장음표시 사용
81쪽
uum in Ipsemet Voluntate, qualς, ςψ p reXtu matriti condicionati lauducebant Massilienses. si autem sat olectio de pecco st, quo ob interno es futuram, ct eis sequenter si cognoscitur a Deo is μῆrς ', D vivest peccas&m, non ΓΔ, Ῥοἰμt'o Est italem, sed etiam quoad MO mitatem, qax etiam es scitura. N Macedo, eae SPoto in 1. dis. ΦΙ. qμώ- mica, g. potes aliter. Dicente, quod Deus, scit hunc peccaturum, non solum quod scit se permissiurum. sed etiam, quia scit se cooperaturum huic ad substantiam ae us sidentitatem) non circunstantionati, i s com malitia. Nec per ν Coope
raturum, advertit Macedo, intesilas decret m concomitarus, nam ipse Seo ius dist. 3'. quaes. . g. Sed nunc restat Videre, num. I 2. ait M. Sicut L eus prius naturaliter agit ad actionem rectam s. nota concursum is titim) quam voluntas creata, ita viderur,&c. Hid. Maredo tom. r. comi.
. di pag. 341. Ricardus de M Movita in a. 37. docet idem quod
nos. In Σ. quis. pag. 1 So. eri . Rcης π SO9- Legesupra n. 76. Pateρ talentia confirmat solusionem Thomsarum dicentium, D timeognoscere malitiam peccati futuri, Uri tu Decrcto positivo entitatis, tes is Decreto permis o malitiae. Sic ηim ait in I. part quaesi I'. disp. 1. punct. 3. pag. 3o S. contra Bezam, Addo, quod etiamsi peccatum, ut ad bonum ordinatur esset vero bonum, tamen non ideo esset necesse, ut si Deus vellet eam rationem bonitatis in peccato,vellet etiam ipsum peccatum in se ut conjunctum illa ratione boni Posset enim Deus nihilominus arbitrio libero voluntatis suα, ita inter rationem ejusmodihonitatis & ipsum peccatum discernere, ut rationem illam vellet, &peccatum abominaretur, etiam ut conjunctum, cum illa boni ratione. Vbi arguit contra Theodorum Beza diccn cm Dcum velli etiam malitiam, Θωὰ istam ondinat ad aliqu- Θρη- ρ . . Pater nazqueet nobis in hac parte, utross e favet manu, ait enim disp. ab Σ na1 . 0. Deinde supponimus Decretum hoc voluntatis Dei
o diu quodim Lia prius ossis quam res sit fustra. Imo ex eo ali
inuid esse futurum , quia Deus Vol it ἰοῦ Praecedit ergo Decretum Dei rem futuram, prout futuram, sive illud dicamus etiam praecedere cursum,& de minationem secundae cauis liberae, lave eam solum
crimἔtati &c Et cap. 3. num. I S. 9 X6. ad MyectoNem praedictam, aitοῦ Respondetur omne peccatum, sive commissionis, sive omissionis habere coniunctum aliquem actum positivum,&c. Sed in peccato commissioniς oositivum est, actus, qui dicitur ect contra legem, & in quo, velitii in Oroprio subjecto est malitia, & formale peccati; ipse en1m actus dieitue' materiale, quod est in peccato. Cum igitur Deus sit in tem- diripe causa totius positivi actus qui est, aut causa, incilicet in peccato missionis) aut materiale subjectum peccati scilicet in crato commisμῶ s duce illud velle , ac proinde ab aeterno voluisse. Hae n-. IT... . num. 18. sed de hoc in punctosequem,
82쪽
Punctum Decimumquartum. GPUNCTUM XIV. OSTEND- DECRETVM, ET PRANDETER ML
nationem, etiam esse quoad entitatem actus mali
Communis existimatio Calvinistarum est, in praesenti, ne latum quidem unguem se a Thomistis, vel a se Thomistas discedere: :: Eam opinionem censet Belarminus Calvinianam; Calvino consonam Per-xonius:: Ipsam vocat Berratus haereticam, Adamus erroneam, impiam Clictovaeus, detestandam blasphemiam Pighius, periculosam Ubaldensis, temerariam Belcarius, &c. Ita P. Manda lib. I. dis.18. feta. I. num. J21. Saa.
Tot P. Manda a timulat censuras, non modo ex Auctoribtis extraneis, sed ex Thomsis, ibi transcriptas, quod, ad earum fonum. ignorans Iector qua ulmine ictus, fuccumbat. Percurramus singula; er juxta meum propositum alienis utamur testimonys. Mag. Parens Augusinus lib. I a. de civis. Dei cap. 7. O 8 ait: Nemo quaerat causam e tentem malae voluntatis, non enim est emciens, sed deficiens: causas porro defectionum istarum, cum essicientes non sint, ut dixi, sed deficientes, velle invenire tale est, ac si quisquam velit videre tenebras, vel audire sile tium. Haec es plane Thomi fartim doctrina, qui Deum ut primam causam e cientem proclamant, voluntatem vero nsram, ut primam causam descientem, uno ore pronunciant; ut sic essectus tribuatur Deo, ut primae causae cienti, defectus vero creaturae, ni primae cause descienti. Contrarist aurem, Dum concursum indisserentem satuentes, etiam ad defectum, caus-litatem Dei trabunt, ut Uidebimus. Lmo Nominales testi Lorca in i . de pecca is disp.39. concedunt hanc: Deus facit peccatum, in es gentes actum quoad entitatem. At nos ut male sonans idad rejicimus. D. Thomas in a. μου Anibaldum dis. 3 6. quises. unica art. 4. expresse determinat nos msententiam, de quo non nisi sultus potes dubitare. Ibi enim postquam rationes proposuit, concludit in cov. Et ideo substantia actus peccati est a Deo, non autem deformitas ; quia peccatum utrumque dicit, non potest simpliciter concedi, quod peccatum sit a Deo. Et est simile de claudicatione, cujus deformitas est ex defectu Cruris, sed substantia actus ex virtute gressiva. Similiter loquitur D. et sm in a. dist. 37. q. a. I - χ- O I. a. quaes. 79. art. a. se de malo quo'. 3. art. I. AI, quia. Aranda ibidem. nosram hane fententiam dicit : Augustino, Concilio ridentino , & Sacrae Scripturae contrariam, Ise Valencia, quiu locum ' quo P. Valencia talae scribat, nobis sendat, ut circa alios solet etiam omitteret, opus es tesimonium P. Gregoru de Halencia examinare.
83쪽
Ide ergo rom. I. in I. para. q-s- punct. 3. circa iram ait, Quinto objicit nobis BCZa P O bl sphemia sua, valde otiose, quLdam etiam testimonia D. Thomae- ἶβ ς im X. pari. quaest. Α'. art. Σ. ad , . quaest. 79. art. t. ad 3. dicit, id quod est entitatis in peccato.pti a ipsam actionem a Deo esse , quamvis non ipsuna defectum illii . Ei R. P. Valencia ibi: Respondeo nihil habent hae sententiae commune eum blasphemia Berae. Nam quQd ad pilara loca attinet non est q0χῖtio de ipsa ent late pravae actionis, hanc enim omnes cum D. Thoma fatemur cadere in divinam voluntatem, Cum sit, & esse a Deo, tari quam a eausa universali concurrento cum Voluntate humana 3 sed
quaestio est de ipso defectu , & deformixate culpae, quam D. Thomas ibidem Ortodo E negat esse ullo modo a Deo. Idem habet P. Valeneia. se expressus pag. 3oo. lit. D ubi dicit; Convenit actum quidem posi livum qui subest ipsi malitiae pecc xi, S pars materialis peccati dici
solet, eatenus, cum homo peccat in voluncatem cadere divinam, v tenus oportet omnem effectum positivum causae inferioris esse etiam effectum Dei, ut est prima, & uniVersalissima omnium causa per suam voluntatem. Tertio convenit malitiam ipsam culpae in se, sub nolla quoque ratione in divinam voluntatem ita cadere, ut ejus etiam pra cepto ad eam obliget, vel consilio ad eam hortetur, sicut facit ad ac tiones bonas. Attende disseren iam c se moralis, vael ph iviae, quam ιμeuni Thomsae in Litione argumenti. Staius in M. i. quas. mica F- praeterea nivim. 13. ait: Deus praescit se cooperaturum Lucifero ad substantiam actus,qui erit peccatum hoc autem praescit, quia Vultis perari illi,&c. ex quo pruet, in Macedo tom. 2. cogat. 9. dis,scra S, argumensari, supponenis see Et dicit: Quod hoc pertinet ad causam physicam in genere physico, non morali; & totum proprium cauta secundae ad illati, re etanouam ad causam moralem, qualis Deus, respectis actus mali esse non test. Ideo Lorca i. a. de peccatis io, pag. 2o8. hanc sententiam tribuit Scoto. Viae Macedo ibi pog. S S. Vno iram Doctrinam ex-
Dis Bonaventura, adductus contra nos, operte nobis favet, vertis, ibus. φλωψ, ut mi prinitur, in a. ae . . incrisu . cinis rurim; amo insesta, secundum quod
orua actio prout injusta, impor Umμ- ω ο- Et ideo, qu-ri, sic a voluntate deliborativa, non sequitur quod sit a
non est a voluntate, secundum quod deliberativa.
ίρ morieret tamen in peccato distinguere aliquid quod a
84쪽
ι erva, quod plures Auctores, aliqui et omissae, ut a sensu GJυini , ,
Beete recederent, dixerunt non movere Deum ad actum peccati, intedigentes, actum, ur fundantem, vel ut counexum cum malitia uestflo inutiliter adducuntur contra no ram doctrinam.
Pater Azor In fit. Morac fib. 4. cap. 2I. quaesi. t. in fine pag. 3o8. 2 6set. B. sic ais: Sed quaestionis est dubiae, an peccatum, ut actus quidam est , fiat a Deo, non solum cum homine faciente illum actum hic eseoncursus simultaneus sed etiam movente hominem ad ipsum actum Τ in quo stat praemotio; Et psquam refert opiniones, ait: Non igitur movet Deus hominem ad peccatum, sicut nec facit cum homine peccatum. quoniam peccatum mali rationem habet, & Deus illam deformitatem,& turpitudinem, nec facit cum homine, nec movet hominem ad faciendum, sed facit cum homine actum malum, quatenus actus quidam est, & boni naturalis rationem habet. ac propterea non movet hominem ad malum , sed ad bonum. Ibidem quaesi. a. tit. D. sic procedit: Quaeritur an Deus praefiniat peccata Praefinire est ante statuere, atque decernere, quid sit in rebus agendum Z Sunt tres opiniones, quarum prima,&C. Secunda opinio &c. Tertia opinio in universum ait: Deum
praefinisse benefacta, & malefacta hominum. Benefacta quidem omni ex parte, qua sunt. Male facta vero, quatenus sunt quidam liberi arbitris actus, non tamen quatenus a recta ratione dissentiunt. Et pinea dicit: Alij autem Recentiorum nota rGentiores idius temporis secundam sententiam acriter tuentur, ne Deum peccati Auctorem faciant, & ne
eum Calvinistis , & Luteranis sentire videantur. Sed satim ait Azor. Existimo autem Auctores tertiae sententiae sta es Thomsaιὶ nihil cum Calvinistis, & Luteranis sapere; quia, non eo sensu quo isti haeretici,
dicunt praefinire peccata quatenus actus sunt. Carae Belarminus tom. . controv. lib. a. de amissione gratia, uesa iu peccati cap. i8. pag. 13 . sit. E. di inguit sicut nos causam incientem, . deficientem, or aberi exemplum tibiae curvae ex Augusino in lib. de permferii jusit. resp. 4. quamvis defendatiolum concursum generalem Dei ad sub antiam actus peccati; ct ideo pag. I T. M. D. concludis: Itaut actio particular s sit a Deo, sed non ideo sit talis jid es mala ol ita est a Deo, sed quia est a voluntate. Quoa, O nos fatemur. Pater Also us Rodrigu et in libro exercitiorum, fratribus Societatis, directo, , ab ipso Auctore recognito, pro editione Caesaraugusae
pari. I. tract8. cap. h. pag. 36T haec vulgari idiomate profert Para desse P.Rod igi-rerrar este error, ' que vamos bien fundados en ta verdad Catholica, notan los Theologos, que m lcis pecados, que haete et hombre concurren dos Cosas, ta una. et movi nitento y acto exterior; la Otra, et deso
den de la volunt ad, con que se aparta de lo que Dios manda. De la primera es Auctor Dios; de la segunda et hombre. Ponga mos case,
85쪽
faeta defensa, b en guerra justa, o com Mix istro de Justicia, y maturi
Pero de la culpa, que es et desecto, Υ desorden de la voluntadeon que et malo hage la injuria, dς quella deviacion de la ra n. νtorcimiento de ella, no es causa Di , auoque la permite, porque m -ndola impedie, no la impide, P r sus justo juiZios. Declaran est
con una comparacion. que es la qNe trabe San o Thomas i . 1.
an. 1.ὶ Tiene un hombre una herida en et pie,y anda con et cojeatido La causa de que ande con et pic, es la virtua, y fuerga motiψa de et Alma; mas, dei cojear, la causa es la herida, y no la virlud det Alma. Assi en ta obra que uno baete, pecando, la causa de la obra es Dios; mas, que falle, y peque obrando, ei det libre alvedrio dei hombre M pos pauca addit: Dios es et que me eo la mano, dei que os lastimo. y lengua dei que os dixo la palabra astentosa, Sc. Videat mme Pasin Aranda, an hic C. vir, inter viros spiris ales famosus, fuit stiribai praebuerit doctrinam Calviniseni, M possem Mligionis vocationi, e . Dis
Pater Ripalis, quamvis in alio puncto, nostram roborat domi misnam lom. I. de ente superno lib. I. disp. Jo fin. 3. num. a T. ait: Actus elicitus agratia potest reddi vitiosus, quin concursius gratiae ullatenus attingat malitiam, nec aliquid identificatum malitiae, nec connexum necessario cum malitia. Et hoc probM uia cum actus supernaturalis imperatur intentione vitiosa, gratia au iliatrix Dei concurrit solum adactum imperatum quoad entitatem intrinsecam actus, & nullatenus concurrit ad malitiam ipsius, neque ad quidpiam idemtificatum mali
tiae, neque connexum cum malitia, quia tota malitia est actui extrin seca proveniens a vitiosa intentione; concursus autem gratis exercetur in entitatem intrinsecam actus imperati quomodo praeei onem nobit Ofert, ultra desiderium, penes enti atem, O malitiam actus. Satiιμ de hocp-cto, cum Alexandro Alesparsi I - qμυ. 2 a . memio a. dicente:
Potentia peccandi, id est potentia faciendi hanc actionem, in quantum actio est, a Deo est; sed deformitas illa, quae in potentia peccandi intellioitur ratione peccati, a Deo non est, sed hujus deformitatis principium; est voluntas nostra, secundum quod est in actu. Denique om centius Ferrarius in I. Serm S. Mathiar num. S. aB: Deus est causa principalis omnium, demptis culpis peccatorum, de quibus actus est a Deo, culpa vero a peccaroxς-
86쪽
terminorum' utuntur Thomi stae ad suam doctrinam defendendam.
In explicanda gratiae cum libero arbitrio consensione, iam pridem omistae sudant; ut Gordium hunc secarent nodum admoverunt distinctionem sensus divissi, & sensus compositi, solis ipsis perviam; nullibi, vel in Augustino, vel in D. Thoma repertam. Da P. Gabriel Daniel in epis. 9. ad Natal. Alexandrum.
FEre eodem, P. Aranda, ibo, uiam di nctionem repuriatat lib. s.
Schoia scientiae mediae disp. 26. num. I dicens: Usus sum termino libertatis, potius quam potestatis ad praeocupandos inanes recursus sensus compositi, & divisi, & alios similes. Qisi sunt, necessitas consequentiae, vel consequentis. Potentia simultatis, vel simultas potentiae; quibus Thomsae assidue in fluetione argumentorum utuntur. Addidit idis dicteoes robur Licinus de Meyer, asserense, Calvinum non aliter intellexisse sensum compositum, & divisum , quam Thomistas. Contra quos, non opus es testimonise, domum extra, quaerere, sed styos rheologos Socie ratis a ocare. Distinctionem Camini longὰ esse is disinctione Thomisarum, fatentur, Deca s, Annatus, Martinonus, ct Lisino de Me er notissimus, P. AEgidius Extrix Ioc. Iesu Pr incialis in Belgio, qui in Thesibus publicis, de sensu composito, & diviso, defensis Lo v in Guegio Atre- valensi die . mensis Iuliν anni I 687. haec protulit: Ad corrigendos, quorundam intelligentias, quae possunt pacem turbare, ego infrascrip
tus declaro, nec esse, nec unqnam fuisse opinionem meam, aut meois
Tum Profectrum Lovaniensium, sensum compositum , & divisum S. Thomae esse eundem sensum, ac sensum compositum, & divisum Cauvini, in materia gratiae, & libertatis. Sed priorem sensum Sancti Doe. oris esse ortodoxum, posteriorem vero Calvini esse haereticum. In quorum fidem libens subscribo. Anicierpie die Iet. Novembris anni 2686. aEgidius Extrix Provincialis Societatis. Habet Livinus alicubi in D. Thoma esse repertam, ex testimonio suae Scbolae; sed loquatur pro fe D. Thomas quaes. 6. de veritate art. -- a 8. scribens: Ideo dicitur communiter, quod haec et Deu S potes non prae deiitGatum praedestinare, vel praedestinatum non praedestinare, in senu composito est falsa, in diὐiso vera; & ideo omnes locotiones illae quae ςDium compositum implicant sunt falsis simpliciter. Nota ly: Dicitu e
87쪽
LUim. Feri 2I ME. Sent. communiter; D- mc temporis illam districtionem Oommunem. Sic loqui ur extam l. para. ara. 6. ad ,.sse quaes. a 3.-ς--c Ar . S- - Ι--σιι- flua θ-em potentia. Oὸl potentiam simultatis dis rasit m : Dicendum. quod qHamvis non esse effectus divinae volumatis non possit simul stare cum voluntate divina, tamen potentia deficiendi effectam divinae voluntatis smul stat cum divina voluntate ue non enim sunt ista incomposibilia : Deus volt
istum salvari, & iste potest damnari; sed ista sant incomposibilia: De uult istum salvari, dc iste damnatur , quia composita est Cp in
D. omam secutus est ejus Discipulas S. Hucentius Ferrerius, Serm. fer. Σ. pos Dom. Pus num. 8. ad ista verbat Ubi ego sum vos non poeta testis venire, dioens: scilicet, in sensa composito, &c. Et pinea re carιbus, s ιii hane distinctionem. Similiter B. Dion . Cart. in I. diu. 38. a. eujus titulus est: Utrum prAcientia,vel p videntia Dei im 'nat rebus necessitatema ni pag. mihi 3 37. ait: ideo bona est distinctio, qua dicitur, quod est necessarium necessitate consequentiae, non conse
Antiquitas autem hujus dilatinctionis patet ex Mag. Sentent. - 1. M 3 8. g. vis. Ini cum sibi objecisset circa praesciensiam Dei, vi gumenurans Mens apud contrarios, respondeis Ad quod dicimus illam locotio
multiplicem facere intelligentiam, scilice, aliter laeest sera quam Deus praescit, de ejusmodi, ut potest non esse , quod us p uix id imposibile est non esse quod Deus praescivit. N imposibile est nomptricita omniaque fiant, & huju-odi. Possum enim lim coni' imintellisti vita sensium tam μι- condulo sit implicitat et diminio rim. nua sens aetifim Si enim ita intelligas, non potest fine fieri qu1m Deus Emi, id est, non potest utrumque simul eta, veret
direm: Ec per hoc potant solvi omnes iis i. dist. 1 in νυ. --ic circa posse mori hominem in stata innocentiae, me alψum polibIle est eme n grum in sensu divis in sic milites s iis hominem mori: sed non simul due in sensu composito. Peius in 1 dis 3 . f. Contingentia relata a Tt-,m seientiam sant tantum ne Caria necessitate consequent mdivinam i si Deo; scis illa esse suxur , illa erunt Non tamen sane neeessiaria necessitate absoluta, nec nece sitate consequentis. .dciarius pro terminis Thomi rumo
88쪽
respondet. Esse necessarium effectum in sensu composito, vel etiam necessitate consequentiae 'ot dici solet; si autem illa propositio intelligator de necessitate simpliciter, ut sit sensus nulla AAa suppositirine, aut com sitione praescientiae divinae, sed etiam divistin considerando effectum dc ejus causam secundum se, necessarium esse, ut sit futuros, ae solet nominari necessitas in senili diviso & necessi as consequentiet, se falsa est propositio illa. Et posea odhaerens Coetano, ait: 3. sequitur, seisi in sensia diviso emethus futurus potest non esse futurus, ita etiam posse Deum in sensu diviso, non praescire, id quod praescit: & idem dicendum est, de alijs actibus divinis connexis cum praescientia. Vide ibi fatis proliis circa terminos Schoia Thomsicis. Eodem modo loquiturn Leet i. pari. disp. 68. cap. 3. isum i . dicens: Ut ajunt in Scholis in sensu composito, non tamen absolute, & ex se, non supposita scien tia Dei, quod vocant in sensu diviso. Drieri, a consorijs laudatus, lib. de concorae lib. arbitri, fit mihia . pag. i. ais: Confert autem huic materi c. intellecta distinctio dia lectica de necessitate consequentis, & consequentiae. Multae enim sunt consequentiae necessariae, quarum consequens est contingens. Et haereticus in hac distinctione vincitur , & concluditur. Suarae Pro g. i. de arbitrij libertate cap. 6. a it hunc situlum : necessitas antecedens, vel consequens, seu in sensu composito,vel diviso repugnet libertati. pater Henao, ut solvat Arg. Mag. Rives everio I g. mm. J32. ait:
Quod auxilium B. sit incongruum non obstat, quia illa incongruitas est suppositio consequens, & voluntas nostra potest illam impedire, inducendo congruitatem; non quidem in sensu composito, sed in sensu diuiso, id est, dividendo ab auxilio incongruitatem & conjungendo
Unis es huic distinctioni, ilia, quam traddit o Thomas i. a. quis.
x ari. 1 I. in principio dicens : Tripliciter ergo potamus considerare charitatem. Uno modo ex parte Spiritus Sancti moventis ar Imam, ad
diligendum Deum , & ex nac parte cffaritas impeccabilitatem habet, ex virtute SpΨritus Sancti qui infallibiliter operatur, quodcumque voluerit. sinis infallibilitas ex D. Thoma bis, O pluribus alijs in Acis replicatur. Quo circa iam diu Sixtus IH damnaverat hanc propositionem Quidqtud per necessatiam consequentiam sequitur ex in pedibili, hoc est in impedibile. & necessarium. Nam docuerat Petrus de Rivo, et rca annum i To. publicus professor Lovsisiensis, in trare de scientia Dei, defuturis contingentibus . de Decretis DIvinis ; ct reprehensus es ab Henrico Zobemeris, at Iacobo Schelabaerto, Theologis parisiensibus, in Lovaniensem Acaaemiam cooptatis. Ex Summi Ponti cis I9fu, coactus es Rivus ad Palinodiam ; , quia apparenter praeceptis Pontificis se fulmi t.
bis idium commendavit, ut iter t- ad Academiam Lovaniensem rediret As postea, petulantitis, docuit ipsos errores, quare Sixtus IV ad
Academiam direxit, gulare Elptima. in quo haec scripsit : Nos, qui propositiones praedictas, velut scandalosas,-a Catholicae fidei semita devias, v I
89쪽
vias tune damnavimus, prout extam in pr*sentiarum damnamo, ni is hodi consar ex Academia Lov nisnsii tMMis,o ex is Acad-- id, di omate irpis dato, pag. 331. ct q*ia excidit tale diploma, se aliquis A ictu dubitaret, mentis ilis fit a Sy is lib. de primo Motore. μου latet P. Manda, aliorum imitantem essu ims, lib. 3. diis. 26. num. 33α reeurrere ad alias propositiones Eamnatas, quas, ex His principio, Rioti inferebat, tali principio intacto masente; Θμ dicere: Verum haec impos tura est, &c. Dan. de Lugo disp. 26. de Incarnatione feta. 6. Et Patisi, Leonardus parte 3. ferii. 8. dicami Rivum non Dise innixum iri principi pro sua assertione asserunt codices cujusdam a beotigi, qui Rivum im pugnavit, quare dicit Aranda, quis, ex aucllenticis narrat Cardinalis de Lugo. At hoc tesimonium, quod vocatur authenticum, Aucto e Maevitavio vago corruit, si es adbibeatur, ut par es,Balduino, Ioanni Decheris, am
gus innominatus recensens Academiae propositiones, opposi s erroribus misponit hanc, ordine tertiam : Desi praescientia de futuro rerum eventa contingentium, ac futurarum, infert per necessariam consequentiam res illas fore ue cujus tamen consequentiae necessitas, nim tollit contingent lana consequentis. Ergo quia Rivus ex necessi a r sonsequont , quam ex vi decreti, O praedeter nationis inevitia ilis, docentrebat necessitatem consequentis , sed hoc molant A versamj ergo. Haere idit- Romanum Consulere in I . sent. Hu. 38- ναμ ρος fit et . Henetus I Jo . tibi removens errorem, ibi: Respondeo, W: Non enim verum est, ideo aliquid a Deo praescitum esse, quia futurum est, sed potius E conversb, futurum est, mia a Deo praescitur. Et sti proliis, ibi obucit. quod nobis contrarν .byciunt, argumenta pro Wnsm: Distinouere hanc: praescitum aDeo de necessitate eveniet; secun im siensium com tum, & divisum, videtur superfluum ,& inane. Hens ergo in tota Gesolutione terminis SesoLe r bomisticae, No et ad cium. Rursum: omne scitum a Deo est necessarium, si intelligatur composite, vera est, necessitate conditionata , si intelligatur divisim, non est vera i eo quod res contingens secundum suam considerata naturam, vel pri et
in suis causis, non mi in iis Va
evenire: :: non est igitur ancompetens praeia Lin
90쪽
longe e se ab errore Ian seni mi, Cal in ni ,- uesinest mi, i i a pluribus ersorijs impositi, ex testimonio Doctorum
Societatis, Thomstas vindicantium.
Ego, nullo contentionis studio, sed solius amore veritatis, re hac dilia genter examinata, existimo, gratiam a se ipsa emacem novum esse. Luteri, Calvinique commentum. Ita P. Uvinus de MeTer dissere. 1. cap. I. ais mente ConciL Trident.
Ibit frequentisi in Gymnam resonat s quam Lansni us impossvj
I bomisis; ut sic, dogmata non discernentes, a Praedeterminationis, O gratiae per se incacis, quasi a facie colubri, fugiant, avertantur, recedant. Hoc exordium habuit is celeberrimis utriusque Scholae controversi'; rideoque P. Ripalia tom. a. disp. feri'. 9. num. fcrim: Banes, de plerique ejus Discipuli, in publicis disputationibus, privatisque sermo nibus ceperunt notare illam sententiam incilicet Molinae) ut Pelagia nam. Nostri e contra, ut notam Pelagianismi evitarent, objiciebant oppositae notam Calvinismi. suam, Aut Iansent i, O Quesnelgismi, quotidie A ery γ nobis objiciunt. Antequam ergo rem discutiamus,legatur Ianfenius lib. 8. de gratia Chrisi Salvatoris cap. a. ubi ait: Q i gratiam medicinalem Christi, sic defendere conantur, ut eam in Praedeterminationem physicam transforment, omni statui hominum Lapsorum, αInnocentium, ex vi cauta primae, & indifferentiae voluntatis necessa riam, magis profecto Aristotelici sunt, quam Augustiniani. Vide qualiter Thoms, adhaerent Lan senio, idos damnanti, quoad doctrinam de Praedeterminatione, quasi cum D. Thoma Arisoreum sequantur, e ab Augustino recedant; cum tamen ipse lib. a. Prooemiali de ratione, auctoritate cap. χχ. voceν D. Thomam Augustinum contractum, itarat, Sancti Thomae Summa, ubi Theologiam tractat, pro magna parte, nihil sit aliud, nisi Augustinus contractus, certaque proportione naturalibus principijs alligatus. Quia tamen, plures Schol fisi minus eruditi, plura de Camini ost orant, monendi sunt, ne Camini Sectatores alias, cum ipsius caminido bina circa gratiam, O liberum arbitrium, confundant. Melancton, enim, inter Calvinisas famosus anno in suis admonitionibus ad Galgos fossus est ingenue, plures controversias de gratia, O libero arbitrio, Dos inter, O OFholicor penitus evanuisse; qua proster in suo Conmentu Ea-