장음표시 사용
41쪽
Macedo de Motistis. μα Mastris.
cupata consi lius. Nec tam es fui porens , O Domina uti gitar ; -Αisita, primo primi μ ες--, O prorsus occupetur , ct incursus eorum esse sum concomi antrum imosi tarie patiatur. Flectitur Consti monitis, precibus, mimi, a mortibus, terroribus, Amulationibus, adulation hesi, titillariontibus, socii, risibus, plar bus, i que ducitur, trahitur, ut nihil aliud agere ilia, quam praedicti Auctores Dominam dicunt, quam 'ser Cire omnibus videatur. Et tamen etiam timc um tot modis incitur, concutitur, immutazur, trahisur, flectitur, servat Dam libertatem. Nud esquod miror, ab uno Deo, si is praemoveat voluntatem, O determinet, esus fibertatem tost, ab alys resus crearis non a erri. Timemus, ne is prima
causa, cui natura sua subordinata es, O subsecta, necessitatem patiatur; non timemus, ne a causis fecundis, quibus par, se aequalis es, of μδε rior cum ' toties, totque modis obediat, Artas Hius auferatur. Quod si ab his moveri, flectique potes Ane injuria libertatis, cur non poterit ab is
inviolata conserυariis in determinabitur a Deo, quod are nequit cum libertate. Repono cur deterimi bitur': Non alio modopraemovebitur, ut antecedenter quidem assciatur, O inclinetur a prima causa, non tamen determinetur ab ea se rua libertate cum ilia inclinatione, detracta ilia integra,
O in diυisibili, O in utranque partem proxima facultate, servata jusa
libertate. Pores voluntas inclinata aci libitanem, foemina frui, ac ea voluptate duc 'libera manere: non poterit is Deo inclinata, O praemota libera conservariis Sed iterum reclamant, eas assectiones, O praemotiones causarum secundarum inclinare tantum, mori determinare voluntatem. Respondeo eas inclinationes concurrere ad determinationem voluntatis, qme is antecedenter praemota consentiti nec ego volo ut Deus solus determinet, sed ut praemovendo intimeter inclinando voluntatem antecedenter eam ad actum, quῖ inclinatur determinet: Hoc praemisso venio ad logicas, O Mevis quae feriant, se convincant rationes, ctc. huc usque Macedo Fatemur, cum P. Macedo, aliquos Scotisas,Societatis doctrinae Disre. sed a Scoto recedentes in Ego plom. Quia tamen Maserius, in Schola Scoli vir magni nominis, inter nobis contrarios numeratur, legendus es t a de Praede inatione disp. s. quaes. Σ. num. 228. ni concedit Decreta antece dentia sine laesione libertatis 3 quare Macedo tom. I. codat. Io. in . a. mine Masrium inducit scribentem. Deus magis habet in potestate sua voluntates hominum, quam ipsi suas. Sicut ergo nos libere agimus, quia nostras voluntates in potestate habemus, ita eadem ratione poterit praefinire Deus ab aeterno, quod sumus volituri in tempore. Sul-jungit Macedo ibi: Redijt tandem Mastrius ad Scotum 3 maluitque a seipso; quam a Scoto dissentire: : Egregius ille Scotista est , volo eum ad Scotum reducere. Defendit, igitur Macedo tom. a. comt. 9. di . s.fect 8. praedeterminationem, er negat esse qualitatem, O in finesea 8. Rit titulum Judicium Auctoris; ct ait: Primum adverto D. Thomam in hac materia, idem prorsus, ac Scotum docuisse, quod attinet ad praemotionem, de determinationem Causae secundae a prima in ge nerali. In particulari autem, Scotum CXpresse rejecisse qualitatem il-
42쪽
Iam physicam praedeterminantem: : quam mulii Τhornistae posuerunt; quia D.Thomas manifeste illam, nec posuit nec rejecit. Et quia Iesultae
solent ad mus Nos propoWre omnes Auctores , qui negant istam qualitatem. licet a mutant frήmotionem, monendi sunt verbis ipsius P. Macedo ibidem fecI. 4. g. a. dicentii: Minori opera utar in refutanda sententia omistarum de qualitate physica, ut ajunt, impressa praedeterminantes tum quia de re, cum his consentio 3 de modo tamen ditaro. Lege ibi. Felix S otiua, ita nobis adbaeret, quod P. Henao, event. I. num. 83. exclamet: In his Felix brebiat scripta a Thomasio; & vix alibi reperies Felix.
Franciscanum , ac Scotistam , tam per omnia convenientem in rebus
Scholasticis; Dominicano, & Thomilis. Idem dicent de P. Heno, O . Heno. Min. no υissimo scriptore, acriter pugno e contra mentiam mediam , in praefatione, notance, D. Whomae, γ Scoti, in punctis gravioribus concordiam. H. Merinero, licet a. P f. disp. . quies. 8. se L 3. Non approbet Meriser. concursum physicium praevium; num. J a. despicit argumentum, q&o aluntur Adversa=j, ex capite libertatis, admittit praemotionem , quam non vult nominari physicam, Ied moralem, cum essenu infallibili , ct in hoc qimadrem, non discirepat is Thomisis 3 ut diximus de Ara o. Legatur tom. I.
Vbi cum Thomissis loquitur contra frientiam mediam. Sed examinemus, Scotistas antiquiores,'o' praeter Doctorem Subtilem Scotum , cujus verba prolixe ponderat Macedo , prius legendus es Ricardus de Mediavin, ve- Riear id iustus Doctor, in z. dist. 23. quises. i. fol. mihi Io 7. pag. 3. g. videtur ergo. edit. Renetae I So'. Hi ait, quod Deus non potes cogere liberum arbitrium, quantum ad actum ejus proprium, proprie loquendo de Coa tione. Hic dico, propter hoc, quia bene potest ipsum emcaciter inclinare, & facere, ut liberum arbitrium, moveat seipsum libere, ad
quamcumque partem Deus Voluerit,&c.
Cornelius Musus Episcopus Bitontinus, lib. t. de Divina HV orta scap. I S. ocat motionem Dein applicationem, ct virtutem, qua Deus primo,
O V catius operatur, quam causa fecunda. Insignis scriptor Bada, scripsit Eata.
in Romana Curia, probans Dratiam physice praedeterminantem, non tollare libertatem. Cujus scriptum videtur in Archivis orae Praedio. voLmine R. similiter Cartagena, scriptum adaptaυit, quo offendit confinantiam Dis. cclvrta gena Thomae, , scoti, circa praedeterminationem efficacem, se absolutam erga actus liberos. Ibidem sit. T. Idem, ferme docet Michael Medina lib. I. derecta Me in Deum cap. r. O lib. 2. cap. I. D dissimus Hega, in editione Vega. Coloniensi 1 3Tr. lib. 6. cap. c. relative ad cap. I. de Iustificatione Con-ciiij Tridentini, cui inter is, pag. 83. Uocat, motionem Dei, nostrae voluntatis mirificam inclinationem. & inflexionem. Et cap. 9. ait: Primo enim eXcitanti, gratiae adjutoria, tape propter libertatem nostram frustramus. Vocavi, inquit, 3c renuistis. Verum adjuvans gratia, semper habet essectum inmediatum, ad quem datur. Si Deus adjuvat nos
ad credendum, Credimus. Si ad diligendum, diligimus, si ad poeta'
43쪽
tendum poenitemus. M simus Herrem, qui in fui morem ad cisti .as Henao emer -- η- Io D in a. hsi Sem. Scoti, Salmamicae, idio .38. quae s. 6. es pro nobis, O ponis sim Conclusio 3. voluntas
diὐ1na in rat One potentia: executivae praemovet voluntatem creatam ad omnem actionem voluntatis Ipsius, quatenus esit actio realis, sellam
si sit actio peccata) praemotione physica. Quibus a tingimus Carae La rea opus 3. de grassactualibus, L 3ao. ubi defendi auxitititis efficax Hi autem non Immoremur, examinemus Delphinum Episcopum Aravi sanum, O antea orae Seraphici Minisrum Generalem, nobis biectiam Henao, ct Iterum a D. Coludos, eo quod lib. . de tibero arbitrio, subi si Opera Dei, vocat gratiam operationem Dei prius natura es cientem) probatur Deum non posse deficere, Me dicis: Cum Deus dederit 2bi.
libera voluntatem: : quis rogo sit adeo stolidus, ut existimet voluntatem factam esse liberam, non eo tamen, ut voluntate utcretur, sed, ut a Prima ipsa causa determinaretur ad unum cCrtum modum a s endi, Per inde atque res naturales determinantur Θ S e lector, O recole, quis Tho--πafomniavit, quod Delphinus ιmpugnara Dicit, quod notavimus ex D. Boma, num. 9. scilicet, voluntatem non determinari ad unum modum agendi sicut res naturales; ideoque differte,son dixit, ad unum CXtremum,ed ad unum certum modum agandi. In alys scriptoribus e aminandis non immoramur, quia eodem modo contra nos citantur. Faveat cintrariis
remet Gasius, Orae Mim contra quem, ut P. Manda aliquas minorum Theses nobis ignotas, ct incertas, opponis j exponimus Theses, quas anno Oidi publice defensaias, Praeside R. P. Lectore, nunc Iubilato, FG Michaele Cresso, A. Inquisitionis Consultore, in Conventu S. Mariae a Iesu hujus Civitatis, in quibus legebatur, num. i9. Decretum Dei absolutum. efficax tendit circa omnes actus liberos creaturae in particulari 1o' Nec refugit operationes peccaminosas, quoad illarum esse materialear i. Deum non dedecet Decretum absolutum ex parte actus, & con ditionatum ex parte obje fit. Sic loquntur graυissimi Scotistae, nobis in hac parte adhaerentes. Recole in titulo objectionem, ex D. Coludos
G apparent plures, praesertim antiqui, in Iamorem gratiae enicacis, Praedeterminationis.
Stat denique contra Praedeterminationem universa Societas Jesu. Manda disp. II. num. 26.
c mihi adaptatas Macedo tom. I. coni. II. d . r. fec1 3. pam 3II. scriMns: Minor est inter Patres Jesultas de hac scient
44쪽
media, quam vulgo existimatur. & quidam eorum se, i ores jactant, in sentiendo concordia. Quod mihi, homini domestico fuerat enim
per plures annos Iesista) peripectum est, ac exploratum re tom. I. costat. it. ij x. feci. 3, 3. 1. a is hunc titutam: De tribus clarissimis Societatis Auctoribus, conzra scientiam mediam sentientibus. Et fatim: Tres insignes Theologos afferre volo, qui dimentiunt a Schola Jesultarum. & cum Thomistis signtiunt. Ex quia r e Macedo, hoc Laio Calamo demo diat, uno, vel auero ego utar testimemio. B larminus de gratia, ct libero arbiIrio lib. cap. I 6 lit B Henez 78: Altera ratio conciliandi libertatem, & fortassitellam re ii K probabilior, est iuxta sententiam D. Thomae, qui docet, cooperatio. divinam . ita concurrere cum causis secundis, etiam liberis, ut non solum eis dederit, & conservet virtutes operatrices, sed etiam eas moveat & aplicet ad opus, ut cognosci potest ex s. pare. quaest io S. art. q.& lib. I. contra Gentes cap. 7o &quaest. 3. de potentia art. 7. in sententia videtur valde consentanea, tum scripturae, quae dicit in Deo esse, vivere, & moveri, Actuum I T. Tum etiam ratiunt,& ordiniquem habet causa prima cum secundis. Sed quid, fl mihi Amiatur, Lelarminum in editione Lugdunense I J93. dicere lib. I. Ee gratia, se libe- VrbiIrio cap. 12. contra gratiam e cacem Thomi cam : Haec opinio vicietur mihi esse, aut omnino eadem cum errore Calvini, & Luteranorum, aue parum ab illo distare. Quid si iterum mihi objiciatur libs cap 'Ι .i um dicere: Sententia, quae ponit praedeterminationem astam in voluntate, non videtur posse distingui a sententia haereticorum negant 1um liberum arbitrium. Sisti iactor, O meditaνe an Ioρyeeto, cohaereat sententiae Belarministrimum a nobis expresse. Notandus es inconsequentiae vir se υenerabilis, ct λα us3 absit. Rem aperiam. - ' Misione pag. S 3. ut. D. ait: Observan. recum, posse quatuor modis voluntatem a Deo inclinari ad aliauid an petendum, vel tugiendum. primo, efficienter, dc physich, immediathaliam movendo, & determinando ad unum ; nam si potest ipsa se de
terminar cur non possit etiam Deus eam determinare dcc. Quam doe. n. rmam assert ex D Thom. quυ. 22. de veritate art. 8. Vn apparet, misi. Vas cessuras Belarmini int fas esse ab interpolatoribus, qui Ingos ii cti Grtant elisonem anno IS92. cujus vitium translatum es ad editionema unensem, ct alias. At eum Belarminus sua opera recognoviens ad ij i- -Voluerit expungi duplicem idiam censuram. abrasa j. - . cap. I . ex incuria tamen locus ex kL I. cap. ra. marem ue ut i se
significavit. Sed ipse Belarminus de se AEuhdh- -i S99 in cujus presutione ad lectorem, alii Ad
45쪽
lo 2 nobis Maiae contra sementiam-H7ή. Deniq- lega ur Belarminas rom. . controv. 3. M. I. 3. I a. sit. B. scribens et Existimant hi Auctoid, in potestate hominis esse, ut gratiam faciant efficacem, quae alioquin' ex se, non esset, niti sussiciens. Haec opinio aliena omni o est a seri tentia B. AUgustini, & quantum ego CXistimo, a sententia etiam scrip turarum divinarum. Nam S. Augustinus lib. de Praedest Sandi. can 8 dicit, gratiam, efficacem videlicet, a nullo duro corde respui quia 'ipsa cor emmollit; ubi vides efficatiam tribui gratiar, non voluntati huma nae. Lege in eodem cap. O invenies plura non cohaerentia 3 ex quibus cognoscas aliqua intrusa. Q circa Iacobus Fuligatus, er Sylveser Petra Satiam, in vita Belarm. lib. cap. 3. haec habent: Quando volumina controversarsi disposita erant, ut in lucem edi possent, non modo aequani.
miter, sicut ipsemet deinde Benedicto Justiniano testatus est, sed cum hilaritate etiam passus est, a Patribus Societatis in Germania, quoad pauculas opiniones immutari, in spem fructus inter haereticos uberioris.
Macedo de Henricus Henriqueet, Magister Greg γ de Valentia,ct nary, docens, praedeterminationem de uis. e hominis cap. 4. num. a. concludit: Nec est ita difficile conciliare libertatem hominis, cum tali praedeterminatione, ut quidam putant. In hujus igitur Auctoris discernendo fensu, non immoramura, cum fateatur Henao esse contra Molinam, sic dicens: Una hirundo non facit ver. V. Macedo,ct P. Faselus dub IT. num. 28 . Pater Haetqueet, tertius es Auctor insignis, a P. Macedoproductus conarra scientiam mediam; sed quia contrary, hoc propositum risu excipient, ipse Gabriel Metqueet aetatem habet, volumina, ipse pro fe loquatur
quare Macedo tom. I. coni. II. disser. I. se I. S. g. I. notat Hazquium, I. pari. ius. 92. cap. a. dicere: Nec enim vocavit nos, quia futuri era. mus, sed ut essemus: : praefinivit potius Deus, ut talem usum nos haberemus. L s. 'S. cap. 9. ait: Non esse in potestate hominis praedestinari, aut non praedestinari. Disp. 9 I. cap. I . num. II 2. f. praeterea,
a ittit doctrinam de gratia es cari, citans D. Thomam, se Thomisas. Di .6S. cap . . num. 22. ait; observandum: futurum, ita esse objectum scientiae Dei infallibilis , eo ipso , quod re ipsa futurum est, ut tamen nostro modo intelligendi supponat Decretum Dei tanquam causam; ante quod nihil intelligitur vere esse futurum. Et cap. I. num. I P. ad objectionem sibi factam defuturis conditionatis, ait: Respondeo primum, ubicumque fuerit Decretum ex eo optime infertur Deum certo cognoscere omnia futura quae decrevit. In his etiam futuris sub conditione, Decretum Dei nihilominus includitur, sine illo nanque nihil futurum est. Quae omnia evertunt fundamenta scientiae mediae. Pro quo, Macedos jungit pag. 4oa. Suspicor has novissimas disputationes P. Vaetqvij non esse prorsus germanas, sed subjectitias, & qui 'dem ab alijs, quos dolebat, tantum virum a communi Societatis sen tentia recesio, fuisse suppositas: : confirmo, non inanes esse meas staspiciones, quae non sunt recentes, sed antiquae, & jam tum conccpix; v Inge-
46쪽
Ingenuus sum, candide dico. quod sentio. Expecto iudicium Patrum Societatis, ac in primis Complutensium, quos vehementer amo, recolo. Nulli eorum studro, re ossicijs erga clarissimum istum Theologum re, aut cedam. Q i me refiitare velit, ei per me liceat 3 sed multis est opus m lix'O ibu ad m*s, opinor, cogitationes dissipandas.
Haec Macedo, profudio veritatis. er Azor, Theologus docti imus, qui librum Murum, albis amoriatus e mmavit, in tomo Hcato Clem. VIII. fis approbatione P. GauduSocietatis commissis, in edisione Lugd i
tist. Soc. cap. a I. quaesito 8. lit. C. pag. 62. - : Octavo quaeritur an Deus, quando cum natura, Vel voluntate operatur, ipsam moveat'. &aphcet ad agendum. S. Thomas aperte M ait: silicet I. pari nuZeb
IOS. arc. S. ti J.ὶ Deus non solum, dat formas rerum, sed ii id et agendum, &c. c. busdam Gubum eis Mor
dissicilis admodum uidetur haec Sancti Idmae senteni id se
quod Deus moveat, & applicet ad faciendum causas se' creatas Caeterum mih videtur, verissima Sancti Thomae sententi, - 'traddere, &c. Ibi prolixe docet motis scam, etiam circa agentia naturalia, adducens pro his πὰni rurum cap. 2I. quaes. a. sit. D. ibi: -ritur, an Deus p peccata. Praefinire est ante statuere, atque decernere, quid sit in rebus agendum. Sunt tres opiniones, quarum prima doce Deum Clem opus liberum praefinisse,&c. Elpus relaxas opiniones, ait: Inter has o mones, quidam pauci Iuniores Theologi, primam tuentur, ut ita a mi vim, & facultatem in agendo liberam defendant; sed fortassis apertatis defendit praedete matronem, ut non oppositam libertati Sed de oc Auritirem alio puncto redibit sermo, num. 2o6. Interim ostendat nobis P Henaomanuscriptum vadisoletanum, ex quo consat subscripsi frien-
47쪽
tas magis recantatam-ὶ Et posquam prolixe hoc explicat, subjungit: Neees
stas enim ex hypothesi actus, vel praesentis, vel Cerro futuri, non duo nat cum libertatς simplieiter. Cum enim quis respondet, eatenus a bere respondet, quia non fuit illi necessarium respondere, sed potui evoeationem rejicere, & etiam tunc cum respondet in sensu diviso. ue dieitur, & simpliciter, potest non respondere, ut magis infra declarabimus, cum ostendemus actiones supernaturales, quibus vocationi respondemus esse liberas, tametsi requirant auxilium Dei essicax, cui ex
hypothesi resisti nequit. Haec P. Valentia. Si hoc nonfus ciat, legatur ibi g. a. pag. 89o. B. E. tibi ait: Tertia
propositio: gratuitum hoc donum, ex quo, praeter vocationem, id concursum actualem Dei, constat gratia adjuvans ad conversionem, ex sententia D. Thomae quaest. II a. art. 2. & quaest. III. art. 3. 6. T. 8.quem Solus lib. a. de natura, & gratia cap. I 8. & alij plerique merito sequntur, dicimus esse quandam motionem Dei,&c. Puncto di inguli gratiam δε Icientem , ct eocacem I ct pag. 913. sit. D. defcribens,
ef aliam gratiae ait: Itaue, quaerenti, quare iste convertitur, recti si md respondetur, quoniam, & habuit gratiam etacacem, quae fecit, ut libere converteretur, & ipse fuit liber, ut cum adjutorio ejus gratiae converteretur. In cujus probationem statim utitur tesimonio Ioan. 6. Nemo
potest venire ad me, dcc. Ad Philip. a. Deus est qui operatur in nobis velle, & perficere. Et Dan I S. Sine me nihil potestis facere. Quibus iesimbus innituntur Thomsae. Denique pag. 'i6. M. D. Hsquam posuit nolusionem de conversione infabrili ex vi gratiae effacis, cum riga lib. 6. in Triae cap. 6. sic infert: Ergo ita est impossibile non poni conversionem posita gratia efficaci, atque est impossibile non poni conversio.
nem, posta ipsa conversione. Videatur ibi: 1. Propositiob: Gratia haecessicax,&c. Sed de hoe Auctore redibit sermo, contra scientiam mediam Cardinalis Toletus lib. 8. P0f. textu 2o. quaesi. 3. cap. 2. ratione 3. ait: Si Deus esset causa necessaria, secunda tunc causa videretur do. mina primae, si pro ejus arbitrio primam ad agendum secum traheret; fieri demum posset, ut actionem necessariam primae causae secunda frustraret sita libertate. - doctrina opponitur Ie itis defendentitus concursum Dei ad arbitrium creaturae. Ei a. Ph . cap. 3. quaes. 8. pos- quam locutus es de virtute praesita a Deo causae secundae, ait: Deam ean dem virtutem applicare ad agendum se sic movere cassam secundam, sicut A iisere movet instrumentum; ct hanc conclusionem ponis: Causae secundae operantur, sed a Deo motae, & directae, sicut instrumentum movetur ab Artifice; 2 adgratiam autem es acem, ad ida verba Ioan 6. υ 42. Nemo potest venire ad me, nisi Pater qui missit me traxerit eom. Samat liberum arbitrium contra Manisbaeos, ex Augusino,' ait: Utitur autem scriptura hoc verbo, ut efficatiam divinae voluntatis explicer, quae homines suis viiijs maxime immersos, & diuturno tempore in his enutritos, nihil nisi carnale, sapientes,& appetentes, temporis mCm n to convertit, uς Omuibus, quae summopere, & diu dilexerunt, relictis,
48쪽
Christum sequantur. Haec eruax, & solius dexterae divinae mutatio, tractio dicitur; non quod vi, necessitate ad Deum trahantur, sic enim minus emcax esset motio, sed quod ab his, quae sola,& vehementissime diligebantur, & propteς quae Omnia prius contemnebantur, volens.&libens, homo ad omnino contraria repente Convertatur. Haec Toletus in eiuήione Colon1ensi anno i J99. μιυι is Sixti Z anno 1 86 a
Iphonfus Salmeron, Theologus ad G I. Trident. missus, in Comen-- Rom. is 39 pa 76 - eis. Matoc sis 16o a. ad in verba mos praescivit,&praedestinavit,&c. disti: Dilexit eos, id est firma& immobili Praedeterminatione per certa media, quasi serie ovada
P Tent ad gloriam pervenire --o i, Iete: t iccundum Propositum excellens, est firma, & eficax, & talis 2 in
liberum arbitrium, tanto dono Dei affectum, non renuat In citio
berum arbitrium non laeditur. sed inuisi, st, is 'μ' h Cato declinat. Haec est Domina rhomisi a de Ps
causias secundas,& in his, voluntatem nostr a Deo m Qe aboli, '&determinari ad volendum, licet nonnulli disentiant '
aliculus speciei, simulque esse prorsus indifferentem ad plures accus sub tali sipecie, nec habere, unde selie ad unum erius minis,' - pς plς ixati Ocurrit emcacitatenui Volu P
atis, praefiniendo, quinam actus singularis, hoc loco M H
fendens, m Mntem am Motinae, licet Suare
49쪽
- ersa ola, incun ροιt, doctrinaim is praerite natisne satis appreἴa iom. 1. Metaph. Salma nil fp- 'sin. 9. mcm T. pag. I riminam Gnimbricensium recitaς, ω ait: Hunc dicendi modum obiter attigi in citato loco, mibique non placere significavi. quia illaiatio non videtur satis philosophica , N quia in actibus liberis habetoliquas disscultates. NunC autem, re attCUtius considerata, censeo esse valde probabilem; tum quia non solum Gregorio in a. dist. II. quaest. . aret. r. ad p. dc dist. 33. quaest. 1. art. s. Et alijs Nominalibus, ve rum etiam multis modernis scriptoribus doctissimis placere video. 94 Toletus enim S. Phut quaest. 3. conclus. a. rat. I. ex hoc colligit libertatem pria cauta, quod pro sola Voluntate sua determinae cauasas secundas, ad individuos effectus. Fonseca etiam I. Metaph. cap. a. quaest. 3i sect. 8. dicit in quibusdam effectibus necessarium esse recurrere ad divinam determinationem , di praedefinitionem , quod repetit lib. I. cap. 2. quaest. 9. sect. 3. ra . 6. qua probat essentialem dependentiam causarum secundarum a prima in agendo , & idem dotacent copulata Conimbricensa lib. 2. PhIs. cap. P. art. a. Et dis. 11. de concursu ca/νὰ primae sca 2. - . I. Si liter vetum est Deum possie sua voliaritate aeterna praedefinire eflectus suae Prov1 dentiae consentaneos; possie item voluntates hominum movere, quo vult, & quando, & quomodo vult atque ita posse etiam, & saepe conferre hominibus auxilia emcacia gratiae juxta mensuram voluntatis suae, sed haec non pertinent ad Concursum generalem. Quod totum es contra
doctrinam de gratia congraria, ut per se poset. Hoc cripsit Suarius, O prae- si mandavit anno IJ'6. quando noue m tota societas minae remne sicceperat defindendas; hoc enimfusi μι on. 1 39'. tractatus aut e de ait edidit post plures annos; Ofecundum tomum de concordis, O de simis ita media, ipse non edidit, sed i Hssi ne Nilo secto, pos aliquos anuosi ' prodiit in Iucem; ut apparet ex scriptur ustae qui scilicet axmo I 62o. D praedeterminationem ut ex P. I bom , lib. I. de auxilio oravi cap. 6. priuatis sit tantus circa doctrinam Thomsticam favor dicam sincere
roris /ς' ς D pὸiseis Suism lib. de Uta Belarmim cap. 3. Aquentes de fοιουΜΣ- is, dicunt: iaciam sententiam, etsi aliqui eo quod unius
privati scriptoris nata ex ingenio erat, minime censebant defendi de re a Societate universa; attamen hi, quI tum praeerant, aliter . rarunt. Similiter P. Mariana, citatus, ab M. GVolo Mauritto D
P M okcasti 'ait, quod Ain ens Romae, O Provincialis Hispaniinclis tudine procurrimi, doctrinam Molinae ab unioersa Societa Ieia K uis factum est quod aliqui scriptores, plura deinde exprimereu
50쪽
Nefas esset omittere, in hocpm2cto mutationem Ferdinanoi δε Π.Π In Lemni di mazione, Ha repeIsta, Romae fuerat pab us