장음표시 사용
101쪽
Motist in se I aliarum etiam Sebolarum Auctores,&c. Postea dueni riveritia Intereri in x f, μηπι- ri in hac parte Scotus ei sentie D. Thomae. Sic ibis . 6. pM- 3 3-s pag. 3 6 I. notat Mastrii ridi, i ad Scotum, is istendo decret Mntecedentia sine lesione liberia ii, punctum estonandum volui doctrina Thomsica, P. Perem catissim
objecerat argumenta, respondeon p. 9- - 3- p g. 466. Lugduni i 81. Licet vos intas nostra, nihil oper Πr, nisi mota, & determinata a Deo, quia tamen movetur a Deo convenienter naturae suae, dc ut suapte natura apta est moveri,hoc est, non necessario, sed libere, ideo veredi citur vereque est libera. Si enim Voluntas i a moveretur a Deo. ue ipsa se nullo modo moverct, & ad Mendum determinaret, omnis profecto maeriti, & demeriti, & libertatis ratio funditus tolleretur. Sed, ouia Deus eam sic movet, ut ipsa . nihilominus smul etiam se ipsam move t, & per suam deliberationem se determinet ad agendum hodives aliud quidpiam ob eam causam merito appellatur libera,& vere est libera Non enim intelligendum est, voluntatem esse liberam omnino itaui anullo pendeat, nullique subjiciatur; hac enim libertate, solum Deum liberum esse agnoscimus, quippo qua sit omni aiber, nullo dependens, nullius indigens, nulli subjectus, per se sulficiens sibi ad omnia. Haec autem libertas in nullam creaturam potest convenires ratio enim cuiusvis creaturae, necessariam, & inseparabilem continet dependensam ejus a creatore, tam in existentia, quam in omni Ope- easone : ergo libertas nostrae voluntatis ea est, quae potest competerezeaturae, ampe, quae separat. & distingula voluntatem ab agente narturali. Lete ibi.
XVIII., 4. OSTENDIT E C ONEM M. SESS. 6. CONCILII Tridentimes in rem Nomistarum, contra quos
lanumera Calvisi, ερ Anclarum teli onia, bus errorem tra dentium, tuentiumque, adeo. termie Joru suis praedefinitionibus explicandis, ac tuendis consona sum, sie Ctholicos Patres, in certz arum ,
necessitate absoluta eveniunt, subqungit: Hanc eandem eus latentur Thomist . RES-
102쪽
Punctum Decimumcctare um. RESPONSIO.
HHie Auctor potius Onimam no rum, quam suam mentem exercitan- Σ33ti, adjungitur P. Ar Ida, qui lib. II. disp. 6 .sea 3. num. III. haec haberi: Haeretici fatentur se nihil aliud in re dicere, quam quod Thomistae defendunt dz libero arbitrio, & ematia gratiar. Ita Molinaeus Calvinista, & Amesius etiam Calvinista , qui tom. 4. Belarmini enervati lib. I. cap. 3. num. T. postquam ex AlvareZ Praedeterminantium Principe, recitasset Thomisticam doctrinam, iubdit: haec sententia sic explicata est nostrat Et lib. . cap. 3. num. I. repetit idem. Et lib. 2. cap. a. num. F. sic ait: Sensus nostrorum non est alius, quam qui a Thomistis appobatur. Idque testantur alij sectarij communiter. Haec Aranda respective ad canonem praedictum. Sed quam futuitur agnoscet lector ex dictis num. 22 I. Si enim de Calvino intesilas, negamus, si de reinuis a Calvino in hac parte recedentibus, libenter fatemur etiam
haeretici admittunt Ast Catholici plura mysteria nostrae ei. Sed quid ex
hoc adversus Catholicos At, quia totum EDd a contrari' objectum, in ido Canone Tridentino fundari, recantant, asiertat sector, Canonem utam statutum esse contra Calvinum, deducentem, ex incaria gratiae tolli tibertatem ue quam doctrinam fremus es Ianferias, O novi me in ellius, serenies, omnem grariam esse talem, quod non relinquat ponesarem dissentiendi. Quod, utique longe es a sententia Thomisarum, ut circa libertatis punctum, se alia vidimussupra. Monendus es etiam lector, ex lib. 8. His. Concit. Dirin cap. 13. a Cardinali Palavicino Societatis Iesu, luculenter adastato referri, quod P. Didacus Lainez, Signas fuco or, resilit expressioni illi, nonis, volens, quod non legeretur: Liberum hominis arbitrium a Deo motum, & excitatumue se c: Hominem posse dissentire communi vocationi. Hel sic : Mentem humanam. Quod autem Palavicinus leniis compressi, explicatur in Actis, quae in Arce S. M li Romae asservantur, inquibus, circa Sessionem Q pag. 133. dicitur, quod Theolomis Societatis displicuit Canon illi; ct P. Diricus Lamen, dixit: Non placet, quod dicatur, liberum aibitrium a Deo motum 3 & excitatum 3 sed mens mota, α excitata ponatur. Sed Patribus Concilis valde displicuit P. Lainez die. ram. Qu fatetur seser Ambrosius Catherinus, a contrar' valde magniscatus, in Apologia adversus Dominicum Soto, ubi fatetur se ad haesi e senuntiae P. Didaci Lainez. Notum hoc evenit anno IJ T. mense Ianuario. H quid ergo Theologi Societatis tali Canoni repugnabant, nisi quia illis Udebatur, motionem istam esse e cacem3 Et tamen ipse Catharinus in cap. 8.epis. ad Rom. dicis: Vocationem essicacem cui nullus unquam resistit, imo cui non potest resisti, certitudinem luminis, & adjunctum robur fortitudinis; imo, & praedeterminationem. Si e lector, O nota, quod nec Caminus, nec aly uuequam somniarunt ετ ionem moralem tollire libertatem; si ergo Canon se Nς apud omnes Mologos es cerium constitutus es contra doctrinam Calvini, Agnum evia Y dens
103쪽
inutilii Esset ad damnandam Calvini α' i m. Deinde: si PP C Mil. viriMini non habebant usum scismiή mediae , nec ejus nome, ibi insonti quoindido concoraeam liberi orbi rij mm gratia, potuerunt exponere rupes det Henao evens. S. num. S-ης; Respondeo Tridentinam Syno dum supposuisse scientiam modiam, sine hac enim stare non possunt quae decrevit in verbis supra exaratis. Misiolatia omnes, enim, Theo. logi Iefrutae, vel Inventorem scientix m diae, vel fallim iEUratorem Moaliuam suum proclamant, qui eam μ tenebris, inquibus diu latuerat, in lueem eyuit. Si ergo PP. Iridensini Ham Non cognoverunt, quomodo ilia suis
σε Si illa usi sunt, vel istam supinucrum , quomodo tot patres m simi, pos paucos annos, ct qui mor osem vitam agebant, dum Molina scripsit, Moersus ejus Domunam insurrexerunt, ut in orbe litterario nova 3 Hiri dictunum. 73. ex pluribus Scoti is, qui Synodo rotantinae interfuerunt. Vide num. Io . ubi Fonseca fatetur tunc in Scholis defredi motio
A ij est Cunoni Tridentino, Canon Senonensis, seu Decratum II. quod fle se habet: Tale non est Dei trahentis auxilium cui resisti non possit. Et iliter propo is damnata ab Innoc. X. contra Iansenium di. renum: Interiori gratiae, in statu naturae lapsae nunquam resistitur. quia pluria diximus in puncto de I seni o imposito Scholae T Lomissisis; satis psto nunc sit, dicere, quod, diebus nos=ris, Caesaraugusae arei dit, ob Senonense Decretum mali ab aliquibus inresectum. Cum enim in quodam cingis Caesaraugusano, una ex τbesibus Tiseologici ς fuisset 'oblieae lucidia i Cum Concilium Senonense contra Cal vinum, & Tridentinum contra eundem, & Lutherum, gratiam inisn aliam , nisi ab intrinseco efficacem damnaverit.&c. Ida Thesis damnata fuit a Sanct2 Inquisiti nis Tribunali, ut temeraria, injuriosa, D. Augustino, & Thomae; &falae imposita Concilijs Senonensi, & Tridentino, dile . die Σ. - ex ot praecepti, coacti sint Praeses, ct ejus discipulus, in eodem Deo, visente S. Tribunalis Ministro . er aps, palinodiam cantare. Ex quo fati infertur, gratiam ab intrinseco incaeem esse ex.mente videntini, senonensis, D. Augustini, Thomae. Ideo Cathecismus Conti* Tri- Antimi, i u S. Pij R. edicus,' elus auctorit4s in mυ ma editione rob
ratur, ad i . arriculum Symboli, Me habet . Deus, universa quae moventur, & agunt aliquid, intima virtute ad motum,& actionem ita impellit, ut quamvis secundarum causarutri essicientiam non impediat, prae
In hoc puncto exponenda es propositio seu et iam Loletana, in pinis
lectione exposita, is defenfata a D. Emmanuele Musioz, die a7. Februariqi 731. Qin hujusmodi erat: Auxilia gratiar ab intrinseco efficacia, cum omnibus praedicatis, quibus a Sapientissimis, & Nobilissimis Thomistis communiter defenduntur, cum libertate non cohaerent; & licet suam
doctrinam in hoc puncto laudabiliter, & pio studio ex Sanctis Doctori
104쪽
bus Augustino, ω Thoma hauserint, praedictis Sanctis Doctoribuqminita haeret. haec Nesis , quia visa, es plurimis arrisitiose adapiria, ct luteris in forma Brevis a Benedicto XIII. dilectissuis Fratribus Praedieatoribus, O Schoia Thomsicae, fatis contra ens, non sine strepitu,
-xit Toleti contentionem quidam Doctor Salvator Colgados, pro suo et com Ibis Munoet, Publicus Apologi , prolixum codicem ornans, noctorum collados.
sufferiptionibus approbatum, δε quo, aliquid diximus supra. Professor, igitur Suoia Iefuiticae, non es locutus de gratia per se , & ab intrinseco
emaei, nude accepta,sed de auxiss grasiae in cis, cum omnibus praedicatis, quibus communiter a Gomissis defie tur, ais sic, alijs sic eam explicantibus. Fateatur, ergo, gratiam per se, & ab intrinseco essicacemese ex mente Augusini, ct rhomae, O a pontifice costaudatam , se uia praericata, quibus a pluribus Thomsis defenditur, iipsius relinquamus arbitrio, ut neget esse qualitatem, vel aliquid hujusmodi, qualiter disruimus, sub exempla realis praesentia Chrisi in Eucharisia, num. 6 . Attamen, notabile es, quo supponat ille Doctor, Thomistas hausiseialem doctrinam laudabiliter, & pio studio, ex S. Doctoribus Augusino, O Thoma, ct subjungat, talem dominam Augustin., or Thomae non cohaerere, quasi posse; homo in re haurire aquam ex puteo, quae non esset mipso puteo extracta. Dixisset, Thomsas cogitantes, ' ei opinantes immd biram hausisse ex Augusino, se Thoma , ct tunc poterat defendere in hoc esse deceptos, quia in re talis doctrina praedictis Sinctis Doctoribu
minime, cohaeret. Hoc enim nam repugnat ex terminis; sed, quod idium
hauserint ex D. A usino, o Thoma, ct quod non cohaereat Augustino, ct
Thomae, inintestigibile es. ι .
Sed quia M. D. Marcus det Polo usque ad Sacietatem, praedictum G. 161 dicem D. Col dos refutarivit, non opus est in hoc amplius immorari. Legat Poets. Munoz Sacram Scripturam , O videat an st, minime, quod pluries feri bitur, possit exponi per θ probabiliter, in quo est Uium excogitavit δD. Gregorius bom. G. in Evang. qua utitur Ecclesia in Epiphania Domini. scripsiti Et tamen hunc, quem Dominum omnia insensibilia elementa senserunt, adhuc infidelium Judaeorum corda Deum esse, minime cognoscunt. Et i 1. Nunquid tam subtilis Evangelistae deseriptio a musterijs vacare credenda est Z Minime. Vide,si θ' minimE, admittit glossam de st probabiliter. Sic D. Grasis. bom. 39. in Matra. qua utitur Ecclesia ad ida oe a Matib. 11. Quia abscondisti haec a sapientibus,&c. ait: An i tur perditione illorum gaudere ipsum,dicemus; & quoviam
illi hoc non didicere 3 Minime. Id es : nullatenus. nullo modo. absit. Sed magis ad rem legendus es P. Mutius Vitellifcus, Praepositus Generalis,mii. . Sor. in epis. a. transmissoria data Ianuars I 6i T. apud Genetum tom. I. tradi I. cap S, quaes. S. ubi prohibens opiniones laxas, am. Omni itaque studio proficiant, ut qui docent, scribantve, minime bac regiala & norma. in delectu sententiarum utancur : Tueri quis porcst; probabilis est; ' Auctore non caret, &c. Meditare, qui ibi vult is minime in δεσιι P. Mamj.
105쪽
nantes qualitatem, quasi negorent praemolisnem, ita quoslibet Iibertim iureium defendentes, Inimicos praemorionis reo nia si adjutorium praebet P. Henao event. 28. num. 694, discnss Ast, ego vellem scire, quinam omistae concedant praedeterminationes necessitantes, seu alias quam illas, cum quibus liberum arbitrium creatum, non adimplebit necessa lib. sed libere, & infallibiliter divina praecepta : v. gr. Thomistae, ut pote selectissima Catholicorum acies, non invehunt Praedeterminationes,' quas agnoscant violatrices libertatis creat*; etsi tanquam ab ab. surdo solaant exinde nostri argumentari contra illos. Denique, pro Decretis Eridentini, Uurpamus verba P. Suam rem opusculorum theologicorum, edito Matriti 1399. lib. a. de scieritia fatu. rorum conditionatorum cap. '. num. F. pag. 3 9. dicentis; Infallibilis consecutio effectus ex ocatione emaci intelligi non potest, nisi aut ex physica essicalia, aut ex mera scientia: : : illa autem scientia, non est
alia, nisi haec conditionata, M. media, quam ibi propugnare, sed Theologi videntini non agnoscebant fleuetiam mediam : emo agnoscerimo raciam physicam gratiae. Scio D. Colgaris in a. Corice Apologetico pam a feribere: Luego que se expidib et Breve Pontificio, sos Professores omitas lo imprimieron, traducido en Castellano , y repartieronuualniente, in qua propositione tot furit, mendatis, quot verba. Eduis fuit Caesarauginae. R M phμs Mutem fatis notus, qui cum pro ilia septimana,quo venales carthulas novitatum repleret, caruiset, follieitus fuit de translatione Brevis vid vulcire Hisma, ω folitum perciperet lucrum, O Me quidem pollica reainslatio, Dominicanis displicuit. Ideo autem notus editionem D. Olgados exprimere, ut mendatium non possit is mari. Si velit tes---, Mundanter poterit ealtiberi.
106쪽
ex grami testimonio QAcademiarum conger mi QAdversaraj.
Ex Arademiis sunt sutem plene subscribentes scientiae media . Ita P.
Manda lib. s. m-. Ir7. Ω- ct P. Maris subsequens Recentor Ie- fulta, in suo Codice, dixit, quod no ri, comtra scientiam mediam nummpotuerint adegare Aeademiam in Germania, Gadia, Lotbaringia, ct Iim is eatis, lilia, sed quamplurimae pro Societatis sententia, judicia, dc censuras suas ad Pontificem misserunt, Moguntina, Hervipotensis, Ingol stadiensis, Dilingana, Viennensis, Genuensis, & Trevirensis, in Lotha ringia Musspontana, de in Italia Bononiensis. Pro quo citavit suum kleutherium lib. a. M. cap. I
Monendus es lector triplici Decreto Philippi IT. Hi aniarum Regis,
quorum primum directum es Matriti 28. Decembris i 9 . Archi- ei Eruso, apud Belgas Praesecto, fecundum, in Paris i. μυembris Halarua 19 . Mehiduci Carrinali Alibertos tertium I a. Iunν 1396. Laeti, direc-rum eidem Alberto; quibus Rex promovet lectiones Schol sticas S. Thomae, maci, Loυanj. Item monenaeus es lector de Academs Moguntina, severensi, quae tradditae Patribus Iesultis, sunt propria c nasia Societa... ris, vim testimonν quoadrem non habentia, qualiter nec in f Oorem nos reum exponerentur GLegia Dertusns in Cathalonia, di Oriolanum in Regno Valentiae, eo quod sunt Academiae tradditae Dominicanis. μAt reclamaυit Recentiorsic: Libera,falsa,& frivola evasio, ne dicam, as non leve ignorantiae signum. QEO Cnim pacto Academiae, illae, in quibus omnibus, Doctores Saeculares, & Religiosi plurium ordinum inveniuntur Prosetares, comparentur Academiae Dertusensi, in qua solum reperiuntur Dominicani Prosetares 3 Sed fortὸ ignorat A ersarius
Academiam Derissensem fundatam esse auctori ate Pontificia, O Regia, ct c.novi
in ilia diserfori Ordinum Religiosos, ct Sacerdotes Saeculares, rheologiae Lauream acqusisse, antequam Eex plures thalauniae Academias de medio Digeret. Si autem subscriptio,in favore cientiae mediae, ad solos pertinebat Theologos, quae disparitas es , dum in praefatis . Academise, Moguntina, sciliceς, 9 Treυerensi, fere omnes subscripti sunt PP. Societatis. At accipe Oriolanum Colligium inio um, Ius 3. Pontificis auctoritate in Academiam erectum , ct ornatum priυiisse, quae deinceps S. Pius V confirmavit, O auxit, it t. in Ego : possent laurea Doctoratus decorari non solum in Theologia, sed & in Artibus, & Medicina, & jure Canonico, & qualibet alia licita facultate, quam ipsi studentes scrutati fuerint, in eodem
107쪽
Collegio, vel extra. con dis Murems, Sasimanticae, Complati. Halalisis i cto. Privilegia a9. Di J68- quae uiserius confirmavit 11 So , misit anni 1169. Pro et missi sub iptis, rem re conἔroversiae, ad Arcem S. Angeli mittimus lectorem. Uno patet melius rem expresisse P. Aranda dis . t i. fect 3. At Gntra Praedeterminationem sunt, Academiae viginti duae, sub resimine Societatis. inarum Academiarum runc subscriptores, absque si 'antem flio Patris, vel Fratris, apparent extranei, sum tamen sim Ie cd. Hret igitur aequi lector, disparisa em ri testimonν , pro tunc, O nune
Academ Salmainticensi, macensi, I r niensi, O Parisiensi innixi , ,
asin de quibus fiet mentio. At, circa Lo sensem scito, quod P. Honora- tus Fabri, in sub Apologetico, doctrime moralis Societatis, impresso G duri lix. UIi, pag. 1 1. dicit, Alex. VIL dixisse P. Francifra tanderiche, nunquam se Brebe illud pri tum vidis, quo, mi nostri asserebant, conrmenda eras facultati Lo aniensi, sequi tutissima dogmata Augusini, O Gomini cum tamen ipse Alexander VII. iEud traddiderit in manus p. Chrsiani Lupi, Orae S. Augusini. Et mirum esser, quo non coegissent Adversardi ipsum
Alexandrum VII ad declarationem, cum sumen supervixerit aliquot annis
publieationi illius diplomatis. Noluerunt loqui vivum, O volunt loqui jam
Non me latet riversarios, contra nos objicere Academiam parissenasem, ex vi iesim ij recantati D. Antonν Rina, Sylvamectensis of σι suus listreas dirigentis Clem. VIII. in quibus asserit ,Sorbonam esse pra-Iina, Sc physicam praedeterminationens, ceu ha resim, proseripssse; F3 3. Dbnores adb se Societati. Audias,praecor. His Episcopus apud thua num in sua Hisoria lib. 93. appellatur vir Turbulentos , Lutetiae besso agitatis.cioili, Rebelsum trax, se quia erat Societati addictus scripsit, ne
Clemens VIII quod conceperat, definiret. Cum autem Clemens VIII. his aegre ferret, praecepit, quod Doctor Cressius, ei' sinutivi m Ares arbonis die J .mecembris, rei veritatem exquirerent a Doctissimo Dubadio; cujus
responsis data Parisijs die rin Ianuari' i a. de Gadico in Latinum fideli
a o I in fero quempiam Romae commorantem essutiisse Academiani nostram aliquid in Molinae gratiam decernere voluisse, hoc enim falsum est, δα Eque vero falsum est, quod idem retulit, trigintaquόnque viros. qui eandem cum ipso licentiam decurrerent Molinae opinionibus assentiri Nullus enim illorum fuit, qui. aut non defenderit praedeterminationem, cum S. Augustino, & Thoma, aut, qui saltim ei contradixerit,&c Providebimus vero per Syndicum nostrum, ne interim, ullus ex saccat aureis nostrig. quidqua ui de Molinae opi nionibus suis in Thesibus defendat, Parisijs die ro' Januarij I 2. An Dabassi v draeas Duballius. De quo p. pristus Linuita ad annum 16 I a. ait: Doctis smus, juxta, atque Sapientissimus facultatis Parisiensis Theologus, cu semper parem Academia illa nobilis exoptabit. Pos haec autem, qui
108쪽
umst infringitin rescriptis DdMij, qui Hidem ait, Ego semper praedeter
minationem admissi. utpote sua jura Deo optimo tribuentem, nihilque homini detrahentem, ejusque libero arbitrio, quo cum belle cohaeret,
tirca Academias praelibata funi, quatenus approbatio, vel imp g- 27 Inalis sientiae media, a Molina fuscitatae, in tescat. Nunc autem, fate-- . in plurimis Θmnaos scienciam meriam insisare, quatenus plures Doctores Scholae is uiti ae addicti. is quis neget Academiam Parisiena Acadmia:
tum clarissimum3 Lουaniensis, in reverenitium D. Thomae tuis, ut omnes ejus Alumni ad prolatum D. Thomae nomen, nudato capite, O inclina-io,sese o endant. Quare Caramuel tom Theolog. Regul. eps. . ait: Lovanienses sunt Thomistae. D censes D. Thomae fatuam erexit, cum
hae in scriptione: Sancto Thomae Aquinati Patrono Academiae Duacensis. Tholosa jussu Hrbani V. Doctrinam D. Thomae es amplexa; similiterque Burdigalensis, D. Thomae es adfricta emonensis, duplici Orbe . Ma D. 2 omae promovet fistentias. Patavina quasi Patrono suo, quotannis Laudatorie parentat, in Ecclesia Hareum P distorum, quo con-- 4niunt viri infulati, audientes, quam unus ex His orationem Laudatoriam ia λ
bile torimonium exbibuit liber ille studiorum, quem novimus 1 et secundum, ainno IS9o. editum, pro tota Societate, in cujus praefatione Me Liber stud. leguntur : Visum nobis est statuere, ut nostri in Theologiea facultate sequantur Thomae doctrinam, quam, & nostrae commendant Cons iitutiones, di Academiae pene omnes, ut maximE tutam receperunt. At si forte dicas; hoc hon se idem quod intendimus, scilicet se pro nobi O contra scientiam mediam, te . moestum, lector, velim, quod Academiae L aniensis, O Duucensis, inter plures, famosae, tim contra P. Linum, , O Molinam insurrexerunt, cum omnium Theologorum subscriptione, quam protulit Henrisus Graυius, po ea Bibliothecae Vatisanae Praefectus die 9. Septembris i 87. cujus varia trassumpta mis furit dis ro. ipsius mensi, ad Bel Anti ites. ct ad Academias Baacensem, se Par ensem. ianno i impe s Loυuniensis Academiae, specialis Cathedra fuit insi- tuta ad confutaudam L j doctrinam. Legatur Ortinianus scriptor Societatis in Imagine primi saeculi lib. 6. cap. 4. pag. 8 8. Ide autem detur locus dubitandi circa Academiam Parisiensem, quam i 3 Societatis Doctores pleno ore, ct lato calamo, pro se tradunn, consat ex ilia Patris: scripturis L anienti. O'Duaceissi, in qua D mentio de Parisiensi Academia, ut contradicente Molinae; licet non eadem fossicitudine , quia tune Lutetia Parisiorum intesinis discindebatur dissidys , ct erat undique septa,
unde propria tranans υulnera, non curabat aliena. in ipsa Academta circa annum I 3 T. jam damnaυerat banc propositionem: Aliquis praedentinatus est ab aeterno propter usum liberi arbitrij, quem Deus praescivit eum habiturum. Hi es ad calcem Mag. Sentent. in editione I S go.
Denique M. D. Bariolomaeus de sis mos, A finianus, de quo infra
109쪽
m. 18 . i. ssis litteris, ut Ac d ma D. Thomae adtactas n-ν is, pyi inis nescit in Gallia Universitatem Parisiensem S. Thomae
din inam profitern Tholoianam, Ctiam sacramento ad eam tuendam te adstringere. mis nescis eam in OmDibus partium Septemtrionalium Aeademqs florere e Lovaniensis D. T mam, secundum, post S. Au sustinum, Magistrum habet. Dumena illum sequitur. In Coloniensi omnes in ejus sententiam jurani3 jam Vero rerum sit ignorantissimus, qui nesciat eam in omnibus Italiae Uin exstatibus teneri. Neapolita nos D. Thomam, & pro Sobotarum Magistro, &φro Patriae Patrono, ac praecipuo ornamelato venerari. De paucis abialvam, S. Thomae doctrinam, omnes Europae Academiae ampleAuntur, & venerantur. Quo mihi spes certa nascitur, omnem d monum vim, atque arte
nihil adversiis eam valituras. Sic .lis primus a nitor Cainia, Regiauc eisnarre, pro suis Provinciis Mens, , scribens Fr. Thomae Fluerela, Provinciali, in hac re te do, utpote ab Aisversus circumvento, is e sola data Matrist in ventu S. Philippi die x. LIF aflueo. Adri num Aeademiam Plaeentinam, D. Hiero mo in D. Nomae aeratam, de infra mum. α' . Adde Academiam A sinensem, ema Rector partholomχui Sassarmus epistilam direxit S. E. Benedicto XIII. estis inviamis Cum pater Magister,&c. imis vero: Sanctitatis vestr Mutinae io. Aprilis 1728. Humillimus, chedientissimus servus obsequentissimus, Bartholomeus fassarini. ago factum es, is senedictis XIII pontifex Maximus, Arexerit litteras in forma Brevis, *: Cum primum Halatas, c. In quibus sucubatem confert laureandi Theologos, Uter alias, hanc asignans causam; rum, praeclara insignis Collegij studia in Angelicam s. Thomae Doctrinam. Datum Romae apud S. purum sust
imia, quae ante commissam, plures babuti Doctores, gratiam incarem, o
Praedeterminationem defendentes; imo, O potia , us apparet in Doctore
egi egis Gestare Ram abolae Gompsae acerrimo des fore.
110쪽
dines , ω eorum Doctores esse contra scientiam mediam, O pro linia emsci, quam is a contrari' in Aifamorem objectos,
stae Insuper contra praedeterminatores auctoritas, ex omni Religioserum ordine, maximh multa, & gravis, &c. Manda lib. 3. is. I ri
3. g. s. dicentis: His autem, illi scrutatores, qui defecerunt scrutantes scrutinia, sanctorum annectunt testimonia. Cum autem P. Aranda, ex Ruitio de Montosta, assertum dicat convincere, citatis Aucto . Tum, & locis, de verbis: Sic no1 procerimus, ut lector discernat, quae loca, O qui Auctorum attendenda sint verba. avia vero pluries, objiciuntur
nolis Auctores Thomsae, quasi Asierfary, a je circa hoc fatis nobile exemplum. Guidelmus lius celeberrimus scriptor, o Doctor Lomanien sis, ct Canceltarius macensis, nomine Acarimiae scripsit contra Lessum, O Anmel m. At, quia aliqua immiscuis minus expressa, lector quidam I tilia in Aquiseis o Colligio, in favorem propriae sententia istam adduxit. Hndeta ius coactus es orationem publicam habere die I '. meembris anni 1669. eujus initium erat: Superioribus diebus allatum est ad me scriptum quoddam publice dictatum a P. Lectore Theologiae, &c. Et posea, inter alia haec expressit: Plane declaro, me semper ab istis opinionibus, quas lector se traddidisse profitetur, fuisse alienissimum,&c. Et is iam Lectorem remitto ad ea, quae de utroque argumento, scilicet, de Prae- desinatione, se gratia; ex professis docui, re dictavi super t. & a. sententiarum. Si ergo hoc contigit erga tum ita proximum, se inter mi- vos, Mentem dii quid de Auctoribus visa functii, , remotis, alν scribant,
Iectis discernat. Doctor Salvator Condos, pro suo D Munon, contra gratiam ab in- 1 rrinseco ineacem fere omnes, O praecipuos Doctores Scriti Scolicae, se Henriti a MOcbam, annumeravit. Pro quo vide supra. At, universaliter, legendus es Docti mus Henrisus a S. Ignatio, orae B. Mariae de Monte Carmeli, publicus Professo Dodienes, qui tom. r. inpraefat. de D. Thoma haec habet: Cujus tanta est gloria , tam venerabilis auctoritas, in Ecclesia, ut ejus doctrinam celeberrimae totius orbis Academiae, & triginta prope Relinosissimi ordines profiteantur. 2brum, aliquos Auctor placet riscutere.