장음표시 사용
91쪽
'iisponensi anno 13 I. Pro est antes, re rimes a sensu Calvini, in e in . de gratia. O libero arbitrio, Cathori Uuferunt. Et similiter in
tentu A ustano anno I J 8. Ideo Iae B ortus I ldensi- Epi rem . Caloinianae Sectaeus Massor inere iis fisi Ca sicae cap. 7. Me fa ietur. Ei tib g. variati unum cap S . am- Modo, bona fide , &concor di consilio res natur,te levem quidem inter nos dissidij umbram ex perior, quoad litam de liberi arbitrij cooperarione controvemam , ,3 Adrianus, or Petrus de Hualenburch Epis pi tom. a. c trem. tract. disseretiscia I. cup. 37. edito anno I 63 2. Db bo Apropinquatio Protestantium,int,in cal- ud doctrinam Catholicam, haec labent *sirca Concordia, cooperatio Ivinibarum. Mis divinae cum libero arbitrio, 'Variis sunt Doctorum Catholicorum sentetitiae. Belarminus dicit; cooperationem divinam, ita concurrere cum secundis causis, etiam liberis, ut NOD Uolum eis 'dederat, & conia servet virtutes operatrice sed Uriam eas moveat, & applicet ad opus. Τhomiis idem χenent ό & applicari em ad opus, intelligunt de determinati e essi ci. Modernorum Reformatorum sententiam juxta Thomistas explicat Crocius itom. α- ζρn r v. I S.Iect I. n I g. 689. p. Heronius Iesultansignis 3 pars. Wontrov. cap. a de lib. arbitrio, postquam Aesius es de υams confessionibus haereticorum Galliae, Batavia, Scottae, -- glia, Helvetia Augusanae, xonis, Mi r Magistrorum suorum doctrinam abnegant, subsque articulos tot numiPrctatiortibus emolliunt, ut nihil iam advelius I manae Ecclesiae doctr1nam doceant. Satis nobis illorum Professio sit. Atque utanam in alijsuriorum capitibus, ita se gererent. - . Audiendus es in hac parte M. Iurisu Calvinisa, ira T. edito Rotherodami de inarum . , alia cap. 9 4 g. 1 9. ubi dicit . Censen , quidem, ex Religionas debito, Reformati plane omnes, divinam operationem, quae Ic volariatem s VCnis, & ad boou m invicte determinat libertatem ejus nullatenus i*dere. Gratiam enim praeveolentem, determinantem, atque etiam irresistibilem profitentur Eccleiae nostrae.
Credimus scilicet, nos ad singulos actus bonos Spiritus Sancti gratia oraeveniri & ad bonum speciali essicaria determ mari, quὰ 4n electis victrix semper sit. Firma porro fido profitemur eam divinae gratiae energiam qua voluntas ad bonum necessario determinatur , libertatem minaia ledere. Ex quibus vcmi, cum in lone gratiae δε -- iii ct e Mis, a Theologo Catholico laxaminandae, clare deducitur alυι-
nisas in hoc puncto a Caisino recedere, cum concedant gratiram eswMem;
ne laesione Mertatis. .ia, igitur, blures Adversarν,Dos Ati s Grent. eandem esse in hac parte doctrinam Calvinistarum , nu ram, non dis cernentes, Caminum, is Caministas.
ipsi Cuminisae, fatentur in tali doctrina consentire. Thomu us: ergo TI'misae in in recedumt a Calvino, contra quem editus es Caenon iis celebras
P 6. Conril. Triae ex quo patet quam sutilis sit dilectis P Aro ,
oia num. am. Dicamus nunc de Iansenio, contra quem Lini me
92쪽
Α P Iacobus San Felicius, 'τbeologus D ta, qui in insola nuncupatisiatomi anxo 1718. directi Benedicto XIII. Summo Pontifici, Lee haberi: His accedit, quod opus a mo antea sponte susceptum, ut perficerem, ipse mihi stimulos addidisti, litteris ad Angelici Doctoris Discipullas, atque in Thomistica Schola Magistros,super datis, quibus non solum eos hortatis, Ut D. Tbomae doctrinam tueri naviter porro pergant ue sed eum etiam maxime Ob finem pergant, quod Sancti Thomae exploratissimis sententijs damnati errores dissertisime confutantur. Titilus ergo tomi spis dati, Stephani Abbatis, Neapoli 1728. DE est: Jansen ij doctrina, ex Thomisticae Theologiae pisceptis, atque institutis damnata. In quo opere, profert, manifestat unum supra quadraginta discrimina, in quibus I bomistae discrepant a Ianserisis. . Praeiverat P. Ripalis, contra Bajanos, ct Ansenium disp. se sinnum. I 6. apud Henas event. 18. hum. SSI. dicens : Si quis autem scire vellit quam sententiam secteptur Bajani de auxilio grati esticaci, quoad ejus constitutionem, ah Jesuiticam, an Dominicanam Θ Respondeo, neutram sectari, sed ab utraque longὶssime distare. Sed expressi usP. Stephanus Decamps lib. a. de Heresi Iansendi i p. 6. cap. 9. dicenti Glorientur licet Jansentani tot se nuperi dogmatis Patronos habere, quot physicae Praedeterminationis defensores extiterant 3 vere tamen mihi videor esse dicturus, nullos huic doctrinae insensiores reperiri,
quam qui post natam Calvini haeresim, ex S. Dominici Ordine, alijs que ejusdem Sacramenti Theologis, majoris eruditionis, & ingehii laua
9 si autem, praedictus Auctor nuperas furentiones audiret, se et ho misas fusciperet vindicandos, cap. 3. Hθ. 3. haec habet: Quam invidiose novi Dogmatis Fautores, quaeruntur per Jans enh latus universam S. Dominici Familiam peti3 inam importune jactant eandem esse utriusiaque causam, nec illam Tridentini Synodi fulminibus percuti posse,
quin ijsdem, physicae Praedete minationis assertores omnes amburaniaturi Hoc in circulis apud imperitos, & mulierculas deblaterant; hoc in publicisDoctorum concertationἱbus urgent acerrime; hoc in lόbellόs, quos tam frequenter emittunt iii lucem, magno verborum apparatu, ac pompa, cum omnεbus expostulant. At istud tamen falsitatem om nem superat, & ab his cum stomacho ridetur, quibus utraque opinio nota est, atque perspecta. - Nesio an legerit haec Pater Aranda, ante quam disp. 2 6. num. IIT.pM- So. in favorem sientiae mediae, contra nos dicat . Nec ci parum ponderis additum est ex damnatione quinque propositionum Jansenii, ab Innoc. X. & Alex. VII. quae propositiones diametra ites opponuntur doctrinae scientiae mediae. Omnes damnant prodigalitatem, ut opposi
93쪽
1 . apnd rom. I. rosiat. Iz- dis 1 - in Ine, sic disserens hie piti vero par est, ut odio unius haeresis in aliud eStremum declinemucquado praesertim in utroque extremo haereses inveniuntur. Sicque Ita .ebis Uipag. 3 29 Quod dictum Volo etiam Pertineat ad Pennorum. qui ea ratione haeresim Calvinianam vitandi, inpe deficis a suo Sane lissimo Parente, ac Doctore Maximo Augustino. Carrinalis de B duobus editis voluminibus fuse demon M itflva lus propositiones in Osnesio damnatas, prius esse rueritis, O proscripta in Thomstarum libris. Et no istime Mag. nan uis, infus libro cui tuu lus: Veritas in medio, Thomstica doctrima co futat stu nestum. Sed si periori auctoritate Benedictus ' I. in disteris in forma brevis in constramatione Pr ilegiorum Ord. Praedicatorum, alienam esse Scholam Thbmf. tieam a Lanseny,-inesnesti erroribus, serte moneφ. sed quia is domes ricis ab rahere propinai, redeamus ad extraneorum tesimonia.
1 3o Pater Annatus, qui in libro suo scienria mediae, Tholos edito, DreM totus in probando, doctrinam et bomiuicam ipsam esse in bac parte, ac CM- vini, ct Ianseu, cum es et frior correxit sentcntiam, in reson e ad 1 . epistolam L. taci Montal pag. 6 I. 5 62.uς traddit Gonet in to Agio Thomsarum, O pus illum pleritae et bomisae. Sed legatur liber, quem edidit Romae, sub titulo de libertate incoacta, contra Apologisam senst, ubi cap. r. g. q. ais: Inde processit error Iani evij quem dicis eundem Gisini j quod putaverit se eodem modo philosophari posse,
quo Thomistae, evin tamen diversissima sint eorum principia. Et pag. a 26. prosequitur : Quem invenient Jansentani inter Thomistas, qoi concedat ita necessarium consensum, quem voluntas praebet motioni gratis, quandiu illa inhaeret, quomodo necessarius, est amor beatificus, quandiu durat .issio bem inveniem, qui dixerit, voluntatem divina gratia praedeterminatam, carere proxima ad dissentiendum potentiat Quem dabunt, qui distinctionem sensus compositi, &divissi ic interpretetur, ut sensus sit, voluntatem a Deo motam possedissentire, quando illa motio arierit, & advenerit alia in tib de A. propositionibus Iansenst erito Parisib in libroga die inscripto cistra Iassentanos ossignat 18. discrimina Thomsarum 2 Lans fris. Videatur Azor supra νμm- λοὐ . , ZObiirier ex Eleutherio, in Codicoris Pyronum, a Mersus nos citato,
od Gomi familiaritate Iansensis cobaerent; ideoque rhenum Delahenuium traducit ut Lanfensam ; quia uuesneἄν erroribus detectis, O
lector ipsum obiicientem, quare Eleutherius non facis mentionem decimeris Cardinalium, Episcoporum, O Mogi oram, qax, inter Que essi Z- vht deprehensae Het omnes si arguendi sunt Ianfensae, Del NMI Gmiliaritas cum .ro, alias cocti, antequam us
94쪽
bb litteras directas Petro de Luna, si pontifici Benemo XIII. AHispanis ut tali rece o, cui familiaris fuit, apud quem Magisti Sa ri ostilici Palati' manas gessi; , antequam in Concilio Constantiost, declara
peiur ut Staismo is rAdhuc oporiunius nobis venit exemplum. P. Oliva, Praepositus Generali, Societatis Iesu direxit litteras. datas dis 1 3. Februarij anni 16So. Michaeli Molinos, circa Decretum Congregationis in nigotio P. Gottardi Bessi batomi, qui scriberat libram de oratione, editum Mu inae, mes Morinae 1678. 16pis Haeredum Miani. Quia in signum familiaritatis ipse Micbael Molinos episolam Paulo Ohυa direxerat datam I 6. Februariij I 68 o. inquasubdolus illi Haeresiarcha, lingua Italica faretur, se esse legitimum lium, O discipulum Societatis Iesu. cfus Patribus stis confisentiae sinus aperuerat, per haec verba Meliter in idioma Latiκum tranyrata. Haec illa Societas est, cujus, & filius, & discipulas esse, summa semper in laude posui se Conscientiae Moderatores ex hac etiam Societate habui, quibus intimos animi recessiis omnes aperui, uti probe compertum ha bent nonnullii R. P V. Assistentes, qui etiam nunc hic Romae degunt. Accusabit, ex his, lector, P. Oliva dr ejus Socios quasi erroribus uuietistarum immixtos Absit. Hi quid, igitur, A essarius ita futiliter Norberium, ct alios Dominicanos arguit Ianfensas, Quesnessas, ob littePasidi directas, antequam ejus damnaremur errores Apage. Legatur P. Dominicus κυa, in theses damnatas qui Propistriones 3. Iansenj discernens, in h. docet suam, iram Scholam longe esse a Ian fenfmo, num. ultimo. Et in I. num. I 2. idem sapit. Et in . num. χοι iractat distinctionem fessus compositi, distrast. Additur Caramuel io m. i. 2 beolog.func lib. I. fundam. i. thesi 3 num. 61. dicens: sansenian non debent accenseri Thomistis. Isti enim. etiam quando loquuntur seve riissime, negant in sensu diviso necessitatem; quod probabiliter sussicit, ut salvetur libertas. At aansentani in omni sensu necessitatem protru dunt, & re sublata, retinent merum libertatis vocabulum. Accedit, quod hanc ipsani, quam hodie cum Lutero, & Calvino habent dans e niani sententiam, haereticam rotunde vocat S. Thomas quae it S disp. quaest. 8. de Malo art. unico; quam censuram adfirmat Innoc. X qui eandem doctrinam condemnat, dc haereticam esse aeclarat. Legatur
M. Aguirre de Auctoritate Rom. Pontis tra LI. disp. 2Ι. serit et n. 6. Ubi defendens, contra aliquos Iesultas, doctrinam Thono rcam tot9 cstodi are aseno Iansenj, causam assignati Cum asserat ia cnius j in hoc statu omne adjutorium sussiciens esse essicax, cui certe nemo resistit. Pro sine huius puncti oportunum erit iudicium Serent mi Principis.1uxta, ac Doctissimi, Armandi de Coni , i Discipuli in rebus Theobgicis P. As boni Decamps de quo supra num 116 cum enim ad confutandos Calavinisas ipsum P. Decampi mehementer urgeret, in epis. 9. scri ι hie Meliter e Gadiso idiomate, Latine reddita : Id unum, mearum partium esse puto, ut prudens idemtidem aliquod consilium osteram, si huic sorte operi manum admoveat Paternitas vestra. EXempli causa : Ne
95쪽
Calv nianis privatas Molinae sententias, pr0 Ecclesiae dogmatibus venaditet, quoties in illos calamum acuet.
diam gratiae eum libero arbitrio, nec istam posse in hac mira identer cognosci.
Sunt nonnuli Thomistae, qui cum praestigiis velint 1ntellectum nostrum
deludere, suadere nobis volunt sua commenta, quasi fidei documenta, cui debeamus ratΙonis lumen submitte te: P. Alarcin tom. I. de Uss e Dei disp. a. cap. I i. g. 3. m. a O.
231 Oncordiam libertatis eum gratia incari, ut m rium captu di cite Murcon. veneramur ue quia aliqui Thomsae, A versos objicientibus ref ndehi: Si non Intelligunt credanti In responsio, non sine risu is plerisque reprobatur. Ideoque p. Alaheois ibi, ad verba proposita haec addit: Profecto puto idololatriam quandam, si culturn quem debeo infalli
bilitati divinae fidei, exhibeam figmentis Thom istarum: : At vero Tho-mistae orent alios pro hoc obsequio, me tamen nunquam exorabunt. Lege Ruiziuni nourum tom. de Scientia Dei disp. 39. sech. 1. ubi videbis , qua ratione solemnem istum cultum ambire soleant Thornistae pro suis opinionibus, quando argumentorum vi illas suadere non possisunt. Non me latet M. Fr. han. a s. Thoma t. pari. quo. i a. disp. I Alorconis haec di h/ia moisse 'eleganter tractare. Ego autem non ors, ut P. Alarcon, aut at credant i de disina, quod Mei muserium non es; oro tamen, ut nudus Oelit inscrutabilia judicia Dei protris cerebesii menseris temerὰ adaptare. Docti mus ramel in hoc punno 1. 1. quaes. 3. 3. Ad ersa - ωα ri, describis: Dicunt se non posse intelligere, quo pacto salvetur concordia liberi arbitrij cum gratia: e Si ipsi non intelligunt, fides, &Bave . Ecclesia intelligit. Et cohaeret Amico suo dilectomo M. Banes, qui fere idem protulerat, juxta dictum a Cayetano I. part quo. a a. art. 4. in resp. 1 in me,sic: Quomodo autem hoc salvo, divina salvetur Providentia, ac Praedestinatio: : Credere quod Sancta Mater Ecclesia credit; scrip- tum est enim : altέora te, nequaesieris, pinra enim sunt tibi si1pra sen- . sus hominum revelata; dc hoc est unum de illis. At reclamat P. Xnnatus disse. 1. cap. s. g. 1. Quod, sunt aliqui Auctores, qui cum non ha a ς usam scientiae mediae, velintque nihilo minus retinere praedefinit Ones
96쪽
α utri liberorum. huic dissicultati succumbunt. ut videre est in Cayetano. Libenter faruere omnes Thom sas faccumbere huic docuitati, si, veritatem non demonstare evirimer, sit succumbere. At forte recursus ad entiam mediam, in cfus vijs milis funt angustae, Inisit discul
Rsondeat Iesius in Disputatione lologetica de gratia incari edita a 3T Lugduni i6Fi. pag. SI 2. dicens: Alij confugiunt ad praesidium praescientiae conditionatae; sed etiam ex hac, parum, vel nihil apparet solatij. Et pag. 332. ait: Non tollitur per praescientiam conditionatam . sed potius augetur d cultas quia subministrat modum occulte exequendi, & dissimulanter impediendi, ne quis non electus, in numerum salvandorum intret. Iam P. Annatus ex testimonio fui tess, manet sine recursu, ut di cultatem vincat O iki non fureumbat. Cestre Sancti Doctores
succumbunt, inter quos D. Albertus Magnus i. part. Sumnae Tisolog. tract. ao. parsicula s. pag. 6o. S. solutio, ait ex E Irina Aviis ni Compescat se ergo humana temeritas, & id quod non est. non quaerat, ne id quod est, non inveniat. Et loquitur de progre Ierit13us , tiura coluntatem Dei. sic Thomas Vbaldensis faminus Doctor, rectorem monet lib. I. doctrinalis Meta . 16. art. t. in principio, de in ultate circa HVeientiam Dei, O ait: Postratas ergo, ego, inter caeteros Inqtii sitore; falli potero, sed novit Deus, erraro non Volens, imo cuncta faciens, ne
aberrem. Ideo s. Whersu a Iesu, quamos circa alia puncta, fuat docens s. Thersiarmoniales, in υia perfectionis cap. IT. ait, de Domino : Juiatos son suyos, no ay que meternos en ellos.
Augusini ingenium iis lib. de gratia Christi cap. , J. sic differentis : Ista quaestio, ubi de libero arbitrio voluntatis , A de Dei gratia disputatur, ita est ad diseernendam dissicilis, ut quando defenditur liberum arbitrium, negari Dei gratia videatur; quando autem asseritur Dei gratia, liberum arbitrii im putetur auferri. perpende, lector, sub favore P. Annati, Augustinum in ida esse dincultate, quia non habebat usum scientiae mediae. D. Augusinum secutus est D. Thom. qui Matth. II. circa G1, versionem Tyriorum υ. 11. postquam retulit tesimbria Asiti ini, dixit Unde quaerere, quare istum elegit non illum, fatuum est quaerere. Unde Augustinus. quare trahat hunc, & non illum , noli judicare , si
non vis errare. Unde melius est, ut totum torqueatur ad ordinationem Dei, quam ad humana maerita. Ideo Aug. ub de e Piritu, er littera cap. 33. ait . Duo solum occurrunt , quae respondere mihi placeat: O altitudo divitiarum sapientiae , & scientiae Dei l Et: nunquid iniquit sapud Deum3 Cui haec responsio non placet, quaerat Angustino doctio res; sed caveat, ne inveniat praesumptores..Legatur iterum Augustinus de praedes. sana cap i ubi de concor- 139dia libertatis, O gratiae. ais esse dissicilem quaestionem s. s. ad G lentinum vocat eam paucis intelligibile ui. Et pos hanc quaesionem tracratam lib. I. ad Simplicianum quυ. a. . concludit . Credi us tantum, Sc
97쪽
si capere non valemus. Lib. de pecc-. -tis, O remi cap 1 8 MIpsa ratio quemlibet nostrum quaerCntem vehementer angus at he defendamus gratiam, ut liberum arbitrium auferre videamur; ti si, ne liberum sic emeramus arbitrium, ut superva impietate ingrati D gratiae videamur. Lib. 26. contra Fa sum cap. 4. aim ideo nestio id habeat hac de re voluntas Dei me latet, illud me tamen non latet, sine dubio futurum, si hoc Dei voluntas habet. Epist. 394. ali illo ad Simum ait: Scrutetur, qui potest judiciorum Dei tam murnum profundum, veruntamen caveat praecipitium. Hoc est juxta A: nati , dissicultati succumbere, sicq- succumbit Cay t. in comment. Rom. 9. circa infassibilitatem actus oberi, dicens : Respondeo , me scire quod verum vero non est contrarium, sed nescire haec jungere. scue nescio Mysterium Trinitatis. Idem luculenter repetit I . part quis 11 art. . ubi de praedeterminatione ais 3 Cujus praeterea Providentiae con cordia, cum libero arbitrio, superat Omnem intellectum, 1 taut mastisside credatur, quam plane intelligi possit. PCarae Belarminus tom. 4. de gratia, ct libero arbitrio lib. 4.. cap. I a. Castetani memor, haec habet; ex Aet. lib. de fimo perseverantiae cap. 14
Numquid negandum ea, quod apertum est, quia comprehendi not. potest quod occultum est3 Sed quamvis res haec sit obscura, atque abdita valde, ut Cayetanus recte monuit, tamCn conandum est, rebus
eciam obscuris aliquod lumen adferre, &c. Pro quo, nobis P. Suarius liberaliter presbuit recur sitim, apud inietiam necessarium, dum lib. I. is essensia Procris. cap. 7. num. 8. dixit: Quod, non intelligentes, qualiter futura conditionata contingentia sine scibilia, prout antecedunt determinationem disinae voluntatis , quiescere debent confugientes ad infinitatem divinae scientiae. Et tom. Metaph. disp. 3 o. sea I S. num. 28. ait: Quamvis verum sit, non posse nos exacte mysterium hoc intelligere, aut explicare, quoad modum ejus ι nihilominus aliquam ejus rationem assignare positamus. Et tom. I. disp. 3. fect 9. agens de deIerminatione cause primae, dixit: Fatendum ergo est. vel hoc pendere ex sola divina voluntate; vel si aliquam habet causam naturalem, nobis esse occultam. Exprcssus Iamen lib. 3. de concorae se auxilio incari cap. I . edu. Moguntiae 16I'. pag. IIJ. haec habet: Unde habeat talis vocatio hanc emcacitatem, ut infallibiliter hominem trahae ad consentiendum, Augustinus nunquam satis expresse declaravit, quia res est dissicillima,& ab humanis sensibus remotissima. Cisatur in Decreto ab Archiep. Rhemense ubi supra. Legatur Aug. ad utad Psal. 93. Dominus scit cogitationes hominum quoniam vanae sunt, addens: Relinquite ergo cogitationes hominum, quae vanae sunt, ut comprehendatis cogitationes Dei, quae sapientes, & justae sunt. Pater Pererius tom. 6. disp. selea ad uia verba ad Rom. 9. ergo cuius vult, miseretur,&c. Posquam docet asserta nostra, ait; quod illaeoniunctio liberi arbitrν, cum infallibilis.cte Decreti, videtur esse incomprehensibile homini in hac vita. Et loquitur juxta Au inum, qui lib.
98쪽
I. contra duas epist. Pelag. cap. 19. ait: Trahitur voluntas miris modi
ut velit, ab illo qui novit intus in ipsis hominum cordibus operari Et lio. 1. Confess c T. Ais; Egisti mecum miris, & occultis modis. Taillud egisti Deus meus. Vide cap. 8. Pater Valencia 1. para. quae s. I . disp. I. puncto F. g. 3. concludit: eum hodie propositio de cras futuro sic determinate vera secundum se, an falsa, Deus solus certo novit, non nos; sed tamen, nihil impediis, quominus propositiis vere habeat in se hodie determinationem, quaninos hodie certo non sciamus. P. Hazquen disp. 6 S. cap. 2. nun 12. ait:
Respondeo, sine dubio, non posse circulum in hac. re evitari, est enim diffiei lima , sed de hac re latius disp. 8o. mi cap. a. ait: Nodus hic
mea sententia insolubilis est; vix enim vitare possumus circulum iii reddenda ratione. Et ibi loquisur de veritate degerminata fusuri contingentis. P. Aranda disp. 26. fea. . g a. num. 138. agens δε determinativo
scientiae mediae. ait: In quo, nota, nos assuetos nostris objectis, & limitationi nostrae intelligentiae serumque discurrere velle de divinis cum magno praejudicio veritatis. Sic sunt, qui de motione incari Dei, qua idemotione creaturae volunt loqui. Legatur item P. Miet de Monidia qui di p. 19. sis. a. a num. I. dat locum inquisitioni veritatis , Oper totam suadet, non esse inscrutabilem rationem concordiae libertatis Θ ltibero arbitrio; sed hoc es vagari per opiniones. Ru Mus Tapperus de lib. Vb art. 7. pag. 2 7. ait: Dissicillimum est intelligere, quod Deus operetur ipsum Velle, utens voluntate, tanquam instrumento, ipsam applicatio ad opus, δα. Et psh onmm ait Illustrari potest haec obscuritas si consderemus Deum operari , n una quaque creatura seeundum ejus conditionem, & naturam, & propterea agentia libera, ut' instrumenta movere, atque adopus applicare; itaut libere , dc contingenter ipsa operentur. Id ipsum tractat ipse Rua uso ruperus de libero arbitrio art. T. pM mibi aroe. Mi ait et Haec certe quaestio inquirit occultissima divinae sapientiae judiesa ,& ejus quirit rationem, quod ab hominis intellectu est impenetrabile. Deni que Aunis Abri de imitatione Christi Iib. 4. cap. ult. ait: Qui scrutator est Majestatis, optimetur a gloria. Plus valet Deus opera i , quam homo intelligere potest. Tolerabilis, pia, & humilis inquisitio veritatis, parata semper doceri, dc per sanas Patrum sententias studens ambulare: : Si non intelligis, nec capis, quae infra te sunt, quomodo comprehendes quae supra te sant .
Hinc potes lector meditari, qualiter Whomistae defendam incaciam .
gratiae , O voluntatis motae libertatem ex D. Thoma, in muli Acis, sed expresi me in comment. ad Rom. 9. ad ida verba : Vitur non est Volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei. Hes haec habet : Non est volentis, scilicet velle, neque currentis, scilicet, currere, sed utrumque est miserentis Dei, secundum illud I. ad Cor. I . Non
ego, sed gratia Dei mecum. Et Joan. 13. sine me nihil potestis facere.
99쪽
82 Examen sed si hoe solum in ,erbo intestinisset Apostolus; in1 etiam stra
ita sine libero arbitri hominis Don velit, neque currat, potuisset Ee .eiso dicere: non est miser mis Dei, sed volentis , & currenti, quod aures piae non ferunt. Uno phas aliquid est ex his verbis inies ligendum , ut scilicet princip/lix β gratiae Dei attribsatur: Sta his sibi objicit arg. quo utuntur contra j, sic Sed si non est volentis, velle neque currentiscurrere, sed Dei moventis ad hoc hominem, videtve quod homo non sit Dominus sui actus , quod pertinet ad qibertatem arbitrij. Et M. D. Thomas. Et ideo dic dum est, quod Deus omnia movet, sed diversimode, in quantum scilicet unumuodque movetuea Deo, secundum modum naturae suae, & sic homo movetur a Deo ad volendum, & currendum per modum liberae voluntatis. Sic ergo velle , & currere est homioli, ut liberia agentis, non autem est hominis aet principatue, inoventis, sed Dei. ., At, is reclamant cum S, quos omnis fisippositio antecedens Ooluntatis ossit libertatem creatam, legant M. Thom. I. pari. quae .art. 8. usi sibi hoc jecit. videtur quod voluntas Dei rebus volitis necessitatem imponat, omnis Tausa quae non potest impediri ex ne- cessitate suum Mectum producit, M. ad a. dicendum , quod ex
hoc ipso quod nihil voluntati diutine iesistit, sequitur, quod non solum fiant ea quae inus vult neri, sed quod fiant contingenter, vel heces a.
rio, quae sic fieri vult. Vide ibi ad
a s Insi ιυ iocus ex i. i. quo i o. an. 4. per fotui , ubi in arg. sed D. THαι - ponit fini Hent ' MVersa serum ex Eccles. I 3. per in verba: Deus. ab anitio conmmu homi m , & reliquit eum in minu consilii sui. Et eum sibi objecisset: omne agens cui resisti non potest, ex σecessitate movet; sed Deo, cum se infinitὰ virtutis resisti non potest:: ergo
Deus ex necossitate movet voluntatem. ad i. ergo dicendum,quia
voluntas divina non solum se exrendit, ut aliquid fiat per rem quam movet, sed ut, etiam e' modo fiat, quo congruit natuis sius. Aideo ma s repugnaret divinae motioni, si voluntas ex actestate moveretur, quod suae naturae non competit, quam si moveretur liberri, prout competit suae naturae. Hinc Thomsae deis uni volantai- H-nam non modo non tineresed imo perficere , ct causere libertatem volun-
pater Valentia i . pari. δη '1. ρα- ,r . -AD 3. 3. Hritur an toritatie Anselmi lib. de Concordia Naescientiae, liberi arbitrν, ducentis; Praestit me Deus peccaturum, vel non peccaturum ue sed praescit nis. Deus pereaturum sine necessitate, vel non peccaturum,& ita sequitur,
quod si peccaveris, sive non peccaveris, utrumque sine necessitate Criti se narius nolo. 1. de arbitrν libertate eo, 6. num. et . ait : Praescien tia divina, Priedestinatio,& voluntas Dei, ex necessitate inferunt essec tum liberum praescitum, praedestinatum, aut absolute a Deo volitum
itaui, imposibile sit essectum sic praescitum, aut praedestinatum Donaveniret & tamen illa suppositio non obstat, quominus actus prestu
100쪽
libete fiat. Ιmo ex illa sappositione a que insertur libere suturum esse, ac futurum esse, quia prataci uin est, ac pracilestinatum est lihere fieri; ideoque ad veritatem sciQΠziae, & e caesam Praedestinationis, non mi nus necessarium est, ur libere fiat, quam ut fiat; quae est doctrilia Anselmi lib. de Concordia cap. I. ει i. in principio; vulgaris apud D. Thomam I. parti quaest. 9. are. 8. Haec Suarius pro Thomisis loquens.
Henricus Henriqueet in lib. θ fine hominis cap. 6. apud Macedo ibidi . a. in fine pes 3 . ais: Objiciunt quidam: si causa efficax, & sup positio ex qua infallibiliter sequitur eὐctus est jam posita in actu, nec ea est, aut unquam fuit in liliartate mea, qui fieri potest, ut essectus
& actus sic a Deo praedefinitus antecedente voluntate , & mandandus executioni cum essicaci auxilio praeveniente, maneat nunc in libertate nostrae voluntatis3 Quibus respondetur, primo;antecedens esse causam rei, non utcumque, sed rei, cum suo libero modo, atque ita infere effectum liberum; alioqui Deus non inequeretur modum, quem sua providentia, & suavi motione intenta, nempe, ut effectus in eXercitio liberE fiat per causam proximam. Ideo Macedo coni. II. die . feci. D. q. t. pag. 397.fusjuriis: Henricus respondet uti germanus Tho-mista. Et bac ratione Henao, non valens sensum Thomsilum Henrici obscurare, dixit: Una birundo non facit ver Sed nosplures hirundines
Durandus Thomsicae domi me non assigatus, in I. diu. 3 8. quaes. y.
ad arg. hi. Quod scitum est necessario evenire, necessario eveniet, dc quod scitum est ei enire contingenter, eveniet contingenter, alioquin scientia Dei falleretur, quae non solum est de eventu rerum, sed etiam de modo eventus. μὰ Concil. Cisrtaginens nobis favet, patres. e congregati contra Pelagium, Innocentio I. Pontifici litteras direxerunt, in
quibus, haec habent: Id enim isti id es pelagianiὶ agunt damnabilibus disputationibus suis; ut non defendendo, sed potius in sacrilega super
viam extollendo liberum arbitrium, nullum relinquant locum gratiae Dei, qua Christiani sumus, nota haec verba q- , & ipsum nostrae voluntatis arbitrium vere fit liberum. Quam do binam explicat D Thom. I. contra Gentes cap. Cum sermo fit de divina providentia. ita est dicendum: Deus hoc praevidid necessario futurum: ergo necessario erit, sicut Deus praevidit. Et hoc aliud praevidit liberε futurum : ergo libere erit sicut Deus praevidit. Adjuυat, ct roborat banc doctrinam Schola Scotica, satis communiter.
ut ait Macedo tom. i. collat. Io. Hsser. I. Vbi refutans decreta concomiramia, quae admittit m ius contra mentem scoli, dicit, decreta ah ece demia non todere libertatem, quia voluntas divina ab aeterno decrevit ita praemovere voluntatem, ut ea sequeretur . ecretum, libere coires pondendo divinae voluntati. Nec enim Decretum Divinum antecedenS voluntatem tilit ex ea nativam libertatem, im G conservat ean
dzm, retinendo quod proprium est creaturae, qua is est libertas. Et haec est germana Scoti sentetia, quam ei attribuunt non solum antiqui