장음표시 사용
41쪽
tummodo sto ficti, non , is ; veluti si quis se
rebaptizari sinat , non quia ignorat irregillari
tatem in id iure futtilam , sed quia ignoratis jam baptizatum esse. Cl. de Riegger P. II.
d) Eisecius irreeularitatis is est
L QUOAD ORDINEs, ut Antecedens omnis ordinis licite suscipiendi facultatem adimat,s Sumrvenisns vero privet aut onini ordinis suscepti usu, siquidem eri delicto venit, aut eo tantum, quem impedit desectus. II. RATIONE BENEFICH, ut impediat, talis ab omni beneficio, Fartialis autem ex a beneficio, quod usum deiectui repugnantem exigit. Uerum hodie. contra pristinam disciplinam irregulares Ivis bene n us non celentur
esse privati, nec ab eorum functionibusu pen- , , modo ab ordinum functi nibus abstineant,nis specialiter in Jure fuerit expressum. Cay. . de homicid. in 6. Ua Espen P. II. S. I. T.
e) Liceat, dicitur in Concilio Tridentino, Episcopis in irregularitatibus omnibus is suspensionibus ex delicto Geulto provenientibus,
excepta ea, quae oritur ex ho cidio volva
tario , & exceptis Hiis deductis ad forum contentissum , dispensare, θ' in quibuscum- qua casibus occultis , etiam sedi Apostolicae reservatis, delinquentes quoscumque bi Diaditos in Dises sua per se ipsos , aut vicarium ad id Decialiter deputandum in foro conscientiae gratis ab olvera , i sta poenia tentia salutari. Idem is in haeresis eriminris eodem foro conscientiae , eis tantum, non eorum vicariis , H permistum. Sess. XXIV. cap. 6. de Reserm. Ipsa lege jam eontinetur dispensatio circa irregularitatem ex desectu natalium , si eo laborans emittat professionem monasticam, quae tamen dispensatio tantum ad ordines suscipiendos , non etiam ad dianitates pcribratiis aliaque beneficia hujusmodi obtenta pertinet, OP. i. de fit. Prcsb. Cl. de Riegger l. e. q. 232. Patet, quod s proveniat irregularitas ex delicto, quatenus id subjectum potestati civili, ejusdem quoque indulgentia ad illam tolle tam opus esse. Roye Insit. L. III. Tit. XVI. sub finem.
286. Irregularitatem eo delicto incurrunt r. omnes infames infamia ruris a Haeretici, Apostatae, Schismatici M, 3. rebaptizantes alium aut se rebaptigari passi qui circa ordines vel in suscipiendo id) vel in exercendo se) delinquunt ), s. occidentes aut mutilantes quempiam voluntarie & sine aure g , 6. qui 'Nonte & extra necessitatis casum aut ipfi se mutilabant , aut ab aliis se mutilari patiebantur h . '
a Necesse vero est, ut iudiciario ordine eomprobata vel alias notoria snt , Caus VI.
qu. I. cari. I . Cap. fin. de tempor. ordim nisi
erimen jam per se inducat irregularitatem , tum enim hoc ex ejusinodi etiam occulto delicio nascitur. bin Dis . L. can. 69. cap. 9. 23. de haeret. cap. s. q. 2. eod. in 6. Quatenus tamen haec irregularitas etiam illorum filios ad secundamusque generationem attingit, intuitu religionum toleratarum in Germania non servatur.
dὶ U. g. Si ordines suscipiuntur in Excommunicatione majori . aut sacri oesines eadem die , vel duabus quidem, sed eontinuato rejunio I aut futtire , de quo mox dicemus . aut simoniace, aut per saltum, aut ab Episto, qui renunciavit loeo & dignitati; vel qui reticus , Sehismaticus , interdictus, suspenius, depostus, degradatusve est. e Delinquitur circa ordines in exercendor. si ministratur in ordine non suismo I x. si
quis ordinem exercet excommunicatus , inter
dictus, sispenses, aut si quis celebrat in loco interdicto. D Cap. 31. de sent. excomm. cap. 13. detem. Ordin. cap. I. de eo, qui iure. Ord. siist. Cap. I. de ordin. ab Episse qui renunc. Epist. cap. unie. de cleri per saltum prom. Cap. I. de clerit. non ordin. ministr. cap. 34. de cleri
de Res distinguitur ergo hodie secus ac olim inter homicidium necessarium, voluntarium &insitate. Parum vero reseri, seu quis ipse patraverit homicidium , sive ejusdem causa mudiata suerit ; cum ratio canonis respiciat deliin m , dc id eaeteris paribus rauis media etiam magis imputetur . Cons et . de Martini de te' Naturali cap. s. b Cap. r. de eorp. vitias.
f. 28 . Ex desectu animi irregulares sunt r. Neophyti, L. Clintei, b) 3. Bigami, quorum alii ieri e) , alii interpretativi sinistitiaisarii ce , q. ea tiarum criminalium ministri γ , s. occidentes mutilantesve aliquem facto proprio,
42쪽
sa I. ad Tim. III. Diff. 6 I. can. 4.ib ) oui aegroti decumbentes baptizati sunt,& quorum fidem ac probitatem vel ideo, quia baptismum eo usque distulerunt, veteres suspectam habebant . Cyprian. Epist. 69. FleuryInnit. P. I. c. g. g. 6. e) nitami veri in iure Canonico quoad irregularitatem habentur etiam ii , qui eum
duabus successive matrimonium valide eo tractum consummarunt, Dil . XXXIV. can. fin. cap. de nigam. non ota. Et irregularitatis quidem huius istatuendae rationem desiimsere exit o Apostoli : Oportet autem Episcopum esse
unius uxoris virum - diacon/ sint unius uxoris viri, I. ad Tim. III. E. F. 9. xa. dumta nen Apostolus forte potius ad binas nuptias eodem tempore constitutas respexit , ut ait Franc. de Roye Inst. l. 3. Tit. 16. Provocans
ad i. r. & ia. ff. de his qui not. Ins l. 33. Lde donat. int. vita de mul. nec non ad illam Ethnicis 3c Iudaeis tum similiarem constetudinem uxorem repudiandi , aliamque ducendi, quod Muti christiana lege prohibitum, Ita speciatim tanquam impedimentum sisseipiendorum ordinum illico statutum fuit. Quidquid se, id certissimum est, Bizamiam etiam insensi juris Canonici aliter a graecis , aliterque a latinis in fundamento suo consideratam esse. Illi enim defectum continentiae pro fiindamento possim re ; hi vero defectum persectae repraesentati nis unionis CFristi eum Leelsa, unius cum Dono unica, ad Ephes V. 13. Ep. Innocentii
I. ad Victric. Episc. Rothomag. cap. 6. S. A gustinus in l. de bono conjug. cap. 28. S. LeoEP. 1. cap. 2. vid. c. 3. & 4. de Rigam. Sed etiam Thomassin. de vet. & nov. Eceles discipi. P. II. l. r. c. 78. I. ait : 'stica illa eoη- templatio imitatio Christi , unam vir ἐ-nem sibi eastam Melesiam desponsantis a liedum vel Pauli vel aliorum tune doctoram Eeelsae oculis observabatur.' Antiqui canones bigamos tantum repellebant ab ordinibus sacris, non a minoribus, ad quos serius haec irregularitas producta. Disputatum , an is quoque irregularis ,
qui unam uxorem ante bapti sinum habuit, H-teram pollea . Graeci negabant , & cum iis Hieronymus ob labem incontinentiae baptismo sublatam; latini vero non in causa morali, sed mystica fundamentum hulus irregularitatis colis loeantes assirmabant, &cum hisce Augustinus,
cum Baptismus peccata , non nuptias tollat. Vid. cap. I. 2. Ec 3. XXVI.
d Ex praedicta repraesentatione unionis Christi eum iactesia una & eas la virgine suta
inde bigamis interpretative adnumerabantur etiam ii, qui matrimonium consummarunt cum tali, quae seu sua sive vi, vel ante vel post matrimonium ab alio cognita suit . Dist.
33. can. 1. 2. Dist. 34. can. 11. dc I . cap. I.
ε Denique cum ii, qui solemni castitatis
voto obliricti matrimonium attentarunt & com summarunt, ad firmititudinem Bigamorum punirentur , delictum hoc dc bigamiae similiti ict-nariae nomine dc irregularitate notabatur . C. 4. dc sin. de Bigam. non ores cap. 2. Ec de cleri conjug. Epis pus scienter ordinans Bigamum suspenditur positae a collatione ordinum bigamo collatorum , dc integro anno a celebratione Missae; dc ordinatus, si si in minoribus ordinibus , amittit privilegia clericalia una eum ficultate habitum dc tonsuram clericalem des rendi, Dist. LV. can. 2. C. 2. de Big. c. unita eod. in 6.σὶ Caus XXIII. q. s. cap. 29. 3Ο. cap. s.
I Dist. LI. cap. r. Thomassin. l. c. c. 63. Espencaeus l. 2. D r. n. 6. Est hujus dc pri ris ratio in lenitate mansuetudina singulari , quam Ecclesia ita palam commonstrare intendit.
b Ut sunt lunatici , furiosi , daemoniaci
Ace. Dist. XXXIII. can. 3. dc 4.
iὶ Dist. XXXV l. e. t. q. ros. mi. d. Addunt irregularibus ex desectu animi non baptizatos iae seminas i sed qui alioquin
alicujus juris non capaces sunt, proprie non dicuntur eo privari.
q. 188. Ob corporis defectus inter irregulares collocantur, quibus I. corporis integritas sacris iuncti nibus peragendis necessaria a , i. strutaurg nec risum , nec
ta Hine ordinari nequeunt surdi, caeci ,
muti , destituti manu aut digito ad frangendam talliam necessario, vel nimium tremuli , abstemii prorsus a vino , adeo claudi, ut ne queant ad altare consistere . Dist. XXXVI. e.
v. c. 2. de cler. aegrot. cap. 6. de Corp. vitiat. non ordin.
. b, Areentur obstructuram corporispi mae , enormiter σ/bbosi, aure mutilati , carentes oculo . Di 11 Lv. can. 13. cap. a dc ult, daeorp. vit. non ordin. Cap. 1. de cleric. aegroti
se Ex eausa valetudinis xb ordinibus interdicuntur leprosi, staralitiei, Dileptici, laborantes morbo eomitiali , quem vulgo dicu
de clerie. aegror. dc siisscit, si hoc morbo si mel laboraverunt. Diit. XXXIII. c. 3. 4. Ad primam tonsuram , lectoratum , ostiariatum, is exorestatum requiruntur anni
tem ἔ ad acolythatum duodecim completi . F x Dissi
43쪽
Diff. XXVIII. cap. s. Dist. LXXVII. cap. 2. nee obitat Dist. LXXVIII. α 1. ubi non str-mo est de receptione ordinum, sed de exercitio , quod arbitrio Episcopi relinquitur . Ad
Subdiaconatum annus aetatis vigesimus secundus . Ad Diaconatum vigesimis tertius. Trid. Sesi. 23. de Resorin. α ra. Ad Sacerdotium annus aetatis vigesimus quintus. Ad Episcopatum trigesimus. Trid. l. c.
olim ad subdiaconatum octodecim i ad Diamnatum viginti, ad iacerdotium triginta anni requirebantur, 'vid. Hem. ulti de aet. & qualit.& o . praesic. imo vide , quae supra retuli q. Io9. n. c.
Etsi autem ante legitimam aetatem recipiens ordines, fiat irregularis, canones tamen non oblunt, quo minus valide ordinem, ade qne etiam chambierem recipiat.
Si rigor de doctrina iuris spectetur,
quam certissime tempus jure requisitum ad momentum debet esse completum . Non obstat l.
1 a. ff. de statu hom. quod enim ibi expresse in
favorem liberorum dicitur , non est ratio extendendi ad clericos. Etenim his solum ideo , quia ante legitimam aetatem ad ordines aspiarant , concedendus favor cedere debet isvoti totius Ecclesar, cujus intereti non ordinari d i itutos illa aetate , quae ad perpetuum Ecclesiastictim statum , ad tantum ministerium , adeonscientiae serum recto gravique judicio tractandum omnino requiritur. ej Ex vitiis cor ris occultis non quidem contrahitur irregularitas , exceptis Eunuebis voluntarie talibus, cui quidem ex delicto sunt irregulares, . 136. dc bormaphroditis, Dist. XXIII. can. v. Ceterum scuti in occultis, ita etiam in minus notabilibus vitiis , aut in iis,
quae sibi quis ex simplicitata contraxit, diastensare hotest Epistopus , alioquin gaudens facultate judieandi de desechi corporis , num talis sit , ut inducat irregularitatem , Dist.
XXXIV. can. 3. Caus. VII. q. a. can. 2. cap. I. a. & 4. de corpore viti non ordin. Trid. XXIV. de Resom. c. 6.
18st. Denique ob desectus fortunae seu status externi inmutares fiunt x. non Iegitime nati sa), 2. servi & adscriptitit, proprii ve homines , 3. quibus deest certitudo congruae sustentationis se , 4. obligati ad ratiocinia d .
s a veteribus iae irregularitas incogni insuit Diit. L. Et seculo demum XI. ut clericorum potissimum in Anglia dc Germania i valestens incontinentia suosque illegitimos Llios in beneficia Eeesesassica intrudendi studium Teprimeretur, illatura fuit ab Urbano i l. in ialios Presbyterorum aliorumque in sacris ordi nibus constitutorum : nisi aut in eoenobiis aut in eanonicis reliolose probati, Derint eoη- versari. Dist. LVI. can. r. Sm mim etiam laici potentiores suos non legitimo toro natos mainisteriis Ecclesiae obtruderent, eadem irr gularitas in synodo Pictaviensi sub Paschali II. can. s. dc pluribus deinde aliis canonibus , ad quosirumque illegitimos partim ob dignitatem muneris di status elericalis , partim ex det statione paterni criminis, partim ex timore Dinternae incontinentiae extendebatur. Gy. I. de L. Presbyt. Imo etiam obtenta dispensatiosa per natalium desectu filius illegitimus nequit in illa Ecclesia , in qua pater beneficium habuit , ullum beneficium, officium aut ministerium vel obtinere vel retinere . Cap. 2. 3. 4. I s. t 6. de fit. Presb. Concit. Trid. Sess. 23. de Resorm. cap. Is . Quamquam te timis quoque Presbyterorum liberis non permittitur , ut in ipsius patris benescium immediate iuccedant, propterea quod Ecclesa remotam velit omnem etiam speciem siccessionis hereditariae , quae quidem non ita aderit, si alius possetat suerit medius, aut Pater filii l timi beneficium immediate Consequatur cap. r. 3c a . de M. Presb. Trid. Scss. XXV. de Res cap. 7. D esari Card. 22. Dec. I 394. Tollitur autem I regularitas ista r. Professione Religiosa β. 3ss. n. c. x. legitimatione per silbsequens matrimonium , etiam quoad dignitates Ecclesiasticas excepta cardinaritia, 3. Legitimatione per rescriptum Ecessiasticum, 4. dispensatione quae quidem est adeo strictae interpretationis, ut sub benescio , tantum simplex non curatum , aut dignitas intelligatur ; attamen si ad Ss. ordines data sit, hoc ipsis saltem porrigitur ad beneficium simplex , cum ordo dc beneficium necessitate tituli sint conjuncta , cap. r. de fit. Presb. cap. 6. qui M. legit. de Roye loci cit. Schrore loci citi g. 339. Engel de fit. Presb. u. 7. dc s.' Dispensatio in hae irregularitate ad mis res ordines ἐν beneficia fimplicia dc ab Episeopo dc a capitulo cathedrali stile vacantat 9. 334. n. d. obtineri potest . imo , si sit nativitas illegitima occulta, ad majores quoque ordines dispensat Episcopus f. 233. n. e. . bὶ a. Dignitas muneris & status clericalis. 2. detrimentum domini Ec inhabilitas Ecclesiae simul simulque domino debita servitia praesta
di . 3. Degeneres plerumque servorum mores huius irregularitatis cauia sunt. Dist. can. I. dc 2I. 13. Et quidem ex ratione servitiorum Ecclesiae praestandonim irregulares quoque non esse non poterant liberti, a quisus Domini in manumissione talia ossicia sbi reservarunt, quae eum ministerio Ecclesae consistere nequeunt. Dist. LV. can. 7. dc 2 ' Domino, quo invito servus ordinatus est,
44쪽
canones quidem ita consulunt, tit x. repetenti
Domino debeat simpliciter restitui 1 si tantum
ordines minores adeptus sit, a. Episcopus co ferens invito Domino majores ordines tali , quem scit esse servum, hoe quidem flatim effecto libero ad duos servos atque bonos vel e rum aestimationem Domino teneatur , 3. servus sua culpa & ex malitia subdiaconatim vel Diaconatum recipiens invito Domino , eidem vel servum aequata vel sui aestimationem praestare debeat, simus repetenti Domino restituendus. 4. Sacerdotio initiatus in servitutem quidem revocari non possit, amittat tamen peculium , aut hoc deficiente ad operas saltem canonicas Domino maneat obligatus. Dist LIV.
din. Schroti l. e. β. 366. Sed & de Monaehis statutum, ut nullus ad Eectem licum sicium ex monasterio prο- ducatur monachus, nisi quem A. bbas loci admonitus prFria voluntate obtulerit DL scopo - Et fi orι is de alterius monasterio repertum ves ad eleritatum promovere voluerit, vel in Iuo monasterio majorem mona
flerii constituere , Episcopus , qui. hoc fecerit , a caeterorum communione sequnctus suae tantum plebis communione eontentus fit, o
ILLE NEQUE CLERICos NEQUE PRAE SI TUS EMEVERAT . Dist. LVIIL cap. r. ct a. Adde Concit. Agath. c. 27. Porro euriales , imperiali nempe revorationi etiam post ordinationem subjectos non ordinare licuit. L. xo. e. de Discess. Dili. LI. c. a. dc 3. Cons. Ciron. Paratit. Tit. 19. q. 4.
P. Oberi aufer Prael. can. de oblig. ad rat. q. 4. dc seq. Cessat hare irregularitas consensu D mini vel expresso per manumissionem , vel ta cita, si scilicet Dominus sciens conniveat, aut se quidem ignorante ordinatum per anni spatium non repetat. Dist. LlV. can. 2Ο.
e Circa Me ita statutum est a Concilio Trid. Sess. XXI. cap. a. de Reso . cum non deceat eos , qui dimino ministerio ascripti sunt, cum ortinis dedecore mendicare, aut sordidum aliquem quaesum exercere . compertumve sis, complures plerisque in locis ad sacros ordines nutu fere delectu a/mitti, cur variis artibus , ae Jallaciis confingunt , se beneficium Melesiasticum , aut etiam idoneas facultates Obtinera ; statuis sancta sm aus , ne quis deineor clericus secularis ,ruamvis alias fit idoneas moribus , sicientiar aetate , ad feros ordines promoveatur in prius legitime eonstet , eum . beneficium Eccle asticum, quod i ad vicium bonos fusciat , taei a possidere . Id vero beneficium refignare non possi , nisi facta menti ne , quoa ad litius benesii titutam his pν motu et neque ea refignatis admittatur , πν
consito, quod aliunde eommode vivere pos
sit; ἐν aliter facta re natio nulla fit be.
Patrimonium vero, veι pensionem obtinentes
ordinari posthae non possint , nin illi , quos
Episcopus judicaverit assumendos pro necessitate , vel eommoditate Ecclesiarum suarum; eo quoque prius perspecto, patrimonium illud , NI pe sinem vere ab eis obtineri . taliaque esse , quae eis ad vitam sustentan
dam satis snt ; atque de ineeps me licentia
Episcopi alienari , aut exstingui vel remitti nullatenus Mint, donee beneficium Feck-
fasticum suffficiens sint adepti ; mel aliunde
habeant, unde vivere possint : antiquorum canonum poenas super his innovanao . Conincilium quidem Chalcedonense can. 6. alolutas ordinationes seu tales, quae non fierent ad ministerium certae Ecclesiae , ex cujus reditibus ordinatus sustentari posset, irritas declaravit. Nempe de Sacramento ordinis ait Moriniis analogice dicendum, quod de matrimonio Opoenitentia , quorum materias videmus Eceleiam saepe sub interminatione irriti Sacra menti restrinxisse , dilatasse vario tempore, marii modis determinasse . Part. 3. Exerc. I.
Cap. 9. Quibus su Mit vanaspen r ad illa non reflectens Glosseraphus apud Gratianum, eumque secuti reeentiores eanonistae is Tri Dei hune fimilesque canones invaliditatem ordinationis praemerentes interpretantur denumtate non absoluta, sed tantum quoad executionem, id est, quod ordinatus nequeas licite exequi , seu obire sunctiones ordinis suscepti; quamvis valide fit erdinatus ; ideoque s suactiones illicite is contra Canones obiret , equidem exereet valida . Quidquid si de Oceasene introductae HomRNR ECCLE
MAE DIsCIPLINH certum est EA JAM RECEPTA ET AB ECCLEsIA NON IMPROBATA nequaquam de maliditata similium ordinationum, licet attentatae fini contra eamnes , esse dubitandum; nec eam validitatem in dubium revocandam, TAMETSI PRIMINI CANONES INVALIDITATI AMPLIus FAVERE VIDEANTUR . Diaseiplinam contra absolutas ordinationes alia qua ex parte renovavit senodus Tridentina Ses. 33. cap. i6. de Reserm. quine flatuit,
BUs. dicit, ordinationem ariter 1 actam esse in Adam, irritam aut cassam: EO QUOD
TEMPORE HUIus sY-DI ECCLESIA HUJUSMODI ORDINATIONEs LICET ILLICITAS, REPUTARET VALIDAs . Schol. in can. 6. Chalced. Iasmilibus igitur semper adtendendiim , an noua regula illa generali , quod lex prohibens
etiam δε irritans q. a 3. aut expressa dc
45쪽
pocialis voluntas Rectorum Ecclesiae, aut o ιervantia exceptionum sinat. Unde etiam jam ux clarior affunditur iis , qtiae dicta sunt su-Pra u. io . n. b. Atque ex aestata doctrina Morini & Ua Espen semper haec cor- Tollaria seviuntur; r. aliud esse: valide eοα- εο ordini negare characterem indelebilem , aliud: nerare adversus legem Iegi ebale ed nensi milem validum ordinem ac proinde e baram rem indelebilem conferri ἐν recipi posse . a. Ex antiquis quidem constitutionibus non concludi posse , hodiedum quoque ita ut olim erat, esse, aut est. debere , attamen 3. mihil obstare , quominus pro potestate & arbitrio eorum, qui actiones nostras, ut cum Prae fixis finibus concordent , regenti, accepere , iterum ad pristinam disciplinam redeatur.' Quemadmodum eserici seculares ordinantur vel ai titulum Beneficii, vel patrimonii, vel pensionis, cujus vices sibit titutar mensae, quos istentatio elerico promittitur, donec ad ben ficium Ecclesiasticum promoveatur, ita regula 4ares vel tanquam alendi ex monasterio vel ad titulum paupertatis ordinantur. Caus U. con-
sui. Rom. vid. Tech. de Hierarch. Eceles Tit. vL 6. g. Ac II. a Q m sius pecta pud tales sit vocatio , an non scilicet tantummodo ratiocinia & Ω-rum civile sugiendi causa ad ordines aspirent , atque Ecclesa ab omni favore doli & damno aliis inferendo se remotistima, jam antiqui canones hane irregularitatem continent . Uide can. s. Concit. Cartha n. ann. 343. Cons etiam Dist. Ll. can. I. & 3. cap. I. de obligati ad ratioc. Ad ratiocinia autem obligati iunt alii ex administratione publica ; alii ex privata. Et si ordinentur tales, t. ad satisiactionem obstincti manent etiam cessione bonorum, salvo tantum beneficio competentiae , - .un. de oblig. ad ratiocinia , cap. 3. de soluta a. Episcopus , qui sciens tali ordines contulit, in subsidium conveniri potest, Dist. LIV. can. I9.' Ueluti administratio rerum Ecclesiastic rum aut cura persenarum miserabilium a clericali statu non aliena est, ita etiam ad hujus modi administratores dc curatores haec irregularitas sese non extendit. Dui. LXXXI. can. 2 .
s. 1m. Doctrina tam de requisitis ad statum elericalem g. 27 . quam de elusidem impedimentis s*.181. praeccmnita , Progredimur nune ad leges circa ipsam
ordinationem , seu illum actam quo persona habili per Iegitimam autDoritatem sub I gitimis caremoniis ac ritibus potestas clericalis conciaitavr a P. . aὶ ordinatio igitur est actus , quo ordo consertur , quamquam Lepius ordinatis Ec Ordo promiscue accipiatur.
s. 2pr. Et quidem, quin aut de Sacramento Ordinis a aut de gradibus, quos in Hierarchia ordinis habemus b) , aut etiam de ritidus in collatione ordinum adhiberi Blitis se in ea dicamus, quae ad studium nostrum prorsus non pertinent , vel repetamus illa , quae ad pernoscendos singulos gradus Ministrorum Religionis jam supra I6 I6s.1ω. adserri debebant, solummodo hie indagabimus , quid porro ius nostrum I. de Ministro Ordinis , II. de temporibus ordinationis, IlI. de
loco conserendorum ordinum, IV. de examine ordinandorum, V. de unctione ad ordinationem pertinente, ac denique VI. de charactere di effectu ordinationis deis
terminata contineat. a Sienum externum ae visibiti In Imp
sitione innuum tanquam materia, di oratione tanquam forma I A t. XIII. hisce adnexa m
mi se eratiae , Ioann. XX. II. ad Timoth. l. 6. Hstitutio seu mandatum Christi, Actor. XIII.
de Sacramento ordinis per Christium institutonos dubitate non sinunt. Syn. Trid. Sess XXIII. can. 3. Qtiamquam autem ordinatio tantum striati his accepta & quatenus solis ordinibus ab tib Chrisso institutis convenit , si vegum S eramentum novae legis, es. de Riegger, P. II. u. 343. H. Schroti l. cit. q. 41. ordinum tamen etiam minorum quilibet suam specialem materiam , ct quidem remotam , seu id quod ordinem stiscipienti traditur , ac proximam seu
traditionem 3c acceptationem materiae rem tae, nec non specialem seu verba ab
ordinante in traditione & acc ratione proferenda habet , uti colligi potuit supra β. 166. Conc Rupprechi , Noti Hili. ad lib. r. Decret. Tit. XI.
46쪽
Tr. XI. ubi β. 2 docet , ex can. 3. & n-eil. Carthagin. IU. semiam Presbyteratus aequeae Diaeonatus essentiaiam in impositione manuum , accidentariam vero in traditione e
lieis de Evangelii consistere; neque obstate decretum Eugenii IV. pro Armenis soluto jam Concilio Florentino , atque Armenos tantum de formis & interiis in Ecclesia latina usit iis instruendi causa editam. bὶ Ea ratione , qua aliqui plane minores ordines a Christo institutos demonstrare volunt, scilicet dedueendo t. ostiariat viis ab illis ementibus dc vendenti x ex templo ejectis, 2. Lectoratum a Prophetia Isaiae in medio seniorum
synagogae a Christo leta , Exore satum acbemonum expulsione per C illum facta. 4.-οbibatum ab illis verbis : sum δε- mundi, prosecto ex pluribus aliis factis MLvatoris ad institutos plures alios ordines comcludendum foret. Cons. Morin. de SS. Ordin. P. IlL Exercit. 24. cap. I. Uan-Espen , I. E. U.
P. II. Titia. IX. Lia i q. ubi simul exponitur
nec subdiaconatum ex Canone 42. Cano in Apostolorum utpote apocryphorum, aut ex E
pistola S. Ignatii ad Anti nenos utpote sublathae fidei contra Dist. XXI. c. r. ad Λpoitoliacam institutionem referri posse. ein quamquam sontes ricitum in Ereleta sunt leges ac consuetudines Ecclesiasticae , hastamen singulas, quatenus ejusin i ritus conistinent , maximam partem peculiari rituum c crotum liudio lubentissune relinquimus.
Cum Epistopis propria sit potestas ordinandi g. IS . not. d. & hine quo
que genuina privilegia ordinatisnem strictius Meviam f. I. n. a. in peragendis aliis concessa esse non legantur sa) ad majores ordines, I. ut valeant, Episcopus bi& quidem II. ut etiam licite conserantur , Episcopus proprias se in , vel facultas a lentim Episcopum adeundi d) requiritur. Et talis quidem , qui Episcopus non est, etiam minores ordines sine privilegio aut delegatione e , nec valide nee licite conferre poterit. .iὶ Benedictus XIV. de Synodo Diom. l. 7.
-ein de Hierarch. Eccles q. 2. q. g. bin valet sane etiam ordinatio ab Epist m , qui haereticus fictus , vel excomm inicatus suspensita depositus est , vel Epis patui renunciavit: sed ordinatus suspensionem ab executione , di usu ordinis ita ineurrit , ut scienter ordinatus dispensationem a Pomifice , tonoranter ordinatus dispensationem a proprio Episcopo petendam ha i , Cap. I. & a. de ord. ab Episc. qui renunc. Qui obstant canones ordinationem irritantes veluti Caus I. q. I.
e. 68. I. Caus. IX. q. I. C. 1.2.3. dcc. aut irri
tum non liricto aecipitini sensu , aut de haereti eis , qui Episcopi non sunt , aut ad normam Canonu 6. Concilii Chalced. sq. 239. n. e. debent intellio. Cons. P. Zech. Hicrares . Eccl. T. 6. β. I 3. O rhauser Prael. can. ad Tit. XVII.
ς olim quisque illum Episcopum sibi habebat proprium , a quo primam accepit ordiis nationem, atque ab eodem iam ωrro reliquos ordines fiscipere tenebatur. Sanu is Augustinus Ep. I4o. & I r. cram nempe Episcopus eseriacum non nisi ad aliquam Ecclesiam tuae Di Ereseos ordinare potuerit, sq. 189. n. c. dc clerici ordinatione Episcopo subjiciantur, S. Hi ron. in Epist. ad Ioan. Hieroc Fundamentum ,
quo canones recentiores Episcopum proprium exigunt, videtur potissimum in eo consistere , ut clerici ordinentur ab Episcopo , qui eos , num digni sint, quam maxime cognitos habet,& hine I. sinunt esse proprium . vel ratione
originis Episeopum loci , in quo domicilium
fixum habuerunt parentex ordinalsi , cum is nasceretur , vel ratione domicilii Epistopum loci, ubi quis perpetuo mansurus, nisi quid avocet, suam seiam fixit, vel ratione benedicii Epis pum loci ac Dioecesis, ubi ordinandus beneficium congruae sistentationi suffciens possidet, vel 'nique ratione franiliaritatis dc commensalitii Episcopum illum , quocum quis trium annorum intervallo commorabatur etsi familiaritas inchoata fuerit ante Episcopatum dcsmul spem ab eo mox beneficium adipiscendi , simulque ab Episcopo originis & domi eilii te-
si monilim stiper natalibus moribus 8c aetate habeat. Trid. Sess. XXIII. de Resom. cap. 9.dc Bulix Innocentii XII. speeulatores II. sinunt jam diversos ordines a diversis Episcopis suscipi, modo quisque aliqua ratione ex allatis sit proprius excepto casii cujusdam ordinis
a si immo Pontifice accepti , quo scilicet , ut reliqui ordines subinde is alio sne irreverentiae macula sese piantur, speciali licentia opus
di tacultas his continetur vel
l. uuodam priviluis Apostolico , quale
quidem nee ante Sec. XII. crinitum, nec inimtio alia quam deficientes vel negligentes Episcopos supplendi causa datum ibit. U--Εspen I. E. U. P. II. Titi XI. Concilium Tridentiamin hisce privilegiis lissee limites posilit , ut
r. legitima adst causa, 2. haec in literis exprimatur , 3. ordinatio fiat ab Episcopo in sua Di Deest residente aut pro eo Pontificalia exesecente 4. diligenti praevio examine ac s. tini:
47쪽
monio ordinarii de probitate ac moribus. Sess. s. cap. II. dc Ses . 23. e. t. de Reso . Neque obitat mi V. Bulla Et i mendieantium , qua concessiun , ut fratres mendicantes a qiiovis Antistite gratiam & eommunionem Apostoli sedis habente ordines recipere possint. Enimvero Pii V. successor Gregorius XI per Bullam in tanta denuo Me privilegium ad terminos Coneilii Tridentini Muxit. Schroti l. e.
II. Literis, quas dimissorων vocant, quibus
scilicet a proprio Episeopo datur ricentia scripto expressa adeundi alium Ddcopum recipiendi ordinis ea a . Hujusmodi literae vel
fiunt idnerales, vi quarum a quocum 'e Episcopo. modo idoneus sit, ordines recipi queunt, vel speriales, quibus determi Hatur Epii copus, quem ordinandus accedere debeat ; unive se autem potetas dandi literas dimissoriales inter
specialia Episcopalis Iurisdictionis qua quidem
de causa sufficit, si Episcopus confirmatus etsi nondum consecratus sit adeo pertinet , ut nec competat I. ricario generati citra imitale mandatum aut remorum Episcopi insentiam. Op. 3. de temp. Orae in VI. nec a. Praelatis injerioribus, Trid. Sess. 23. c y Io. de Re ibrm. nec 3. Capitulo Sede vacante nisi inis annum & ad arctatos ratione beneficii va not. e. . Literae dimissoriae non expirant quidem morte concedentis , quandoquidem ipsa saeuiaras adeundi alienum olfe opum jam est traria Dcta, non demum facienda. Propterea tamen successor Episcopus concessas ab anteces.sere Gnissorias literas, quae nondum executi
ni datae sunt, ex iusti eausa edicto generali et vocare potest. Schroti l. c. 6. 48s.' Literae dimitariae iuuenus expositae discemendae sunt r. a dimissoriis in sensu antiquo , quibus clerici a suo Episcopo absolute dimittebantur, ut alterius Diomesu ac Ecclesiae Catalogo adscribi possent. Coneiu Carthag. L cap. s. Tres.
a. a commendatitiis , seu restimonialibus . quibus simplieiter Clerici scientia ae mores te stimonio proprii Episcopi aliis commendantur. . a formatis , in quibus fit fides publica decollatis ordinibus. Episcopus alienus quempiam literis dimissoriis destitutum ordinans a conserendis ordinibus , & ordinatus ab exercitio ordinis non secundum cannnes suscepti suspenditur ἔ Capiatulum vero, si potestate sua abutatur , subjicitur interdicio cap. a. de temp. orae in 6. O
est. Trid. Sess. 13. c. s. de Rethma. cl. de Riα- ter i. c. q. e in Gaudent privilegio primam tonsuram o dinesque minores conserendi Cardinales eantum
Presbyteri, quoad Eecietas sui tituli ; Ac Α bates si sint sacerdotes , solemniter benedicti , dc usum Pontificalium habentes , quoad suos
subditos regulares , non itaque quoad laicos, aut Novitios. Non obstat cap. 3. de Privileg. in 6. Enimvero Concit. Triae sess. 23. Cap. 1 . rediit ad priores limites; vid. Dist. LXIX. can. 1. 6c 2. C p. II. de aet. ques. dc ord. praes. &
Quae de temnoribus intuitu ordinationum observandis canones nostri sanineiunt, reduci queunt l. ad tempora , quibus ipsa ordinatio peragi potest, II. ad tempora, quae inter ipsos ordines inter-ni denent. F. M. Tempora, quibus ipsa ordinatio peragi potest, olim variabant a , subinde autem ita determinata sunt, ut L ordines amnises b) singulis diebus Dominicis , ac quovis alio die festo duplici, etiam extra missarum solemnia, matutino tamen tempore se II. majores non nisi in sex Sabathis , nempe in Sabathis qua tuor temporam, Sadatho ante Dominicam pasionis, ct Sabatho sancto intra missarum solemnia conferri queant d neque ordinationem a Sabatho in dominicam extendere liceat, si non ordinatio omnium in Sabatho ipsa multitudine fiat impossibilis e & tam ab ordinandis quam ordinantibus sejaviam usque in sequentem dominicamservetur aut quando seu ordinans seu ordinandus privilegio summi Pomtificis ad praedicta tempora ordinationis non est adstrictus IJ , recus profecto diordinans oc ordinatus poenas a canonibus ibi injunctas habet sh .
a Anastasius Biblioth. plures recenset o tantur die Paschae. Leo Magnus loco citato. sinationes variis temIporibus habitas . Leo M. bin Tonsura nulli hae in parte legi sibjecta in Ep. 4. cap. 6. ait esse extra canones sub quovis anni tempore die dc hora conferri γ- quibus quidem traditionem intelligit Ep. xx. test . eap. a. ut Prre teri dc Diaconi non etiam se Concit. Trid. Sess. 13. eap. II. de R die dominico taut Episcopi, ordinentur. Iam serm. Pontis Rom. Titi de Ordin. cap. 1. I. olim etiam Presbyteri et Diaconi sepius ordis de temp. ordia.
48쪽
DE ORDINATIONE CLERICORUM. ia, oia. Lxxv. e. r. c. a. 3. 3. O
ordin. Plus II. Conli. eum ex Iacrorum: Missas nocturnas postquam prohibuit Pius V. jam etiam ordinationes tali tempore posthac prohibitae intelligebantur. εὶ Cap. 13. de temp. σὲ M exemplum nempe Apostolorum, qui Paulum dc Barnatam misturi ad praedicauun Evangelium jejunantes δέ orantes eis manus immittere, introdiictum & dein lege stabilitum, ut Presbyteri dc diaconi non ordinentur nisi prae misso solemni jejunio. Et hinc quoque repetenda jejunia quatuor temporum. Disi. LXX. cλαε. g Cum facultas extra praestituta tempora ordinandi juxta canonum interpretes vix non unice ad privilegium S. Pontilicis redigatur , patet ipsum S. Pontificem extra eadem tempora arbitrio suo ordinare posse. Cap. 3. de temp.
pit , ipse jure tamen si executione ordinis contra dictos canones aecepti suspensus eii , quousque a proprio Episcopo restitutus suerit. p. s. 6c 26. de temp. ord. dc cit. Bulla mi II.
Ordinans vero eorrigitur censura per sente tiam inserenda cap. a. & g. de tem. ores
Etiam tempora inter ordines interponenda, quae int,stitia dicuntur, olim fuere varia & longiora. a Hodie haec tenetur Concilii Tridentini sanctio b) , ut inter minores ordines est & subdiaconatum , atque porro inter unum S alterum sacrum ordinem suscipiendum annus Melesiastice computandus d) intercedat; relicta quidem Episcopis facultate ex eausa utilitatis Messa ita di niandi, ut I. saltem aliquot dierum spatium inter ordinem susceptum & suscipiendum interponatur , 2. non eodem die cum minoribus subdiaconatus aut duo conserantur sacri ordines e . Quam maxime autem cavetur , ne quis ad superiorem ordinem
omisso inferiore seu per saltum promoveatur f .
a . Scilicet juxta Apostoli monitum , ut
nemini cito manus tintonantur , & ut ipse diuturniore ministerio unguli in quovis ordine erudiantur, varie atque saepius etiam ad quinque annos protracta sunt interstitia. Dist. LXXVII. can. 2. dc 3. Novell. Iustiniani 6. dca 23. Quidquod aliqui ad ordinem superiorem non admissi, in inferiore continuo subullere debuerint λ Taceo eos, qui jam in hunc finem , ut non per singulos gradus ad supremum ascenderent, sed praecise , ut in certo gradu ministerii manerent, ordinabantur. Card. Bona Rer. Lituta. I. I. c. 23. n. s. Uan-Espen P. II. S. r. Tit. IX. cap. 1. bὶ Sest . 13. cap. II. & I4. de Reserm. cὶ Postquam ea, quam paulo ante in not. E. laudavimus, veteris Ecclesiae disciplina , ut ait Cardinalis Bona l. e. collapsa est , etiam invaluit , ut minores.ordines determinatam temporis moram non habeant , dc omnes minores Ordines eodem die conferri possint. dὶ Hinc ei, qui ordinatus est Sabatho ante Dominicam misonis, non nocet , si sequente anno idem Sabathum ob mobillitatem selli Pasichalis citius recurrat. Barbosa de Potest. Epist 'i
εὶ imo die Sabathi hunc, alterum die D
minico continuato jejunio conferre licet. Cap. 13. IS. de temp. Gia. cap. v. de eo , qui sumtiv. cl. de Riegger P. IL 9. 162. Et recte ait cl.
Schrote examiηentur sentes causae submflentia privile torum Papalium , qui ditis Reis Ariosis ordinationes fina interstitiis , aut δε- erioribus regularibus saeuitas dioensandi in ista sitiis quoad subditos suos regulares indulentur, s. c. . sos
plicatus , subinde judicabatur altiorem ordinem mereri, Depe etiam, quin porro in interm sordine probaretur , ad illum. altiorem prom tus est , neque talis aut per saltum promotus dicebatur , aut ordinem omissum supplendum habebat. Morinus de SS. ordinationibus P. III.
dinatione per saltum iacta. x. Omisiis ordo idserior stipplendus. a. Episcopatiis neglecto sacerdotio receptus jure nullus habetur. a. ordinatus suspenditur ab usii ordinis eteis mere suscepti, & ii. 4. in ordine omissis ministiet ante suppletiim des thim aut absolutionem a suspensone, ir-gularitatem contrahit, g. 286. n. c. Cap. un. de cier. per sal t. prom. cap. io. de Exces Prael. Concit. Trident. Sess. 23. c. r de Re
19296. Dicus, quo conserre liceat ordines; non tantlim propriar a sed pro majoribus quidem conserendis etiam sacer ,st etiam publicui se esse debet.
- aὶ Nulli Episcopo in alterius Diomes cu- habeat licentiam. 'Et quidem sine hae ordinant suis privilegii praetextu Pontificalia exercere ab exercitio Pontificalium , dc ordinatus ab licet, si non expressiam ad id ab ordinario loci exercitia ordinia ipso jure su tantur. Quid-
49쪽
Iucul Epist .s etiam intra limites suae diae seos ad celebrandas ordinationes in locis qxemtis, ab eorundem Prauatis veniam impetrasse debet quamquam nec Praelati , utut exempti , abique consensu Episcqpi, in cuius dimesi constituti sunt, alieno Episcopo potest rem ordinandi sacere queant. Caus. XVIII. q. 2. Can. 6. CL de Ri ger loc. citi g. 36 dc b Concit. Trid. Sess. 6. α s. Sess. 23. C. s. de Reso . Minores igitur in ipsa domo Epi D
eo ', vel alio quovis honest, loeo conseni postlint. Diit. LXX f. c. 6. ej Ideo nempe jam in Antiqua Ecclesia
ordinationes habebantur coram populo & es ro, ut quicumque noverit ordinindum laborare vitio ipsum itatu clericali indignum faciente, id detegeret. Ab hoc more renuesit , ut hucdum ordinationes in Ecclesia Cathedrali dc in praesentia canonicorum, vel si alibi fieri debeat, semper tamen indigniore Ecclesia &adsistente clero fiant. Con. Trid. Sess. 23. c. s. de Res.
1 M. Iuxta it Iud sane veteris Ecclesae institutum, ut ordinetur clericus , nisi prisatas fuerit pravis examine EpiIcoporum O populi testimonio a etiam praevium Examen seu serutiniam ordinandorum & quidem Triplex Iure nostro stabilictum est.
a Cypriantis F p. 68. ad Pleb. & Uer. In Camoetari L. f. α 37. & cons. van-Espen I. E. Hisp. Concit. Carthag. IV. can. 22. apud Grat. U. P. II. Tit. X. Cap. 4. nec non taron. Parata Dui. XXIV. e. 6. vid. etiam Dist. LXI. can. s. de Scrutin. in oes.
.a 98. Trimam scilicet Seruiiniam ita instituendum praescribitur, ut Parochus vel alius ab Episcopo constitutus uno mense ante ordinationem publice in Ecclesia oris dinandos proponat populo , ejusque testimonium de illorum vita ac conservatione eaquirat ta) Stratisinm secundum vero injungitur ipsi Episcopo aut eius Vicario enerali, ut adscitis viris peritis apud omnes ordinandos tam seculares quam regulares, qui non speciatim hac in parte sunt exemti b), in ea, quae requiruntur ad ordines , aut ab iisdem excludunt a . 28s. γ eii diligenter & jure persecto invinigent ἡ . Tertium denique in ipsb actu , quo presbyteri & diaconi jam o dinandi adstant, ita peragitur, ut Epi Icopus Archidiaconum vel loco illius adsistentem ministrum interroget, an sciat ordinandoι dignos esse, & is, siquidem salva sua constientia potest, repon3t, quantum humana fragilitas nosse sinit, ct scio, σ res flare ipsos dignos esse ad hMus onus oscit ε .
,1 Hie atque illi e invalu It , ut hoc Scru
tinium suppleant testimonia data a Professori-lais aut a studiorum Praesectis. qui igitur vel ideo quod Melesiae, tot animarum ac Reipublieae salus a constitutione Ministrorum religi nis dependet , pra ei mam in conseientia obligationem habent in ejiismodi testimoniis exarandis sidueiae ab Eeelesia & Republica in se collatae summa cum Melitate & adcuratione respondendi. Et siquidem Episcopuet ab ordinandix desiderat saltem seeundam laedentili melassem , sub hae intelligens classem eorum , quidem non inter eminentes aut eximios fuere , necessaria tamen re genuina requisitae Ocirinae prineipia sibi laboriose omnia compararunt . tum vero , ut concordetur cum Episcopi mente eique non imperatur , haudqua
ruam secvηda classis tribui poterit illis, quos
orte ahas Academiae aut Tribunalia proiana ex hae classe intelligunt nullius vel infimi progressus speeimina dedisse, sed hujusmodi classe
tertia notari oportebit. Cons de Cautione ci ea tectumnia Vana speu L Tu. VII. c. m. g. XI. & P. II. S. I. Tit. IX. de instit. ossi c.
b Excepti fiant. I. de cuius dignitate jam aliunde conscius est Episcopulet. Advenae a suo Episcopo probati. 3. Praesentati , electi seu nominati ab univei talibus seu collegiis generalium madiorum, si non simul de iis ad Paroctiales Ecclesias
constituendis agatur. ConciL Trid. Sess. 7. cap. 13. Sess. XXIV. c. II. de Reso . eὶ Dist. XXIV. et r. Trid. Sin. 26. cap. 3. de Resorm. Ad validam ree tionem ordinum praecise requiritur I. sexus virilis , cap. Io. de poenit. & remis'. 2. ut ordinandus sit baptiaatus, e. r. 3. de Presb. non bapt. 3. praevia i tentio saltem habitualis , cap. 2. v. item qua ritur de Bapti Cl. Schroti l. c. f. 4 9. Monet dc prawipit Episcopus ante ordinationem sub poena excommunicationis , nequis a iure probitatus acredat . Haec protestatio certe iacit illicitam , etsi non invalidam , ordinationem illius, qui inpedimentum canonia
50쪽
ciim reticet. Sed quid λ an non cum i loris stranea, & iniqua esset ; iniqua quoque poena disciplinae doctoribus consulenduin rnsae Enim- seret illa, qua furtive ordinem suscipientes de- vero impedimentum pandere necesse non est , poni jubentur vitio deprehenso, si vitium fama sed nee necesse accedere ad ordines , atque consulendae reticere licuit. Dist. LXκXL ean. ita certo fama salva manet sccus famam al- 4. & S. L. can. 33. cap. 2o. de Elect. CabaLvandi causa qtiorumcumque impedimentorum sui. Theor. & Prax. Canonici Iuris l. 3. cap. reticentia & neglectus dis niationum liceret . 1 . n. r . Quid multis si illud doctrinae morali conveni- e Peccaret itaque Archidiaconus in ordiaret, excommunicatio, utpote ad eos , de quo- natione Episcopo praesentans eos, quos indignosium vitiis non constat, arcendos lata, & λι- novit. Cons. Uan-Espen P. I. Tit. XII. q. xet.
29p. Qiod concernit unctionem a quae in ordinationibus adhiberi solet, &
est delibatio per oleum materiale ct benedictum secundum formam ab Ecclesia traditam, ea quidem inter sollemnia ordinationis Presbyterorum serius accessit , nec ad Murudem substantiam praecise ex sensu Ecclesiae Graecae g. 29 I. n. a. bo refertur, propterea tamen nec vitiosa nec contemnenda e . aὶ Unctio est
r. vel ιnterror seu spiritualis , dc per gratiam ictetur, Ioan. Ep. l. e. 2. . 27. vel in exterior seu materialis ac visibilis, qua corpus ungitur. x. Vel Episcopor n & Presbyterorum , vel Regum, vel baptizandorum, vel confirmand rum , vel infirmorum, vel templorum, altarium di caliciam. 3. Hel simpliciter eum oleo benedicto , velut oleum sit Balsamo mixtiun, seu estrisina.' Sacerdotes inunguntur oleo catechumen rum in ambabus manibus simul sumtis . Cap. un. de Sacr. una Unctio Regum eatenus rationem habet nudae ceremoniae , quatenus per eam Mausati nec quidquam additur nec detrahitur , sed solum inter modos publicandi sanctitatem hi jestatis Regiae adoptatum est , quapropter tantummodo ignorantiae tempora ex unctione Regum concludere poterant, eosdem potestate Ecclesiastica deponi posse . Bostuet def. declar. cler. Gall. PMi. I. lib. 2. cap. 44. Maymbiars Hist. de Imp. occid. Oberhauser Prael. can. deSaer. unci. Schmit l. c. f. 337. - - Leges circa reliquas unctiones earumque ritus partem aliquam si iis quasque locis tange mus, quandoquidem magis ad forum Theologicum & notitiam rituum pertinent.
. yoo. Ut denique etiam de essectu Sacramenti ordinis id dicamus , quod ad jus nostriam pertinet, videlicet quod canones de Geramentis non iterandis a) coma. plectuntur , paucis haec notes velim , I. ordinationem , quandoquidem imprimit characterem indelebilem, b reiterari non posse, si non de neglectis substantialita, aut certitudo aut rationabile dubium habeatur. se Et hinc II. si tantum negligantur areidentalia citra ordirutionem rei terandam, haec solum caute d supplen
a Sacramenta , quae iterari nequeunt , novimus esse baptismum , confirmationem dc brdinem. b Fundamenta dogmatica . dc quaestiones variae Theologorum apud eosdem videri P
se Si certitudo habetur ordinatio iterabitur absolute: si dubium, conditionale .s Id est cum reverentia , dc sine sca
EMO. se In cap. 3. de Sacr. non iter. Pontifex impositionem manuum in Presbyteratu dc Diaconatu refert quidem inter caute supplenda . Attamen dicendum, eum non loqui simpliciter de neglectu impositionis manuum , sed contactus corporalis. Cl. Schroti l. c. . 343. Etsi iteratus Baptismus eo modo , quo diximus g. 136. inducat irregularitatem , id tamen nec ad confirmationem , nec ad Or