장음표시 사용
541쪽
e in Ontroeutores severe anima refurum . Cupis etiam articuli obiervationem
Principes nostri , in sua Inauguratraue, solemniter iureiurando promittunt e ut latius supra eam r. f. a. observarum est . Atque haec sui sitiant, ut cunctis plus sti tis sit manifestum, quam multiplieiter quam
que intolerabiliter Superiores & Judices E elesiasti ei sua abuti pomini iurisdictione ac
potestate , adeo ut hunc merito concludam verbis sepe memorati Francisci Sal
si MAJORiTATrs in Iustis Di Cri DNis occa- is sione eommittant; iustissime M vLTO FOR- is Tius poterit Rex illis resillere. & oppres- sis naturalem defensionem mellare , cuiuetis proprium ossicium estis. Prael. Part. I. cap. I. num. I 9M de Protect. Reg.
De Reeursu Clericorum ad Principem protollenda violentia , quam in sua possesesione patiuntur a Iudicibuet Ee- alasalileis per Censuras via facti inflictas.
rum ad principem. Copum huius Recursus iam a Zoo. annistis exposuit celeberrimus Couarruvias, Episcopus Segoviensis , in hae parte minus suspectus , utpote qui Concilio Tridentino summa cum laude intersuit. A In hae R
A gia & Castellana Republica, inquit, illudis observantissimum est & diu obtinuit a tem- is pore , quod memoriam hominum exce--dit ; posse ab his, qui a Ju Dicisus EC- CLE si AsTiCis vi is CENfvstis oppria D muntur , Regios Auditores & Consilia is rim , qui apud Regia suprema Praetoria is litigantibus iura reddunt , Omnino adiri, ,, ut Vl M auferant , o compellant Judice ,, G. solicis ab ea inferenda ce Pare ,, . Prast. qq. eap. 33. num. 7. Idem observat
cursu in Tractatu de Iah bitionibus , cap. f. r. num. 69. & post ipsum celeberrimus Franeiscus Salgado de Regia pretecti ne vi oppressorum , Pres. 3. num. I9 I95. Rex aut Regius Senatus dicunt se non se intromittit in his oppressioni-m bus . . . . ut causam definiat, quae ad seis forsan non pertinet , sed . . . . uo vim
is repellat , PROPvLSET , O OPPREssuuis Dbi et, o ECCLESi A WiC vM Guodam is modo reducat ad viam Iusitiae G iramiari res legitimos Praeterea recte advertunt, quod is haec se- ,, eularis potestas , cautio & provisio conis tra υiolentiam ρο oppressionem Juoi Cumis ECCLE si friCostvM non iurisdictionem si impediat Ecclesasticam , non usurpet...is 6d pro quiete fab litorum , pro traniuitiis si statu Pr incia , pro aequitate rei mem,, da , pro injuriis tr oppressionibus repria
Itaque scopus huius Recursus is unicus est , ut Princeps sui auctoritate vioLEM-TrAM, quam iubditi sui infirmiores & nominatim Clerici a Iudicibus Ecclesiasticiet patiuntur , comprimat ; atque adversu; hos infirmioribus protectionem suam impertiatur r ut ita tranquilla & quieta consist,t Respubliea , & Ecclesiastica disciplina conservetur illaesa.
Frequenti, m usitatior hodis o Her huius Reeursus est imploratio Interdicti retinendae possessionis , sis , Unde vi , cui successit remedium,
quod hodie vocatur Manutenentia.
NIbit adeo notum est quam quod in
dies Pastores , Canonici, Presbyteri, aliique Clerici ad Tribunalia Regia recurrant , ut protegantur ac manuteneantur in
pacifica possessione suorum Beneficiorum , iurium ac functionum itidem annexorum . dum in eadem per Iudices Ee lesiasti eos violentis censuris , aliove modo turbantur
Neque haec species Recursus iam recens adinventa et , verum lite in Belgio est a tiguissima . Etenim intra Praecipua remedias
542쪽
visiones Regias ad: mus viam facti , pRo- ficii fuinis sit mere o rituali, oe ad on
nllat e notis , quas ei rea annum t ς6ς. quillitatis Re ublice risensio seculastis est. miserunt ad Margaretam Parinensem Bel - Cum itaque, Iuxta Damhauderum, Rrx gii Gubernatricem suom publicari ne Con- eiulae Seuatus per ma tenentiam protegat cilii Tridentini ; quae nee permissa deere- subditos ad ritas volentiam , ut quietamiaque suit , nisi hoe remedio saluo & Ἀ- conservet Rempublicam , eosque quas sua tacto remanente. - . MA II TENENDo scit auctoritate tueatur ita Provisio autem Regia, qua b)e implora- pacifica eorum possessione : eerte existimatur , hod:e nota est sub nomine Iudicii vit hanc provisionem em Prat Elionis M. Possessirit . quod & MANur. Netur in ap- eia foeciem non infirmam. pellatur. Hine etiam Do flores omnes de Pret Porro hare species Itidie i Posses sur- ctione Regia tractantes , atque Reg is Seis ossit Iuterdicto Uri possiDgris, sive Um natibus cognitionem de υ oleotia etiam inisDE vi ἔ id quod jam pridem a nominat in ter Ecclesia. licos asserentes , hii e protectio-smo illo Flandriae Pragmatico Iudaeo ni adscribunt tamquam illius speciem νι in Da audem observatum est , in Praxi re- cium possessorii s unde & Salgad 3 de prorum cIDilium, cap. i. tectioue Ruis , Praelud. R. uum. I73. te-Ιnterdicto , inquit , UT, νος in Eris . net consuetudinem cognoscendi de violentis hodie foecessit Iuditium ροβ pHium , ρυοd inter Ecclesiallicos in ordine ad eamdem Μ N TENENTi A an uatur : que possema Regi I auctoritate tollendam , esse apor rem pacificum in possensioue sua reus at . batam in Bulla Martini U. relata per Gui-Deinde subjungit : Di istitie M 9vτε- donem Pape Deciis. I. idque quamvis tradic FNτι A quaedam promisio, imo verius ρυώ- Bulla solum loquatur de eonsuetudine im-dam Principis υ t Constit fui Mustitim , memoriali , qua Rex Galliae de possessorio
quo aliquem P Acipi CvM poesgsso REM , cognoscebat ἔ nullatenm enim dubitabat , metue tem tameia ex ea effici aut extωrbari, quin haec cognitio de posseris eadem en
in eadem sua quieta pnsessone tenet fora set eum illa, qua Reges cognoscunt de vio-vat, quos stia MANu τε Εωno, fas lentia in ordine ad protectionem suam auctoritate tueri r . subditis largiendam. Ex quo inseri num. a. inde m aptum Ex quo manifeste sequitur, qnod scutei , licet recens , Ohtilum es inditiam , subditorum protectio non ex privile dio ali-ρμοd possessior in possesone fisa pre ' ML quo Principibus competit; led ipsis propriapem MANU TENEAT vκ crin ea mouere tu et , ae eorum Regali Oiscio natural;ter &betur , cum interdictisue omnium, qui ad essentialiter inhaeret , adeo ut nec abdicarunc quietam possessonem eout radicere velint, re, nee ab ipsis avelli possit, ut supra Cap. I.
in id donec per Itistitiam alius potiis, ius ostensum eii , ita pariter & maclutenendi habens inferatur , m ni tentus ite in pote ilas, iure Regali, non positivo ad ip eiiciatur. pertineat , nee a iuribus Maiestatis divelli Deinde num. 4. ostendit Iudicio huie aut abjici quoquo modo possit. Possessorio nequaquam obstare, quod Iudici seculari non liceat se rebus spiritualitae im- rsLmiscere : quia , inquit , iu dyo easu im- rmiscet sese rebus spiritualitus , nee spiria
oles res tractat , nec exercet ; sed tam
rem , quod est MERE s CvLARE, dum Γ Uandoquidem scripus seu finis Manu- res, content iones, tMrbationes a Da Reia tenentiae , sive judicii possessorii . is
Iukliis Manutenentia ante omnia
543쪽
Ad P inebem praeeipuus & unicus sere sit , impedite ne Cleriem iis facti , id est per violentiam
turbetur . eiiciaturve e paei fiea sui Benefi-eii possessione ; evidens est hane speciem Recursus ad Principem seu Magistraturn institui non posse , nisi implorans protectionem Regiam probet prius pacificam suam possessionem ; quandoquidem unice praeten dat protegi in sua pacifica possessione , equa ruid sum seu per violentiam detur
Itaque ante omnia hane speciem Reeursus initituens , tenetur doeere de pacifica Beneficii sui possessione , ut a Principe queat contra violentiam & turbationem δε- Eli in mei fiea hae possessione manuteneri , di contra vim lea violentiam protegi.
f. IV. Quid hodis requiratis , ut quἰs ad Meatur pususionem Beneficii. Notum est quod iuxta modernam dusciplinam Beneficia Ecclesiastiea minne redacta fuit ad normam laudorum , s-ve eorum institutionem & eollationem, sive possessionem spectem ut, uti notavit P trus Gudelinus in Tractatu de Iure riud
rum parae a. cap. v. num. 2. Ubi enim
monuit, quod investitura Hiilis Vassultum quidem , mox Dominum faciat , tribuatque
ei p. 1sionis ingrediendae saetitiatem p sed
eum possessorem non constituat , priusquam is corpore rem apprehenderit: tum subjicit r
NEFiCHS ECCLEsi AsTicis . Quine per hane Clericus quidem itis in Beneficio acquirit , sed nondum possessionem , donee in eam δε- parato actu fuerit inductus. Cap. Per tuasis de Donationibus. Recte sane hie reflectit Gudelinus institutionem in Benefetis Ee lesiastieis non e se absimilem quoad effectum investitu Vassalli , quam .isitim dicimus : certum enim est , quod quemadmodum Vassallus per hane eivilem investituram constituitur
Dominus Feudi ; ita quoque Clericus per
co Haee comparatio in mentem revocare posset, ruta Benefieii nomine antiqestus intelligemur . Res
. CAP. II. 3xyinvestituram , quae hodie dicitur Institutio Canonica sine qua Beneficium haberi non potest Cap. I. de R. I. in VI. aequirat ius in Beneficio sive verum titulum Beneficii , qui quodammodo respondet d minio Feudi , quod per solam invellituram
ciυilem aequirit Vallat luς. Praeterea quemadmodum hare investitura eiυilis, licet Uassallum non constituat posese rem, necessario tamen praemitti debet. eaque per ipsum a Domino directo aecipi, ut queat corporalem Feudi possessionem ingredi seu apprehendere : ita pariter, qua quam Clerieus per invellituram, quam In stitutisnem Cauonicam dicimus , non adia piscatur corporalem Beneficii possessionem ;eam tamen non potest apprehendere seu ad:-
pisci, nisi etiam prius per Institurionem Cainnonicam titulum Beneficii acceperit. f. V. Per InstitutAnem Canouisam Clerisus adnpiscituν ptinum o perpetuiam ius iuBeneficis . non secus ae V saltus constituitu euus Dem nusAudi per inusituram ciuilem.
OUemadmodum Uastillus nullum Im
reale seu Feudate aequirit, priusqrum per Dominum directum fuerit investitus , ut minus per invelli ruram, quam vocant ei- vilem tametsi ex contractu aut pacto ius aliquod personale ad consequendum Feudum acquisierit , uti passim notant qui de Feudis scripterunt ; ita nec Clericus tametsi per praesentationem Patroni aut nominati nem ius aliquod quod ad rem dieitur , si ve personale , habere censeatur , nullum tamen ius in re seu titulum Benefieii adipiscitur ante adeptam institutionem ausi rrhabilem sue Canonicam de qua loquitur Pontifex in dicto Cap. r. de R. I. in n. Hate porro institutio aequiparari potest in velliturae Feudati . quae civilis vocatur, &per quam Vastillus ipsum jus Feudi adip scitur ca . Per
544쪽
Do Tractatus Per hane enim institutionem Cleriem verum titulum Beneficii adipiscitur unde &haee institutio diei solet institutio auctoriam Hlis sive tituli eulatiis , ae ipse Clericus Per eam proprie illi Ecclesiae tamquam ejus minister adscribitur, ut in ea functiones sui Beneficii obeat. minimo per hane institutionem titulieollat υam Clericus constituitur verus bene ficiatus , omniaque iura ipsi Beneficio seu titulo annexa assequitur. Hine ulterius concludunt Canon istae Cisrieum se institutum posse Beneficium tamquam sibi proprium cum alio Beneficio pe mutare , illudque iuxta modemum stylum in Curia Romana in favorem alicujus r signare.
Per Inse tutionem Cononicam cierisus adeptus Beneficium Parochiati, ves etiam
Canonicatum , habetur Me inrus Paractur, vel Canonicus.
ΙNstitutionem auctor rabilem, quae iuxta modernam disciplinam praecedere debet
institutionem, quam vocant corporalem, constituere ipsum Clericum verum benefici tum, sive per eam ipsi conseret titulum Beneficii, indubitatum est, atque post alios plores notat Prosper Fagnanus ad Cam m Melisa M de ea a possesCσ propriet. Hine di diei solet institutio tituli collariis , estque haec sne qua Benefietum o tineri non polle, pronuntiatur in Cap. I. de R. I. in VI. atque coineidit eum ipsaeollatione Beneficii. Ulterius hinc consequens est, omnia i in annexa ipsi titulo Beneficii smul per hane institutionem in ipsum Clericum insitutum transire, una cum titulo. Certum quippe est , quod Clerieus adeptus Beneficium per institutionem Canoni- eam tituli eollativam , proprie constituatur beneficiatus, sive Benefietum obtineat; titulus quippe in iure reputatur pro ipis Benefieio r quare idem fgnifieant institutiorisαli collativa, & institutio Beneficii collativa. Unde & hodie nihil frequentius quam passim haberi & reputari Epi1copos poli receptam eonfirmationem Pontificiam, Par
inos & Caratos, Canonicos, &c. post a. d. Reeursu reptam institutionem Canonieam, tametsi nondum missi fuerint in possessionem.
Beneficiatἰ, notanter Parochi, per ἰnstituistionem auctae zbilem seu Canonicam consequuntur ius exercendi Disi nes Beneficio annexas iure proprio m ordinario.
P Raecedenti f. notatum est per institutionem Canonicam seu auctori rabilem& tituli eollativam, Clericum se institutum consequi verum titulum Beneficii , omniaque iura titulo annexa . Hinc evidenter eonsequitur, quod Clericus ita institutus & titulum Benefieii ad plus vigore ejusdem tituli adipiscatur ira exercendi sanctiones, quas hie titulus , seu Beneficium, quod datur propter inicium , requirit. Hine ulterius unanimi e sensu coneludunt Canon istae , Clericum has functiones titulo annexas exercere iure proprio seu iure tituli. Imo dicere non dubitant, quod e. g. Parochus nisi proprio nomine & vigore tituli
sui curam animarum exerceat, vere Par
non sit. Hine inter requisita ad Eeel sam Parochialem , sive Beneficium Parmctiale, numerant Canonistae, ut possessor
eluidem exerceat euram animarum No Mi NE
SUO, & NON ALiEU ; uti videre est apud Hieronymum Gonetales ad Reg. g. Cancelt. GusI. 6. num. M. & ibi ei latos. Unde provisus de Parochiali Benefieio
etiam reputatur pro PRAEL LTo, estque ρε
petuus ac proprius ille Sacerdos, qui habet iurisdictionem ORD1NARIAM intra Paroehiae tuae limites, & a quo SoLo licite Geramemta suscipiunt Parochiani.
Beneficiati, praesertim Paraehi, per Instisin. sisnem Canoniram Benesium seu titulum assecuti , eonsequuntur ius perpetuum ad
functiones exercendas titulo annexas.
CLeritos per qualecumque Benefietum, certae adscribi Ecclesiae, atque ita v
545쪽
ciri ad mlas Hum isti Benesteio annexum, dignitati, haneque obtinens nequeat perso-
planissimum est r omne enim Beneficium naliter eidem deservire, tune in eodem id datur propter OFFiCivM . neum , O PERPETvvM habeat Vicarium Cum autem Clericus utpote supra eande- CANovi CE instituendum Exltat Cap. 3α ialabrum eonstitutus ut luceat, prae caeteris de Praeb. dienIL teneatur adimplere hoe Apostoli monitum, Cumque nihilominus in vutis Ecclesii I. Cor. cap. 7. vers. 2o. nusquisque , in passim Viearii amovi biles collorarentur , Cona qua istatione iscatus est , in ea PERMA- cilium Tridentinum SQ. 7. Cap. 7. de RefNEAT : hine eonstantissima fuit Eeelesiae di- cupiens huic malo prospicere, mandat o sciplina, ut , dum quis e Clem ad certam dinariis locorum sollicite providere, ut in Ecclesiam fuisset vocatus , eique adscriptus, Beneficiis Curatis, quae aliis Eeclesiis vel in ea permaneat, ubi fuis fungatuν muneribus: Μonasteriis quibuscumque perpetuo unita quam antiquam disciplinam novissima Sy- sunt & annexa, per idoneos Viearios m. nodus tacumentea inhaerendo vestigiis sexti iam perpetuos, ibidem deputandos, anima Canonis Concilii Chalcedonensis innovavit, rum cura laudabiliter exerceatur. Sesi. 23. Cap. I 6. de Rese . Et Se 24. IR. de Refremi volens po-Hine dum erecta suerunt Beneficia, eo. pulum in certas propriasiue Parochias distingui. rumque tituli Episcoporum auctoritate, insti- una statuit, ut Episcopi unicuique futim PER- tuti, eadem ad mentem Ecclesiae eonstanter PETUUM peculiaremque Parachum assignarent. perpetua suerunt habita: hoe nempe sensu, ut Cuius Eeumenici Concilii Decreta, &qui vigore Benefieii in titulum erecti eertae nominatim quidem ea, quae de bonorum Eeelesiae tamquam ejus mini lier adscribitur, Pastorum conititutione vel assignarione agunt. in ea permaneat, & vita durante in mini- Philippus II. Regio suo Plaetis e firma steris perseveret. vit, ae eorum executionem iniunxit gravis- Cumque inter Benefieia emineant Curata, sime ; ut constat ex litteris datis ad Belgieos fgnanter Parachialia, quibus eriti circum- Senatus, quae exstant eom. E. lib. I. rub. scriptique populi animarum eura alieni e a. Edictorum Flandriae. Clem committitur, quem regat & pascati Itaque juxta Canonieas Sanctiones Regia mirum quam Eeclesia fuerit sellieita , ut auctoritate firmatas Parochialia Benefieta hac prae caeteris perpetua essent ; utque Ee- debent prae caeteris esse perpetua, ut stiliericlesiis Parochialibus, non mercenarii , non Parochus suae praeficiendus Ecclesiae, verum amovibitis, sed proprii, sed perpetui Past, habeat titulum suI natur & insti rutione pe res assignarentur, eisdemque incardinarent&α petuum. Estque haec concors Canonistarum Hinc dum labentibus seculis, enormis quaeis sententia . dam consuetudo contra CANONICAs SAN- Unde ut Uicarius porpetuus ad mentem C Tlo NEs invalesceret, ue pamerentur in Eo Tridentini dicto Cap. 7. deputetur, prius clesis conductitii Sacerdotes UtcARii TEM- auctoritate Episcopali erigi debet Viearia POR ALEs, ut deplorat anno I 223. Syno- perpetua, ut iam pridem resolvit Saera Coa dus Moguntina Gn. ra. statim & haee ti gregatio, teste Fagnano ad Cap. Ad audienis plures aliae Synodi sese tanto malo essic tiam M de Rescript. num. Im. citer opposuerunt. Ex qua tituli praesertim Parochialis ste Sic anno ra33. Synodus Bitenensis Can. petuitate per se fluit naturaliter & necessa-II. praecipit Paroehiales Ecclesias tenentibus, rio jus ad functiones Pastorales exercendas, ut fuis Diaec inis Discopis, Rectores seu titulo annexas, in Parocho aeque esse per PERPETuos Vicarios ad easdem G- petuum & stabile, quam fit ipse titulus, ut elisas repraesentento & Can. ra. vult o e supra deductis iam inde patet. disericle praecipit, ut uvae Lia ET Parochialis Etenim dum canonicae Sanfliones singulis Ecclesia pRopRivM habeat θ PERPETvvM Parochiis de PERPETuo Parocho providere Sacerdotem. voluerunt; certe non eis de perpetuo stipite, His normam dederat Synodus Lateranen- de cane muto, Pallore otioso & dormiente
sis sub Innocentio III. quae statuit, ut si prospicere animuς fuit; sed de cane latrante, Ecclesia Parochialis fuerit annexa maiori sed de Pallore vigilante, & gregem pascente. Han-Eoo Tom. IX. Vuu Id
546쪽
ra a Tractatus Id apertissime expressit Synodus Tride tina dicto cap. r3. Ubi enim praeeipit unicuique Parochiae Dum PERPETUUM peruis
naremque Paroctum assignari, mox addit, ut eas eos noscere viteat, ct a quo solo licite Sacramenta fuscipiant Pamchiani. Et citato cap. 7. ubi agitur de Vieario perpetuo deputando Beneficiis Curatis aliis
Ecclesiis unitis, ait, ut animarum cura lauia dabιliter exerreatur et quibus autem haec cura
commissa est, tenentur praecepto Diuino, ut eadem Synodus declarat Sem. 23. Cap. I. de Reform. oves suas agnoscere, pro his Sm
catione, Sacramentorum a luseratione , ae honorum omnium operum exemplo pascere... Cr in eatera munia pasoralia ἰnctimsere .
Synodus itaque Tridentina volens iuxta praeseripta Canonum unicuique Parochiae per Episcopos assignari PERPETUUM pecusaremque Parochum, manifeste ut indubita- eum habuit, quod Parochus ille perputius e dem perpetuitate seu quamdiu est Parochiae Praepositus, posset eommisso sibi gregi 'late munia Pastoralia impendere ; ad
quod etiam , vi curae animarum sibi impositae, tenetur praecepto disino. Pulchre etenim Parochiis per perpetuos
Parochos fuisset provisum, siquidem non aritulo Parochiali , sed a functione Parochia-Ii e titulo promanante essent per Epise pos ad nutum amovi biles.
nere Pastorali, est indubitate perpetu et iam & ipsum ius iungendi hoc munere, quod profluit ex hoe titulo, eique naturali inter inhaeret, aeque censendum est perpetuum ac ipse titulus. Ex quo recte deducunt Canon istae , quod omnia, quae Parochis, aliisque Benefietatis competunt sure ordinaris sive iure sui titu- Ii & Benefieii, aeque censeantur perpetua atque ipse titulus e neque magis his iuribus Farochum, aliumve Beneficiatum sine iuris ordine ad beneplaeitum Superioris posse vel In totum vel in partem privari, aut ab
eorum exercitio via facti suspendi , quam apso titulo seu Beneficio spoliari. Exempli gratia, quia hodie Archidiaeon
. . u iccatur esse dignitas in titutam Cano nlea inititutione conferri selita, deducunt
an istae , Archidiaconum functiones sui de Meursu muneris exercere iure proprio sive iure sui tituli : neque his magis , quam ipn dignitate pro nutu Episcopi, ordine Juris neglecto, exui posse, uti poli plures citatos tenet celebris Fagnanus ad GD AD HAEC M d. Osseis Archiae ibidem niιm. 3I. re ferens opinionem Innocentii dicentis , --ehidiaconos iles Hoo dici Vicor os Dpiscopi, quia exercent ea, quae etiam ad Dpiscopum pertinent; sed tamen usu esse ranis tum Vicarios , fed CERTA DIGNITATE potiri e adeo ut o OP PEREA removeri nou pos
sint ad libitum Episcopi , nee ipse pro suo
veste illoriam OFFIC A exercere.
Dein citatis pluribus antiquis Canon istis Innocentio e sentientibus , ex eo quod Archidiaconus si Vicarius non ab Episcopo assumptus, sed datus A JvRE , Infert, ersie non est A Movini Lis, sed habet moriam
PERPETvAM annexam ex privilegio Canonis. quod in totum isι IN PARTEM a quoquam Pontificum convelli Det mutari, non potest.
Hine manifestum est Canonistas dedueere inamovibilitatem Arehidiaeoni tam quoad Ossicium, quam munia & iura eidem tompetentia, ex eo quod Archidiaconatus ex privilegio vel eonsuetudine sit dignitas annexaque Vicariae perpetua; atque ita ADehidiaconus munera Omeli exerceat iure o
diuario , seu iure sua dignitatis & Vitariae
si hase de Arehidiaeonis, quanto potiori iure eadem statuunmr de Parachis seu C ratis qui, ut eum pio illo Caneellario Gersonio loquar , funt in Ecclesia minores
ministrandi, &c. Quique , utpote habentes γανῶ ictim mordinariam, de iure communi operarios sibi assumunt necessarios, curam animarum eis dem concedunt; approbatis ab Episcopis pro eone ionibus & Consessionibus eonsensum praebent , ut hae facultate in suis Parochiis
Hi ne quid etiam vulgariu quam distinctio inter Presbyteros sive Regulares sive Seculares. qui ex simplici approbatione &Episcopali delegatione praedicant, Consensiones
547쪽
Ad Principem. . fiones exeipiunt, &α & Presbyteros, qui ea
auctoritate pollent vigore laorum titulorum, quibus annexa est animarum cura ; unde &Curatorum nomen 1Ortiuntur.
Quis nescit priores, ut Perpetuum tit
tum , eui ius haec munia obeundi est annexum , possidentes , posse ea facultate, utimere precaria, ab Episcopis , si ita eoram Deo judicaverint, privari: non ita posteriores, qui ius illud potestate proprid rati ne tituli vel Beneficii, quod obtinent, exedicent ; atque ea ratione hac Episcopi speetali approbatione non indigent, ut disertins me etiam distinguit Synodus Tridentina,
Quam distinctionem utpote in iure sundatissimam nuper etiam insecutus est eele.
berrimus Clerus Gallicanus , dum Regi Christianissimo auctor fuit Edicti, quod anno I 69s. evulgavit, & Partamenti ealculo
probatum est . Cum enim art. II. declaraiatum esset, quod datam Iicentiam Presbyteris Meulari is & Regularibus ad excipiendas Confessiones vel ad tempus vel sine temporis limitatione possint Episcopi, etiam
ante elapsum terminum, revocare ex causis, quae ad eorum notitiam post concessam facultatem pervenerint, quasque non tenerentur exprimere, statim sequenti articulo deis clarat , sub articulis praecedentibus non comprehendi CuRATos Me seculares sive Resu- tires , qui ranci Mari o Saeramentum Paeuitem sta in suis Parachiis adminiserare possunt. Constat itaque Beneficiatos , presertim ' Parochos , per institutionem Canonicam Beneficium seu titulum semel asseeutos una consequi plenum & perpetuum ius ad exercendas functiones omnes eidem titulo , signanter Parachiali, annexas.
CAP. II. I IS. IX. Beneficisrum strepetuitas facit, ut his si,
Iudicis competentis Gotentia, servato Iuris ordine lata, legitimi eorumdem Possessores privari nequeant.
Non solum Par hialia & Curata Be
neficia , verum etiam simplicia qua cumque, ut veri Beneficii naturam habeant, debere esse perpetua, unanimis Ca non illarum est doctrina.
Hine natura Beneficiorum exigit, ut nora conferantur ad certum tempus, sed PER P TUO, seu AD v ITAM ejus, cui confertiar,
uti poli alios loquitur Hieron. Gonetales ad Reg. 8. Caneeu. Gusi. 3. num. II. addens Me esse pROPRivM muscistrum. Unde & Benefietum Ecclesiasticum comis muniter definitur: ,, Ius PERPETvv M OF,, ficti atticuses spiritualis eerta in Eeclesiari obeundi, adiunctis fructibus, si e redit, si bus huic Ossicio assignatis ta .
Cum itaque Beneficiatus vi institutionis tituli, ut perpetuus muner adicribatur ceristae Ecclesiae, ut in ea ad vitam suis lanisgatur ossietis spiritualibus, ut & superiori Letiam observatum fuit ; hine indubitatum est , quod nee ab ea removeri possit ininvitus, nisi ludi eis Sententia declaretur ob legitimam & Canonicam caulam suo grada& ministerio excidisse. Sic e. g. seento XI. deeernit Cone ilium Nemausense Praeside Urbano II. Can. 9.
Sacerdotes quando regendis praeficiuntur E etesiis, de manu Epscopi curam animarum
fuscipiant, ubi m in TOTA viTA sua Deo
O Cum Beneficia ex natura sua sint Perpetua. In eo dii erunt ab Offelix in titulum non erectis , quae sunt tantum tommissiones ad nutum cammitteri. tis revocabiles . Igitur quia preeario possidentur, au. feruntur neglecto ordine iudiciario. E contra Benefi.ς-rii, eum Beneficia suci nomine veluti rem pro
Priam possideant, iis privati non possunt, nisi eulpa sua debite probata, hane urivationem meruerint, R per iudicium eanoniee datum deiecti fuerint. Nonnulli tamen sunt Parochi rezulares, qui praedicti perpetuitate non ςaudent in exsibus, in quibus
Permittitur Superioribus eorum Generalibus illos revocare, ubi adest eonsensus Episcopi, in cuilis Dic Mii eorum Beneficia vellantur . Haec Parochorum revoeatio fit vel in salutem revocandorum . vel im
eommodum Congregati num. Hi easas exponuntur
in Constitutionibus aut Deeretis illarum Conerem tionum explicantur quoque in Litteris Patentibus 1 quibus in his easibus eximuntur Regulares Parochia Regiis ordinationibus , quae exeeutioni mandant Canones , quibus statuitur ut Curati sint perpetui Minamovi biles.
Qum in hane inreptionem pertinent quantum adulani Galliae habentur in edit. nova Comminiariorum Cleri Gallici eo . 3. a pag. 7 o. σοι pag. 83o ibi leguntur Litterae patentes c ncessis Superiori Genem. ii canoni rum Regularium Congregationis Galli ianae , di Litterae Patentes datae Abbati Iwaemonstratensi.
548쪽
a 4 Tractatusis Ut ergo quis, inquit insteialis Antuerisse piensis cypaeus , Beneficio privetur , σω DELiCTuM requiritur , cui illa a Iureis poena sit imposita, Cap. Inventum I 6. quaest. ω I. ean. I. & ibι Glina de capeIlis -- is naeh. in s. illudque MANiFEWvM : Cap. se Nos in quemquam 2. quas. I. nec Juis diei creditur id sine actis asserenti: Cap. Si se tantum, Cv. Placuit 6. quaest.2. denique ut
,, ORDO IURIS SERUETUR . . . . nec enimis sub fidueia Magistratus fieri Qui Dpi AMm contra Ius permittitur is . Estque haee communis Iurisperitorum & Pragmatieorum
Certe neminem Beneficio Eeelesiast leo aut alia re quapiam posse privari a Iudice Iuris ordine praetermisso , evincit titulus XIII. M de Resitatione spoliatorum, cum hujusmodi Iudex pro spo LiATORE habeature estque in hae re celebre Responsum Alexandri III. Cantuariensi Archiepiscopo. Exstat ibidem cap. 7. Sie autem sonat: si Conquerente nobis is Renaldo Clerico , accepimus, quod ipsum se Ecclesia de Helari si NE JvDi Cio Apoliasi. Quia vero iam non decet honestatem tuamis Clericos tuae iurisdictionis sine manifesta se causa & rationabili suis Bensetis φω- tiare, quibus teneris paterna provisioneis consulere: mandamus, quatenus, s es is ita, praedicto Clerico pretatam Melisam is cum reditibus inde perceptis restituas, &ti in pace eam possedere permittas. Rei litu- ω tione autem facta, si quid adversus eum is supra praescripta GHesia proponere minis lueris, coram Exon. Episcopo delegatori a nobis, per te, vel per sufficientem re is sponsalem tuum cum eodem R. ORDiNEM IvDiCIARIO poteris eXperiri se . Imo licet erimen aut delictum per B, neficiatum commissum esset tam grave,
quod poenam privationis induceret laso iure; notissimum tamen est eum non posse epossessione Benefieti amoveri invitum, nisi prius Iudici iudicialiter probetur, crimen hoc ab eo fuisse commissum; & dein sententia commissi eriminis declaratoria su
Et quia Vitarii ad regimen Ecclesiarum de Meussu Parochialium unit rum deputati de iure de bent esse perpetui, ideo nee hi nisi per Iudicem a suis Vicariis sive titulis amoveiari possunt; uti patet Cap. 3. M de meis Visarii, ubi respondet Pontifex: Uiearium
institutum non posse ab GAesa removeri,
vel assignata ipsi portio minui, nisi aliquid
commitrat , propter quod pre IvDiCEM in Vitaria sit vel Bensero CONDEMNANDVS O . Ex quo post Glo graphum statuunt Ca- non istae . etiam Vicarios perpetuos non posse removeri, nec privari, nisi ex LEGiT1M A causa , ac per Iudicem COMPETENTEM Fsicut illis citatis docet Fagnanus ad dictum
Cumque Jus ad sanctiones spirituales, praecipue Parochiales , aeque sit perpetuum ac titulus beneficialis, ex quo hoe jus manat , ut superiori g. demonitratum eis, ita non magis quis his sunctionibus quam ipso titulo, sine Iudicis competentis legitima Se tentia privari ullatenus potest; quemadmodum id tum ex eodem j. tum e textu huius liquidissime patet. Et profecto, quid aliud est dieme quod quis Ben scio Ecaesasteo privari non possit,
quam quod privari non possi jure oppiCu ali cuius SPi RiTu ALis certa io GHesia obeundi' Quid enim eli Beneficium GHe sicum. nisi ius perpetuum o F pi Cii alicuius SPIRI Tu ALis certa in tablina obeundi' Et quid est Curatum' Nempe quod adiunctam ML
Nee immerito decreverunt Ecclesiae Ca- .nones in depositione, privatione, aut suspensione Geticorum, praecipue autem Parocho rum, ordine iudiciario, au toritate Canonia ea , & non ex arbitrio Episcoporum , ρ tesate Uraunita, procedi: nam ut iam pridem deploravit Coneilium Hispalense N. n. 6. is Multi sunt, qui indiscussos po-
is nullos gratiae favore sublimant, ita quonis dam odio , invidiaque permoti humuis liant, & ad levem opinionis auram com
is dem nt, quorum trimen uore 'probant .
Utque huie praesumptioni oecuri at, statuit Conditiam iuxta illius temporis disciplinam,
ut o Ea loci agitur non de viratio simpliei, qui ad rius propter Parostum primitivum, O v. vices agmauium revocati potest, sed de vicario perpetuo , qui re censetur .etram vulgo duitur parochur. Dicitur Imxa vici.
549쪽
m rota priscorum Patrum sententiam nuntis nostrum me Comitii examina deselem dum quemlibet Presisterum Det Diaconum uuiat. Apud Gratianum Caus i . qua I.
ει/ ratione Paraehi raram animaram dicantur ab Discopo accipere.
APrimis Ecclesiae seculis servatum est,
ut singulis Episcopis portio quaedam orbis, quam Dioecesim vocamus, divisa sit, quam regeret, & eui, quae salutis sunt, fideliter ministraret, iuxta illud S. Cypriani de Episcopis loquentis r Sinstilis Pastoribus
portio re is fuit adscripta, quam reor unus qui ua ct gubernet. Lib. de unit. Εecl. Postmodum aucta Fidelium multitudine, cum unus Episcopus non sufficeret regendae portioni gregis sibi conereditat , ecepit singulorum Episcoporum portio sive Dioecessdividi in minores partes; singulisque praefici perunt distincti Presbyteri, qui tamquam minores Prelati eas regerent, cum quadam tamen ad Episcopum, totius Dioecesis caput, & superiorem Praelatum , subordinatione. Porro scut nullus seipsum in Episcopum potest eligere aut Eeelesiae ministerio appliacare , seu sibi honorem sumere,sed tamquam Aaron a Deo vocari debet; similiter nec inferiores Pressiyteri propri1 auctoritate emram Parochiarum suseipere, aut iis sese u quam ingerere potuerunt , sed ab aliis v eari & applieari debuerunt. Uti vero circa formam vocationis & a plicationis Episcoporum quae per electi nem de confirmationem fieri e suevit varia suit pro varietate temporum & Ecclesiarum disciplina, ita & eirea voeationem &applicationem inferiorum Presbyterorum sive
Hoc unum firmum mansit & constans. ut nee Episcopus nec Presbyter cum animarum applicaretur sine eius, qui in Hierarchia Eeelesiastiea superiorem obtinet locum , auctoritate.
Sie olim Epistopi sine sui Metropolitani , & hodie sne Romani Pontificis approbatione seu confirmatione, cum anima
rum non applicantur. PresbIteri vero non obstante mutatione quacumque , quae circa electionem , aut praesentationem vel eoli tionem intervenisse potuit , abique auctoritate & approbatione Episcoporum , vel qui eorum auctoritate languntur, Parochias regendas suscipere aut earum spirituali Se Pastorali regimini ingerere sese numquam
At vero Episcopi , ubi auctoritate vel Metropolitani , vel iuxta modernam discuplinam, per eonfirmationem Ramani Po titiis regimini & eum allevius EceIesiae seu Diceresis applicati fuerint & adscripti, vi hujus applieationis sine alia nova commissione ius & auctoritatem regendi inspiritualibus populum illius Ecclesiae assequuntur : atque hoe sensu dieitur iurisdictio &. potestas Episcoporum esse iuris dividit , suve immediate a Christo . Quia licet per homines in Episeopos eligamur & Ecclesiis applicentur , ubi tamen sunt electi &Ecclesiae canonice applicati, iure divino de ex Christi inllitutione habent potestatem regendi populam sibi commissum. Simile & in Parochis eontingit . Hi enim non secus atque Episcopi , hominum ministerio eliguntur , & suis applicantur Ecclesiis r at ubi semel electi & auctoritate Episcoporum certae Ecclesiae tamquam perpetui peridiaresque Parochi sunt adscriapti , immediate vi solius hujus applicatio
nis , sive ut hodie loquimur Διionis
tituli Parachialis , consequuntur iuς & a ctoritatem populo sibi eredito omnia ad animarum salutem necessaria minittrandi . Atque hoe sensu etiam Curatorum potestas
immediate a Deo & ex Christi institutione
Quemadmodum enim Episcopi Ammi
rum saecessores sunt , ita oc Pallores Diascipulorum suecessores reputamur e Status CURATORVM , inquit pius Gersonius Canineellarius Parisiensis, succedit flatui 72. Dr-scipvis Ru M Christi quoad Legem novam, o figuratus est in antiqua Lege per Levitas ; ae proinde satus CuRAToavM EsT
Theologi eam Parisiensem ait: Domini Cu-
550쪽
praedicandi , ius confisiones audiendi , m.
Itaque Curati die tur curam animarum , aliaque ad eam spectantia ab Episcopo accipere ἰ quia nimirum per Epist Pum , pravio eius examine & approbati ne , Ecelesia Parochialis eis assignatur , &eorumdem auctoritate tamquam proprii Pr
sbyteri eidem intitulandi sunt & incardia nandi , uti iuxta modernam disciplinam Episcopi , auctoritate Romani Pontifieis confirmantis, Ecclesiam sve Dioecesim regendam aeeipiunt , & eidem ad Icribuntur. Verum dum iam eanonice Ecclesiam reissendam Presbyter ab Episcopo suscepit, &obtenta ab eodem cura animarum , tamquam proprius Pastor in titulatus est , tum eam non laeus ae Episcopus Dioecesim suam iure proprio & tamquam illius E elesiae minor Pranatus possidet , & in spiritualibus administrat. Hine & Presbyteri Parochialibus Eeelesiis praefecti iam pridem dicti fuere Presbyteri Cardinales . Sie legitur in Capitulis Synodalibus a Ualtero Episcopo Aurelianensi anno 838. promulgatis Capite a. Ut per Archidiaconos vita, intellectus , o doctrina CARDi NADvM Presbyterorum Iuve-sigetuν . Ad quae verba ita notat Ludovi-eus Cellotius e Societate Theologus Num. . CARD 1NALEs Presisteri funa addicti m 1κ-cARDi NAT 1 Ecclesiis, in quibus moventuν quidem ut omnibus provideant; sed ita immen ut ab illis non moveantur . Et quia CARDO rerum omnium praecipua pars dici- ιαν , praeripui primarii eartim Ecclesia-νtim Presister; βut , quos PAROCHos seu EvRATos dicimus. Et smiliter in Cisp. 2. H De incio A se resisteri iniungitur Archipresbytero, ut μουideat vitam Sacerdotum C ARDi ALi UM, quos antiquus Glossographuq vocat Sacerdotes principales o & in nota marginali ex Antonio Augustino dieitur, Sacerdotes CAR-DiNALEs hoe loco , non Urbis tanti m R
d. Metirsumae , Ied aliarum etiam Ciuitatum primos interpretamur; quibus tituli , id est , PA
Conformiter ad hare doeent Canoni me , uando distinctae funt Paroesiae, o in guain libet Paraehia adest PROpRius Rector, tune Episcopus - est RQ r totius Diaereseor,sia solius Ecclesiae Cathedralis , ερο Prael tus super omnes sua Diaecem Refures . Ita post Mero mum Goriales ad Resul. 8. Meli. GL . 6. num. 83. loquitur Augus, s Barbosa de omeio Parochi , art. I.
Nequaquam ergo Praelati & Pamehi r putandi sunt Vicarii Episcoporum , quasi eorum potestas sit viearia seu delegata, pro Episcoporum arbitrio revocabilis; sed tam . quam inferiores Praelati seu Pastores una eum Episcopo , iure PROPRIO , populi e ram gerentes, eum quadam tamen ad Epia seopos hierarehiea subordinatione a . Licet enim Par hi tamquam proprii Presbyteri regentes commissum gregem merito inter ordinarios Praelatos & Hierarchas numerentur ; tamen & illud scitur, Episcopos , qui in Apostolorum locum fuerem runt , ad Hierarchicum ordinem praecipue pertinere , O positos a Spiritu faueto regare Ecclesiam Dei . Synodus Trid. Sus 23.
Quare & Episcopi, ut praecipuum & Ω-
periorem locum in ordine hierarchieo te nentes , praevalent superioritate & auctoritate in Parochos tamquam inferiores Hi rarchas ; atque eo titulo possunt in eorum mores inquirere , Ecclesas Parochiales vi- stare , ac perspicere, num cura animarum
laudabiliter exerceatur, desectusque , si qui irrepserint , eorrinere & supplere e attendentes semper as hoe Principis Apostes rum ad Episcopos monitum e Pascite qui
in sebis est gregem Dei . . . non ut DOMI