장음표시 사용
301쪽
A Mundi ereat. p.r obtulit, mystice agebatur. Nat contrariae nequaquam sunt expliaeationes praefatae, sed comprobante mirimo loco productam;si qui indem non aliter illi priores justi membra fuerunt Christi, quam in
ea derivando vitales gratiarum influxus, nee aliter vetera illa signa Salvatorem omnium adum in brabant, nisi quia eis utentes, in fi-
desierunt eiusdem iustificati , ut super illa verba ad Romanos cap. 3, , quem proposuit Deus propitiatorem per fidem in sanguine ipsius ad ostensionem justitiae suae propter remissionem praecedentium delictorum, idem tradidit D.Tho-was lect 3 inquiensci virtus Saning unis Christi operatur per fidem hi minis, quam quidem fidem ha Euerunt illi, qui praecesserui Chri-' sti passionem , sic ut .nos habemus, secundae Corinthiorum 4 ha bentes eundem spiritum fidei credimus. Cum igitur res ita se habeat, quod supernaturalia queque
tributa illis fuere per Christum,
302쪽
mon potuit ejus missio de facto es.fectus esse de condigno promeri.
tus per gratiam Sanctis Patribus collatam, adhue si ab illius aequa- Iitate non caderet . Quandoquidem meritum de condigno nequit non se tenere ex parte principii merendi, qua ratione debet ea re requi cu q; effectus per principitamerendi promeritus. Ad quae propterea advertens, sapienter Apostolus ad Titum'. protulit: apparuit benignitas, humanitas Salvatoris nostri Dei, non ex operibus justi-etiae, quae secimus nos, sed secundum misericordiam sua salvos nos secit. Quia tamen Genes cap. 22.Rbrahae, prompto animo jam jam offerenti filium suum Deo in Sa-ctificium dictum suit benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, quia obedisti voci meae,
psalmo I. propter miseriam inoispum, gemitum pauperum nunc exurgam dicit Dominus, alii uota eis tribui videtur antiquis Patribus
303쪽
bus aliquod meritum,ex quo Deus motus fuerit ad tam insigne beneficium human generi conferen induit , illiusque circumstantias citius properandas; ae spe ei alius de Virgine Matre canat Ecclesia, Re gina Caeli laetares, quia quem me ruisti portare,&c. Idcirco suspiratibus illis, at similibus precibus, rorate Caeli desuper, nubes pluae justum, aperiatur terra, germinet Salvatorem emitte Agnum Domine Dominatorem terrae inclina ad me aurem tuam, accelera, it eruas me , aliquod conceder meritum adventus Messiae, quod de congruo vocant, non abnuim US.
Quod fecit Angelicus adducto loco tertiae partis proferens in fine corporis: ex congruo tamen nae.
ruerunt Sancti Patres Incarnatio. nem desiderando, petendo: congruum enim erat, ut Deus exaudiret eos, qui ei obediebant. Cujus oppositum non docuit in distinct. . quaest. 3. art. I. inquiens,
quod tota plenitudo Divinitatis
304쪽
13 De exacto annor. num. habitet in homine, nullo modo potest cadere sub merito, nisi large metitum dicamus. Omnem praeparationem ad aliquod habendum. Solum enim excludit meritum de condigno, cujus comparatione meritum de congruo large dicitur meritum Put seipsum explicat in prima responsione ad secundum, quod scilicet glossa illa adducta in argumento loquitur demerito congrui, non de merito condigni , quod proprie dicitur me in
Neque rursiis contra hujusmodi meritum de congruo reperitur, Obstare aliquam ex repugnantiis militantibus adversum meritum dita condigno, cum aequalitatem ordinis ad rem promeritam non exposcat, fundeturque solum in quodam imperfecto jure amicitiae, quo congruum est, ut amicus amico condescendat in petitionibus adhuc excedentibus. Insuper meri. tum de congruo ad differentiam
meriti de condigno, rere essicienter
305쪽
. Mundi creat. Cap. q. 28 Iter moraliter sibi inferentis,& constituentis praemium, exercet respectu rei promeritae genus solius causae materialis,& dispositivari ut
res, quae liberalitet, nec ex jure ut verum praemium confertur , Ongruo sui decores atque decentia exponazur, atque communicetur hominibus, nec non in re nostra
loquendo ad ipsi uis et Altissimi beneficium , quod sibi de jure vindicare non possvnr, ad minus deinsideriis incalescendo se praeparent, atque disponant. Quod tamen nullum inferre poterat praeiudiciueausalitati meritoriae operii Chricti Domini adeoque nequibant eximere opera Sanctorum patrum, quin essent ab ejusdem valore quid de jure de condigno promeritum. Neque enim Incarnatio censenda est, hausisse a precibus Sanctorum Patrum, vel motivum existentiae decretalis, quae a divini muneris largitate solum ducebat originem : vel promerendi virtutem , qua tanquam a principio
306쪽
, r, exacto annor. num. cujuscumque erit potiebat ut a dignitate suppositi, neque tandem ab eisdem pendebat, ut ab aliqua intranea prae exigit a ratione ad existendum, promeritorie ope trandum, si quidem inde pendenter a qualibet humanae mentis conis gruitate Dei pietas, cujus Spiritus, ubi vult, spirat, effulget. Et qui ,
ut a contrario clarescat doctrinata, Virginis Mariae Maternitas intra nee prae exigebatur , ut ejus filius haberet es e mi rerum naturis Cperaretur meritori , idcirco verius autumant Thomiliae, Chri-vium Dominum meruisse quidem Omnem , gratiam , gloriam suae Pstissimae Genitrici,non autem it, Iius Maternitatem,sicut nec sui Incarnationem, quae ex Maternitate existens facta est; ut etiam tradidit Hugustinus de praedestination Sanctornm cap. I. dicens nequeis se tributa est ista generatio,sed tu
huic, ut alienus ab omni obligatione peccati Christus de Spiritu, Virgine nasceretur.
307쪽
A Mundi creat. Cap. q. et 8 At statim inquies Si semel assignabilis est differentia inter meritum de congruo meritum d condigni, ratione cujus suspiria Sanctorum patrum potuerunt de congruo Incarnationem mereri, secus vero de condigno,jam ratione ejusdem differentiae fas erit asserere, Christum Dominum potuisse promereri de eongruo sui metanis carnationem , quamvis illam ne, quiverit de condigno mereri. Et
quidem non defuere Theologi, qui mutuae causalitati innixi in diverso genere causae, id possibile
autumarunt, quanquam propter Patrum , praecipue Augustini authoritatem,unionem H postatica
ultro, absolute fatentium absq; meritis Christi gratuito fuisse factam did accidisse de facto, ausi non
fuerint admittere. Contra eos tamen non agimus in praesenti usq; ad solutionem argumetorum,quae ab exemplis ducuntur, ut militis accipientis arma a Rege in praetmium strenui otiaminis faciendi
308쪽
per eadem arma; quidem nolumus ad aliena transire , nec tanti sunt , ut abunde non satisfiat in scholis cum D. Thoma I. p q. 23
art. . in corpore, ci. a. q. VI A. art.
F. ad per dependentiam praemii
a propria militis strenuitate, ab armis non dependente, a qua potius bonus eorum usus dependet. Sed solum , ut necesse suerit vindicare meritum Sanctorum patrum detis congruo respectu Incarnationis: Cum ad illam metita Christi non potuerint quasi retrocedere penitus; quidquid sit, potuisse ipsum alterius personae divinae,vel suimet terminationem ad alteram naturam adhuc de condigno mereri. Sic vero procedimus. Eadem in odivisibili formalitate nequit aliquid, cujuscumque generis sit, esse
prius in posterius quaecunque enim sunt virtualiter contradictori , respectu ejusdem formalitatis saltem cotradictionem, ac in cum possibilitatem exercent; nequo
vero materia prima est prior, posteri π
309쪽
A Mundi ereat. Cap. q. 8 sterior causalitate formae, sed solum posterior, licet prior sit subjectione , ae ejusdem passiva receptione calor ut octo secundum quod dispositio ultima est ad for .mam ignis geniti, non dicitur eam subsequi essicienter adhuc emana live, ab igne quippe generant tam dispositio, quam mediante ea prius ordine naturae effecta producitur forma ignis geniti; atque ad
rem nostram proprius accedentes, ut contra Pelagianos vincunt
Theologi, cum nihil viribus solius naturae factum proportione polleat disponendi ad supernatura. lem gratiam , actus disponens ad illam ab auxilio supernaturali adiuvante potentiam essicienter procedit, nec proinde disponere potest ad idem auxilium; siquidem, si ut dispositio est, pendet ab auxilio, eoque est posterior, qu O- modo potest disponendo praecedere auxilium suum. Unde si nequit disponere nisi dependenter ab auxilio , nequit disponere ad idem
310쪽
idem auxilium, quo in disponendo dependet, sic enim in eo, in quo dependet, esset prior eo, a quo dependet,quod manifeste repugnat. Similiter actus contritionis ulti. mo disponens ad gratiam sanctificantem, nec ponitur a Thomistis disponere ad illam concurrentemper modum auxilii, quomodo ab eadem essicienter dependet, est
illa posterior, sed disponet ad tu
Iam per modum habitus gratificantis subiectum, cujus tamen non dicitur meritorius, cu in illo priori nondum intelligatur dignificatus ab hujusmodi habituali gratia , ad quam praevie disponebat,in dum in posteriori signo intelligitur cusubiecto dignificatus per habitu a lem gratiam, non est amplii sillius prae habitae promeritorius , sed solum gloriae. Nunc vero omnia meis rita Christi Domini Incarnatione subsecuta fueres; quia utcunque is sumantur operationes supposta ierant, non alterius quam Divini, in humana subsistentis natur M.