Philosophia practica universalis, methodo scientifica pertracta ..

발행: 1744년

분량: 652페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

quod moraliter impossis est imis iure funus , s quod i oraliter possibile initi nuis nullo autem agimus jure 1 quod nilualiter intro imus. Similiter jure non agimus, seu αε risi omissimus quod vim sumus ver agere ummum a moraliter impos.

Quioniam itaque moraliter possibile est, quod sibi

. rectitudine actior, meri potesto moraliter autem impossibila

Deteillimatio eorum, Maea GHoc nulli, sunt, me nilis est, uuam hi P in inius, quae principiiloco est ad F mons nouin ea vaeri casu Particulari iurein nullo iure sunt, ut ne sint ponti particularia, quibcunque casu evincitur quid iure, quid nullo jure fiat Abstitaque, ut quis sbi persuadeat immediata illius applieatione Gmstare posse quid dato quolibet in casu iure ves nisuri bire --- natura dat nobis fas ad actiones e--ureris, ad ι. miri iis νη committendas nos obligat, comit endas eas . in . rasum Mi Mesuom Π ηδε - οι at Etenim lex naturae nos obligat ad actiones intrinsece bonas committendas, intrinsece in. las omittendas is 3 liodsi ergo cognoscimus,

actionem alictu mi esse intrinsece bonam vel malam, ac ideo illam commitxitiam i hanc vero mittimus, prompte prin ductis motibus ad actionem externam requiruis, hoc ipso obligationi naturali satisfacientes s ira et iras issilva actio . ni rectitii dine actionem committimus vel omittimu ad

quain committendam cy, umdam lex naturae trus obru

162쪽

τα i damobrem cum jure agamus, Mod salva rectum dine actionis agunus , setd is naturae noctis dat ii mad

assiones commitendas, ad quas cominittendas nos obligat stad omittendas eas, ad quas omittendas nos obligat. Saepius jam monuistius, quando de amoenae in geno se m est, quod de ea amnisu Vere non inimis de actione

privativa, quam positiva ut ad eo post e monitum Me plus sinplici vice jam inculcanini non iterum simus reperituri ne quando reo inritur, ut actio recta fit bona, cum bonurn sit vitare malum, actio privativa bona dii enda,' quae emutas in omissione actionis nisi

sp Lex natura dat nobis jus ad ea, sine piabus obligationi a vij num rarasi satis fera neqait. Etenim lex naturae dat nobis us ad nobis asci committendas actiones ad quas committendas nos obligat ge β. consequenter cum obligationi naturali satisfiat, turis. quatenus committimus actiones, ad quas committendas ob ligamur 3, eto. , ad committendas actiones, quibus obli-ptioni naturali, quae sola legis naturali est I44 , fatistet. Mi iod ergo quaedam lint, sine quibus obligationi na- turali satisfieri neqirit, neu istiae nulliu sit utilitatis, etiam dare debet ad ea. E. r. ostendemus suo loco, lege miturali nos obligari ad

conservandum vitam ac sanitatem corporis se Nemo non no- sit, id fieri non posse absque cibo ac potu, nec non es iis mentoriimusu. Necelle igitur est, ut lex narum nobis dee

is hominibus competiti 'pώμ. Σωβι' αὐ- in instandam loquendi sua binar

163쪽

rale eum lege nanuali vulgo confundinar Quoniam tamen diversis in philosophia nominibus insigniri debent, quae a se invicem disserunt disserentia intrinseca constante 3. I 43 1 ι .malim. ,- ejusdem vocabuli idem constanter retinendus significatus, saltem in eadem philosophia parte s. 43 mse.

praelim. nulla sane ratio suadet cm juris naturae ac legis is, . , tiuae vocabulis Promiscue utamur, cum unicuique suus reis

spondeat significatus Alia nimirum est lex naturae stas ;. . . aliud vero jus, quod eadem lege nobis datur Ob is 8. 1 ues) ii quod eadem coercetur, ne ejus usus in abusum degeneret. Jus hoc natura vel obligationi respondet, quae legi inest ei. demque ita cohaeret, ut ab eadem separari nequeat, vel ex obligatione tanquam sente manat. Quoties igitur nos voca. bulo juris naturalis utemur, horum alterutrum semper intellige- Quando igitur homo agit, ad quae lege naturali obliga- tur, 'uanndo praeterea agit alia, ut ista agere possit, jure

suo agit. ... s. 163.

Risis finis vi natura rationem a cientem in i a minis, is iuratis in essenna atque nasura alet. Per ipsam enim homi quo conti . nis rerumque essentiam atque naturam intelligitur , cur ad areatur actiones committendas, ista ver omittendas lege na

rurae obligemur I. 340 Quamobrem cum jus naturae sit illud ipsum us, quod vi legis naturali nobis competu G.

16o. , tum ad actiones committendas, ad qua committet da lege naturali obligamur, atque ad ea omittendas, ad

quas omittendas eadem obligamur s. 338ἰ, tum ad ea, sine quibus obligationi naturali, quae sbia legis naturalis est a 44. , satisfacere non possumus sis s90 ipsi quoque ho- mirus rerumque essentiis atque naturae inine debent, per 'quae intelligere debemili, cur istud jus nobis competat. Quo . niam itaque per rationem sufficientem intelligitur, cur quici

potiram quam non sit Iri; ο - quia jua naturae r

164쪽

m, in ipsi hominis rerimique egentia atque havi, habeat dubitandunt non est

Niminii ex ipsa hominis rerumque essentia atque natura deducitur, ad quasnam actiones committendo omittendas homo obligenu,' tum smul patet, quodnam ipsi concedem dum sit jus, ut agat ea, ad quae obli tur, seu obligationi nanuali sitisfaciat. Ex eodem itaque runte derivatur obliga- . si naturalis ad certas actiones committendas 3 omittendas, de jus rurale, quo opus est, ut eidem satis i queati 16 a. Quodsi jus naturae rationem sussicientem in essentia Fas alaria 3 natura hominis ac brutorum Communi, aut, si mavis, commune esse iis, quae hominis ac brutis communia sunt, habet dici. 'Fr- Fas arara commame hqminum scilicet ac brutorum. Si vero rationem lassicientem in essentia latura hominis propria, eum eo , quo homo a brutis differt, aut, sit

vis in differentia specifica hominis a bruto habet, tus, improprium, scilicet hominum , appellatur. Atque hinc intelligitur, quo sensi rara sum a commmus ab 'ar 'possiti Ius nati et pariter o 16r in lex naturae vi erius tu, Mjus istud comperit s. is s. issa, rationem sussicientem in Vahominifreriamque niuatque natura habet I. I 3s . Rerum ectori atque natura eadem manent, sive eas ad homines sive ad animantia bruta referas. mominem vetio si cum brutis

conseras quoad determinationes essentiales ea, quae inde fluunt; quaedam inter se communia hahent, In quibusdam vero interue dillerunt Quodsi erga existentia homiIus de uin - . . ceri volueru, quae sum iugis ac uris naturalis aut ea ded

Gnda sunt ex iis, quae homini cinnaruris communia sint, aut ex iis, quae ridem sum propria. Qiue ex iis derivantur, qua honio cum brutis communia habet; non minus brinis, hi m. Manlii competere deuenes, ea tamen disserentia, ut

inlinei, quae in biviis sint natu des inlumine libera o

165쪽

rate eis lege naturali viam confiniamin 3-- ια- fessis infidosophia nominibiis inhiari in irae a se disserimi disserentia inuinseca Gmmum kr si . malim. ,- ejusdem vocabuli idem cons ter retinendus .. , fgnificatus, Altem in eadem philosophiae pute L 1 3 Di

. praetim. nulla sanes, atro suadet, cn juras turae ac legis ... turae vocabulis Promiscue utamur, Cum unicuique suus reis

spondeat significatus Alia nimirum est lex naturae rari ;aliud vero jus, quod eadem lege nobis datur I. Is 8. Is 9 Quod eadem coercetur, ne riua usus in abusum degeneret. Iu, Menatura rii obligationi respondet, quae m. inest, etidemque ita cohaeret, ut ab mutem arui nequeat, ves ecqbligatione tanquam senis mirati in ea igitur nos voca. bulo juris natu uilis utemur, horum alterumam Quando igitur homo agit, ad quae lese tinti obli tur, 3 quam pinna a talia, ut ista agore possit, jure

suo agiti . . a

stitis laris Fus sera a raris insciorem ' H. hominis, a liniat in que essentia armis Per imi enim homi pis conti . ni rerumque essentiam atque natiuam intelligitur , cur ad matur actiones committendat, istas vero omittendas lege, a turae obligemur I. 37. . Quamobrem cum jus naturae sit illud ipsum us, quod vi legis naturali nobis competit L. 16o. , tum ad actiones committendas, ad qua conamitte das lege naturali obligamur, atque ad ea Onaittendas, ad quas omittendas eadem obligamuris. 33 8. , tum ad ea, sine quibus obligationi naturali, quae sola legis naturalis est a 44. , satisfacere non possum s9. ipsi quoque hominis rerumque essentiis atque naturae inesse debent, per quae inteIligere debemili, cur istud jus nobis competat. Quo . . . iam itaque per rationem sufficientem intelligitur, cur quis

166쪽

fi iussisses ilion in ipsi hominis rerumque essentia atque limita habeat dubitanduin non est.

Nimirrum ex ipsa homilis rerumque essentia atque nanira deduritur quasnam inimies conuiuitendas omittendas homo obligetur, enim smi patet, quodnam ipsi conceden- dum fit rus, ut agat ea, ad quae obligatur, seu obligationi na-virali satisfaciat. Ex eodem itaque tonte derivatura obliga

m naturalis ad certas actiones committendas , omittendata

xjus naturale, quo opus est, ut eidem satia i queat. s. 62. Quod si jus naturae rationem sessicientem in essentia Fas η .

natura hominis ac brutorum Communi, aut, si mavis, cimur a ve e ipsis, quae liOmuris ac brutis communia sunt, habet dici-'Fruum. μία nasura commune . hominii nil scilicet ac brutorum. Si vero rationem sufficientem, essentia latura hominis propria , seu moe , quo homo chriItis differt, aut liis vis in differentia pecifica hominis a bruto habet, urinatura proprium , scilicet honianum , appellatur Atque hinc intelligitur, quo sensu αμ -- α --s abruria di-qpossiti Ius nato pariter. s. etsi in lex, aturae, vi cujus homini jus imi competit s. 138 iss), rationem sussicientem in ipse

hominissertimquedistia atque natura habet G. I 3s . Rerum essentiae atque natura eadem manent, sue eas ad homines, sue animantia ruta reseras Hominem veu ti cum rutis conferas quoad determinationes sientiales c ea, quae inde fluunt quaedam inter se communia hahent, in quibusdam. vero inter se disserunt Quods ergo ex essentia hominis dedu--e volueris, quae iunt legis ac juris naturalis aut ea ded

renda sunt ex iis, quae homini cum brutis inmunia sint, aut ex iis , quae eidem stim propria. Qua ex iis derivantiar,' qua homo cum brutis communia habet; non minus brinis, 'Mm. mini competere deuent, ea tamen disserentia, ut

assionei, quae in hiii fis naturitis, in

167쪽

dam, utpote oraturiae agente. ' ivle proprie loquendo

imitis ex necessitate essentiae ac turae suae agentibus nec justribui potest, nec lex praescribi potest, per quam eo sensu obligentur, quo homo obligari dicitur. Quatenus tamen bruta ea agunt, ad quae homines lege naturali obligantur quae jure sito agunt; ideo quoad speciem externam legetnaturae4ctiones suas regerein jure naturae uti videntur. Et eatenus jus

naturae ex cominum hominumarinorimique essentis armis limvira deductum dicitur ius horninum brutorumque, minis 3 lex naturae communis lex Appellatur. Obtinet hic loquendi mos ii Iure Romano L. assis J. Notandum vero Ioos Romanos Ius istud, quod rationem suam in essentia atque natura hominis eum brutis communi agnoscit, solum MD,

rurali titulo infinire, quod vero ex essentia atque naturam minum propria deducitur, his Gentiun appellare. Vide L. r. 4. s. F. . F. Uberius hoc exposuimus in Horis Subseci vis A. Iras Trim Her naem. a. incipianus Jus riain tuta desinit per istud Jus, quod natura omnia an malia docuit rquam definitionem H que sum, loco citato explicavimus.

Rioniam tamen hodie Iuris ae legis naturalis sipusicanis laxior est, ita ut omnia sub se comprenendat sve ex essentia atquo natura hominum communi, sive propria deducantur Iuris autem Gentium allus unificatus obtinet, quemadmodum suo loco ostendemus Ius quoque ac legem naturae in signiscatulaxiori a pere voluimus. Quia vero utilitate non caret, di

s in frui ea, quae ex essentiain natura hominum communi fluunt ab iis , quae ex propria deducuntur Jus naturae laxiori significam acie studi in commune ac proprium avidere volvum ut Notandula vem in eo significatu quo jus brutorum&hominum commune admittitur, dari etiam us brutorum proprium, quatenus ex dis entia specifica deducitur qua clam illi , diversos pro diversitates noriam. . sed hare suo loco clarius elucescent.

Ἀμρ ii 'R quae obligat ad aliquid non agen-

168쪽

-u Dicitur vocabulo O. Misis, quia actu, legis prohibitiva est prohibitio. e

uidem vetares prohibere promiscue simitur prohibitiva actu. mir tamen nobis horum vocabulorum, misi tum distingui consultius visio fuit, exposuimus.alibi notitos Pan. I. Triis , .

- WEpiri, est, quae obligat ad aliquid amidum 'Me dicitur etiam vocabulo uno Praevi in 'uia actus legis prae ova quinceptivae est praecipere. nam sit. Iubere ac praecipere promiscue suifluntur de te is praece privae actu, immo a me aecipitur de omni actu legis, quam do per justum superioris defiititur. Cur autem nobis consubrius visum sierit, jubere ae praecipere non promiscue usi pari, sed horum vocabulorum4gnificatum a se inviceri diseninsui exposuimus alia, - . ,33 98 Pan. I. T .nu.)s. 36s. Vae permisia dicitur, quae dat agendi im agendi , ista jus, non tamen obligat ad agendum, ves nonagendum. Di , . . . citur etiam vocabulo uno Irimi namica Quid sit permisso, explicarimus alibi ,38 in m. I. τευ

- gr. x permissio civilis est, quae piscationem certo ' modo restrictam ciuibus permittie eos tamen nec obligat ad piscandum, nec obligat ad non piscandum, sed tantummodo pisceri volenti piseandi ius das in iure hoc facere possiti

Lex prohibitiva, praeceptiva permittiva sunt teranapi technici, quibus in philosophia utimur Vocabulo praeceptivi usus est Meeca epist. 93,- praeceptive adverbialiter dixit Tertiniam ac verius Mare lib. s. c. o. Quodsi quis le-

prohibitivam dicere malis prohibentem, vel primant rum praeceptivam praecipientem, permissivam' vero per ' his τὰ is perinde Nos in terminis technicis illiciti inmisistite fura Lannitate sisscit eosdemiari ai nitiationessi ocabulonis aliorem derivatonam

169쪽

Iescentibu scribimis ut probatam pdiscant La initum sed ea, quae in philosophia propriis acie invicem nominibus distingui jubet accurata methodus, terminis technicis A. fignamus accurata definitione explicatis, ut non modo I quendi compendium praebeant, verum etiam trincipioriam loco sint in demonstrando. Quibus haec ratio non sini

stat, ebriis vilicium nihil is nuri sis per nos e in .neis is tacite permittere dicitur id , ad quod agendum vel remi et Umm agendum lex nulla nos obligat, neque ius dat

s De iis igitur, quae tacite permittuntur, lex nulla extat, ne-- que praeceptiva, neque prohibitiva, neque permissiva sed, de iis lex prorsus silet Quinam sit essectus tacitae permissio. nis constabit suo loco. Atque tum patebit, manifestam m. tercedere disserentiam inter permissionem expressam, quae lege permissiva continetur permissionem incitan ,. Parad..

nulla lege coinprehenditur, ob quam unam ab altera diiungui necesse est.

Similiter ex naturae nos Obligat ad dete mandas actiones liberas te easdem rationes finales, per quas dete

170쪽

'mitiva hi quae ad aliquid agendum nos ligat r64 M

lax natura praeceptiva nos obligat ad deterisnandum acti nes liberas per easdem rationes finales per quas detenta iuntur naturales. - erat Eurum. in se ad omitten- --ei, Prat per se 'fectio'--μοhibiti

Minis statasp e nostri renae- ου ad non eterminantum a --isi se horias per amnes nates mersa iis, per quas deremmisansur naturales Etenim lex naturae nos Obligat ad non committendas, seu ad Omittendae actiones, quae ad inpersectionem nostratntitatusque nostri tendunt s. rsa. . Est vero' lex natura prohibitiva quae ad aliquid non agendum nos obligat s. 63. Quamobrem te naturae prohibitivae nostram statusque nosui tendunt ramis erat unum. Suniliter lex natum nos obligat ad non determinandum actiones liberas per rationes finales diversias ab iis , per quas determinantur naturales s. 34. . Plana obrem cum lex naturae prollibitiva sit, quae ad quidpiam non agendum nos obligat 363. lex naturae prohibitiva nos obligat

Lex natura missis dat fas ad ea , sine aibas ἀμrtiam uaria sati σι equit , seu qua ad obligationi natura- sui aciendum necessera sum. Etenim lex naturae dat no-- 2 Whi jus ad ea, me quibus obligationi naturali satisfieri ne rest, seu quae ad eidem satisfaciendumne sariasunt s. is, J.

SEARCH

MENU NAVIGATION