장음표시 사용
381쪽
homo aliquis Sioni, seu de Sione, dicat rem tam novam iamque inauditam : Et homo natus est in ea, et ipse fundauit eam Alιissi,nus I Id est: in ea natus est ille ipso Homo quilandavit eam, nempe Altissimus, Filius Dei, Deus et Homo. Haec interpretatio Bellarmini est, Augustini, Tlieodoreti, Euthymii et Tertulliani , probaturque etiam Bertherio et Leblanc. Maximam tribuit, ut patet, laudem Sioni, quod nimirum civis ejus esse dignatus sit ipse Dei Altissimi Filius incarnatus. - Dicitur autem Christus natus in Sione : tum ratione patrum ejus, qui post David em ibi sunt nati: tum ratione propriae nativitatis in Bethlehem, cum hoc oppidum esset subjectum Sioni metropoli a qua non longe distabat: tum ratione spiritualis Sensus, quo Sion Sumitur pro populo Dei. seu pro Ecclesia latissime sumpta : quatenus coepit in Abel,
set a Christo secundum divinitatem Suam spectato est condita. At vero haec interpretatio, etsi piis Sima, nequaquam in vero sensu cloquii sacri videtur sui data. In hac enim versionis Vulgatae Obscuritate, verus Sensus a textu originali est repetendus, Si quidem clarus habetur et cum contexta psalmi oratione concordans. Est autem hic hujusmodi : Ει de Sion disetur: Iste eι iste homo et homo, natus est in ea : et ipse auetur eum Altissimus. Quae verba multos variosque Sionis incolas significant; et vocationi Gentium atque Ecclesiae catholicitati apprime con Veniunt.
6. Dominus narrabit in ScripturiS populorum et principum : horum . qui fuerunt in eu hebraice, iste natus est ibi).
hil interrogationem modo positam : Numquid Sion dieet homo' respondet propheta, Dominum ipsum id esse dicturum ; imo scripturum ad aeternam memoriam in libro, iniquo scribet populos et principes populorum, qui per novam nativitatem in ipsa civitate invenientur. - Liber iste est Iiber electorum, quorum caput est Christus, Homo nempe illoqui simul civis est et fundator Sionis ac populi Dei. Porro
publicatio hujus libri fiet in die judicii. - Per principes.
382쪽
intelligit S. Augustinus Apostolos: at vero in hebraeo nomen principum non legitur: neque illud jam saeculo IV S. Hieronymus legebat.
T. Sieut laetantium omnium habitatio est in te.
En conclusio et velut coronis en comit Sionis : felicitas incolarum ejus. Omnes tam beati sunt, ut gaudium sit conditio et status eorum, Sintque populus, rivitaS laetantium. - Di Citur autem, non simpliciter habitatio istantium, sed sicut ἰartantium e ut denotetur, laetitiam esso analogam quidem laetitiae hujus saeculi, sed hac longe excellentiorem. Scilicet habitatio Sionis erit quidem similis habitationi, ubi convivium, vel nuptiae, cum laetitia et canticis jucunde celebrantur : sed alia erit laetitiae causa; et ipsa laetitia atque jucunditas talis erit, qualem hic non novimus, quam nee Oculus vidit, nec auris audivit, nec cor hominis intellexit. - Ηaec, ut patet, pertinent pleno sensu ad Ecelesiam triumphantem , ubi absterget Deus omnem lacrymam ab oculissApoc. XXI, 4); - aliquatenus tamen respiciunt etiam Ecclesiam militantem, cujus membra sunt descripti cives in coelo, ideoque spe gaudentes. Rom. XII, 12. Sensu quodam symbolico, ut initio dicebamus, psalmus juxta Ecclesiae mentem accommodari potest Virgini Dei parae,
Dei para est civitas Dei, nimirum Sion seu Jerusalem in montibus sanctis landata. - Εst civitas Dei : hanc enim aedificavit Deus ex lapidibus pretiosis gratiarum, in ea Filium suum incarnatum habitare voluit: eamque constituendo matrem viventium, populo suo dedit in cujus gremio habitaret. - Vocatur Sion, quod speculum seu specula siὶ signissicat :tum quia justitiae speculum est, tum ratione fidei et interni luminis, quo abundavit. - Vocatur Ierusalem, id est nisis pacis, quia pax vera et selicitas in ea invenitur ac cernitur.
383쪽
Fundata est in montibus sanctis : scilicet fundamenta ejus sunt duo : immaculata ipsius Conceptio, et Maternitas divina quae duo sundamenta posita sunt in montibus sanctis, id est, in immensis Spiritus saneti gratiis. Atque inde intelligitur, cur gloriosa dicantur de illa in antiquo et novo Τe- Stamento, a Deo, ab angelis, et ab hominibus ... Tota enim pulchra est, gloria Ierusalem, laetitia Israel, honorificentia populi sui, gratia plena, benedicta in mulieribus, Regina coeloii: in ac Domina angelorum ...
Portae illius civitatis ornatae ac munitae, sunt potentiae ejuSBDiniae. . . et Sen Sus corporis sanctissime custoditi . . .
Cives sunt, ' omnos justi: 2' omnes peccatores ad ipsam eonfugientes, et sub tutela rius habitanteS... Summum illius civitatis bonum est Christus, in ea natus qui simul eam fundavit, firmavit atque ornavit columnis duabus : humilitatu et virginitate . . Demum est habitatio laetantium : quia Dei para servos suos laetificat, certa causa laetitiae angelis et hominibus . . . Sensus Illurgicus. Psalmus Fundamenta ejus recitatur, 3' in Circumcisione,
Epiphania et Transfiguratione Domini; 2' in Dedicationi Ecclesiae: 3' in sestis Beatae Mariae Virginis.1' in susto Circumcisionis, Ecclesia imprimis respicere videtur versiculum 5 : Homo natus est in ea : eι ipse fundavit eum Auissimus; quia Circumcisio Domini eum esse verum hominem et quid om Iudaeum demonstrat; etsi ipse idem sundator existit populi judaici, tam antiqui quam novi. In Ephiphania respicitur vocatio Gentium : Ecce alienigenae, et Tyrus, et populus AEthiopum, hi fuerunt illic.
In Transfiguratione respicitur Ierusalem coelesti S, cujuS Dominus in monte sancto Thabor aliquam claritatem manifestavit : Gloriosa dicta sunt de ιe, civitas Deis 2' in Dedicatione Ecclesiae respicitur ipsa sancta catholica Ecclesia, cujus imaginum cxhibet templum lapideum. Hujus Duili do by Cooste
384쪽
civitatis sanctae sundamenta posuit Altissimus in montibus sanctis, in Sion et in Calvario. Gloriosa dista sunt de te, eivitas Dei'. . . . Sicut laetantium omnium habitatio est in te. 3 In sestis Beatae Mariae Virginis, psalmus totus almae Dei genitrici accommodatur. Ipsa est mystica civitas ac domus Dei, quam singulari charitate sibi aedificavit Altissimus et praedilexit super omnia tabernacula Iacob, id est, super omnes filias Adae: ex qua Homo natus est Filius Dei; in cujus protectione materna pacem et gaudium omnes inveniunt : Stetit laetantium omnium habitatio est in te, saneta Dei Genitriae.
385쪽
l. Domine Deus Salutis meae : in die clamavi, et
2. Intret in conspectu tuo Oratio mea : inclina aurem tuam ad precem meam. 3. Quia repleta est malis anima mea : et vita mea inferno appropinquavit. 4. AEStimatus Sum eum descendentibus in lacum :sactus sum sicut homo sine adiutorio, inter mortuos li-
5. Sicut vulnerali dormientes in Sepulcris, quorum non es memor amplius : et ipsi de manu tua tepul Si Sunt. 6. Posuerunt me in lacu in seriori : in tenebr0Sis, et
in umbra mortis. T. Super me confirmatus est suror tuus : et omnes
meos a me : p0Suerunt mea hominationem sibi.
salutis meae, clamavi coram ludie ae nocte, ut mihi assile auxilieris. 2. Intret igitur in conspectu tuo assidua oriatio mea : inclina aurem luam ad precem meam. 5. Quia repleta est malis anima mea : et vita mea morti proxima
4. . ESlimatione hominum an numeratus Sum descendentibus in Sepulcrum : creditus Sum ut homo sine adjutorio, etsi solus inter morientes liber, seu solus libere mortem obiens; 5. Aut sicut reliqui interfecti. dormientes in sepulcris, quorum tu non es memor amplius ut eos resuscites in hoc saeculo : quique de manu tua prolectrice velut repulsi sunt. 6. Ita opinione sua inimici mei posuerunt me in fovea profunda sepuleri, in tenebris et in umbra mortis : adeo me amicium viderunt. . Nam suppr me invaluit furor tuus, et omnes fluctus indignationis tuae induxisti super me. 8 Longe secisti n0los meos a me: imo ipsi. contra me conversi
386쪽
9. Traditiis sum ei non egrediebar : oculi mei languerunt prae inopia. 10. Clamavi ad te, Domine, tota die : expandi ad
11. Numquid mortuis sa-cies mirabilia : aut medici suscitabunt et confitebuntur
12. Numquid narrabit aliquis in sepulcro misericordiam tuam : et veritatem tuam in perditione 13. Numquid eo OS entur in tenet, ris mirabilia tua : et justitia tua in terra oblivionis 14. Et ego ad te, Domine, clamavi : et mane oratio mea praeveniet te. 15. Ut quid, Domine, repellis orationem meam :avertis laciem tuam a me 16. Pauper sum ego et in laboribus a juventute mea :exaltatus autem, humiliatus
sum et conturbatus. 17. In me transierunt irae tuae : et terrores tui Ponturbaverunt me.
s. Tr: dilus sititi sine defensio ite hostibus meis, e qitoriam manibus evadere non pol ram. At ii a te Speravi, et oculi mei, propter antam miseriam ad ie semper levati eum lacryniis, velut exhausti caligaverunt. 10. Clamavi igi iiii ad te, Domine, lota die : expandi ad te manus meas, ut liberes me a
l. Numquid enim mortui conserre possunt ad gloriam tuam. et laudare mirabilia opera tua' Autarie medio revocari possunt ad vitam ut laudent te 12. Numquid narrabit aliquis iii sepulcro misericordiam tuam' et veritatem luam praedicabit, in tumulo perditus ac derelicius 15. Numquid cognoseentur in tenebris mirabilia tua, et justitia tua in terra oblivionis
morte, ego ad te, Domine, clamavi : et primo mane oratio mea praevetii et te. 15 Ut quid ergo, Domine, repellere videria orationem meam, et avertere laciem tuam a me 16. Ecce pauper totuS Sum ego, et in laboribus a juventute mea :exaltatus aulem paulisper, eo magis mox humilia ius sum et pro
I. In me ineubuerunt irae tuae: et mala, quibus me terrebas, conlurbaverunt me:
387쪽
l8. Circumdederunt me sicut aqua tota die: circumdederunt me Simul. 9. EIongasti a me ami- eum et proximum : et notos
8. Ei eadem circumdederunt me sicut aqua tota die : circumdederunt me omnia Simul. l9. Nec superest auxilium humanum : elongasti enim a me amicum et proximum. et notos meoS, ipsa mea miseria delerritos. - Inclina ergo, Domine, aurem tuam ad precem meam.
Argumentum. - Psalmus iste, non secus ac psalmus XX l, Deus Deus meus, respice in me, quocum mire consonat; lotu Sest de passione Domini, quam, ut Patres docent, prophetice depingit. Loquitur per os David ipse Christus Dominus in passione sua positus: Patremque orat, suos dolores exponen S, et liberationem a morte, seu resurrectionem emagitans. Admitti tamen potest, praeter sensum de passione Domini, qui certe principalis est, alter sensus, litteratis et exterior, respiciens Davidem gravi persecutioni Obnoxium.
. Christus passionem suam Patri enarrat. II. Resurrectionem celerem ab eo stagitat.
1. Domine Deus salutis meae : in die clamavi, et nocte coram te. 2. Intret in conspectu tuo oratio =nea : inclina aurem tuam ad precem meam. 0ratio servens et fiducialis: Domine, inquit, Deus, a quo
salutem omnsem exspecto, die ac nocte precor et clamo coram te exaudi propitius, Obsecro, orationem meam. - Equi valentibus verbis hic, ore prophetae, dicit Christus, quod in cruce voce magna clamavit: Deus meus, Deus meus, ut quid derelia quisti me' Matth. XXVII. 46.ὶ - Nomine salutis suae intelligit
Plerem resurrectionem. - Dicendo diem ac noctem, respicere Diuit tred by Cooste
388쪽
videtur diem mortis suae, et noctem praeviam, quam orando transegit.
3. ouia repleta est malis anima mea: et vita mea inferno appropinquavit.
Aperire incipit suas angustias, ut a Patre juvetur: Malis inquit, adeo affligor, ut sim morti proximus. - Haec referri possent ad verba illa: Tristis est anima mea usque ad mortem: sed aptius declarant ea quae dicta Sunt in cruce: Deus meus. Deus meus, ut quid dereliquisti me Tunc enim plane repleta erat malis anima Christi, ob ingentes dolores totius corporis
sui, et astantis matris suae; tunc etiam vita ipsius propinquissima erat morti, ac proinde inferno, ad quem tunc omnes animae deiunctorum descendebant. - Infernus enim ponitur pro morte, quia in morte, e terris ad inferos erat transitus.
4. AEstimatus sum eum descendentibus in lacum : --etus 3um sicut homo sine adjutorio, inter mortuos liber. 5. Stetit vulnerati dormientes in sepuleris, quorum non es memor amplius: et ipsi de manu tua repulsi sunt. 6. Posuerunt me in laeu inferiori: in tenebrosis, et in
umbra morti3. Explicat quomodo sit morti proximus, imo mortuo simillimus, ac revera mortuus. Affert imprimis quadruplicem sui status imaginem: nimirum hominis defuncti, hominis ab omnibus derelicti, hominis vulneribus occisi, hominis a Deo rejecti et oblivioni traditi. Deinde dicit, se sepultum esse atque ad inseros descendisSB. 4. Descendentes in laeum, sunt mortui, qui demittuntur in
foveam, in sepulcrum. - 2 ιimatus sum, inquit, eum descendentibus in lucum: id est, habeor jam velut humatus, annumeror sepeliendis. Quibus verbis non tantum extremas angustias suas exprimit; sed etiam contemptum quem patitur ex parte hominum, qui eum reputant ut sepeliendum, e vivis removendum, et quidem ut similem prorSus reliquis morientibus, qui inviti rapiuntur e vita. Diuiligis by Cooste
389쪽
Factus sum sicut homo sine adjutorio : id est, opinione hominum miser Sum . prorsus derelictus ab hominibus et a Deo, nec me ipsum juvare valens; - inter mortuos liber: id est, quique solummodo inter mortuos pro liber a tot aerumnis; vel, juxta Euthymium, reputor ego ut homo sine adjutorio, qui tamen inter morti addictos solus liber sum, ita ut nemo me ad mortem cogere possit. - Probata quidem haec interpretatio Vulgatae; at aberrare videtur nostra versio ab hebraica Veritate, quae sic habet: In mortuis segregatus, scilicet a commercio vivorum.
5. Existimatus sum, inquit, sieuι vulneraιi, id est, sicut reliqui morte violenta interempti. - Statum suum exponere pergit prout est in opinione hominum: ut insinuet, se extrin-Secus quidem illa pati quasi merus homo esset, cum tamen simul sit Filius unigenitus Dei. Sicut vulnerati dormientes in sepuleris: id est, sicut alii Occisi et quidem vilissimi, qui in sepulcris jacent, sopore morti S Oppressi. - Quorum non es memor amplius, id est, quorum curam non amplius agis sicut viventium, ut eos nempe nutrias et custodias. Quod idem repetit et declarat, addens :Ει ipsi de manu tua repulsi sunt: id est, abrepti sunt; ad
eos non amplius manum providentiae porrigis, ut eos SuStentes; vel etiam, ut eos vitae restituas. 6. Illud, posuerunt me in lacu inferiori, potius ad insernum reserendum est quam ad sepulcrum; ita ut sensus sit: Inimici mei. iniserficiendo me, secerunt ut descenderem in sepulcrum secundum corpus, et ad inseriores partestserrae secundum animam. - Describit autem locum inferni, dicens: In tenebrosis et in umbra mortis: id est, in locis
Subterraneis, luco hujus mundi privatis; adeoquo impletis
umbra mortis, seu obscuritate, in qua censentur versari
mortui, quaeque opponitur lumini quo fruuntur viventes in terra. - In hebraeo. pro posuerunt, habetur posuisti me : quod recto Christus dicere potest aeterno Patri, qui revera proprio Filio suo non perpercit, sed pro nobis omnibus tradidiι illum
s Rom. VIII, 32 : adeoque dici potest, eum posuisse in limbo
390쪽
T. Super me eon Armatus est furor tuus : et omnes βα-ctus tuos induaeiδti super me. 8. Longe fecisti notos meos a me : posuerunt me abominationem 3ibi. 9. Traditus sum, et non egrediebar: oculi mei languerunt prae inopia.
Redit ad dolores suos, et describit passionis acerbitatem. 1' Furor aeterni Patris, est Zelus justitiae: qui in Christum, peccati S DOStris Onu Stum, non tantum effusus, sed confirmatus est, et invaluit, donec plenissima expiatio existeret. Illo furor Patris, vel vindicta et poenae inde profluentes, tanquam fluctus maris Christum obruerunt. 2' Voluit Pater, ut Christus ab amicis desereretur Longe feeisti notos meos a me. 3' Volente semper justitia Patris, Christus horrori ac abominationi suit Judaris ut Gentibus : Posuerunt me abominationem sibi. 4' Traditus est omnibus inimicis, traditus omni hus Suppliciis. imo juxta hebraeum traditus in carcerem, ita ut non posset egredi aut evadere, Obstante voluntate Patris : Traditus sum et non egrediebar. 5' Ad lacrymas amarissimas est adactus oculi ejus languerunt et pene exstincti Sunt vi lacrymarum, quas effudit prae inopia: id est, prae tanta miseria et calamitato : Oculi mei languerunι prae inopia.
10. Clamavi ad te, Domine, tota die pandi ad te
11. Numquid mortuis facies mirabilia e aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi f12. Numquid narrabit aliquis in sepulcro misericordiam tuam : et verilalem tuam in perditiones 13. Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua: et justista tua in terra oblivionis 3
Secunda pars, petitio vitae seu promptae reSurrectionis. In illis, quas dixit, angustiis positus, Orat Patrem, et quidem Diuitiam by Corale