장음표시 사용
101쪽
s selytendis Enoelieis examen in Pres terio institutum . XVI. DD. Pres terorum υota , sententiae Enc3clicis annectebrentur. XVII. Caussa Libellaticorum per moesicam terminata. XVIII. Similiter caussa Arii. XIX. Aiiυtim Eeelesiae in bisee Epistolis Ma serium υendicatur. XX. Pariates examinis proponunIur.
I. A est ratio, qua dirigit & ducit Spiritus Sanctus Ee-esesiam , cum ipsa usque ad seculorum consummationem ex Christi Domini promissione mansurus, ut humana media non auferat, nec eam Phanaticorum modo ejusdem impulsum experiri velit, sed illa quoties adhiberi convenit, expeditue, proponat ipse , & ad finem suggerat opportuniora : ita ut quum ea alioquin per semet desectibilia sint, utpote ex hominum labore , atque industria comparata i pecu. liari virtute assistens Divinus Spiritus, in decernendis praesertim controversiis certimimus ductor sit, & author . Encyclicarum prior , & augustior sorma proponitur nobis in Synodica Hierosolymitant Concilii Actorum Is . Apostoli in ea condenda , cum Spiritum S. nedum adjuvantem, sed etiam persectissime inhabitantem haberent, non ex privato euiusdam judicio praepostero , & festinante decernere voluerunt , sed diligens ac sedulum praemisere in controveristia dirimenda examen. Turbas commoverant usquequaque Iudaietantes , ad quas compescendas conveniendum in coe . tum , duxerunt Apostoli, adsciscendos socios Doctores , Seniores scilicet, quos Chore piscopos vocat can. Iῖ. Neocaesariensis Synodus , audiendos disceptantes , di ad instar legitimi coetus, actis discussis expensisque, ultimam proferendam sen
II. Spectabilius apparebit instituti examinis ordo, si jura in dicendo Romani Senatus spectemus , eorumque documentum e X gravi illa concertatione Senatum inter &Exercitum de jure deIigendi Principis repetamus . Utraque pars, Aureliano Imperatore intersecto, eam sibi praerogativam vendicabat, atque ita Senatus hinc, inde milites disceptarunt, ut, reserente Flavio Vopisco in Tacito , dum .
que id saepius fit, sextus peractus es mensis . Consul itaque in Senatu electionem proposuit . Post baee quum Tactius , Dissiliam by Corale
102쪽
qui erat primae sententiae Consularis , sententiam incertum quam υellet , dicere. Sequitur secunda sententia, de qua Vopiscus ibidem : Praeterea qui post Tacitum sedebat Senatus Consularis , Merius Fulconius Nicomacbus in baee verba diffseruit. Ordinem eundem servatum in Probo notat. Hinc praerogativa audit primae relationis in judiciis ferendis, velut majoris aut horitatis specimen . Tacitum vero renuentem in ea animorum commotione , de iure summarum potestatum contendentium , oblatam decretamque Imperatoris dignitatem capessere , Senatus di rationibus, & authoritate peIIicere adgressus est; quae omnia prolixe Vopiscus enarrat. III. In illo itaque Apostolico coetu, quem futurum realiquorum exemplar Apostoli proposuerunt , Petrus illorum Cori phoeus ec Princeps, & Iacobus Hierosolymorum Episcopus, velut Praesides, sederunt . Hinc factum , ut in Conis ciliis sive Oecumenicis, sive Nationalibus post constitutum Praesidem sederet Episcopus Civitatis., in quam coetus convenerat . Sic in Antiocheno Eusebius Nicomediensis & Fla-cillas Episcopus Antiochenus praesederunt, ut fit hanasius lib. de Synodis, S Socrates lib. 2. c. Io. prodidere . Similiis ter in Ephesino generali Concilio una cum Cyrillo primas egit partes Memnon Ephesinus Episcopus , ut ipsa Concilii acta testantur, Petrus ergo iure primae relationis sermonem habuit, probavitque ex visione, sibi coelitus oblata , gentes haud teneri ad legalia cum Evangelio jungenda. Viri Fratres,vos scitis, quoniam ab antiqvis diebus in nobis elegit , per os meum audire gentes verbum EvangeIii, re credere. Achorum I s. v. I. Ad hanc Petri interIocutionem confirmandam accessere suo calculo Paulus, & Barnabas, narrantes quanta Deus scisset signa , ct prodigia per eos, unde satis
comprobata erat visio, & divina edita revelatior quippe Deus tot portenta apud gentes, quae legalia praetermiserant, &circumcisionis iugo subjici detrectabant, minime perpetra Cist, si Evangelica fides ad persectum religionis cultum sum-eiens non fuisset. Iacobus vero Hierosolymitanus Episcopus congestis tandem Sacrorum Bibliorum testimoniis , ostendit veritatem hanc a Prophetis suisse praenuncia tam , antiquanda videlicet esse legalia, cum novum tabernaculum per Christum induceretur. Istiusmodi autem praemisso cxa-- mine,
103쪽
mine, magna illa, ut B. Lucas loquitur, finem accepit disceptatio, ac deinde Synodica ad Provincias directa est , si mulque data sorma , juxta quam ceterae quotquot emerge re poterant disceptationes transigendae essent . Haec ita que prima est Synodica, & primum Encyclicarum deinceps emanatarum exemplar , quas Omnes diligenti prae habito examine conditas, aggredimur ostendendum. Verum quod contingit in condendis legibus , sive potius in conditarum eX pendenda dignitate, ac merito, ut, nisi prae oculis habeantur summarum potestatum jura, aste res , Consiliarii , reliquique Ministri , atque eorumdem in decernendo agendoque prudentia, di industria, vix illarum pondus & aestimium percipi queat: ita prorsus , nisi judiciorum primitivae Ecclesiae ordo, atque in decernendo adhibita cautio diligenti indagine perquiratur, conditarum Encyclicarum , & similium Ecclesiae decretorum naturam nuΩΤuam pro dignitate assecluemur. Iccirco breviter indicandi lint modi , quibus Episcopi judicium quodvis 1ive decretum , publico Ecclesiarum bono emanatum, evulgare conis
IV. Ab Apostolis ipsis, atque a prima Christianorum Ecclesia sor mam repetamus, ab ipsa scilicet primaeva origine nominis Christiani. Antiochena haec est, de qua Lucas in actis cap. II. v. I. Erant aκte=u in EccIsa , quae erat
Antioobiae , Propbetae , o Doctores. HOs denique abs prudentia di rerum gerendarum consilio Paulus, Iohannes , aliique in suis epistolis Presbyteros indiget arunt. Adsuere iidem Hierosolymitanae Synodo ; & quemadmodum hic adhibiti suerunt con Gres , assessi, res , in judicio Socij , atque ex aequo in Synodica cum Apostolis in judicantium,
ac imponentium censu leguntur habiti, ita in Ecclesia qualibet erant Presbyteri Doctores, quorum coetus Presbyterium appellabatur, oc quos Episcopi dirigendorum, ac decernendorum Socios habentes, eorumdem c*nsilio in EccIesiis regundis utebantur. V. Presbyterorum Doctorum institutionem , atque Apostoli eo seculo usum , di aestimium repraesentat Apostolorum
discipuIus S. Ignatius in suis non interpolatis epistolis, in quibus plerisque omnibus una cum Episcopo Presbyterium
104쪽
salutat . In epistola enim ad Smyrnaeos monita fidelibus pro suscepta fide retinenda tradit , atque inter alia illud urget . Omnes Episeopum sequimini, o Presisterium, ur solos. Quae verba laudantur a Dai nasceno Σ. Parall. 1 f. Epistolam deinde claudit eorum dein salutatione. SHisto Ddo dignum Episcopum , , Deo decorum Pres terium. Ultiis ma haec verba aliter alia Iegit translatio: Presbyteros Doctores . Consonantiam porro ab Episcopo , dc Presbyterio in dirigendo , & decernendo servandam , hunc in modum in epistola ad Ephesios data proponit: Unde decet vis in Episcopi sententiam concurrere, quod oe facitis: nam memorabile instrum Pres terium, Deo dignum, ita cooptatum est Episeops, ut ebordae Citharae. Et mox ibid. g. 2 . hortatur omnes, ut obediatis Episeopo, ct Presisterio. universis quidem in epistolis eadem repetit , nec usquam Episcopum a Presbyterio divellit, sed perpetuo conspirantes ad 1ervandam uniis talem animos repraesentat. Unde Magnesia nos his alloquitur. Hortor , Mi hoc fit υestrum studium, in Dei concordia omnia agere , miseopo praesidente Dei loco , ct Pres teris loco Senatus Apostoliei. Ad utriusque consessus commendandam dignitatem subjungit: Quemadmodum igitur Dominus sine Patre nibit facit ipsi unitus, neque per se ipsum , neque pcr Apostolos, ita neque vos sine Episeopo, ct Pres terio quidquam agite. Pergit num. II. eosdem hortari, ut in una fide, & unione perseveranter degant, Cum dignismo 'sopo vestro , ct digne contexta spirituali corona Presbγterii vestri. Nec aliter concordiam hanc Episcopum inter, & Presbyterium urget in epistola ad Philadelphienses , de uno altari disserens. Illud enim, inquit S. Martyr, unum esse debet ob sacrificii, & hostiae unitatem , Sicut unus est 'sopus cum Presisterio. Propositam utrique obedientiam , eiusque necessitatem pugnantissimis hisce verbis perurget. Gamaυi evm interii sem, locutus sum magna isee. Dei Episeopo, S Presbyterio attendite . Noverat equidem vir ille Apostolicus, quam sormam pro Ecclesiarum inducendo efformandoque regimine Apostoli Magistri commendassent , qui absque Presbyteris nihil agendum duxerant, & Episcopis a se constitutis sol, citudinem demandabant emor mandi Presbyterii. Qua propter ad Trallianos scribens, sedulo monet, revereri Episcopum
105쪽
pum , ct Presse eras , ut consessum Dei , S MI co unctistem Apostolorum. Addit ab excmplo Antiochenae primae Eccle sae, in qua a Petro Episcopus substitutus ipse fuerat . Sisebis Ee Iesia non Meatur. Ecclesiae enim Antiochenae hane Lucas ipse attribuit praerogativam , quod cum Episcopis Presbyteros Doctores haberet. Rationem autem sui dicti subiungit in eadem epistola num. 7. Qui intra aIιare es , mundus est ; qui vero extra es, non est munuus: Me est , qui sine Episcopis, es Presbteris quicquam agit, is nox est mundus in eo cientia. Tandem concludit: Ualete in 'su risto subjecti Episeopo, Mi Dei mandato, S similiter Pres terio . UI. Praetereundum non arbitramur sine diligentiori com-l mentario ejusdem epistolae locum , qui accurato expensus hujus Presbyterii institutionem, & munera magis comprobabit , simu Ique hinc constabit cum examen rerum omnium ab his susceptum , tum quomodo acquieverint tuto fideles decretis, aut monitis abs illorum coctu emanatis.
Scribit itaque Ignatius in ea epistoIa num. II. de quibusdam a fidelibus refugiendis, & mox addit. A taIibus igitur
lorum . Quo loci voce Apostolorum non ipsos equidem a Christo delectos Apostolos intelligit, sed hauddubie Presbyteros. Apostolos enim ubicumque in epistolis suis memorat , praeponit Episcopis: In hac tantum postposuit I unde afferamus necesse est, Presbyteros ibi Apostolorum voce cohonestari ob Doctoratus munus, quo prae aliis fuerant insigniti . VII. Hinc Iucem foeneratur Hermotis locus I. 2. Similitud. 9. ita disserentis. Ouadragista υero Apostoli, ct Diliores sunt praedicationis Filii Dei. Undenam tot Apostolos in uno loco vocaret , nis eo nomine Presbyteros Dociores intelligeret , qui Evangelio praedicando operam locarent suam, Urbes, regionesque animarum quaestu perlustrantes. Apostolico equidem dc proximo seculo vocis hujus notio , di usus frequens audiebatur . Iccirco postquam Manes ab Archelao in disputatione publica victus, aufugit apud Diodorum Presbyterum in Uico Charensi, hunc inter & Haeresiarcham nova indicta est disputatio, coram ilIius Vici populo .
106쪽
pulo . Advenit inopinato auxiliator Archelaiis , cujus adventum hac notione produnt acta, a Cl. Zachagna edita in
Monument. vet. Multitudo vero auditorum redisntrem Areis
IH , υelitri Apostoli praesentiam, opinata est pro eo , quod ad Uerbi defensionem tam paratus, ct tam promIus existeret. Imo& ipse Manes Apostoli sese titulo decorare non est veritus in Epistola Encyclica, quam sequacibus direxit, α cujus passim meminit Augustinus, annotans Christi ApostMum se illum inscripsisse. In disputatione quoque sua eum Archelao idem prae se ferre ausus est . Tu quoque , inquit, Ambelae, bene me de Deo sentientem, dignamque opinio em de Christo retinentem υerbis molesti mis obtundis, licet tale sit Apostolorum genus. Di xerat enim antea id ipsum in disceptatione , sic Auditores compellans . Ego, viri Fratres , mrsi quidem sum diseipua
Ius , Apostolus υero Iesu ' pro nimia autem humanitate Marcelli adesse festinaυi, ut quaIiter oporteat obserυare modum Diυinae Religionis eum edoeeam. Et mox . Testimonium accipite , Apostolum me esse Christi eIectum . Huc etiam reserendum est,
quod Dissertationis initio dicebamus ex Eusebio, Themisonem usurpasse Apostoli nomen, & Epistolam catholi eam conscripsisse ad Christianos omnes dirigendam . Atque hoc sensu libellus Synodicus Apostoli vocem usurpat, quam Constantino M. tuenti, atque promoventi Christianam Religio nem tribuit, recolens Nicaena acta . Constaminus inter ciri stianos Imperatores Apostolus . Hinc etiam fit, ut Cyprianus Novatianorum artes depingens , dicat, Νουatianum per plurimos Ciυitates mos Apostolos suos mittere . Quando videIieet Urbis Episcopatum usurpans cum adversus Cornelium, tum etiam adversus Encyclicam ab orbis Episcopis scriptam pro Lapsis venia donandis , circumquaque cum AntencycIica Presbyteros suos direxit . Qua de re alibi commodius disseretur. Presbyteri itaque Doctores, istiusmodi officio atque exercitatione ad fidei disciplinaeque custodiam ordina ti, Apostolorum nomine indigetantur, eorumque sequenda praecepta dixit Ignatius. Non absimili phraseologia usus est Irenaeus l. 4. c. 2 o. scribens: Sacerdotes sunt omnes Domini Apostoli, qui neque agros , neque domos haereditant Me, sed semper Altari, ac Deo se iunt. Equidem Presbyteris Doctoribus id etiam muneris injunctum erat, ut vexatas erro
107쪽
rum contagio regiones peragrantes , insectos eN purgarent , atque peregrinarum doctrinarum satoribus occurrerent . Ut propterea mirum non sit, eos Apostolorum nomine di
gnos sui ne habitos. VIII. Institutum hocce Presbyterii, dc Episcopi, eorumdemque in examine , & doctrina concordiam commonstra sis vit Angelus Hermae l. I. visione 3. Lapides quem illi quadrati , ct albi conυenientes in commiguris, ii fuηt Apinest, Episcopi, o Doctores, oe Ministri , qui ingressi sunt in elemen
tia Dei, ct Episcopatum gesserunt, S docuerunt, minifra ruisi sanhe , S mode se electis Dei, qui dormierunt, quique adi tae sunt, oe semper eum illo convenerunI, S in se pacem babuel runt, oe a se inυicem audierunt. Quibus equidem illorum o ficta, diligens adhibitum examen , doctrinaeque coocordia ad regimen ordinata, atque ad fidelium bonum, graphice
describuntur. IX. Horum autem Presbyterorum Doctorum dignitas ex eo etiam elucet, quod non nisi cautissimo delectu , & exteriore quadam sacra caeremonia ad munus hocce deputarent tur . Per manus enim impositionem, per certos ritus, & deprecationes ab Episcopo deputari debuisse , docet etiam apud Armenios Uert abieti, ut vocant, seu Ecc Iesiae Doctoris consecratio, quam cum natio illa , tum antiquiores orientales in hunc usque diem adhibent , qui nee ad Episcopatum quemquam assumunt, nisi sacra illa deputatione praemissa. Rei hujus vestigia reperire Iicet in Cypriano epist. 24. scribente . Ut quando eum Pres teris Doctoribus Lestores diligenter probaremus , Optarum inter Lectores Dosiorem Audientium constituimus , examinantes an congrucrent illis Iesimonia , quae esse debent in iis , qui ad Gerum probantur. X. Ita prisca equidem potissimum Ecclesia Presbyteri Do-eiores fuerunt dignitate quadam praeter Sacerdotalem insigniti. Unde qui antonomastice Presbyteri vocabantur, iidem celeberrimi erant Doctores : proindeque nil mirum, si Clemens Presbyter Alexandrinus, Tertullianus Presbyter Carthaginensis, Rufinus Presbyter Aquileiensis , aliique doctrina scriptisque celebriores indigetantur , eo me hercle titulo cohone sati , non quod simplici Sacerdotali consecratione munerati essent erant enim complures alii Sacerdo
108쪽
tes , qui tamen Presbyteri nequaquam vocabantur sed quod praeter Sacerdotii ordinationem praerogativa gauderent Ecclesiastici Doctoratus, quo a ceteris in gradu , ac regimine secernebantur . Hinc in Canonibus Ancyranis, di Neocaesariensibus, ann. 3I . & II s. editis , discrimen ponitur in poenis Sacerdotum lapsorum, per quas vel auferebatur illis oblatio, vel sessio concessa Presbyterorum gradui: adeo ut quibusdam, interdicta oblatione, sessio concederetur Presbyteratus. Quod equidem praerogativam designat aliis quam , qua supra reliquos simplices Sacerdotes, Presbyteri Doliores praeeminebant.
XI. His ita de Presbyterorum Doctorum in primitiva Eeclesia institutione , scopo, atque aestimio disputatis ,
pronum erit deprehendere rationem , qua Encyclicae conindebantur, conditaeque, di Ecclesiis intimatae ad consensum,& subscriptionem recipiebantur . Enata haeresi qua piam ,& nova . peregrinaque doctrina per Impositores inducta, Primas,vel Episcopus Presbyteros ad Concilium vocabat , vel si per tempus liceret, Episcopos: reque mature in Presbyterio discussa , quod communi consilio decretum erat , id deinde ad proximae regionis Ecclesias dirigebatur , quae , advocato pariter Presbyterio, ac recitata primum Encycli ea epistola, si receptae in ea doctrinae concors deprehendebatur , subjectis populis intimabant. Atque hac ratione ultro citroque transmissa Encyclica , Episcoporum consensum& subscriptionem praestolari consuetum erat . In singulis Dissertatione II. censendis Encyclicis , cautelam hanc religiose su i sse adhibitam , quam certissime ostendemus. Satis modo sit notiones institutionis hujus generaliores tradi disse, quibus de diligenti praemisso, concomitante , aut subsecuto examine in condendis recipiendisque Encyclicis sum-
XII. Episcopi itaque ad Apostolicae Antiochenae Ecclesiae
exemplum , Presbyterio inconsulto,de caussis Ecclesiasticis decernere consueverunt omnino nihil. Sic quum Carthagine suscepta est cognitio caussae Gemnitii Presbyteri , qui tutorem gesserat, Cyprianus,anteaquam quidquam pronunciaret, Presbyteros, quos in caussae cognitionem socios admiserat , lententiae quoque serendae socios habere voluit.
109쪽
Quod testatur epist. 66. Graυiter commoti fumus Ego, S COIIcgae mei, qui praesentes aderant , ct compresbateri mei, qui nobis affidebant . Cypriano itaque Primati assidebant Collegae Episcopi, nec non compresbyteri . Sessio equidem haec, ut ex laudatis Conciliis vidimus, grandis erat praerogativa 9 quam illis etiam verbis expressit Tertullianus de Pudicit. c. . Differentiam inter ordinem, S plebem constituit Ecclesiae authoriras, ct bonor per ordinis consessium sanctificatus. Istiusmodi
autem exterior honoris ordo abs antiquissima Ecclesiae institutione manavit, referente Irenaeo l. 4. c. 6 . de quibusdam intrusis Presbyteris , qui Principalis confusionis honoreeIati sunt. Apparet idem ex Cypriano, qui quum ad Presibyteri Doctoris gradum quempiam provexisset , scribit ad Clerum epist. 3 . Pres teri honorem nos illi jam designosse 1μα- iis ,.s uri nobiscum. Ubi pro insigni qua piam praerogativa consessum hunc specialiter annotat . Hinc etiam honor 14 Sed is in Ancyrano can. I. vocatur. Hos ergo placuis honorem quidem sedis retinere. Et can. II. agens de Episcopis ordinatis, sed quos non recipit populus, iis tantum Presister i primum ordinem concedit, ct ut Pres teri residere . Itaque Presbyteri Doctores Episcopo in Ecclesia assidebant , quorum convictus domi quoque eidem necessarius erat, ex Cartha g. Conc. can. 3s. Episcopus in Eccissa, ef in consessu Pres terorum sublimior sedeat, intra domum viro Collegam se Pres terorum esse cognoscat . Consessum , ejusque situm graphice 3 o pingit Nazianzenus in carmine de Basilica S. Anastasiae.
Sede alia , aut nIta considere mente videbar: Nam neque per somnum mente superbus eram.
Presb Ierique graυes sellis utrique sedebant Demissis, aetasque Iecta ducesque gregis
sibus in niυeis adflabat turba ministrans. Et Hilarus Diaconus in Comment. ad r. Corinth. c. I . consessum Presbyterorum ex Seniorum Synagogae forma in hunc modum describit . Haec rraditio SInagogae est, quam
nos UuIι feritari Apostolus, quia Christianis quidem scribit,sed D-ctis ex gentibus, ct non ex Pudaeis, ut sedentes disputeni Seniores dignitare in Catia iris, sequentes in subselliis , n issimi in
110쪽
paυimento. Consessus itaque praerogativa honoris erat argu
XIII. Sed ad Cyprianum regredientes, ulterius nonnulla ab ipso discimus , ex quibus Presbyterii dignitas , & illius in caussis atque sententiis dicundis necessitas plane constat. Inter ceteras ad Carthaginenses Presbyteros Doctores scriptas , duas seligirmis epistolas, in quibus, quum semet persecutioni subduxisset, e secessu plura ad pastoralem Ecclesiae solicitudinem spectantia scripsit, illud tamen sancte religioseque tellatus, fixum sibi esse atque constitutum , absque illorum consilio nihil omnino decernere . Qua de re in epist. 6. Ad id sero quod scripserunt eo res teri nostri Donatus , S Fortunatus, Noυatus, o Gordius, solus rescribere ni-bis potui, quando is primordio Episcopatus mei statuerim, nibusine consilio vestra, ct sine consensu plebis meae priυarim sententia gerere. Sed cum ad vos per Dei gratiam venero , tune de iis, quae vel gesta suηt , vel gerenda, sicut mutuus honor poscit, trariabimus. Et in epist. II. ad eo em data, iterum illis inconsultis nihil se ultima sententia deliberaturum repetit . Gm Fraternitatis nostrae υel utilitas, vel Meestas sic utique gubernetur, si a vobis instructi rerum gerendarum, consilium Iimare possimus .XIU Eadem Romanorum suit consuetudo ; unde & ab ipso Petro , S dei iaceps ab aliis suscepta est, atque usu firmata in assignandis Pontifici Presbyteris, ceu Assessoribus,ac Consiliariis, ut vetera monumenta testantur. Hac de re Cornelius Ponti sex in epistola Cypriano data edisserit, occasione, qua Antistitem Carthaginensem , & per ipsum Asricanarum Provinciarum Episcopos certiores facit , Novatianorum complures a Schismate regressos , atque ad meliorem frugem esse conversos. De ratione enim suscipiendi ad poenitentiam Schismaticos se cum Presbyterio deliberasse testatur his verbis. Qui cum venissent, eI is Presb3teris , qu egesserant exigerentur , πουissime quod per omnes Ecclesias Iiterae enIumniis, re maledictis plenae, eorum nomine frequentes miis eoissent , ct pene omnes EecIesias perturbassent , circumυentos se assirma runt omni uisur astu ad me perlato, contraxi Presbaterium. Videat B. L. ordinem servatum e Poenitentiarii Doctores Presbyteri acta regressorum a Schismate , re l