장음표시 사용
291쪽
iem istissimi Domini nostri Iesu Christi, in perseuerare in inque in sinem.
Qui ut ait Bonavent. cap. II. leg. maior. Etiam in morae proponebat
Christo duce ,sejacturum ingentia, g fatiscentibus membrιs , piritu fortis feruidiis, nouo sperabat certamine de hoste triumphum. Neque enim languor, mel desidia locum babet, συbi amorisflimulus1emper ad magora peruriatet. Unde illo spiritu aestuans ad omnes omnium status homines, etiam Principes,& Reges Epistolas ad feruens obsequium, di famula tum amplectendum cxcitatorias diregebat. Vnde etiam corana summo Pontifice, eiusque eminenti curia, coram Regibus, S principibus etiam infidelibus Verbum Dei, eiusque famulatum intrepide praedicabat. Vnde illo spiritu eructans suis subditis incipiendum esse in obsequio diuino allidue praedicabat, dicendo Incipiamus. Vnde tot frequentes exhortationes eius rei gratia, tum scriptis, tum verbo, quas ipse in Spiritus Diuini seruore apud suos subditos habebat, ut notat saeptiis Bona uentura incius vita. Pisanus in suis conformitatibus. Marianus lib. I. cap. I 8. Marcus Vlissponens. I. pari. Chronic. lib. I. cap. Io. I9.2o. & saepe alibi, & ipse Franciscus clarius expressi collata
apud Vading. 21. his verbis: Tropterp Hcationem, in admonitιonem meam: & iterum, emendare sdi corrigere, praedi ratione, admonitione, e
exemplo nonpostum Quocirca eodem spiritu impulsi sui Ordin. Prael. s premi,ter in Hebdommada qualibet capitulum locale a Praelatis loc libus colubrandum perpetua constitutione praecipiunt, in quo & culpas commvncs, & particulares fratrum redarguunt, eosque breuiter hortantur ad Regularem disciplinam obseruandam,& praeterea semel in mense exhortationem non breuem ad illos habent in explicandis Regulae difficultatibus, ad quam seruandam illos etiam hortantur. Non dubito quod in alijs Ordinibus frequenssit, hic exhortandus fratres modus, ab antiquis Patribus, & sanctis Ordinum institutoribus originem ducens. Vnde tot collationes, tot Sermone L ad fratres, tot Epistolae ad eosdem directae. Quorum exemplis Praelati huius saeculi, quasi calcaribus excitati, hunc morem erga subditos magno animo gerere debet nec verecumdari,nec pusillo fieri animo,
quidquid ipsi dixerint subditi s nam proculdubio plurimum profi-cuae erunt huiusmodi exhortationes, si ex corde fiant, cor enim Prinlatorum corda subditorum feriet, & sic utrique Domino corde principali, & diuino simulabuntur. Vtinam Praelati omnes hoc Francisci documentum intimis cordis visceribus imprimerent i Vtinam valedicerent verecundiae, pusilloquc animo , & non audienti rc nunciarenti fulgerent sine dubio sicut sol inter subditos: fulgerent Ordines Regulares, ut splendor firmamenti. .
292쪽
MPRAELATI PRO SE, ET PRO GREGE
sibi commisso debent multum ad Dcum orare.
ONGISSIME' absumus a Deo Iri quia Deum non
videmus, nec vidcrc possun)us, cum L Fhabitet ina cessibilem, I. Timo t. 6. nec sus latentes sumus cogitare aliquid de Deo ex nobis, tamquam ex nobIs, 2. Corint. S.
multo minus illum affectu pio tangere, illique inlaerere valemus, nisi nos suscipiat, & ad se trahat dextera eius. Ide benim David cum dixistct: Adhaesit anima mea post te, continuo subiunxit: Mesuscepit dextera tua, Psal. 62. Secundo non solum absumus a Deo , quia neque illum videre possumus, neque facile de tho cogitamus, neque illi per assectum inhae-rcmus : sed etiam, quia occupati temporalibus bonis, aut occupationibus, qui nos undique circumstant, S obruunt, facile Deum obliuiscimur, & corde arido vix nomen Dei in Psalmis, & sacris precibus per linguam firmamus. Haec igitur causa est, cur Spiritus sanctus inlacris Litoris nos saepc hortetur , Ut quaeramuS Deum. Porro sollicitudo haec quaercndi Deum, quamuis omnibus fidelibus communis csse dc bcat: tamen magis proprie ad Praelatos pcrtinet. Quod sancti Patres Augustinus, rgor. S Bernard. praeter coeteros testantur; ij si quidem disertis verbis scribunt, non posse sibi.& alijs prodesse, nisi in mcditationem rerum diuinarum, & propriae mentis resectionem diligenter incumbant. Augustin. in lib. 19. de civit Dei, cap. I9. sic scribit: Otiumsanctum quaerit charit.rs meritatis rnegotium iustum si cepis necessitas charitatis. Sed necsic commo e vcritatis delectatio deserenda est, ne subtrahatur ista suauit.υ ,er opprimat ista necesssitas. & idem sanctus Io. conses . cap. o. de se ipso loquens, Ac de La meditatione. Saepe inquit in istud scio, hoc me delectat, es ab omnibus lactionibus necesssitatis, quantum relaxarι possum, ad istam moluptatem refugio. Gregor. in lib. de cura Pastor. a. par. cap. I. ait: Sit rector singulis compassime proximus , prae cunctis contemplatione 'spensus e per pietatis miscera in se infirmitatem coeterorum transferat, in per speculationis altitudinem semer ipsum quoque inuisibilia appetendo transceκάat Additque exemplum Mosis ,& Christis Moses enim frequenter tabernaculum intrabat,& exibat: Intrabat videlicet, ut arcana Dci considerarct, & oraret et cxibat, ut proximorum infirmitates
portaret. Et Christus ipse per dies concionando , & miracula pa- luit Zoo by Corale
293쪽
trando proximorum saluti vacabat, sed noctes insomnes orando, Se
contemplando docebat ἱ nam Ut Luca S, cap. s. narrat: eratfernoctansis oratione Drat
Porro Bernardus, ut Eugenium Papam, suum quondam discipuolum serio admoneret, ut non totum se actioni daret, sed quotidie certo tempore scάolligerct, ac sancto otio, N coelesti pabulo frueretur, scriptit libros quinque de considerat. Neque admittit cxc sationem, quam ille ostendere poterat, & quam multi hoc tempore ostendunt, nimias videlicet occupationes, quae Praelaturae officium
comitantur, non relinquere tantum Otij, ut meditationi rerum di- . uinarum Praelatus vacare possit. Certe enim nemo tenetur externis
negotijs ita totum se tradere , ut non relinquat tibi tempus corpus reficiendi cibo, & potu,& captanda: per somnum quietis. Et si corpus hanc reiectioncm, & quietem iuste petit, quanto magis spiritus cibum, Sc somnum suum iure optimo petet . neque enim sine hae resectione recte fungi ossicio suo in tanta mole maximorum negotiorum ullo modo potest. Porro cibus animae oratio est, & somnus contemplatio, perquam disponuntur ascensiones in corde, ut videatur Deus Deorum in Syons quomodo in hac valle lachrymarum videri potest. Quibus videre est Praelatos debere multum pro se ad Deum orare. Debent etiam multum pro grege sibi commisso ad Deum orare ἰvt illum promoueat,& tueatur, utramque orationem a Praelatis faciendam docet Franciscus in collat. apuὸ Vading. de conditionibus Praelati Generalis, de qua superius saepe mentionem fecimus, in qua sic habetur: Praelatus Generalis debet esse homo , qvi sanctae orationis sit amicus , ita tamen quod ceram horas animae suae, certas gregi sibi commistodistribuais primo mane debet sanctissmum Sacrificium Missae praemittere, ibidem longa deuotione seipsum gregem diuinae protectiom assectius commendare. Confirmant autem Francisci se tuentiam, qui de Praelatorum regimine scripserunt, praecipue Ignatius societatis Iesu institutor inpijs suis constitutionibus, ubi se scribit: Osficium Praelati esstotam domum, seu amiliam orationibus, tu sanctis desiderisesustinere. de
Laurentius Iustinian. lib. de regi m. Praelat. cap. II. Expedit sinquit alti, qui Pastorale gerit Officium, Dei, iugiter orando, astare conspectuι, nunc pie interuenire pro populo , nunc humiliter supplicare pro se, δε- tur interdum Deo adhaerere in spiritu, debet sua mota offerre s prout idem paractetus tangendo mentem imbuerit, Paulo attestante, qui postulat prosinctis, facitque interpellare Deumtemιtibus inenarrabilibus. Advertant Praelati, quod antiquitus summus Sacerdos dum sancta sanctorum ingrederetur, ut oraret, & sacrificaret pro populo, serebat super hu- ros nomina duodecim Tribuum, ut earum coram Domino recordaretur
294쪽
retur, & illius auxilium imploraret ad earumdem onera prout tenebatur) sustinenda , quod autem ille semel in anno faciebat , vult Franciscus , ut singulis dic bus illud Praelati faciant, & toties illud sacere debent ; Donec quod petierint impetrarinis nam i ta Paulum Hebrae. s: Omnis Tontifex ex hominibus assumptus o homin bus constituitur in Us, qua sunt ad Deum a Quocirca orationis dono illos pollere necesse csto ac etiam fiducia, quod Deus suas preces pro subditis e Diusas exaudiet. Ille inquit Gregor. I. pari. Pastor. cap. Io. & II. Bonus Praelatus est, qui longo orationis usu diiucιt experientia, quod omne , quod a Deo petierit obti/rere potess. Et Bernardus post Greg. lib. . de conside r. iudicat Praelatos tales esse debete, ut in suis omnibus negotijs magis in oratione ad Deum , quam in sua dexteritate , & labore confidant. Videant Praelati , si inlinc Francisci,& aliorum sanct tum consilio deficiant, & certo sciant se multum deficere in subdito sum regimine. Cogitent quod oratione Moyse S populum a dura Egiptiorum seruitute liberauerit, quod per Pauli orationem multae
animae e naufragio ereptae fuerint.
Scio quod non est necessarium, ut plus orationi dediti in Practato geligantur, sed prudentiores, ut factum suit in fratre Elia, qui omnium votis ad Generalatum ordinis Minorum assumptus est,ac etiam a Beato I vacisco , ut alibi diximus in suum Vicarium Generalem , licet non esset valde pius, sed admodum prudens, deputatus; quo niam, ut ait Rebolicdus α. part. lib. Io. cap. 8. Non solam sanctitatem
adReipub. regimen requirasλὰ multoties in multis rebus publicis gubernandis nonsimptici sanctitatesagacemfedoncerampraestare prudentiam Quod egregi E, & luculenter docet Chri cist. lib. I. de Sacerdo t. ad med tona. 3. Scio tamen quod huiusmodi Praelati parum subditis erunt uti-Ies, nisi prudentiae iungant preces,& sacrificias erat sapiens,& pruindens admodum David,&tamen a Deo postulat iudicium ad bendiudicandum populum, dum sic orat: DeuIιudicium tuum regi da: non minus sapiens, & prudens erat Salomon, cui cum est et chia optio petendi quidquid vellet, ipse tamen ostulauit ad Deum oratione sapientiam ad regendum populum. a. Paralip. 2. Da inquiens, mihi
sapientiam ,-ιntelligentiam, Ni ingrediar, sedi egrediar coram populo tuo,
quis enim potest bunc populum tuum digne, qm tam grandis est, ludicare. Vnde Bernardus in haec verba. Ecce nos reliquimus omnia, sc fatur: Vtilis lectio, utitis eruditio est Pastori , sed magis unctiospiritus sancti necessana , quippe, quae sola docet de omnιbus. Vnde autem scire videbo tur , quae sit voluntas Dei bona, beneplacens, m perfecta, qui nec pulsare ,
nec quaerere , nec petere consueuιt, quι donec alienarum curam susceperit ammarum, nunquam suae essisse curam ,sedin mano evisus est eam accipere.
Certe cum Praelati Regulares debeant in omnibus voluntatem Deis Dissili od by Corale
295쪽
tum erga se ipsos, tum erga subditos exequi, quomodo eam agno cent, stallius cognitionem precibus non obtineant & quomodo illariis executioni mandare curabunt, si eam non agnoscanti Denique si agnoscant, qua vi adimplebitur, nisi ad id gratiam a Deo precibus impetrauerint, cum ipsius voluntas, illorum, & subditorum vires penitus superet. Debent insuper ad hunc effectum obtinendum mediatores Dei amicos adhibere, videlicet sanctos. Sic Franciscus, Michae Iem, Petrum, & Paulum, & praecipue Virginem matrem, quam sui Oidinis fecit Patronam ,& Dominam, in eiusdem ordinis conseruationem, & prosperum,ac salutare augmentum mediatores assumebat,&asimendos voluit a sui sit sic etiam alij institutores suos ordines, aliquibus sanctis commendarunt, sequentes in hoc sanctam Ecclesiae uniuersalis consuetudinem, quae Ecclesias priuatas, Parochiales, &Episcopales aliquibus sanctis commendat.
subiecti Papae, dc Ecclesiae Romanae 'obligare subditos adlubiectionem.
IC docuit,& secit Franciscus edoctus a multis Patribus & praecipue ab Ireneo, lib. I. cap. 3. ubi sic loquitur et
Ad Romanam Ecclesiam propter potentiorem'iucipalitatem necesse est omnem comemre Ecclesiam, si r eos, cui undique sunt fideles, tanquam ad matrem, in caput recurrere. Rationes autem,cur illi se subi j ci debeat sui Minoritae,enumerat in quadam collatione, quam cum aliis resert Floretum in cap. de humilitate. I. est quia Romana Eecles a mater est omnium Ecclesiarum, &domina Religionum. a. quia ipsa protegente non erit malus occursus in suo Ordine: nec filius Bellil per vineam Domini transibit impunis. 3. quia paupertatis minori tanae ipse sancta Ecclesia aemulabitur gloriam: & humilitatis praeconia per superbiae nubilum offuscari non sinet. q. quia charitatis,&pacis vincula in suo Ordine conseruabit illaesia, censura strictissima percutiens dissidentes. 1. Euangelicae puritatis obseruantia sacra continue in eius aspectu florebit, nec odorem vitae, vel ad horam elabi patietur. Certe haec beneficia expcrti sunt Ordines, qui specialiter Papae, & Ecclesiae Romanae se subiece- trunt, ac praecipue ordo Minorum, cuius protectionem habere ostendit. Defiendendo hane familiam multoties virga oris sui, percellendo malevolos eius hostes, di iniquos detractores: Liberauit eam Diuitiam by Cooste
296쪽
saepius a labiis iniquis, & a lingua dolosa, tu a verbo aspero: Scapulis
suis obumbrauit eam: ic dedit in interitum inimicos crus in perpetuum , Guillelmum illum de sancto amore, qui teneram plantam voluit statim , ut succrcuit, cra dicare, &Giraldum de Abbatis villa percussit suae distri Gonis gladio, & impios illorum coniiciunavit libellos. Cum Richardo Rodulphi Armachano Antillite, & Hiberniae Primate, acerrimo Mendicantium hoste, paulo postquam obstinate causam urgeret in conccissu Cardinalium Auinionc c vivis sublato, iniustas criminationes sepeliuit. Molestos, S infestos Minorum hostes Fratri cellos,& Begardos supprcssit,& tum demum ab omnibus suis inimicis deffendit, nec aliquando pia mater sua dccrit tutela,dum ordines Regulares non defecerint in promissa, S debita subiectiones Nili membra supponantur capiti, vitam non hauriunis nisi Religiones subi j ciantur Ecclesiae, Dci spiritum vndc ricipienti Nam ut ait
B et naril. Serm. I. de ieiunio , quaecumque portιo capuι non cohaeret, unde
in iam sensus, aut vita ' Retix membrum, quod huic a descrit per orania capiti.
Non immerit 3 ergo pranciscus in I. cap. &in ultimo suae Regulae Papae, ela Ecclesiae Romanae se suumque ordinem humiliter submitatit, lic scribens: Frater Franciscus promittit obedientiam , O reuerentiam Domino Papae Honoris , sist successoribus eius Canonice intrantibus, ε, E
clesiae Romanae , c. 6, it sempersubditi subieeripedibus sancia Romanae Ecclesiae, stabiles in fide Catholica, me. Quibus docet coetcros Praelatos Regulares reuerentiam, & obedientiam Papae, & Ecclesiae Romanae praestare debere. Quare non debent aegre ferre Praelati Regulares recursum ad Papam, ncc eos infamare, ut inquietos, qui eidem proponunt, quae vident bono sui ordinis regimini esse necessaria, etiam si de nimia ipsorum potentia in omnibus pro suo arbitrio agendis, fiant expostulationes: & Papae arbitrium sequi, cum Uagno humilitatis, & obedientiae sensu. Est enim horrendum, si superior plane erroribus obnoxius, velit sua dccreta, etiam inexpensa a
subditis seruari , ipse vero summi Ecclesiae praefecti , qui peculiari
Spiritus sancti custodia impeditur, ne in sinciendo a vcro aborret, iudicium nonnisi aegre, &inuitus sequatur, & nullum non moueae lapidem, ut cius decreta abrogari curet, quod faccre nequit, nisi ea improbando , & ut nociva damnando, quod si quis in ipsius beneplacita quid committeret, eum ille vix in ordine suo tolera dum putarcta Itaquc ut Franciscus vult subditos sui ordinis, Praelatis suis esse morigeros , ita & illius Praelatos decreta summorum Pontificum venerari,& cum Christiana simplicitate obseruare, licet occasione eiusmodi obedientiae Papae praestitae, plurima non succedant eis cX voto.
297쪽
1 e mutuo in suis minister ijs exercendis iuuare debent.
EC veritas pater, cx dispositione , quam Deus optimus maximus inter creataposuit, voluit cnim sic ea inter se copulari, ut maiora,&superiora, minorum & inferiorum , S c conuerso minora maiorum auxilio indi gerent. Hunc reciproci auxilij Ordinem in Coelis e perimur, in quibus videmus inseriores,' seu minores indigere ope primi mobilis, quod eos ab Oriente, ad Occidentem spacio unius diei volvat, eisque beneficos influxus impartiatur,& e conuerso illud eorumdem ope indigeat, ut suos influxus in uniuersum orbem tem p cratos mittat: Eodem pene modo Planetae, Stellae,& Astra superiora inserioribus indigent, & c conuerso inseriora superioribus. Illud quoque cxperimur in Elementis , quorum hic est natiuus necessitatis status, ut unum sine alterius ope, conseruari, &subsistere non possit sconseruatur enim,&subsistit ignis supremum Elementum, per adris,& tcrrae auxilium', & eadem Elcmenta per illius, &aquae virtutem, quae similiter eorumdem adiumento subsistit. Maxime autem propositam veritatem, docet experientia in cor poris humani Oeconomia, de quo Paulus egregie pronunciat pro inuicem sollicita sunt membra, naturali enim impetu se inuicem tu uanis nam Videmus caput primum suprcinumque membrorum, cα- terδ corporis membra, & partes, non soluin regere, verum etiam influxus bcneficos eisdem,&sensitivae vitae munia impertiri,& uco uerso; nam scut ipsum spiritus animales in omnia corporis membra, S partes effundit, sic Cor in ipsum spiritus vitales,&Iecur sangui nem puriorem pro alimcnto ministrant. Sique ipsum supremum membrum, coetera membra,& partes corporis iuuat, ab illis etiam in omnibus iuuatur,&ut suprcmus superior agnoscitur, nec sui iacturam facere pertimescunt, ut illud integrum, & incolume conse uare, & protegeret valeant, ut passim experimur, praecipue in manibus , quae se naturaliter abstitioni exponunt, ut illud incolume
Quod si haec mutui auxili j inter maiora, & minora, superiora, &
inferiora rerum naturalium ratio, necessaria est , multo magis in re-
hu moralibus, & politicis , quid enim esset Monarchicum Impe Diqili od by Corale
298쪽
tium, si Princeps non iuuaret, subditos, illosque ab inimicis persequentibus non deffenderet, & tueretur Quid li subditi Principi non parere ut, & auxiliatrices manus non praebcrent Θ Certe de illo nihil penitus sperandum seret, nisi integra, & cxtrema desolatio, destructio , & omni modus si ita loqui liceat) interitus. Quid similiter sperandum foret de supremo Ecclesiae Principe, si ipse in subditos, tamquam caput in membra, non influeret, eosque ut Pastor supremus non regeret Si subditi ptaecipue Episcopi eiusdem mandata non suscipercnt,& ab eius obedientiae iugo recederet Cetth non destructio capitis, aut Ecclesiae timenda foret, cum pociae inseri aduersus eam praeualere non possint, sed schismata, haereses, & aperturbationes Qisae ab hoc principio tamquam a fonte originem ducere pronunciauit a multis saeculis Cyprianus. Quod si inter illos politicos status haec mutua inter Superiores, &subditos auxilia necessaria sunt, quid censendum de politico Regularium statu Θ Certe illud idem, quod de illis omnibus diximus, nec quidquam melius sperandum est, imo peius, quam in illis, ob minoia rem praesinorum maiorum in minores csticacem potentiam ; Vnde illud gubernium Babylonicum,& veluti Murium verὸ dixerim,si in
iores non iuuentur a minoribus ,. & e conuerso.
Itaque sicut Praelati maiores debent iuuareminores, ut is decursu huius operis ostendimus: nec licit c ab auxilio cis praestando cessare possunt, sic Praelati inferiores mutuam sollicitudinem, &adiumentum maioribus continuo praestare tenentur. Illud autem praestabunt iri si constitutiones Regulares in Regula Institutoris ordinis, cuius sunt, necnon statuta generalia, Spro uincialia observent ,& faciant obseruare. et . Si mandata, & literas obedientialcs eorumdem incunctanter exequantur,&a subditis executioni mandare sollicite curent. 3'. Si omnia consilia, & ccetera huiusmodi, quae ad eosdem veniunt, cum reuerentia, & perfecta obedicntia suscipiant. o. Si decisdem semper seuerenter loquantur: & subditos suos de illis sermonem habere irreuerentem nullatenus permittant.
sq. Ii eos de ijs, quae aduersus eos fiunt, & dicuntur, sicut & de sectibus suis, praecipuc de ij s quae committunt in regimine suorum
subditorum, cos commonitos faciant. 6φ. Si colligationes aduersus eos in suis primordijs supprimant , vel iam existentibus funditus cuellant. Si autem sectis faciant, & non seruent, nec seruare faciant Regulares Regulae, & Praelatorum constitutiones s sed suas eisdem praeserant, nec curent decorum mandatis, si retineant literas obedienti tis, non secuto effectu, si irreuerenter ea, quae ab ipsis veniunt , ret
299쪽
cipiant, & irreuerenter de cis loquantur, & loqui permittant, si de ijs, quae aduersus corumdem gubernium dicuntur , deque corvi dem defectibus , quoad hoc eos non moneant, si faciant contra eos colligationes, & factas foueant ξ Si inquam haec omnia agant, quid aliud faciant, quam instituti Regularis peruertere ordinem Hierar chicum, dissipare institutum Regulare, & sic illius se indignos exhibere ministro S.
Dolebat Franciscus hunc ordinem in sua Religione a se stabilitum consendi ; Vnde aduersus huiusmodi Praedatos , sic insurgebat loquens, cuidam fratri deuoto, in colloq. apud Vading. I 3. de quo alibi. etiam locuti sumus: Squi quidam de numero Praelatorum , qui dum antia quorum exempla proponunt, aba coinuont, or alio ducunt, or trahunt, mea praecepta floccipendunt salutaria monita contemnunt. Ania vero modo faciunt, si bene, Derperam consulant, i arum rerum emtuae, . temporis decurse r comprobabunt. Vae tamen istis Praelatis, qui mihi sunt con erarij, quos Dei voluntatι repugnare liquido miti constat. Dolor mihi est, a pictio magna frater ) quod ca, quae per magnum orationis, o- meditationis laborem a Domino per suam misericordiam obtinui, in quae in magnam totius Religionis , , fratrum praesentium, infuturorum utilitatem redundant quidam ex Superioribus auctitra sate sua, ην mundanae scientiae prouidentia euerrere conaintur, dicentes z Ua sunt tenenda, quae ego contemnenda puto s stu quae sericare iubeo, tamquam inania , , negligenda defpiciunt. Haec Franciscus: quibus ostendit se iure merito dolere ido-ccique quam male agant Praelati inferiores, si in suis ministerijs non iuuent Praelatos maiores, sibi superiores.
Certe in hac materia nihil aliud dicere possuin, nisi quod negatio illius auxilij Ordines sacros dedecorat, & est infinitorum malorum,& corruptionis corumdem origo; Vnde in cam libcnter accedo sententiam , ut existimem non ex transgressonc Obedientiae, ncque cxPaupertatis, & Castitatis votis violatis ortum habere ordinum Regularium rc laxationcs ; sed tantum ex mutui huiusmodi Praelatorum desectu auxilij, maxime cum maiores Praesati Machiauellum agentes, ut maiori imperio, &quasi despotice regnent, di uisioncs sybditorum aduersus minores Praelatos non extingunt, scd souent, di econuerso, cum hi diuisiones subditorum aduersus maiores Praelato inutriunt, &irisuper augciat ; nam inde votorum, & Regularis disciplinae transgressiones , tamquam ex copios limo sonte abundanter
emanant,ac utrique, Ut suam auctoritatem conseruent,atque augeant,
omnia a subditis stinc correctione fieri permittcre coguntur. Ita tamcn illud mutuum auxilium putare debes necessarium , &debitum, ut non existimes Praelatos obligatos esse illud reddere in ijs, quae ad ministeria sua exercenda non spectant f nec etiam in ijs, Diuitiaco by Corale
300쪽
quae ministcriorum suorum violentam executioncm si qua csset in respiciunt ; nam tunc tantum abest, quod illud praestarc teneantur, quin imo denegare obligantur. Opprimit exempli gratia Prassatus localis subditum, aut subditos, iuuat illum in oppressione Prouincialis, inique procul dubio auxilium illi praestat, quod ei denegare tenetur. Opprimit Prouincialis subditum , iubet locali Praelato , vesibi quoad hoc auxilium praestet, paret inserior Praelatus s iuuat Pro uincialcm Praelatus Generalis, utrique peruerse agunt s debent enim denegare illud auxilium, quod omni iure illi de ncgare tenentur, cuna apertam sapiat violentiam, & iniquitatem. Vult Generalis Prastatus morem violentum in Prouincijs gererQἰ&despotice subditos gubernare ; auxilium multis modis , ac etiam forsan iniquis, ut placeant, & partem habeant in regimine, prahentProuinciales,& Pranati locales, inique procul dubio agunt, & violentiae participes sunt, cum non Praelaturae, nec ciusdem minister ijs;
sed passioni, & iniquitati Generalis, si quis talis esset) qui ita se gereret quod de aliquo Prauato praecipue ordinum illorum, qui
iuxta sui institu i puritatem vivunt, non auderem cogitare opem ministrent, quod assero etiamsi praetextu obedientiae coecae tegant illud obsequium irrationabile,&sese cxcoecantes dissimulent praecepti illius iniquitatem, profitentes nolle se expendere rationem mandatitanti Praclati, quod tamen, ut timendum est, non ex alio praestant motivo, quam cx metu, ne ab eius, aut eorum, qui sunt a suis consilijs . gratia cxcidant , aut ex affectu aucupandi illorum fauorem , quarci maxime verendum cst, quantumque suam intentionem dissimul en
ne aut ipsorum ambitio pateat, aut palam fiat si quae in oppositum
concepere Deum tamen sallere nequeunt,qui penitissimos nouit cordium recessus , imo nec hominum de ipsis aestimationem, quam tamen illi parum curant, dummodo intentum obtineant, ijsque placeant, a quibus honores sperant, &praefecturas, quare palam se ad omnia eorum iussit audenda paratos profitentur , nefasque dicunt eorum placita expendere, aut ab ijs dissensum aliquem ostendere, etsi videant innocentes ab iis opprimi, & indignos ad dignitates promoueri, sed haec omnia vident se in hac vita impune posse praestare, & . hoc malum facile in omnibus ordinibus Regularibus grassari potest, nisi Capitulorum, aut summorum Pontificum auctoritate cohibeatur, quod tamen suauius, & melius impendentis diei iudicij, & horae mortis recordatici impcdire deberet. Quantae autem utilitatis sacris Ordinibus sit mutuum huiusmodi Praelatorum in suis exercendis ministerijs sanctum auxilium exeo patet, quod sicut a sancta unione, quam Christus discipulis Ecclesiae Praelatis enixe commendaui homilis boni discipulatus,& Apostolatus