장음표시 사용
221쪽
i. εν perfectum dicitur, cum quo jus cogendi non ubi alter obligationi, quae eidem respondC ' sitisfacere non vult. Dicitur a Gmio lib. a. de I. B.4 P. ' Aptitudo, ah Aristotele αξ a De Meritam. Ni mirum is, cui lus imperfectum est, mereri ac dignus esse dicitur alter , qui ad tale quid obligatus est, ipsi hoc et r. Qui opibus pollent, oblisantur egenisi dare ele
rnosynam. Quodsi 'igitii nobis cons et, quod quis sit maxime genus dignum ridicamus, cui eleemosyna detur, tu Canodem mereri dicitur, etiam in vernacula nosti , et Derdifir et
est Rumoset . Hanc qualitatem moralem, qua quis digriua judicatur, vel ut 6 nulloquitur aptus incitur, ut ab altero
ipsi quid praestetur, qui H idem praestandum merciui nes di, ino obligatus est, jus impersectivn noluiuili appellare solem. Inde egeno ius imperiectum esse .scitur ad Me, ut Thiris, a
quo petit, ipsi det eleemosynam, cum denegantem 'iadigere ueat, ut eliciat. Quodsi subtili in notionem juris-- persest inquiirere volueris dicendum erit, meritum Mapi
tudinem non ipsum esse jut imperfectum , sed potius rationem hujus juris quos ut facilius intelligatur, dicamus In exempla - modo in medium allato , quod in abstracto prolatum obstin
ritate non careret Unusquisque homo Ohilleatur ad dandam eleemosyi am egeno , quemacina Odum suo demonstrabitur Ioco.
nodsi quis fuerit estenus eo enses, quem legi natura Comi venitentia. Mobaristi sinus , eadem lege dignus de linitur, mi detur Eleemosyna, Mob hanc dignitatem , quam μα- orat, alii Latinius meritum appellare malunt, ipsionservir juste di eleemosynani. Ius hoc petendi non nus verum est jus, quam quὀdcunque aliud, cum in ipsum qiu retram
finitio iuris in genere dari Is 6. , quatenus in seirectatur, perfectum quoque ius est , quoniam obliteamur alii ad oe idem egeno non auferendum , ita ut naturaliter vi etiam assivi possint ad id non auferendum ex quo fonte haud pauca fluunt. rum quaejuria iraturari sinit, tun qua te bus civilibus vel I fimum d Gorale
222쪽
finiuntur, vel desiniri possunt. Enimvero jus illud petet, di eleemosynam spectatur in singulari, veluti si Laxarus a Croeso
perit, tum ex iis, quae paulo ante tradidimus 3 234. , intelis Itigitur, tum suo loco clarius docebitur, Lariu adversus Crinis sum jus cogendi, ut det eleemosynam , competere non posse. Atque eatenus jus ad elaemolynam imperfectum jus est. Ubi
explicatum uerit, quid sit suum, d quale sit hoc jus, sine quo sit disti min intelligitur juris persecti ε imperfecti rentumulto adhue manifestior evadet. Multa in tam ijuris occurrimi, quae G sne acumine distinguuntur, neque distinguuntur inutiliter acumine tamen destitutis scrupolimus distingui videntur inanium subtilitatum titulo onerauula.
Imperfecten Horis, quando, ubi obligati mi siti In die secta sacer 'luens , nullum mihi est jus re cogendi , ut lacias. Pris
Ita Croesus imperfecte obligatur Lararo qua Laetaro ad lanis dum eleemosynam etenim si dare recusis, vi ipsum ad damdum adfere nequit.
106- dicitur, quicquid fit contra ius perseetium abii, minius Impii vero, quicquid sit contrarius imperfectum misistis alienus. Fit autem tam fur alteri id, quo idem vel tol--ουμ. litur, vel dimincitur, verus Mus quomodocunque ditur Quonuinae in civitate jura persecta definiuntur lege Γς--- vulgo appellari solet , quod legi civili com uariatur, Move μου vo aut j jucquid soli lasi natii. tali repugnat. Ius perinum habet L eator ex onm i qeatiqni londioctionis ad mercedem ex eodem debitam. Quodsi ergo eo ductor mercedem intem solvere reeusatin sub vario prae; iesislocisorem destaudat, iniustum id esse dicitur. nimvero
223쪽
ophia abunda, eam ips deneget otio ips- - - Mimnari Mbet. Similiter excivilis iacite permittit insi, dimidium. A1- in Dinonem ultra dimidium lege autem natiuali omnis laeso prohibita. Quamobrem vulgo imiuste agere dicina, qu alterum ultra dimidium aedit inique Mem, qui laresit ius dimidium Sighisiratus, respicit
legem eivilem, omniumor esto in iure tamen naturat, ret, nendae sunt definitiones, quas citra eundem dedimus. Pateis bit autem abunde in progressu, Easte definitiones sumere ubi. ris, ubi quid iniustum esse demonstrari debet . ut adeo opus non sit respondere ad objeci iones, quas nonnulli ad censendum proni deproperare poterant. Immo iussicrate potest,quod in hae significatu terminis istis fimus usuri, quein iisdem hic tribuun
immarein definiendo eoneae issi. a 4 o. γυ-s ex adverso est , utri convenit uri perfecto ν - μή alterius, seu quod fit juxta jus persectum asterius: AE μι--- vero, quod convenit uti imperfecto alterius , sturinod fit secundum jus imperfectum alterius. Fit autem secundum Ius alterius, quando nihil contra idem coinmittitur, nec qui quam omittitur, quod flante eodem fieri debet. Quoniam in ciyitate jura per tecta lege civili definiuntur, ustum vulgo appellatur, quod lag civili conVenus eram' Vero, quod comu soli legi naturaII. 'gr. Iustum est, ut merea ex conmmilae nis com
ductiones aedium debita selvatur conductori aequum vomui, qui opibus abundat, egeno det eleemosynam. Quae modo de injusto iniquo annotavimus, ea quoque de ius o aequo
tenenda sunt. Ceterum non moramur aequivocat Ones Voc bulorun , quas inconstantia loquendrantroduxit, praesertim Cum definitiones accuratas hactenus dare neglexerint, qua st. Tram
iuris tam naturiis, quam civilis tradidere.
224쪽
iii, in Micis Nemo autem incitur iniustis vel iniquus . ias nis nosmetipsos confid nus tanquam civem orare in .
ad facultates animae superiores instar persenae distinctis, nobis
imaginamur, fictione non inutili&comuniter recepta, in mulistis loquendi formulis tacite lupposta Ceterum hinc apparet, quandonam adhici hona dicatur iusta, vel aequa quandonam vero mala vocetur in usta, Vel l quia nimirum tic denomiis natur a respectu, quem habet ad Jus alterius r si enim eandem ' reseras ad obligationem, seu legem, . cujus veluti anima est
obligatio, dicetur debita, vel illita. Wrro ). Unde liquee non satas ae rate definiti justum per id, quod legibus emis venit injustum in per id, quod iisdem repugnM. Atidenda lueessent iis, quae de diversa denominatione unius ejus denique actionis pro divinis respectu supra monili minimc Duosus agit com gai-em perfectam, τι rene- Cinaratis alter iniquas m Hiera , c ira ob actionem perse ligati dum, qua eiam tenetur Qui erum injuste agit, contra lil Spigner inperfectum alterius agit s. a 39. imVero si alter lusii,stam perlaetiti est, eidem jus est te cogendi, si Obligationi, qua ανουιον-. ipsi teneris, latisfacete nolueris I a 33. . adeoque tu ipsi
perfledae obligaris a 36. Injuste igitin qui agit, cotura obligationem perseciam agit qua alteri tener . Maera m m. Similiter qui inique agit, contra jus impriste una alterius agit f. 39. . animucro si alter jus imperfidiam est, eidem non est jus te cogendi, ubi obligationi, qua ipsa teneris, sati S flacere nolueris β. 237. , adeoque tu ipsi imper-
225쪽
sinae repugnat; - - - , qai Hrepugiis obligat uinis perfectis. Etenim cum jus persemun alaerius supponat in ta
ligationem perfectam , imperfectum vero obligationem imis perfectam i perinde, sive dicas aliquid repugnare alterius juri periecto aut Imperfecto: sive assirmes , id repugnare obligationi tuae perfectae, aut imperiectae. Quoniam tamen InJustum iniquum dicitur respectu alterius s. γ r. convenientius
videns, ut in desinetia, ritu ad his alienus, quam ad ONIigationem iram reseratur, praesitam cum sessi e marisini
, m e convenienter juri persecto alterius agit o. 4o. . Quodsi ve --. alteri fueris ju periectum, eidem jus est te cogendi, si quidem obligationi tuae satisfacere nolueris s. 3s.), adeoque tuo pii perseete obligarisis. 36 Iuste igitur qui agri secundum obligationem persectam agit cerat unum. Similiter qui aeque agit, uri imperdicto alterius conis venienter agitis auo. Sed si alteri fuerit jus imperfectum, eidem non est jus te cogendi, siquidem obligationi tuae lati . 'sacere nolueris 3. 370, consequenter pli nonnisi imperia se M obligaris I asa. Quamobrem qui aeque agit, secun dum obligationem afferse iam, qua Mycia metur, agiti
in derre alteram. Hinc etiamtu θυο definiri potest, quod conversi rihivi. tion perfectae, qua teneris alterici aequum ero , quod con nit imperfectae. Valenesne mutatis mutandis, quae ui prodi sition iis Rcsu rem amotaVnuti
226쪽
Quod eo consuine est, distur maria uoum: Adreature quod eidem di tine, immari maum. Nimmam eaterias quid moraliterio m censetur, quare mas conven legi praeceptivae eatenus vero moraliter malum habetur, qua dicatari tenta lege prohibetur.
Vidimus in luperioribus eorum, quae lege naturali praecipiuntur, bonitatem esse intrinsecam, nec demum hona neri,
quod praecipiantiari, quit potius praecipi, quia binis sin exadverto eorum, quae lege naturali prohibentur, ora Amainesi, potius prohiberi, quia mala. Quoniam tamen a veritate non assiorret, quod legi naturali conserine est His moraliteri num,in quod eidem --ου, moraliter malum nil obstat,
quo minus receptum yocabulorum significatum retineamus, odo amamus, ne, rationem deno vnandi erroneam am-
pseliamur in praejudicium veritatis, Da lyra Protundius
ina falsisti etiam in s 1 Heu , bio athei; Lex rara hoc est, ex eo piadathrau - - σω Deum, mirum se i artio ει risin non in ietem Etenim se naturae poni-misio tur posita hominis renimque natura atque essentiai di nus ob ligatio rationem sussicientem in ipsa hominisci rumque essentia atque natura habet si Quamobrem etsi atheus neget dari Deum ii. Pura II. Ne', a Mid; non .iamen ideo megare potest, hanc esse hominis rerumque es sentiam, quam rid in emer a cognitione Des cognoscimus. iuiuere ginu tenetur tem naturae, stante hypothesi cordequenter Lex natu Iibsistit etiam in hypoth
. iiiiiiiiiis, nivi valet in irentiis, s atheus ita argumen. -- γῶ datia Deus. Ergo in datur lex naturae seu
227쪽
omittendas, lege bis ita veni Argumentatis veritas. sane quoniam linanaeus, iumhypothesi admittere enetur viam istin inlisi in asilinatem propositionii ' iis quoque negare nequit obligatio.
iis Malam iacertis actiones committendori omittendas. eoni equenter nec negare potest clari legem naruralem. Non nego , clari athecis , qui negin legis naruralis existentiam; . sed ratio , cur negent, non desumitur ab impia eorum hypo. thes , si rem curatius spectesci verum ex alio errore , quem
eommuirem habent cum allis Deum profitentibus, quod nul. . dem obligatio hariiralis ex ipsi hominis ellentia atque nais tura manas, nec moraliter quidpiau se bonum, nisi clupe.
Horei incipiatur, neque morasto malum , nisi a superiorem ibeatur, consequeliter bonum vel malum demum quia eri superiori, illiniare, nec nos obligari posse n. Huideri voluntate. ' Patet itaque atheis potius patrocinari eos, quio, ligationem naturalem tollunt, nee hominem obliganti essi volunt nisi Dei voluntate, atque contendunt, si noti detur
Deus, nec clari legem naturae quam qui contrariam senten. iam defendunt, in anterioribus abunde satis stabilitam. Quan. . do igitur cum atheo, qui legis naturalis existentiam in dubium vocat, disceptandum, non opus est, ut eum ante de existen. ia Dei convincas, quam cum e m arenam deuencla s. Fri,
sens adeo propositio usum praestat, quem ab errore conuario expectam minime licet.
- - Etenim naturaliter , labiiiiiii est, ad quod lege libri a naturiliter praeceptiva ligamur permisium est, ad qhodis Murae perinisa a nobis bis dat Ocitum est D te vita lagenatiuali prohilsitiva obligari ro vim
228쪽
in eadem qiroque subsistere debet differentia inter natures, ter debitum, licituna de illicitum moderat --.
Iam vero honestum est, quo fit quod naturaliter debitum clicituma inhonestum vero, quod obligationi ac iuri natura li repugnat seu, quo fit, quod illicitum s. 71.,
Quoniam laque ' hypothesi athei subsistit disserentia inter dem quoque diiserenti inter honestum ae inhon et . si Miti cita erat hec indu-. Porro justum est , quod convenit injustum vero, quod disconvenit iuri pei secto alterius aeqvum ex adveris, quod convehit iniquum, quod disconvenit iuri impriis Go alterius s. a 39. a o. . Iam cum jura naturalia nomia ilibus competant vi leo naturalis 3. 6oJ, lex autem M. xurae in hypothesi athei si bs at s P in eadem quoque disserentia inter justum ac iniustum, aequum atque inissuum
sitasti eruit reri xv. Denique lex etiam natura nos obligat ad actionem decoram indecorae praeserendam, etsi utraque in se spectata indifferens litet . O . , immo actiones, quae in id spectatae indifferentes lunt, decolae sunt, ubi demonstrata potest, quod vi legis naturae obligatus eas potius velle, quam nolleaebeat uidecorae autem, i demons lari poteli, quod vilagis naturae obligatus eas potius tolle, quali veste d beato. ao a. . Quoniam itaque ii hypothcli athei lex natuIae subinisit 3. 43. ; eade in quoque differentia inter naturaliter decorum ac indecorum subsistit. misera psartam.
Falluntur adeo , qui hi persuadent, si quis neget dari Deum, eum quoque assirmare debere, quod seposita lege humana, nihil nec sibi ips, nec alias debeat, quod nihil non sit sibi licitum, nec illicitum si quicquam, nisi lege humana prω -
hibeatur , quod disserentia inter honestum ac inhonestum, iustum . injustum , aequum ciniquum, decorum axque im
229쪽
decorum nonnisi hominum opinione tale Qui ita se tiunt hominibus licentiam vivendi pro summo hori habenti-hu athel imum commendant, ut DPtent Ond II Deum. Rusebus vero atheismus placet, ii facile vel in dubitationem de exinstentia Dei a cuntur, vel in ipsem assivisnum prolabum tus, atho practici, quamdiu de existentia Dei nondum se sentium convictos. Atque adeo pater, quantum vero e rent, qui sententiam a nobis destiuisi, pr patrocinii atheis mi vendi arit,eriin ipsisnermi sunt.
Ferentia inter actiones in B lenas etiam in hy-
- pathesi athei siιbsistit. Demonstravimus hoc am alibiij so Q.
Quod ii demonstrationem aliunde supponere noli SI poterit etiam ex superioribus idem demotistiari hoc ni Odo. Actiones ad persectionem nostram statusque nostri persectionem tendenxes bonitatem intrinsecam habent Loo 3 ), quae vero ad nostram statusque nostri imperfectionem tentiunt, malitiam intrinsecam habent g. ro 6. . Enim Veropositis iis, sine quibus actio concipi nequit, seu determina- tionibus ejus essentialibus positis, poniturin bonita, I ITA malitia intrinseca e . Quamobrem intrinseca acti num bonitasin malitia demonstrari potest, etiam sit non supponas dari Deum. Etsi itaque atheus neget dari Deum β.4II. Para. II. Tiasti nat.); non tamen ideo sequitur, nullum esse inter honum malum discrimem consequeliter differcn tia inter actiones bonas & malas in hypollini athei subullit.
Usum hujus propostionis jam docuimus in Theologiae a turalis parte secunda, cum de atheismo ageremus repet te a me sunt, quae paulo ante μοι. , a se , annot unu
230쪽
essentialibus hominis simul sumtis rati vim lassicien-in s mitisitem agnoscit G s.), consequenter iisdem positis ci a m-ri nituris ii 8. Ontαλ Quoniam itaque ea demonsti ari poetestist Letiamsi non sene 'ias dari Deum; si vel maxime neget atheus
deficere. Nilusistit utio a Munn re nudo, μὴ ' hypothesi athei.
Non hie quaeritur, mum an sinus in causa esse possit, ut hi, de rectitudine insonum parum sit soli tus, immo, ianus ean euret, quam 'impio errore minime insectum pomdere animum uin o enim concedimus id fies utique posse. Sed de eo iam quaestio est, num valeat argumentatio Non 'datur Deus. Ergo nulla datur actionum rei 1itudo. Conse quentiam nullam estis fateri cogitur, qui novit, quaenam a rectitudinem actiqnis requirantur, tantoque connilentius s
nis , ubi Moriam rectitiissim actioiiiiii Linini mini dero estia ram perspexerit. 'I. 49. 1 artius omnem venia licentiam fingit, mi si in 'neam tenetur Etenim homo per ipsam essentiam istisiuisis, in naturam suam obligatur ad committendas actiones , quae Misae M. per se ad perfectionem suam statusque sui tendunt, istariis.. omittendas actiones, quae per se ad impersectionem suam statusque sui tendunt rassi, consequenter ad commitem
das eas, quae lege praeceptiVanaturali praecipiunturil. 670, ωad omittendas eas, quae lege prohibitava naturali proli,
miris. 680. odsi itaque atheus fingit, sibi licitum
in vivere, proiiu lubet, quia Deum nupum csae Omnatur 3 4rx. - Iseoc a r. 4 necesse est ut i eget sibi eam esse essentiani atque naturam, Ua esst hominum, consequenter se esse hominem Homu nuitur coem1irendi licentiam Dei: i