장음표시 사용
121쪽
L I B E R IL C A P U T XIV. nrisdictionem, nilque horum omnium ad externum referri posse Ecelesiasticum Di-hunal , nisi huic ex ei li priviugio ejusmodi iurisdictio, semper tamen ideo summi
Principis nomine exercenda , concedatur g. I I. IN. Ios. n. i. Iras. n. a. vero matrimonium accusare posmi vel contra illud testi eari , de his atque illis injure consistoriali commodius agemus.
De cultu ἐλισο, sacrisque actibus. si Perspectis sanctionibus circa statum & eonditionem eorum . qui sese memethra nostrae Ecclesiae, atque catholicam profitentur religionem , nune ad leges ejusdem religionis exercitium proxime tangentes ea conaicto transimus id nuo adtenturi, ne ea, quae quidem ad cultum divinum sacrosque actus non minus pertinent , verum pro meliore intellectu aut hactenus dictis non inieri non pol rant , aut sequentibus servari debent, inani iteratione praecocive gressu teramus. g. Quapropter omissis illis, quae circa Ordinationem clericorum , Episcoporum consecrationem, & benedictiones ritusque nuptiales , aliaque jam dicta sunt ;& retentis adhuc iis, quae opportunius partim infra in capite de locis saeris & r ligiosis sacroque adparatu , partim sto uenti libro de potestate exequente occasone delictorum, poenitentiae & poenarum Ecclesiasticarum referri poterunt , hoc capite tantum complecti volumus, quae praecipua in jure nostro I. de baptismo, II. de instructione populi, III. de confirmatione, IV. de Eucharistia , V. de Missae sacrificio, VI. de extrema unctione, VII. de devotione in genere, VIIL de divinis ossiciis, S modo orandi psallendi eanendique, IX. de diebus fellis , X. de venerati ne sanctorum, Reliquiarum & sacrarum imaginum , XI. de aestimatione saerorum Ecclesiae nostrae rituum , XIl. de observatione Jejuniorum, XIlI. de votis X lv. de jurejurando, & XV. de publica fidei Professione stabilita sunt. f. 377. Et quidem I. de baptismo qui destribi potest esse sacramentam nerationis quo sit a blatio hominis sub forma a Christo prascripta , aliisqae solemniti factn, quibus mediantibus quis in Ecclesiam recipitur bὶ haec nobis edicta sunt , I. ejus formam consistere in verbis , quibus exprimatur actus baptizantis , persona baptizandi & distincta invocatio personarum Trinitatis in una essentia se materiam consistere in aqua naturali d) 3. Ministrum ordinarium praeprimis esse Episcopum ; post hunc vero Parochum & hodie quidem jare proprio ct ordinario , vel alium sacerdotem a Parocho vel Ordinario delegatum , se atque hinc A. bapti simum in propria Parochia f & hodie quidem s. quovis tempore g nec s. adultis tantum, ted & infantibus b), adelicatis I. apud eosdem continua serie cerimoniis si) adlectisque 3. debitis patrinis conferendum esse , riteque collati enfectus praeter illos plures , de quibus Theologi agunt, cumprimis p. in eharactere indelebili, receptione inter membra Ecclesiae christianae , & capacitate alia sacramenta percipiendi, I nec non Io. civilibus etiam inter christianos Juribus con-
Λὶ Baptismis derivatum a Graecis nomen alias quodvis ablutionis gemis sintseM ; CL de Riegger L. III. Decret. g. ros.sb Dicitur etiam baptismus suminis sive
serramentum generat onis per aquam in ve bo, atque iste quidem uniciis est verus cu proprius baptissitus , & saeramentum : Enimverobaeramentum nec est baptissimas fluminis, nec
hvιθ -ι sanguinis , quorum ille in pusiecta pectatiorum detestatione ex Dei amore dc deta clario recipiendi sacramentum bapti sint , hie
autem in martyrio propter Christum tolerato consistit , quamvis hie & ille vicos sacramenti sippleat. Marc. ult. 16. Joan. III. s. ad Ephes. V. 2o. ad Tit. III. s. Dist. IV. de consec. can. 34. 37. Cap. a. de cogn. si tr. in s. S. Augustin. L. III, de civit. Dei cap. T. 0 d. Trid.
sess. VI. de justis. & sest. VII. de Baptista.
122쪽
intechesis Concit. Trid. L. II. cap. a. & 3. de Presb. non bapt. ci. de Riegger . l. c. q. 8o9.
isiritus Sancti . vid. cap. r. ὸe bapt. Eugen. IV. Decret. union. Arimen. Morin de paenit. Lib. III. cap. I 6. & cons. Uan-Espen P. II. S.I Τ. II. C. t. tibi & disseriti ir de forma quam graeci aliam , eodem tamen modo sufficientem habent. Cl. de Riegger. l. c. q. SII. dὶ Hine salivae aspersio ad baptismum non sulficit. Parum hero interest , sive aqua adhibeatur per immersionem , sive per adspersi nem , sive per infusionem. Id quod a ritu cujusvis Ecclesiae observando dependet . caP. F. de Bapt. Trident. Sess. VII. can. 2. de bapt. Uan-Espen loe. cit. cap. 1. Cl. de Riegger i. c.
e Sunt verba el . de Riegger i. c. st 3 innixa iis, quae etiam nos ex veteris Ecclesiae hiltoria jam retulimus stipra g. I 64. n. c. Recte ibidem, Adnotat Cl. vir, etiam diaconis lennis baptismi administrationem delegari poς se, non autem in serioribus clericis excepto casu necessitatis, in quo quidem nemo se ipsum
baptizare, ceterum vero non tantum a presbyteris , Diaconis , & inferioribus clericis , sed etiam a laicis , quin imo etiam ab haereticis , paganis , dc a mulieribus baptizari potet . vid. Tertul. Lib. de Bapt. cap. 16. dc I . Caus I.
q. 1. can. I . XXX. q. XXX. can. 4. Dil . IV. de consecr. can. 2Ο. 2I. 23. 24. 23. 29. 34. Concit. Lateran. IV. e. r. Concit. Flori in De- .ereti pro Armen.
D Clement: unic. de bapt. Caus XVIII. q.
II. can. 7. clem. 2. de privilegiis. suemadmodum olim ait ei. de Rierrer
conferebant , ita in sola. Ecclesia 'iseopali OeI eerto baptisterio ibi iuncto baptismus D-Dnnie administrabatur . Multiplicato fidelium
numero etiam in una civitate plura baptisteria eonstrui caepere, non tamen nisi in principatioribus 'E celsis aut prope eas , quas propterere baptismales dixerunt . Dum DEIN paroebi facti sunt ORDINARII MINIsTRI hamismi, tune quoque contio it, ut omnes passim erectae parecbiales Ecc se baptisterivm ae-eeperint , i. e. f. si . criti. Lupp. de Asrie. Eccles appell. cap. 23. dii Cangc Gloriri verb. baptisterium. sa in olim nempe extra casum necessitatis non nisi tempore Pictatis de Tentecostes solennem iaptismiun conserre licebat. Dili. IV. de
Conseo. can. II. 12. 13. 14. 13. 17. 18. Vid. Tertii l. l. c. cap. 19.
hὶ In adultis non tantum intellectus 3 voluntas , sed etiam stat ita praeparatiis requiritur quemadmodum in veteri 'quoque Ecelesial
prius, quam ad bire plasmum admitterentur, non exiguo t iapore catechumeni, seu per catechi mum p parandi erant . Lilantes autem , ad
quos huic lavacm offerendos etiam eogi possitne parentes christiani, jam nati esse debent; neque
baptizatus censetur in utero , si mater pra gnans baptigetur porro etiam nato , si monstrum , aut foetus mortuus sit , non confere
diis est bapti sinus , nisi quod in dubio adhiberi
possit conditio. Dist. IV. de consecta can. 7. s. 74. 76. IIo. II . I 29. I 38. cap. 3. in sin. de
Presia non bapti cap. 2. & 3. de bapt. Cl. de Riegrer l. et q. si 6. R Cl. noller Bertieri S. S. Theol. Dect. de in hac Uniri Dogmatum Prosestbr de s cr. L. II. p. 22. tam solide quam late demonstrat : U- , icitum esse pueros infidelium relus tantibus ρarentibus baptizare , exceptis non nisi quibusdam eo s. i In veteri nimirum Ecclecta adultis catechumenis cerimoniae diversis suecessive diebus adplicabantur , ut in vigilia Paschatis Zc Pentemstes ablui possent. ii veteris Ecclesiae ritus novit , eerimonias quae in administratione baptismi adhibentur, a primis seculis renisse non negabit; confva Espen P. II: S. I. Tit. II. cap. IV. nec non P. Zech de iii r. rer. sect. I l. Tit. II. q. x φ . m. & f. xo . ubi utilissime a.dit; quae parochi ei rea baptismum evitent, atque prae v alit. εὶ Excluduntur nempe, i. Nondum baptirati nee cons ali. x. Abbates, Monachi, Moniales. 3. Exclusi a sacro eommercio , ceu excommunicati, aut in statu poenitentiae constituti. 4. Haeretici. s. Parentes , qui scilicet excludi caeperunt.
quando cognatio j piritualis orta fuit ,361.
vid. Diff. IV. de consecr. I 2. 1 3. De catechumenorum apud veteres sponsis
ribus, fidei jusso ibi is , susceptoribtis , dc oblatione prolium ad baptismum olim ab ipsis parentibus iacta eonf. Van-Espcn l. c. cap. s. G-ronii Paratilla in meret. L. III. Tit. 42. Gerta Uin Mastrichi de suscepi. Iniant. 8c bapt. pag. i 6. Iust. Hening. Bochi rus I. E. L. III. Titi 42. L 3 s. seq. Numerus Patrinonim , ante hac arbitra rius, jure canonico ad duos tantum diverst sexus restringebature vid. capite fin. de cogn. spirit. in 6. Trid. sess. XXIV. c. 2. de res Matrim. Uid. Titi de apostas isc init. bapti &Tit. eod. ne sanctum tapt. iter. Cap. t. de cognat. spiri In ε. Ex eadem musa, quod baptismus omnium aeramentorum ianua est , hasemus decisum , ut , .F mesbyter ordinatus deprehenderit D-n esse baptisatum , baptizari is ordinari Misaia by. xyti α e. ii c. r. de Presbyt. Ma
123쪽
bapti Caus L q. I. ean. o. Capitul. 94. L. VI. & ad civium iura honoresque habilem reuit :in dubio tamen Presbyter ordinatus , qui ex porro liberat a censu tolerantiae dc omni nota parentibus christianis natus , & inter christi servitutis, quapropter etiam ejusmodi mancipianos eduratus est, praesumitur baptizatus esse , t Bluto tamen dominis pretioὶ libertatem eo donec contrarium probetur, c. 3. de Presb. non sequebantur. Cap. s. de bapt. Cap. a 3. de jud. baptis. cap. a r. in M. de test. l. 36. β. 3. - , Episc. m Nempe praeter Me , quod baptismas & Clerici ci xy. de jud. can. 94. de consecrati essiciat membrum Eces iae, etiam tollit macu- Dist. IU. cap. 3. de bapt. Iam, qua laborabat infidelis, eumque Moelium 'cons meus ordo Prine. in P. II. q. et tr. &seq
s. 3 3. Quod Il. ad populi adtinet instructionem , quae rite instituta verum Dei
cultum , seu cenam eredendi & agendi rationem , atque virtutum christianaruminei tamenta unice promovere potest, eam , volunt canones , ut populus tmendo , audiendo, vivendoque hauriat; scilicet divinum codicem g. LI. n. e. a libros syn lieos 3. I x. n. e. M aliosque genuinae religionis , adcuratioris morum doctrinae, ac purae devotionis principia inculcantes F. Iu . n. g. e diendo pastores tam solide quam sincere, tam fervide quam familiariter haec omnia expia. nantes 3. I 2P. n. a.' ad finem LOI. n. a. Σ33. n. a. ἁ videndo denique exempla pallorum his omnibus conformata, & in Gum animarum lucrum studiose directa 3.1 I. 23 . . a Recte Chrysidomum domisse quis neri
rabit, dum ait Hom. I. in Matth. Neq- --ra mibi quisquam proferat 'larda tua verba planeque danmanaa : Eoa sire fisus eo sum adfixus, publica gero Hostia, artificium exereest, xxjem habes, audibaros, famiriae curam gero , Mundanus homo sum, non est meum te re scripturas, sed eorum, qui munis δο dixerunt vale, qui montium vertices oecuparunt , qui vitam erusmodi eontisnter agunt. uuid ais homo λ non est tui negotii Dripturas evolvere , quoniam innumaris curis distraberis imo tuum m Wis est , quam illorum. Neave enim ilii ster nde se inturarum egent praefidio, atque vos in medita negotiorum undis istanti . Porro Hom. IL in Ioan. M alia tam ignaris hominibus laeptissma excusatio , Iibrorum stiricet isostia . ., e divitibus quidem ridicurum esset ea dare verba facere. 'rum quia muItos 'aute
res bac frequenter excusatione uti stato , hoe ab illis placide sciscitari velim, an non spinguli artis sua , quam exercent, instrumenta
sana , is integra babeant, nisi extνema in pia premantur . Quomodo ergo non absurdum fuerit, illic paupertaum non obtendere , ac nihil non arere ad omnes removendos obices , ubi tanta decerpen/a es utilitas , Mevati
nes ἐν is iam defere ' caeterum qui ita pauperes essent, moeni ex assidua , bie fieri Mida Actiona , nibu ex iis, qua divisa
scriptura estatinent, θη--e. b Iterum iterumque de hoe Argumento commendo Io. Andreae Serrai de clariis eat chiilis L. u. ad Ferdinandum v. Regem vie
nai Tupis Iosephi Gemld a 37. recuses. e Eminet inter libros hujus di opus DF vici Muratorii de vera devotione , Mod , Muti nunquam satis eommendatum pr pag tumque dile poterit , ita sollicitudine Mityna Eminentissimi nostri Caldinal x, Celsissimi Principis , ae reverentia si a colendi Archiepiscopi e Conitibus de Migini etiam apud nos pis datum , & nuperrime etiam a me sub auspieiis Illustrissimi Domini Iosephi de Sperges L. Baronis de Paler 3c Rei Hors. Rei ord. S. Stephani Equitis s. Q R. M. Consil. in n. Aulae dc status rerum loliearum iterato elitum , meaeque insertum est collectioni , quam inseripsi. ROva collectio, Ger nauice edita, Ductorum O insculorum, ex feristis quorumdam catholicorum, qui se in vetustissimis Ee-eIesiae legibus fundant. omnino vi iratum etiam hoe Muratorii opus fuerat a deiunuo nostro C. Antreetare Gasparis in vindiciis adversus se bantas Juvavienses coloniae 274r.' Hine patet populo . praeter quoscumque libros non puram pietatem Aventes , etiam eumprimis subtrahendo este illos, qui probabili sino & inde profluentibus laxioris morum d ctrinae principiis reserti sint ; quemadmodum hae de causa Clemens XIII. Decreto die 29. Mali x εα edito Ac a. Iunii Romae publicato prohibuit damnavit , librum sive concionem evi titillus r Auaestio an pνobabili tis άve misiον moralis doctrina catholicarum Iebesarum horribilis ἐν maledieenda fit resoluta a Patre Francisco et eum ν se ista
tis Jesu cathedratis Melo in Myeriali
civisau Augusta ordinario Praedicatore est rea Frausantium seriptores vulgo Noveli fas tertia Paschatis die anno a sy. Quod decretum eolei dissimus noster ordinarius omniabus in hae Dio resi Christi fidelibus promulgavit adjecta propria constitutione. Quint. Non. . Iulii , - LA. qua etiam ad errus P. MI-
124쪽
DE CULTU DIVINO, SACRISQUE AC T.
gosue dcc. - Η Moire du peuse de Dieu troi- sieme partie : ou Paraphrase litterale des Epitres des Αγtres , d 2pres le commentatre laiatin du P. Harduin - quod inter reliquos neiarios errores s inimam haeresim conti 'et , latam Romae censuram repetit. Prosecto peristas summi Pontificis de ordinarii nostri Coi
stitutiones etiam omnes horum librorum principiis insecti, ad populum instruendum , multoque magis ia bonum clerum formandum i habiles declarantur. Nefas esset reticere , quod idem ven randus noller Cardinalis Princeps dc Archie piscopus addita eleganti Epistola Pastorali XILKal. Ian. Coi cox. divulgaverit Monitiones& iimmictiones S. Caroli Boromaei opus Pul ribus utilissimum.
dὶ Mihi quidem solida cxtechesis atque
familiaris expositio Evangelii prae omni perorandi arte semper placebit. Cogito nimirum saepe mecum , si etiam par essem de sngulis jurisprudentiae Eces tallicae capitibus 1 unum et quentia ad discipulorum meorum concionem dicendo , eoaem elegantium a me dictarum orationum , dc animi motuum sibi tum factorum memoriam quidem retenturos, neqm tuam
e1men hae ratione tam cito & tam selide huius scientiae singula rapita ita percepturos esse, ut ex singulis tentamen subire, de singulis cuicumque quaerenti respondere , di firmam ce tamque doctrinam intime haustam demonstrare
queant. Atque hanc meam cogitationem adplicans ad chthlianam institutionem vereor, necem multi auditores elegantissimarum conci num inde non nisi quasdam in genere notiones reserant , di saltem magis elegantium , qu in audiverunt , inpositionum recordatione laeti ,
quam ipsum senium verbi divini, huicque conforenes frictus serendi media intime Ac firmiter penetrantet abeant. Recogito quoque m cum ram , quam veteres concionandi meth
dum iniere, quaeque in sermonibus iamiliariabus & in homiliis atque expositioniblis ipsius sacrae Scripturae ad populum factis maximam partem consistebat. Et ipsa sanctissima nostra Ecclesia pro singulix dominieis festisque diebus
interra quaedam ex sacra codice excepta pensa, seu Eeturnoem , utique non tantum integra. utenda, sed oc inte ra a populo intelintenda determinavit. Nihil iraque adversiis E esesiae mentem fore arbitror , si integri . illius Evangelii expositio fiat. Non opponendi sunt mihi Romanae Reipublicae oratores omnis quippe illorum taleitudo in eo posita erat, ut saltem populum ad hanc vel illam legem eo
dendam , ad hune illiimve absolvendum , aut
condemnandum moverent. Motus si fuerat populus , si lex condita, si sententia exoptato lara, num vi ipsius veritatis num tantum verbo
rum flumine moverint, & num singuli de populo veram stam salutem intime firmiterque hauserint , id profecto parum eos afficiebat . Quapropter etiam novimus populum saepe dein ab alio magis movente oratore in sententiam contrariam abductum sitisse. Anne autem etiam dicenti ad christianum populum contento est elicebit, si modo moveat populum ad clamandum Dominι Domina , Matth. VII. v. 22. dum Salvator Apostolos iussit gentes docere, Matth. XXIII. I p. 2α dum Apostolus Paulus ait :Sermo meus praedicatio mea non in per
sua dilibus buninme sapientiae verbis , sed is
ostentione spiritus ' Virtutis. I. ad Cor. II. . ceterum tantum abest, ut nullam artem in ipsa verbi divini expositione adhiberi velim, ut potius defendam id praecipuae artis requiri, ut quae populo ranquam divinae Apostolicaeque do. tarinae consectaria proponenda sunt, simul eum
brevitate simulque cum argumentorum ordine, selectu, servore, dc apposta energia proponantur . Porro nolim existimes me adversari, ut nunqtiam integra oratione tantummodo de quam
selecta fidei aut morum materia ad populum dicatur. Enimvero elam hoc dicendi genus , ut pro necessitate adhibeatur, M. Patrum exemplis firmatum este novi. Conf. Fleury Disc. II. in Hil . Fecies. q. t ε. sed instructiones tamen catecheticas atque familiares expositiones ipsius sacrae Scripturae , ceu eandem in dominica &selli valia uti dicimus Euan etia distributam ha bemus , ego quidem praecipuas judico , atque
non tantum pro eo populo, qui catecheses p
meridianas frequentare silet , sia generatim
pro omnibus , qui praefixo concionum tempore ad divinum verbum percipiendum frequentius convolant, instituendas suaderem, ita tamen ueminime in parte dictatorem facere meam que sententiam aliis obtrudere velim , Al potius profitear , me aliorum judicia mestoque magis sit Nimiorum potet latum placita venera turum esse. Legi omnino meretur Considera
ubi elegans praescribitur norma concionum . quomodo videlicet in iisdem, veritates nostrae religionis, sacrificium missae, vera devotio, ri
tus nostrae Ecclesiae , memoria mysteriorum ., uti ea per eerra anni tempora recurrit , ali
rumque festivitatum institutio ; denique singula
morum doctrinae capita exponi, & tam Eva gelioriun expositioni, quam expositioni aliorum locorum sacrae scripturae dc praesertim Psalm rum , qui ab Ecclesia in avinum ossicium ad omnium utilitatem accipiebantur , inseri , nee non quomodo panmyrici sermones de sanctis immissi debent. Inter allata eo tonum dc instrin
125쪽
clionis argumenta patet etiam contineri instructionem populi ei rea obligationem implendi quaeque ossicia er 3 Prineipem & tempublicam, cum haec ipsa lege divina naturali & γ- stiva , atque pura doctrina morali nitantur . Et quidem in causa XXIII. apud Grai. do ramilitari is, belu sussieientes canones Iubent populum de deponendo odio status militatis &promtitudine Principi ac Patriae serviendi sedulo admoneri. mi perspicit , quid velit Paulus Apollo-ius, dum in Epist. ad Timot. & Tit. cit. πο- Idntes σε leris doctores non iste littentas neque qua loquuntur , nequε de quibus a manι - ineptas autem is aniles sabulas devita attende iactioni, exhortationi ἐν do-pina- uis Mitre doeet ἐν non adquiescit sanis sermonibus domini nostri Iesu Chri- si , ir es, quae secundum pietatem , est j ctrinae , superbus es, nihil sciens , sed languens circa quaestiones ἐν pugnas verborum: ox quibus oriuntur invidiae , contentiones ,
Mayphemiae , suspiciones malae, cen ictationes
hominum menti corruptorum, ἐν qui veritara privati sunt , existimantiam quaestum emietatem - Λ oli contendere verbis: ad nLil enim utile est nisi ad subveronem audientium autem loquere , qua decent sanam doctrinam - in omnibus is infum p be exemplum bonorum operum, in Do R IN in INTEGRITATE in GR DIATE verbum sanum , irreprehensbile ut is , aut ex adverso est, vereatur, nilia habens malam dicere de nobis - admona Uus Priscistibus ἐν pote-
flatibus subditos es, dicto obedire, ad omne
opus bonum 'aratos σε - Neminem ELA PREMARE &α ficile concludet omnia doctrinae, integritati , dc gravitati adversa , atque adeo omnia , quae non ad genuinam exercerent pi tatem , omnia qrtae populum a bullis & eonstitutionibus Ecclesiasticis , & a legibus civit,hus potius alienum merent quam de iisdem eolendis & observandis instruerent, omnia nullo nexu nulloque iundamento declamata , aut ex captatis proprioque placito expositis scriptum verbis diaucta, omnia fabulosa, aut histri ni ea , risiamque moventia a loco sacro, a sistarathiam quam longissime remota esse debere. Conserantur in corpore Iuris Pastoralis N vissimi a me eoepto, pars I. & ibidem omnino legenda instructio Pastoralis concionatoribus da-ix a Cardinali Principe & Archiepiscopo nostro defuncto e Comitibus Trauthson de Fal-henllein ; quin cur ad eam edendam motus sit . ipse edicit hisce verbis: Experientia ,
homines aut turpi ignorantia consepultos ,
aut praeposteris pνincipiis esse imbutos ; quido sabiantialibus fidei articulis pessime, nec
eatbiaico sentiunt, qui revelatroni cuidam Drtassis apocryphae , m raculis minime robatis , Iupersiti s nonnultis deliramentis firmiorem longe luem habent , quam myria Dei scripto , in non seriora , quam tesim niis Prπbetarum Apostolorum , quam Evang/lio Chroii , qui per omnes Ecclesias indul/ntias sectaretur, cum tamen ignorint, auid indulgentia fit . aut quibus requisitis lucranda , qui in devotiunctilis privatis, in sancti eu1Mdam cultu, Uufus icona mus spei reponunt , quam in meritis Christi , iis quo tamen solo odiorteat nos salvos fieri. qui eratiori fbi eo cientiae ducunt, confraternitatis cuiuspiam lepes transeredi, quam Deca- , tuum Dei. Hi On butiusmodi errores utinam
non magna ex parta irreperent eorum vitio
corionatorum, qui partim 'eo habent, qui aut quomodo auditorem doceant , fi modo marces suas viatores, reconditis melioribus, venum modant. Calamitas illis remstoribus
quibus Eeel a Dei in Germania ne ira LN de discissa es , Saeris oratoribus ad Nitio dabatur , quod plurima de Ianctis , de imdulgentiis , de Rofariis, de Imaginibus, aes Processionibus , im id genus adlaphoris varba facerent . nihil pene dicerent de Christo ἐν veritatibus fidei . me vitium per Comesonatores nonnulus repuluiare intemgimus,
qui de sanctis diserti , de Sancto Sanctorum obmutescunt, qui cultum gratiosarum imaginum, aut vere aut putatilis maraculosarum,
omni contentione comminiant , is fontem omnis aratrae Christum ea am tinteam justia Nationis , ἐν salutis nostrae negligunt ἰ quieoinate itatum suarum industentias' ria vitula massorem in modum extollust , is quod unum Meessarium , praeerma Dei ἐν EeeIesae dissimulant. - Alterum est , quo inteni amus, conrionatores nonnullos rudi se reto Gelo abreptos in supremos maristratus, in modeream gubernandi formam, in flaturais indulta publiea , in nostrorum temporum calamitates , in gravia Reipublicae onera ,
quem , quaeso, fiuctum. Conrionator asserer, qui fuerasum conscendit, non, quem coram babet auditorem exhortaturus , 1ed in ab sentes declamaturus , sed myuiam concitaturus, is quo seditionis signum maelaturus stis statiset yucius existit, ut Durii Jam antimi eo a Ilus exuiserentur, debita superi ribus obseretantia penitus collabescat, fimguis petulantibus omne fraenum relaxetur ,
126쪽
DE CULTU DIVINO, SACRIS IE AC T
murmara gravi a atque adeo odia in Primcipes aqua ac MagistratM caeteros confoveantur ἔ on turbulentis capitibus pessimus sediationum fomes porrigatur. Et sub finem nee
obliviscitur eorum Concinnatorum , qui toti sunt in eo , ut comptula nimiς aut vana &iudicra dicendi ratione aures plebis demul ceant, non corda percellant, dc pro tuta terroris tubam oblectationis sumunt; nee illorum, qui furum Pulpitum Theatri . in morem habere non verentur , tremendum verbum Dei ridiculum faciunt, a caeteris verbi Dei praec nibus , plus Apostolicis , populum avertunt , majorem ad sua ludicra gregem agunt , & petulantem plebeeulam in cachinnos solvunt , quosque cum Clemente Alexandrino, dc Chrysestomo instos qui coelum scenam dc Deum ctum secere nee non parasitos , mimos , ac saltatores compellat , atque a suggestudeturbandos . dc extermisandos esse pronum
Nullus concionari potest , cui id non competit aut vi ossicii aut specialis concessi
nis β. 246. n. a. 163. n. e. I. n. a. n. 223. R. b.
dc C. 234. n. a. dc αὶ vid. Dist. IV. de consecr. n. ΣΟ. c. II. dc 24. de haeretici c. xo. de re nit. & remisi. ubi laici , mulieres etiam Λ, batissae a praedicando arcentur.' - annexa conetonum sunt illa , qtiae ex sacra cathedra pnst concionem promulgari solent. Car . I. E. L. 2. D. 69. o. Shilter. I stis. Iuris Canon. L. 2. Tit. I. f. 4.
et p. Qii m. de ore mariane sa) agunt ea nones, ut praesertim veteres rite intelsigantur, nosse oportet, olim statim post baptismum Neophytos confirmatos fuisse. bin Ceterum vero ipsi vetustissimi canones manifestant, haudquaquam tamen in primaeva Ecclesia confirmationem pro simplici ritu baptismi esse habitam , sed potius, ut verum legis Evamelicae sacramentum aUitam , se iteratis Ecet
fasticis sanctionibus injunctam, dὶ atque ordinarie ab Episcopis e) collatam γλ
a Noa tantum hoe nomen confirmatis , sed , alia veluti imp tio manus , figitum , sacramentum chrismatis , ebri a sanctum , supereeleste ebrisma, salutis persectio in priscis
canonibus huie sacramento tributis reperiuntur. Cons. Uan-Espen Par. II. Sest. I. Tit. III. cap. r. 8c Cl. nolier Bertieri, L. III. de Confirm. cap. I. f. r. nec non meus orae Pri . P. II. β. 233.
bὶ Van-Εspen P. II. S. I. Τ. II. cap. 4. dc id adhuc in Eedlesia Graeca servari protat Iaco Gear. in Noti ad Rituale Graec. p. 367. c Nempe sacramentum , suo baptizatis confeνtur robur spiritus tum ad firmiter eredendum , tum ad fidem ipsam intrepide profundam. Cons. Alex. Natalis, Tom. III. Histor. Eeeles Sec. III. Differ. ro. contra Desaeum, dc Cl. Bertieri l. c. cap. h. ubi hujus sacramenti eia sectus duplex , nimirum I. gratia sanctificans ad animam roborandam de perficiendam, a. cha racter, ob quem iterari nequit, gravissimis P trum Coneiliorum, de Pontificum testurioniis , e multa eruditione illustratiir. dὶ Concit. Laod. e. s. Eliberit. c. 38. 39. 77.
Cyprian. Epist. 7o. Epist. Cornelii apud Euseb. L. VI. Histor. Eeeles et x Benedictius XIV. in Conllit. de ritib. Graec. β. 3. ' Olim , dum confirmatio ba tismo iungebatur , nulla chrishintio nisi sola sacramentalis impendebatur Neophyto. Et hine eum a chris mate christiani dicamur , 8c oim ante si ist ptionem Gramenti confirmationis nurus omni bus armis spiritualibus instrumas videretur , etiam ante eandem nemo reputabatur perfidictus christianus , nee ebristianus ves Metis compellabatur, etsi non dubitatum fuerit , quemvis r Baptismum regenerari Zc Christi militiae adscribi. Uid. Albaspinaeus, Lib. I. ML 23. Cyris. Hierosel. Cateches 3. Myllagogica, van-Εspen P. II. S. I. T. III. q. 1. εὶ Simplicem sacerdotem ex delegatione hoc sacramentum administrare posse , jam si-pra β. 64. n. c., docuimus, oc id etiam ex
praxi Graeca per Eccles Rom. non improbata, dc ex Greg. LIII. Ep. s. dc 26. demonstrant. V--Εs n loccidi cap. h. β. 3. dc seq. nec non Cl. Bertieri l. α cap. 6. fὶ De ritibus in eonfirmatione adhiberi s ditis , eorumque antiquitate vid. pristinus ordo Rom. Sec. VII. conse&s ; Ec sacrament. G r gorii M. dc cons. U. Bertieri locci t. cap. 3. dc
' Olim benedulio chrismatis a solis quidem
Episcopis , sed omni tempore conficiebatur . Iam seculo VIII. autem invaluit, ut ea in coe- Domini fieret. Uiae sacrament. S. Greg. re antiq. oia. Rom. & cons Cardinalis Bona, Rer. tuta. L. L e. 18. ' Cur in veterum mnonibus non speciatim de sponsoribus seu patrinis eonfirmandorum dicatur , causa est , quod confirmatio olim statim poli baptismum collata Herat.
g. 38o. IV. de sacramento Eucharistiae a perlati ea nones praeeipue haec CONPlectuntur I. in eadem esse vere realiter , ct substant Miser Corpus, s sanguinem una chis Anima Divιuitate omini nostri Iesa Cisisti , seri e Mosersi nem --
127쪽
t in sussantia panis in Corpus , ct totias fabstantia vini in Sanga eri , Oersionem eat Da Ee lesia transubstantiationem adpeliat, atqvi etiam sub aurea tam tam specie totkm atque integrum Christum verumque sacramentum sumi, bὶ 2. h
ius sacramenti materiam esse panem triticeum & vinum de vite, se) 3. sommam verba Salvatoris, quibus noc sacramentum confecit d). Minilirum quoad consectionem solum sicerdotem 3.16αI63. I 6 I6y. n. e. e . I. Α sacra communione arcendos esse non tantum publicos peccatores , st) sed & 6. hodie in Ecclesia latina eos , qui ad usum rationis nondum pertigerunt ν . Ceterum vero γ post collapsum fervorem primaevum hJ hodie fidelibus saltem communi nem paschalem praecipi ι atque 8. negligentibus nec ingressum in Ecclesiam , nee ita mortuis ecclesiasticam sepulturam concedi ε ). P. Communionem Euchari-nieam, quae sinis vel infirmis quidem, tantum ex devotione) praebetur, ante omnem cibum & potum dandam esse ιγ dum ro. iis , quibus Deo. -ritaris per modum viatiei m) juxta ritum ab Ecclesia praescriptum datur, n) etiam non jejunis dari potest . . Denique quamvis recentiorem, laudabilem tamen, pium fit fidei conformem esse tam II. circumgestationem, ρὶ quam Ix. expositionem
a Novimus Salvatorem. hoc sacramentum instituendo, Deo patri tratias eoisse, & hine
eidem datum est nomen Eucharisia, vox graeca gratiarum actionem significans. ita quoque nomen communio, olim generalis, dc complectens omnes species communionis fidelium , Propterea Eucharistiae obtigit , quod per eam quis rsecticii me commuaioni risituitur , de quo plura cisnitis gradibus poenitentiae intelligemus. Cone Albaspinaeus Obs Cap. I. ,γ Trid. Sess. XIII. e. . cap. 1.2.3. Pallavic. histor. Conc Trid. Cap. xx. num. I s. Frustra OMycliuitur ex dist. II. de consecr. c. ita haec Gelasii verba: comperimus , quod quidam sum M tantummodo Corporis sacri portione a carice sacri ervoris abstineant . sui procul dubia , quoniam nescio qua supe itione d
eentur obstringi, aut integra sacramenta percipiant, aut ab integris arceantur: quia divisio unius , eiusdem nosterii fias grandi sacrilegio non potest provenire , quandoquid emhie canon pertinet ad sacerdotes , qui absque dubio eommitterent saerilegium , seu violationem sacrae legis pro ipsis perlatae , si Euch ristiam non sub utraque sjecie sumerent, quem
admodum etiam c. ro. dc a a. nec non sere t
in haee distinctio de sacerdotibus panem & vi
num offerentibus loquitur . . se Quamvis tam Aramus quam Fermem
atus panis sit vera dc se iliciens hujus saer menti materia , dc diversiis usus tantummodo sit punctum disciplinae; unusquisque tamen obligatur ad servandum ritum suae Eeclesiae ; dcluidem Presbyteri in Ecclesia latina non posiunt uti pane sermentato sub paena amissionis ossicii dc benescii ; cap. sv. de celebri Misi.
orientales occidentales hanc formam exprimant, in ea tamen ipsa consentiunt , atque hinc etiam quoad eam quis ue praxi suae Ee-elesiae sese Meommodare debet. S. Thomas II l.
is aliis saceltis poELietu Misis celebrari caeperunt, fimul etiam invaluit, ut non tan
tum religi , Ied quicumque Presbyteri finausia steriali parocvialis Fresisteri licentia quibuymis petentibus Eucharistiam saltem extra tempus paschale administrarenti ait CLO Riegger l. e. q. rys. ex Clement. I. de Privileg. 3c U--Esimn l. e. q. 2I. fὶ Matth. VII. 6. l. ad Cor. XI. 29. S. Chrysostomus Homilia I . cap. p. Epist. ad Η braeos . ubi resertur prisco more Diaconum magna voce ante communionem clamasse: sancta sanctis . Et hinc rituale Romanum Mecta liniense de instructio S. Caroli pro administra da Eiicharistia exconum nicatos , interdictos , i esseste infames, ut, meretriceς, concubina rios, faeneratores , sacrilegos, blasphemos; de alios ejus generis publzeos peceatores , etsi sacramentaliter si ut consessi, di aeceptae abiblutionis testimonium habeant, a s aera communi ne tandiu excIudit , quamdiu non de eonim paenitentia di emendatatione constet , dc p blico scandalo prius satisfecerint. Uan-Espen Le. cap. II. g. ιο. seqvi' Quod devient a verbis dc mente Trelasae, qui docent repellendos tantum eos esse , qui per sententiam judicis , non illos qui sila n wrietate facti sunt publici peccatores , recte ait van- Espen l. c. q. a.. ita tamen , ut ad evitandos excessus simul provide moneat, nihil ineonsuliis superioribus hac in parte agendum
128쪽
DE CULTU DIVINO, SACIUS OUE AC T.
- Ex eadem causa olim damnatis ad inor rem Eucharistia non dabatur, eamque diiciplinam etiamnum hodie in G1llia Ac Hispania vigere asserit crispar Iuenin Presbyter oratorii
in suo opere de sacramentis Dissi. 4. O. 6. Cap. . quamquam ejus originem non recte cum D . minic3 Soto in profana exilla, scilicet in da do ita ligno abscissionis a communione Reipublicae quaerat. Cons apud Fontanum T. I. Con iliti Reg. Franc. Tit. 68. p. 66o. ubi mos Eueharistiam damnatis ad mortem dandi a Carolo U. abrogatus, ejusque hane in rem edictum de
De oecultis peccatoribus ita statuit rumale Romanum : oeeuhos vero peccatores , fi ominas potant, tu non eos emendatos
terire netueat. Uan-Espen, L e. f. 26. Fiatet ex allatis verbis Romani ritualis , si occultus precator occulte petat Eucharis iam , eum non illico ad communionem adis mitti , sed prius emendatum agnoyci debere . Quid autem sibi velit peccatorem emendatum vno cers , id explanare non ad nos pertinet, sed ex cathedris doctrinae moralis , uti nunc apud nos constitutae stat, optime tutissumque
I Αpud veteres recenter baptiratis, etiaminiantibus , Eiicharistia data est, idque hodie-
dum apud graecos servatur. Contrarium seculo XIl. inducebatur, eamque diseiplinam Synodus
Tridentina , nee antiquam latinoriim nec m dernam graecorum improbans, pro majore erga tantum sacramentum reverentia retinendam
esse declaravit. Sesi. XXI. Cap. de Commvn.' Favendum quidem ait Ua Espen citae communioni, ut e s vistus malitiam aetatis
prveniat i sea habita ratione non solum ca-paeitatis in instructionis puerorum . v. rum etiam is'. maxime probitatis, ae pietatis bonae indoris atque edueationis , l. c. β. 6. 3c seqv. ubi simul adducens instructionem hae in rarae a S. Carolo Liam ostendit , quantam
ranctus iste Episcopus requisierit sollicitudinem
a parocho, ut pueri rite ad primam eo ma isnem , a qua sequentes non raro dependent, disponerentur , eamus curam PRI- ΑM ER PAR Ro aneumbere Judicaverit.
b Fervor, quo fideles olim quotidie communicabant , in siquibus Eeclesiis usque ad seculum v. perduravit, subinde tamen ita remust, ut Synodus Aiathens. See. VI. Can. 13. decerneret, secul ea, qui in Nyrtati D-Lai , Paschate θ' Penue a non communicaverint, eatrihei non eredantur me inur arborieos habeantur. vid. Can. . Ac II. de conseo. Cons de quotidiana veterum communione S. Hieron. Epist. s. ad Pamach. Bum L. a. Ren Lit. cap. 17.
Bulla fida dis a. Benedicti is XIV. L VII. de
Synod. Diaeces Cap. ia. ubi votum Tridentinae Synodi, ut Christi fideles ad sic ram Communionem frequentius accedant , ita exponitur: sibi in votis esse demonstrarunt Patres Tridentini ut quslibet tanta emineat myum integritata , ut dena post etiam quotidia christi carnibus paseir constitio tamen abstia erunt ab universati retula bae de re tradenda ; eum satis exploratum habuerint, ea unice desumi posse a euiuslibet peruliari flatu , devotioηe o ebaritat/ . Neque illud S. Ambrplii L. 4. de sacr. C. ult. qui semper ρε eo, semper debeo babere nudicinam , aliter
intelligendum est , quam a s i nentem S. Augustini de Eccles dum c. 33. apud Grat. Dili.
' De potestate tempus paschalis communio nis prorogandi uti etiam de tae communione in Parochia propria peragenda jam dictum supra i . 23o. n. a. cons van-Espen l. c. cap. lII. kὶ Cap. est. de poenit. & Remis . ae cujus eapituli ex Concilio Lateranensi accepti verias fatetur Uan-Espen, ea esse ambigua, indzlue non innotescere, vinim pama expressa lititae an serendae sententiae , adnotans: neminem ante hoc Concilii Lateranensis decretumia sacram communionem censuris adactum suis. se; neque adhuc parochis esse potestatem hanc Paenam exequendi , sed duntaxat deserendi ad Episcopum , qui re maturius examinata hominem delatum vel ab lxat , vel ad paenam canone decretam condemnet, i. c. f. t 6. α seq. cum non ita ordinaria ' notorium, neque tam facile populo isnor cres queat, numquis communionem sta ebarem non fecerit ;aut somn eam emiserit de consilio allecus eωjessarii aut consensu Parochi , etiam ex eo capite minus timendum est scandalum, Aquispiam ad sepulturam admittatur, etfico munionem pisebalem vivus omiserit, quam fi notorius cνrminosus, antequam publice satisfecerit , ad faeram eommunionem admi latur, concludit van-Espen. l. c. β. I .
Rituale Rom. apud Van-Espen I. c. mP. IV. q. 6. m, viaticum olim dicebatur omne id, quod morituris prodesse posset, ut securius in ali
ram virum proficiscantur , quapropter maria eum de eo unionem non semper in veterum mnonibus pro Eucharistica sumenda est e monet Albaspinaeus L. I. Observ. cap. I. sis Αlia est forma communionis ex devstione , alia communionis per modum viatici. In illa enim dicit Gerrdos: eorpus Domini no-
i Dis raristi custodiat ansmam tuam ira
vitam Gernam, in hae autem dicit: Accipe
129쪽
mini ποstri Jeju Christi, qui te custodiat abbo a maliνηο is perdueat ad vitam aeternam. Mancia tur Sacerdoti , ut viaticum in decenti habitu superposito mundo velamine seratoc reserat manifeste ae honorifice ante pectus, cum omni reverentia & timore, semper Ilimine praecedente, eum sit candor hicis aeternae, ut ex hoc apud omnes fides & devotio augeatur, cap. ro. de celebr. Misi. & saer. Encharit . itutiones Ecessiasticae viaticum
etiam pluries in eadem infirmitate , si perieulum diutius duret , atque igitur jam aliquod rempus intercesserit, petentibus indulgent. Uam Espen l. e. q. s. & seqv. Etiamsi certum sit, non minus apud vete res .estris S. Eucharistiam administratam fuisse
Conci . Nicaen. Can. a 3. num tamen duplex
infirmorum communio, scilicet ex devotione &per modum viatici , antiquis nota fuerit, se
ignorare nullumque saltem hujus distinctionis visitiuid apud illos reperire dicit Vana spen, L c. β. 7. De jure viatici distribuendi ad parochum pertinente jam dictum sit pra β. 23o. n. c. p Verisimile est, .lemnes circumgestati nes Eucharistiae see. XIV. & XU. paulatim invaluisse . Cons. Martini U. Bulla Dessabita.
Christ. Lup. in trin. de sacr. Proces . cap. R. Neque in Bulla Urbani IV. Transiturus an. 1264. edita , qua solemnitas Corporis Christi feria quinta, post octavam Pentec es celebrari jubetur , quaeque a Ioanne XXII. sub nomine Clement. V. in Concilio Uiennensi inserta est, in Gement. cap. un. de relig. & veneti sanct. , tilia hii jusmodi processionis mentio occurrit . Certum vero est, ad ipsam selemnitatem institutae festivitatis Corporis Christi augendam invaluisse hunc morem, quem synodiis Tridentina hinc etiam merito pium & religi sum eompellat , se sis. XIII. cap. s. de Euchar. Concilium Coloniense an. Ιεset. statuit, utri inceps ipsum sanctissimum Sacramentum , nullatenus vi ditirer in quibuscumque Monia frantiis Donatur aut deseratur , ni in sancti . sest. Corporis Christi eum uis octa-mis semei in anno , n qualibet eivitate aut oppido, seu paroebia vel ex Doulari indultu ordinarii ; aut alias pro pace aut alia Moestata imminente ev indispositiona rempublicam praegravante. - Multo tempore Eucharistiam , dum circumgellabatur, uti hodie in proressione dies p rasaeves, velatam sitisse existimat Ioan. Duersin Disi. de Exposita Venerab. Solemnes Processiones eum venerabili nec hodie sint in EreIesiis graecorum , nisi quod omnibus diebus Sabbati is dominicis quadra est e per Saeerdotes aut D aeonos I runt in modum pQ aioin ipsa PRU-
velo cometaa: quemadmodum in Ecclesia L
tisa in die Parasceves Hostia fertur imposta eariet velo contecta em involuta. Frater hanc processionem nulla apud σraecos DσL
ApERTE circunferatur. Va Espen l. c. c. I. 3.
εὶ Laudatus Ioannes Thiers in cit. disserta .
Pag.12 . notat publicam di visibilem sacramenti expositionem ex ipsius visibili circumgestatione originem sumsisse. Quamquam vero etiam mos ille a synodo Tridentina l. e. merito firmetur, haec tamen in repetitis constitiitionibus de circumgestatione & expostione venerabilis inculcantur a. ne ipia frequentia minuat reverentiam, a. ne processionibus immisceantur, quae
oeulos fidelium offendunt, aut saltem ab hujus saeramenti adoratione ad alia spectanda divertunt, 3. penes Epistopos esse jus circumgestationem & expositionem ordinandi & dirigendi,& nihil hae in parte Regularibus , quantum vis exemti sint, sine causa ab orditiario cognita dc probata licere , ε. exponendum es e venerabile convenienti cultu dc ornatu . Confvan-Εspen l. e. ubi relato S. Caroli Decreto:
coram sanctissum Meharistia oratio 4o. b eorum in Mevis fiat , ubi carebiisiscopus saluerit, o quanaa ia erecesserit. Ne quamis ea a tamen Eucharistia palam ape te exponatur, sed 'ublica tantum eaque grami : aliis oro de ea ι orationem Iicebit inst tuere, sed non sacramento verte exposto , Mee subjungit : Plura snodorum atqus Episcoporuim Decreta , quίbus haec publica Eucharistiae eaenositio restringitur ad ea ampublieam per Eoiscopum approbandam , ad- due uatvν in L ius allegata Dissertatione Ioannis Baptistae Thiers L. f. east. s. is se
inter caetera austrat bie auctor dicto eap. s. querelam Ioannis Groneri Archidiaconi C loniensis omnibus ob praeclara sua merita n
tissimi, de frequentiori Eucharisiae expositi
eessionibus nimis crebro eireumfereur, ἐν ' pulo plus nimio ἐν plerumque PALAM itectandum exbibetur . praeterquam quod piis is Deum timentibus non proiantur, haeretici ἐν improbi quique oDκ dieata indanactentia ad suas haereses ἐν improbitates
stabiliendas ac tuendas arripiunt . TU Meeeoncludit: Utinam Deus eis eorrigat, iis Me, ut ea eorrigant, inoiret, qui ex ratione his md is suae eorrigera iure OH ansuri SI b die viveret Gromerus , quia non dicerer , dum quotidia etiam ex levissimis is privatis causis in omnibus passim Ecelesiis Venerabile exponi videmus G iam ad cuiluuiberbes
130쪽
DE CULTU DIVINO, SACRISQUE AC T.
bene nescio quam devotionem . missas votia vas eum ex Utime venerabilis , modo Ialpin ue stipendium offeratur , celebrari conia spicimur. Ex bae Dequentia , quam exigua
fit populi in eo petau Venerabilis devotio is,
reverentia, atque exterior religionis exitus, omnibus notum est.
V tinam non quoque sanctissiniam intenti nem nostrorum Antis litum fruti rarentiirii, qui, dum ipsis sere quotidiana devotio eum expositione veneraebilis & lytaniis coram eo decantatis stippeditatur, quotidianam occasionem sumunt sibi inde laesissima scelestaque conventicula pr curandi . Qua de causa maxime omnium ves rintinae devotiones singularem curam pollulant , atque ego quidem judico , Benedictionem Dei Omnipotentis non mimis descensuram dc mansuram esse apud illos Patres matresque familias , a quibus obtineretur , ut familiam suam totilis contineant inter labores, dc hisce alis ut is eum eadem in unum collecta quotidianas
vesperi preces peragant ipsi , aut si impedi
ii sint , saltem alteri peragendas committant. vid. hujustandi orationis serotinae institutum a S. Carolo consultum & a Gregorio XIII. laudatum apud Van-Espen Part. I. Tit. XVI. xi. Non oblice , eliis odi malorum metu , nec ad Musae sacrificium familiam admittendam sore , dc mala eiiismodi etiam absque hoc committi posse . Enimvero inde , quod omnia mala prorsus praecaveri nequeunt, an licebit defendere , neque tantum , luantiim potet , praecaveri debere , praesdrtis ni eo possit modo , qui canonibus eu conlω-mis Certe ruri magis innocentes conss Ciu tur mores; quam litam ibi non quotidie pcm ridianae coram exposito venerabili lytania alimve devotiones Ac tot publicae , uti dicimus , Benedictioner habeantur. Neque objice noctur nas veterum Christianorum devotiones , has ipsas enim propterea , quod tandem in abusiis degenerarunt, abolitas ine novimus.
f. 383. U. de Missa seu sacrifieis incruento quod fit consecratione, obiatisne ct e-munione corporis ct sangMinis Christi sub speciebus panis re vini ae repraesentatione p.rbsonis domiuica adsalutem fidelium ct remisionem peccatorum a canones nostri haee habent I. Missae partes essentiales alias; alias accidentales es la , illasque in conseia cratione, oblatione & communione ; has vero in ceremoniis , quibus consecratio;
ipsa & latio perficitur, consistere b) 2. Missam dividi in publicam & privatam.
ae hodie quidem missam publicam privatamque alio sensia ac olim , accipi e) 3. quemcumque sacerdotem obligatum esse ad missa in diebus dominicis de testis celeia brandam d omnes tamen promiscue sacerdotes non admitti debere e) hodieque nee extra Natalem Domini eodem die plures f) nee ct ante aurorae iniatium vel post meridiem sacrificare g regulariter concedi: denique T. ne cum stipendio, quod sacrificanti sacerdoti conserri consuevit, h) abusus subintret , de eo
tam sacerdotum quemlibet si quam populum ipsum λὶ rite instruendum esse I .
a 3 Missa dieitur a missione sise d issona
populi, Concit. Carthag. IV. can. 84. Enimvero usque ad offertorium permittebantur catechu- να eni de dein dimittebantur clamantin Diacono Catechumeni recedite. vid. S. Augustuli sermo 49. cap. g. de verbis Domini, S. Isidor. L. 6. de orig. me. cap. 36. & hinc Me sacrificium eo usque dicebatur missa eatechumenorum ,
reliquum vero missa fidelium , qui nonpe eo finito dimittebantur, clamante ; ita missa est .van-Espen l. e. S. I. Titi V. cap. L.
. Adpellatum esse hoe sacrificium etiam O- turgiam , Synaxim , oblationem , rouectamdce. docet ibidem Ua Espen , simul adnotans post D cinge , nundinas gemaniae publieas , quae ad alicujus Sancti sinum vel Ecclesiameelebrari solent, ab ipsi etiam missae eiusmodi diebus celebrari solita , nomine Messe accepisse. bὶ Doemaeirca e sacriseium, tam orienis alium quam Oeeidentalium consensu firmatum, late commonstrant Theologi variarunt isitur Ecclesae tantum in ritibus id peragendi , quos
novimus arbitrio sacrorum Antistitit m relictos I. ad cor. c. IX. v. 34. dc iis, qui sacrorum rituum interpretes sunt , explanandos relin
se Utar verbis , quibus post Uan-Espenusius est Cl. de Riegger L c. q. 83. Mig. primata hodie dicitur tua , quae fit fina eantuis, s lenni pompa a solo Iacerdote , alterou ministro re 'ndente. Missa vero solemnis aeyubliea bo2is vocatur omnis illa , quae sis
eum cantu is aliquari saltem Iolemni certameniarum aharam, tametsi etiam pauci ad-fflant, θ' nemo praeter sacerdotam celebram rem eommuniter . Olim ut Missa diceretur solemnis ac yublica exteriori pompae addebant frequentiam populi offerentis is communieantis . Hinc Musae , quae in monasteriiret iam cum eantu ἐν exteriori pomia, at sei, cumstante monachorun eonventu flebant , privatae direbantur . Card. Bona Reri Liatura. Lib. cap. a 3. prosequitur author cla-