장음표시 사용
121쪽
xisse , se conformasse sensui verborum; quae ex s. synodo supra fuerunt allegata. 138 Ad Articulum , qui niuersitati Parisiensi attributis tu respondet Caiet. p.p. quaest. s. arti a Nos vero diacimus cum Silvio in pologia pro D. Thoma, 4uper art. q. quaest so P.RI. Thomali euidentissime comuinci articulum illum cum aliis quibusdam ibi recensitis nunquam ab niuersitate Parisiensi emanasse esseq; omnino confictos & dato quod emanauerint, tuisse ab eadem niuersitate anno Igas reuocatos, mouere stri Card de Turrec in Trac de Concep. B. Virg. Par. o. Cap. a.
Eucharisia est acturiis consecratio. Eucharistia non es actualis consecratio. S. Thomae doctrini e veritas Conclusio Sancto homae attributa . est actualis consecratio.
r videtur docuisse s.Thom. distin.8. quaest. I. art. I. quaestiun. i. e. ubi sic ait Sanctimeatio materiae est hoe aeramη tram , Ergo Eucharistia est actua is SMetificatio, seu consecratio.
Conclusio quae censetur S. Thomae
Eucharisia non est actualis consecratio.
a A in Eucharistia est res permanens ex cap. goa , Ber varius de consec. dist. a. ωconc.Trisses. a.
122쪽
Can. q. quod ibidem cap. . didit Eucharistiam cibumis
animae cap. s. adorandam adoratione Iatriae , se in Processionibus portandam in Cap. s. 6 Can.7. iubet seruari in Sacrario, quae cum consecrationi, quae est res transitoria non possint aptari, Eucharistia non erit actu lis consecratio ar I tem consecratio, vel sumitur ut est actio illa insensi in huic, qua virtute verborum conuertitur panis in corpus, di vinum in Sanguinem Christi di hoc modo esse non potest sacramentum, quod est res sensibilii vel sumiatur pro ictione exteriori, sensibili, qua uerha consecrationis proseruntur; sed hoc modo sumpta consecratio, est actio , di via sua conficitur sacramentum ἔπι consequente Sacramentum esse non potesta neque enim actio
qua fit homo esse potest homo . Ideo haec propositio Enebari a non et conseratio actualis communiter habetur adeo certa, ut sustineri non possit opposita absque perieulo fidet, pro ut perpendi Corneto incit. S. Thorine Trac de Eucharistia Fiaen. II. N. . disp. I.
6 Tarum S. o nunquam dixit Eucharistia esse actua- lem consecrationem Limmo oppositum is pius asistruit, ut patet in d. Io in Exp. ext res P. quaest. T . art. o. c. alibi ubique enim docet in Eucharistia species esse Sacrameritum tantum.1 3 Verbas. Doctorii quae in contrarium adducuntur explicantur ab aliquibus dupliciter , primo quod intelliis genda sint de Sanctificatione materia in laeto esse , seu intermino illius inuisibilis actionis , seu consecrationis LM- eundo in illis Doetorem Sanctum sumpsisse partem pro toto, clocutum fuiste improprie, nec desunt, qui dixerint ipsum mutasse sententiam, quam docuerat in . loco cit. in alijs suae doctrina locis .i Sed omissis hisce responsionibus, facilis est intelligen- tia
123쪽
tia verborum S.I homae, quae aliud prorsus sonant, quamul, ad quod adducuntur, dixit alio in in loco adducto gratiam csse in aliquo ut in subiecto iis in aliquo ut in causa , in subiecto dixit esse in homineci ut in causa
in materiis Sacramentorii,quae suill quaedam Sacramentalia, sed in Sacramento Eucharistia gratiam esse in mat ria ut in subiecto in uia eius materia non Sanctificat tantum inis , ut accidit in caeteris Sacramentis , sed continet sanctitatem,permanentem , quae est Christus , qui per unionem Sacramentalem unitur speciebus Eucharistiequar nominantur caro a D. Augustino apud Magistrum , senten. in . dist. Io quia continent inuisibiliter carnem Christi, ut docet S. Tho in exp. extus illius distinctio- his δε ideo in Eucharistia Sanctificatio est Sacramentum in aliis vero Sacramentis id, quod pertinet ad usum materiar, est Sacramentum . Dixit ergo S. Tho sanctificationem permanentem in Eucharistia esse Sacramentum; quod est de fide;non vero consecrationem
fluentem, cinsensibilem, seu sentibilem actionem , quae habet pro termino Sacramentum, seu Eucharistiam a r
124쪽
Ghristus Dominus benedixit poenia non alijs 'urbis, vel modo, quam
Christus Dominus post benedictionem
panis consecrauit. S. Thomae doctrinae meritas. Conclusio S. Thomae attributata. Christus Dominus benedixit panem non aliis verbis, vel modo, quam
art. I.ad primum ubi sic ait Aeripiens panem benedixit dieens,Ηο es coryus meum Idem repetit q. d. 8 quaest.2.art. I.quaest. I. ad primum ad Ambal in aciem dist. arr. 3 ad primum , di super Matth 26. Capite, sed dicere, Hoe es eo us meum. est consecrare. Ergo si docuit S. Tho Christum Dominum benedixisse panem dicems Hoe est eorpus meum , docuit consequenter Christum Dominum benedixistae , panem non asjs verbis, vel modo, quam consecratione. M Con
125쪽
i η Olligitust, ac Conc Tridentino sess. g. ca primo ubi sic legiturgiae tam admisistis Sacramentram in ultima Corn. Redemptorem Uriam inHLiuisse reum 'panis, inique beneῶmonem,seseum ipsius eo pu illis praebere , arsum Sanguinem disertis, ae per uno verbis,satus est erbis I S. S. Euangelisiis commemorata, cte. Cum propriam iliam ct pretissmam Agni otionem praefferant, M. X ue Sacri Cone doctrinari arguitur : Verba quibus Christus Dominus testatus est se suum corpus, Sanguinem praebere S.S. Euangelistis commemorata, sunt verba illa me en eorpus reisum, quae est consecrationis forma se Saci Concilium docet his verbis Christum murmuri testatum fuisse se praebere suum corpus,4 sanguiuem post benedictionem panis. vini: Ergo post benedietionem. panis, Qvini illi verba protulit, mees corpus meum , quae sunt forma consecrationis; Ergo benedixit panem, e vinum aliis verbis quam .
r hac Controuersia, Vtrum Christus Dominus: La benedicendo consecrauerit itivi protulerit formam consecrationis quando benedixit panem, &c seu peractaeae,edictione panis . c. proserendo postea illa verba, consecrauerit unde sequatur dicendum aliata. actione consecrasse postquam panem benedixerat,quam
126쪽
Urd Lugo de Sacram dis n. a. sect. I. n. I. vocat meretextualem, non agebat .mo Iocis citatis ex proprio sensu, sed praecipue r. p.&c ad soluendum primum argumentum illius articuli , quod erat contra conclusi nem, quam stabilire intendebat in corpore, retulit varias Doctorum opiniones, quae tunc circumferebantur deforma, modo, quo Christus consecrauerat. Intendebat enim S Doctor ibi firmare dogma catholicum de forma augustissimi Sacramenti, inuod haec verba uoces orpus meum pertinerent ad formam huius Sacramenti . De supradicta vero controuersia ex propria mente nihil resoluebat, sed tantum ex relatis opinionibus eam elegit, quae hanc formam admittebat non iudicans de modo , quo eam admitteret, quod satis
Crat,vi argumentum in contrarium addui tum solueret.
Ad bona enim solutionem non requiritur quod conclusio probetur, sed solum quod ab argumento opposito detendatur,ut comuniter sentiunt Theologi,& vi ripotest Silvius P.p. q. I. art. . quer.q. s. Respondetur ad
honum Totum hoc clarius patefiet 4 recolamus primum argumentum illud, quod aequi ualet aliis, quae locis adductis sibi pariter S.Doctor obiecerat is in . forma est huiusmodi. Illa erba identur pertinere adformam huius Saeγamenti, quibus Cbrsus Corpus,
Sanguinem suum eonsecrauit; sed Cissus ante benedixi, seu eonsecrauit sanem acceptum ict postea
dixit , Aeeipite, Ἀο medite , bo eu eorpus meum istbabetur a lib. 16.9 similiter feeit de Calice. Ergo praedicta erba non identur pertinere ad form-huius Sacramenti eum antequam proferentur , Chria usiam eonserasset Patet ergo illud argumentum primum probare intedisse his verbis me es corpus meum, Christum Dominum non consecrasses; ideoque ad formam Sacramenti non pertinere , quod S.Thomae Conclusioni in corpore stabilitae opponebatur. Respondet S.no.de modo , quo Christus consecrauerit, multiplicem fuisse Doctorum sententiam , omnes quideari conuenile in concolendo Christum Dominum actione 6,
127쪽
qua benedixit panem, S uinum etiam consecrasse, sed in modo, quo benedicendo, consecrauerit, discrepasser Quidam enim dicebant Christum absque omni forma verborum benedixisse, seu consecrasse, postea verba protulisse, sub quibus alii consecrarent. Hoc reiicit S.Doctor , quia ait, cum Euangelistae expresse dixerint Christum benedixisse, haec benedielio aliquibus verbis faeta est , quibus verbis tamen facta fuerit benedictio S. ctor non dicit unde colligi non potest ipsum hic dixisse ; fuisse factam benedictionem verbis consecrari nis. Alii dicebant benedicti ionem illam factam fuisse quibusdam alijs verbis nobis ignotis: hoc etiam reiicit S. Doctor qui , ait, benediyio colas rationis nunc
perficitur per recitationem eorum, quae tunc actae sunt; unde si tunc per haec verba non est facta consecrati, nec modo fieret. Ita loco cit ex ζp.nam in aliis ocis nullam facit mentionem de benedictione, dum de securida hac opinione loquitur.Patet ergo S.Doctoi en hic non concessisse consecrationem factam suisse actione henedictionis , sed dato quod Christus Dominus bene dicendo consecrasset, censuisse dici non posse illum usum fuisse alijs verbis nobis ignotis quia benedictio consecrationis nunc perficitur verbis, quibus a Christo acta fuit. Vnde patet iterum S. Doctorem non determi nasse Christum benedicendo consecrasse, sed benedictionem consecrationis, quaecumque illa fuerit, per
ctam suis verbis eisdem, quibus Christus Dominus
consecrauit; vocavit autem consecrationem benedicti
nem, eodem modo, quo illa opinio benedicetionis nomine utebatur. Alii dicebant quod illa benedictio eisdem verbis Hista est, quibus modo fit, sed quod Christus ea bis protulit primo quidem secrete ad consecrandumsecundo manifeste ad instruendum; Hanc etiaopinionem reijcit S. ctor, quia ait, Sacerdos eons erat proferens hae verbi, non m a Chrino in Oeeulta benedictione dies.s, sed ut ρublice prolata . Patet ergo
S. Doctorem neque hie dixisse is a quibus brsus consecrauit, Disse prolata dum benadieeret. Alii tam
128쪽
dem dicebant melius, verius viri Tho iudicat,quod Euangelistae non semper eundem ordinem in gestis recitanius seruauerunt, quo res sunt gestae , ut patet per Aug. in lib. de Cons. Euang. ordo vero huius rei geste secundum hanc opinionem , inquit S. o. sic exprimi posset Accipiens panem benedixit dicens, Hodie 'corpus meum; ti deinde fregit, Hedit discipulis suis r sed idem sensus haberi potest, inquit, ex verbis Euangelii non mutatisci nam hoc participium Ἀ eens , concomitantiam quandam importat verborum prolatorum ad ea, qua praecedunt; non autem oportet quod haec con- comitantia intelligatur solum respeetii ultimi verbi prolati, quasi Christus tunc ista verba protulerit, quando dedit discipulis suis . sed potest intelligi concomitantia respectu totius praecedentis, ut sit scissus , dum berediceret, frangeret, daret discipulis suis, haec verba dixit. Aeeipite, e Vbi etiam S.Tho non loquitur ex propria mente, ut patet, sed reddit rationem ovare melius Mueritis coeteris isti huius quartae, sic vitinia sententiae dixerint; quia scilicet, quamuis concederent cum supradictis conidcrationem perfectam fuisse a Christo D mino benedictione; latebantur tamen fuisse laeta huiusmodi verbis, Loe et eorpus mei ;quod Authores primare secundae opinionis non admittebant Teiiciebat insuper SD 2 illas duas eiusdem sorma prolationes contra tertiam opinionem;asserendo una tantum vice a Christo verba conlecrationis prolata fuisse manifestuci commendat tandem authores quarta opinionis ; quia iuxta cuinam traditam conabantur seruare ordinem rei gesta a Christo Domino inui ordo in eorum sentetitia ha- bebatur non mutatis verbis Euangelij.Vtrum vero haec eorum opinio esset simpliciter vera,& recte concederent Christum Dominum benedictione consecrasse;S. Tho.nihil resoluit, sed ab illa opinione tantum sumpsit, quod satis erat ad soluendum argumentum propositum, quasi dixisset dato etiam quod illius argumenti minor esset vera, scilicet, quod Christus benedictione consecrasser, neganda erat consequentia, quae aduersabatur conclu
129쪽
soni ab ipso posita in corp. art in qua dicebat luis hac forma me AE eorpus meum, Christum consecrasse , cuius oppositum illud argumentum inserebat: nam dato etiam quod benedic ione Christus constreasset, vis adhue manifeste fuisset illa forma, Hoeseo pus
meum, ut dicebant verius, melius caeteris auctores
illius quarta opinionis, non alia forma, nec aliis ver- his aut modo, ut argumentum probare intendebat. 33 a Videtur tamen S.Doctorem super Cap. 26.Matthi in priam mentem propalasses dum de ordine rei gestae in consecratione augustissimi Sacramenti tractaret; explicando enim illa verba CaenantibIuliarem eis aeripit Iesin panem , O benedixit, ae stetit. Gitque dis pintis, ct aiι aeeipite, o eomedite, hoc elyeorpus meum , dixit , debet ita lem quod illud, quod dieitur , ait, c. referatur adpraeedentia,und se dicendo dixit. Igitur cum sDoctor non dixerit de Christo Domino benedieendo dixit, sed post praecedentia dioenri dixit, constat,cum benedicere fuerit quid praecedens ad illud , quod Chrisus dixit, ut patet, alia actione in sententiis. omae Christum benedixisse, ab illa, qua consecrauit, dixit. Hoe est orpus me m aue Confirmatur,nam Christus dixit haec verba consecrationis postquam benedixerat, ut interpretatur iden S Doctor Euangelii verba, cum inquit super Matth i ait refertur ad p aeedentia , inter quae est sine dubio benedictio, vidicebamus. Ergo S. Thomas voluit Christit m Dominum prius benedixisse panem, quam dixerit verba consecrationis.
Is Ex quibus patet primo S.Thomam nunquam docuisse consecrationem perfectam fuisse benedictione, sed semper locutum runse de hac materia in aliorum sensu, ε ex meliori, caeteris paribus sumpsisse mirmum palam eon crasse sub his verbis me in eo'pus meum , ut suum solueret argumentuma rideo in omnium sententia asserendum est S. Tho. Sac Co .vici ullo modo conrradixisse.
Is secundo patet, quod si siquando in hac materia de
130쪽
propria mente Iocutus est S.Doctor , ex eius verbis ha- heri ipsum sensisse benedictionem praecessisse consecrationem, quod S. Concilium etiam dixisse constat. Vnde non recte quidam ex verbis Concilii id non haberi putauerunt, illa ita construenda eta existimantes utra testatus es reseratur ad ly orpus suum quasi S.Concit.dixisset Noe Meramentu in ultima Caena Redemptorem nonrum insiluisse, eum eorpus Dum illis praebere, se suum sanguinem Oct panis , Uinique benedictionem tesatus es disertis verbis, o e Ex quo deducunt S.Conc dixtae Redemptorem nostrum test, tum esse in ultima Cama praebere corpus suum , idest, quod post panis, vinique benedictionem, seu cos secrationem erat corpus suum, sed haec e plicatio cum communi Doctorum sensui, in quo S. Concilii verba accipiunt, sit opposita, eiusdem S.Conc verbis aegre satis accomod