장음표시 사용
151쪽
THEOGNIS TlτοιοΘτος τοι ταῖρος ἀνηρ φίλος υτι μάλ' ἐσθλός, 950 κ' εἴπη γλώσση λωα, φρονη δ' τερα. ἀλλ' εἴ τοιουτος μοι φίλος, τον ἐταιρον γινώσκων ὀργὴν και βαρυν ντα φέρειαντὶ κασιγνήτου συ δέ μοι, φίλε, ταυτ ἐνὶ θυμωφράζεο, καί ποτέ μευ μνησεαι ἐξοπίσω. 100 Μηδείς ' ανθρώπων πείση κακον ανδρα φιλησαι,
ουτε κεν ἐσθλ0ν ἔχων του μεταδουν θέλοι. Λειλους ευ ρδοντι ματαιοτατη χάρις εστίν 105 ἶσον και σπείρειν πόντον λ0 πολιης. ουτ γαρ α πόντον σπείρων βαθυ ληι0 ἀμως, ουτε κακους ευ ρον ευ πάλιν ἀντιλάβοις
ἄπληστον γαρ ἔχουσι κακοι νύον η ν εν μάρτyς,των πρόσθεν πάντων ἐκκέχυται φιλύτης' 110οι δ' ἀγαθοι- μέγιστον ἐπαυρίσκουσι παθόντες,
μνημα δ' ἔχουσ' ἀγαθῖν καὶ χάριν ἐξοπίσω.
ποτέ τοι κακ0ν ἄνδρα φίλον ποιεῖσθαι ταιρον, ἀλλ' αἰει φευγειν στε κακον λιμένα. Πολλοί τοι πόσιος καὶ βρώσιός εἰσιν ταῖροι, 115 ἐν δε σπουδαί πρήγματι παυρότεροι.
Κυρν ουδ ευλαβίης ἔσθ' ἔτερον πλέονος. χρυσου κιβδηλοι και ἀργυρου ἀνσχετ0ς ἄτη, Κυρνε, καὶ ἐξευρεῖν ρίδιον ἀνδρὶ σοφω. 120 ε δε φίλου νύος ανδρ0 ἐν στήθεσσι λελήθη
152쪽
τοOτο θεος κιβδηλύτοτον ποίησε βροτοῖσιν και νῖναι πάντων του ἀνιηρότατον.
12 οὐδε γὰρ εἰδείης ανδρ0 νόον οὐδε γυναικός, πριν πειρηθείης σπερ ποζυγίου οὐδε κεν εἰκάσσαις σπερ ποτ ες ριον ἐλθών '
πολλάκι γὰρ γνώμην ἐξαπατῖσ' ἰδέαι. μὴ Ἀρετὴν εἴχευ, 0λυπαῖδη, ἔξ0χος ιναι 130 μή ἄφενος μ00νον δ' ἀνδρι γένοιτο τύχη.Οὐδεν εν ἀνθρώποισι πατρ0ς και μητρ0ς ἄμεινον ἔπλεε, σοι ὁσίη, Κέρνε, μέμηλε δίκη.ουδείς, Κέρν , ἄτης και κέρδεος ιτιο αυτύς,
αλλὰ θεοι τούτων δώτορες αμφοτέρων 135 υδέ τις ανθρώπων εργάζεται ν φρεσὶν εἰδώς, ἐρ τέλος re Ἀγαθον γίνεται εἴτε κακύν. πολλάκι γὰρ δοκέων θήσειν κακόν, σθλ0ν θηκεν, καί τε δοκέων θήσειν σθλόν, ἔθηκε κακόν.oυδέ ω ἀνθρώπων παραγίνεται οσσ' ἐθέλ3ησιν 140 ἴσχει γὰρ χαλεπης πείρα ἀμηχανίης ανθρωποι δε μάταια νομίζομεν, εἰδότες οὐδέν θεοι δε κατὰ σφέτερον πάντα τελεοσι νόον.Ουδείς πω ξεινον, Πολυπαῖδη, ἐξαπατήσας οὐδ' κέτην θνητον ἀθανάτους ἔλαθεν. 14 βούλεο δ' εὐσεβέων λίγοις συν χρήμασιν οἰκεῖν, πλουτειν, δίκως χρήματα πασάμενος.
εν δε δικαιοσύνι συλλήβδην πῆ, ἀρετή ἐστιν, πὰρ δέ Q ἀνὴρ ἀγαθός, Κέρνε, δίκαιος ἐών.
153쪽
THEOGNIS. 73λρήματα με δαίμων καὶ παγκάκω ἀνδρὶ δίδωσιν, ρν αρετης δ' λίγοις ἀνδράσι μοῖρ' επεται. 150 πβριν, υρνε, θεις προτον κακον πασεν ἀνδρί, ου μελλε χώρην μηδεμίαν θέμεναι.Tίκτει τοι κόρος βριν, ταν κακω ολβος πηται ἀνθρώπω καὶ τω μὴ νύος αρτι0 Q. Μήποτε τοι πενίην θυμοφθόρον ἀνδρὶ χολωθεὶς 155 μηδ' ἀχρημοσυνην υλομενην πρόφερε
Ζευς γάρ τοι το τάλαντον ἐπιρρέπει αλλοτε αλλως, αλλοτε με πλουτεῖν, αλλοτε μηδεν χειν.
μήποτε, Κυρν Ἀγορῆσθαι πος μεγα οἶδε γὰρ υδεὶς ἀνθρώπων ο τι νυξ ὴμ έρη ἀνδρὶ τελεῖ. 160
Πολλοί τοι χρονται δειλαῖς φρεσί, δαίμονι δ' σθλω οἱ το κακον δοκεον γίνεται ι ἀγαθόν. εἰσὶν δ' o βουλοὶ Ἀγαθῆ καὶ δαίμονι δειλωμοχθίζουσι, τέλος δ' εργμασιν υχ επεται. Ουδεὶς ἀνθρώπων ου λβιος ουτ πενιχρος 165ουτε κακος νόσφιν δαίμονος ου ἀγαθός. Ἀλλ' ἄλλω κακόν εστι τι δ' ἀτρεκες λβιος ουδεὶς ἀνθρώπων ὁπόσους έλιος καθορα. υ δε θεοὶ τιμοσιν, ὁ καὶ μωμευμενος αἰνει' ἀνδρος δε σπουδὴ γίνεται Ουδεμία. 170
Θεοῖς ευχευ θεοῖς ἐστιν επι κράτος ουτοι τε θεῖν γίνεται ἀνθρώποις υτ Ἀγάν υτε κακά.
154쪽
Ἀνδρ' ἀγαθ0 πενίη πάντων δάμνησι μάλιστα καὶ γήρως πολιοΘ, Κύρνε, και πιάλου,175 ην δη χρὴ φεύγ0ντα καὶ ς βαθυκήτεα πόντον ριπτεῖν και πετρέων, Κύρνε, κατ λιβάτων. πῆς γαρ ἀνὴρ πενίη δεδμημένος ἴτε τι εἰπεῖνουν ρξαι δύναται γλοσσα δε οι δέδεται. Xρη γαρ μος ἐπι γην τε και ευρέα νοτα θαλάσσης 180 δίζησθαι χαλεπης, Κέρνε, λύσιν πενίης.Tεθνάμεναι, φίλε Κέρνε, πενιχρω βέλτερον ἀνδρι ζώειν χαλεπη τειρόμενον πεν4. ιους μεν και νους διζήμεθα, Κύρνε, και ππους εὐγενέας, και τις βούλεται ἐξ ἀγαθον 18 βήσεσθαι γημαι δε κακην κακοῖ οὐ μελεδαίνειεσθλ0 ἀνηρ, ν οι χρήματα πολλὰ διδω. οὐδε γυνὴ κακ0 ἀνδρος ἀναίνεται εἰναι κοιτις πλουσίου, ἀλλ' ἀφνεον βούλεται ἀν ἀγαθ0O. χρήματα γὰρ τιμοσι και εκ κακο ἐσθλος ἔγημεν 190 καὶ κακ0 ε ἀγαθοΘ πλοοτος ἔμειξε γένος. 0sτω μη θαύμαζε γένος, Πολυπαῖδη, ἀστον
μαυροοσθαι συν γὰρ μίσγεται ἐσθλὰ κακοῖς.Aυτύ τοι ταύτην id εις κακόπατριν εὐοσανεις ἐκους ἄγεται, χρήμασι πειθόμενος,
19 εἴδοξος κακόδοξον, ἐπει κρατερή μιν νάγκη εντέει, τ ἀνδρ0 τλήμονα θηκε νόον. χρῆμα δ' δ μεν ιόθεν καὶ se δίκη ἀνδρι γένηταικοὶ καθαρος αἰει παρμόνιμον τελέθει.
155쪽
25 εἰ δ' δίκως παρὰ καιρ0 ἀνη φιλοκερδέι θυμοκτήσεται, εἴθ' ρκω παρ τ δίκαιον λών, 200αυτίκα μεν τι φερειν κερδος δοκεῖ, ε δε τελευτηναυθις ἔγεντο κακόν, θεῖν δ' υπερέσχε νόος. ἀλλα άδ' ἀνθρώπων πατα νόον ου γαρ ε αυτουτίνονται μάκαρες πρήγματος ἀμπλακίας ἀλλ' ὁ μεν αυτ0ς τεισε κακ0ν χρεος ουδε φίλοισιν 205ατην ἐξοπίσω παισὶν ἐπεκρέμασεν αλλον δ' ου κατέμαρψε δίκη θάνατος γαρ ἀναιδης προσθεν ἐπι βλεφάροις ζετο κηρα φερων.
Ουδεί τοι φευγοντι φίλος και πιστος ταῖρος 'της δε φυγῆς ἐστιν του Ἀνιηρότερον. 210 Οἶνόν τοι πίνειν πουλυν κακύν ην δε τις αυτον
πίνη πισταμένως, ου κακός, ἀλλ' ἀγαθός. Λυρνε, φίλους κάτα πάντας πίστρεφε ποικίλον θος, οργην συμμίσγων ηντιν καστος χει. Πουλυπου ὀργην ἴσχε πολυπλόκου, ς ποτι πέτρη, 215τη προσομιλήση, τοῖος ἰδεῖν ἐφάνη.νυν με τηδ' ἐφέπευ, τοτε δ' ἀλλοῖος χρόα γίνευ. κρεσσων τοι σοφίη γίνεται ἀτροπίης. μηδεν γαν σχαλλε ταρασσομένων πολιητέων, Κυρνε, μέσην δ' ἔρχευ την δον, σπερ εγώ. 220 υστις τοι δοκέει τον πλησίον ἴδμενα ουδέν, ἀλλ' υτ0ς μουνος oi κίλα δήνε' χειν, κεινός γ' αφρων στί, νόου βεβλαμμένος ἐσθλου.
156쪽
THEOGNIS. ἴσως γαρ πάντες ποικίλ' επιστάμεθα, 225 ἀλλ' ὁ μεν ου ἐθέλει κακοκερδείησιν πεσθαι, τω δε δολοπλοκίαι μὰλλον πιστοι δον. Πλούτου οὐδε τερμα πεφασμενον ἀνθρώποισιν.ο γαρ νυν μον πλεῖστον ἔχουσι βίον, διπλάσιον σπεύδουσι τίς αν κορεσειεν παντας;
230 χρήματα τοι θνητοῖς γίνεται ἀφροσυνη ατη δ' ἐξ αυτης ναφαίνεται, ν πότε Ζευς πέμψη τειρομένοις, αλλοτε αλλος εχει. Ἀκρόπολις και πέργος εδεν κενεοφρονι δήμω,
235 Οὐδεν ἐπιπρέπει μιν ατ ἀνδράσι σωζομένοισιν, ἀλλ ως πάγχυ πόλει, Κέρνε, λωσομενd
Σοὶ μεν γ πτέρ' εδωκα, συν ἐς ε ἀπειρονα πόντον πωτήση καὶ γην πῆσαν ἀειρύμενος ρη δίως θοίνης δε και εἰλαπίνησι παρεσσύ240 εν πάσαις, πολλον κείμενος εν στόμασιν καί σε συν αὐλίσκοισι λιγυφθόγγοις νέοι ανδρες εὐκόσμως ἐρατοι καλά τε και λιγέα ασονται και ταν δνοφερὴς π κεύθεσι γαίης βης πολυκωκύτους ει Ῥίδαο δόμους, 24 οὐδέποτ' οὐδε θανων ἀπολεῖς κλεος, ἀλλα μελήσεις αφθιτον ἀνθρώποις αἰεν εχων νομα,
Κύρνε, καθ' ' Ελλάδα θη στρωφώμενος δ' ἀνὰ
νήσους, ἰχθυόεντα περον πόντον π ἀτρύγετον, οὐχ ππων νώτοισιν ἐφήμενος ἀλλά σε πεμψει
157쪽
ἀγλαὰ Μουσάων δορα ἰοστεφάνων 250πῆσι σοισι μέμηλε, και ἐσσομένοισιν ἀοιδημ' ὁμος, φρ αν γη τε και Πιος αὐτὰρ ἐγδεν λίγης παρὰ σε ου τυγχάνω αἰδοος αλλ' 6περ μικρ0 παῖδα λύγοις, πατας.
λλιστον- δικαιότατον λωστον δ' ὐγιαίνειν ' 255 πρῆγμα δε τερπνύτατον του τις ἐρα, το τυχεῖν.Ἱππος γ καλη καὶ ἀεθλίη, ἀλλα κάκιστον ἄνδρα φέρω, καί μοι of ἀνιηρύτατον κολλάκι δ' μέλλησα διαρρήξασα χαλιν0ν
φεύγεν, ἀπωσαμένη τον κακ0 ηνίοχον. 260ου μοι πίνεται οἶνος, ἐπει παρὰ παιδὶ τερείνη ἄλλος ἀνηρ κατέχει πολλον μευ κακίων . . .
ψυχρον μοι παρὰ τηδε φίλοι πίνουσι τοκηες 'Abθ' ἄμα W υδρεύει καί με γοῖσα φέρει . . . ἔνθα μέσην περὶ παῖδα βαλδεν ἀγκον ἐφίλησα 265 δειρήν ὴ δε τέρεν φθέγγετ ἀπ στύματος. Γνωτή τοι πενίη γε καὶ ἀλλοτρίη περ ἐοῖσα οἴτε γὰρ ι ἀγορην ἔρχεται οἴτε δίκας πάντε γὰρ οἴλασσον ἔχει, πάντ δ' ἐπίμυκτος, πάντε δ' ἐχθρὴ ὁμος γίνεται, ἔνθα περ i. 270Ἱσως τοι τὰ μεν λλα θεοι θνητοῖς ἀνθρώποις γηράς οὐλόμενον καὶ νεύτη ἔδοσαν.
των πάντων δε κάκιστον εν ἀνθρώποις, θανάτου τε καὶ πασέων νούσων στι πονηρότερον ' παῖδας ἐπει θρέψαι και ἄρμενα πάντα παράσχοις. 275
158쪽
χρήματα δ' εἰ καταθλὶς πόλλ' ἀνιηο παθών, τ0ν πατέρ Ἀμαίρουσι, καταρονται ' ἀπολέσθαι,
και στυγέουσ' σπερ πτωχον ἐσερχύμενον. κ0ς 0ν κακ0 ανδρα κακος τα δίκαια νομίζειν,28 μηδεμίαν κατόπισF ἁζόμενον νέμεσιν δειλω γάρ H ἀπάλαμνα βροτω πάρα πόλλ' ἀνελέσθαι παρ ποδύς, γεισθα o καλὰ πάντα τιθεῖ. Ἀστον μηδεν πιστ0ς ἐδεν πόδα τονδε πρόβαινε, μηθ' ὁρκω πίσυνος μήτε φιλημ0συνli, 285 μηδ' εἰ ην ἐθέλη παρέχειν βασιλῆα μεγιστονεγγυον ἀθανάτων πιστὰ τιθεῖν ἐθέλων. - γάρ τοι πόλει δε κακοψύγω ἁνδάνει ουδω ερ δε-b Os αἰει πολλοὶ ἀνολβότεροι. Νυν δε τὰ των ἀγαθον κακὰ γίνεται σθλὰ κακοῖσιν 290 Ἀνδρον ἡγέονται δ' κτραπέλοισι νόμοις αιδδε μεν γὰρ λωλεν ἀναιδείη δε και βρις νικήσασα δίκην γῆν κατὰ πὰσαν χει. Οὐδε λέων αἰει κρέα δαίνυται, αλλά μιν εμπης και κρατερόν περ ἐ0νν αἱρει ἀμηχανίη 295 Κωτίλω ἀνθρώπω σιγῆν χαλεπώτατον ἄχθος, φθεγγόμενος δ' ἀδαὴς ἐσι παρῆ μελετῆ, ἐχθαίρουσι δε πάντες ἀναγκαίη ἐπίμειξις ανδρος τοιούτου συμποσίω τελέθει. Ουδεὶς λα φίλος ιναι, ἐπὴν κακ0 ἀνδρὶ γένηται, s00 Oδ' - εκ γαστρός, Κύρνε, μιῆς γεγονI.
159쪽
ΤHEOGNIS. 79 Πικρις και γλυκυς ἴσθι και ἁρπαλέος και πηνὴς λάτρισι και δμωσὶν γείτοσί, ἀγχιθύροις.
O χρὴ κιγκλίζειν ἀγαθ0ν βίον, ἀλλ' ἀτρεμίζειν,
τον δε κακ0ν κινεῖν, ἔστ α ες ὁρθὰ λάβης To κακοὶ ου πάντως κακοὶ κ γαστρος γεγόνασιν, 305 ἀλλ' ἄνδρεσσι κακοῖς συνθέμενοι φιλίην ἔργα τε δείλ' ἔμαθον και ἔπη δέσφημα καὶ βριν, ἐλπόμενοι κείνους πάντα λεγειν ἔτυμα. - μεν συσσίτοισιν ἀνὴρ πεπνυμένος εἰ η) πάντα δε μιν λήθειν ως ἀπεόντα δοκ οῖ0 310 εἰς δε φέροι τα γελοῖα, θυρηφι δε καρτερος ειη, γινώσκων ργὴν ντιν' ἔκαστος ἔχει. - με μαινομένοις μάλα μαίνομαι, ἐν δε δικαίοις πάντων ανθρώπων εἰμὶ δικαιότατος. Πολλοί τοι πλουτουσι κακοί, ἀγαθοι δε πένονται 15αλλ' ημεις τούτοις ου διαμειψύμεθα της αρετης τον πλουτον, ἐπει- μεν ἔμπεδον αἰεί, χρηματα δ' ἀνθρώπων ἄλλοτε ἄλλος ἔχει.
Κέρν , ἀγαθ0ς με ἀνὴρ γνώμην ἔχει ἔμπεδον αἰεί,
τολμα δ' ἔν τε κακοῖς κείμενος ἔν τ ἀγαθοῖς. 320 ε δε θε0ς κακῶ ἀνδρι βίον και πλουτον ὀπάσσρ, ἀφραίνων κακίην ου δύναται κατέχειν.
Μήποτ επὶ σμικρs προφάσει φίλον ἄνδρ' ἀπολέσσαι πειθύμενος χαλεπη, Κύρνε, διαιβολίη.
160쪽
80 THEOGNIS. 325 εἴ τις ἁμαρτωλησι φίλων πι παντὶ χολοτο ουπ0 αν ἀλλήλοις ἄρθμιοι ουδε φίλοι tiεν ἁμαρτωλα γαρ ἄμ' ἀνθρώποισιν πονται θνη οῖς Κυρνε θεοι ν υκ ἐθέλουσι φέρειν. βραδυς εχ βουλος ἐλεν ταχυν ανδρα διώκων, s30 ρνε, συν ἐθείs θεον δίκη θανάτων. συχος, περ εγώ, μεσσην ὁδ0 ερχε ποσσίν, μηδ' ἐτεροισι δίδους, υρνε, α των ἐτερων.
332a Ου εστιν φευγοντι φίλος καὶ πιστ0ς ταῖρος '
της δε φυγῆς ἐστὶν του ἀνιηρότατον. ποτε φευγον Ἀνδρα ἐπ' ἐλπίδι, υρνε, φιλησῖὶς
Ουδε γαρ οἴκαδε βὰς γίνετα αυτος τι. 335 Μηδεν ἄγαν σπευδειν πάντων μέσ' ριστα καὶ Ουτως
Κυρν', ξεις ἀρετήν, ντε λαβεῖν χαλεπον. Ζευς μοι των τε φίλων δοίη τίσιν, οῖ με φιλε0σιν, των τ εχθρον μεῖζον Κυρνε, δυνησόμενον. χουτως ν δοκεοιμι με Ἀνθρώπων θε0ς εἰναι, 310 i is ἀποτεισάμενον μοῖρα κίχοι θανάτου. Ἀλλὰ 1υ τελεσόν μοι λυμπιε καίριον ευχηWδ0 δε μοι αντὶ κακον καί τι παθεῖν ἀγαθύν. τεθναίην δ ει μή τι κακον ἄμπαυμα μεριμνεωνευροίμην, δοίην δ' αντ ανιον ἀνίας 345 αἶσα γαρ υτως ἐστί τίσις δ' ου φαίνεται μῖν