De necessaria secessione nostra ab Ecclesia romana, et impossibili cum eâ syncretismo, disputationes. Auctore Francisco Turrettino, ... Accessit ejusdem Disputationum miscellanearum decas

발행: 1687년

분량: 480페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

6 DE SCRIPTu R. SACRAE

Iri rix V κα - . -αλα M AH- Non oportet Psalmos privatos, in Ecelsis dici , neque libros qui sun extra Camnem legere , nisi solos Canonicos Veteris ct Novi Testamenii. Sic Carthaginense tertium Guia a Patribm s. accepimita legenda. Ergo amtum constitutus erat canon, nullus potest ex Patribus proferri, qui non testetur jam ante sua tempora constitutum fuisse Certe clare hoc collisitur ex ipso Concilio Nicaeno, ubi Arius ex Scripturis non potuisset damnari, prout Athanasius apud Eusebium testatur factum, ἐξ ἐν ρα- π έυοβεια λοουμέ ων λέξε is ex verbis Scria plura pie intestillis, nisi jam Cano Scripturarum constitutus sit istet& agnitus. Sed quid opus multis , cum aurea Constantini Imperatoris ad Patres Concilii verba , quae apud Theodoretum habentur hist. r. cap. 7. scrupulum omnem eximant. Evangelici, inquit , er Apostolici Libri, nec non aniiqiιorum Prophetarunti, Oracula nos docent, quid de re disina sentiendum M proindo possa discordia sumamm ex Cerbis diviniιm inspiraris solutionem quastionis. Si ergo receptae sunt a Patribus Scripturae pro Canonicis habitae, sine ullo Ecclesiae vel particularis vel universalis deeret Quis non videt male suspendi earum authoritatem ab Ecclesiae Testimonio . II. Et sanetam procul filere Veteres a suspendenda authoritate Scripturarum ab Ecclesiaci Ut contra censuerint ipsam Ecclesiam non alibi quam in Scripturis quaerendam esse in ex illis co-guoscendam Instar omnium nobis nunc sit unus Augustinus , qui passim hoc inculcat contra Donatistas , sed uspiam clarius hoc testatur quam lib. de unitate Ecclesiae cap. 2. Inter nos. Donatisae

es quani ubisi Ecclesiaci Quid ergo factarisιm- in verbis nostris

eam quasiluro, an in verbis Capitis sui ' Puta quod in illim Oithsverbis eam quaerere debeam , qui Vertias est est optime novis Corpus sivum. Sic cap. 3. Non audiam haec dico , haec dicis , sed auatam haec dicit Dominus, sunt Libri Dominici, quorum auιhoritati utrique consentimin utrique credimin utrique servimin, ibi qua ramin Ecclesiam, ibi discuiιamin causam nostram. Et paul bibit, is

rantur illi, qua adversus nos invicem, non ex dioinis Canonicis mbris sed aliunde recitam in , quia nolo ex humanis documentis , sed divinis oraculis Santilam Ecclesiam demonstrari. Et cap. 16. utrum ipsi , scilicet Donatistae , Ecclesiiam eneant, nm nisi Divinarum Scrip urarum Canonici, libris ostendant, quia nec nos propterea dicimin nobis credi oppori re , quod in Ecclesia Chris simis , quia ipsam quam tenemus Ecclesia ista in , vel Ambrosiis , me ali innumerabiles nostrae Coismunionis Episcopi tenuerunt , t quia antasia itine mira bilia 'ecunque talia in Cat lica Ecclesiasunt

332쪽

natur Catholsci, quia hac in ea sunt. Ipse Domin- Iesin cum D DIS P . surrexisset a mortuis . discipulorum oculis videndum manibusiva III. rangendum corp- suum offerret, ne quid fallacia se pati arbitrarenis tu , magis eos testimonio Legis is Propheiarum confrmandas P judicavit. Hae sunt eaus nostra documenta, hac frmamenta dcc. Quae verba luce meridiana clarius probant,Ecclesiam a Scriptura dein monstrandam esse ex sententia Augustini. XIII. Sed quia decantatus ex ejus libro contra Epistolam Fundamenti cap. 1. blet identidem nobis objici locus ubi ait isto

vero Evangelio non crederem , nisi me Catholica Ecclesiae comm meret Authoritas antequam ad alia transeamus iideamus paucis analicujus sit momenti ad sententiam Adversariorum confirmandam. facile autem demonstrari potest,perperam locum hunc adversus nos adduci. Nam ut non dicamus, fidem nostram nec exemplo nec testimonio humano niti, adeoqueritialiscunque fuerit mens Augustini, non pol se urgeri adversus nos, qvd Domino nostro tantum ejusque oraculis stamus V cadimus multa sunt quae hic reponi possunt, ex quibus luculenter patet, sensum , quem verbis istis attingunt Adversarii, tum a veritate , tum a mente Augustini alienillimum elle. Primo multi ex Pontificiis non infimae nota docent, id intelligendum non de Ecclesia praesenti, pro cujus Authoritate hic pugnatur, sed vel de Ecclesiinitimitiva, quae ut loquitur Gerson tractatu de vita Spirituali animae Lect 1. Est eorum delium congregatio, qui ostrisum viderunt, audierant, ct testes extiterunt. Atque in ea sententia sunt Gerson , Driedo, Diura tum Vel volunt Augustinum non loqui de principali fundamento, piopte quod creditur Scripturae aut horitas , sed de medio per quod homines infideles, in fide novitii primo perducuntur ad Sacrae Scripturae cognitionem uitae mens . est Petri de Alliac Cardinalis Cameracensis , qui quaest. i. in . Sententiam Art. . sic de Testimonio Augustini ille rit Per Authoritatem Augustini, inquit , non habetur quod ipse crediderit Evangelio per authoritatem Ecflesia tanquam per principium Theologicum ex quo Evangelium Theologice probetur esse erum , sed sIum a quam ex causa movente ipsum a fidem Evangelii, ac si ipse aut aliis dixi et Non crederem Evangelio si me EccIesiae Sanctitas aut Chrsi miracula commiserent, in q;ιο dicto licet de Evangelii causa aliqua assignatur , non tamen aliquod principium pritu, cujm descisura sis, Evangelio credatur. Sic Canus lib. D Loco the c. 8.

Non docet fundatam esse Ecclesia demin Ecclesia authoritate sed simpliciter nudam esse certam etiam , clita sis infideles, siet in fue

nomiiii adsacros libros ingrediansii , nisi Ecclesia Catholicae unam , or eundem consensun e At utrumvis istoruin sensuum sequamur, nuhil inde accedet Pontificiorum sententiae.

XIV. Secundo, certum est Augustinum bic de se loqui, non

333쪽

Dtς pur qualis erat tunc Catholicus , sed vel ut olim fuerat Manichaeus, velli I. inpersona Cathecuinent Licet ergo agnoscat se Ecclrsiae aut horitate adductum bili ad credendum Evangeli, non inde sequitur fidem ab ejus Authoritate pendere , quia alia est ratio incipientium; alia prolicientium seu persectiorum Ecclesia potest quidem respecta priorum est manuductio ad fidem Scripturae , ut antea diximus, sed non potest statim esse motivum isto de primarium respectu fidelium. Ne ver quis regerat, Augustinum videri de se loqui iam tholico, ex eo qub in imperfecto dicit commoveret, crederem non in plusequam persecto credidissem, commovisset; proclive est respondere,

phrasim hanc ipsi esse familiarem ex Auicanorum more. Sic Oin. I. de vita beata , Sic exarsi, inquit, ut omnes ilL anchora rumpere vestem , nisi me nonnullorum hominum existimatio commovere , hic vestem dc commovere,ponitur pro oluissem de commolisset. Sic lib. 2. Conseis.c.8. Si tunc amarem poma illa, qua furatus sum, frui cuperem , Iossem etiam solus , pro a visse,n cupivissem potuis em Ita Re raci lib. I. cap. 3. Nec tamen nomine isto uteremum, si iam uessemu litier Ecclesiasticis erudito, pro infui semim, fuissem tu.

Ita Optatus lib. i. Pax siue data erat, sic integra inviolataque permansisset. nec ab Auιboribus Sehi aιι turbaretur; pro turbatafuisses. Innumera istiusmodi afferri pollent ad loquutionis istius frequentem usum apud Augustinum evincendum. Sed licet e non deveniamus, optime sensus constabit, mod notemus Augustinum ibi alienam personam induere, hominis puta novitii, Catechumeni ad fidem adducendi Patet ex copo D verborum series Negotium illi erat cum Manichaeis, qui absque controversia credi sibi volebant, quum veritatem se habere pollicerentur , non ostenderent quia verb, ut Manichaeo suo fidem adstruerent, Evangelium obtendebant, rogat quidnam facturi lint, si in hominem incidant, qui ne Evangelio quidem credat ut in suam sententiam eum adducant Si invenires alia quem , qui Evangelio non crederet, quid faceres dicenti tibi, non credo;

statim ipse suscipiens non credentis personam , subjicit EP vero

EvangeIi non crederem oec quasi dicatione ob oculos aliquem, qui nondum credit, v g. finge me non credere , Certe Evangelio non crederem, nisi me Ecclesiae commoveret authoritas. Confirmatur ex cap. . ubi priusquam ad rem accedat, statuit se personam Novitii agere. Nemo nostram dicat jam se invenisse Veritatem sic eam qua-ram vi , quasi ab utrisique nestatur , ita diligentero concorditer quari poterit si nulla temeraria praesumptione inventa π cognita esse credatur. Aut si hoc a vobis impetrare non possumus , saltem illud concedite, ut os ιanquam incognitos nunc8rimum audiam, nunc primum

discutiam c. Nec obstat quod Stapleto reponit eum vocare Ecclesiis Catholicam , quod videtur facere non potuisse si tuisset adhuc alienus ab ea. Quidni enim Catholicam potuit dicere . Diqilige by Orale

334쪽

AuΤΗΟRITATE. 63aea Nise , vel quia sic vulgb audiebat, qudd tum temporis is ulus in Dis puri valuerat , ut hoc Catholicae nomine distingueretur vera Ecclesia ab III. omnibus lectis, quae sibi acclesiae de Christianae nomen audebant arrogareri vel quia revera talis erat etiam tum, cum pro tali ab ipso non haberetur, Wquae pro tali nunc ab ipso cognoscebatur. Sic Confessi lib. s.cap. Io Irridebam illos Sanctos Servoso Prophetas tuos. Non quM agnosceret ut Prophetas, tunc cum irridebat, quomodo enim tritilleta sed quia tales revera erant, ab ipso quum scribebat habebantu I. V. Tettib Augustinus agit de motito externo ad fidem, eoque ministeriali humano, non de infastibili credendi principio Licet enim fateatur Ecclesiae aut horitatem posse esse inter motiva ad fidem respectu incipientium, ut nondum credentes ad fidem Evangelii pra parentur , quod ipse appellat opportunum quarendi exordium lib. de utilit cred. cap. 7. Agnoscit tamen non esse solum vel praecipuum; Sed Veritatem ipsam Scripturis contentam longe illi praeferendam; patet ex cap. . Postquam varia a dduxit, quibus in Ecclesia Catholica tenebatur, addit Aphivos auiem , scilicet Manichaeos , uti nihi eorum en quod me invite crueneat sola personat eritatis polia citatio, qua quidem, si tam perfecte monstratur, ut in dubium revo- , cari non possis praferenda est iis omnibus, quib- in Catholica teneor,

si autem an Mnmodo nomiιtitur, non exhibetur, nemo me movebi ab

easde , qua animum meum toto antis nexibus Christiana ReligioniaUrinxit. Ita cap. 4. Eossequamur qui uos invitam prius credere, quum nondum valemm intueri hic primus gradus est, introductio ad fidem v ipsa fide valenιiores DL i,quod credimm intelligeremere mur, id eli obtineamus, ex usu illius seculi non jam hominibvi sedi o Deo intrinsecin menιem nostram risanie ct illuminante. Ex quibus cuivis colligere promptum est , non hanc sancto Viro ruisse me tem , ut fidum quam Scripturis habernus, ab arbitrio Ecclesiae sunpenderet, sed tantum ut indicaret,quod nos quoque verum fatemur, eos qui nondum sunt illuminati, Ecclesiae reverentia ad docilitatem induci, ut Chiisti fidem ex Evangelio discere sustineant, atque hoc modo Ecclesiae authoritatem esse velut isagogem, qua ad fidem Eva gelii praeparamur. Unde recte Vessellus Groningensis libro de potestate Ecclesiae,dicit esse Verbum originis de credendo, non comparationis ornaserenιia Atque huc potest non incommode referri, qu bd. Augustinus utitur voce commmendi, non presuadendi vel alio quopiam vocabulo , ut iunuat Ecclesiam concurrere ad fidem non pri cipaliter, primarib, sed initialiter Morganice, quidem tanquam causam adjuvantem , non ut causam essentialem irimariam. V VI. Quart Authoritas, de qua loquitur Augustinus, non

est iurisin imperii, qualem hic fingunt Adversarii, quasi credendum fuerit lunuliciles, Quia Eccles id dicebat, sed Amitori Pisas

335쪽

DIs Pu T. gnitatis, quae scilicet petebatur ex magnis N illustribus in Ecclesia III. Providentiae divina documentis, in quibus Dei digitum agnoscebat, qualia erant miracula, populorum consensio, vetustas, successio in id genus alia, sic cap. 4. Vt hanc omittam Sapientiam, quam in Ecclesia Catholica esse non creditis, multa sun alia qua meim gremio me juni me teneant , Tenet consensio populorum atque gentium,

Tenet Authorita miraculι ischoaιὶ, spe nutrita, charitate aucta vetustaι 'mata. Sic contra Faustum Manichaeum lib. 2. cap. χ explicans, unde cognoscantur genuina Scripta Apostolorum , ait, Vides hae in re quid Ecclesia catholica valeat Authoritas qua ab ipsis fundatissim Sedibus Apostolorum usique ad hodiernam diem si cedentium sibime Episcoporum serie oot populorum consensione

Irmatur. Hoc seni non negamus Authoritatem istam Ecclesiae posse fidem adjuvare in convertendis, eamque in conversis confirmare, sed nunquam eb pertinebit, ut ejus sit primarium fundamentum, quod extra veritatem ipsam Scriptura contentam quaerendum

non est.

εον -- VII. Atque ex his satis superque evicimus, Scripturam ab

Ecclesia authoritatem suam non mutuari, nec quoad se nec quoad

C. nos, quod primum fuit nostrae probationis caput is secundum

nunc pergimus, ut demonstremus non aliunde, quam a se ipsa Sciti eis. i. turam probari, propter se divinam credi. Hoc ver non una μ;-ἡ- ratione demonstrari potest et Prim, natura D mormn generin primi, um ct primorum principiorum. Nam si summa rerum genera dirima principia in ordine rerum naturalium hoc habent peculiare, ut sint nota se ipsis, nec aliunde demonstrari polisint, alioqui res in infinitum abire Utique Scriptura, quae primum est principium in ordine Revelationis supernaturalis, a quo careera pendent a se ipsa authoritatem habere debet & non aliunde ascitam. Hoc autem elis de ratione primorum principiorum Philosophus i. Topico. notat. δει sa sitasti μιινικοῆ ἀρχαλ - τειβα - δότι - ἐκάς γ δ αρχων - α κοδ' ἐ- ἰ ἔγ-ςbi. Vera primam. ιβnt , qua ον

ab aliis, sed a se ipsis fidem habenι, non enim oporte in scientscis principiis quaerere quare, sed unum quodque Usum per se esse cerium. Qu pertinent ista Basilii in Psalm.. I ij. -- ἐκαςης μαθήπω α--ξ G ου ηγῖα αρχοῦ Λῖ μαανθανουσιν. Necesse en singularum disciplinarum ejusimodi esse principia ut in ea non inquiranta Si ergo scientiarum aliarum principia authoritatem tuam aliunde non mutuantur, sed ab iis qui naturali lumine pollent et se innotes eunt: Quis dixerit Scripturam , quae primum est fidei principium, adventitio quodam lumine indigere,ut innotescat sis, qui oculos mentis illustratos habent hinc oranu Prologo in Biblia Sicut in Philosephia meritas cognoscitur per reductionem ad prima principia per se nota, ira in Dissilias by Orale

336쪽

AuTHOMTATE. 63 est in Seripιuris a Sanctis Doctoribmisraditu verita cognoscitur quan Dis pur. rum ad ea , qua sun/sdeisenenda per reductionem ad Scriptura Ca ULLmnicas. Nec hilum proficit Stapletonus, imb pro nobis incit, quum excipit, principia quidem in se non probari Sc esse inde monstrabilia in . δου, sed propter nostram tarditatem nobis interdum explicatir ad ri r , sic Scripturas demonstrari per Ecelesiam, non quidni in se, sed quid sint quoad nos, ut a nobis acceptentur mune enim non quaerimus, quo medio nobis possit innotescere Scriptura quoad nos, sed quo argumento vel propter quid divina a nobis his beatur. Illud est dram, hoc ver et ι δελι, si ergo Stapletonus co cedit, Scripturam non post aliunde probari quoad το δοτι, sed tantum quoad et λι, ad nos accedit Margitur ultro quod volumus fatemur enim Scripturam a posteriori posse probari per notas suas, sed aliunde a priori negamus. XVII L SecundM. Comparatis , Ut objecta sensuum a na-ILrra lant ita comparata, ut a facultatibus suis bene dispositis statim. ut iis applicata sunt, dijudicentu absque ullo alio argumento exte no utpote imbuta iis qualitatibus, quarum appulsu racile dignosecuntur propter arcanam scilicet proportionem dc consensionem niscultatis ad objectum , ut materiae ad sermam. v. g. Sol propriis radiis cinnato splendore videtur , cibus propria dulcedine cognoscitur, odor propria fragrantia percipitur et Ita ut nemine etiam restante, facile lucem Solis , cibi suavitatem, modoris fragrantiam per se ipsas cognoscam, ab aliis discernam. Id ipsui ingratia de hoc praesertim in negotio occurrit. Scriptura Sacra quae proponitur nobis respectu novi hominis, sensuum ejus spiritualium Heb. 1. mota sub imagine Solisis admirandae lucis Psalm II9. os a Petr. I. i'. mod cibi suavissimi, mellis dul

as mod odoris fragrantissimi Cantic. I. 3. modb vocis jucundillimae Ioan Io. 17. I. Ioan I. i. modb gladii acutiqe ignis penetrantissimi Heb. IE. Ierem. 3, 19 ver se ipsam novi hominis sentibus facile dignoscitur in propria luce , suavitate , fragrantia, de efficacia cognoscendam se praebet, nihil ut opus sit argumenta aliunde conquirere. Hinc Sol justitiae non citius exoritur,

micantes in Verbo radios ditandit, quin fidelis divino fidei oculo illico eum intueatur, c ad ejus lucem exultet Malach. 4. 1. Ioan s. 3s. Vox amabilis Christi non citius auribus nostris insbnat,

quin eam exaudiamus internoscamus, ut Oves ejus Ioan Io. 2'. Cant. a. 8. Panis vitae, cinet divinarum consolationum non statim

ipsi apponitur , quin confestim illum deglutiat, de gustet bonum

hoc Dei Verbum I. Petti 2.3. Heb. . s. Cantari. 3. dc fructum palato suavem experiatur Christi Satisfactio de Iustitia ἐ-δις πιι Eph. s. a. non potest illi proponi, quin currat in odorem ungue

I torum

337쪽

64. DE SCRIPTu RAE SACRAE

Dispuet torum eius Cant. i. 3. Qinstar Aquilae caelestis in divinum istu III. πτύμια illico advolet Mati. 14. 48. denique caelestis Veritatis ignisi gladius non potest exeri, admoveri, quin illico animam

inflammet , de ad iiitimos cordis recessus penetret auc. 24. 32. quin vivus de efficax iste Dei Sermo se acutiorem dc penetrantiorem

quovis gladio ancipiti exhibeat, pertingat usque ad divisionem ossium c spiritus , compagumque, medullarum , dijudicetque

cogitationes, conceptiones cordis Heb. . u. Cum ergo Scria

plura se Lucem, Cibum , Vocem , Odorem, Ignem c Gladium vocet, eo ipso insitam ingenitamque vim sibi esse testatur , quae luculentum sui argumentum praebet iis omnibus , qui sensus exer- eitatos habent ad discretionem veti salii , boni, mali. Unde si quis roget, qua ratione persuadeamur a Deo fluxille nisi ad Ecclesiam confugiamus , perinde est ac si quis petat , Unde discamus

lucem discernere 1 tenebris , album anigro, dulce ab amarora Non enim obscuriorem veritatis suae sensum ultro Scriptura prae se fert, quam coloris sui res albae, nigras, saporis dulces ac amarae: Hinc optime Lactantius lib. . Insti cap. I. Tanta es polemia veri aris , ut sei im quamvis in reλώ exiguusua claritat defendaι. XIX. Hoc plum ver,ulterius confirmati potest a simili Nam si in rerum natura nullum est effectum, quod causie suae notas descha racteres quosdam non referat, sive in naturalibus , sive in voluntariis Sisiugula Dei opera admirabiles Opificis virtutes conspiciendas nobis praebent , eumque ita repraesentant, ut ex iis non obscura cognoscatur : Quis crediderit Scripturam , quae magnum est Dei opus, nulla Authoris sui prae se ferte ram eo luculentius debuit se in illa nobis contemptandum exhibere 'ubd in cum h-nem eam reade te voluit , ut peculum ellet splendidissimum Divinitatis fidei atque motum norma indeclinabilisci Alias dicendum erit , Deum vel non potuisse , vel noluiis se in illa exprimere. tuod utrumque non minus impium quam absurdum est Bonitati , Sapienti Potentia Dei ex aequo repu

gnara

, a sisy - X X. Tertib id ipsiim colligimus ex Scriptura ipsius naikra . Nam uisu, .ii qua ratio est Legis ad Subditos aestamenti ad Custodem, cui commissum est , Regulaevi Normae ad Artitaem qui ea utitur ia debet esse Scripturae ad Ecclesiam.Nam illa, Lex est summi Principis,&Testamentum Patris caelestis, Regula atque Canon fidei de morum certissimus. At neque ex suam a Subditis, quibus fertur , vel Praeconibus, quibus promulganda datur , mutuatur authoritatem , ea illam unice habet a Pt incipe qui eam sancit Neque Testamentum pondus suum obtinet quoad nos ab eo cui concreditum est , sed , voluntate Testatoris , Nec Gnomonis Regulta virtus ab artificis

instrumenta illa tractantis ingeniori solertia pende: sed ab tuterna

338쪽

Αu THORITATE. essentiali eius proprietate , quam illi ordinis& veritatis author Dispur. Deus dedit ita licet Ecclesia Legem istam aeternam Regis Regum III. accipiat ut Subdita , de promulget ut Praeco, licet Testamentum P tris caelestis custodiat ut Tabellio. Regulam hanc infallibilem ap-Plicet normaque utatur instar periti artificis ad aedificium fidei; nemo tamen dixerit authoritatem Scripturae conciliare , quando tota ab ipsius natura essentiali proprietate, quae ipsi a Patre Luminum ejus Authore indita est, pendet. Unde fidele quidem relinquitur Ecclesiae ministerium, sed nulla aut horitas rac si quid addat aut detrahat mandatis, quae a Domino accepit, in idem crimen incurrit, in quod

Notarius tabulas Testamenti corrumpens, aut Praeco commentitium

Edictum promulgans, Regium Chirographum ementiens Imbtanto atrocius est scelus, quanto Divina humanis. aeterna caducis praestant.

XXI. Neque hic omittendum , qu bd Pontificii ipsi Scripturas respectu Ecclesii volunt esse instar Litera an Credenti sic eas vocabat Perronim Cardinalis at fidem illi adstruant in ministerio

suo; quamvis enim male inde elicere veli Cardinalis Scripturarum insufficientiam, ex eo qubd in Literis credentialibus non omnia contineantur, quae in mandatis data sunt Legato suta non sunt tantum Licerae credentiae, sed etiam Edictum de Lex Principis, quae omnia credenda de facienda sancit, ut vetit Im sit quicquam illi addere vel detrahere; Nihilominus ad hominem eo possumus uti argumento, ad sententiae quam tuemur confirmatione. 1iemadmodum enim Literae credentiae suam non habent a LegatoPrincipis apud eos authoritatem,

ad quos mittitur; sed duntaxat a seipsis sigillo Principis apposito: Ita Scriptura licet per Legatos Dei ad nos deteratur, nunquam tamen ab piis pondus de aut horitatem suam recipere potest , sed demum a se ipsa de characteribus ipsi insitis , qui sunt veluti totidem summi

Plinc is sigilla quibus ea divina desinfallibilis per se certissime

agnoscitur.

XXII. Denique ne plura congeramus argumenta Si Scriptura . -iω- est per se in quoad se Authentica, ut videri volunt hoc fateri Adver ita seri iis sarii, non potest non esse pariter authentica quoad nos. Quicquid ργορνώ. enim Scriptum authoritatem in se tribuit, facit ut Divina sit 5cαιτο τι τοe, id ipsum etiam necessarib eam concilia 1 e debet illi respectu nostri. Cum enim Scripturae authoritas nihil aliud sit, quam dignitas eius de praestantia divina, per quam fit ut fidem de obsequium apud homines mereatur. Quid obstat quominus quod eam talem reddit in se , praestet etiam quoad nosci Et sane si Scriptura est in se Divina propter admirandam mysteriorum, quae in ea traduntur, sublimitatem , propter perfectam partium omnium inter se consensionem, propter caelestem ubique de nihil terrenum redolentem doctri-Πλm, propter fiunmam tum dogmatum tum praeceptorum sanctit rem Diqiligo by Orale

339쪽

D1SPuτ tem iuritatem, propter maximam Verbi etficaciam , quae in istis III. mos coidis te cellus quovis gladio ancipiti potentius penetrat, de propter alia istiusmodi illi inlita κεροπει a. Quare eadem argumentiuoculis mentis exposita fidem ejus in nobis non ingenerarenta Velenim id fiet, quia non sunt per se sulficientia ad αἰ nντια ejus constituendam, Vel ad eandem nobis demonstrandam. Sed nec prius dici potest, quia, fatentibus ipsis Adversariis, Scriptura est in se a thentica nec posterius, quia ea est natura qualitatum, quibus se jectum aliquod ut tale conitituitur, ut per easdem nobis innotescat,s modo ad eas animum appellere volumus, ut calor, quo ignisco stituitur inesse calidi, est etiam apud nos ejus notificativus, sapor

quo cibus constituitu in esse sapidi, subjectum suum declarat iis, qui gustu aliquo pollent Character seu stylus libri alicujus nos ad

cognitionem Authoris deducit, etiam sine ullo alio testimonio, ut qui exercitatus est in lectione Aristotelis , vel Ciceronis facile ex stylo dc dicendi charactere genuina scripta eorum a supposititiis diasternere poterit, etsi nullus de Isis testetur Quidni etiam divini Scripturae Characteres , qui eius Majestatem dc authoritatem constituunt , eandem etiam nobis declararent, si modb oculum fidei aperire volumus, ut eorum cognitioni incumbam a Non dittiteor equidem polle operam Ecclesiae intercedere , ut ejus interventu nobis innotescat; sed aliud est inisterium , per quod ad eam fidem adducimur, aliud fundamentumi motivum praecipuum, quo fides nostra nititur. Neque hoc dissileri potest Beharminus, cum eadernutatur methodo. Nam disputans contra Libertinos, Scripturae Divianitatem probat ex Characteribus4plsi insitis, lib. i. de Verbo Dei c. LVel E. solide probavit Scripturam ex notis suis; de sic Scriptura per Scripturam probari potesta Vel non, sic in seipsum incurrit, quia ibidem aperte profitetur , Sacris Scripturin qua Propheticis solicu literv continemur, nihil esse notius, nihil certim, ut stulιιβι- mum esse necesse sis, quisdem istu habendam neget. In eadem etiam sunt sententia plurimi ex Pontificiis , qui vi veritatis victi ultro agnoverunt Scripturam per seipsam probari, quorum testimonia nunc

brevitatis studio omittimus Videatur Canina. hao. The .c.8.ore1 de Valenii luti de Analysii fidei c. s. Peirus a Soι De sensi Catho. Valdensis doctri.fid. l. 1.c.χo. ωλι Scotis q. . prologi in lib. sentent. c. Atque ex his, ne ulterius progrediamur, Concudimus Scripturam ita per seipsam αὐτ-eo esse , ut neque quoad se nec quoad nos ab Ecclesiae testimonio ejus authoritas pendeat, quod de monstrandum fuit.

XXIII. Plures moventur hic objectiones ab Adversariis sed quia variae iam in praecedentibus sunt discussaeci unam hic tantum addimus , quae identidem solet nobis opponi tanquam nodus.

insolubilis. Petitu a necessitate avi citatis alicujus inlallibilis in Eccles

340쪽

Eeclesia loquentis visibilis,ad persuadendam nobis Scripturae au Dispu T. thoritatem , articulorum fidei veritatem I Cum enim, ut per Illi tendunt, via Scripturae, seu Examinis ejus sit non modb difficilis, sed pene infinita cimpossibilis , necessarib ad viam authoritatis Ecclesiae confugiendum esse, nisi velimus Deum hac in parte,quaeranti est fidelibus momenti, defuisse Viam autem istam examinis Scripturae esse tot difficultatibus involutam , ut non modb fidelibus idiotis,

simplicioribus, sedis doctissimis quibusque sit inaccessari impervia. Hic enim requiri pri , ut expendatur quaestio intricata de libris

Canonicis,ut cognoscatur an locus,de quo agitur, sit vere authentucus. . An verso qua utimur sit eonlarmis originali, ad quod coingnitio linguarum originalium requiritur. 3. An non sint in locis allatis variae lectiones, quae argumenti robur infirment. . Ut et id expendatur sensus loci qui affertur, annon loca vel parallela, vel contraria occurrant, quae cogant alium illi dare sensum, Malia id genus , quae sine magno labore qbtineri non possunt, nec sine erroris periculo. Unde concludunt aliam viam brevioremis tutio-xem sequendam esse, nimir viam Ecclesiae authoritatis, in qua fideles facile rine discrimine acquiescere possint, quod commentum non ita pridem renovatur a novitiis Ecclesiae Romanae detensoribus,

Episcopo Meldensi, Arnaldo, Nicole, de aliis, qui in eo mirὸ sibi plaudere solent, & Nostris tanquam Achilleum, invictum argu

mentum obtrudere.

XXIV. Verum non dii licile est hunc impetum Adversariorum retundere. 1. Per retorsionem, quia uicquid contra Scripturam assertur, in Ecclesiam ipsam recidit Cum enim authotitas Ecclesiae in fallibilis, sit ex rebus quae in controversiam maxime veniunt, non potest nec debet admitti,nisi prius probata fuerit,Unde ver probati Poterit; vel ex revelatione immediata, sed ea ex consensione Adveriariorum non datur hodie Vel ex Scriptura, sed neque hoc dicit test,tum quia supponitur pendere ex Ecclesiae aut ritate tum quia via Scripturae ex hypothesi Adversarioru longa esti mille obstaculis impedita. Vel ex Traditione Sed eaedem difficultates recurrunt , accurate enim hie distinguenda est vera Traditio a falsa, consule da erunt originalia, Qvariae lectiones expendendae δε genuinus sensus inquirendus, de caetera quae circa Scripturae loca debent fieri,

longe majori studio debent expendi, qu majus est corruptionisin

seductionis periculum, quae omnia cum non sint ex captu vulgi, iminpossibilem etiam hanc viam reddunt. Dicent serte hanc notitiam haberi posse ex characteribus divinitatis e in fallibilitatis, qui de prehenduntur in Ecclesia. Sed neque hoc potest satisfacere, i. Quia tales notae characteres maxima ex parte conveniunt selsis societatibus acclesiis schismaticis, quae non mod non sunt infallibiles, sed quae actu in errore versantur a.Quia variae ex istis notis vel salsb

SEARCH

MENU NAVIGATION