De necessaria secessione nostra ab Ecclesia romana, et impossibili cum eâ syncretismo, disputationes. Auctore Francisco Turrettino, ... Accessit ejusdem Disputationum miscellanearum decas

61쪽

DispuT Nec admittit solum adorationes religiosas mole late Aim , sed ex-LI. pectat requirit , non ab inferioribus mod hominibus , sed a Principibus etiam maximis , supremisque Regibus , Ipsisque adebImpeiatoribus. In Processioniblis ver super humeros hominum sublimis gestatur , ut dola Gentium olim , succolantibus maximis ilibusque , qui adsunt Principibus , turbis populi , tanquam Numen quoddam adorantibus , ab eoque gratiam expectantibus. Titulos autem cum honoribus divinis detecti clarum est, vel ex eo, ne alia plura commemorem, quod tritum sit QPontificiorum scriptis pervulgatum Ponti cem Rom.Deum esse in terru Notum est

quid in hom rem Sixtique arcui Triumphali inscriptum fuerit.

Oraclo vocis Mundi moderaru habenas, Eimerito in serris erederis essem ei. Notum quid in Glossa Iuris Canonici habeatur Extrav. Ioan X XILubi haec leguntur, Credere Dominum Deum notirum Papam conditorem dicta Decretalis ct istitu , non sc potuisse natuere, prout natuit , hareιicum censeruu , de ne adiectionem vocis Deum dicat

quis esse erratum typographicum , in Censuris Gloria Iuris Canon. Iulla Pii v. editis nihil in totum est. mtum quid ChrisHophoru Marcellis in oratione habita coram Iulio II in Concilio Latera nenii diserte posuerit se T. .Cura denique ut lutem quam dedisti nobis

vitam spiritum non amittamus, Tu enim Parior, tu Medici , tu Gubernator, tu Cultor , tu denique alter Deus in terris. Possemus

hic alia plura ex eorum libris congerere , ex quibus constat Pontifici honoremi cultum religiosum exhiberi , ipsumque adeo imperium .potestatem affectare in Spiritualibus de in Temporalibus super ipso Reges& Imperatores, reclaniantibus licet variis,& inprimis Gallis, qui strenue saepius libellatem suam adversus ejusmodi tyrannidem propagnarunt. Sed quia de his dicendum erit usius quum de Antichristo ejusque revelatione disputabimus sufficit hic annotare , quod novissime Isuita in Thesibus in Colleg Claro- montano agitatis publiee propugnarunt Pontifci eandem infallibilitatem, quam Chrisssus 'se habuit, non tantum in quaestionibus Iuris, sed en facti concessam esse, quod merit,alii tanquam haereticum Scidololatricum exagitant, quia ex Papa Deum,4 ex Veibo hominis Verbum Dei faciunt;Idololatria quippe,ut bene iidem observant,non tantum fit , cum Dei nomen alicui tribuitur, sed cura qualitates Deo propriae vel illius divinus rei creatae transcribuntur cum se missio fidei divinae exhibetur verbo hominis. Itaque ex istorum sententia quicunque proteiurse credere fide dimina id,quod ideo ianthmcredit, quia homo dixit, hominem loco Dei Hatuit, in Crea uram honorem soli Creatori debitum transfer . quantum inse en Idolum ex

mearis Chri tisaeis.Vide Theses Iesuit & Novam haresim, quae illis ideo impingitur p. s. 6. X.

62쪽

X X. Ex his vetesnon obscure colligitur veritas minoris pro DIs puro positionisA. E. scit multiplicis Idololatriae esse ream.Non nos latet II. equidem, varias illam distinctionum captare argutias, quibus taris

quam sudariis, ut mulier illa Proverb. xo. o. os suum abstergithontemque perfricat, negans te in Ex Virginis, Sanctorum , Angelorum, Pontificis culti, idololatriam ullam committere. Sed quicquid moliatur, non posscitanti criminis notam effugere , luce meridiana clarius demonstrari potest. I. Negam se ulli Creatura ad rationem deferre, hanc enim poli Deo debera, se venerationem severenιiam , non esse religionem sed observantiam, nec statim imperiit

vulgi praximo abusum Ecclesii 'sivisanctionibus adscribendum, sic

Ricisti. i. e. e. 4'. Valenιia.de Idol. l. a. c. 6. . Sed qui sic loquii tur, vel sub aliis tantum nominibus rem eandem retinent, fessu- cum faciunt, vel aperti sunt religionis suae transfugae. Nam ne hic privata Pontificiorum Doctorum scripta reseram , ubi passim legitur ex ex proseli traditur adorandos esse Sanctos, Crucem, Reliquias, Imaginec unde Maldo homo ex Iesu itarum sodalitio nobilissimus , eorum sententiam, qu nullum nisi Deo religionis honorem ria buunt errorem esse dixit impiχmi imperitum in Matth. s. 3 et Sanderus lib. . de visi Monarch inιer pseudotrophetas si haereticos, o civiliatis Diaboli mi bra eos ceve reponendos qui dicunt,Cruceme imagines Sanctorum non esse adorandas. Si scripta publica , quae doctrinamin consessionem continent Ecclesiae Romanae,& quorum autoritas non potest in dubium a Pontisiciis vocari, attendimus,lianc adorationem requenter ingerunt Catechis Trident. p.3. c. a. s. 8. 9. docet, Angelos esse a Chrinianis adorandos. Missate Roma aut ritate rident. Concit editum seri 6 in Paras identidem repetit adorandam esse Crucem , Concit Nicaen. Ia ad quod in hac Causa Tridentini Patre Sessi. 11. suos ablegant, saepissime illud ingeminat, adorandas esse Imagines. Inde Expurgatorius Madriti editus an I6ia inter caetera passim deleri iubet, quae in scriptis Patrum observantur de adoratione solius Dei , ut ista Augustini AEthanasii,Adorarisolim Dei esu nulla Creatura adoranda sandi honoram di imitatione , non adoratione 9α Quae omnia luculenter docent,

adorationem apud ipsos tribui etiam Creaturis, non tantum ex praxi , sed ex instituto. XXI. I. Excip. Adorationem aliam esse supremam, aliam subalterna , Illam soli Deo reservandam , istam etiam an Is crAngelis post impendi sine idolislatria nota , quia Idololaιria eri, cum cultu diminin freMura exhibetur sicut Deo , se autem cutim non exhibere Sax iu sicut Deo ,sed sicut amicisDes,Valentia. la. 1. de dolo c. i. i hic pcti principium 4 ta ψ,ta vi retegi; dari scit gradus religiosi cultus de adorationem iliam esse subalιernam , ali Mnfvrcmam, quod ut Controversum probari debuit, non supponi. Da-

63쪽

D1 spuet ri quidem cultus reverentiae civilis gradus non negamus, pro II ratione gradus excellentiae cuiusque, ted in cultu religioso non item Gloria Dei punctum est, quod dividi nequit, MCultum religiosum concipere est summum cultum concipere P. Haec ipsa suit Gentilium exceptio, incultu Idolorum, qui distinguebant inter Numina caelestia , terrestria , c media , inter adorationem supremam iubalternam; illam soli Deo debeti,istam Diis inserioribus&per participationem talibus sic Marsil. Ficinin in arg. i. .4 lib. 8.de Leg. Platonem, inquit, universam Deorum onagogam uni subdere Regi prout vulιFingulis imperant , iubere quidem imum Deum prorrerse adstari, sequentes vers qui participes ejm Di quoque dicu tu , amari tanquam illi similiores, honorari etiam ι Uicarios is imoc' advocari quas Conciliatores Nonne haec piitIima est Ponti fuciorum Theologia e mlossa Valentiniana, quei negat Idololatriam

committi, etsi cultus divinus deseratur Creaturae, mod non feratursicut Deo, mera est vitilitigatio. Nam i contradictionemri plicat,cultum divinum alicui deferre non sicus Deo, quia si non desertur sicut Deo , non est cultus divinus. Σ. Sic sequeretur nullam este Idolalatriam in actu externo, neminem Idololatram dici posses, nisi qui fatebitur se conciliare voluisse divinam plane aestimationem rei quam colit, qua ratione nulli aut paucissimi fuerunt, aut sunt idololatrae. An qui ventrem pro Deo habent Phil. 3. is aut nummos Eph. t. s. cogitant de concilianda iis rebus divinitatis opuniones Nihil minus , im palam profitentur se in Deum h deci cumbere,& nullum aliud Numen venerari,& tamen Idololatrae discuntur. Sic Israelitae non fuerint Idololatrae colentes vitulum, nec Ethnici divinitatem in simulachris colentes , quia noluerunt illis cultuin exhibere sicut Deo. Sic Patres Arianos idololatriae insimulare non potu illent quia adorabant Christum, qui illis merus erat homo, hunc enim cultum non illi deserebant sicut Deo. 3. Hoc perinde est,ac si cujuspiam uxor in adulterio deprehensa os suum abstergeret negaret se adulteri ream , quia usuram corporis sui huic homini concesserit non m marito sed ut mariti amico, non conjugalem ei benevolentiam quam soli marito debitam novit,sed amicalem tantum exhibendo; quis ver ferret adulteram ita se excusantem An minuiatur crimen, quamvis uxor sui copiam faciat adultero illi, non me ut illi eonciliet existimationem,quae in solum maritum competit; Quis etiam Idololatras spirituale adulterium suum ita extenuantes admittata Tam enim soli Deo proprius est omnis religionis cultus, quam illa Marito soli conjugalis benevolentia debetur ratin X XII. III. Excip. Distinguendam esse λαπσήαν de δουλέαν ultum λαπεζα sui Deo vindi tri , δωλειαν vero Creatinis etiam posse

64쪽

Idololatriam non doloduliam , quod eniim Deo proprim voceIur DIS T. πώae, non δουλεια. Naturam rei etiam hanc docere ; nam pro gra II.dibi in excellentia varium etiam esse debere culium , Excellentia in nita deberi cultum λακώαι, humana vel civili , civilem, media r sive donis tum graiia tum gloriae medium , 'ουγιειαν quidem

Sancti 2 Angelu, περδουλειαν ver. B. Virgini ob singularem Sed Commentum istius distinctionis ex variis consulari potest. I. Ex vocumproprietatevi primigenia significatione , quia sunt voces synonymae, quae obtenduntur pro speciebus oppositis sub eodem

Civit. Dei lib. io c. ii agnoscit ex Valla, promiscuum esse earum usum apud Scriptores profanos , quod multis exemplis probari potest. Imbri vim vocum spectare volumus, minus apposite ad cultum Dei designandum adhiberetur quam δωλά , quia ista

maiorem qualis nyΚλs,id est, se I v, λαπcis minorem qualis τα 'et oracmercenariiservitutem denotat; δουλοc enim:.λ.δειρα opponuntur,est enim I. M alterius hominis,quasi ολο ε νου Λαπι autem Hesyc. est vGBουργελοί μι ξε δουλευων, μέδεος ἔργα η Sic apud Suidam λα vitan ini ιι.ω δουλέα. SPE. hanc distinctionem urgere volunt Pontificii, fatendum eos minorem Deo cultum, Creaturis majorem reservare. XXIII. H. Ex usu Seriptur a quae promiscu verbis λα- - ωδωλitare utitur,ut L X X. ἀ na Hebraeorum passim per alterutrum reddunt; δουλος sepe de cultu divino usurpatur δουλι- τες Θεύγ,mi Thess. . . Matth. 6. 24. Nemo potest duobus Do m. ris. minis δειλιάειν, Gal. . . Gentiles damnantur quod δέλιυς iis Maiis x

qui natura non sunt Diici ut verb hoc impactum istis ab Apostolo, ii hoc ex Pontificiorum Theologia licitum credidisset , modo non

deferrettirfillis λαπῶ. Sicci .Sam 7. 3 parariCcorda vem Domino, δουλεατε υτή μοiti, sic Roman. 2. II. 4. 8. Ephes. 6. 7. Col. 3. 1 . Unde passiim fideles, ieculiariter Viri Dei vocantur δουλοι Θιου. Vicissim .ior saepe de cultu humano intelligitur Deuteronom. 28. 8. λατρευσεις ἐκιῶ χω ἁ σου doser D . - . viri inimicis tuis Levit. 17 7 πῶν εργον uet ευέν non facienduin

Sabbatho, id estser id & manuales, quod saepe repetitur .ris 26.37. Num 28. 8. Ergo cum Scriptura non distinguat, neque nobis est distinguendum. . Ex Adversariorum confessione , Bellarminus fatetur distinctionem hanc esse δκαφον , dc a Schola Theologica excogitatam,licet tum hebraea tum graeca vocabula promistui uiat usus lib. t. de Beati Sancto cap. 2. Vassues adhuc express1us, nomen dulia nullus ex aniiquis Patribm docet usu Ecclesia-Hic esse applicatum adsignificandum cultumis honorem Sanctatorum, diJurat. 93. in . pari. c. i. Marii Persus lib. de Tradit. part .3.considerat. 7. hanc distinctionem improbavit, teste Bellarmino.

65쪽

Dis UT XXIV. Sed ex ipsa natina rei sortius anue refellituri II Nam cum, uti jam diximus, unicus tantum detur cultus relisiosus, qualiscunque sit cultus duliae, si religiosus dicitur , non desinit in Deum esse contumeliosus , quia Creaturam Dei persectione induit, ei tribuens infinitam cognitionem & scrutationem cordium in viam sublevandi animas prestas sensu peccati. ubd si in schola nuper rum Theologorum versati fuissent Ariani olim, qui idololatriae aris guebantur a Patribusis Anthropolatriae, facile patuisset illis effugium hac distinctione . dixissent enim se Christo deterre cultum duliae, non latriae r Sicin Ioannes potuisset adorare Angelum fine crimine , angelus potuit et cultum illum admittere sine periculo,

Apocal. 9. o. 42.8 quam proclive enim fuerat Ioanni se e cusare , dicere, non colere ipsum cultu latriae, sed duliae. Sed hactenus inaudita tuerat novitia ista Theologia is pro certo receptum unicum tantum cultum religiosum dati is quidem soli Deo debitum. s. Ex Adversarionis in praxi Nam licet nomen

λαπεια deludendae plebi removeant a cultu Creaturarum , certum

est tamen rem omnem per λαπώαν iesignatam tribuere Creaturis, ad eas vota precesque emittere, in illatum intercessiones, precibus , meritis , praesidio , spem, fiduciam ponere iis Templa, Altaria, Imagines suspendere. In Scholis quidem nomine tenus distinguunt hunc cultum, sed in praxi nequaquam Quotusquil-que enim ex plebe Sanctas invocat& vota nuncupat, eademque

reverentiae signa illis exhibet, quae Deo iste reddere , qui ita tacernat ut illis quidem duliam huic verb latriam reddat rambie- quidem harum distinctionum naturam percipere potest et Ne jam dicamus, quod posthac probandum erit, cum de σιωπιλατ- agemus . Cruci ipsi latriam exhiberi Conclusum Ergo e:ho, distinctionem hanc tanquam nullius commatis , metit, nobis reiici. XXV. Neque hie opponenda est Augustini autoritas et Nam

quanquam distinctionem λαπδει- δωλώω nonnunquam usurpavit, tamen neque Scripturae usui ea promiscue utenti in religionis

negotio , praejudicatum voluit , neque in eum sensum usus est, quem sequitur hodie Ecclesia Romana. Nam Augustini mens nil quam fuit, cultum religiosum distribuere in latriami duliam, Ita ut haec ad Sanctos illa ad Deum pertineret Sed dullia voce designare voluit cultum civilem , quo alii alios colimus in hac vita , non cultum religionis , sed dilectionis, societatis erga praesentes , de

charitatis ergi defunctos, quos honorandos docet propter imita ιiovem, non adorandos propier religionem lib. de vera Relig. cap. s. Non si nobis religio, inquit ibidem, Alius hominum mortuorum . Mira sepie vixerunt, non sic habentur ut tales quaerant honores , sed istum a nobis coli volunt, quo illuminante sanι- meriti Di nos esse

consortes Per λαου- ver intelligit Augustinus cultum religi sum

66쪽

sim cum omnibus actibus suis tam imperaiis quam eIicitis quales Is PuT. sunt achiis precum, sacrificiorum , ut, templorum , dierum festo Iarum, nostri Momnium quae in nobis & a nobis,religiosis litibus coninsectatio. Sic ille lib. io de C. D. c. L Latriam nostri ubicunque S. Scriprurarum possum es , interpretati sum serviιutem sed ea semistin, qua debetαν hominibus secun m quam pracipi Apostol-,sese vos Dominis suis subdiιο esse debere, auo nomine Ancupari solet Graece Latria secundum conseuetudinem , qua loqauti sunt, qui nobis

divina eloquia condiderunt , aut semper, aut am frequenter, utpene

semper, ea diciιur servitus qua peratne ad colendum Deum. Proindes, summodo cultus ipse dicitur non soli Deo deberi midetur. Diiscimur enim etiam coles homines suos honorisca vel recordarimo, mei praesentia frequentamin, c. Ex quibus ne alia loca jam conseramus, patet Augustinum distinguere ferviiuieni in eam , quae soli Deo debetur & quam docendi causa vocat λαπειαι, quamque alibi vocat servitutem religioηὐ tib de C. D. cap. s. dc servitutem, quae

hominibus debetur, quam peculiariter duliam dicit Aliud est veto cultum in genere distinguere te λαπώαν- δειλμαν, quod secit Aug. aliud cultum religiosum ita dispescere, quod volunt Pontificii: Aliud λαπώαν -- genere lipei re cum Augustino , aliud gradu

tantum clim Pontiliciis. Quod si liberet hic in veterum mentem verba inquirere, facile essiet ostendere, promiscue eos istis vocibus usos fuisse: Sed quia non iis stamus aut adimus neque decet Virum Dei νοσειν iam λογομαχέαι, litem de verbis non facimus, sed de rebus: parum resert an δουλέα dicatur cultus Deo prci prius, modo fixum ratumque maneat, cultum religiosum soli Deo, milli verbCreaturae eis deferendum. XX v I. Quod vero secundo loco affertur de gradibus excellentia, probat quidem distinguendum elle culium resulosum, divinum , a civiliis mundano , pietatem a charitales ut duae sunt Excellentia species , alia increata, in ita nimirum Dei, alia sntia aereat , qualis est omnium Creaturarum: Sed non probat dari cultum religiosiim 'ii sit medius inter divinum, civilem. Nam etsi non dimteamur,varios esse gradus Excellentiae finitae in Creaturisu tamen cultus species non debent uxta eos multiplicari; alias non jam duae aut tres, sed innumerae pene cultuum Crea turis debitorum species essent. Certum qitidem est, ex dixeriis gradibus dignitatum in Creaturis conspicuarum posse oriri diversos gradus cultus de venerationisci sed ita ut semper intra limites cultus civilis maneatur, neque transitus fiat ad cultum religiosum, qui soli Deo, Excellentiae puta infinitae, sit debitus. Ita alio cultu Regem, alio Praeceptorem , vel Patrem coloci effutroque tamen humano civili. Ita dispari quidem gradu illos colere potiumus, qui gratiae vel gloriae eminentia sunt conspicui, sed sub eadem tamen. 3 cultus

67쪽

Drspuet cultus specie , quem cultum socialearis dilectionis vocatinusuis II. stinus. Alii civiIem indigitant, ut contradiit inguatur religiolo, sed rursus civilem distinguunt, vel resipectu Civitatis mundana, qui

complectitur Orficia omnia reverentiae , amoris , timoris, quae hominibus debentur, etsi sint a fide alienici vel respectu Civi aris superna, quo honore domesticos fidei prosequimur. Qub pertinet

ε.-ia. io σε uos illa , qua nos invicem complectimur Rom. u. Io. Item observantia illa, reverentia , quam fidelibus exhibemus juxta conditiones varias de excellentiae dotes, caloriam eorum qui civitatem illam supernam constituunt, quo sensu honoramin Sanctos Angelos , charitate, ut loquitur August. non servituιο Rursus Culam ciOilis dicitur , vel formaliter ratione de modi, qui in se revera civilis est disturcius a religioso , qui exhibetur iis , qui in eadem nobiscum societate degunt , Vel cau liιer ratione principii, qui propter causas mere civiles impenditur prior oritur etiam a caulis supernaturalibus ut Regem Christiani colunt, colunt de infideles sed hi tantum politiae gratia , nec quicquam habentes prae Oculis, quam potentiam illam regiam, cui civiliter subsunt Illi verbi ropter conscientiam Iam cultus qui Sanctis exhibetur, dicitur

nobis Civillis priori tantum, non polleriori ratione. Quomodocunque verbiocetur vel 1-υIis reverentia, vel socialis dilectionis, vel o tam charitalis per nos licet, mod toto genere distinguatura religio , qui soli Deo deserendus. Iste ad primam i ille ad secundam Legis Tabulam pertinet , prior religionis pari, posterior est tantum esset in Quae ergo ratio est excellentiae Cre . toris Creaturarum : Ea dcbet else ratio venerationis de cultus, qui illis debetur. At Excellentia Creatoris pnfinitis modis major est excellentia Creaturarum , Imb nulla analogia vel proportio unius, ad alterum. Idem ergo diserimen debet esse in cultu , nec creaturarum creatoris cultus sub unum genus reducendus; sed potius cum Creatoris cultus religiosus sit, creaturarum talis esse nequit.

XXVII. blbida est illinctio adorationis absolutae, relativa, qua hic uti blent,quali adoratio quidem absoluta soli Deo relinquenda sit, relativa vero deferri possit Creaturis, tum Sanctis, tum eorum reliquiis. Nam raeterquam qubd proprie loquendo

nulla est adoratio, quae non iit relativa, quia resertur ad objectum suum, adeoque est μω ac τὸ menere negat', negantur iecies odoratione religiosa nefata creaturis , negantur etiam species ejus Adde qub sic exculari potu ille iumentiles in cultu idolorum,quem pertendebant relativum tantum esse,non absolutum. Denique Pontificii ipsi non pauci cultum istum pertendunt esse absolutum, non tantum relativum& respectivum, ut suo loco inferius probabitur.

XXVIII. Frustra etiam distinguunt inter actvi Religionis et

68쪽

ei os & imperaios quasi illi soli Deo debeantur, isti etiam creatu Drs PuTris tribui possint. Nam actus imperati alii sunt pars Religionis, puta II. omnes actus qui reseruntur ad primam Tabulam, quales sunt invocatio, vota, sacrificia c. lii sunt tantum ejus erictus , nimirum illi qui pertinent ad secundam. Istos creaturis posse, debere,ibui fatemur, sed illos negamus I hic vero, ut notum , agitur de cultu religioso qui respicit actus religionis elicitos, quos Pontificii sate tu loli Deo tribuendos,& de actibus imperatis qui sunt pars Religionis, non de actibus imperatis, qui pertinent ad secundam T bulam δε qui sunt effectus Religionis.

XXIX. Sed quia Pontificii varia excipere solent in specie pro

Invocatione Sanctorum , ad diluendum crimen idololatriae quod illis propterea impingitur, anitas exceptionum paucis est demonstranda. a. Excip. Ecclesiam cultum Invocationem Sanctorum tanquam utilem bonam praescribete , sed nihil ulterius addere, quasi nec effaria sit, ex absolute praecepta. Sic Epist pus Condoiniensis loquitur in prima Editione Expositionis Catholicae , pag. 3. Nihil injusti , essi quam objicere Ecclesia , quod

totam pietatem in cultu Sanctorum conss tuit, , cum contra non

imponat privatis ullam obligationem praxim nam observandi rataddit ibidem , Verba Concilii notavimus , quodueat habet praximinam bonam ct utilem locare , non docendo ulterius quὸ sit necessaria es praeceptara Unde paret satis clare , Ecclesiam non

alios damnare quam eo , qui ab ea recedant per contemptum , Errebellionis ae dissensionis animo. Sed qualiscunque sit erroris istius incrustatio , certum est sub utilitate cultus istius necessitatem in-.cludi , quod patet ex ipsis Concilii Decreti verbis de Invocationee ' Venerationes Sanctorum , cte. Sessicis fanda Sancta Sonodis omnibus Episcopi ct cateris docendi manus funinentibin, u juxta Catholica ApoHolica Ecclesia usum a primavis Cisini

na Religionis tempori receptum 4 c. in primis de Sanctorum Intercessione , , Invocation Reliquiarum honore , si imgitim Imaginum fuci fueus diligenιer insdruant , docentes eos Sanctos una eum Chritis regnantes , orationes suam pro hominibm erre, bonum atque utile esse simpliciter eos invocare aer ob beneficia impetranda a Deo per Filium ejm Iesum Chris tum Dominum, Drum , qui solus nonre Redemptori Salvator es ad eorum orationes , opem , auxiliumque confugero. Illos vero qui negandi Sanctos arrena felicitate in coelo fruentes inlocandos esse , vel oui asserunt eos pro hominibus non orare, ci impie nitro Et subhnem : Si auis autem his Decretis eo iraria docuerit aut senserit,

nathema f. suis ver ex his non colligat non mod utilitatem, sed Sc necessitatem cultus istius induci Alias cur iuberentur Doctores diligenter instruele fideles de Mesciatura Cur

69쪽

Dispuet dicerentur impie sentire qui negant Sanctos invocandos esse , e II. quidem ex usu Apostolicaris Catholicae Ecclesiae 3 Cur anathema

illis denunciaretur Cur tot praescriberentur tam sollicite orandi sermulae mur indulgentiae orantibus concederentur , negligentibus verbis enitentiae injungerentura . Id ipsum non obscure confirmat Catechi in Romanus , qui expresse dicit confugiendum esse ad gratiam Sanctorum , eos invocandos iu colendos esse, addita hac ratione , ub protectionem de tutelam salutis tostrae

suscipiantri Professis fdei venerandosa invocandos esse Sanctos per modum praecepti statuit. 3. Nullus cultus religiosus potest praescribi, quin transeat in officium debitum, quod proinde non est

modo utile, sed, necessarium . . Idem evincit praxis constansi universalis Ecclesiae non quorundam tantum , sed omnium Populorum, qui ubique cultum hunc usurpant,4 magno studio, tanquam maximam partem Religionis suae exequi selenici hinc Perronius in Resip. ad Regem M. Britanniae, Miltuin istum non modb ut utilem, sed etiam ut necellarium urget. XXX. I. Excipitur , inagones dirigi ad Sanctos eodem charitatis spiritu oestateν nascisiatis ordine , quo adfatres incierruviventes confugere siemin adia elli opem eorma implorandum. Sic Episcopus loquitur art. . Sed quis non videt vanitatem illusionis , qua simplicioribus sucum facere conatur, dum diversiissima confundit, actum puta humanum , civilem, Christianae societatis. opis mutuae inter vivosis praesentes , quae praetcribitur nobis in Scriptura , cum acti relisios invocationis, adorationis, fiduciae, voti, sacrificii, cujus objcctum non sunt viventes, sed mortui , procul a nobis nec praesentes aut essentia aut operatione cum scientia , cujus nec vola nec vestigium in Scriptura , im non obscura interdictio L. Si eadem cultus istius esset utrobique ratio, de eodem spiritu cultus iste peragitur Ergo poterunt rite canonizari viventes , Templa Maltaria poterunt illis erigi, incensus adoleri sacrificia offerti, dc alia id genus quae fiunt ei ga Sanctos demortuos poterim preces .compellationes Christianae, quae illis fiunt, cultus religiosi nomen obtinere , quod nemo niam videt ablur- dum elle, imb impium. XXXI. III. Excipitur , Non rogari Sanelos ut causu rimcipales , vij vel bona dent , vel liberen a malis , nec iisdem auibi ad Deum confugitur precandi formulis , maximum e 68e discrime

inter modum, quo auxilium Dei imploratur, quo Sandiorum nam Deum proprie imocari ut nostri misereatur , sed Saneios an-rumta ut pro nobis Deum orent, Sic Catechism Roma p. 3. it.de Cultu, Invocatione Sanctorum , 5 ex eo Episcopus Expolit.

p. 11. Sed frustra hoc effigiam quaeritur , quod praxi perte repugnat. Nam si nihil aliud petitur a Sanctis , quam ut orent pro

nobis,

70쪽

nobis Cur Concilium suppliciter invocari vult, ct ad eorum opera Dis puri auxiliam eonfugio Cur rmulae publicae expresse petunt, u H.

misereri velint, ut parcanti, liberem , exaudiant , imo, δε- eam peceata , conf-am cor eontritum, corda illuminem , largianis

in spiritualem gratiam, in hora mortissuscipiant , alia id genus quae passitin in Litaniis Morationibus ad BeatamVirginem & Sanctos leguntur , ut supra visum. Nec reponendum cum Bellarmino sib. i. de Beati Sanctorui c. I . Talia non alio animo dici, quam uasa beneficia nobis conferamita, orando pro nobisci Laaue licere quidem auea verba dicere, B Petre, miserere mei serva me, aperi mihi portam coeli racer modo ita intelligamus , miserere mei ct salva me, orando pro me. Quia si non aliud munus habeant Sancti, quam orandi pro nobis, Cur praeficiuntur Urbibus, Provinciis in Regnis mundi tanquam ii tutelare , quibus utpote Mundo praesidentibus acclesiam gubernantibus se regi & gubernari arωbitrantur Cur singulae Artes Vocationes, imbrae morbi peculiares Patronos habent, ad quos confugiunt , qui eos prontentur, vel iis detinentur , non tanturq ut precibus , sed etiam protectionee auxilio eorum juventur Rursus, nihil aliud intendunt per cultu ni Sanctorum, quam ut orent pro nobis cur patiuntur preces ad ipsos dirigi expresse tanquam bonorum largitores proteliores a malis; atque ita exponunt limplicem popellum periculo continuo te terrimae idololacii. quotusquilque enim eli, qui dum jubetur orare aliquem Sanctum ut sui misereatur , crae salvet ut peccata sita deleat, intelligat, hoc non alio sensu dici, quam ut pro se oret apud Deum , ut talia beneflata obtineat,non veris proprie ab ipso haec

directepet. at

XXXII. v. Denique Excip. Vullam injuriamferi Christo,

quia quodcunque consequimur Intercessione Sanctorum , id nos rei aper Christum solum consequi, inque ejus nomine, cum Esi Sancti nonnisi per Christum orent, nec nisi in eju nomine exaudiantur. Sic Episcopus poli Bellarminum, Tridentinos. Sed quid juvat nomen Christi praetendere, si merita virtutes Sanctorum cum ipso obtenduntur, ad haec aut illa beneficia obtinenda suis verb ignorat Sanctorum meritis inniti preces Romanas, eorumque intercessitoni, merito,virtuti,accepta serri beneficia, invocari eorum nomen Quinin Precibus, Iuramentis, votis , Consessionibus, Gratiarum acti

nibus, Milsaticis sacris, Paparum Bullis, sociari nomen Virginis, MSancibrum nomina , collaterali cultu , nominibus Dei, Christi Quis verbion videt hoc pacto grandem fieri injuriam Christo qui Interce laris de Redemptoris in Scripturis solus nomen habet, e latis gnitatem possidet Ex quo facile colligere licet, Romam pari de

votionis, venerationis aste tu, si non majori, Sanctos aeque ac

Deum Moesistum colere. De mi jam olim Vergini, .usindri,