Anthologia lyrica, sive Lyricorum graecorum veterum praeter Pindarum reliquiae potiores : post Theodorum Bergkium quartum

181쪽

ουτε φίλοις αρετης δε μέγα κλεος ουποτ ὀλεῖται αἰχμητὴς γαρ ἀνὴρ γην τε και στυ σαοῖ. μοι πειτα πέσοι μέγας ουρανος ευρυς περθεν χάλκεος, ἀνθρώπων δεῖμα χαμαιγενέων, 870ει μη γ τοῖσιν με ἐπαρκέσω ο με φιλευσιν,

τοῖς δ εχθροῖς ἀνίη καὶ μέγα πῆμ ἔσομαι Οἶνε, τα μέν σ' αινέω, τα δε μέμφομαι ουδέ σε

πάμπανουτε οὐ χθαίρειν ουτε φιλεῖν δυναμαι.

ἐσθλ0 καὶ κακόν ἐσσι. -- αν σέ γε μωμήσαιτο 875 τίς δ' αν ἐπαινήσαι μέτρον ἔχων σ0φίης; Hβα μοι, φίλε θυμέ τά - τινες αλλοι ἔσονταιανδρες εγω δε θανων γαῖα μέλαι ἔσομαι. Π οἶνον, τον μοι κορυφης υπο ηfγέτοιο αμπελοι νεγκαν, τὰς ἐφυτευσ' ὁ γέρων μοουρεος εν βησσησι θεοῖσι φίλος Θεύτιμος, ἐκ Πλατανιστουντος ψυχρ0ν δωρ ἐπάγων. του πίνων ἀπ με χαλεπὰς σκεδάσεις μελεδῶνας, θωρηχθεὶς δ' ἔσεαι πολλον λαφρότερος. ειρήνη και πλοοτος ἔχοι πόλιν. φρα με Ἀλλων 885κωμάζοιμι κακου δ' υκ ἔραμαι πολέμου. μηδε λίην κήρυκος αν ους ἔχε μακρὰ βοοντος 0υ γαρ πατρωης γης πέρι μαρνάμεθα υλλ' αἰσχρ0 παρεύντα και κυπόδων ἐπιβάνταῖππων μὴ πόλεμον δακρυόεν ἐσιδεῖν. 890

182쪽

THEOGNIS.

οὐ μοι ἀναλκείης ἀπ με Κήρινθος ολωλεν, Ληλάντου δ' ἀγαθ0ν κείρεται οἰνόπεδον, οι δ' ἀγαθοι φευγουσι, πόλιν ὁ κακοὶ διέπουσιν. ως ὁ Κυψελιδέων Ζευς λέσειε γενος. 895 Γνώμης δ' οὐδεν ἄμεινον ἀνὴρ χε αυτος εν αυτω, ουδ' ἀγνωμοσυνης Κυρν δυνηρύτερον. ρν εἰ πάνH ἄνδρεσσι καταθνητοῖς χαλεπαίνειν ...

γινώσκων και νοον, οἱον καστος ἔχει

αυτος ενὶ στήθεσσι, καὶ ἔργματα των τε δικαίων 900 των τ Ἀδίκων, μέγα κεν πημα βροτοῖσιν ἐπην. Εστιν ὁ με χείρων, ὁ δ' ἀμείνων ἔργον καστον 'oυδεις δ' ἀνθρώπων αυτος παντα σοφός. οστις ἀνάλωσιν τηρεῖ κατὰ χρήματ θυρων, κυδίστην ἀρετην τοις συνιεῖσιν ἔχει. 905 ει με γαρ κατιδεῖν βιότου τέλος ην, ὁπόσον τις

ημελλ' ἐκτελέσας ει Ῥίδαο περῆν,

εἰκος αν ν ος με πλείω χρόνον ἐσαν ἔμιμνεν,

φείδεσθαι μὰλλον τοOτον ον εῖχε βων νυν δ' υκ ἔστιν. o δη και ἐμοὶ μέγα πένθος ρωρεν, 910 και δάκνομαι ψυχήν, και δίχα θυμ0ν ἔχω ἐν τριόδω δ' ἔστηκα. Ῥυ εἰσὶν προσθεν do μοι φροντίζω 0έτων ηντιν ira προτέρην η μηδεν δαπανον τρυχω βίον ἐν κακύτητι, ζώω τερπνος ἔργα τελον λίγα. 915 ειδον με γαρ ἔγωγ' , ς ἐφείδετο κουποτε γαστρὶ σῖτον ἐλευθέριον πλουσιος ων ἐδίδου ἀλλα πριν ἐκτελέσαι κατίβη δόμον Ῥῖδος εἴσω, χρήματα δ ἀνθρώπων ουπιτυχων ἔλαβεν,

183쪽

ειδον δ' αλλον, ς ὴ γαστρὶ χαριζύμενος 20 χρήματα με διέτριψεν φη δ ' υπάγω φρενα

τέρψας πτωχεύει ὁ φίλους πάντας, που τι My.

Osτω, ημοκλεις, κατὰ χρήματ ἄριστον πάντων την δαπάνην θέσθαι καὶ μελέτην ἐχέμεν. οἴτε γαρ α προκαμδεν ἄλλω κάματον μεταδοίης, 9250s V πτωχεύων δουλοσύνην τελέοις' οὐδ' ει γηρας κοιο, τα χρήματα πάν ἀποδραίη.εν δε τοιωδε γένει χρήματ ἄριστον χειν.ην με γαρ πλουτης, πολλοὶ φίλοι, ν δε πένηαι, παfροι, κοὐκ μος αὐτ0 ἀνὴρ ἀγαθύς. 930Φείδεσθαι μεν ἄμεινον, ἐπεὶ οὐθε θανόν ἀποκλαίει Ουδείς, η μη μα χρήματα λειπόμενα. Παύροις ἀνθρώπων ρετὴ και κάλλος ὀπηδεῖ ὁλβιος, τούτων αμφοτέρων ἔλαχεν.

πάντες μιν τιμοσιν ὁμος νέοι οῖ τε κατ αὐτιν 35 χώρης εἴκουσιν τοί τε παλαιότεροι. γηράσκων ἀστοῖσι μεταπρέπει, υθέ τις αὐτον

βλάπτειν ses αιδοῖς ἴτε δίκης ἐθέλει. Ου δύναμαι φωνῆ λίγ' ἀειδέμεν σπερ ηδῶν και γαρ την προτέρην νύκτ ἐπι κομον ἔβην. 40 οὐδε τ0ν αὐλητὴν προφασίζομαι αλλά με γῆρυς)εκλείπει, σοφίης ου ἐπιδευόμεν ον).' γύθεν αὐλητηρος ἀείσομαι δε καταστὰς δεξιός, θανάτοις θεοισιν ἐπευχόμενος.

184쪽

104 THEOGNIS. 945 Eiμι παρὰ στάθμην ρθὴν δύν, ουδετέρωσε κλινύμενος χρὴ γάρ μ' αρτια πάντα νοεῖν. Πατρίδα κοσμήσω, λιπαρὴν πολιν, υτ επὶ δήμωτρέψας ουτ αδίκοις ἀνδράσι πειθόμενος. Νεβρον πεξ ἐλάφοιο λέων ως ἀλκὶ πεποιθὼς 950 ποσσι καταμάρψας αῖματος ου ἔπιον τειχέων δ' υψηλον ἐπιβὰς πόλιν ου ἀλάπαξαζευξάμενος δ' Ἀπους αρματος ου ἐπήβην πρήξας δ' υκ πρηξα, και ου ἐτέλεσσα τελέσσας δρήσας δ' υκ δρησ ηνυσα δ' υκ ἀνυσας.

s55 Λειλους ευ ρδοντι δέω κακά των τε γὰρ αυτοῖχηρεώσει κτεάνων, και χάρις υδεμία.

τι παθδε α ἐμευ ἀγαθ0ν μέγα μη χάριν οἰδας χρίζων μετέρους υτις κοιο δόμους. Ἐστε μεν αὐτος πινον ἀπο κρήνης μελανύδρου, s60 δέ τί μοι δόκεεν και καλ0ν εἶμεν δωρ' - δ' δη τεθόλωται, δωρ δ' ἀναμίσγεται ἰλυῖ,

ἄλλη δη κρήνης πωμαι η ποταμοf. Μηπο ἐπαινήσης, πριν αν εἰδης ἄνδρα σαφηνέως,

οργὴν κα ρυθμ0 και τρόπον οντιν εχει. 965 πολλοί τοι κίβδηλον ἐπίκλοπον θος χοντες κρύπτουσ' ἐνθέμενοι θυμ0ν ἐφημεριον. τούτων δ' ἐκφαίνει πάντως χρόνος θος κάστου.

και γὰρ γ γνώμης πολλ0ν ἄρ' ἐκτος βην ἔφθην αἰνήσας πρίν σευ κατὰ πάντα δαηναι set Ἀθόα νυν δ' δη νηος θ' κὰς διέχω . . .

185쪽

ΤHEOGNIS. 105Tῖς δ αρετὴ πίνον ἐπιοίνιον θλον λέσθαι; πολλάκι τοι νικα καὶ κακος ανδ ἀγαθύν. Ουδεὶς ἀνθρωπων ο προ ἐπι γαῖα καλυψηεῖς Ἐρεβος καταβηὶ δώματα εὐσεφύνης,

τερπεται, υτ λυρης υτ αυλητηρος ἀκουων 975ουτε ιωνυσο δορον ἀειρύμενος. ταυτ ἐσορων κραδίην ευ πείσομαι, φρα τ ελαφρὰ γουνατα και κεφαλὴν ἀτρεμέως προφέρω

μή μοι ἀνὴρ si γλώσσs φίλος, ἀλλα καὶ ἔργω,

χερσίν τε σπευδίων χρήμασί τ' ἀμφότερα 980μηδε παρὰ κρητηρ λύγοισιν ἐμὴν φρένα θέλγοι,

αλλ' ἔρδων φαίνοιτεῖ τι δυναι , ἀγαθόν.

Hμεῖς δ' ἐν θαλίησι φίλον καταθώμεθα θυμον,οφ ἔτι τερπωλῆς εργ' ερατεινὰ φέρη αἶψα γὰρ στε νύημα παρέρχεται ἀγλαος βη 86oυδ' ππων ὁρμὴ γίνεται κυτέρη,

α ε ανακτα φέρουσι δορυσσόον ε πονο ανδρῖν λάβρως, πυρ0φύρω τερπόμεναι πεδίω.Πῖν ὁπόταν πίνωσιν ' ταν δέ τι θυμον ἀσηθεὶς, μηδεὶς ἀνθρώπων γνω σε βαρυνόμενον. 990υλλοτε τοι πάσχων ἀνιήσεαι, αλλοτε δ' ἔρδων χαιρήσεις δύναται δ' αλλοτε αλλος ἀνήρ. ει θείης, Ἀκάδημε, ἐφίμερον μνον ἀείδειν, ἄθλον δ' ἐν μέσσω παίς καλ0 ανθος ἔχων σοί, εἴη και ἐμοὶ σοφίης πέρι δηριόωσιν, 895γνοίη χ οσσον φύνων κρέσσονες μίονοι.

186쪽

106 THEOGNIS. Tημος δ' ηελιο μεν εν αἰθέρι μώνυχας ππους ἄρτι παραγγέλλοι μέσσατον μαρ ἔχων, δείπνου δὴ λήγοιμεν, σου τινὰ θυμος ἀνώγοι,1000 παντοίων ἀγαθον γαστρι χαριζύμενοι. χέρνιβα δ' ιψα θύραζε φέροι, στεφανώματα δ' i εὐειδὴς ραδιναῖς χερσὶ Λάκαινα κύρη. Hδ'Ἀρετή, τόδ' εθλον εν ἀνθρώποισιν ἄριστον κάλλιστόν τε φέρειν γίνεται ἀνδρὶ σοφῶ 100 ξυν0ν δ' ἐσθλ0ν τουτ πύλη τε παντί τε δήμω, 0στις ἀνὴρ διαβὰς ε προμάχοισι μενει.

των αὐτο κτεάνων et πασχεμεν οὐ γαρ ἀνηβῆν 1010 δις πέλεται πρ0ς θεῖν οὐδε λύσις θανάτου θνητοῖς ἀνθρώποισι κακ0ν δ' πὶ γῆρας ἐλέγχει οὐλόμενον, κεφαλῆς δ' πτεται κροτατης. ' μάκαρ ευδαίμων τε καὶ λβιος, στις πειρος

αθλων εις Ῥίδεω δομα μέλαν καταβη, 1015 πρίν τ ἐχθροὐ πτηξαι καὶ περβῆναί περ νάγκη

Λυτίκα μοι κατὰ μεν χροιὴν ρέει ἄσπετος δρῶς, πτοιομαι δ' σορον ἄνθος ὁμηλικίης τερπνον ὁμως και καλύν, ἐπει πλεον φελεν ἐναι 1020 ἀλλ' ὀλιγοχρόνιον γίνεται σπερ ναρηβη τιμήεσσα Ἀω ν οὐλόμενον και ἄμορφον αὐτὰ περ κεφαλὴ γηρας περκρέμαται Osποτε τοι ἐχθροῖσιν π ζυγ0ν αὐχένα θήσω δύσλοφ0ν, οὐδ' εἴ μοι μολος πεστι κάρI

187쪽

Λειλοί τοι κακότητι cci ca0τεροι νόον εἰσίν, 1025τῖν δ' ἀγαθον αἰει πρήξιες ἰθέτεραι. φιδίη τοι πρηξις εν ἀνθρώποις κακύτητος του δ' ἀγαθου χαλεπή, Κέρνε, πελει παλάμη Tύλμα, θυμέ, κακοῖσιν μως ἄτλητα πεπονθως δειλον τοι κραδίη γίνεται ξυτέρη 1030μηδε συ γ' ἀπρήκτοισιν π εργμασιν αλγος ἀεξων

ουτ α πορφυρεης καταδψ ἐς πυθμένα λίμνης, 10350sθ' τα αυτον χη άρταρος ερύεις. Ἀνδρα τοί εστ αγαθ0 χαλεπώτατον ἐξαπατησαι ως εν εμη γνώμη, Κύρνε, πάλαι κέκριται. Ἀδεα μεν καὶ πρύσθεν, ἀτὰρ πολυ λώιον δη 1038 aOυνεκα τοι δειλοις υδεμι Ἀστι χάρις. φρονες ἄνθρωποι και νήπιοι οῖτινες ινον μὴ πίνουσ' ἄστρου και κυν0ς αρχομενου. 1040Λεορ συν αυλητῆρι παρὰ κλαίοντι γελοντες πίνωμεν, κείνου κήδεσι τερπόμενοι.

δωμεν φυλακὴ δε πόλεος φυλάκεσσι μελήσει ἀστυφέλης ἐρατὴς πατρίδος μετερης. μα AC, εἴ τις τονδε και ἐγκεκαλυμμενος sδει 1045ὴμετερον κομον δέξεται ἁρπαλεως.

188쪽

108 THEOGNIS. Νυν με πίνοντες τερπώμεθα, καλὰ λέγοντες ' ἄσσα δ' ἔπει ἔσται, ταοτα θεοῖσι μέλει.

Σοὶ δ' ἐγώ οιά τε παιδι πατὴρ ποθήσομαι αὐτος 105 ἐσθλά σὐ δ' εν θυμω καὶ φρεσι ταυτα βάλεWαήπο ἐπειγόμενος πρηξης κακόν, ἀλλα βαθείη σε φρενὶ βοέλευσαι σω ἀγαθω τε νύω.των γα μαινομένων πέτεται θυμύς τε νύος τε,

1055 Ἀλλὰ λόγον μεν τοOτον ἐάσομεν αυτὰ ἐμοι συαυλει, καὶ Μουσέων μνησόμεθ' αμφύτεροι. αὐται γαρ τάδ' ἔδωκαν ἔχειν κεχαρισμένα δορασοι και μοι, μελε μεν δ' ἀμφιπερικτίοσιν. I ιμαγορα, πολλον δργὴν ἀπάτερθεν ροντι 1060 γινώσκειν χαλεπόν, καίπερ ἐόντι σοφω. 0 μεν γὰρ κακότητα κατακρέψαντες ἔχουσιν

πλούτω, τοὶ δ' ἀρετὴν οὐλομένη πενίli 'E, ' βη πάρα με ξψν ὁμήλικι πάννυχον ευδειν, ιμερτῖν ἔργων ἐξ ἔρον ιέμενον

1065 ἔστι δε κωμάζοντα με αὐλητῆρος ἀείδειν τούτων ουδεν ἐνεσ τ' ἄλλ' ἐπιτερπνύτερον ἀνδράσιν δε γυναιξί τί μοι πλοοτος τε και αἰδώς:τερπωλὴ νικὰ πάντα σὐν εὐφροσύνsi 'Aφρονες ἄνθρωποι και νήπιοι οῖτε θανοντας

1070 κλαίουσ', οὐδ' βης ἄνθος ἀπολλύμενον. 1070 aTέρπεό μοι, φίλε θυμέ τά αν τινες ἄλλοι ἔσονται ἄνδρες, ἐγ δε θανων γαῖα μέλαιν οπιμαι.

189쪽

ρνε, φίλους προς πάντας πίστρεφε ποικίλον θος, συμμίσγων ργη οἷος καστος φυ. νυν με τω δ' ἐφεπευ, τοτε δ' ἀλλοιο πέλευ οργην κρεῖσσόν τοι σοφίη και μεγάλης αρετης. Πρήγματος ἀπρήκτου χαλεπώτατον ἐστι τελευτην i075γνῖναι. πως μελλε τουτο θεος τελέσαι ορφνη γαρ τεταται προ δε του μελλοντος σεσθαιου ξυνετὰ θνητοι πείρα ἀμηχανίης. δέν των ἐχθρον μωμήσομαι ἐσθλον ἐόντα, ουδε μεν ινησω δειλον ἐόντα φίλον. 1080 ρνε κυε πολις δε, δεδοικα δε- τέκη νδρα υβριστήν, χαλεπὴς γεμόνα στάσιος

ἀστοι με γαρ εασι σαόφρονες, γεμόνες δε 1082 a τετράφαται πολλην ς κακότητα πεσειν b i πεσιν με στέργε νόον δ' χε και φρενας αλλας, εἴ με φιλεῖς καί τοι πιστος νεστι νόος,

ἀλλα φίλει καθαρον θέμενος νύον, - ἀποειπων ἔχθαιρ εμφανεως νεικος ἀειράμενος. Ουτω χρη τόν γ' ἐσθλον ἐπιστρέψαντα νόημα εμπεδον αἰεν χειν ς τελος ἀνδρι φίλω Λημοναξ, σοὶ πολλὰ φερειν βαρυ ο γαρ πίστ3 1085τοον ερδειν, ὁ τι σοι μη καταθυμιον . στο και Πολυδευκες, o εν Λακεδαίμονι δίη ναίετ π υρώτα καλλιρόω ποταμω,

190쪽

THEOGNIS. εἴ ποτε βουλευσαιμι φίλω κακόν, αυτος ἔχοιμι 1000 εἰ δε τι κεῖνος μοί, δὶς τόσον αυτ0ς ἔχοι.

ργαλέως μοι θυμ0ς ἔχει περὶ σης φιλύτητος

ουτ γαρ εχθαίρειν υτε φιλεῖν δυναμαι, γινώσκων χαλεπ0 μεν, ταν φίλος ἀνδρὶ γένηται, ἐχθαίρειν, χαλεπον δ' υκ ἐθέλοντα φιλεῖν. 1095 Σκέπτεο δη νυν αλλον, ἐμοί γε μεν υτις νάγκη τουν ἔρδειν των μοι πρόσθε χάριν τίθεσο.

Hδη και πτερυγεσσιν παίρομαι στε πετεινονε λίμνης μεγάλης, ἄνδρα κακ0ν προφυγών βρύχον ἀπ0ρρήξας χυ ' μης φιλότητος ἁμαρτδεν

1100 et στερον μετέρην γνο' ἐπιφροσυνην. στις σοι βουλευσεν μευ περι, καί εκέλευσεν οἴχεσθαι προλιπόνε μετέρην φιλίην βρις και Μάγνητας ἀπώλεσε και Κολοφονα και Σμυρνην. πάντως Κυρνε, και υμ μ ἀπολεῖ. 1104aA0ξα μεν ἀνθρώποισι κακ0ν μέγα, πεῖρα δ' ἄριστον ὐ πολλοὶ ἀπείρητοι δόξαν ἔχουσ' ἀγαθῖν. 110 ε βάσανον δ' ἐλθων παρατριβόμενός τε μολυβδω χρυσ0ς ἄπεφito ἐων καλ0 ἄπασιν m. Π μοι γ δειλος και η κατάχαρμα μεν ἐχθρ0ῖς, τοί δε φίλοισι πόνος δεινὰ παθῖ, γενύμην Κυρν', οι πρόσε ἀγαθοὶ νυν αυ κακοί, οἱ δε κακοὶ πριν1110 νυν ἀγαθοί τίς κεν ταυτ ἀνέχοι ἐσορον,