδὼν scripsi pro ειδώς, quod a Bergiuro coniectum

confirmat nunc Ven. 3. Revocavi verborum ordinem vulgatum, quem nunc etiam Ven. et Vat. confirmant. Sellerus e B ἔσκεπε κατὰ μιαν παροψ ίδα. Non videtur autem hic locus in togre scriptus esse, quem intelligerem Sic scriptum: ταυτας se. φὶήφους,

ut g. 3 την μὲν et τλῆν δὲ) ποτὲ μεν κατὰ μίαν ἔσκεπε παροήγίδι. Tres h 0mo habebat lapillos, quos Singulos Sub singulis patellis occultabat. Ib. Legebatur ἐκ ρινος τινος. Expueri bain ἐκ ρινος τουτωνὶ τινός. nune con Sullius duxi τινος cum Uen. delere. Disitir oste

140쪽

Ex eodem libro scripsi τανδον et κατ' αγρον pro vulςatis τα ἔνδον et κατα τον αγρον.

III, 21.

3. Legebatur ανῆσει παντα μηχ ανώμενος, in quibus παντα a Bergiero additum. Mihi tutius visum μζχανώμενος expungere, nec habet B. Pro αν σει B habet ανεσει , Ven.

III, 22.

1. LDindorlius σκανδάλης, libri σκανδάλας. Fpminini aliud exemplum nondum repertum est. Pro ἀπαρτήσας Ven. εφάς. ας, quod rectius in Vat. Scribitur ἀφάς, ας. 2. του addidi praeeunte Sellero. 3. Πλαγγών, quod IIλάγγων in Vat. scriptum Est, Sei-lero Rλαγγών scribendum videtur. Non credo quid tuam mutandum, cum Πλαγγών, seu Pula, satis aptum Melitensis catuli nomen esse videntur. 4. παρ' ἀνθρώπω Wagri erus effinxit e scriptura cod. Bπαρ' ανων. ceteri libri παρὰ τω, nee male. Ib. ἐμαυτον ex Vat. recepi; reliqui αντον, SelleruS αυτον.

III, 23.

Seripsit hanc epistolam Θαλλὰς Ἀτυιστω, quorum nominum prius Θαλλός scriptum est in B, Θάλλος in Vat. Alterum in tribus libris Πτυωτω scribitur, quod vide an ex Τιτυρίσκω corruptum sit; nam Tιτυῖσκω, quod quis coniciat, propter perSonam Scribentis minus placet. l. σίμβλους etiam Vat. et Ven. Nihil igitur causae est. cur σίμβλα rctineatur.

2. Βριλησσιαι Sellerus, codd. βριλησιαι et βρισῆλαι. Brilesias illas λαγονας Alciphro Callimaelio Suhlegit Fragm.18. ΒριλVσσου λαγονεσσιν Oμουριον. Ib. καὶ εἰς νέωτα δὲ δεχοιο παρ' miων τουτωνῆ καὶ ηδίονα. Ita haec sere in codd. Scripta Sunt parum emendate: καὶ nullo pacto serendum erat, cum praecedat καὶ νυν μὲν ταυτα πεμπομεν. tum ad δεχοιο aut αν requiritur aut scrib. εκδέχοιο. Porro pro quod in Ven. scribi- Dissilirso by Corale

라틴어 텍스트