장음표시 사용
71쪽
Augustitio interdum diu entiat, in materia dePraedestinatione,& gratia' Augustino penitus consentit. asdrems, Doctor Subcilis, quem in puncto tota ejus Schola sequitur, irim habet in s. dis. s. μαμ. um a num. II. O in Reportatis. urdem. D. Atibertus Mag. S. An oninus, mons Oribssianus, ct alij eitali a M. cedo rem. I . costat. IL- dis feci. I. Amiliter Durandus in 1. d iques. a. prope em ais: Alij dicunx, quod opera sequentia sant caiisa Praedestinationis; unde, Deus tribuit uni gratiam, S alij non, quia scit eum bene usurum, alium autem non. Sicut Dux dat equm Militi. quem scit bene usurum equ0. Sed istud est rudius dictum. At pro
omnibus Doctoribus legatur Bel minus rom. Φ, contro . lib. 2. m. i I. pag. 437'. ID. B. ubi cocens P desinationem gratuitam, dicit: Seeundo
loco probati potest veritas Praedeminationis gratuitae eri tradditionerielesiastica,&c. Et adducens pro se S. Parres, D. Thomam, O Bona--htumum, jubjungit: Neque solum Sancti isti Patres hoc affirmane, sed antiquiores, & doctiores ex ipsis, quus caeteri postea secuti sunt. ad fidem Catholicam hanc sententiam pertinere traddunt, de contra ianam ad Pelagianos rejiciunt. Notabo aliqua locaue ut si qui fortε con tra sentiunt, intelligant ex judicio Sanctissimorum Patrum, in qtium manifesto errore versentur. Cui Doctori adjungitur alter Mil inis, C Analis societatis Iesu, scilicer Tolexus, juxta jam dicta ex ipso. similiter lib. de aratia, ct obcro arbitrio cap. 9. sit. B. ait: P destinat,onis divinae nulla ratio eX parte nostri assignari potest, &e. 'Diximus autem nullam rationem assignari posse; ut excludamus non solum myrita proprie dicta, sed etiam bonum usum liberi arbitrij, aut gratiae, aut utriusque simul a Dco praevissum, etiamsi non dicatur esse mae itum nisi de ebraruo, N eriam si non dicatur vera causa, sed tantum conditio, sine qua DOD pr dcstinaretur, is qui praedestinatur. Et eap. 1 t. prosequitur jam inrita. As, non miretur levior, quod Briar-nus, sidens societatem Molime opinionibus implicatam, Praeposito Generali omissus, in se susceperii defensionis parte , contra propriam mentem 3 ex qui noui plicis, qm Isui .epromittuns audire Consitium P. Generalis So- eisiatis, si continga; promoveri ad dignitates, ut pater ex Consis. pari. Io. g. 3os. erit. Ro- λJ33 Curae Perronius, is contrarys saepe laudatus, lib. I. resp. ad Regem crisae cap. O. ait; Augustiuus Maximus post Apostolos Praedestinationis Dis or, imo os , dcclingua veteris Ecclesiae, quantum ad illam destram do inam. Hae Noris cap. 3.
Henrieus Henriqueet in lib. desne hominis cap. Ir. ais: Satis videtur si sententia assirmans electionem ad gloriam factam esse ex praeviss electorum meritis, damnetur nora temeritatis, ex Donoribus Scholastἱcis supra cstatis, esseque planC contra Augustinum constat.
Quem Augustinum PP. in Concilijs, α major, meliorque pars The '
72쪽
looomm antiquorum, & torrens Recentiorum Sapientum sequitus in omni fere Academia Orbis Chrimiani. Qifidam doctus staret Les nomen) praedicavit in Academia Lovaniensi oppositum cum magno scandalo Academiae, dc re ad Sixtum V. delata, sustinuit suae temeritatis acrem reprehensionem. Benedimu Pere iura Comens. in Danielem eriti Romae 1 87 3 3. loquens δε esectione Iacob , se reprobati ne au. ait . Mirabilius id accidit, quod illam distinctionem electionis.& reprobationis, non ex praevisis bonis, malisve hominum factis, sed ex sola Dei voluntate primum profectam esse. Mia lector annum editionis. pater Mariana lib. 3. de morte, O immortalitate cap. 6. ait: Augusticius argumentis victus novam Praedestinationis formam invexit post: lapsum hominis, non fluYam quoad eventum, & inconstantem, quippe ex libero albitrio, sed ex gratia certam, atque ex vocantiS voluntate. Adde his Iambum Granadis , , idos omnes, quos pro praedeterminatione supra, ct contra scientiam meaeiam, infra, citantur parier Salmeron disp. a I. in cap. 8. ad Rom. quasi praesentiens Molinae doctrinam illam impugnat; ct m concludit . . Infoertur ergo, Praedestinationis certitudinem non ab operum bonorum praescientia, sed a beniona Dei ProvidentΙa proficisci. Nec ideo, quia quis praescitur salva ndus,&c. Et satim : Si praedestinatio ex maerit1is proficiscitur, jam non praedest;natio,. sed post: destinatio dicenda esset. Et cum sumat mmtionem D. rhomae circa disretionem W2desinati a non praedestinato, concludit : Nec enim .ptaevideri potest bonus usus gratiae futurus, si in potestate eius fuerit etiani male uti, &c. Et antea pag. 77o. dixerat; Tertius erat modus dlaendi, quod a praevisone maeritorum penderee
praedestinatio, qui quidem falsus est, & ut pelagianum dogma ab Au
Suarius ipsam tenuis sententiam, tese secano tom. I. Thmol. Schol. Lugduni 16i . cap. 36. pag. 316. dicente: Besarminus, vero, 3c praticis cus Suareet, posteriori modo, id es fecundam sententiam defetaeisiem Praedestinationem ante profa meritat ex lola Dei misericordia. Lega-rur Suarius tom opus lib. 3. de auxili divinae gratiae es. 16. edit. - - risi I 399. num. 1 I. pag. 23'. Vbi defendit praedesinationem gratuitam,
μι Augusini sententiam, ct subjujusti Sed quia rei nderi solet Augustinum in illis locis non loqui de electione ad gloriam, sed ad gratiam.& praecipue, ad primam vocationem congruam, contra hoc, pCnderandus est locus Augustini lib. de eorrea. & gratia cap. T. prosequituri nans solutiones contrariorum. Ideo citutuν a Macedo tom. i. contixi. dis. 6. sca
73쪽
Q miata esse contra mentem SS. Patrum, praesertim e fugustini, Thomae, antiquorum Scholasticorum, etiam Iesultarum.
Primo Augustinus stat pro scientia media: :: Doctor Angesicus nosterest::: I. pari. quaest. 23. art. S. ad I qUaest. 6. dC VCrit. art. a. ubi ex D. Ambrosio, cui subsic ibis, nostram doctrinam aperte tenet, Ita Aranda disp. a. 6. sca I. a num. II 8.
i s testimonia sepe in Codicibus Schoia inculcantur, imum vel alterum proferam, ct ut ANX lare placet exponere testimonium S. Methoo Doctoris Graeci, qui in se . de g. Agatha, Leonardo interprete, bo dixit:. Agatha, quae signum Crexit, quid de se decretum fuerat, ut fieret, atque in lucem Crista, quod per gratiam decretii merat peregit: t At enim Deo singuli manifesti sunt, ut loquitur Sacra Scriptura ; verum omnia praedefinita sunz a cognoscente. Ipsa enim praecognitio importat Procreatoris DCi circa res singulas cognitionem. quod quidem, & rationem habet divini consilij, de concursus , & praeterea modam liberae voluntatis eorum, qui divino solum beneplacito procreati libere in opus prodeunt. 'γς δε quod per gratiam decre tum erat,insimul arbito libertatem. E; quia P. Aranda D. Thom. cum Amisso scribentem inducit, legatur D. Ambrosius, Comment. in Lucae . lib. . dicens: Quomodo igntur hos laqucos evitabimus; ut possimus, &nos dicere: Anima nostra scae passer Crepta est de laqueo venantium, laqueus contritus est, & nos liberati sumus non dicit : ego contrivi laqueum; non ausus est hoc dicere DaVid, sed : adjutorium nostrum in nomine Domini; ut ostenderet unde laqueus solveretur. Accomodule tir banc doctrinam, vincendi tentationc , scientiae mediae , puxta quam EDd adjuto, tum es versatile, O ad nutum creaturae. S. Aum inus lib. 3. de civitate Dei cap. I o. plura dicit contra sientiam mediam, quae apud Auctores potes sector sisternere. Et lib. l. ad Bonifatium cap. 1. de Pelagianis objicientibus haeresim Manichaeorum neganlium ubertatem oportune dicis: Nihil aliud nitentes, nisi, ut, horribili haeresi objecta, cujus se Adversarios confingunt, lateant inimici gratiae, in laude naturae. D. Thomam, J- pHVς. quaes. 23. art. I. in corF. tibi referens opiniones ait Fuerunt alij, qui dixerunt: : quod ideo Deus det gratiam alicui, & praeordinaVis sc si daturum. quia praescivis eum
ne usurum gratia, sicut si Rex det alicui Militi equm, quem scie
74쪽
eutra bene usurum. Haec es rictrina descientia media exploratrice boni Uris tibeHi arbit quam impugnat D. Thomas, in corp. art. ubi coue rithuenrem usum tiberi arbitrν CS divina voluntate, ad quam totus effectus Praedestinationis ordinatur, Ut in finem , & ex qua procedit, sicut ex principio primo movente. Simul er grues. 6 de veritate art. 3. ad . hi sibi objicit argumen um, quo utuntur Adversarij, e, respondet aperte contra frientiam mediam. IdeoqDe Macedo, contra iliam, hoc D. Thomaestitur testimonio Iom. I. coni. II. dis I. feci. 3 pag. 4o . in ine. g. Sent. in I. dis. 38. g. 3. Fundamentum contrariorum evertit, I 8 dicens: Neque etiam res futurae causa sunt Dei praescientiae. Licet enim Mag. Se non essent futurae, nisi praescirentur a Deo , non tamen ideo praesciuntur, quia futurae sunt ; si enim hoc esset, notate rationem a Thomsis, ct Scotuis ponderatamὶ tunc, laod aeternum est aliquid existeret causa ab eo alienum , ab eo diversum , & ex creaturis penderet scientia Creatoris, & creatum causa esset increati. At forte reclamabit --nao event. 63. num. 9IS. pro se citans Mag. in I. in . 3. ubi incidente
loquitur de praementia,' ait: Haec autem quaestio de praescientia facile determinari potest per ea quae superius dicta stant, cum de praescientia ageretur. Scilicet, di . 38. 39. sed frequens es apud plures A versa
rios aliqua verba incidentur dicta excerpere , er locum ubi ex professo res disputatur, non percurrere. Lege in a. d . 23. ubi etiam citatur ab He-nao, O invenies, arguere ex mente Augusini, quam, ut Uertam pro nobis
supra notaυimus. Alex. Alensis, quaest. 23. de frientia Dei art. . nq a doctrinam roborat, Aut O Bacbonus in I. M. I T. quis. mica or - S. υς Mohoam; potes lector disernere, quamυis aliter intelligatur ab Henao event. J T.
Scotus, dissertis verbis impugnat fundamenta frientiae mediae; in I. 1 8 id . 39. quas. i. g. Viso de contingentia , loquens designo ante Decre- Scotusil - ait: Tunc autem non sunt vera contingentia , quia nihil est tunc ij es ante Decretum) per quod habeant veritatem determinatam. Posita autem determinatione voluntatis divinae, jam sunt vera. Quarem edo hic dis 1. feta 3. g. r. Laudat no rum Amareet , eo quod henὰμ itur te monio Scoti contra frientiam mediam. Scotus item infernens os aequales in naturalibus, , inaequales in usu liberi arbiim in i . ΑΙ- q aes. unica, ait: Non est hujus, ut videtur, assignare rationem, nisi voluntatem divinam. Pro quo legatur Macedo ibidem, θ' modernus Qq sa Heno his disp. s. quaes. 4. cones . . S. θ' quis. T. art. 3. i Mens de Auctoribtis contra friensiam mediam, dicit: ita communiter Thomistae, & Scotist e fideliores. legatur Macedo ibidem. Ideo P. Ra- Vria, satim citandus pag. Σ39. sit. C. cum Scolo docet, Deum cognoscrσD Vra confingentia in determinationesuae Voluntatis, O addit: Hac enim VC, idem Videtur, atquc Deum cognoscere certo futura con Lingentia, ςX Hoc quod videt suam voluntatem determinatam jam esse proXjMQad illa; neque eam ab ulla alia causa impediri posse- π defint Theologi Iesuriae, qui non agnoscunt entiam me diam; 9 18 a
75쪽
3. num. I 39 imm riso 'Uἔα bis octor si iocum ab ipso ettestiis asej nat, scilicet, lib. 16 in Genesim Cre, XI. in . P. Num. 93. tib nee in bum habet scientiam mediam re seras, sed dicit : Deus enim prootee
infinitam intellectus sui perspicacuatem, non solom, qticae simpliciter aliquando futura sunt cognoscit, . sed extam Conditionaliter futura. ilest, quae hac vel illa circunstantia, re Conditione posita essent futtira Et satim asseri plura exempla, inser qπα, ut d recantatum uriorem. 9sidoniorum. Hoc omnes fatemur. Scae non HAit Pereritis ida condulonia a Deo eognosci per scientiam mediam. Vide dicta ex Philippe vela 183 Mbile res onium babemus in P. Zalentio, qui, ut acerrimus diea. 6-im for sientiae media, a contrarys proclamatur, eὸ quia coram Clem. VIII. mices totius Societatis egit. Non dis eor3 Iec ignoro, quod P. Vialentia is genue dixit, se inm propugnare rim ex mentc propria, sed juxta cpinionem probabilem, ct tolerandam. credis hoc Heni. O vide. Percurre. semel, ct iterum totam quaesi. I . ex ι. pars. D. Thomae, in qua ab eoniram, ct novissime a P. Marin citatur pro scientia media, O nec men rionem talis scientiae, in ejus scriptis percipies. Legi enim ego bis utrimidiam qu Nonem, , ex isio haec depromo. In primis P. Vatincia non σχοfeit in Deo, nis cientiam liberam, se nec oriam. Deinde puncto S. S. E. pag. 237. in I ne, po quam probavit Mum cstgnoscere cerίδ, quid, quibusdam poliis futurum sit, etiam sit absolute non sit futurum, ais: Tria tamen sunt hic observanda. Primum est, hanc scientiam, quam quibusdam positis, dicimus Deum habere de futuris eventibus, etiam uenon existunt in aliqua differentia temporis; non esse nominandam scientiam vissionis, sed scientiam limplicis intelligentis, sicut vocatur illa quam habet de non entibus, ut Videbimus puncto T. In quo agas de' ιο iisne pure possibilium. Hide quomodo divisionemmenti invisi-s, Γ simplieis intestigentiae dirit adaequatam, O non recurrit ad sciem mmediam Lege punctum 8. pag. 26S 'lit. D. Ingosadij ubiae M ientia misionis, ct plicis inredigentia, aliam scientIam non agnincens. Vide dicta ex ipso, O his adjunge, quotquot in favorem Praedesinat v, Oaratia si Missupra adduximus, ct rursus adducemus. At objiciunt Iesu , Iocum Augusini, de quo mentamnem facit ma-38 Pius in epis. ad Augusinum, loquens sic de Massi sit ' Dicunt, ad
obiectio οπ oraescientiae esse divinae, ut eo tempore, & ibi, & irias verItas anmmcraretur vel annuntietur, quaUdo, & ubi praenoscebatur ea e Te credera.
Sed vide, quomodo Augustinus respondet Hilario, ct Prosero lib. de Y- ὰθ Sanct cap. 3. ingenue excusans incogitantram In issis scr*ίιs, ροπeorrexit Et cap. 9. a,vertit, se inscripsi Sine praejudicio latentis consilii Dei, O declarat mentemfuam sic: Proinde, quod
tu ita hominibus apparero Christum, S guo cosseam cluando sciebat,&ubi . sciebat CNC, qui in cum LGC DL C
76쪽
ν at ad refutandam ob c nouem, sed lege cap. Io ubι AM 'I od Gixi eodem loco, quaest. cGDtra Porphyrium, salutem Religionis hujus nulli unquam defuisse, qui dignus fuit; & dignum non fuisse, cui defati non desunt, qui dicant, voluntatet humana , nos autem dicimus ratia, vel praedestinatione divina. Sic nos dicimus cum Augusino dis cretionem boni usus, non esse ex libero arb/cris, sed ex gratia Dei. Ru us Adversarij ex Vib. i. ad simpliciaΠ. quaes. 2. tom. Inter opera Augustini, ut suadeantgratiam congruam, Lea ἰ scribunt: Etiamsi multos voccet, eorum tamen miseretur, qu OS ita Vocat, quomodo
eis vocari aptom est, ut sequantur. Falsum,est autem si quis dicit Igitur non miserentis Dei; sed volentis. atque currentis est hominis, quia nullius Deos frustra miseretur. Cujus autem miscretur sic eum vocat, quomodo scit ei congruere. Ex hoc tesimonio deducunt gratiam congruam a Suario inductam. Fatetur P. , facedo misi. i 1 . si I. II. quod
suscepto sudio legit hunc locum Augusini ; O icit. quyd Augustinus moυet quaesionem de discretionis eiactionis, se lidero arbitrio, o agit prius infavorem libertatis, dis sando, usque ad ita verba: Sed quid hoc quaerimus. A quo loco incipit auferre omne genus maeriti praeus ad elerihorem, ct recurrit ad inserutabilia 1udicia Dei, sic concludens: Credamus tantum, & si capere non valemus. hoc ex ipso gusino primu dicente ibi, In cujus quaestionis solutione laboratum est quippe pro libero arbitrio, voluntatis humanae, sed vicit Dei gratia. Hae Macedo ibi prolixe hoe discernens; At contrarν. hoc non discernentes, argumenta quae Augustinus sibi objecit, tanquam Auginini sunt secuti sententiam; qualiter contigit lectori, qui none luerat summam D. Thomae, se istam primo percurrens, argumenta prius proposita, accipiebat ut rationem probativam conclusionis.
Corroboret Augusini sententiam Attis e ius Doctis us Midius
manus, D. Thomae auditor, qui etiam is contrardis in fui favorem citatur. Midias. Ille, ergo, in a. dis. 26. art. 3. agens de gratia operame , ct cooperante ait: Nisenorum ultimo dicitur: Converte nos Domine ad te,& convertemur. Prius ergo nos Deus convertit ad se , & postea nos convertimus
ad ipsum. Et βι ungit, Secundum hunc modum prioritas boni operis, propter principalitatem attribuetur Dech posterioritas vero, quod est agere instrumentaliter potuit attribui nobis, quia Coadjutores ejus sumus, instrumenta ejus in agendo. Et dist. tertio quaeruur. Di inguit impetus naturales . O gratuitos , ct dicit . iustificatione impij prius sunt impetus , & motus divini, quos plene seque Udo convertitur impius: : Impetus ergo isti divini stini secundum ques Gammotum: : dc pinea : Est enim bona volantas, quasi pedis equis. gratiae,
ut sequatur eam. 8c non praeferatur ei Demum argument m G conIra -rys milites recantatum circa syrios proponitur, semitur, qVVad Damraim, a D. Thoma I. contra Gentes cap. 1 S8. quia A cssa torum
77쪽
objectio, a nobis retorquetγr coutros semiam mediam, me dixit pisi, Mastiinuisui salias Antonius Moram n is Do Ara i Iassenio disp. 1 .fect 3. n. L8. omnes instantias factas CVη r 'attacterminationem in hae pari. posse retorqueri cons sum iam πις iom, o gratiam congruam. '
PUNCTUM XIII. D LETUM SUBIECTIVE e SOLVTVM, Er
objective conditionatum examinatur.
Tale meretum 7ume & Mendora, fiericlum, & ridiculum. Ledeseia Dominica s, falsum , & improbabile, Cabrera frivolum , & imperfectissimam, Munoet Tyranicum,&c. Aranda disp. 23. sech. 1 ατ . Haec decreta nostra Societas pleno ore vocavit stulta inutilia, Inepta, imposibilia, & non solum Deo indigna, sed quae mediocriter prudenti viro, non possint adscribi. Ita Alarcon tract. a. de scientia Dei, disp. 4. cap. num. T. er 8. .
eomittimus discussionem Auctorum, qμ Vm judicia, sine locorum exa- mime indicantur. Apparebiς autem ex statim dicendis, ita Decreta, quae tot cin unis i robantur, non modὸ is et missis, verum, O Seotistis, imo, pluribus Iesustis, Auctoribus primae classis, fuisse a s , ct mrobata At eis a hoc punctum , θηηens in Scholis Ainversariorum propositum es, antirabs et Minisas ostendere, non cognoscentes in Deo scientiam conditionatam isti tribuentes imperfectam , ct conjecturalem cognitionem futuroram sub conditione contingentium. Ita Ripalda, Paulus Leonardus, Hen ori tus, a Ca, ct at ρηιλ - M P. Io fect 1 ni m. 3. fortasse, quia nec verba, nec modum loquendi Aucto. rumini strutati. mus ,- famosis et mistis, quibus il gmtu imperi ficta rei itur, es Doctissimus Mag. Cabrem, orae S. Hieronymi 3. pari. min. r. Art. 3, disp. i. g. , 3 Q. sed legaturnum. 381. Ibi suam ensicut mentem A: Futura condmonata, quae aliquomodo,
non tamen infallibiliter connectuntur cum conditione pestita, ex urillius conditioniς, & connexionis sine ein cognoscuntur a Deo probabiliter tantum, secundum ematiam, di inclinationem conditionis Dixi, ex vi talium dispositionum, Uam eadem futura condivi nata posset certo cognoscerC, CN Vi alia sum condicionum ad quaS In
fallibiliter sequerentur, scilicet, ex vi auxilῆ eruacis, dc p determi-
78쪽
xationis. Haec Cabre proquo P. Henao eDent. I. 3o loquens de Felice Sor, , qalyc Dia uicanos eue au: Sed certe nobis abunde esst, id quod ultro concedis dC cognitione divina con iecturali obse nive seu eX parte os echi cogniti Ideoque ZIram. o. a cumulas censuras Aucurtima ersus negantes Uco μ' iabilem cogniti. nem condis natorum, ab latσ, ut eas iaphcet idiam n antibus ex parte objecti conditionali sub connexionensn In Vibili
possit, ita sensus Auctorum confundere λ: Audiat Henao, O siegit in cogat. Cabrera dixit, quod omnes Theologi velint, nolint, debent rere, scilicet, quod Deus in Vibiliter cognoscit futura conditionata δε- pendentia is causa tibera, in Vibiliter, inquam, subjective, ex parte cognitionis, Cr medij, sed tamen solum probabiliter ex parte objecti, hoc es cor noscit conditionem silum probabiliter connexam ctim exsentia conitIonati, σ ex sentiam conditionati solum esse probabiliter ex vi conditionis. Celebre es in hoc puncti exemplum. Deus enim infassibiliter eognovis fucuram conversionem seriorum sub conditione praedicationis Chrsi, Ggnovit δες poenitentiam in bobiliter futu'am, sed non futaram infallibiliter ex vi praedicationis Chrsi, sed ex vi decreti de conυersione Ugorum. posita condi sione praedicationis. De quo legantur ninni Thomsae , O pro illis foribit P. Macedo Acolsa tom. I. codat: Ia. dis. I. pag. sic : Quod attinet
ad id, quod Patres Iesaitae spargere solent, se primos fuisse Auctores jus scientiae mediae, & conditionatae, & suis, se exemplis Mecisse, ut Thom istae, & alij eam agnoscerent, & admitterent in Scholas, quod
non obscure, & cum aculeo significat P. Alarcon tradi. a. de scientia Dei disp. 4. cap. 4. dico : Ante Societatem, eam scientiam conditionatam, oc mediam fuisse cognitam.&c. Quod sat probat ex Abul O Nicol. de Drat, non tamen admissam, qualiter a Schola Societatis defendi-r r, de quo satim agemus. Sicut de Cabrera, ita de Ara o loquitur Henari ex I. pari. quaesi l . art. 13. dub. I. pag. 38 o. sed legens quod Aratores dicit, decepsum e se P. Henao, statim inveniet. Quid autem de Decreto subjective absoluto, θ' objective conditionator Legatur Alarcon in edit. Lugdunensi 1633. loco in titulo citato, ubi haec
scribis: In qua mole evertenda , licet ista Doctrina ThomsarumJ totus fuit nostrae Socitatis labor, cura, licet Suareet, & alij Dociores parum Deliciter id consecuti fuerint, quia saltim nonnihil spatij dede-2λHx hostibus, in quo libere possint aggerare tormenta, quibus nostrae
QCfrinae virtutem quatiant argumentis. Imo, quasi a nostris etiam Livibus per fraudem aperta sunt maenia, ut hostes uno impetu valeanc irrU PCre. Q a Sua reg. & alluvi nostri Doctores nonnunquam dederunt Deo hujusmodi Decreta conditionata, non praedeterminantia Vo untatem antecedenter ad consensum, sed, sal rim, per modum inren xionis praedesinientia liberos voluntatis achus. Quae certe, qui C nostris ς ncedunt, non manus cum Adversarijs conserere arbitror, sed po ius, ς0Diuere, & in unam, eandemque prorsus Doctrinam conlpirare i so-ψmque ab illis in modo loquendi ditaciari. Cujus criminis reum, in I 89
79쪽
orimis postulo Ruuium afferentem, Deum multa sutu ra eondicionata, quae nunquam erum, cognoscerC, non per scientiam inediam, sed per scientiam si lici Cr liberam vi stilonis, qtara illa cog nostit in Decreto absoluto ex parte actus libere existente in Deo, con ditio nato tamen ex parte objecti, eodem fere modo quo Alvaret hane scientiam Deo concedit, excepta praeis reminatione physica, licet addat Rui
praeter haustientiam Dei in Decreto, esse aliam ipsi concedendam, qua ita futura infe sis cognoscantur- Io 1 Sed dereE prosequitur Alarcon cum concedat illam priorem scientiam eme infallibilem, illa sola sum et ad explicandos Patres, & Scrip. zuram, ac proinde frustraneus erit roz S mitrae Societatis labor in adstruenda scientia media, quae ingenti labore bonis avibus est asserta Et ps am Razquium laudat, dicit Iliad tamen protatig Doctoribus moneo; in disputationibus coram Sacris Pontificibus habitis a nostris, & Dominicanis Patribus, circa holusmodi scientiam mediam, constantissimE a nostra Societato e terminata fuissio a divina mente hujusmodi decreta ac sta conditi nara Circa res futuraS omne quarum conditiones ex divino, & absolato Decreto, nanquam in in-ram natara auarte rei sunt producendae. Imo. 9c. ut supra ιn tuu scire sis qua dieat Ruita de Moto a accusatio a P. Atarconm Gge loco α.' χής μ' . . P . ias; Ah o, his. Dico primo: quaedam actiones uc condis Decreto Dei, quod est mixtin nariLU Ati , lieet Deus aliunde non praesic v msest, si eondi lanaliter futura, nihilominus solam Decretum mixte condicionatum sumeret ad coMoscendaS aliquaS actiones, uz condIziona--- pag. 28. ais In sententia
80쪽
riorum sit futura insessu conditisnato. Sicut ergo apud Lesium, Disp. Apolo'. de graria escaci cap. men Ia media, ex parte objecti est libera, ex parte si ibjecti necessa ia, ita nos dicimus decreta ex parte s. ech ab-fohιta, O ex parte do ecti conditionata. Hinc P. Salmeron, non agnoscit, nisi scientiam simplicii intefientiae, quam aliquando vocas idealem , scientiam visponem, n: Eam admittens mediam. Sed de hoc Uiro riximus supra; sed advertat Lector, quod iste Magnus vir obis anno IS8S. antequam Societas susciperet defendendam
Henricus Henriqueet de uti. ne bominis cap. 4 num. a. ait . Necesse est in signo rationis supponere in Deo liberam quandam Dei conditionalem praedefinitionem, qua posita novit, quid esset facturus At, quia contrarij communiter satuunt scientiam mediam, itares futurum constituatur praeci sive a Decreto, legatur Herice I. part p. 6. cap. 6 quipo quam citavit Belarminum, Molinam, em Suarium. uec ait : Contrariam sententiam amplectuntur alij Doctores, qGi existimant, ideo res esse futuras, quia cognoscuntur a Deo, non vero ideo cognos . i. quia fotu rae sunt. Sic videtur disserte loqui S Thomam in hac qDaett. art. 8. ad i. enim ad te stirnonium Origenis , quod supra , ex Molina,& alijs retulimus dcc. mi nota obiter, P. Herice fateri sentenIIam n tram esse D. Thomae.
Mirum autem es, quod P. Annatus in suo libro de scientia media, Alar conis Sectator, nomines ista decreta subjecti e absoluta, e ob ective
conditionata, ridicula, nova, & inutilia, quia ridiculum es supponere iubeo decretum negandi Drijs praedicationem, se simul Decretum conraersionis eorum, sub conditione praedicationis. Miror, inquam. cum ipsi Isuitaea sitiant ista Decreta conditionata, scilicet, concurrendi cum creatura ad actum, si creatura velit. Similiter admittunt Decretum adventus
risi in ca/ne impassibili si Ad m Bon peccasset, qubd quidem defcndit
Scotus, eis D. Thoniss exponit ut valde probabile, se tamen concedant Decretum absolutum adventus Chrisi in carne pessibili Sie Ddus habet Decretum absolutum reprobationis lania ue simul hunc actum: st Iudas perseveret in gratia, dabo isti gloriam. Imo i ascientia media es ab lective obfotusa, quia adiud illos, Deus es necessitatus a omnem cogni I9Hem veram,irio cognoscit confessum foliam conditionale futurum, θ' sic es cognitio obsoluta ex parte sufesti , qtiis haec necessitas cogi cendi ab interno omnes vc ita es, non dependet a consensu creaturae. Deinde essien ta conditio- ἔ ex parte objech ut patet, quia es objectum sub condi uine Pater Macedo tom I. cob at. 11. d ..1 fect io ms bi ι fecisse; ex e Mario , ct Hrrice Augssinum non impugnas e scientiam mediam , yrae bufam Usust, ct ilitest non cognoυis haec nis a Drtare a. ai: His Objecti OD;bus ita respondeo ad 1. negando solum ab assem in introdUCCndis snaeritis conditionatis per illam scientiam. improbasset At g ut Cumia firmando, improbasse etiam inde peti dentiam a DCcrCCO CODUitio-n x , ut Ocasionem tolleret ponendi aliquod initium maestri di creti- I93