장음표시 사용
61쪽
Iimulque contra Mugustini ,'auos Patre , ex confessione P. Motina, O ex impignati me plurium Doctorum
Molina nuribi diYit, suam de scientia media, & de gratia, ebi se non emeaci Doctrinam negari a Sanctis Doctoribus, Augustino, & Tho ma, quin potius saepό affirmat oppositum. Ba P. Gabriel Henao
FAvent profestores Iesitici, huic p. Ren is, te misis, cum Alareon qu
tract. a. de sientia-d p. 4. cap. S. - 2 o. ait: Nonnulli docent nostrum Molinam in Concordia quaest. 23. art. l. ad 1. Membro ultimo asseruisse, Augustinum non agnovisse scientiam mediam , sed falso id docent, ut patet ex ipso Molina ibi, & saepissimE utente testimoniis Augustini ad probandum hanc scientiam. Tantum enim docet Molina, non cognovisse haereticos antiquos, & recentiores hanc scientiam, quam traddit Augustinus, quam si cognovissent suos errores de sererent. Haec Alarcon. Et Ismiliter Oriega comm . a. disp. 6. quaes. i. arr. 1. num. 8. Audiatur autem, O relegatur Molina, ut pro se ferat resimonitim. Ne autem mibi denegetur fides, signo, Minno ιοmum P. Molina. οὐ Antonium Riberium; in quo quis f. 23. - - - S. disp. I. pag. 487. lineadio. Molina haec scripsit Credens autem Augustinus, cum his, quae de gratia, adversus haeresim Pelagianam, scripturis, rectissime docuerati conjunctum esse, Praedestinationem Dei aeternam, non fuisse secuniadum maerita. qualitatemque usus liberi arbitrij a Deo praevissi, sed solum, secundum Dei electionem, & beneplacitum, &c. Hales, sententiam de Praedestinatione ex maeritis praevis , esse contra Augustinum, testi Molina. Quae doctrina prosequitur his A rar) plurimos ex fidelIbu , praesertim ex his, qui in Gallia morabantur, non solum indoctos, sed etiam Doctissimos viros, atque in Episcopali Dignitate constitutos, mirum in modum turbavit; ne dicam, illius occasione salutem eorum fuisse periclitatam; ne enim hujusmodi doctrinae adhaererent, haeresi potios Pelagianae, ex parte assentiendum putabant. Habes, quod, juxta Molinam ilia Augustini doctrina tumbavit plurimos, ct illis pr-t occasionem praeripi ij. is, nos non m a ed corroboraxa nec quasione illius mus
62쪽
Se .pelupi miraedfirmi Catholui. Non me latet P. Her ment. 13. 6o7. advertere: Aliud esse, S. Augustinum rejecisse scientiam mediam, aliud ea non fuisse usum quandoque ad conciliandam nostram libertatem cum Praedestinatione. Primum non asseruisse Molina. Nobis,
siensia media, quam cognoscebar utilem, quando, er ubi oportebat ilia mi, quod maxima esset insipientia. At Pater Henao, ut a*, loquitur haec defo Molina, sed non profert verba, quibus a lectore mens discernatur. Imὸi r ex Amgelo Manrique, dicit eυent. 3. num. Io . quod Schola Issiatica, Molinamsequitur, ut, in hac parte, Ducem sub cujus signis militat. Audi, quidstatim addat Molina: Sententiam vero Augustini 1ecu, IJotus est D. Thomas, & post eum plerique Scholasticorum. Erit hoc res o Thmiuximonium suffriens, ut Λ emat fateantur Molinam esse contra AEgy---gin tinum, O Thomam se At lege, ut ego, ibidem pag. 489. lin. 3Ι- Nos, pro
nostra tenuitate, rationem totam conciliandi libertatem . cum divina
gratia, praescientia, & Prydestinatione, dic. Sequentibus principijs, ex quibus eam deduximus, quaeque varijs in locis traddidimus, inniti judicamus. Quae si data, explanataque semper fuissent, fortC, neque Pelagiana haeresis fuisset exorta, neque Luterani tam impudenter arbitrij nostri libertatem fuissent ausi negare, obtendentes, cum divina gratia, praescientia, & Praedestinatione cohaerere non posiC , neque. eXAugustini opinione, concertationibusque cum Pelagianis, tot fideles a lina de
Dissent turbati, ad Pelagianosque defecissent; facileque reliquiae illae Augustino. Pelagianorum in Gallia, quarum in epistolis Prosperi ,& Hilarij fiementio, fuissent extinctae. Siste lector. O considera, quod si ex opinione Augustini tot damna funt fecuta, quae scientia media vitasset, Augusinus
non habuit opinionem de scientia media. Deinde : Augusinus non tradestiliam rationem conciliandi libertatem cum gratia, quam proponit Molinaso consequerer non tradit scientiam mediam. In qua sat ilia ratio. Nescio, an oportunum fli Bernardi dictum epist. 77. ad Hugonem; Miror admo ' D. Bernar dum, si novus iste, novarum inventor assertionum, & assertor inven-xi Dum, invenire potuerit ist hoc rationem, quae Sanctos Patres latue xit, Ambrosium, & Augustinum, seu auctoritatem, Corundem auctotitate potiorem. At forte reclamat Ortega controυ. a. disp. s. qu s. I. cert. S N. 8. I SI
Molinam dixisse solum . non fuisse ab Augustino, omnia ejus scientiae Orre a demςdi fundamenta, &-circunstantias explicatas; Fonsecam, & VaZ- Mui . quςZ solum asseruisse, de nomine scientiae mediae inter scientiam sim- Plicis intelligentiae, & .issionis, agnitum priscis non fuisse. DXat P- Hirim pag. 491. Iin. 8. tibi Molina ais: Qsia tamen res est magnimsementi, ac valde lubrica, & haec nostra ratio conciliandi libertatem - arbitrij cum Dei Praedestinatione, si nemine, quem viderim, bucusquo xraddita, ideo, &c. Quid ad hie Nostra ratio a nemine quem viderim, hucusque traddita es de nomine, mel de re3 Ratio, quam voως suam, se mine hucusque tradditam, es m,ina, mel antiqua Z Uel, ii ur, μών
63쪽
indit Augustinunx, Vel non vidis a si non virit, quo 'do loquitur ri seistentia Augusim ux a se examinatam ct vfst Si vidit: ergo M ipse reatum, a nemine q-m videriti fuisse t visit --, facetur no esse i=ari; iam ab AEgu ino, Mi Mys patribus, quos reo at se vidisse, 6- examiscim , uel Legatur etiam tomus P. -- in t- o. D. I tim. se filia, Liaeisi i 93. quo=. 23. art. HO. i. membro 6. pago 3 o. col. L. fisgi Q ubi dicis: Interim vero duni sub ea quasi caligine D. Audistinu, ad hoc non attendit initratus prirno aspectu, cum sua de Praedestitia tione opinionE, &c. Quod rictum refri t mridemus P. GaDiel misi.ὶ epis. 1 o. ad nostrum Natalem Alexandrinra directi , qu asi Augustinom is prehendems. quod non inus fierit scisnsio inrita. prosiquitur, autem lina, ct loqueny A mratuitis erectisne ad gloriam, quam docent Atiagus riti se Whomar. alit Esto hi duo Patres tu eam sententiam inclinassent' salva eorum reverentia quae illis debetur maxinna; quoad illud seetina dum admittenda non esset neque enitn miror opinionem illam eo pacto intellisam, a inultis duram nimis, indignamque divina cle inentia judicati. Et ps Duca : Salva xcvcrentia, quae D. Thomae deabetur magna, non miror, si eomiaeiunior Scholasticorum sententia mota quod votat Enua fisteritiam communiorem) praesertim eo modo intelleista, quo verba D. Thomae, hoc loco ad J. sonare videntur, a multis dura nimis, indighaque divina bonitate, &clementia judicetori eis paselum t. pa t. quoi 1 . Gm 3. Ab 17 hum. 341. test-
Molinam. suae obsequemem. Prolog m. Dessentia condition ra Hisisse, east t. n. i t. Nullus potest illain sententiam) novam vocare, nisi, qui vel antiquos noti legerit ι vel non intelle&erit ψε cir- - dicimus, qu, p. '. Mi Mi hises a V. Gael a S. Iosephi d. s. Crisit. Disialcearorum, in suo stadio terirat, . IHeph. Tria pag. 4. de probabilisa te ominiohum, festive, O lucusenter proseuhoiatis : Ymti es cosa admirabie , que aviendo confessado i lanamente los primeros Benignos, que sa opinion ela contraria a los an riguos Esseritores, qtile.
rari. log que los han seguido corregir esta confession. y haster votar poesu causa a toda la antiguedad. Nec hujus dictum, ex paritate solum fu- dices adaptatum; cum enim irae in praefatione fui libri dixerit: La Eselata recidissima Compania de aescis. coxa domina professo, nim dubitavit aperie dicere o . 6 me. iis. Et P. Luis de Molina. aquei famoso Colon de la sciencia media. 2γd sanὰ innum. Molinam laudat inmentorem selehtia media . ut ibes uri antea omnibus Theosigit absconditi. At possumus nos loqui curi Carae paronio tom. . pag. 248 de Hiquibus dicente: Primo quidem jachanis, quae proferunt, & quia statim ad novitatem sequitur suspicio,iterum dicunt suam doctrinam esse, antiquorum sententias sciscitare-- ra .
In Me p-mo noxi omittam, quod lector Ie ita Eruditus, Moersus me, rector Iesuse loe, Μolinae aliquando ad codices transcribentem. sic insurrexit 2 De moris . leo denso falsitateiri. sed satis ini liciter, cum non posset Molinae ιἀ --re res inis. Sed in qua, lecturi misimas fuisse idum bestium demons
64쪽
a Hieronymo, Augustino, & alijs Patribus tribuitur haec scientia. Ersus iunxit Recentior, πι- id ipsum rotis Molina pag. 3 36. Id Uum repetis Dba Cis os in a. Codrae, in 3: folio praefationis. Dii, miratus fum; Molinin ensen haec habet: Dicendunt est, neque etiam in ipsa anima. Christi concedendam esse eiusmodi scietitiam; ratio est, quoniam non comprehendit druinam essentiam: Deo autem, a Herohymo, Ausustino.& aliis Patribus tribuitur haec scientia, comparation. rerum creatarum, quia Deus est , eaque ratione altissimo quodam modo liberunt quodcumque arbitrium creatum comprehendit. Inquirit p. Molina,
an scientia media sit in Beatis, & in Christo ut homine, sicque dat ij paritatem ammis Chrsi, ct Dei, cui tribuirtar scientia con, 'hensiva a S. Patribus, er omnibus 7 e. logis, θαψ Deo propria prout in guttur aereaturis conformitὸr ad idud me iam comprehe Rhis liberi Ar ru, quo chola is uica totis Viribus refessit. Qui ergo funt usi patres, quibus tribueret Motina sistemiam descientia media in Deo, Mam ipse dicit non tradditavi ab aliquo, quem, ipse viderm Adjuvet te montium P. Claudius Tinphanius,qui Societatem es ingrew- is Ius annio i 93. quo tempore Molinae Concordia dabatur publicae luet , ct f hvi, a Lib. de ordine, deque priori; ct poseriori cap. 24. uit et Sententiam negantem icientiam msiam, di antiquitate, defensorum numero; & aaec meliorem. Et num. ι. Nullum alἱum Theologum somniuis quidem cogitasse, hec ullἱbi, vel suo- c , adhibuisse, ad ullatia sive Scriptiarae Saery, sive I fieblbstiae.
holasticae dissicultatem expediendam. Et cap. 26. yseserba Molinae relata dii: In qua Molinae doctrina; multa occurrunt improbanda. Et cap ri Mem repetit prio m emtaydiam Minis suae onrae poistimo α esto os extitit. Meo fortas p. Hen o, agit de ido velut Amonimo, num. 36. editione Ahemis i64o. cap. 43. g. I, 1. Et dicit Henao: Au-oivi nomen proprium huius Auctoris iduae bccultat. Sed non sic, Mauritius L medier. Archiepiscostus Risemensis, qui in suo decreto a nobis ali ando Expresso. se ab Ugo signato i 3. Iuli, 97. ois quod i . Claudius ophanius, in aediti one Rhemensing 1o haec habet; Scientiam mediam rejicimus, non ut erroneam, aut in fide periculosam, sedux am; ut novam, ut nullum selidum in scriptura, in Sancti, Patri-ι β, 30 S. Thoma. alijsque ψetustiohibus theologis fundamentum ha-entem, ut seper uam ad Lumanam libertatem tuendam, aliasque dif-
'ς traicas eXpediendas. A quibus ceUuris nos omnino receia, viriamur Afringere merὸta Pontificia
' A O , 7. g. i i . ait: Non inclusi in illis modiς τhilinus derim' aut declarandi scientiam conditiona simula o Theologi bene multi inestisserunt . Et p. ea alia graVissimi Patres, videlicet, Augustinus, Prosper, de Fulis
65쪽
Folgentius, qui prae caeteris omnibus doctissime, & subtilissime de stea
tia disputarunt longissime abfuerunt ab eo gratiae efficacis sensiti, otii per scientiam mediam, S conditionatam, rationem reddit efficacita tis. quae est in gratia, cum libero arbitrio cohaerentisi cum illam scien. tiam mediam, & sutura Comitionata praedicti Patres respuerint. P. ab A ambe, dicitur: Vir reconditiore doctrina praeditus, & in Sania chorum Patrum, & Concilliorum lectione versatus. HaetqueZ I. pari. diis. 67. Tap. q. num. a . ait: Quod enim antiqui
Scholastici, qui hactenus scripsersint, tantum meminerint simplicis scientiae visionis, & simplicis intelluentiae, parum interest; quia illi de hac scientia sab conditione, nihil omnino disputarunt, aut meminerunt. Et ibi ait ; quod cognitio qua Deus sis facura comaetio nata, potius videtur esse quaedam simplex intelligentia, horum futurorum sub conditione. - Ρ. Henas event. ψ8. num. I fatetur Suaris- aliquando
reducere solentiam conditionatam a uelicem intestigentiam; ct aliquando ad sesentiam tigionis. primum docet lib. a. de frientia futurorum cap. 3. m. S. Secundum autem Prolog. 2, de gratia cap. 6. Mum. T. Legatur teque timoni mn, quod de se profert P. Fonsca supra num. Io S. Imo P. Alber-xinus tibi sura ait, καser rationem HMungui in Deo , scientiam Amplieis intergentia, Osrientiam mediam. Inter tot bonores Iouitas legatur Macedo trans I. coliat. Ir. dis. I.
ferihult. pag. 3 et jub titulo hoc. Auctoris judicium, ubi haec habes Cum puer effem, & in Societate Jesu, quam vixdum puber sum ingressus inter illos anctissimos, & Sapientissimos Patres versarer, & nescio qua
propensione naturali, aut impulsione divina ad huJusmodi controversatum coonitionem incitarer, etiam antequam Theologiae operam darem nullia oecasionem elabi simebam de ijs inquirendi, & audiendi. Memini tum sis erat annus Io I ventitare in Collegium Conimbri cense, in quo eram, Episcopum ejus Civitatis Illustrissimum. & doctis simum virum D. Alphonsum Albieastrium, hominem magno natu, in Sanctis Patribus , ac in primis Augustino versatissimum, & cum praes. tantiisimis; qui tum florebant in eo Collegio, Magistris de his controversiis multam, acriter disputare. Erat tum in vivis P. Franciscus Soareet summus in omni sacra doctrina vir, recens a Cathedra Primaria hublieae Theologiae illius clarissimae Academiae post annos viginti emetitus Professor, cujus sc xentiam omnes fere illi Magistri ampletiebantur nisi quod ad FO siccam, & Molinam, quorum recens erat memoria, magi, in Aula Domestica alam dis tabat. Acrixςr, & vehementer, pro ingenio Episcopi, res inter eos aoebatur. Aderant omnes etiam ij, qui Rhetoricae, ac Philosophiae studebant, quibuβ id per Episcopum licebat. Imo, & ille acciti' ' P in oposita Patribus illis sententia, neque scienxiam
mediam, neque gratiam congruam CX ea petitam, nequetionem exprevisis mcrixis probabatb imo ne ferebat quidem, GaD ca
66쪽
i multis agumentis conabatur. Nec sollim stu ibas res agebatur: erat quippE Alphonsus ardens
At illi neoabant, meque de eo dubitantem confirmabant, ad;ecto: Episcopum illum nimio plus senem esse. Quid illa sentiret, aut dice- bret non esse curandum. Acquiescebam tunc Illorum. auctoritati, &eorundem postea praeceptionibus, ac doctriniS imbutus, dum in Soc Io- . . . tale fui, acquievi. Verum posteaquam Augustini lectioni me cedi, dc in eum altius intravi, dc mutato vitae instituto ad hos, quibus cum vivo transsivi & licuit mihi pro meo arbitratu sentiret, ac dicere, omnino
comperi illum Episcopum vera dixisse, ac ei testimonium meis in litabris, quos de Augustiniano sensu luatuor edidi, idoneum, o r reddidi, & liquido productis, & expensis Augustini locis ab illa de icieta tia media, & gratis congruitate sententia abhorrere monstravi. Non quod ea sit omnium, uti vulgo existimatur, Auctorum Societatis doctrina, cum HenriqueZ, Bellarminus, & illi Patres, qui libellum de ratione studiorum Romae composuerunt sapientissimi Societatis Theologi de ex parte Gabriel VaZqueZ,ab illa dissentiant. Sed accidit, ut qui tum Conimbricae degebant, ac docebant Magistri, Molinae.&Suarii affectae esse mallent: quamquam multo melius de tris rebus Suarius, quam Molina senserit, & minus ab Augustino recesserit.
sim notat, quod ipse Praesul amplissimam suam Bibliothecam, ipsi Colgio
nimbr. totamento leg Vi - num iis fl nobis obiiciatur Molinae concordiam approbatam se u MM. 119 Ferre ra. 9 de las Cuevas, Dominicanis. Hoc es futile argumcntum, cum M , Ferror. . pluries Magisri cessuram ferant absque doctrinae scrutinio, idis, per fln. gulas partes, moleso. Quare P. Henrisus Henriqueet Iesulta infra censura contra Molinam, ait Liber de concordia, approbatus solum ruit in rorma communi a Fr. Bartholomaeo Ferreyra, cui commissum est, & quod ille cursim non advertit, potuit ab alijs mature librum legentibus animadverti censura dignum. Idem expressit Balduinus Bithmius Regius Professor Duacensis in publica declamatione anno IS89. Pater Henricus mriqueet contra Molinae abctrinam satim in r- 16 ix, or cum esset Salmanticensis Cathedrae Moderator, plures ab ejusfe- Heraricus. st cla cohibuit, ut te tur P. Macedo , ed ex parte diximus supra. Cum
ergo Inquisitio Generalis Hispaniae itam eligisset, ut de Molinae placitis judicium ferres, po quam ista improbaυit, singulariter ait: Tertio dicit do
67쪽
Μagist*r transisset, nec eam a Tribis Iz ' li rarum t m, apud eo , paucos menses, pinio ibi τψ' 'UM Rd Societatem rediisse ' φῆ sisset, re rus Auctor fuit. . in ' φ perpetuo sententiae
plicata is P. Aran lisi T. Decreti indisserentis munus est, exercite attemnes'
ne Thomisarum, γῆ: MCDim finis Da uram er , pr us, ut laeum quisquis agit intentus sit, quam in ea, quae para dum ad finem adlibbentur; atqui sempiterna gloria finis instar habet, quem ad obtinendum bonorum Operuin m*m a V cruntur, c. D ' II Id. is r Pater Uidacus Bessi rom 3-ommem. Moria. in Evangelicam inctoriam lib. I S. cap. z. 3-T- ως ἡ- Laudo Sacrum Pr dicatorum ordinem, qui pro fido sta0 , ubi Ludovici MoIinae, Societatis Iesia Theologi, concordiam dς lib*m .rbi ri. suspectam habuit, rem ad fidei Iudicem Summum Pontilicem detulit ; & vel suspecta domniata asterisco notans, coram tanto Iudice alacriter. pro fide certaὐit 'Amae GraυGon tom. 3.. s. pM- λδ 3- LNe apud Auctores, quidsenserini PRGntak, Card. Madruitus Episcopus Trident. O A mactam. Hacu
68쪽
Placet nidio qualiter a* Iesbitae de Menim gradia loquintur. 1 Valentinus Herice I. pari. irin. I. f. T. ap. I. num. 7. 9 . ait: Pri- mricrimores scientiae mediae Parroni e noitra Societate sunt. Hos inter Prin ceps Pater Molina: : Deinde Petrus a Fonseca; ct de hoc observat,vfod si relata Patrum ecflim2nia pro nostra sententia, satis expressa. in admirationem raptus id est Fonseca) antiquos Theologos, ait, ad haee Doci atteRdisse, & scientiam hanc e tenebris, in quibus tot taculis jacuit, non eruisse. Et posea subningit: In qua re divinam veneror submisse providentiam, & lingulare ipsius bcneficium, tu nostiae Religionis Magistros collatum agnosco. Lx cop. Io- notas, d Molina ncuaudebat opis mandare suam doctrinam. Ecce quomodo Herace fatetur novitatem, ut fis Auctoribus hanc applicesia Inventorum giariam. Et tamen leges infra, ex P. Henao, PP. Concit Tridentini de Dratia, ct tibero arbitrio locutos fuisse, fumosita scientia media. Vide a 3T. Pater Alarcon, flmiliter irata. a. de scientia mirisp. q. cap. q. Lugduni 1633. ait, Mo tiam, eD Ast ino accepisse scientiam mediam ἔ, ct si Aiaroba.quens de scientia futuri conditionati, addit: Ut pene miraculo nonnulli
tribuant, Auctores nostros omnes, ubique terrarum, nullo Duce, in hanc sententiam conspirasse. Haec autem, qualiter cohaemeant, discernat
lector. Nullo duce, omnes Iesultae admisserunt scientiam me iam ; dum Augusinus profertur Dux Molinaer, Molina Princeps, Dux defuitarum. Hide, lector, an possis concordare scientiae mediae novitatem ad Auctorum gloriami, O rdius antiquitatem, ad doctrinae constantiam. Nos, certe fatemur cognitam fuse ab antiquis Massilis bus quare i ustus Rhegiensis Semi-Pelagianus lib. i. de gratia, libero arbitrio cap. 3. dixit: Nisi- praescientia exploraverit, Praedestinatio nihil decernit,
in quo sat tota υis scientiae mediae, fle, vel sic exilicatae Idi enim Semi- Pelagian fatuebant discretionem boni, ct mali, ex praescieistia, O praevij
isone usus liberi arbitri=, ut fatetur P. Annatus de praescientia conditionata disp. . num. 24. μὰ P. Marius tracto de Praedes. cap. 6. num. S. ait: Necesie est quod illa praescientia Semi Pelagianorum conditionata tantum fuerit; quia in illo ligno, nondum Deus decreverat, ut talibus ho. minibus praedicaretur Evangelium &Ejed ise Auctor contendit Augus
inum Masilienses eorroisse, non propter scientiam mediam, sed propseratusfum i ius.
69쪽
iuitam es ex menta D. bom , Iustinn, Schola subtilis: ἐ-, plurium Doctorum Societatis.
Veniamus ad comparationem utriusque systematis, tum scientiae meis diae, tum decretorum praedeterminantium, quod gratuitam Praedestinationem attinet. Jesustarum, in Ca re potiores partes, ac meliorem vestra, causam esset, non pUgno. Id unum contendo, nequa. quam vos illis superiores. aut meliori jure uti. Ita P. Gabriel Daniel in 6. ad nostrum Natalem Alexamdrum.
168 Non opa sis Augusim, congerere resimonia, quae passim apud Auctorei
leguntur. Audiatur Ambrosius in Psalm. II S. Aerm. ro. dicens: Non ergo secundum maerita nostra, sed secundum misericordiam Dei, Coelestium Decretorum, in homines forma procedit. Item D. Thom. in Dan. υ. I 6. ad illa verba: Non vos me elegistis, sed ego elegi vos, sic scribens : Alij autem dicunt, quod. Verum est , quod maerita actu existentia non sunt causa Praedeliinationis, sed praeexistentia in praescientia Dei, dicentes, quod quia Deus scivit aliquos bonos futuros, & bene usuros gratia, ideo proposuit eis gratiam se daturum ; sed si hoc esset, sequeretur, quod ideo clegit nos, quia praescivit nos ipsum electuros. & sic electio nostra praevia esset electioni divinae, quod est contra sententiam Domini. Alios Doctores, Augusini doctrinam siectantes , in examen Doro. Placet tamen prius ipsius ordinis s. Augusini per . currere documenta, quae, dum ostendunt vim legis, plurimu is erunt aucto-iritatis. A ta igitur Capituli Generalis Ordinis S. P. N. Augusini anno definiri: pcri commendationem doctrinae, pro feliciori progressu sudiorum in aliiquibus punctis, haec habenm. Item de nostra gratuita electione , & praedestinatione in Christo etiam ad gloriam, independentera praevisione nostrorum maeritorum ; necnon de gratia per se essicaci, qua Deus operatur in nobis, Velle, & perficere. Similiter Acta Capituli Prosincialis, Francopoli in Gallia celebrati, haec exponunt : Eisdemque professoribus inhibemus, ac prohibemus, ne sequantur opinionem Lu'dovici Molinae, circa controversias de scientia media , & concordia liqbertatis cum gratia, utpote adversantem, sicut ipse Molina testatur, D. Au dicistini doctringe, atque sententiae. Secus facientes, privamus in perpetuum gradu Doctorum in Provincia nostra privilegiatorum.
Datum Bancopoli tu Comitijs Provincialibus 1 Mah 1677.
70쪽
Addurat nane P. AEanda Augustinianos infamarem tuae sententiae, Oria unus, vel alter, procrςim in Aragonia, paucis ab hinc annis, Molinae sententiae adfaef. Sed osendat nobis Religionem aliquam approbatam,
praecipientem infuis solutis scientiae mediae defensonem, vel prohibentem doctrinam de gratia per se emaci. μὰ nec in Constitutionibus ipsius Societati, hoc esse, fatis es mans mei cum in libesio de rationes udiorum, edito
Numae 3S86. pag. 36 oppositum appareat. Pro quo audiendus es Macedo. tom. I. Pont. I a. dis a. sere a. pag. 3o6. qui defendens praedesinationem gratuitam, haec habet: Augustinum sequntur Patres illi Jesultae Doctitiimi, qui nomine totius Societatis Romae Congregati, raisonem studiorum, id est, lectissimum libellum ex communi sententia instituerunt. In eo quippe continetur Praedestinationis, & Reprobationis Doctrina ab Augustino traddita tanquam in scholis ejusdem Societatis traddenda his verbis: Proponitur, & eligitur definienda, & traddenda univeris scholae Societatis, haec propositio : Non solum ex parte nostranes la fuit ratio, seu conditio .Praedestinationis, sed neque absolute dicendum est, esse in nostra potestate, ut praedestinemur. Vide lector. quomodo huic positioni cohaereat propositio haec, exposita ut conclusio genera ths : Nullus est hominum , tam ex Reprobis, quam ex Praedestinatis, qui non habeat in manu, esse praedestinatum, etiam praedestinatione
formali, quam habet P. Aranda lib. 8. disp. 4 .sea a. num. 233. juxta ab ipso dicta disp. o. seu 3. numi. 2 At percurramus librum utam de ratione stadiorum, loco eitato ue Obo legemus: Hanc Augustini doctrinam non modo communiter Theo' logorum Schola jam recipit, sed & Ecclesiae Patres, per mille, ducentos circiter annos. Et hoc non obstanti, nuper, sub nomine Theologorum macensium fuit adaptata censura, Molinae principui innixat, sed si
cultas L aniensis die a 3. Iunii anni 1723. contradicens, tale exhibuit Decretum : Sacra facultas Theologica Lovaniensis, tenore praesentium
urbi, & orbi palam testatur, & fidem facit, quod ipsa semper inhaeserit, & Deo juvante, semper inhaerebit sententiae de Praedestinatione, de gratia per se essicaci, &c. Signatum erat sic : Franciscus Bande Velde S. Facultatis Bedellus, Notarius. Mare Ferdinandus Hasi Eus, v d Noris cap. 3. g. . Docens praedesinationem gratuitam, ut ex mente AMMitri, dixit: Opinio contraria non est probabilis, licet non haereti- , ratius eam deberet asserere in Scholis, neque alibi. ἔψsorum autem Schola icorum, aliqua oportet placita inquireret incer quos legendus venit Mag. sententiarum in I. dis g. Ac scribens; opinati sunt tamen quidam Deum ideo elegisse Jacob, quia ta-ὶς futurum praescivit, qui in eum crederet, & ei serviret, quod, aliquando Augustinus se sensisse dicit in lib. 1. Retrach. cap. 23. ubi aperic ostendit, quod si proster futura maerita electus esset, jam non τα gratia esset electio. Non ergo ideo Plectus es a Deo, quia talis futurus a ,sed ex tali electione talis est factus. Nihil clarius pro Augosino.
ρο- solent Adversarij trahere insuas partes, ex vi testimonioram, quAE