Josephi Valentini Eybel ... Introductio in jus ecclesiasticum catholicorum. Tomus primus quartus Tomus quartus. De singulis sacri imperii partibus, et, quæ inde prodiit, ecclesiæ catholicæ politia

발행: 1781년

분량: 255페이지

출처: archive.org

분류:

91쪽

coneu sit osciorum erga Deum cum ossiciis necessitatis & charitatis erga proximum obser vandas tenet , turbatur minimum , u op nitur: eum, qui post simplex continentiae vel religionem ingrediendi votum virginem sub spere promissione suturi matrimonii defloraret, non obstantibus huiusmodi votis Deo millam durendam obligari , atque hinc videri , multo magis sponsalibus mim prima, spontaliacum 1eeunda dei orata praeserenda elle. - bὶ Excipe casum , quo sponsalia solverentur mutuo dissensu. Enimvero cum publica

honestas nitatur mutuo animorum contensis ,

hune ipsem vero mutuus dissensus ita tollat, ac si nunquam fuisset, etiam publicae honestatis impedimentum una cum sponsalibus evanescit. Neque dicas Ecclesiam solummodo remicere , num semel adsuerint sponsalia vasaa, ct his positis illico perpetuum publicae hone statis impedimentum habere velle. Etenim qua vis hoe impedimentum jure recentiori ad spon-cia tantum valida reli ringatur, ratio tamen , cur id in s Unialia i latuitim sit, semper reposita manet in conjiinctione animorum, cis quam iam nempe olim omnibus etiam invalidis Imm-silibus . modo non invalida essent ex defectu consensus, hoe impedimentum inducebatur, uti alibi dicemus . Dum mutuus itaque Pissensus omnem priorem retro consensim penitus tollit, cap. r. de Reg. Iur. l. 3 s. ae eod. sublata tota ratione hujus impedimenti in Ipsum non evanescere non poterit . neque obstat c. s. de despon. impub. ubi non agitur de Gn,inctione animorum mutuo eo lenis sublata, sed simpliciter refertur , sponso , quem recusavit spo sa, ob notabilem hanc animi mutationem dein authoritate judicis adjudieatam suisse licentiam a desponsatione recedendi , id quod non demonstrat , sponsam consensu & placito ipsius sponsi suam voluntatem mutasse , dc sponsum

quoque magis animum voluntarie a sponsa , quam cognitionem a recusante ducenda quodammodo macie abduxisse. Nobiscum lentit Enges Tit. de Spons β. 6. α 3. ex ea ratione, quod in dubio impedimenta matrimonii tanquam odiosa potius reii ringenda sunt quam amplianda Argum. Trid. Sesk 24. do res Matrim. cap. a. in Princ. Recte omnino; rentummodo causam restringendi , ne ultra rationem legum pro lubitu restringere videatur, pluribus expositisset; neque enim sat probat illa, mram adducit, declaratio Congreg. Card. ex Barbosa de o ista Epist. p. 3. alleg. yr. n. 228. cui P. Boech opponit aliam de 6. Iulii 16s s. ab Alexandro VII., uti asserit, eam ratthabitam cumrohibitione, ne doctrina haee deinceps in diseium revocetur . de qua quidem prohibitione ejusque receptione dum nobis nil legaliter constat, nos nothris principiis inhaeremus. p. un. 9. a. de Spons in VI.

f. Ius recedendi a sponsalibus vel ex utraque desponcitorum parte est vel tantum ex una; N id juris qui habent, si eodem utantur, sponsalia Iotata esse dicuntur sa).

a Prosecto non recte dicitur: sponsalia ci: sponsalia quidem nunquam non ex utrasrei ve ex utraque vel ex una parte. Enim- que parte solvi , sed ab iisdem recedendi vero siquis illius, quam sponam habuit, spon- jus, cujus usu dein pro utraque parte solvun-sus esse cessat, quomodo illa sponsa remanere tur , vel ex utraque parte vel tantum ex una poterit, dc vicissim Rectius itaque opinor di- esse.

g. 3 9. Ex utraque parte Ius recedendi adest, I. si intervenit mutua obligati nis remisim a , Il. si lapsum est tempus Obligationi adiectum , , III. si monsus sacros ordines suscepit se , aut pars alterutra in adprobata religione professionem emisit c d , IV. si aliud impedimentum matrimonii supervenit e , V. si conditio defecit f).

a Lib. 3 s. ae de Reg. Iur. Cap. I. eod. quantumvis sorte sponsalia iuramento fici tacerint cap. a. de Spons. cap. 21. de Iurejur. Pulandors de Iure Nat. & Genti lib. 4. cap. z. f. II. bὶ Cap. de Spons si modo aut per neutrum vel utrumque stetit, quin statuto termino matrimonium contractum si ; secus si ex unius culpa matrimonium non secutum est. P.

Mech n. l. C. ni m. III.

se Cap. i. de Cier. Con,i ) Cap. a. 7. de conv. conjug. Concit Trid. Sess. XXIV. de Resormatione matrimonii ,

' Quantumvis vero hoc receptum Itis tribuat facultatem sponsalia immo matrimonium ratum,

professione religiosa solvendi . 334. per hoe

tamen professionem emissiirus mea quidem opinione nullo modo in conscientia liber est a reparando damno, si quod grave dedit, veluti si

pauperem ad repudiandas nuptias , quas cum alio proseuas jam inire potuisset , Persitast, aut firmissima matrimonii promissione copulam extorsit, Ut unica causa fuit, cur jam immanes

92쪽

res & licitos sumtus intuitu suturi status co jur1lis spolia fecerit dce. Neque dicas qitam litet spontam nosse debere , quod sponsus f ei illate religiosum ordinem ing tendi uti queat. Enimvero id nil aliud probat, quam sponsumtilem a sponsa ad matrimonium cogi non pos.

se, non autem, eundem nec cogi posse ad re- p randum damnum , atque relati superius canones f. 333. satis manifestant, Ecclesiam

velle , ut Prosessio religiosa non cum gravi praejudicio dc damno tertii emittatur ἱ qu madmodum etiam talis , religiosae vocationis indicia profecto non exhibens , certo a nullo ordine recipietur.

η Certum illud, quod ait Pontifex in cap. 16. de Spons scilicet, si quis juramento firmavit sponsalia , & ordinem religiosunt ingredi cupit, tutius esse religione Iuramenti servata prius contrahere is postea ad τὸ liolo et emmi rare r intelligendum eli de eo casia, quo quis de Religionis ingressu adhuc deliberat ,

& nondum re ipsa monalterium ingressus est. Conraim ad cit. cap. Eo. Quod si non tantum de contrahendo , sed & de consummando ma-

trimonio juratum si, censent, ali es. de Rir geri .P. IV. f. 23. propositum aut ρηοmissum

non infringera eum, qui in melius illud co mutat, cap. 3. de jurei. neque in Iurata consummandi promissione contineri calium , quo ipsi canones a consiummatione abstinendum proin bant , dc collaudant. Cap. 2o. ibidem. Benedictus XI de synodo Diaeceian. lib. XIII.

cap. 12.

e Cap. s. de eo, qui cogα junct. Conei I. .

Trid. Sess. 14. de res matrim. cap. 4. Etenim 'cum obligatio ad illicitum exequendum concipi nequeat, omne impedimentum matrimonii, etsi

tantummodo sit impediens quo stante scilieetillicite matrimonium contrahitur, sed tamen si contractum est, sultinetur ) eli dirimens sponsaliorum, ita tamen, ut pars illa, cui exilien tia impedimenti hujusmodi imputari potest, petere dispensationem , aut si haec non pollibilis vel non dati selita ne , damnum datiun repa

rare teneatur.

p. s. 6. de condit. appos secus si is, qui in sui ipsius tantum favorem adjecit conditionem, eandem remittat I. 346. n. g. γ.

s 3so. Uni tantum parti Ius sponsalia solvendi datur I. propter alterius fornu eationem sive corpotalem a) sive spiritualem sub qua haeresim intelligunt , b

II. ob matrimonium ab altera parte eum alia initum se) , I u. superveniente quavis alia notabili mutatiine d) aut circumstantia, qua infelix matrimonii exitus, de gravissimum incommodum nasceretur e .

a Cap. 13. de jurej. Neque etiam tum denegari potest jus recedendi a sponsalibus, licet jurejurando firmatis , quando fornicatio unius demum postea alteri. innotuit . Etenim Verba cit. cap. xs. quo Juraverit se ducturum aliquam in uxorem , non potest ei, fornicationem opponere praecedentem , intelligi

debent de sornicatione iam tunc cognita, quando sponsalia contrahebantur . Boech n. loc. citi

Utriusque fornicatio se invicem compensat. Enimvero, eum nil aliud, quam rupta fides hie attendatur , non est ullius inter sponsum de sponsam dillinctionis ratio, arg. Cap. 6. de adult. bὶ Arg. cap. fili. de convers conjug. dc c. a. de divorti

c) Cap. 3 i. de Spons Nimirum sponsalia

priora per tale matrimonium haud quaquam ita dissolvuntur, ut pars innocens, si expellare velit , eo per mortem soluto fatali fragam , ad illorum im/ementum non adigere queat . Atque salvo igitur partis innocentis arbitrio in cap. 24. de Spons dicitur primam fidem irriaram factam esse. μὶ Notabilis nempe mutatio & ob α as. de jure dc ob ipsam naturam hujus contra si qui ad mutuum amorem ac futuram indistiduam vitae eonsiletudinem tendit dc ob inde

fluentem conditionem rebus D flantibus aspoii- salibus recedendi licentiam non dare non mintest. Ejusmodi autem notabiles mutationes vel in corpore vel in statu externo, vel in animo contingere queunt . Praecipue notabiliter mutatum animum prodit pars altera , dum sin n- filia cum alia celebrat, minores ordines suscupit, inscia aut invita parte altera discedit, staque copiam diu non facit aut denique ingreditur novitiatum, quae si contingunt, pars delus, certe si libera esse vult, sua silvitur obli- Ptione. Quod si libera esse nolit, Priem d

Iudentem , cujus obligatio nulla ratione soluta fuit, etsi novitiatum ingrediatur, si non valida professio sequatur, compellere poterit. Iure civili sponsa absentem sΥnluin expectare jubetur per biennium , si sit intra provinciam; si extra eam, per triennium l. c. cod. de Spons lib. a. cod. de repit d. imo diutius, si necessaria absentia subvetiatur l. t . cod. V

rum in jure civili potissimum sermo fit de lucro vel amissione arrhae , atque cum jure c-nonico nil sit determinatum , quanti temporis

absentia requiratur cap. s. de Spota id dijudi rare hodie prorsus arbitrio judicis relinquitur. V. de Rieram l. c. g. 24. ι

e Nullus enim censenu se gravi suo cum

inis

93쪽

I 4BER II. CAPUT XIII.

incommodo δε dat- , antea non permo , obligare voluisse, sta aestu citi haec omnia sunt psumtis judicis arbitrio. Haudquaquam uisitu bis inlat mia r a

B salibus recedi rige, fi superveniant ei

quibiis praemi, sponsalia cotracta non fuissent. Enimvero offerente se simila nobiliore ditiore forinciliore ita facile quiseere posset; se devenisse in circumstantias, quibus praevisis eum priore similalia non contraiaxisset. Sed tum tamen jam illa consideranda essent, de quibus paulo ante monui L 347. .

3s I. M hoe quidem, ut mutuo contrahentium consensu sponsalia solvantur jure communi nec sententia Iudicis, nee aliqua solemnitas requiritur a . a Alla est praxis quarumdam Dioecesium, in sponsalium Bavaricas istes faelant.

In quibus ditatutio sponsalium ante causam in Pal. ερ. ubi ita ait: Novi quodaam Conia Ordinario adprobatam non permittitur. miH- sistorium, ubi , eontra omnem naturam Omner tit. de Ipons arti f. n. 93. dc Iar. inu. tractuum, in s non permittitur, ut ex se,

Atque eum id praecipue etiam in Diaeces Con- mutuo consensu , sponsalia sua refignent ;stantiensi obtineat Spengler Instri Par h. pro sed debeant hujusmodi actus rati ationem assistentia sS. Contra 2. 41. seq. arbitratur, es. apud Consistorium , soluta pecunia , consende Ri er P. IV. q. et s. ad eandem Diaeem siem. sm resinisse Auctorem Anonymum. Illor De judice sponsilium sisseiunt . quae su-νimis Ofectionum quas nonnum canoni- peritis q. ros. n. L exponebantur.

3sα Quod ad sponsalia de prasenti, seu ad ipsum Matrimonium adtinet , qui si

re facile intelligit , omnem de eo doctrinam in recta atque distincta eo tractust Sacramenti ca) notione fundari; ac proinde eonsiderandum esse, quid generatim circa utrumque divinis naturalibus putivisque imibus , quid porro legibus humanis, S quidem intuitu contractus , vel ab imperio civili, vel ab Ecclesiae Reactoribus indulta sibi ab illo potestate; intuitu Sacramenti autem per potestatem

Ecclesiae propriam sint stabilita , .

a De iis, quibus supra ros. α Lnum. 2. demonstratum est : contractum ma

trimonii De Sacramento malidum esse posse, vid. etiam Petrus Collet. Presbyter Congreg. Missionis S. Theol. Doct. & Pros. in continuata praeleci. Theolog. Honorati Tournelii Tom. XIV.

cap. 2. Art. II. Sect. III. pag. Io . Pater Imatius Reuttinger de Matrimon. P. II. MN. I. est. a. f. a. pag. 2ox. seqv. ceu ad hos quoque vrovocat Clar. de. Megger P. IV. q. i. sbὶ Hine Melegia Iura statuendi impedimenta Matrimonii ut SACRAMENTI , Princeps. Jure statuendi impedimenta Matrimonii ut CONTRACTus invitis es, gaudet, sunt verba synopsis Iuris Ecclesiastici Publici dc privati , quod per terras Maeditarias Augustissimae Imperatricis Mariae Theresiae obtinet Post. 34. Iuris Eccles privati . t

3 3. Certissimum est I. Matrimonium esse verum contractum , & hune

quidem contractum , etsi demum conjunctione corporum consummetar M. I s. n. i.

solo tamen jam perfici consensu s, tantummodo is in societatem sobolis procreandae & educandae causa se tur e .

a Matrimonium nempe est legitima m ris Ο Ρminae coniiunctio inita PROCREANDAEO EDUCANDAE sonoLu CAUSA , quem finem iustinianus β. i. inst. de pare. rtest. & Ponti- rex in cap. xi. de praesumi. supponunt i dum matrimonium definiunt , quod sit eo iunctis .i ἐγ -Iieris indimiduam vitae consuetuis dinem continens . Est itaque haec coniunctio etiam verus contractus, eum pacta & contractus non tantum de relari, qtiae in commercio sunt , sed de factis quoque licitis ac honestis iniri possint . Ad hoc non adtenderiint Hub sus a6 Ist. Instie. de inim. nlim. a. & Casta-rus Ziegleriis ad instit. 1ur. Can. Te. de Sponc2. negantes matrimonium esse contractium , atque in cassum quoque tam sententiam mfirmant, quod matrimonium sui nominis acti nem non producit: enimvero conjugibus ver datur actio ad illa exigenda oscia , quae unus alteri clabet, quamvis hoc nomen actio ex ma-rrimonio non audiatur , neque de nomine tali hactenus tribunalia sollitata sierint juxta c. 6. de jud. ubi injungitur: provideatis attentius,

ne ira Iubtiliter fetit a maliis fieri solet cmJUSMODI ACTIO INTENTETon inquiratis , sed simpliciter νωνε FACTUM IPSUM ET REI

94쪽

-RITATIM feeundum formam canouum . sanctorum Patrum insituta investigare euretis, P. Mechn. Titi de Spons dc Mau. P. H.

q. I. n. 6.

b unias enim non eoneubitus , sedeonsemus jacit . L. 3α de R. N. cap. 13. de Spon e Hlae nullum est matrimonium cum pacto da servanda perpetua eontinentia celabratum. G. de Ri ger P. IV. q. 63. Sanc El. F. Disp. IO. n. 2. Etenim matrimonium si societatem ad moereandam ἐν educandam seboum inituri, utique ex ipsa natura huhis secietatis procreationem & educationem sob lis non minus, ae emtor domus pretii soluti nem, intendere debent, atque hinc contrahem do matrimonio pactum de perpetua continentia servanda adiicere nequeunt. Secus quidem dicendum , ubi nutrimonium iam contractum et . Enimvero repugnat ineunti matrimonium hoc

ipse se ad societatem sobolis moereandae eduincandaeque causa , simulque autem adjungendo ejusmodi votum, ad sobolem non procreandam educamdamque obligare. Non item repugnat, ut contracta jam hae societate, eaque de causa ejus fine jam intento , subinde juri sociali

mutuo sociorum consensu devoto renuncietur; veluti non repugnat, ut contracta emtione venditione eaque de causa selutione pretii intenta postmodum vendatur emtori pretium, ac si s lutum esset; acceptum serat, atquo ad id non unquam petendum sese obliget jurejurando . Neque dicas a. ad essentiam matrimonii non pertinere copulam , a. transserri posse dominium directum sine utili, 3. obstare matrimonium S. Iosephi eum B. Μ. Virgine. 4. Utique verum esse matrimonium , etsi contrahatur ab ejusmodi , qui simplici cassitatis voto , utpote impedimento tantum impediente sunt ligati ,3c ideo alteruter ligatus xbaltero debitum eo jugale petere nequeat, s. non posse repugnare antecedentem promissionem de eo poli matrimonium exequendo, quod contrahentes matrimonium sibi ab Eeesesia indultum esse antee denter seiunt, puta licentiam contracto matrimonio vovendi callitatem dc intrandi religiosum ordinem . Haec enim omnia corruunt, si advertas a. non quidem ipsam copulam, attamen cons um & potetatem ad copulam, esse de matrimonii essentia, a. non Dosse dominium directum transferri sine utili, si ex contractus natura simul consensus ad transferendum domianium utile requisitur; pactum autem do i an ferendo Dominio utili cum pacto de non utendo fruendo conjunctum omnino esse chymaseram , 3. desidetrari demonstrationem , quod a B. Maria Virgine dc S. Iosepho matrimonium cum accedente voto de servanda pra petua continentia fuerit contractum; deinde. 4. discrimen esse , num aliqui cum voto castitatis adiuncto matrimonium contrahant, num vero id ineant erusinodi , qui antecedenter voto callitatis iugati fuerant . Illi siquidem matrimonium m trahendo generationem 2 3c votum adjungendo nullam generationem; seu contraria intendunt, atque adeo velle Ac non velle depreunduntur. Hi autem etsi antea castitatem intenderint , nune in ipse contractu sibi inviem suorum corporum tribuunt potestatem , atque nullum omnino actum matrimonii contractui adversit meidem adjungunt . Id quidem non dissiteor ab ejusmodi , qui castitatis voto ligati sunt , nec licite contractum iri, si non inionum nostrarum Rectores votum irritum declarent , vel dispensent altim; nee valide nisi iidem Rect res matrimonium ita iam contractum sustineant, veluti in simpliei castitatis voto contingit . Ut autem ex mente eontrahentium adsit matrim nium seu contractus de generanda sobole, dum pactum de non generanda adjicitur ἔ tanquam quid legi naturali adversum prose legislat rum nullus sustinere poterit. Denique etiam, s. patet diversa haec esse: oblito mo ad Renerandam sobolem. non post eontractam dia i neranda sobola Deietatem ex indultu Meti Religionem ingressus fura ; 8c obligo me simul ad hane societatem smul ia religiosum

ordinem eidem foetetati contrarium. Illo stiliem casu consensus in potestatem corporum adest, nisi ipsa contracta seeletas dein indulto Eeesesiae silvatur . Hoe autem consensus sibi invicem contrarii conjunguntur . Nihil obstat prosecto, quo minus repugnet quid promittere in ipso actu, quod post actum indulgetur. Annon legi repugnat, ut emtio venditio sit, si de nullo pretio unquam petendo adjiciatur promissio, quantumvis dein pretium nunquam Petere idque acceptum serre indulgeatur.

DE STATU CONIUGA L I.

s. 3sq. Certissimum qumue II. consensum hunc , seu verbis sive signis eertis Selaris suffcienter declarari a atque ita deelaratum ceu verum tamdiu praesumi debere, quamdiu non contrarium evidenter demonstratur. s, Quamquam & hoe demonstrato is, qui consensum finxit, si non parti laesae aliter plene satisfieri potest, ad matrimonium vere contrahendum obligatur e .

a Cap. 13. de Spons unde sicile solvenda quenter dubia sint, tantum necessitate quodam--stio , num etiam surdus aut mutus possit modo emente ea admittit Uan-Espen P. II. matrimonium contrahere: evin tamen signa Dein Sin. I. Tit. XII. cap. 4. q. 9.

95쪽

bὶ Iuxta eap. x s. Ac Io. de Spons & c. 3. nem probare nequit, a lusee Ecclesiasti eo te s. o. de condit. appos praesumtio Iuris dc de suris adigitur , ut ad priorem rinat , desumi

Iure est: sponsum, qui sponsam carnaliter co- debet ex cap. 44. de sententi Exeom. ubi in si- Movit, eam affectu maritali cognovi iste, &hoc mili casu dicitur: oportere potius excommunia ipso sponsalix transiisse in matrimonium ; sed eationis sententiam humiliter sustinere, quam ubi receptum eii concilii Tridentini Decretum per carnale commercium peccatum operari Watrimonia Clandullina irritans , de quo mox mortaleis ira dicemus, ibi etiam ejusmodi matrimonia qui defendunt, non opus esse, ut utrin- pro umta non obtinere queunt. Atque hinc que consensus innovetur . I. initant illo se fir-

tantum eatellus noscimus praestima matrimo- mos esse axiomate, quod consensus non rev nia, quatenus catus duret, non adtendentes, non id de ejus.

i. consensus , qui in matrimonio juxta prae- modi consensu intelligendum esse, qui ex erro seriptam formam celebrato sufficienter declara- re prodiit , dc qui conditione veri mutui con-rus suit, verus suisse praesumitur. sensus deficiente nullus fuit, atque igitur usque a. Quatenus tamdiii , quamdiu non contra- ad consensum a prius fingente dein in o alumtium probari potest , verum quoque praesumi- etiam non durasse diei potest. U. Paritatem tur matrimonium inter virum ac mulierem , accipiunt a Professione religiosa, quae etsi pro- qui longo tempore convixere, se invicem sem- pter omissiim aut non liberum consensum irri r ut conjuges tractarunt, ac veram matri- ta fuerit , solius profitentis voluntate renovarimonium se iniisse contesta tur , atque id tan- potest, dc vires accipit, quantumvis Praelatus tum ideo probare nequeunt, quia Parochus dc 3c capitulum nullitatem ignorent , nec conse testes defuncti sunt, & liber matrimonialis pe- sum instaurent ; denuo non adtendentes hancriit. Quemadmodum etiam decidit Rota in Re- paritatem propterea non valere quod Ecclesiacenti Part. I . Decis 233. m. 16. Part. 14. Dec. Praelato 3c capitulo hane normam dare, iis. 433. ntim. II. P. Meckn. l. c. q. ε. n. 31. demqtie in hane innovationem consensum gene-

e Cap. 23. 26. de Spons Et quidem cum ratim praescribere , non autem requilitum ad synodus Tridentina ideo coram parocho dc te- nuptias consensum supplere queant. . 333. itibus matrimonia contrahi jusserit , ut eadem II l. sibi denique praesidium qii aeriint in cap. 2I. sint certa ; scilicet , ne iis clandestine contra- de Spons ubi ad tollendam iacilitatem , quaeois dc dein negatis pro lubitu conjugati sece- orta est ex metu , adeoque desectu liberi condere queant , patet non tantum requiri 1. ue sensi is , nil aliud requiritur , quam ut pars , tale matrimonium, vel ideo quia ob conseni im cui metus a tertio suit illatus longiori sponta- ex parte decipientis fictum , ex parte deceptae nea cohabitatione tacite consensum praebeat . erroneum, utrinque nullum est, consensu utrιπ- Exiguum vero praesidium in easu diversissimo , que innovato ineattir, sed etiam a. ut, si jam quandoquidem pars passii metum, hune utique, publice constet aut saltem constare possit , id ac coni quentem inde matrimonii nullitatem fuisse nullum, denuo coram parocho dc testibus non ignoravit , adeoque hujus conscia deinde ineatur. Cl. de Riegger i. c. g. 3'. consensum suum consensii partis alteriu; co

' Quid illi eonsulendum, qui cum una Os iugali eo bitatione iunxit. Idem rcspondendum cum alia dein vere contraxit , dc quia halo- ad C. ulti de conjug. seo. P. Bcechen l. c. q. 47.

g. Ex ipsa huius contractus notione satet III. eonsensu ab ipsis contrahenti

bus vere interpolito subinde non opponi posse exceptionem deficientis Parentum eam sensus, si modo contrahentes non sint nataraliter, ut ajunt minorennes aut non de

sectus consensus parentalis a summa potestate inter impedimenta matrimonium dirimentia sit relatus a .

a Hine etiam saeile eombinari potest san- di potentes. Quomodo enim hi, quibus ratio- cito Contil. Trid. Sess XXIV. c. i. de Resor. nis & eoiisentiendi iacultas nondum plena adest, Matr. ubi anathemate feriuntur, qui falso ari validum praestabunt consensum , quomodo sese firmant marrimonia a filiis jamilias fine eem obligabunt ad id, quod ipsς omnino est impos- sensu pdrentum contracia irrita esse, θ' ρο- sibile ; δc quomodo admitti poterunt ad . se

renita .a rata vel irrita facere posse inim Ies educanda s , quas contra finem matrimonii jure naturali , quod minorennium assiones sine contra finem totius Religionis, eontra salutem consensu parentum irritas, cum hoc validas de- reipublieae ex impotentia actiones dirigendi eo Clarat . Enimvero concilium non ejusmodi na- pore animoque non destruere non possunt λ de turaliter minorennes, intelligit , qui suscie , civiliter selum minorennitas dc filiis familiastis rationis usi sent destituti , etsi vellent, se conellium loquitur, quorum nuptiae absque D nondum regendi multoque minus filios educatis sensu parentum valent, nec enim us ait o. d.

96쪽

XXX. q. V. Gn. r. XXXV. q. vl. v. 2. quos

MartIni de lege naturali post. 7 o. bono foci ratis ammus sunt προ tae, es ineis in te no repuν re aliquando minim. Praeterea inia Tei titiae synodi constitutio id adverte,

quod tantum parentes matrimonia filiorum familias sine suo eonsensu contracta irritare subam iremate prohibrantur ἔ non item principes, qui nimirum uti demonstratum est, de necessi tale de utilitate Reipublicae matrimonia ejusmodi sine parentum consensu init, aut qui Ddam tantum civilibus destituere et bus , aut ne in contractum ullo modo validum a me . seu quod idem est , defectum consensus pare tum tanquam im mentum dirimens statuere ex naturali civitatis iure queunt. Quemadmodum non minus Ecclesiae, obtutu Religionis de ad sacramenti valorem parentum consensum rein quirere erit quam liberrimum. initimonia liberorum absque parentum adsensu contracta suisse irrim &Iure civili R -- dc Iure canonico antiquiore patet exl. r. de R. N. Pr. dc β. 12. Inst. de Nupt.

Concit. Carthag. IU. Can. II. Aurelian. de a. 642. c. I. Turonens. d. R. 167. Can. 2 . Caucquidem a Gratiano relatos canones non existimes nil pro nobis probare , quia ex mercibus Isidori sunt. Enim vero nobis harum mercium probe maris ec lubenter eas rejicientibus ialeculum octavum vel nonum, sussicit inde commonstrari posse , seculo adhue octavo aut nono illam in matrimoniis liberorum disciplinam o tinuisse; adde cap. 3. qui matrim. accus . obtinuit idem etiam apud graecos uti testatur S. B M. Ep. ad Amphil. can. 4E. Photius in Plom can. Tit. XIII. cap. s. ap. Iusteli. in Bibliothee.

Germanos, uti legitur in capiti Caroli. M. LVIII. Cap. 463. Concit. Colon. sm XUL paulo ante Cone. Trid. celebrato Can. 43. apud Harduin. Tom. IX. GL M4. Cl. de Rietteri. c. f. 47. Et m Benedictus XIV. hi eonfututi Smtis vobis de a. a 4 r. matrimonia liberorum sine parentum adsensu contracta compellat fontes plurimorum , dc gravi ismorum malorum , at que ad illa impedienda Episcopos enixe hor

tatura

Porro IV. etiam hune contractum celebrari posse per praeuratorem in tummodo I. is speciale mandatum ad certam personam habeat, a. ossicium mmmmissum impleat ipse, & quidem tam mandati limites quam Ieges Concilii Tridentini servando, ae denique mandatum eo tempore, quo procurator nomine alterius contrahit, non sit revocatum F. 3qy. AE .

a Cap. sn. de procur. in 6. Sane e de legitimi contractus habeat, mr eidem denegari Matrim. Lib. II. disp. tr. deberet ratio sacramenti , causa sussciens esse.' Cum etiam tale Matrimonium , quod per nec mihi videtur. Cons mestner ad Titi deproeuratorem contractum est, rationem veri 3c spons n. as .

Neque V. Canones neque natura n gotii quidem obstant; quo minus eudem contractui conditiones m es a adjiciantur. Qualis matrimonii conditi, nati is a sponsalibus de futuro differens erit effectus, ut id conditione eveniente absque ulteriore facto aut consensu purum & persectum haberi , atque dein comium mari queat b). Uerum ut ejusmodi matrimonia vix ae ne vix quidem admita tantur dignitas sacramenti & multorum incommodorum periculum suadet se .

a Intelliguntur eonditiones proprie tales , seu inriturum tempus conceptae . Enim vero constitutiones de Maesenti aut de praeterito consensum non suspendunt , atque vel illico persectam vel statim , secuta licet earnsi e Puta , matrimonium millum reddunt. CL de Riener i. c. f. 61.s b) Scilicet GonMIra ad cap. s. de Conditi adpos aliique arbitrantur , eliisnodi matrimonia tantum pro sponsilibus habenda esse eum sponsalia promissionem faturarum nuptiarum matrimonia vero praesentem supponant. Sed an

non omnibus Imnfatibus da Haesenti ex diΩpositione ipsus juris Me inest eonditio , si ν Labu Iiariauct. in Ius Eetus. Tom. IV. Istionem non inWressus fuero Et an Me, quod

pars de assumendo religiose statu cogitans deliaberare , dc pars altera eventum exωciare debeat , naturae sponsalium de prauenti repugnat 3 Prosecto etiam contractus emtionis ven ditionis praesentem requirit consensum, de tamen ex jure naturali ac civili noscimus , quomodo cum hoc consensu conditiones adpositae subsillare queant, & .quod propter eas contractas εmti nis venditionis haudquaquam pro facto Demilano venditisne celabranda haberi debeat. e) Gobat in Theol. ExperImenti Tract. IX. n. I s. dc Trach. X. num. 43I. Viesiner ad Titi de conditi iam num. 16.

97쪽

si1 LIBER II. CAPUT XIII. i g. 338. De conditionibus autem impossibilibus hoc sancitum est UL ut matrimonii eontractus careat effectu , si adjectae sint conditiones eiusmodi, quae vel gen rationi prolis, vel fidei conjugali , vel indust itati consummati matrimonii di- vino praecepto statutae, atque adeo substantiae conjugii repugnant a). Quod ocde reliquis conditionibus pissice vel 'rasiter impokibilibus dicendum foret b , si non ex praesumtione Iuris Ecclesiasti ei pro non adjectis haberentur e , sed & haec

juris praesumtio, quae probationem in contrarium non excludit, veritati cedere deinbet, si non ludendi, ted verum consensum denegandi causa Qusmodi conditio a

posita fuisse demonstrari possit d).

menti contrariae, Caut XXVII. q. 2. cap. Io.ems XXXII. q. a. cap. 6. atque exempla eorundem haec sunt: ducam te, ut evites prolis enerationem - ut pro quaestu te a sulterandam tradas , - donες invenerim metia

Facile admitto matrimonia ea conditione , eoque modo inita, ut proles in religisne, euiunus tantum sponserum addictus est, educen-rur , vel ut reti ionem , eui addicta est una parν eontrahentium , etiam altera sumat , nec substantiae matrimonii , nec legibus civilibus , si per easdem religio illa quoad effectas civiles stabilita est , adversari. Verum ut parens liberos suos novi taneum absiue necessitate permittat, sed & pacto sponte mire tradat educandos in religione, de cujus falsitate convictus est , porro ut modum partem alteram ad ea , quae earo ἐγ sanguis non revelat, sed Pate qui in caelis est, rersuadendi, in oblatione m 'trimonii a parte altera exoptati rerinat, contra haec quatenus ad conscientiae forum adtianet , jam scripsi in meo ota. Princip. Iur. E eles R. L I. 61. n. R.

s. 379. Quae matrimonio contrahendo obstant, ea noveris VII. aut in ipso divia

no seu naturali ta) sive positivo, jure b) aut in jure humano seu Ecelesiastico sive civili Ios. n. i. , S quidem vel in seripto vel in non scripto e suos sen

tes habere; porro eorum alia matrimonium illicitum, alia omnino invalidam redindore , atque Illa impedimenta impedientia, haec impedimenta dirimentia nuncupari γλ ta Seilicet jam juxta naturale ius nulla sunt sdὶ Neque impedimentis in dientitas, ne-

matrimonia contracta in errore essentiali , ex que .irimentibus haee nomina proprie tribui metu gravi & injusto, inducentia Polyandriam, possent, si non id usus excusaret . Enim Vero eum impotentra antecedente & perpetua &e. neque dirimentia proprie dirimunt matrim 1 b Ita jam divino positivo jure prohibitum nium , cum ea nec quidem verum matrimo- est coniugem dimittere , de aliud inire matri- nium contrahi sinant; neque impedientia ρ monium &c. Wis matrimonium' impediant , cum matrim se) Exemplo est matrimonium fidelis elim ritum , qtianavis illicite iisdem obstantibus con- non baptirato initum. tractum sit, tamen sustineatar. ' Neque repugnant modi, quibus intram nia morganaticum, disparagium, de conscie tiae ineuntur , quo minus eadem sint vera matrimonia , scilicet in mortaratteo quod & ad Morganaticam sint m gengabam dicitur, pacto contrahentium ; in disparagio seu matrimonio inaequali legibus civitatis uxor & liberi a dignitate atque bonis mariti & patris excluduntur; in matrimonio conscientiae illi, qui coeliubes videri volunt , non quidem Clandestim sine parocho dc testibus atque adeo in facie

Ecclesiae ; attamen non in facie aliorum , sedelam contrahunt; de matrimonio morganatico vid. Caspar. Hornius in lurispr. ud. cap. VI. i. seq. pse finger in vitr. ill. Τ. 3. T. 16. innot. d. - β. Ioo. t. 3. P. 23o6. seqv. Grol. de l. B. & P. I. v. c. 7. I. g. Io. Georg. C merde Iur. & praerog. Nobil. avit. cap. 4. β. 6. innot. y. L ser Medit ad Pand. LXXIIL Tom. r. med. s. spec. 299. g. 2. Horn. l. c. P ura de his

in jure Ecclesastico patriae dicemus. bin L. 3 i. ff. de O. & Α. se Cap. i. dc est. de condita adpos dὶ Neque aliam suisse mentem Pontificis

3co. Et speciatim in' dimenta impedientia , quae hodie obtinent, memoriae sublevandae causa VIIL hisce exprimunt versiculis: Iaerasom tempus ἡ .etitum ς sponsa d voram. e impiatant fori, permitant facta εω ri.

98쪽

sa Quae omnia olim obtinuere partim 'e- tum prohibit s solemnes nuptiarum Benedicti sere ex crimine, & his vci sibus reseruntur: nes, nu lia convivia, illasque uxoris ad do. mum viri traductiones , non item contractum Inoestus , raptus sponsae , mors conjugis, matrimonii simplieem; sed dc hune hic de illi eatque intra haec tempora , consuetudine prohibitum Susceptus propriae sobolis , mora presby- esse no 'ims. Fignan. ad c. 4. de seri Sanchea

teralis, i. c. Disp. 7 r. mi estner l. c. art. a. n. 34.

vel si poeniteat solemniter, aut monialem c Potest nimiriim ex julla causa v. g. lite Accipiat: prohibent hac coniugium s circa matrimonium pendente legitimus Iudex , clandum. imo si impedimentum opponatur, Parochus matrimonii celebrationem ad tempus saltem pro partim abs ille crimine hibere, c. 3. de clandeli. despons. ' ' Etsi autem matrimonium hac tantum Pro- Melesiae vetitum, nee non tempus seriarum hibitione obstante contractium, em validum ta-Λtque catechis1- , sponsalia , jungito men sullineatur, c. a. 2. dc 3. de matri. m votum. triai. contr. interae eap. 4. de desp. duor. α-hilominus poenitentia contrahentibus eli impo- Et continentur in c. I. 4. de eo, qui crem nenda, Cap. x eici ieons can. 34. XXVII. q. a. eam s. XXX. q. d Sponsilia sane priora posterioribus etiam r. Cap. 1. de poenit. dc remisi. Can. ra. & fim iuratis ita de jure naturali derogant, ut etiam XXXII. q. a. Can. I 3. XXVII. q. 1. Cap. s. hic accedentes non si illant notiae , cons. cl. de cogn. piri Cap. h. eod. in 6. Minner ia de Ivlaretia I. de lege nat. Pos. ros. Attamen Tit. de Matia contris. contr. interes Ecclec salvo turali iure , quod ipsum , uti supra art. III. ostendimus , in subjectionis statu actionum n ' Quae horum impedimentorum ex crimine strarum Rectoribus, sponsalia, num talia habe, nata erant, e si di criminis reo omne pror- ri debeant , determinanda reliquit, communisus matrimonium prohibebant. P. Mecta. Lib. tam sacrorum , quam civilium Imperantium

Iv. Titi V . q. t. dc h. consensit id hactenus obtinuit, ut sponsalia im- ' Impedimentum catectista consiliebat in pedimentum tantummodo impediens tat , non cognatione spirituali imperfecta , quam eonis item dirimens, cap. xx. 3 t. de sponstrahebat is , qui loco infantis respondebat cir- ' De poenis in bina sponsalia jure ei vili stam quaestiones fidei regulariter inte collationem tutis iam supra I. n. a. , dictum jus e sblemnis Riptismi in soribus Ecclesiae proponi nonicum sese tantum ad imponendm poenite iblitas, cum haec catechisatio initium quoddam iam extendit in Cap. r. 3r. de spons. Quod spiritualis Generationis haberetur. P. Mechn quidem in cap. a. de s ni duoe. dicitur sies. l. e. & Tu. XL. licet: qui sponsam alterius accepit in uxorem,' ' Id eertum est; impedimentis illis anti- eandem sibi in uxorem habere non posse , aequis impedientibus ex erimine Acra catechis no proiiae dimittere debere, intelligendum est de ortis hodie dispensationem nec peti , nec pe- sponsa alterius dέ praesenti tendam urgeri , cons Engel ad Tit. de Matri te Iis , qui se voto eastitatis obstrinxere ,

contrai . contri interditam β. r. n. ra. San- semper interdictum filii matrimonium ι Dist. chra L 7. disp. ro. n. ra. XXVII. can. a. s. caus XX. q. IlI. canis T. b Ueteres certis diebus, quae aut oratim mus. XXVII. q. t. C. 22. 4 : l. s. cod. de Epis

ni , aut poenitentiae destinatae fiterant , & a de cier. Q iae tamen ipsa Ioea id confirmant nuptiarum celebratione de a conjugii usii a, quod jam insinuavimus supra f 33 s. n. s. sinebant, caus XXIII. q. 4. ean. I. 8c seq. Et scilicet matrimonia contra votum castitatis solemnitatum quidem nuptialium prohibitio re tracta filisse quidem illicita , non vero invali- tenta can. s. Io. ibid. cap. 4. de seri attamen da . Innocentius lI. in Concilio Rom. primus tempus hujus prohibitionis observandae quod erat , qui matrimonium post profess.m conti in tempus elausum appellatur in diversis Ecels nentiam attentatum declisavit irritum atquestis diversum suit . Hinc Concilium Tridenti- Invalidum Caus XXVII. q. r. Can. 4o. Atque mim sessione XXIV. C. xo. de Reso mair. hoc cum aliis canonibus conciliare volens G AB ADVENTU DomNI Non RI Isso CHRISTI tianus voto selemni, non item simplici matri-VSQUE IN DIEM EPII HANIM , A FERiA monuim dirimi doeuit in Dist. XXVII. eaque QUARTA CINER- Φ.E IN OcTA M PAs- inter votum simplex & lblemne differentia non I ATM INCLUSIVE ANTIQUAs s sΜωυM -- tantum adoptata sitit a Pontificibus cap. 4. F. PTLARUM PROHIBITIONEs diluenur in ab ε. qui Cler. ves vov. sed etiam a Bonifacio

ninibus observari praecepit', unde patet a eon- UIII. declaratum: HIud selum votum debere cilio tantum antiquas sviemnium nuptiarum diei sonme ; amantum ad post cantractum PrQbibitiones en confirmatas, atque ideo tam matrimonium disimendum , quos Memn --N 1 tum

99쪽

aut PER PROFEMIONEM EXPRIssse VEL TACI- castitatis , sacrorum ordinum, non nutiendi , TAM FACTAM ALICUI DE REUGIONIBUS PER etsi matrimonium contractum non dirimat, vo-sED- AmnoLIC- ADPROBATIS, C p. m. de ventem tamen semper obligat, quatenus obse

vot. Ac vot. redemti in VI. Vari Potest absque praejudicio alterius conju-- Expositis 'lucem agundunt S. Augustinus de gis, donec dis alio obtineatur , aut impi Bon. viduit. c. Io. S. Bernardus de Praec. dc di- mentum voti ipse matrimonio impost bile essispens Cap. 17. Pontius de matrim. l. 7. cap. 37. ciatur, es. de Riegger l. e. f. ys.

g. 361. Nee non in tenendis impedimentis dirimentibus juvabunt IX. memoriani. versus, quibus illa vulgo reseruntur, sequentes:

a Errae sub tantiatis eiro ipsam personam ieu dans causam contractui seu indicens; non idem si sit Meidentalis, seu circa qualitatem nisi a. consensis qualitati alligaretur , 2. error qualitatis in errorem personae ipsus redundaret , dum scilicet persena aliunde nota

non eli, quam ex certa qualitate in qua erratur. Ceterum non sicile est praesumendum , quod contrahentes voluerint ab aliqua quanitate

accidentali consensum dependere. Caus XXIX.

. I. Can. un. S. Thomas in IV. sent. Dist. 3o. . I. art. a. ad 3. Reuillnger Marn. Matrim. Sacr. P. a. seM. a. Cusi. a. β. I. Uan- Espen P. II. S. I. T. XIII. c . 4. 6.

bὶ Conditio sermisis, seu potius error Lirca conditionem servilem. Olim quidem non nisi per voluntatem Dominorum valida erant servorum matrimonia , etsi nullus error inter veniret. Id quod civile impedimentum observavit reverenter Ecclesia , uti patet ex Can. 3. XXIX. q. x. occasione demum Can. r. XXIX.

qu. a. qui sub Nomine Iulii Paim refertur , de servorum matrimonia indistblubilia declarat, Gratianus inter eos, qui scienter, dc eos, qui ignoranter cum servilis conditionis homine conis junguntur, distinctionem invenit. Quod circiter seculo XII. etiam communis ruris esse coepit.. p. a. p. a. dc fin. de conjug. serv. Uerum nota, qui Romanorum servitutes ignoramus , impedimenti hujus etiam ita sumti, usum exiguum esse facile pernotatur. Atque dum conditione matrimonium vitiari auditur, sib co ditione alio lante sensu sumta ejusmodi intelligitur matrimonio adjecta pactio, quae, ut sit-pra diximus , aut unerationi aut fiat conju- aut divinae lagi de matrimonio valido de constimmato non diss)lvendo adversatur. . Ad dissi illustranda consertur Basl. Ep. ad Amphil. cap. 32. Cap. 6. mpini de an. 73a. dc

s. de an. 737. apud BaluE. GL 163. dc a r. nee non aiat. III. Cap. Reg. Franc. cap. I apud eundem Col. II 66.

probata emissiuri non tantum matrimonio ob.

stat contrahendo , sed etiam dirimit contractum, si id tantummodo ratum, atque nondum

voto per ordinem si rem selemni. d De cognatione eumprimis notanda haec

sunt.

r. Cognatio est connexio persenarum . quae prouti oritur , vel quatenus a communi causa

seu procuratore dc stipite destendunt; vel exeollatione dc susceptione sacramentorum bλ-ptisini dc eonfirmationis ; -I ex a roratione ita earnalis, seu consanguinitas, vel Diri ualis, vel legalis audit.

2. In materia nutrimoniali parum interest, sive consanguinitas ex legitimo sive non legitimo concubitu orta sit, i. g. x 4. 62. L 34. de R. 3. Cum consanguinitas respiciat connexionem cum communi stipite , necessario distantia ab hoc per generationem facta , quae gradus dicitur, illius su amentum est. Series persenarum a communi stipire descendentium linea nuncupatur , atque abit in rectam dc obliquam . Recia exhibet persenas, quamm una alteram genuit, sc si a genitis ad genitores numeretur, ascendens; s a genitoribus ad genitos pro tur descendens dicitur; obliqua seu tranfrersa commectitur persuraseulaterales , quae nimirum a communi quindem stipite descendunt , sed quarum una alteram non genuit; dc inter duas illae, quae eat dem a communi stipite distantiam habent , Itaneam obtiquam aequalem . illae vero quarum una stipiti propior est altera, lineam obliquam inaequalem iaciunt.

s. Tota consanguineorum collectio arbor consanguinitatis adpellari consuevis ἱ vid. Tab. 1.

m. I.

6. Facillimum est in linea recta computare gradus. Essicit enimumquaeque generatio unam inter duas persimas distantiam , scilicet inter genitorem ac renitum atque adeo in linea recta non esse non possunt tot gradus , quot generationes , seu cum in unaquaque genera tione persenae duae considerentur, tot gra I, quοι personae una demta. . Neque dissicilius est intelligere naturaim gradus computandi normam pro linea obliqua. Etenim quae alio ratio est, cur persona. in lu

SEARCH

MENU NAVIGATION