장음표시 사용
111쪽
in Titulo de frigidis & mileficiatis & imp litatis ex maleficio prove taleatis , quamquam temibus coeundi, ubi sub frigidis intelligum Alexander III. in rescripto ad Arubian. Eoiscitur, qui ex intrinseca causa; sub molematis, quod in cap. a. ibid. mutilatum refertur requi ex males io , sub impotentibus denique , vera mentionem fecerat . Gregorius XV. inqui quacumque demum alia ex causa tales Constit. Omnipotentis de a. r 613. pariter ejus-tecedenter ec in perpetuum redditi sisnt. In modi inleficii reorum non est oblitus, eosque nulla tamen ex decretalibus a Raymundo in puniendos statuit. Verum nos de magia 8c so illo titulo relatis deprehenditur mentio inhabi- tilegiis alio loco dicemus.
g. 36s. Si mulier sit rapta lom, nec reddita tuto sa) haec facienda vetant conanubia . facta retractant.
trimonii impedimentum adeo abistutum dc per-Petuum declaratus est , ut inter raptorem dc Taptam etiam hae consentiente id contrahi non tuerit , l. un. Cod. de R. n. Capit. Reg. Franc. Lib. VII. cap. 393. Id , quod civiliter statutum impedimentum ex amussim tandiu o servaverat Ecclesia Cam xx. XXXVI. q. a. usque dum recepra fuerat illa cap. 6. oc 7. de Tapr. cantenta restrictio, vi cujus rapta puella
Iegitima contrahet eum raptore, fi prior dissenso transeat postmodum in consensum , is quod ante displicuit, tandem incipiat compla-σere . Synodus tamen Tridentina Sess. XXIV. cap. ε. de resem. Matr. consensui puellae in Potestate raptoris constitutae parum fidendum esse existimans, hane inter jus antiquum dc
movum mediam tulit sententiam, ut inter raptorem ἐν ranam, quamdiu ista in pote, late optoris manserit , nullum , possi con eramatrimonium , atque adeo eam raptor in vix orem habere tuηc demum queat, quando
rapta a ramore se rata is ἐκ loco tuta ἐν Iibero eonstituta illum in mirum babere con senserit. Galli etiam raptum subornationis . sive seductionis, quo scilicet aliquis vel aliqua blanditiis dc amatoriis incitamentis Mucitur ,
ut consentiat, Ac insciis, aut etiam invitis parentibus matrimonii contrahendi causa recedat, si contingat circa minores in potestate patria constitutos , pro eodem impedimento bent . Et num fortassis propterea reprehendendi erunt, dum dc L. un. Cod. de R. N. de antiquis Ca
nonibus Can. xx. XXXVI. q. a. imo ipsilis
Concilii Tridentini constitutioni , quae nil davi physea habet, de non materialiter, sed secundum Concilii mentem accipienda est , nee non sanae se consormant rationi . quae omnia in impedimento raptus raptum illum , qui de frequentior & periculosor est, non includi non poste, euilibet sanioris doctrinae studiose facile
persuadent . O . de Luca . m. III. de m trim. Dist. U. Heri uri. dans les loix Ecclesiastiques de France P. III. art. 2. q. 72. dc 7.
g. 366. Manifestum vero est X. ex omnibus hisce allatis impedimentis jure humano tantum illa tolli Posse , quae humano jure sunt introducia ; a) S quidem dispensationes matrimoniales b) hoc ipso , quia matrimonii i mimenta gravide causa statuebantur, neque ex causa levioth, neque frequenter te coacedendas
a Cum leges brattae mere forenses haudquaquam sint leges adhue hodie obligantes β.
6. n. d. s. n. a. nil obstat, quo minus in gradibus Levit. XVIII. prohibitis legislator humanus dispenset. Concit. Trid. sess. XXIV. canc3.
b si reflectas mentem ad principia superius .emonstrata de potestate impedimenta matrimonii statuendi , in iisque dispensandi .
Io F. n. i. nec non ad ea , quibus hactenus edocti sumus, veteres christianos, quantum ma trimonii contractum concernit , sese i ibus Imperatorum dc Regum Franeorum sitbmisisse: non miraberis dispensationes matrimoniales assimis Principibus factas , quae habentur in Tu. cod. de interd. Matri intri pup. & Tuti L n. cod. ibid. l. un. cod. Theodos si nupti exmser. Pet. l. 19. cod. de nupt. l. 3. cod. The dos de incest. nupt. cons. Gottosti ed. ad i. 3.cit. dc Cassodor. L. VII. som. 46. ubi tradu tur sermudae dispensationum , quas Gothorum Reges in impedimento consobrinorum facere. Neque dissicile erit ex iisdem principiis r spondere ad quaestionem , an Principes cath
liei subditis Augii stanae consessionis , dc an Principes A. C. addicti subditis catholicis quoad matrimonium possint statuere leges , quae nec juri divino adversae sunt , nec religionem dc iurisdictionem Ecclesiae propriam tangunt, sed solum respiciunt civilem contractum, atque in letibus iisdem dispensare . .
tam praevise ad contrahendum matrimonium squam posteriores ad valorem matrimonio non legitime contracto indulgendum dabantur. Christ. Lupus Tom. Iv. ad ean. xi. Concit. Rhem. Fle
112쪽
Trach. de disp. cap. IV. q. 2. Concilium Tridentinum sess. XXIV. cap. s. dc 13. Cap. x s. de Resorm. Matr. statuit.
in contrahendis matrimoniis vel nulla omnino detur dispensatio; vel raro: idque ex causa , dc gratis concedatur . In isundo τradu nunquam dispensetur , nisi inter magnos Principes dc ob publicam causam. II.
DE MATRIMONIIs CUM IMPEDIMENTO DIRI MENTE IAM CONTRACTIS.
. Si quis intra gradus prohibitos scienter
matrimonium contrahere praesiimpserit , separetur , ct spe dispensationis consequendae careat, idque . in eo multo magis locus habeat , qui non tantum matrimonium contrahere, sed etiam consummare ausus fuerit.
a. Quod si ignoranter id fecerit, siquidem
solemnitate requisitas in contrahendo matri monio neglexerit , eisdem subjiciatur poenis: non enim dignus eii , qui Ecclesiae benignitatem facile experiatur, eujus salubria praecepta
3. Si vero solemnitatibus adhibitis , impedimentum aliquod postea sitasse cognoscatur , cujus ille probabilem ignorantiam habuit, tunc sacilius cum eo, & gratis dispensari poterit.' ' Caus, dispensationum a curia Romana receptae reseruntur a cl. de Riegger i. c. g. Is . sequentes: . Angustia loci, et . incompetentia vel desectus dotis, 3. aetas oratricis vigesmum quar tum annum excedens, 4. extinctio litis, α S. compositio inimicitiarum, 6. habitatio inter haereticos, 7. confirmatio pacis, 1. spes convers nis ad religionem catholicam , 9. conversatio illa: vel bonorum in familia: Io. Praeroga tiva dignitatis : ai. copula carnalis Praecedens& Pr palata, 11. infamia mulieris ob suspectam
Conversationem eum oratore agnato . 23. Ma
trimonium cum ignorantia impedimenti bona fide in facie Ecclesiae contractum, aliaeque inu sae rationabiles , & eum primis, quae ad evitanda peccata dc scandala conferunt. - . Quemadmodum Uan-Espen I. E. U. P. Il. S. I. Th. XIV. cap. I. ita etiam ei. de Riegger l. c. f. i 33. histe concludit verbis rhodiernam praxim seu potius abusium dispensationum Romanarum in legibus nutrimonialiabus nemo et , qui ignoret. Et quid mirum in
tanta impedimentorum copia Inutiles sane ilia ges este , & contemptibiles eas fieri necelle est, quae quotidianas dispensationes exposcunt, Civiffs ergo imperii esse existimant, ut nonnulla impedimenta dirimentia aut aboleantur , aut restringantur , praesertim cum titulus s eramenti adeo favorabilis Romanae Curiae as sensum potius expostulare videatur.
d petitione de concessione dispensati
num apud Doctores istae inveniuntur regulae I. In imI edimet; is dirimentibus selum Pa pam dispensare pn. e, atque igitur. 2. Tantum impedimenta impedientia Episcoporum Iurisdictioni subeste ; cxceptis duobus: Donfatibus scilicet Ac volo.
3. Reviviscere tamen auctoritatem EpIscop rum I. in miptiis cum' impedimento dirimente contrahendis, si summa urgeat necelsitas, II. in jam contractis, si matrimonium sit publiciim , impedimentum occultum, dc scandalum in separatione, nec ad Pontificem pateat aditus, III.ὸenique si impedimentum matrimonio superveniat, nee dissolvat tamen, sed ejus usum tantiun impediat.
4. Ex hodierno stylo curiae Romanae disi' sationem in partibus , abolita forma pratiosa tribui in forma eommissoria qua scilicet ruineuitas dispensandi non nisi sub certis conditionibus Zc auctoritate Apostolica exercenda alte ri committitur. Trid. sess. XXII. cap. s. de recdc quidem s. In publicis impedimentis dispensationem
pro utroque sero ex Dataria committi ordianario aut ejus meario Geηerali seu inelaia nunquam tamen utrique simul; neque exprimi nomina propria, ut sciatur, dispensandi facuItatem dignitati & ossicio commissam esso a
que adeo transire ad success)rem in ossicio , mi delegatio facta est, et x . de osse. & potiruae deleg. Uan-Espen Tract. citi cap. 4- β. MPyrrhus Corrad. prax. disp. Lib. VII. Ac VII mieliner ad Tit. de intri contr. interd. E eles art. Ul. VII. VIII. Mas l. Instit. Can. L.
6. In casu autem matrimonii contracti eum impedimento ita occulto, ut nunquam revelan dum timeatur , committi dispensationem ex
poenitentia pro sero interno doctori Theologiae aut juris Canonici, qui consessarius adprobatus sit respectu oratorum , cum gratiam impertiri nequeat, nisi exema sacramentati eo essitans oratoris , cujus este ius autem ad solum conscientiae serum restringitur : dc ideo iam dispensatione literae mox lacerandae sunt, MI ad eum statum redigendae, ut nullam probationem Reene possint. MViesiner loc. cit. ari. IX. Ua
Espen l. e. q. x . Geraldi in Expos Iur. Po tis. Tom. II. P. I. App. II. ad Ub. IV. ubi ocrescitur instructio a Benedicto XIV. data, quin ut
113쪽
Iod sit praxis sinanda ad obtinendam a Poenitentiaria iacultatem nutrimonium militer colur clum convalidandi. τ: obtenta dispensatione circa matrimonium cum impedimento dirimente contractum, quando quid- id tantum de facto sed nulliter eon ractum est, idem de novo esse contrahendum , dc quidem dispensationes per Datariam hac adjecta cautione fieri, ut matrimoniam inter Iede novo publice Iervata forma concilii Tria dentini contrahere, illud qua in sacre Ecclesiae solemnietare ἐν in eo ν modum remaner Iibere ἐν licite valeant , eamque cautionem omitti in poenitentiaria tantum ideo, quod ea
supponit impedimenta nunquam revelanda. C terum tamen utramque desponsatorum partem
de prioris connubii nullitate advertendam est e. g. as Ua Espen I. E. U. P. IL Tit. XIV.
In poenitentiaria quidem adhue dispensationes gratis expediuntur. Verum relato supe rius decreto Concilii Tridentini eontrariam esse praxim Datariae, &inea, nisi dispensatio concedatur in forma pauperum iis , quos Viearius generalis Episcopi testatur solum ex labore manuum dc industria vivere debere, & qu rum paupertati simul praevius incestus aut ejus disiamatio conjuncta suerit , ceterum ἐν solvendam esse laxam cancellariae ἐν hisuper
ΜΡosmoNm seu certam quantitatem pecuniae inciatibus cariae exhibendam , eamque majorem vel minorem pro diversitate radus, in quo dispensetur, aut opum, cuius pallet oratis , scribit ei. de Riegger i. c. q. 186. citans ibidem Pii V. constit. In omni bus 23. Bull. Rom. Uanaspen Trach. est. f. In estner l. et arti VIII. n. I 9. seq. Quae novissime in Austriacis terris circa dispensationes matrimoniales statuta sunt, loco alio dicentur.
6. 367. Et quidem effectus matrimonii ἰ quod ubi absque imoedimento dirimente aut cum obtenta dispensatione contractum est, demum tale Gici meretur , etiam respectu liberorum noscitur XI. is esse praecipuus , ut inde nati Iegitimi sint , a etsi matrimonium esset putativum b & nati quoque ex parentibus, quorum matrimonium subsequebatur, legitimi nadeamur c).
a Legitimi scilicet sunt, qui nascuntur a parentibus juxta leges matrimonio junctis , dc just' tempore. Id quod a nuptiis BREvISSIMUM initium septimi mens seu dimidius annus
vel i28. dierum cum parte majore diei sequentis L ii. de stat. m. a Morte autem mariti LONGIsSIMUM decem mensium completorum l. 3. f. 11. & ult. de suis dc legit. haeres. Atque bis probatis legitimorum natalium pi suinio
non convellitur, etsi pater aut mater non tan
tum sobolem si iam ede negaverit, sed id etiam
aula 'a , vel jurejurando confirmaverit ', imo etiamsi mater adultera fuerit, aut totius vici- uiae fama eam nunciaverit concubinam , tantummodo ex absentia aut impotentia matrimonii contrarium non demonstrari possit, i. 6. de his, qui siti vel alien. jur. sunt, I. 22. f. s. adta jut de adult. cap. I . de probat. cap. I a. qui filii sint legit. Neque obstat cap. 3. cod. utpote quo agitur de stio , quem ex uxore tum elide nequidem constat. cl. de Riegger l. c. f. 19 . bὶ Matrimoniiun putativum dicitur, quod contractum, a. a personis quidem , quae conjungi non possunt. a. alterutrius bona fide ex tempor conceptionis aestimanda seii ex errore facti, imo etiam juris, praesertim si accesserit sactum judicis 3
3. Solemni Ecclesae ritu , & praemissi a de
vivitiationibus. Uid. cap. s. xx. x3. I 4. qui filii sint legit. c. a. de Clandest. Desp. I. 11. in fine Cod. de nat. lib. l. 4. Cod. de incest. nupt. . Sicuti autem errore comperto, vel Probato impedimento bona fides cessat i ita etiam posthac matrimonium putativum e)usque effectus cessat , dc parentes ob ulte torem cohabitationem puniri jubet , l. 4. cod. de incest.
' Assirmatur quidem in cap. io. qui filii sint leg. 8c in l. set. q. t. de R. N. bonam fidem per errorem juris liquidi omnino tolli. Verum interpretes non pauci Ec in dubio dccx in iusto etiam errore contractum mMIimGnium in favorem liberorum putarietum aestimant. Uid. Gonaalea, ad cap. 1. Qui filii sime
Inuit. ad Titii l. de his , qui sui vel alien. in . I . seq. Ex quibus patet de jure civili hoc beneficium tantum adplicari potuisse naturalibus , qtii ex conjunctione quidem licita, sed. minus legitima , seu ex concubina , quali Rapud Romanos erat, l. 3. g. I. de concub. nati sunt , non vero aliis , qui ex coitu illicito descendenint , veluti sunt : de nupt. β. 16 4 seq. dig. ad T. purii ex stupro procreati, ne farii profecti ex copula in gradu lineae rectae, vel consanguinitatis, vel assinitatis ; incessivos nati ex diis persὀnis inter quas ob consal cuinitatem vel assinitatem nuptiae stare nota
114쪽
poterunt; alucterini ex ad literio qua siti; sarrilegi quorum unius vel uterque parens voto solemni ob frictus erat , l. 33. de statii hortuli.
Nov. p. cap. I. sacri l. cap. 4. de cleric. conjug. cap. Io. de reminc. Vertini dum hodie ex ilit
coniunctio extra matrimonium permissa , subnatu ν alibus ius canonicum intelligit sit specios ex vidua vel virgine , Ac generatim omnes , qui geniti sint ante matrimonium deinde sub-lctutum eo ipsb legitinari edicit, cap. 6.& 13.
qui fit. sunt legitim. Cons. Boetimer I. E. P. 2d Tit. qui fit. legit. q. ro. & . seq. Quapropter
etiam matrimonium ptitativum imo in ari Levia mortis contractum sit scit , neque porro naturalium consensus est necessiarius. Nov. 89. cap. ix. Nieol Hertius in Comment. de matrἰ-mon. putat. L 1a. S. 23. Tom. I. pas. 26 . o. de Riegger i. c. β. I96. 97. 198. ' Etiam rigor juris civilis contra natos ex damnato eoitu, Authent. Ex complexu , eod.
de inrest. & inutilit. recepto jure canonico ita temperatus suit , ut parentes onus suos quoscumque demum liberos alendi halinant ,
cap. s. de eo, qui dux. in nrat rim. imri etiam
clerici beneficiati teneantur suis filiis illegitimis non minus ex bonis patrimonialibus, quam
ex reditibus Ecclei asticis alimenta praeliare , Benedictus XIV. Synod. Dioecesin. Lib. XII l
3. 368. Quod tamen XII. legitimandi modos universe adtinet, horum plenissima doctritia ex jure civili haurienda est, sa) & tantummodo notandum , posse qui dem legitimari aliquem rescripto Pontificis, imo etiam quid enim obstaret rescripto cuiusvis Epiicopi, scilicet si in aliis, profecto etiam hac in re aequalem potestatem habentis ; sed legitimationem ejusmodi tanquam a potestate ecclesiastica
profectam tantummodo in ecclesassicis, non item civilibus suos habituram esse eia Iectus. Quapropter etsi Pontifex in radice matrimonis ob impedimentum juris hu
mani invalide contracti dispensaret , ejusmodi disipensatio, uti volunt, ne quidem indirecte ad civiles legitimaret effectus , qui scilicet nec quidem indirecte a pote state sacra, sed omnimode ab arbitrio civilis dependent ιθ .
a Tres exhibet jus es 4le legit iandi m dos stilicet,
1. Per subsequeos matrimonium , cujus author filii constantinus , ut concubinatum subinverteret, sq. 367. Rc. . a. per oblationem curiae , a tithore Theod sto Iuniore , L. 3. 4. s. cod. de nat. lib. cujus
nullus hodie usus est. 3. Per rescriptum Prineipis , authore Iustiniano, Novcl. 89. Cap. 9. o. arrogationem naturalium, l. 6. in hn. cod. de nat. lib. a Iustino in L . ibid. abolitam , imo in ipsa Novella s9. cap. . reprobatam, denuo resuscitante. Qiam legitimationem dein jus eanonicum ulti x limites ci ilis juris, quod eam T. tantummodo in subsidvim, M a s bio patre, 3. nullis allis extantibus liberis, ε. pro naturalibus non autem si,uriis aut ex illo pmhibito coitu natis impetrandam admisit, ad omnes illegitime n tos indistincte extendit, cν. t 3. qui fit. snt i tie Cl. de Riegger, l. e. Φ.2oo. b Id nobis pridem notitsimum erat e rollarium prosuens ex illa utriusque potestatis dictione, quam contra impetus multo fortiores, ac Innocentius III. in c. 13. qui fit. sint legit. adhibuit, 3c adversiis quaecumque sephismata sufficientibus argumentis roboratam sipra com
' Oportebat etiam olim, dum coniunctiones quoque personarum servilis conditionis minusistiti, erant , 3c contubernia dicebantur , .as. g. a. 4e kDII. attendere , an rum quia
natus si ex matre , quae vel tempore conceptionis, vel nativitatis , vel intermedio saltemper momentum libera suerit, tum eni in patrem servum suisse nil impediebat , quo mimis talis natus liber dc ingenuus haberetur , pr. Initi t. de ingen. quandoquidem extra legitimum matrimonium nati conditionem matris
sequebantur , l. 19. de statu hom. Id quoὲ etiam Ius Canonicum nuptias licet cum servis
admittens retinuit , cap. unic. de nar. ex liber.
Vntr. imo universe res ex principio Isdori , in Can. fin. XXXII. Qu. IV. & ex odio in. mqualium se derum eo aevenit , ut semper qui nascitur , deteriorem partem astimat , atque inde vulgata si paremia iuris Germanici Imfans pertinet ad mJorem manum , sus provinc. Allemanic. cap. 49. & 322. Rostmer ad Titi de nata ex lib. ventri β. E. dc demum Frbderieus I. hae in re principia Iuris Romani constitutione anno xt g. edita seelitus est apud Gol . Tom. III. conss. sol. 33 i. Ucrum hodie conditio liberorum potius ex patre quam ex matre spectarur , nisi quod in Germania ex impari conjugio nati non miantur juribus Per . sectae dc avitae nobilitatis , adeo ut matrem
ignobilem habentes , dc a jure patri in seudis equest ibus succedendi excludantur, & ex oris
dinationibus torneamentorum , ex consuetudinibus Ecclesarum cathedralium , ex statutis ordinum equestrium sacrae civilisve militiae manum deteriorem sequi debeant . Cl. de Ri
115쪽
8. 369. Id autem, quod in contractu matrimonii singulare est; notabis XIII scilicet eundem non solvi, si semel valide contractus consummatusque fuerit, etsi adulterium intervenerit ca).
Et quidem novimus illas seneratim latas la cliones , quicumque dimiVeris uxorom suam , ἐν atiam duxerit , adulterium committit
Iuum , alii numerit, moechatur . Marc.
1 . v. II. I 2. NIs, qui dimittit uxorem
suam alteram ducit , mribatur ; irqui dimissam a viro ducit , marctatur .
c. XVI. v. 13. Quapropter etiam Apost Ius, I. ad Cor. VI l. v. 1 o. ait : Iis autem
qui matrimonio juncti sunt , praeeipio non ego , sed Dominus , uxorem a viro non a scederι . Quod F discesserit, manere ianuiaptam aut viro Iuo reconciliari , leguntur quidem apud S. Matthaeum mp. v. v. 32.& XIX. v. s. Omnis qui dimiyerit uxorem suam, EXCEPTA FORNICATsoNis GusA , facit eam movebari e dc qui dimissam duxerit , adulterat -- dico vobis, quia quicumque dimiserit uxorem suam NisI OB FORNICATI MM ἐν aliam duxerit . marebatur : ἐν qui dimissam duxerit, merebatur. Uerum Cornelius a Lapide provocat ad interpretationem SS. Patrum haee verba Christi ita intelligentium , ut quicumque uxorem dimiserit , nisi ob fornicationem , D' aliam duxerit , minis chetur tum dimittendo uxorem , tum aliam ducendo ; boe es bis mereritur, adeoque etsi non moechetur is , qui uxorem dimittit ob fornicationem , moecharetur tamen ille , qui uxore ob fornicationem a se quoad thoriim dc mensam dimissa aliam duceret. Caeterum ad Concit. Trid. sess. XXIV. innonem 7. de sacri matrimonii hisce conceptum verbis : F quis diκerit Ecclesiam errare eum doeuit is d cet Juxta Evangelieam ἐν Apostolicam δε- Irinam propter adulterium alterius conqu-gum matrimonii vinculum non posse dissoLmi -- anathema uet: iuvat audire celebrem de re sacramentaria scriptorem Doctorem bonicum , Ordinis Praedicatorum, Hiacinthiim Drouventum, qui ita disserit: mamquam Gra
Qi ἐν Orientales culpabiles sunt, reveraque a Latinis saepe fuerint restre M ', non ideo tamen haeretici sunt dicendi , quia non eos Concilium Tridentinum anathemate serit , sed Lutheranos ἐν Calministas Romanae Ecelesiae calumniatores; rem ita narrat Cardianalis PAu Avictruos in historia Concilii TVLdentini: canon, INQIIa, paratus fuerat cum anathemate in eum , qui diceret matrimonia consummata ob adulterium dissoleti; sed oratores Heneti expo uerunt Tatribus , septimo canone , nisi moderatione ariqua reformarε-
mr , inferri posse nis modicam osensionem Orientis Ecclesiae , praesertim vero Graecis , in subjectis Rei-Mirae Henetorum locis diis
sentibus , scilicet in Infulis Cretae , opri ,
rorae isc. non solum cum publicae quietis sed etiam eum Catholicae Ecelsae detrimento : tames enim Graeca Ecelesta a Romana ex parte dissentiret , non eo tamen defeerationis deventum esse, ut meliora Derari. non possint , praesertim cum Graeci in sub tectis Reipublicae Deis detentes, quamvis ritu suo
viverent, tamen Praesulibus a Romano Ponistifice assumptis obtemperarent et ea propter
tum rerum convenientia tum oratorum nu
mero se compelli , ne ipsi eos populos percuti sinerent υ modi anathemate , quo ad tumultum ἐν integram a sede Apostoliea desectionem provocarentur: Iatis Monstare in m re ρ tum apud Graecos, ut uxorem adiateram deferant , is aliam dueant , veterrimam maliorum consuetudinem, ut ipsi dicunt, secutit nee idcirco litas damnatos, aut ana
themate pereulses fuisse ab uva Irnodo oecumenica , etiamsi Romanae ἐν Catholicae Eeaele e bH movi mos liquido innotuisset: exi. stimare igitur oratores sui esse muneris , quam e cisme possent postulare, ut voces
canonis adeo moderata lenirentur , ne Grae-
eis detrimentum i ferrent - posse, quantum
ipsi putabant , is obtineri, quod senodus isten ebat , , Reipublicae satisfieri, canon
ejusmodi verbis conflato: ANATHEMA SIT , SI
&c. Cum itaque Patres Tridentini Henet rum postulationi acquieverint, ἐν ad eorum sententiam canonem septimum reformarint :manifestum est hoc decreto non Graecos , sed Luseranos ἐν Calvis istas , qui Romanam Ecclesiam erroris ἐν saevae Drannidis accusabant, axathemate esse pereulses: qua de re fi quis adhue dubitat , adtendat ad morem a Concliti Tridentini temporibus ad hane usque diam inviolabiliter observatum ris his enim provinciis ac Diaee bus , ubi raeei latinis permixti proprias Melesias -ent , a latinis Discopis, quibus sub iis iumtur , contra antiquam, quam hactenus retianuerunt matrimonia propter adulterium diria
mendi conquetudinem , nihiI legimvis ordina tum ; tantuninue snodicis consitutionibus cauerum es , ne mariti auctoritate propria nullaque praemissa forma judicii uxores ad L
116쪽
ωνii praetexta dimiserent, ἐν novis dei π- VII. Canones, I. R. 3. 4. 6. 7. 2. Io. 22. di-
I. ean. ro. Lactantii divin. Insiit. Lib. UL cap. DIMOLVI NON Fossa . Porro Miud est , dc M. Concilii Venetici a 46 s. can. v. vetus pc intro δε με οφ Eecusiam non erraro, oummientiale Romanum. capiti Caroli M. L. R dorat vinculum matrimonii nos p a disceap. t . Basilii Epist. I. canonici ad Amphil i. aliud vero dsistra da fida ess .iaea chium cap. λ tanquam obstantia adduxit, sub- tum matrimonii solvi non poti . Idem notae iungit i ueteον laudata Uimonia , is erus celeber. Engelbertus Mupselius ord. S. August. iam sensus alia, quae ageret poterant, com Eremiti S. S. Theol. D. & Pros Fribunensis Daria sententiis ma is favere quam nostra: in eleganti dissertatione, quam inseripsit: Teν-- baud equidem taut, quosdam es Tri tuuia i mrae G indissolubiritata Matrimanu Ages, in eoneiliandis ἐν exoticanais patria in otium altaro emnors , & quidem Mi eabus tam mirae fa Mitatis, ut stat/nt Lactan- verbis : manifestum es, dogmatibus fide eam rium, Basilium, b eaeteros, ad communam munοm latinorum senuntiam adnamararinaeditura doctrinam absqua ino ne otio rev dum ' se β. 3. eari, ponendo nimirum, eos esse Iocutos non ' Hinc noli ro Eeelesiallim Iure reprobanturri tuentia , quam Euan lium faciat, μι etiam aliae causae , ex quibus mxtrimonia disiquam Deas eivios emeesserint e verum, ut solvunt Protetantes , scilicet ad aliud eoniu- Iibere Heam quia sentio, hoc mihi non ον- gium permittentes transitum , si conjux alter fum tantum, sed is imo libiti prorsus via alterius vitae insidias struxerit , si eo ubitum detur quia ultro eoncessurum confido , quis pertinaciter recuset, si eum malitiose deserue- quis verba Lactantii ἐν aliorum attentius rit, si perpetuo carceri si mancipatu , si ste pensitaverit. Diea itaque cum cardinale BM.- rilitatem aut abortum procuraverit d . uti ob RMi- , NATALI ALExANDRO , ἐν aliis haec laudatus Uupselius L α perstriniae κωh magni nominis Triologis , in Gycuri a merum Iur. Eccles. Titi de divort. β. 16. Theod. quaesione, quae tunc tem oris non erar liqui- Beram de repud. & divorti Io. Laur. Mos imdo discentata, nee ab aliquo tenerali comia comment. de divorti Ienae Irs . Henr. Brouis Ito explieata, veteres , qui opponuntur scria veri de jure connubiorum L. II. Delphis tri . mores, eum. aliqua excusari ηε εν s. Hinc Frid. Span in diib. Evang. P. IIL pag. ιι 1. etiam deprehenduntur in caus XXXII. Quaest. Genevae I 639.
f. 3 o. Imo noveris XIV. nostram quidem etiam hane esse sententiam: mare
ni m in is elitate contractum per Profesonem Religionis chiristiana Merius eουι
a Qui de hae sentenm inter se decertant, ris, juxta illud-eum Iis,
In tres ..iver abeunt partes. qui seris sunt : tanto minus poterunt diei sola Prima dii eorum, qlii eo progrediuntur, ut es remitrius conjugum conversone dirimi, quam serant, mox cessare matrimonium, ubi unus to clariora sint haec Apolloli verba : f quis conjugum altero inrer infideles permanente ba- Daur uxo rem habet infidelem is Me c-ptis iis star mentum si pit. verum recti L Ientit habitare eum tuo, non dimittat ἱllam. sme contra hos pronunciatum fuit a synodo Et F a mulier mlis habet mirum infide. Meldens can. t. srimina in baptismo solvun- iam, in bis consentit habitare eum illa, non νουν, non coniseia, apud Grai. c XXVIII. dimittat viram . sanctificatus est enim vir Q. II. can. a. atque etiam ab Innocentio III. infidelis per mulierem Maiam, is sancti in cap. 1. de divortiis repetitum . Enimvero eata es mulier infidelis ριν mirum fidelem: matrimonia infidelium. s quos scilicet tempore Hinc etiam Esnedictus XI v. miniti Apost contractus nulla adhue impedimenta humani Mi Ministerii edita die XIV. Sept. ariet.
117쪽
proscripsit ab istam , qtio nonnulli existimabant varius in notisi in editisne method; stu licere, ut Iudaeus ad fidem christianam conver- Theoc a nuρinio Oamce conferiptae ad eaLius uxori in pristina infidelitate peruilenti li- cem Catac Auctor. de mair. Gallorum senia bellum repudii mittat, & hac ratione eidem tentiam secutus est .augustinus Gervasso Audet libertatem ad . alia vota transeundi, colis. Iustinianus L. V. de Matr. cap. V ρον. 831. eit, disert. Engelberti Κlupselii Tertultiam eandemque doctrinam adoptavit Paulus I mens da indissolub. matrimonii β. 2ς. sephus Rie sterius Iuriseri Eceles. Pari. IV. - Altera pars eorum est , qui defendunt, sola pag. . Umdob. t TD, Vere secutus hane senis quidem unius infidelium coiijiigum conversione tentiani Riegger , praeserens causae XXVIII. matrimonium non setvI; attamen, si alter in- Q. II. Canonem r. illi spurio ibid. C. a. ; ecter infideles perman s conversis vel prorsus deliberate secutus , utpote haec porro iubjun- non, vel non sine iniuria creatoris veraeque re- gens verba ne ud me in bubus Gervaso ligionis blasphemia velit cohabitare , ex hac sententiam ivise paenitet. Et multa sane e causa matrimonium di solvi poste, eum&Αγ- ditione demonlirat laudatus Κlupselius men ius loco citato porro dicat: God si infide- tem Tertulliani veterumque Christi .inorum a lis diue edit , Discs T : non enim Iervituti horruisse a nuptiis di cedenta infideli eum alio sub lactus es frater aut seror in huyusmodi r celebrandis: Provocat scilicet ad auctoritatem.
in pace autem vocavit nos Deus : atque il- Tertul iani Edit. Paris a. 16 s. post Rigallud discedat non tantum quoad thorum dc tianam a te Prieur ) L. II. ad uxori num. 2. mensam , sed & quoad vinculum intelligi de- pag. 167. n. 3. P. I 63. num. 7. pag. 17 . Lib. bere, cum Apostolus distingitat matrimonia fi- de Monog. num. XI. Cap. VII. ubi Tertulludelium a matrimoniis infidelium , de de illis nus sententiam suam firmat ulterioribus Pauli seribat: iis qui matrimonio Junfli sunt, prae- hi uer verbis alligatus es uxorie noli quaerargeipio non ego , sed Dominus, uxorem a viro solutionem. ἰ & pag. s 3 o. ubi in verbal uuod non .iscedeνε , quod si discesserit , MANsRE Deus coniux vit, homo non βρaret: ita com- INNUI TA γε, aut Viro suo reconciliari is vir mentatur: solus enim ilia separabit , qui or uxorem non dimittat - de his vero subjiciat: coriunxit; separabit autem non per duria discedat, NON ENIM IERvmmsUE's Tos est tiam repudiι . ovam exprobrat , is frater aut δενον in buJusmodi. Cui sententiae scit; sed per debitum mortis, nec non num. etiam adiltpulatur Innocentius III. in cap. 7.& XIlI. Improbat dein recte sententiam, nee ei 1. de divort. absque dubio motus caus XXVIII. servanda fides eoHurii, qui Deo faelis Ueq. II. can. 2. ejus tamen non s. Gregorius, recGar Drota ven. Tom. II. de re sacr. pag. sed Hilarius diaconus author est, tCl. dem - 4 3. quandoquidem ex hoe axiomate sequerer l. e. f. et r. nec non adstip ilatur Bene- retur , etiam universe inter soles uno conju- dictus XIV. in Synod. Dizeces. L. VI. cap. IV. sum ia haeresim aut infidelitatem incidente al- n. 3. selummodo monens, infidelem de hac in- terum ad novas nuptias transire imi se. Id quod terpellandi im , aut si interpellari non potest , tamen canone 3. Sess. XXV. Concit. Trid. dam-d spensationem si imira Pontificis necessariam natum ell. Advertit, tam sollicite uuam acute
esse , vin F, i. Conflit. 3. Rullarii Tom. I. Et in verbis Pauli Apostoli quod infidelis disce-
ita quoque sentit Drouventus. L. IX. l. e. . 3. dis , discedat eomprehendi duntaxat deserti pag. 4 2. . . nem, non blasphemias in Christium ejiisque san-
Tertia denique pars illorum est , qui illud clidiniam religionem, quae alioqui millum fide-Eiscedat de separatione quoad thorum & inen- lem conjurem patienter ejusmodi sustinentem , sam non autem quoad vinculum sumi debere & gratia divina adjutum ex mente Tertullianie eent. Hoc ait laudatus Κlupselius prppu- turbabunt ἔ atque verbo discedat nondum deridiant Epiumpi & Theologi Galliaram , qui sgnari separationem a vineulo matrimonii. sedaa. 3νs . Judaeus nomine Levi ad finem tantum quoad iborum Oo mensam , imo di-chmisti adductus novas inses nuptiar pete- scedat pertinere ad infidelem discedentem, &Vet , vivente quam in Iudaismo duxerat, id non es e adprobantis, sed potitis improban- , uxore , statuerunt ad coniiugium aliud per- tis ae dedi'antis ; nempe si discedit infidelis , mitti non ηοsse transitum , quamdiu vixerit discedat sua culpa , suo periculo ac pro-
uxor in Iudaismo ducta eademque Oee pterea remanens fidelis non cogatur cum in.
κε Fargis prodiit disertatis, qua evincitur eiusmodi easu non fit subiectus servituti di-S. Taulum L Cor. k I. 12. 13. ne Aquam scedentem sequendi, riusque cohabitationam tradere , ob se Torem religionis ebristiame religioni praeserendi; quemadmodum in ea- disseisi ulla ratione connubia posse . Editi dem Epist. Pauli vers 1 o. 8c it. di-λrcirco pariιer fuerunt an. I763. S. Augu- scesserit non sisliitionem vincii ir connubialis , ini duo libri .e adult. conivg. Latine ἐν significat ; porro urget adversirios ipsissimis . IIDe d eati Illustrissimo Suessioneo praefuli Apollo li verbis , ris in I MATRIMONIO IUN phetiame, . Luema/modum testa: ar Dino- CTI min , praeeipio xen ero, sed DoΜlNUS , '
118쪽
uxorem at viso non discedere : QUOD sI ruis SosSERIT MANERE INNUPTAM , aint viro suo econertiari. Quae verba nimirum concordant cum illis a Salvatore intuitu omnium conirigatorum prolatis. OMNIs qui dimittit uxorem
suam, in amram ducit, murebatur: ἐν qui
cae XV l. ig. oc quibus, ait, dein contradixi Liidit Apostolus, si dum Christus docuit, omnem dimissam debere manere innuptam, sutem ali- eui dimissae dissolutionem quoad vinculum coniseessisset ut igitur dici debeat Apollolum , qui in praemissis sitis verbis ad Christi doctrinam solicite respexit, & inde etiam cum coniuge infideli , si is consentiat cohabitare , r manendi obligationem ipse derivavit, tantummodo de libertate disserentem non sequendi :non de 'libertate matrimonium aliud ineunis suam sententiam dicere voluisse ; tanto magisae etiam in sibsequentibus generaliter Pr nunciat: MuIter alligata est legi, quantore' istore vir ejus vivit ; quod st dormierit vir eius, liberata es: cui vult, nubat, atque ita hoe loco ; necnon ad Rom. Cap. VII. 2.3. cassim indigitat , quo solo nubere licet. In Cupis inter'retationis firmationem subjungit verba Chrysostomi r Quando ioitur vir Ui
re vult uxorem, is uxor relinquere virum,hussus memor fir dicti, is Paulum putet ei sis praesentem , is perseqμi se elamando cr. dicendo: mulier ad ricta es inis nam quem. admodum servi fugitivi , etia1 domum be-rilem relinquant , catenam secum trahunt
attrahentem. Ita is mulieres etiamsi viros relinquant , legem habent pro eatena se Fe sequentem is adulterii areusantem ae dicentem : adhue superest maritus ἐγ n ulterium 1aeimus , bee o : Mulier enim adstricta est leti, quoad Mixerit maritus illius . Et omnis, qui d/missam in uxorem nece erit , adulterit. Quando igitur licebit illi secundas nuptias eo trabere quando P Tune , ubi a
catena liberata fuerit, quando vir morietur Orum. Commonstrat Apostollim non commissi se tali tologiam , etsi tam versus Io. dc II. quam verius 12. & I s. solummodo de separatione quoad thorum dc mensam sunt intelligendi; quoniam explanata in versi ro. & II.
doctrina , quam Salvator de indissollibilitate conjugii servandam tradidit , eandem quoque ad conjugia infidelium quidem pertinere , sed
tamen teterum , si dis erit infidelis , ut redeat multis agendum non esse Corinthiis de e dubitantibus in iubsequente utroque versu expositi. Et relata ex Tertulliani L. I. ad uxor. sententia cursum senarandis matrimoniis ἐν delendis conjunctionibus nou advenisse pergit laudatus vir: Legant, reugantque dicis evangeliei paginas - - ἐν Πορ-
raης, fi psibunt vel unum probatae fidet seriaptorem , qui offerat Christum indulsisse , ut ex 'eciali in. favorem Christianae Religionis
privilegio dirimi posset matrimonium neop
tari recuset, vel non fine conditreis injuria aut perversonis metu eobabitare velit. Imo inde non favorem, sed detrimentum rei chriastianae & odium in animis gentilium nascitu rum fore , ait , si praetextu fidei chrii ianae permissa essent divortia , & ita apud multos nesciretur , an ad sinctissimam religionem sincero confictoque animo, an vero uxoris siae lippae egenaeve loco venustiorem ditioremve accipiendi causa fuerint conversi ; atque hinc etiam tale exemplum in tota antiquitate christiana non reperiri , nec ab Ethnicis, quorum
plerisque divort um dc repudium probrosum videbatur , quamvis toties falsa erimina christianis objecerint, ejusmodi divortia unquam
objecta suish , sed ipses potius uti videri potest , in Tertulitani Apologetico adversus
gente r, a christiailis r opterea suisse represen-los. Denique qui hanc sententiam incusant ,
quasi vero ex suavi jugo Christi durum atque
inhumanum resderet, ex iis quaerit cum Augustino Lib. II. de adult. conivg. num. IX. censeantne admittenda ineontinentium murmura
ἐν permittenda adulteria λ aut num sortasse de propterea lex Christi dura dicenda sit , quod
conjuge uno in furorem aliumve morbum non sanandum delapso, aut in carcerem perpetuum abrepto , patriam pulso ad alias nuptias tra
fre non licet , quamvis libidinosi , etiam in matrimonio rato, dissicultatem sese continendi persentiant. Erudite advertit laudatus scriptor, primum qui apud Romanos dimissa uxore alteram duxit, fuisse Sp. CARPIDUM , rem ita eiurrante
Aulo Gellio: Memoriae proditum est , quingentis fere annis post Romam conditam, nullas rei uxoriae, neque actiones , neoue cautiones , in urbe Roma , aut in Latio fulse ;quia profecto nihil desiderabatur , nullis o
ram tune a matrimoniis divertentibus. SER.
auoque SULPITI Us in libro , quem composuit
νiae nec tartas esse visas scripsit , eum Sp.
CAR Erinys, cui ROGA cognomentum fuit , vir nobilis divortium cum uxore serit: quis liberi ex ea eordioris mitio non gignerentur Anno Urbis conditae DXXIV M. A Traro, P. UAIERIo Consulibus Peuicem autem appellatam , probrosamque habitam eam , quae Juncta consuetaque es et cum eo LIB. IV. Noctium Atticarum , eap. III. MATURIUS
CENT S ENCERos Lib. III. de letibus Hebraeorum Rituatibus , Diff. I. Sect III. SEIDENVs Lib. III. da uxore hebraea, e. XXII. Ue c utroversia, num libello repudii, quem
119쪽
Christus abrogavit , etiam vineaeum matrimo nil diremtum iureit , quod cum S. Augustino negant alii, alii ramen affrmant, cons Io. Lauri Bertius Tom. IV. de Dist. T l. Cap. X. Non reticet Κlupsethri, Tertullianum pro sus eo abiisse , ut ob diversitatem retionis ne separandos quidem a Thoro di mensa eo
iuges putaret; imo etiam inter dente alterutrius coniugum morte novas nuptias non admitteret , atque ab hac quidem sententia secum omnibus orthodoxis alienissimum esse profitetur. Ceterum vero ostendit ipsa Tertulliani
verba, L. IV. contra Marcionem GP. 34. co
traria esse sententia Launrii , qui in tractatu de regia in matrimonium potestate , pag. s. defendit , Tertullianum ditatutionem vinculi conjugalis ex causa adulterii admisisse. Male autem ex hoe, quod baptismus conlatia non iolvat, Ac ex allatis pro olore& inditati ibilitate matrimonii infidelium argumentis inferres elim molf Trienio in Differt. Peri . ad legem evangelieam de divortiis C rol. VII. pag. 3α & Bruknero Decis matrim.
Cap. XIV. q. 63. u. ab infideli ad fidem
nostram converso retineri igitur posse uxores ,
quas plures simul in infi tate duxit. Enimis vero etsi polyginaecia in jure naturali abaluto
pernussa st, prohibita tamen sule latibus eva gelicis, quae tamquam leges univertara conj m, eum pluribιυ sumit inita omnino nulli va-tida atque Ilaisa esse sinunt. Cap. g. de diavorti unde etiam P. Reissent uel Lib. IIL Titi XXXIII. Barbosa eod. Titi n. x I. Erect cod. n. I. eo ludunt , ab infideli conversis , quam primam in infidelitate duxit, ceteris ditans retineri debere. - ines civiles de divortiis vide in L
dorici Reg. Cap. 34. Leg. misigoth. L. Ita Tit. 6. Mareulf Lib. IL Form. 3o. unciau. Itir. Graec. Rom. P. I. L. VIII. Scripsit de hoc argumento etiam Harus. P. Hilar. Robeck orae S. August. S. Theologiae doctor & Prosessor in universitate Pragensi & nactus quidem est adversarium P. 2Emilian. Petras . ores Cistere. , sed adversarium tantummodo , non resutatorem . Cur id quaestionis genus non delibaverint plures , sortasse haec causa vit, ait laudatus Κluptatus , tum quod eoinmunem sententiam parum Iolidam esse intelligerent , tum quod adverso confertoqui cum examine , quoa invidia plenam est, colluctari nolunt. I. 6.
3 I. Ceterum iam ex supra allatis n. i. n. M patet , & minime dubitandum est XV. matrimonium quidem etiam fidelium, ii tantummodo sueritrat m, quo scilicet nondum habentur duo in carne una , quale expositum Numinis praeceptum respicit, humana, modo publica anthoritate dissolvi ca).sa Prosecto illa matrimonii rati per pro- ctoritate eorum , quibus actiones nostras προ sessionem silemnem dissolutio unice ex huma- missilvas seu divina lege nondum determinatasna lege tantam virtutem huic prosemioni tim pro arbitrio ad praefixum finem dirigendi pote-huente descendit, atque in unica sentitur au- uas obtigit.
3 2. Et quamquam vinculam matrimonii emsummati nequeat dissolvi , certum quoque tamen est XVI. fideles licite quoad thorum O mensam, seu divortio improprie sie dicto , si modo publica intercedat authoritas, a) ex justis causis separari , . Quas inter eausas praecipua est adulterium ce) adeo , ut parti innocenti in perpetuum discedere, d etiam sine nocentis consensu δ eligionem ingredi , aut sacros ordines suscipere te concedatur, dum ea usae aliae vel in fornieatione spirituali seu haeresi aut apostasia, f) vel in periculo animae & seductionis, g vel in periculo corporis S sanitatis ἶ) habent iundamentum , non nisi ad tempus , quousque malum cesset, jus divortendi praebent si . .
aὶ Gus XXXIIL R. II. ean. I. cap. .ε. de divom Sixti U. constiti ad compescendum
b Trid. de sacram. in m. can. VIII. c, Matth. U. 32. absque ulla inter virum re uxorem disserentia I. Innocent. Ep. III. cap. 4. ad Exuper. apud Constant. Imo videtur sis.ficere adulterium gravibus indiciis praesumptum
mp. 11. de Praesumi. cap. 27. de test. causAXVII. Q. I. can. 4. L. f. a. c. 3. cod. de repug. cons s. Ambros L. I. de Abrah. S. Hieron. Epist. ad Ocean. S. Thomas in IV. Sent. Dist. 33. qu. I. art. 1. di Donec pars adulterans paenitentiam egerit, separatio cit necestaris , Caus. XXXII. q. I. Can. I. 6. Hac autem peracta innocenti non tantum non prohibetur nocentem recipere , cap. 3. de adult. sed id potius lex charitatis nonnunquam exigere videtur , cap. 7. & l. ibidem a
120쪽
to Cap. eonvers conjug. nisi unus alterius agulterio calum dederit , vel uterque In eodem luto haereat, cap. 6. de eo, qui cogn. consanx eap. fi n. de λlt. cap. 43. de divom Caus XXXII. q. UI. can. 1. Cap. de 6. divorti eap. - de converseon L Qui ob haeresim etiam vim tum matrim nil dirimi posse inerueriina, repressi iam aco est. Trid. de saeta Matr. Can. s. ν Cap. a. de divorti veluti ob leprxm aliosque morbos eo lagiosos. Caus XXXII. Q. U. can. 13. Cap. I.
di x. de conjug. lepros aut etiam ob erudelit tem & saevitiam mariti tantam , ut mulieri
trepidanti non postit susciens securitas provLderi cap. s3. in G & 3. de restiti spol.
' Pipinus ipsum etiam vineulum matrimonii ob lapram , aut insidias vitae conjiigi structas silvi posse existimabat in eap. x ε. de R. 7 7. apud Bes . col. 184. cap. I. de a. 7 1. V
3 Cap. a 3. de restiti spes. De do tionibus inter rimn dc uxorem , &de dote post divortium repetenda in sequente Tomo dicetur.
g. 3 3. Non dissimi ter denique demonstrabis XUII. soluto vineulo matrimonii per conjugis mortem , ulteriores nuptias neque divina naturalia positivaque lege . a) neque eonstitutionibus Ecclesita, neque civili iure est prohiberi , si modo de morte conjugis quam certissime constet d . - .
a I. ad Cor. VII. s. et s. I. ad Tim. v. 14. b inus XXXI. D. I. can. I . 11. 11. 23 sitendum quidem, ex ipsis s. S. Patribus aliquos secundis nuptiis parum aequos suisse velliti Hier. Ep. ad Gerontiam , Αmb. L. I. de osse. cap. ulti Hii in Psum. I t. P. P. Cone. Toleti I. can. XII. viae caus XXXI. qu. I. can. s. Ecf. verum quando dein monogamiae thidium errores Montanistarum, uos Tertullianus sequebatur , & Novatianorum ulteriores nuptias Omnino damnantiq*auxit, eosdem repressit synodus Nicaen. n. g.
. ' si ei ante Concilium Florentinum , quo Ecelesiae Romanae se consorinarunt , tertiasqliariasque nuptias statuebant invalidas esse. Hune faciunt S. Augustinus de Haeres . c. I 6. Θ d. Constantinop. apud Hardui . collest concit. Tom. VIII. col. 733. Eugen. IV. in Decreti pro IacoK apud eund. Tom. IX.
se Etiam Romanis quidem ob rationes politicas nuptiae ulteriores minus huidabiles videbantur . Et quidem in l. r. 8t a. cod. de se cund. mpl. leguntur poenae statutae in mulieres intra annum luctus ad novum eo utium fessinantes, cum periculum turbandi tanguinis non vitassent . Porro In l. 3. 6. eod. ibid. liberis prioris matrimonii , quibus plerumque novis nuptiis male consulitur, data stat varia bene. ficta , quae vulgo βα- seeundarum nuptiarum adpellantur . cons Helare. Pandin. ad Titi de me. Nupti f. a r. . Nec non Leo Imperator in constit. yo. sancita Eeelesiae in Caus
XXXI. qu. r. can. g. contenta firmavit , mox tamen ipse qirarias nuptias celebrans oc magnis per hoc tumultibus ansam praebens.' Postquam pontifices non tantum conjugia permittenda, sia etiam poenas inter annum nictus nubentium abolendas esse edixerunt , cam4. & s. de sec. Nupt. hodie abolitis illis, quae jure civili in odium secundariun nuptiarum statuta suerunt , remanserunt tantummodo ea , quae in favorem liberorum prioris matrimonii a lixis de eausa sancita sunt. Hodiedum tamen in jure canonico no nulla, videlicet: quae circa irregularitatem bi gamorum et 8. n. e. & omittendam in secundis nuptiis solennem benedictionem t364. n. b. observari iubentur , cap. a. de serimiP. antiquae advertitionis ulteriorum nuptiarum vestiria sunt. Conraim in citi e p. I. sαὶ Cap. as. de spons cap. a. de secuta. nupt. Gomum ad cit. cap. I9. NOveL 117.
' Probationis genus, eum nulli bi expressumst, relinquendum arbitrio judicis , qui ex aulatis tellimoniis atque circumstantiis judicet . Praxis curiae Romanae exigit , ut constet de morte conjugis , vel per authenticum testim 'nitim praesecti nos omit illitisve loci , in quo decessi, sis Rectoris Ecelesae, in qua sepultus, sive duorum testium jurato deponentium , aut etiam unius omni exceptione maioris de visis obitus, quorum testium examen vide apud
Ubaldi Gitavi Exposit. Ii in Pontis Tom. ILR L ad cap. 19. sponsal.
g. 37 . repetimus demonstrationem: eausas matrimoniales & in foro inter,no fit si de valore sacramenti agitatur quaestio , ad judicium quidem Ecclesiasticum pertinere , verum quotiescumque circa matrimonium aut sub ratione contractus Iaut quoad quaestionem facti aut obtutu civilium obligationum ex matrimonio vel
divortio consequentium quid ingruit , toties propriam Judicia civilis sese exerere